Paper Flower Bl

After five years of marriage, the doctor told me I was pregnant. It was something I had waited for so long. Yet, along with that good news came a nightmare. My medical tests showed that I had cancer, and it had already spread. The doctor gave me less than a month to live. I froze, gripping the report so tightly my knuckles turned white. Tears streamed down my face as I thought about how my unborn child would never get to feel a mother's embrace. My grief was interrupted by the ping of an incoming text message. It was from Mom. [Since you're so selfish and refuse to donate a kidney to save Nattie's life, you should divorce Davon. Let him marry Nattie instead. At least that way, you can fulfill her dying wish.] My tears fell harder. It was not that I refused to donate a kidney to Natalie Rivera, my sister, who was in the final stages of kidney disease. In truth, I only had one kidney left. Five years ago, I had already given one to Dad. Now, with my life counting down to its final days, I decided that I would donate my remaining kidney to Natalie. I would also let my husband, Davon Parker, go with her. Before I went into surgery, my parents praised me for finally being thoughtful, saying I had finally learned to care about my sister. They said that once the surgery was over, the whole family would go on vacation together. Davon even said he was proud that I was no longer selfish and promised he would make it up to me in the future. None of them knew I did not have a future. After the surgery, what would be pushed out of the operating room would be a cold, lifeless body.

Mercedes Underwood is a lost girl. Lost from her world and herself. She grew up with abusive parents and had a really shitty childhood. Sometimes she believed that they were not her parents much less rassemblements between her and them. When she turned 18 years old, her parents attempt to sell her off to some bad people to pay off their debt. That did not come as a surprise that they would do such a thing and there was no love lost there. But what came as a surprise was when she woke up naked the next morning, walls splattered with blood and four people ripped to shreds. Life went from bad to bloody worse for Mercedes. It was like waking up in a horror scene. She was petrified and confused, nothing made sense but what did make sense was for her to pick up what she can and run. Felix Ransom is the Alpha of the White Claw pack. He leads his pack with an iron fist and ensures everyone's safety and makes sure the pack thrives. But something is missing. The gentle touch of a Luna. Felix is already 25 years old and has not found the one the Moon Goddess chose for him. His other half and mate. Each day without the one for him made his hope of ever finding her wither away. At a point, he even thought that she might have died. It never occurred to him that his made would come right to him much less be a human who is a fugitive for murdering 4 people. Or was she a human being after all?

My boyfriend belonged to the untouchables among the capital's elite, with a family fortune worth tens of billions. To "test" me, he spent seven years never buying me a single gift, never spending a cent on me. Even a stop at a convenience store for condoms had to be split down the middle. Then, my mother fell critically ill. I borrowed from every friend and relative I could, but I was still two thousand short to cover the surgery fees. No matter how much I pleaded, he refused to lend me the money. I arranged my mother's funeral on my own. When I went back to pack my belongings, I accidentally found a list of gifts he had bought for the young woman next door. A private luxury estate. Designer handbags. Jewelry worth hundreds of millions. There was also a voice chat with his friend. "Caleb, is it true Jessica actually humbled herself and begged you for two thousand?" Caleb Brooks let out a low, amused laugh, his tone lazy and indifferent. "Nevaeh wasn't wrong. Anyone who goes around begging over two thousand — what else is she if not a gold digger? "We've only been together seven years and she's already trying to get money out of me." So that was the truth. Seven years of so-called testing, it seemed, had been sparked by nothing more than a few manipulative words from a young woman next door. However, it no longer mattered. The moment my mother passed away, I had already decided to leave him.

In the fifth year of my marriage to Kevin Gray, he, a sailor, is reported dead during a mission at sea. When his twin brother brings home his ashes, I break down and sob until I can barely breathe. Nothing can stand in the way of our love—not even death... or so I think. Grief consumes me. I cannot accept the reality of losing him. I try to end my life five times. Every time, Kevin's mother or his brother saves me. They plead with me to let go, to live on. After all, Kevin's last wish was for me to find happiness in every day of the life I had left. But in the third month of mourning, I discover the truth—he never died. He lied to me. He took his twin brother's identity and spent his days by Evelyn Stewart's side. He told me he still loved me, that he couldn't live without me, and that everything he was doing had a reason. He said he'd explain everything after Evelyn gave birth. To protect Evelyn and her unborn child, he asked me to move out for a while—just temporarily, until the baby was born. Then, he promised to bring me home again. Kevin, don't bother coming to get me. I'm not coming back.

“เพราะความรัก…อาจเป็นเชื้อเพลิงที่ปลุกคำสาปให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง” กันต์ธีร์ แพทย์นิติเวชหนุ่มมากฝีมือที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ เพื่อเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าทีมเอ หรือที่กล่าวถึงกันว่าทีมหัวกะทิ ของหน่วยพิสูจน์หลักฐาน คดีที่เขาเจอ มีหลักฐานบางอย่างเกี่ยวพันกับเรื่องเหนือธรรมชาติ ทั้งชิ้นส่วนของศพที่หายไป และสัญลักษณ์ที่ตรงกับรอยลึกลับบนหน้าอกของเขาเอง ขณะเดียวกัน เขาเริ่มมีอาการเจ็บหน้าอก ความฝันประหลาด ชีวิตที่เคยมีเหตุผลเริ่มสั่นคลอน เมื่อเขาได้พบกับ จันอับ นักข่าวหนุ่มผู้ดูเหมือนจะ “เกลียด” เขามากตั้งแต่แรกเห็น แม้พวกเขาเพิ่งเคยเจอกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากคู่กัด ค่อย ๆ พัฒนาไปพร้อมกับการคลี่คลายปริศนา แต่ยิ่งเข้าใกล้ความจริง กันต์ธีร์ก็ยิ่งถูกดึงกลับเข้าสู่อดีตชาติอันเจ็บปวด ซึ่งเต็มไปด้วยความรัก ความตาย และคำสาปร้ายแรงที่ไม่อาจหลุดพ้น ความรู้สึกที่เขาไม่ควรมีในชาตินี้… กลับเป็นชนวนให้คำสาปเริ่มตื่น และพุ่งเป้าเล่นงานจันอับอย่างโหดเหี้ยม ในท้ายที่สุด พวกเขาต้องร่วมกันไขคดี คลี่คลายเงื่อนงำในอดีตชาติ และเลือก ว่าจะยอมแพ้ให้กับคำสาป หรือจะเผชิญหน้ากับมันเพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของทั้งคู่

“คุณว่าน ให้ผมเอาเถอะนะครับ ผมจะตั้งใจเอาเต็มที่ ผมทำให้ได้ทุกท่าเลยนะครับ ขอแค่คุณว่านยอม...วาดรูปให้ผม”

หลงระเริงในความสุข จนเจอรักแท้จึงหยุดทุกอย่าง มอบรักให้แด่เธอผู้เดียว

หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้จะมีทั้งหมด 2 ภาค สามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1) ใครว่าจุดจบของตัวร้ายมีเพียงความตายเท่านั้น ผิดแล้ว... นี่คือเรื่องราวของตัวร้ายหลังถูกหย่าและพิพากษา จุดจบนั้นใช่ว่าจะเป็นความตายตามต้นฉบับเสมอไป เพราะเส้นทางของตัวร้ายต่อจากนี้ โรยด้วยกลีบกุหลาบหอมฟุ้ง อบอวลด้วยความสุข +++++ ลูกชายของตัวร้าย น่ารักที่สุดเลย (ภาค 2) รู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นเบบี้ตัวกลมแก้มยุ้ย แถมยังมีหม่าม๊าเป็นผู้ชาย ส่วนป่าป๊า…หล่อสู้คาร์ริสไม่ได้หรอก หม่าม๊าของคาร์ริสเป็นตัวร้ายในนิยายด้วยฮะ ถูกรังควานแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว เบบี้น้อยน่ารักคนนี้เลยโตมากับลุงโบ้ ลุงโบ้ขี้อ้อนติดคาร์ริสมาก แต่ก็ถูกคนสวยหลอกเปย์บ่อยๆ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของลุง คาร์ริสต้องคอยสแกนคนสวยให้ลุงตลอด…สรุปใครเลี้ยงใคร!?

‘เจาหยวน’ เป็นเพียงโอเมก้าธรรมดาๆ ที่มีชีวิตแสนเรียบง่าย จนกระทั่งโชคชะตาเล่นตลกให้เขาได้แต่งงานกับ ‘เสิ่นหลาง’ อัลฟ่าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศ เขาเตรียมใจรับมือกับดราม่าละครน้ำเน่าทุกรูปแบบ... การถูกดูถูกเหยียดหยาม การถูกบังคับให้เลิกรา หรือกระทั่งฉากในตำนานอย่างการถูกไล่ออกจากชีวิตลูกชายเขาด้วยเงินสิบล้าน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงกลับตรงกันข้าม... นอกจากจะไม่ถูกไล่ตะเพิดแล้ว เขายังกลายเป็นลูกสะใภ้คนโปรดที่ได้รับความรักจากบ้านสามีอย่างท่วมท้น จนลูกชายแท้ๆ อย่างเสิ่นหลางยังต้องน้อยใจ! ห้าปีผ่านไป... พร้อมกับลูกชายฝาแฝดสุดป่วนอีกสองคน เจาหยวนก็ยังคงเฝ้าถามคำถามเดิมในใจทุกวัน... "เมื่อไหร่คุณแม่สามีจะจ้างผมเลิกกับลูกชายด้วยเงินสิบล้านสักที?"

เบื้องหลังบานประตูที่ปิดลง… ผมทอดกายลงนอนตะแคงบนโซฟาที่วางอยู่ชิดผนัง เอาหลังเบียดโซฟา ยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาฟาดไว้กับพนักโซฟาเพื่อให้ง่ามขาแหกอ้า ผมเอาวาสลีนทารูน้อยๆ แล้วตามด้วยกล้วยหอมใบเขื่อง… ค่อยๆ กดเบียดบดรูจีบเข้ามาในความคับแน่น “โอ๊ว… ซี้ดดดด… พี่แดนน์ครับผมเสียว… ” ขณะที่กล้วยหอมกำลังสไลด์เข้าออกเป็นจังหวะ ใบหน้าหล่อเหลาและเรือนร่างสุดกำยำของพี่เขยก็ผุดวาบเข้ามาในความคิดอันมืดดำของผมอีกครั้ง