Pamahiin Sa Patay 40 Days

Le jour du divorce de Claire Leroux, une convention de divorce a fait sensation sur Internet.[En raison du dysfonctionnement sexuel de mon mari, il est incapable de remplir les obligations fondamentales et de me satisfaire]Cette nuit-là, Claire a été entraînée dans une voiture. L’homme lui a mordu les lèvres et lui a dit avec un regard féroce : « Que je sois dysfonctionnel ou non, tu pourras le vérifier ce soir. »Après le divorce, Claire s’est transformée en styliste internationale avec d’innombrables beaux hommes autour d’elle.En la voyant entourée de plus en plus d’hommes, cet ex-mari froid et indifférent ne pouvait plus rester les bras croisés. Quand il était libre, il allait la chercher. D’un ton autoritaire et doux, il a dit :« Chérie, rentre à la maison avec moi, d’accord ? »« Monsieur, l’amour tardif est aussi insignifiant que l’herbe. »« Tu as raison, mon amour ne vaut rien, mais je sais que j’avais tort, reviens... »

My fiance is the best Neuro Healer among the werewolves. His first love is his little stepsister, who once took a fatal silver arrow for him. Now, her old condition has flared up, and she has a fatal silver venom disease. She only has 21 days left to live. In order to stay with her in her final days, he pours his newly developed "Memory Lock Potion" into me to eliminate all my memories of him by force. He says, "It's just 21 days. Once she's gone, I'll feed you the antidote myself, and you'll remember me again." In those 21 days, he holds a grand bonding ceremony for his stepsister, dances with her during the Moon Goddess Festival, and makes an oath swearing that they will become mates again in their next life. Finally, he sends her off. After 21 days, the potion wears off, and he kneels in the rain with tears and blood all over his face. He asks hoarsely in an accusing tone, "The potion only lasts for 21 days… why have you forgotten me completely?" I just look up impassively at him. "Sorry, but who are you?"

Just when everything was going as planned Joanne was feeling the stress of her wedding and scheduled a doctor's appointment. A couple days later she gets a call that stops her plans in their tracks. "Ms. Hart, you're pregnant." Will all her best days ever come crashing to an end?

"Jᴜsᴛ ɢɪᴠᴇ ᴍᴇ ᴛᴡᴇʟᴠᴇ ᴅᴀʏs. Iғ ɪ ᴅɪᴅɴ'ᴛ ᴍᴀᴋᴇ ʏᴏᴜ ғᴀʟʟ ɪɴ ʟᴏᴠᴇ ᴡɪᴛʜ ᴍᴇ, ᴛʜᴇɴ ɪ'ʟʟ sᴛᴏᴘ ᴄʜᴀsɪɴɢ ʏᴏᴜ. Aɴᴅ ɪ ᴘʀᴏᴍɪsᴇ ᴛᴏ sᴛᴀʏ ᴀs ғᴀʀ ᴀᴡᴀʏ ғʀᴏᴍ ʏᴏᴜ." »»» To love and be loved is what every woman dreams of. But a one-sided love is out of the question. Since she learnt the word love, Akhelish had been unrequitedly in love with her brother's best friend. For so many years, she tried everything she could to make him fall helplessly in love with her but all of it was a fail. And then a thought came over her. She challenge herself and made a deal with Kien to make him fall in love with her in just twelve days. After so many years of attempting, will a week and five days be enough to achieve her goal? Or like the other, it will also be failed?

What will you do when you feel that everyone around you have abandoned you? Can you cope up with the loneliness? Maybe Yes, Maybe No. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ New School. New Term. New Life.

Perjalanan masa remajaku tak semulus masa putih abu-abu kalian, ada drama persahabatan dan percintaan yang tidak biasa. Aroma persaingan di balik buku pelajaran menjadi penyulut semangat untukku bertahan dan berkembang. Bumbu romantis kebodohan juga meresap di antara aku dan dia. Aku ada di sini, untuk mengingat hari-hari itu. Lalu membaginya bersamamu.

Narendra Rafardhan Candra, dengan latar belakang keluarga yang bobrok--Ayah yang suka berganti perempuan dan ibu yang lari dengan pria lain--membuatnya tidak percaya akan hubungan cinta. Entah berapa puluh wanita yang menyandang titel pacar tiga puluh hari seorang Naren, yang diperlakukan dengan baik, tetapi tanpa cinta. Hingga Naren bertemu kembali dengan Rhea Jingga Swastamita, satu-satunya mantan kekasihnya yang tidak genap tiga puluh hari menjalin hubungan dengannya. Haruskah Naren menggenapkannya?

Walang perpektong pamilya, alam ko iyon. Away-bati. Tampuhan. Pagtatalo. Normal na tagpo ang mga iyon sa tahanan ng sinumang mag-asawa. Wala kaming ipinagkaiba ni Gavin pero kampante ako sa pagmamahal na ibinibigay ng asawa ko. Naniniwala akong sa kabila ng kawalan namin ng anak ay sa akin pa rin siya laging umuuwi. Ako pa rin ang nagmamay-ari ng mga salitang hangad na marinig ng karamihan sa mga babaeng nangangarap ng matinong kabiyak. Pero ang lahat ng bagay ay kumukupas nga ba pati ang pagmamahal? Sa araw ng wedding anniversary naming ay ginimbal ako ng kataksilan ng asawa ko. Gusto ko sana siyang sorpresahin pero ako ang ginulat niya sa annulment paper na nilapag niya para pirmahan ko. Bumagsak ang aking mundo at sa sobrang desperasyon ay naisip kong magpakamatay. Pero imbis na magawa ang gusto ay natagpuan ko ang sariling pinipigilan ang lalaking nakasampa rin sa railing ng tulay at gusto ring tumalon tulad ko. Sa pagtatagpo naming dalawa, umusbong ang damdaming kinatatakutan ko na kung ang bilyonaryong kapitan ay handa akong samahang mahiga kahit sa mga tinik sa kama?

Sa mundo ng mga diwata, kapag may taong nakasabay nila sa oras kung kailan sila isinilang ay itinuturi nila itong kakambal. Magkaiba man ng mundo, nakagisnang buhay ay hindi pareho pero sa paniniwala ng diwata kakambal niya ito. Siya ay si Alea, isang tao na laging dinadalaw ng kakambal niyang diwata. Ngunit pilit silang inilalayo sa isa't-isa kaya lumaki silang hindi nagkakasama. Lumipas ang maraming taon at hindi na rin nagpapakita ang kambal nitong diwata. Ngunit nang dumating ang nalalapit na panglabing-walong taong kaarawan nila ay muli itong nagparamdam at nagpakita. Siya ay si Avaleighra, ang kakambal niyang diwata.

Pendant huit ans, j'ai été le secret d'Alpha Adrian. Il a fallu attendre le centième anniversaire de son grand-père pour qu'il accepte enfin de ramener notre fils, Gauthier, et moi dans la meute. Il m'avait juré que les Anciens avaient finalement donné leur bénédiction. Notre fils, surexcité, sautait sur le lit en brandissant sa médaille de champion, celle qu'il avait gagnée lors du tournoi junior de combat. Il s'était battu bec et ongles, juste pour rendre son père fier. Mais à peine avions-nous posé le pied sur le domaine de Boisnoir… qu'on l'a vu. Adrian, dans les bras d'une louve blonde, l'embrassait à pleine bouche. Avec un sourire aux lèvres, il nous l'a présentée : « Ma compagne, Sophia. » Gauthier s'est précipité vers lui, furieux, tendant le doigt vers la marque de morsure bien visible sur mon cou. « C'est la marque que Papa a faite à Maman ! Vous la voyez tous, non ?! » Le Chef des Anciens s'est avancé. Il a à peine jeté un regard, puis a lâché un ricanement glacial : « Une astuce de magie de sang, rien de plus. Ça peut imiter une odeur, mais jamais la connexion d'âme d'un vrai lien d'âmes-sœurs. N'importe quel loup expérimenté s'en rend compte au premier coup d'œil. » Je me suis tournée vers Adrian, paralysée, incapable de bouger. Lui, il m'a ignorée… et a caressé doucement la vraie marque sur le cou de Sophia, qui brillait d'un éclat argenté sous la lumière de la lune. « La meute de Boisnoir n'acceptera jamais une sang-mêlé incapable de se transformer, » a-t-il dit froidement. « La seule digne de se tenir à mes côtés, c'est Sophia. » Je l'ai regardé… et un rire amer m'a échappé. Penser que j'avais réprimé mon propre sang Royal Alpha… pour un homme pareil.