Bl Apocalypse

ย้อนวันวานไปกับชีวิตมัธยมปลายช่วงวัยของรักแรก การจับมือ การจูบ การกอดรวมถึงการออกกำลังกาย(บนเตียง) คุณอยู่ในช่วงไหน? ส่วนของผมนั้นเกิดขึ้นตอนม.ปลาย เรื่องนี้จะรวมชีวิตสุดโก๊ะโบ๊ะบ๊ะสารพัดสารเพในช่วงวัยม.ปลายให้หายคิดถึง เรื่องย่อ เป็นเรื่องราวของ กันต์ ชายที่โดนบูลลี่ กลั่นแกล้ง รังแกสารพัดหนำซ้ำยังมีปมเรื่องหน้าตาหลังถูกปฏิเสธความรักในวัย14ปีจากนั้นเขาก็สูญเสียความมั่นใจในตัวเองโดยการใช้ชีวิตปกปิดใบหน้ามาตลอดและในช่วงม.ปลายเขาได้ย้ายโรงเรียนไปที่แห่งใหม่แรกๆชีวิตก็สงบสุขดีแต่หลังจากมีเด็กใหม่ย้ายเข้ามาหน้าตาที่ปกปิดไว้มาตลอดกลับถูกเปิดเผยอย่างไม่คาดคิด

นักศึกษาหนุ่มในยุคปัจจุบันได้หลงเข้าไปในอดีตยุค90 เขาต้องไปเป็นนักศึกษาในยุค90 และเจอคนที่เขารักในยุคอดีต แต่เมื่อกลับมาในยุคปัจจุบันเขาอายุมากกว่าเป็น20ปี นักศึกษาหนุ่มต้องฟันฝ่าอุปสรรครักนี้ไปให้ได้

หนุ่มโสดผู้ยังไม่เคยมีความรัก ใจต้องว้าวุ่นวุ่นอย่างหนัก เมื่อมีหนุ่มหล่อ 3 สไตส์มารุมจีบ เขาจะเลือกคนที่่ใช่ หรือ คนที่รัก

หมอนวดนหนุ่มที่พึ่งอกหักต้องมาว้าวุ่นใจอีกครั้ง เมื่อสองหนุ่มต่างเชื่้ือชาติมารุมจีบ เขาต้องตัดสินใจรักอีกครั้งว่าจะเลือกใคร

การแก้แค้นำพามาซึ่งความรัก แม้จะเกลียดเเค่ไหนแต่หัวใจกลับอ่อนไหวให้กับผู้ชายใจร้ายคนนี้

เรื่องย่อ... "มันไม่แข็งกับคนอื่นก็เพราะมึง" เสียงทุ้มต่ำของชายคนหนึ่งก้องวนเวียนในหัวของนทีมาตลอดวันหยุด หลังจากคืนที่เขาพลาดท่า...กับอดีตคู่อริที่ชื่อ โจริญ นทีก็โดนตามตื๊อไม่เลิกถึงขั้นข่มขู่ว่าจะแบล็คเมล์คลิปบนรถคืนนั้นเลย เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ ไปกดอ่านได้ในเรื่อง... โจริญที รักกันดี ตีกันตาย เรื่องนี้เป็นSide storyคู่รองจากเรื่อง:รักไม่ใส ในรั้วขาว เรื่องนั้นเป็นเทอมหนึ่งเน้นคู่หลัก เรื่องนี้เทอมสองเน้นคู่รอง และสำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านแนะนำให้อ่านเรื่องแรกก่อนจะได้อรรถรสเพิ่มยิ่งขึ้น

เปาโลเข้าทำงานเป็นพ่อบ้านที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่ ที่ภายในคฤหาสน์มีแต่เรื่องประหลาด ทั้งคฤหาสน์มีเจ้านายเพียงแค่สองคน ที่เปาโลมารู้ที่หลังว่าทั้งคู่กำลังแข่งกันจีบชิงหัวใจพ่อบ้านอย่างเขา

เพราะต้องชดใช้หนี้แทนพ่ออย่างไม่มีทางเลือก จึงเป็นจุดเปลี่ยนให้ชะตาชีวิตต้องเข้าไปพัวพันกับนายหัวจอมโหด จนยากจะถอนตัวขึ้น

“นะโมพุทธายะ มะอะอุ นะมะพะธะ” จะอยู่หรือตาย...ล้วนขึ้นอยู่กับวิบากกรรม

Victor and I were nothing more than a pair of sworn enemies married inside the camp. He hated me for handing over my frail sister to the research institute, all so they could extract the antiviral serum from her blood. And I hated him for never seeing anyone but her, even in the apocalypse, when she could barely lift a metal rod. For the ten years of the apocalypse, the words we said to each other most often were, "Die a miserable death." … However, when the zombie horde finally broke through the last line of defense, he chained me to the modified mech truck and went out alone to face it. "Live…" I watched as the tide of corpses swallowed him whole, the crack of breaking bones mixing with the sound of flesh being torn apart. On the edge of death, he pulled out my sister's faded photo and placed it over the one clean spot on his chest. "This life is yours. But if there's a next one, don't go near her again." … That night, when I returned, I blew up the camp. When I opened my eyes again, I went to the zombie king. His razor-sharp claws closed around my throat, and I smiled as I took hold of his hand. "Let's make a deal. Give humans five more years, and I'll willingly be your queen." Last time, he gave his life to save me. This time, I'll be the monster—so they can all get what they want.