Paper Flower Bl

After five years of marriage, the doctor told me I was pregnant. It was something I had waited for so long. Yet, along with that good news came a nightmare. My medical tests showed that I had cancer, and it had already spread. The doctor gave me less than a month to live. I froze, gripping the report so tightly my knuckles turned white. Tears streamed down my face as I thought about how my unborn child would never get to feel a mother's embrace. My grief was interrupted by the ping of an incoming text message. It was from Mom. [Since you're so selfish and refuse to donate a kidney to save Nattie's life, you should divorce Davon. Let him marry Nattie instead. At least that way, you can fulfill her dying wish.] My tears fell harder. It was not that I refused to donate a kidney to Natalie Rivera, my sister, who was in the final stages of kidney disease. In truth, I only had one kidney left. Five years ago, I had already given one to Dad. Now, with my life counting down to its final days, I decided that I would donate my remaining kidney to Natalie. I would also let my husband, Davon Parker, go with her. Before I went into surgery, my parents praised me for finally being thoughtful, saying I had finally learned to care about my sister. They said that once the surgery was over, the whole family would go on vacation together. Davon even said he was proud that I was no longer selfish and promised he would make it up to me in the future. None of them knew I did not have a future. After the surgery, what would be pushed out of the operating room would be a cold, lifeless body.

At the celebration where Lorenzo Alvarez is crowned the new mafia boss, his men arrange a few performances. A dancer in a backless top and short skirt twists around the pole under the lights. "Don't look," he murmurs, covering my eyes with his hand. "This kind of cheap entertainment isn't worthy of you." His men jump in immediately. "Lorenzo still spoils Ms. Valenti after all these years. That kind of devotion is rare. We're so jealous." "A man as loyal and single-minded as Lorenzo is hard to find." I rest a hand on my belly, planning to tell him tonight that I am pregnant. But when I return from the restroom, I see the same man who had just held me in his arms leaning back in his chair while the dancer straddles his lap. Lorenzo slips his business card and a thick fold of cash into the waistband of her skirt. He laughs, relaxed and unbothered. "Isabella is wonderful, sure, but life needs a little passion. This ragazza is just something new. A bit of fun. "Keep your mouths shut. Don't go running to Isabella and upset her. Otherwise, you'll have a problem." Cold rushes through me. I do not approach or confront Lorenzo. I simply take out my phone and answer the email I have been avoiding for days. "I agree to participate in the confidential experiment."

Mercedes Underwood is a lost girl. Lost from her world and herself. She grew up with abusive parents and had a really shitty childhood. Sometimes she believed that they were not her parents much less rassemblements between her and them. When she turned 18 years old, her parents attempt to sell her off to some bad people to pay off their debt. That did not come as a surprise that they would do such a thing and there was no love lost there. But what came as a surprise was when she woke up naked the next morning, walls splattered with blood and four people ripped to shreds. Life went from bad to bloody worse for Mercedes. It was like waking up in a horror scene. She was petrified and confused, nothing made sense but what did make sense was for her to pick up what she can and run. Felix Ransom is the Alpha of the White Claw pack. He leads his pack with an iron fist and ensures everyone's safety and makes sure the pack thrives. But something is missing. The gentle touch of a Luna. Felix is already 25 years old and has not found the one the Moon Goddess chose for him. His other half and mate. Each day without the one for him made his hope of ever finding her wither away. At a point, he even thought that she might have died. It never occurred to him that his made would come right to him much less be a human who is a fugitive for murdering 4 people. Or was she a human being after all?

I loved Adriano Ferraro—yeah, that Don—for five freaking years. He wasn't just my fiancé; he was my anchor in a world where loyalty got tested, and weakness got you killed. We had it all mapped out—dreams, plans, a future we actually thought we owned. Until I lost our baby. I reached for him, shaking, desperate for anything. But comfort never came. Instead, it was her. His stepsister, propped up. "Don't buy her act. She's just fishing for attention—again." That snake smiled like she just won a prize for emotional torture, dripping venom while fanning the flames. And Adriano? He bought it. He turned away. In that moment, it hit me—I wasn't just grieving. I was completely alone. The kid I carried, the future I built in my head? Gone. And so was I. I walked out. On him. On the Ferraro Family I was stupid enough to think I could belong to. All I left behind was silence. Empty space where we used to be. Now Adriano's drowning in regret, but it's too damn late. The life we should've had, the love we should've built? Dust. And her? The stepsister who ruined it all? She's paying for every lie.

My boyfriend belonged to the untouchables among the capital's elite, with a family fortune worth tens of billions. To "test" me, he spent seven years never buying me a single gift, never spending a cent on me. Even a stop at a convenience store for condoms had to be split down the middle. Then, my mother fell critically ill. I borrowed from every friend and relative I could, but I was still two thousand short to cover the surgery fees. No matter how much I pleaded, he refused to lend me the money. I arranged my mother's funeral on my own. When I went back to pack my belongings, I accidentally found a list of gifts he had bought for the young woman next door. A private luxury estate. Designer handbags. Jewelry worth hundreds of millions. There was also a voice chat with his friend. "Caleb, is it true Jessica actually humbled herself and begged you for two thousand?" Caleb Brooks let out a low, amused laugh, his tone lazy and indifferent. "Nevaeh wasn't wrong. Anyone who goes around begging over two thousand — what else is she if not a gold digger? "We've only been together seven years and she's already trying to get money out of me." So that was the truth. Seven years of so-called testing, it seemed, had been sparked by nothing more than a few manipulative words from a young woman next door. However, it no longer mattered. The moment my mother passed away, I had already decided to leave him.

“เพราะความรัก…อาจเป็นเชื้อเพลิงที่ปลุกคำสาปให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง” กันต์ธีร์ แพทย์นิติเวชหนุ่มมากฝีมือที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ เพื่อเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าทีมเอ หรือที่กล่าวถึงกันว่าทีมหัวกะทิ ของหน่วยพิสูจน์หลักฐาน คดีที่เขาเจอ มีหลักฐานบางอย่างเกี่ยวพันกับเรื่องเหนือธรรมชาติ ทั้งชิ้นส่วนของศพที่หายไป และสัญลักษณ์ที่ตรงกับรอยลึกลับบนหน้าอกของเขาเอง ขณะเดียวกัน เขาเริ่มมีอาการเจ็บหน้าอก ความฝันประหลาด ชีวิตที่เคยมีเหตุผลเริ่มสั่นคลอน เมื่อเขาได้พบกับ จันอับ นักข่าวหนุ่มผู้ดูเหมือนจะ “เกลียด” เขามากตั้งแต่แรกเห็น แม้พวกเขาเพิ่งเคยเจอกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากคู่กัด ค่อย ๆ พัฒนาไปพร้อมกับการคลี่คลายปริศนา แต่ยิ่งเข้าใกล้ความจริง กันต์ธีร์ก็ยิ่งถูกดึงกลับเข้าสู่อดีตชาติอันเจ็บปวด ซึ่งเต็มไปด้วยความรัก ความตาย และคำสาปร้ายแรงที่ไม่อาจหลุดพ้น ความรู้สึกที่เขาไม่ควรมีในชาตินี้… กลับเป็นชนวนให้คำสาปเริ่มตื่น และพุ่งเป้าเล่นงานจันอับอย่างโหดเหี้ยม ในท้ายที่สุด พวกเขาต้องร่วมกันไขคดี คลี่คลายเงื่อนงำในอดีตชาติ และเลือก ว่าจะยอมแพ้ให้กับคำสาป หรือจะเผชิญหน้ากับมันเพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของทั้งคู่

หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้จะมีทั้งหมด 2 ภาค สามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1) ใครว่าจุดจบของตัวร้ายมีเพียงความตายเท่านั้น ผิดแล้ว... นี่คือเรื่องราวของตัวร้ายหลังถูกหย่าและพิพากษา จุดจบนั้นใช่ว่าจะเป็นความตายตามต้นฉบับเสมอไป เพราะเส้นทางของตัวร้ายต่อจากนี้ โรยด้วยกลีบกุหลาบหอมฟุ้ง อบอวลด้วยความสุข +++++ ลูกชายของตัวร้าย น่ารักที่สุดเลย (ภาค 2) รู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นเบบี้ตัวกลมแก้มยุ้ย แถมยังมีหม่าม๊าเป็นผู้ชาย ส่วนป่าป๊า…หล่อสู้คาร์ริสไม่ได้หรอก หม่าม๊าของคาร์ริสเป็นตัวร้ายในนิยายด้วยฮะ ถูกรังควานแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว เบบี้น้อยน่ารักคนนี้เลยโตมากับลุงโบ้ ลุงโบ้ขี้อ้อนติดคาร์ริสมาก แต่ก็ถูกคนสวยหลอกเปย์บ่อยๆ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของลุง คาร์ริสต้องคอยสแกนคนสวยให้ลุงตลอด…สรุปใครเลี้ยงใคร!?

หลงระเริงในความสุข จนเจอรักแท้จึงหยุดทุกอย่าง มอบรักให้แด่เธอผู้เดียว

“คุณว่าน ให้ผมเอาเถอะนะครับ ผมจะตั้งใจเอาเต็มที่ ผมทำให้ได้ทุกท่าเลยนะครับ ขอแค่คุณว่านยอม...วาดรูปให้ผม”

‘เจาหยวน’ เป็นเพียงโอเมก้าธรรมดาๆ ที่มีชีวิตแสนเรียบง่าย จนกระทั่งโชคชะตาเล่นตลกให้เขาได้แต่งงานกับ ‘เสิ่นหลาง’ อัลฟ่าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศ เขาเตรียมใจรับมือกับดราม่าละครน้ำเน่าทุกรูปแบบ... การถูกดูถูกเหยียดหยาม การถูกบังคับให้เลิกรา หรือกระทั่งฉากในตำนานอย่างการถูกไล่ออกจากชีวิตลูกชายเขาด้วยเงินสิบล้าน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงกลับตรงกันข้าม... นอกจากจะไม่ถูกไล่ตะเพิดแล้ว เขายังกลายเป็นลูกสะใภ้คนโปรดที่ได้รับความรักจากบ้านสามีอย่างท่วมท้น จนลูกชายแท้ๆ อย่างเสิ่นหลางยังต้องน้อยใจ! ห้าปีผ่านไป... พร้อมกับลูกชายฝาแฝดสุดป่วนอีกสองคน เจาหยวนก็ยังคงเฝ้าถามคำถามเดิมในใจทุกวัน... "เมื่อไหร่คุณแม่สามีจะจ้างผมเลิกกับลูกชายด้วยเงินสิบล้านสักที?"