Ghost Novels & Stories

bigla ko na lang nasambit. "Po?" "Maybe it's Revolveir." Naglakad ako papalapit sa kanila. Kung ang revolneir man ang may gawa nito, magiging delikado ang buhay namin. If I'm not mistaken, it is a rare ghost eater without a face. May suot sila tulad ng kamatayan. Hinihigop lamang nila ang mukha ng kanilang biktima upang malipat sa kanila ang anyo at ang kapangyarihan nito.

Nang masigurong wala na itong mga buhay ay mabilis kong hinarap ang isa at inagaw mula sa kanya ang dalawang patalim at mabilis kong inihagis ang nasa kaliwa kong kamay papunta sa gitna ng kanyang noo wala, pang tatlong segundo ay bumagsak siya sa sahig ng walang buhay at dilat ang dalawang mapupulang mga mata. Inilibot ko ang aking paningin sa paligid. Wasak lahat ng mga gamit dito at kahit saan ay may mga katawan na wala ng buhay na nakakalat sa paligid. Tinungo ko ang pintuan at lumabas na rito pero natigilan ako ng makita ko ang pigurang iyon isang metro ang layo at nakatalikod mula sa akin, pero inagaw muli ang atensyon ko ng may tumayong kampon ng Quicklnt. Iika-ika ito sa kadahilanang

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

May taong may kapangyarihan ang nagplano nito. At maaaring may taong patuloy pa ring nagtatago ng katotohanan hanggang ngayon. Biglang nagliwanag ang lahat ng monitor. Hindi na sila nagulat. Alam na nila kung sino. Ghost. Pero sa pagkakataong ito, walang simbolo ng basag na bilog. Isang lumang dokumento ang lumabas. May malaking pulang tatak.

Kapag kasi pumupunta siya sa gubat, sa bahay nito, sadya niyang iniiwan sa bahay ang kanyang phone. Kapag nasa bahay niya si Levi, busy naman siya sa trabaho at napupunta na sa nobyo ang buo niyang atensiyon kaya nakakalimutan niya ang phone. Kasabay noon ay bumuntong-hininga siya at unti-unting napalis ang kanyang ngiti ngayon naalala ang sitwasyon nila. “Oh, bakit biglang naging biyernes santo ang mukha mo?”

nakangiting bati nito. Binati din naman sila ng fans na may kasamang tili pa kaya natawa sila aside kay Zero na may maliit itong ngiti sa mhmga labi. Ang hot naman nito lalo na at naka black shirt ito na bumabakat pa ang muscle sa braso at ang tattoo nito sa braso mas lalong nagpapadagdag sa kakisigan niya. Naka black pants at white shoes pa kaya ang daming humahanga dito kahit na seryoso talaga ito at hindi pala ngiti at yun ang nagpapadagdag ng karisma nito. Mysterious. " Thank you for coming today. We are here to entertain and serenade you this morning. Please enjoy the show " lumingon naman ito kay Zarick at tumango hudyat na magsisimula na sila.

Tanong nito. "E-Ewan kung problema," kaswal niyang sabi. "Hindi mo alam? Ano ba 'yon?" Tanong ulit ni Teresa. "Isa sa mga araw na darating... darating ang ka-chat mo!" Nagsalubong ang kilay ni Teresa. "What?" Bulalas nito, "Ka-chat ko?" Nagtataka nitong naitanong. Ngumiti siya dito, "Yah... si Gohan... Gohan Morales. Pinoy pero American citizen," paliwanag ni Erica.

Natatawang komento ni Sept. " Pwede , saka para daw to kay Jaguar. Kasi last assignment nya na raw to at iiwan nya na tayo." Tugon ni Mc. " Aba ! first time na may padespidida , sana all.." wika ni Sept. Napaisip si Justine.. ang revenant nga ba ang may ideya noon ? Wala pang nakakakita sa revenant , kaya nga ito tinatawag na phantom dahil para itong multo.Natatakot ang lahat dito pero Walang nakakaalam sa itsura o pagkatao nito.

I couldn’t even decide if I was supposed to be scared or amused; honestly, it just felt like my insides were turning over, like I was about to swallow myself. “Ouch! Stop! Aray! P*tangina!” sigaw ni Ryder habang patuloy na dinidepensahan ang sarili laban sa uwak. “Thana! Thana! Ackk! Ack!” — usal ni Ghost nang paulit-ulit. “Yes! My baby. Buhay siya, Ghost, di ba?” tugon ni Ryder, nanginginig ang boses. Hindi diretsong sumagot si Ghost, pero paulit-ulit niyang binanggit ang pangalan ni Thana—sapat para magbigay pag-asa kay Ryder.

Nang maalala kong andito nga pala kami sa may gilid ng gate namin ay medyo nahiya ako. Ang haba ng usapan namin tapos hindi man lang ako naging considerate? Jusko! Ano na naman bang katangahan ang pumasok sa peste kong utak? Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawag sa kaniya. “Hello, Hera. Uhm, pakisabi sa mga investors na I'll be there in a minute. Say my apology to them and please tell them to wait for a moment. Thank you.“ wika niya habang may kausap sa kabilang linya.