เมื่อเห็นว่าเป็นเวลาค่อนข้างดึกแล้วปีขาลก็เลยขอตัวกลับเขาจะส่งสาริศาที่คอนโดจากนั้นก็จะไปกินเหล้ากับเพื่อนเหมือนเดิม
“อาเสือยังไม่มีแฟนจริงๆ เหรอคะ” สาริศาระหว่างนั่งรถกลับคอนโด
“อืม...ตอนนี้ยังไม่มี”
“แปลกนะคะ เอาเสือก็หน้าตาหล่อแล้วทำไมยังไม่มีแฟน”
“ยังไม่อยากมี”
“อาเสือจะใช้ชีวิตสนุกไปวันๆ ไม่ได้นะยังไงก็ต้องมีแฟน”
“นี่แม่อากรอกหูอะไรมาอีกแล้วใช่ไหม”
“เปล่านะคะ” สาริศารีบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว
“แน่นะเจ้าเอย”
“คุณป้าก็แค่บอกว่าถ้าเจอคนดีๆ คนที่เหมาะสมก็พามาแนะนำให้อาเสือรู้จักบ้าง”
“ไม่ต้องคิดจะจับคู่ให้อาเลยได้ค่าจ้างมาหรือเปล่าเนี่ย”
“ไม่ได้จ้างเลยอยากเห็นหน้าเสือกับอาใหญ่มีแฟนจริงๆ”
“แล้วเราไม่คิดจะมีแฟนบ้างเหรอเจ้าเอย”
“แต่ก่อนก็เคยมีค่ะแต่ตอนนี้ไม่มี”
“แสดงว่าเพิ่งอกหักมาใช่ไหม”
“ค่ะ”
“ผู้ชายคนนั้นเขาโง่มากนะที่ทิ้งเจ้าเอย”
“อาเสือคิดแบบนั้นเหรอคะ ทำไมคะ”
“เจ้าเอยก็เป็นผู้หญิงที่สวยอยู่นะฐานะทางบ้านก็ดี”
“แต่มันไม่พอสำหรับผู้ชายเจ้าชู้นี่ค่ะ”
“โดนนอกใจมาเหรอ”
“อย่าพูดถึงมันเลยค่ะ หนูไม่อยากคิดถึงมันอีก ผู้ชายเลวๆ แบบนั้นน่ะเลิกได้ก็ดี”
“นี่ยังแค้นเขาอยู่ใช่ไหม เขาทำอะไรให้ล่ะลองเล่าให้อาฟังสิ”
“ก็เขาคบหนูด้วยแล้วก็คบเพื่อนหนูด้วย เวลาไปเที่ยวเราก็ไปกันสามคนหนูไม่ได้คิดอะไรเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน พอเรียนจบและหนูอยากไปเซอร์ไพรส์เขาที่หอพัก แต่เจอเขาอยู่ในห้องกับเพื่อนสนิทของหนู มันน่าเจ็บใจมั้ยล่ะคะ”
“ผู้หญิงคนนั้นเขาสวยของเจ้าเอยหรือเปล่าล่ะ”
“ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปหนูว่าหนูสวย ขาวกว่านะคะหุ่นดีกว่าด้วย หน้าอกเธอก็แค่คัพบีเองนะ หนูตั้งคัพซีเลยนะคะอาเสือ” สาริศาพูดออกมาเธอไม่ได้คิดอะไรแต่คนฟังหันไปมองหน้าอกแล้วกลับรู้สึกใจเต้นแรง
วันนี้เธอสวมเสื้อธรรมดาไม่ได้รับรูปเหมือนวันก่อนแต่เขาก็จินตนาการไปไกลถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้น ยิ่งได้อยู่ใกล้สาริศาเท่าไหร่ สายตาของเขาก็มักจะมองเธอบ่อยขึ้นเธอเป็นผู้หญิงที่หุ่นตรงสเปกเขามาก ผิวขาวขาเนียนสวยน่ารักขนาดนี้มันทำให้ผู้ชายอย่างปีขาลจะคิดจินตนาการเวลาเธอเปลือยเปล่าไม่ได้เลย เขาต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้หันไปมองด้านนั้นบ่อยนักเพราะกลัวใจตัวเองเหลือเกินกลัวว่าจะทำอะไรกับหลานสาวคนนี้ แม่กับพ่อของเขาต้องเอาตายแน่ๆ ถ้าหากไปแตะต้องสาริศาขึ้นมา
“อาเสือคะแถวคอนโดเรามีที่เที่ยวเยอะแยะเลย แล้วเมื่อไหร่อาเสือจะพาหนูไปเที่ยวกลางคืนสักทีล่ะคะ”
“เอาไว้ช่วงไหนอานัดเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มได้แล้วอาจจะพาเจ้าเอยไปก็แล้วกันนะ”
“เพื่อนที่เที่ยวของอาเสือมีผู้หญิงด้วยเหรอคะหนูคิดว่ามีแต่ผู้ชาย”
“ทั้งผู้ชายและผู้หญิงแล้วแต่ผู้หญิงนานๆ ครั้งถึงจะนัดมาเที่ยวกันได้”
“ไม่เห็นต้องรอเพื่อนผู้หญิงเลยค่ะ หนูไปกับอาเสือก็ได้”
“เพื่อนอามีแต่ผู้ชายคงไม่สนุกเท่า รอก่อนคงไม่นานหรอกเดี๋ยวอาจะนัดเพื่อนๆ ให้ตกลงไหม แล้วอย่ารีบร้อนหนีไปเที่ยวคนเดียวล่ะ”
“หนูไม่หนีไปเที่ยวคนเดียวหรอกค่ะเพราะที่นี่หนูไม่รู้จักสถานที่เที่ยวเลยถ้าเป็นเชียงใหม่ก็ไม่แน่”
“ตอนเรียนแอบนี้เที่ยวบ่อยเหรอแล้วกินเหล้าด้วยหรือเปล่า”
“แล้วไม่ได้หนีเลยค่ะอยากไปก็ไป
“กินเหล้าเก่งไหม”
“ก็พอได้อยู่นะคะหนูชอบกินค็อกเทลมากกว่ามันทั้งอร่อยและหวานแต่ถ้าเป็นเหล้าเพียวๆ แบบที่ผู้ชายชอบกินกันหนูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ค่ะรสชาติไม่ได้เรื่องเลยไม่รู้พวกผู้ชายเขากินกันไปได้ยังไงแล้วเอยซื้ออะไรกินเหล้าเก่งไหม”
“ ไม่ถึงกับเก่งหรอกแต่ก็กินได้เรื่อยๆ” ปีขาลถ่อมตัวทั้งที่ตัวเองนั้นเรียกได้ว่าคอทองแดงเลยทีเดียว แต่ทุกครั้งที่ออกไปเที่ยวก็ไม่ดื่มหนักเหมือนช่วงที่เรียน
“ร้านภาพนั้นคนเยอะจังเลยนะคะอาเสือ ผู้หญิงก็เข้าไปเที่ยวเยอะด้วย”
“ร้านนั้นมันเป็นบาร์โฮสต์”
“บาร์โฮสต์เหรอคะ หนูเคยได้ยินนะแต่ยังไม่เคยไปเที่ยวเลยอาเสือพาไปเที่ยวหน่อยได้ไหมล่ะ”
“รอให้ร้านเพื่อนอาเขาเปิดโซนบาร์โฮสต์ก่อนนะแล้วอาจะให้ไปเที่ยว”
“สัญญานะคะอาเสือ” สาริศาเอื้อมมือไปจับมือของปีขาลที่กำลังจับพวงมาลัยอยู่แล้วเกี่ยวนิ้วก้อยเป็นการทำสัญญา
“เจ้าเอยทำแบบนี้เดี๋ยวรถก็ได้ชนกันพอดีหรอกนะ”
“หนูขอโทษก็หนูอยากทำสัญญากับอาเสือนี่คะ”
เมื่อเกี่ยวก้อยเสร็จแล้วสาริศาก็รีบดึงมือกลับดึงมือกลับ เธอรู้สึกแปลกๆ เวลาที่จับมือปีขาล ไม่เหมือนเวลาจับมือกับปภังกรเลยทั้งที่เขาสองคนก็เป็นคุณอาของเธอเหมือนกัน
“ถึงคอนโดแล้วขึ้นไปข้างบนเองนะ” เสียงของปีขาลทำให้สาริศาถึงกับสะดุ้ง
“ใจลอยไปถึงไหนหรือคิดจะไปเที่ยวบาร์โฮสต์”
“เปล่าค่ะ อาเสือจะไปไหนคะ”
“อามีนัดคุยงานกับเพื่อนนิดหน่อย”
“คุยงานหรือเที่ยวคะ”
“ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละเจ้าเอยรีบขึ้นไปนอนพักผ่อนเถอะ”
“อาเสือจะกลับดึกไหม หนูได้ยินแล้วเสือชอบออกไปเที่ยวกลางคืนแต่ไม่รู้ว่ากลับกี่โมง”
“ส่วนใหญ่ก็ประมาณตีสองตีสามนั่นแหละ”
“อาเสือกลับดึกแบบนี้แล้วตอนเช้ายังตื่นมาส่งหนูอีกเกรงใจแย่เลยค่ะ อาทิตย์หน้าหนูไปทำงานคนเดียวก็ได้”
“แน่ใจนะว่าไปได้”
“แน่ใจค่ะหนูศึกษาเส้นทางกับลูกเกดมาอย่างดีแล้วเอาเสือจะได้ไม่ต้องตื่นเช้า”
“ถ้าคิดว่าตัวเองไปไม่ถูกก็นั่งแท็กซี่ไปสิสะดวกดี”
“ค่าแท็กซี่แพงจะตายเงินเดือนหนูไม่น่าจะเหลือนะ หนูว่าจะไปรถไฟฟ้าจะออกเช้ากว่าเดิมซักครึ่งชั่วโมงดีไหม”
“ก็ดีนะ อาไม่ได้ขี้เกียจไปส่งเจ้าเอยหรอกนะแต่อาก็อยากให้เจ้าเอยฝึกเดินทางด้วยตัวเองเพราะบางครั้งอาก็ไม่ได้อยู่กรุงเทพตลอด”
“อาเสือจะไปไหนคะ”
“อาก็ต้องไปดูร้านสาขาต่างๆ ด้วยไง ถ้าไปตรงกับวันหยุดหนูไปเที่ยวด้วยได้ไหม”
“อืม..อาจะพยายามให้มันตรงกับวันหยุดก็แล้วกันนะ อยากไปเที่ยวที่ไหนล่ะ”
“อาเสือมีสาขาอยู่ที่ไหนบ้างก็มีตามเมืองใหญ่ๆ ถ้าช่วงไหนอาจะไปตรวจงานอาจะบอกก็แล้วกัน แล้วตอนเย็นจะให้อาไปรับไหมหรือจะนั่งรถกลับเอง”
“ไม่เป็นไรค่ะหนูเลิกงานแค่ห้าโมงเองค่ะ หนูว่ากลับเองน่าจะดีกว่า แต่เดือนหน้าหนูอาจจะต้องให้อาเสือไปรับบางวันได้ไหมคะ เพราะหนูเลิกสองทุ่ม”
“อยากให้อาไปรับวันไหนก็โทรบอกล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมง เดี๋ยวอาจจะให้เบอร์โทรเลขาที่บริษัทไว้ก็แล้วกันนะเผื่อโทรไปอาไม่รับหรือติดประชุมอยู่จะได้ให้คนอื่นมารับแทน”
“ได้ค่ะขอบคุณค่ะอาเสือ” สาริศายกมือขอบคุณก่อนจะเปิดประตูรถและกลับเข้าคอนโดมิเนียม
ขณะที่ชายปีขาลก็ขับออกมาปลายทางของเขาก็คือผับที่ผ่านเมื่อครู่ซึ่งนัดเพื่อนออกมาดื่มไม่ได้คุยงานอย่างที่บอกกับสาริศา
วันนี้เป็นวันหยุดของ สาริศาหญิงสาวตื่นนอนค่อนข้างสายกว่าทุกวัน เธอเห็นว่าด้านล่างมีฟิตเนสจึงลงไปออกกำลังกายสักหน่อยเพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ยังไม่เคยได้ออกกำลังกายเลยหลังจากออกกำลังกายเสร็จแล้วสาริศาก็กลับขึ้นมาบนห้องเธอ เห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องของปีขาล ก็รู้สึกแปลกใจเพราะเพิ่งคุยกับปีขาลอยู่เมื่อวานเขาบอกว่าไม่มีแฟนแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครสาริศาเก็บความสงสัยไว้กับตัวเองได้ไม่นานหลังจากอาบน้ำแต่งตัวและลงไปหาข้าวกินด้านล่างคอนโดแล้วก็ขึ้นมากดออดเรียกปีขาลเพราะอยากจะถามว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เพราะเธอรับปากกับมารดาของเขาแล้วว่าจะเคยหาผู้หญิงที่เหมาะสมให้ชายหนุ่มปลดล็อกจากด้านในหญิงสาวก็รีบเปิดเข้าไปตอนนี้ปีขาลยังอยู่ในชุดนอนใบหน้าของเขาเหมือนคนเพิ่งตื่น“อาเสือเพิ่งตื่นเหรอคะ นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ”“เที่ยงเราไงวันนี้วันหยุดนี่แล้วเจ้าเอยมาห้องอาทำไม ไม่พักผ่อนเหรอ”“หนูมีเรื่องจะถามอาเสือนิดหน่อย” หญิงสาวนั่งบนโซฟาเอามือสองข้างทับกันบนพนักแล้วเกยคางไว้บนนั้นเพื่อหันหน้าคุยกับปีขาลที่ยืนพิงประตูห้องนอนด้วยสีหน้าบูดเพราะถูกรบกวนการนอนในเช้าวันหยุด“เรื่องมันด่วนมากถึงขนาดมาปลุกเ
หลังจากวันที่พาสาริศาไปซื้อชุดว่ายน้ำแล้วปีขาลก็ยังไม่เคยเจอกับหญิงสาวอีกเลยเพราะเขางานยุ่งมาก กว่าจะกลับมาถึงคอนโดก็เกือบจะหนึ่งทุ่ม ส่วนสาริศาเลิกงานในเวลาสิบเจ็ดนาฬิกาและเธอเดินทางไปกลับเองทุกวันแต่ชายหนุ่มก็แอบเข้าดูในไอจีตามที่หญิงสาวบอกเขานั่งดูภาพของเธอทุกๆ วันจนคิดว่าวันหนึ่งต้องหาโอกาสเห็นเธอสวมชุดว่ายน้ำแบบที่ถ่ายลงในไอจีให้ได้เพราะอยากจะรู้ว่าเธอรีทัชภาพหรือที่เห็นนั้นคือสัดส่วนที่แท้จริงของเธอ ความรู้สึกที่มีต่อสาริศามันเพิ่มมากขึ้นแต่คำว่าอาหลานยังค้ำคออยู่ ปีขาลสับสนกับเรื่องนี้และเครียดจนไม่รู้จะหาทางออกยังไงใจหนึ่งอยากเขาไปสนิทกับเธอเหมือนเดิมอีกใจก็อยากจะถอยห่างเพราะกลัวว่าตนเองจะทำอะไรเลยเถิดกับหลานสาวซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นทั้งบิดามารดาของเขาและเธอคงได้โกรธมากแน่ๆปีขาลรู้ว่ามารดาของตนเองรักสาริศามากมายเหลือเกิน แล้วความรู้สึก ที่เขามีให้หญิงสาวนั้นมันคืออะไรความรัก ความหลงในรูปหรือแค่ความสนใจเหมือนเด็กที่อยากรู้ว่าข้างในกล่องของขวัญนั้นคืออะไร แต่พอแกะมาเล่นสักพักก็เบื่อแล้วก็โยนทิ้ง ถ้าหากเขาทำแบบนั้นกับสาริศาครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอก็คงจะมองหน้ากันไม่ติดแน่ๆ
ปีขาลเห็นด้วยกับคำพูดของสืบสกุลเพราะสาริศากับเขาไม่มีความสัมพันธ์กันทางสายเลือดถ้าเขาอยากจะพัฒนาความสัมพันธ์กับหญิงสาวก็คงไม่ผิดเท่าไหร่ ในเมื่อต่างฝ่ายต่างก็ยังโสดด้วยกันทั้งคู่เมื่อตกตะกอนความคิดของตนเองได้ปีขาลก็ดื่มเหล้ากับเพื่อนอย่างสบายใจ และคิดว่าพรุ่งนี้จะลองคุยกับมารดาดูว่าถ้าหากจะ ลองคบหาดูใจกับสาริศามารดาของเขาจะว่าอะไรหรือเปล่า ที่ต้องบอกมารดาก่อนจะเริ่มจีบหญิงสาว ปีขาลกลัวว่ามารดาจะไม่เห็นด้วยกับเขา ถ้าเป็นแบบนั้นจะได้ตัดใจตั้งแต่แรกเพราะรู้ว่ามารดากับน้าพัชรีนั้นสนิทสนมกันมากเท่ากับอายุของเขาเลยทีเดียว“โอ้โห มึงดูผู้หญิงคนนั้นสิสวยมาก” เสียงที่ฟังดูตื่นเต้นของอรรถกรทำให้ปีขาลกับสืบสกุลต้องหันไปมองคน“ไหนวะ”“คนนั้นไงมึงเห็นไหม ใส่สายเดี่ยวสีดำเดินมากับผู้ชายตัวสูงๆ คนนั้นน่ะ” เพราะอยู่มุมในสุดปีขาลเลยเห็นไม่ชัด แต่พอขยับมาชิดริมโซฟาอีกข้าง แก้วเหล้าในมือของเขาก็สั่นเมื่อเห็นว่าคนที่อรรถกรบอกนั้นคือสาริศากับผู้ชายคนที่เขาเห็นคุยกับเธอเมื่อตอนเย็นบริเวณสระว่ายน้ำ“มึงว่าสวยไหมว่ะ สืบ เสือ” “สวยมากทีเดียว แต่ไม่น่ามีเจ้าของเลยว่ะ แบบนี้สเปกไอ้เสือเลย” สืบสกุลหันมามองทางป
สาริศาเถียงปีขาลอย่างไม่ลดละในเมื่อเขาไม่พาเธอมาเที่ยวที่นี่แล้วจะมาบ่นทำไมถ้าเธอมีคนอื่นพามา“เอาเสือหลีกทางให้หนูได้แล้ว หนูจะกลับ”“เจ้าเอยเมามากรู้ไหม”“เมาที่ไหนหนูมีสติรู้ทุกอย่าง”“ก็เห็นอยู่ว่าเมื่อกี้ผู้ชายคนนั้นมันกำลังลวนลามหรือชอบให้เขาทำแบบนั้น”“อาเสืออย่ามาดูถูกหนูนะหนูก็แค่เซเขาก็ช่วยประคองไว้”“อาเป็นผู้ชายอาดูออกว่ามันกำลังจ้องจะพาเราไปต่อที่อื่น”“รู้สึกว่าอาเสือจะเก่งเรื่องผู้หญิงจังเลยนะคะ” หญิงสาวพูดประชดอย่างที่ไม่เคยทำเพราะสติไม่เต็มร้อยเท่าไหร่“มันใช่เวลาที่เจ้าเอยจะมาพูดประชดอาไหม กลับไปกับอาเดี๋ยวนี้”“ไม่ค่ะหนูไม่กลับ หนูจะไปกับคุณจักรกฤษณ์”“จะให้มันพาไปต่อที่อื่นหรือไง”“ก็ถ้ามันจะเป็นแบบนั้นอาเสือมีสิทธิ์อะไรมาห้ามหนู”“เพราะอารับปากกับแม่ไว้แล้วว่าจะดูแลเจ้าเอย”“แต่หนูไม่ใช่เด็ก”“คนที่เป็นเด็กก็มักจะเถียงว่าตัวเองไม่ใช่เด็กแบบนี้ ก็เหมือนกับคนที่เมาก็ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองเมาสักที”“ก็หนูไม่ใช่เด็กจริงๆ หนูอายุยี่สิบสี่แล้วนะคะหนูรู้ว่าอะไรเป็นอะไร”“พูดแบบนี้หมายถึงรู้ว่าเขาจะพาไปต่อที่อื่นก็เต็มใจอย่างงั้นเหรอ” เขาถามออกไปด้วยความโมโห“ทำไมเอาเสือชอ
เมื่อเสียงคนคุยกันห่างออกไปแล้วสาริศารีบกลับมานั่งบนเบาะของตัวเองดึงกระโปรงและสายเดี่ยวให้เข้าที่ ปีขาลก็ตั้งสติได้เขาคาดเข็มขัดนิรภัยและขับรถออกไปจากด้านหลังของผับอย่างรวดเร็วบรรยากาศบนรถเงียบสนิทไม่มีใครพูดอะไรหัวใจของสาริศายังเต้นไม่เป็นจังหวะทั้งโกรธทั้งโมโหที่เขาทำกับเธอแบบนั้น หญิงสาวไม่แม้แต่จะหันไปมองหน้าเขาด้วยซ้ำในเวลาเกือบตีสองแบบนี้ถนนค่อนข้างโล่งไม่ถึงสิบนาทีปีขาลก็มาจอดรถที่คอนโดมิเนียมสาริศาเปิดประตูลงไปเธอเดินนำเขาไปในลิฟต์ ปีขาลได้แต่มองตามด้วยความรู้สึกเสียดายที่ทุกอย่างมันจบลงเพียงแค่นั้น ทั้งสองเข้ามาในลิฟต์และยืนคนละฝั่งสาริศาก้มหน้ามองเท้าขณะที่ปีขาลก็หันมามองหน้าหญิงสาวเป็นระยะพอลิฟต์เปิดออกสาริศาก็แทบจะวิ่งตรงไปยังห้องของตัวเองเธอรีบกดรหัสบนประตูด้วยมือที่สั่นแต่ยังไม่ทันกดครบทุกตัวปีขาลก็รูปรวบเอวเธอและพาเข้าไปในห้องเขาอย่างรวดเร็ว“เอาเสือจะทำอะไร”“ทำเรื่องเมื่อกี้ให้เสร็จไงล่ะ”“ไม่นะหนูไม่อยากทำแบบนั้น ปล่อยหนู”สาริศาดิ้นแต่แรงของเธอก็น้อยจนเขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ชายหนุ่มอุ้มคนตัวเล็กกว่าเข้าไปในห้องนอนเปิดเครื่องปรับอากาศและไฟบริเวณหัวเตียงก่อนจะวางหญ
ปีขาลรีบถอดชุดของตัวเองโยนทิ้งอย่างไม่ไยดีก่อนจะประกบปากร้อนลงบนเรียวปากของเธออีกครั้ง มือใหญ่ควานหาอะไรบางอย่างบริเวณตู้ข้างเตียงขณะที่ปากก็ยังกดจูบไม่ยอมปล่อยเขายืดตัวขึ้นเมื่อได้ของที่ต้องการสาริศาเบิกตาโพลงเมื่อเห็นว่าตอนนี้ในมือของเขาคือถุงยางอนามัย“อาเสือไม่นะ”“มาถึงขั้นนี้แล้วใครมันจะห้ามใจไหวล่ะเจ้าเอยให้อานะเจ้าเอย”หญิงสาวดิ้นหนีแต่แรงของเธอก็สู้แรงเขาไม่ได้เลยสักนิด“ไม่นะหนูไม่อยากทำแบบนี้กับอาเสือ อาปล่อยหนูไปเถอะนะคะ อาเสือเป็นอาของหนู”“นึกดูดีๆ เจ้าเอยเรามีอะไรเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดไหม ตัดคำว่าอาหลานออกไปก่อน ตอนนี้เราก็คือผู้หญิงกับผู้ชายที่มีความต้องการเหมือนกัน ถ้าอาปล่อยให้เจ้าเอยกลับห้องตอนนี้เจ้าเอยก็นอนไม่หลับและอาก็คงเป็นผู้ชายที่โง่มาก”พูดจบเขาก็กดปากลงจูบ มือใหญ่จับปลายท่อนเอ็นลากขึ้นลงกลางกายสาว ก่อนจะกดท่อนเอ็นร้อนลงบนปากถ้ำของเธอทีละนิด“อาเสือ…”“อยากเกร็งเจ้าเอย เดี๋ยวมันจะเจ็บ”ปีขาลจูบอย่างเร่าร้อนมื้อใหญ่ก็คลึงเคล้นหน้าอกของเธออย่างเมามัน สัมผัสของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเขากดความเป็นชายเข้าหาเธออย่างช้าๆ กดเน้นในจังหวะตื้นๆ ให้ส่วนป
ความสดใหม่และความเร่าร้อนของสาริศาทำให้ปีขาลใช้เวลากับเธออย่างเต็มที่กว่าจะปล่อยให้หญิงสาวได้นอนพักเขาก็ใช้ถุงยางอนามัยหมดไปหนึ่งกล่องและครั้งสุดท้ายก็ปลดปล่อยเขาในตัวเธอ โดยไม่ป้องกัน เพราะความเป็นชายของเขามันตื่นตัวขณะที่พาหญิงสาวไปอาบน้ำความอุ่นซ่านที่เข้ามาในท้องน้อยทำให้สาริศารู้สึกดีมากๆ ที่เธอกับเขากลายเป็นหนึ่งเดียวกัน รู้สึกว่าตอนนี้ตนเองเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เต็มใจแต่ครั้งต่อไปเธอยอมรับว่ามีความสุขมากกว่าหญิงสาวจะตื่นมาอีกทีบ่ายสาริศาปวดระบมไปหมดเธอหันไปมองรอบห้องก่อนจะพยายามลุกขึ้นแต่ก็ปวดร้าวจนขยับตัวไม่ไหวเสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านนอกทำให้หญิงสาวรีบเอาผ้าห่มมาคลุมตัวซุกใบหน้ากับหมอนเพราะไม่รู้จะสู้หน้ากับปีขาลยังไง“ตื่นหรือยังเจ้าเอยเอยลุกไหวหรือเปล่า”“หนูคิดว่าไหวอาเสือออกไปก่อนได้ไหมหนูจะกลับห้องแล้ว”“จะกลับยังไงให้อาอุ้มไปส่งไหม”“ไม่หนูว่าหนูกลับเองได้ อาเสืออาศัยอย่าพึ่งเข้ามาได้ไหม” หญิงสาวซุกหน้ากับผ้าห่มแต่ปีขาลก็ไม่ฟังเขาขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงลืมดึงผ้าห่มออกเห็นใบหน้าสวยของหญิงสาวที่มันแดงระเรื่อก็เข้าใจว่าตอนนี้หญิงสาวกำลังอายกับสถานะของทั้งสอ
ปีขาลถอนหายใจไม่รู้จะเริ่มต้นคุยยังไงเพราะทุกอย่างผิดจากที่คิดไว้ เขากะจะค่อยๆ จีบสาริศาแต่เพราะความโมโหก็เลยทำให้เขาทำข้ามขั้นตอนไปมาก“ตอนนี้เจ้าเอยไม่มีแฟนจริงๆ ใช่ไหม ไม่ได้คบกับผู้ชายที่อาเจอในผับเมื่อคืนใช่ไหม” ใช่ไหมปีขาลถามซ้ำเพราะเขาอยากรู้จริงๆว่าตอนนี้หญิงสาวกำลังคบกับผู้ชายคนนั้นอยู่หรือเปล่า“ไม่ค่ะ”“แล้วทำไมถึงไปเที่ยวกับเขาได้ล่ะ”“มันไม่มีอะไรเลยเราก็แค่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่อาเสือไม่ยอมฟังคำอธิบาย เรารู้จักกันตอนที่หนูไปว่ายน้ำแล้วเขาก็ชวนหนูไปเที่ยวหนูเห็นว่าเขาเป็นคนคุยสนุกและเราก็พักอยู่ที่เดียวกันก็เลยไปกับเขา” สาริศาพูดไปตามความจริง“เขาจีบหรือเปล่า”“อันนี้หนูไม่รู้ แล้วอาเสือถามเรื่องนี้ทำไม”“อาก็แค่อยากถามให้แน่ใจว่าเจ้าเอยไม่ได้คบใครและไม่มีใครอยู่ในใจจริงๆ”“แล้วอาล่ะคะมีคนที่คบอยู่หรือเปล่า”“ไม่นะ”“แต่หนูเห็นผู้หญิงเดินออกจากห้อง”“อาก็บอกไปแล้วว่าไม่มีอะไร เราแค่สนุกด้วยกันหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย”“ก็ขอให้มันจริงเหอะ”“เจ้าเอยหึงเหรอ”“เปล่าค่ะ”“แต่อยากให้หึง”“ไม่ได้เป็นอะไรกันทำไมต้องหึง”“พูดไม่คิดนะเจ้าเอยตอนนี้เจ้าเอยเป็นของอาแล้ว เจ้า
ครอบครัวของปีขาลเดินทางมาถึงสนามบินเชียงใหม่ในเวลาสาย พวกเขาเช่ารถตู้พร้อมคนขับให้ไปส่งที่ไร่ส้มของสาริศาซึ่งบิดามารดาและพี่ชายของเธอรอต้อนรับอยู่แล้ว“สวัสดีค่ะพี่นิตตราพี่ประสานไม่ได้เจอกันนานเลยสบายดีนะคะ”“พี่สบายดีแล้วทุกคนที่นี่เป็นยังไงบ้าง”“ผมสบายดีครับ”“นั่นเจ้าเอกใช่ไหมเป็นหนุ่มหล่อแล้ว ลุงไม่เจอแค่ไม่กี่ปีเองแล้วยังไงล่ะ แต่งงานหรือยัง”“ยังเลยครับ ผมคิดว่าอยู่เป็นโสดแบบนี้ดีกว่าครับคุณลุง”“นั่นไงตาใหญ่มีเพื่อนแล้วแหละ”“มากันเหนื่อยๆ เข้าไปนั่งข้างในกันก่อนนะคะ” คุณพัชรีเชิญแขกทั้งหมดเข้าไปยังรับแขกเมื่อพักเหนื่อยกันพอสมควรแล้วคุณนิตตราก็เริ่มบทสนทนา“วันนี้ที่ครอบครัวพี่มาที่นี่ไม่ใช่แค่จะมาเที่ยวอย่างเดียวนะเรามีเรื่องจะคุยกับน้องพัชด้วย”“เรื่องอะไรคะพี่นิตหรือว่าเจ้าเอยไปทำเรื่องอะไรให้พี่ต้องปวดหัวหรือเปล่า”“ไม่เลยเจ้าเอยเป็นเด็กดีมาก ดีจนพี่อยากได้เป็นลูกสะใภ้”“อะไรนะคะพี่นิต พัชฟังผิดใช่ไหม”“ไม่ผิดหรอกจริงๆ แล้วที่พี่มาที่นี่วันนี้ก็อยากจะมาพูดจาสู่ขอเจ้าเอยให้ลูกชายของพี่” คุณพัชรีมองหน้าลูกชายทั้งสองของรุ่นด้วยความสับสนเพราะไม่รู้ว่าคนไหนคือคนที่รุ่นพี่ของเ
หลังจากเดินซื้อหนังสืออยู่เกือบสามชั่วโมง ปีขาลก็พาสาริศาแวะทานเค้กที่ร้านโปรดของเธอแล้วพาไปยังบ้านของตนเองก่อนเวลานัดเพราะขี้เกียจจะกลับไปที่คอนโดมารดาของชายหนุ่มดีใจมากที่เห็นทั้งสองมาถึงก่อนเวลาเพราะเธอจะได้มีเวลาพูดคุยกับทั้งสองคนมากขึ้น“สวัสดีค่ะคุณป้า”“สวัสดีจ้ะ ไปไหนกันมาล่ะเจ้าเอย”“หนูให้อาเสือพาไปซื้อหนังสือมาค่ะ“ได้มาเยอะไหมล่ะลูก”“ได้เกือบสิบเล่มเลยค่ะ ดีนะคะที่อาเสือไปด้วยถ้าหนูไปเองคงหิวปวดไหล่แย่เลยค่ะ”“ลูกชายของแม่นี่ก็มีประโยชน์กับเขาเหมือนกันนะ”“พี่ใหญ่กับพ่อไปไหนเหรอครับ”“พ่อไปตีกอล์ฟกับเพื่อนน่าจะกลับเย็นๆ ส่วนพี่ชายของลูกก็นั่งทำงานอยู่ในห้อง”“อาใหญ่ขยันจังเลยนะคะคุณป้าวันอาทิตย์ก็ยังทำงาน”“ก็เพราะขยันแบบนี้ไงล่ะ ถึงยังไม่มีแฟนสักที” ปีขาลได้ทีก็ว่าพี่ชายเพราะตอนนี้ตัวเองถือไพ่เหนือกว่าเนื่องจากสาริศาเริ่มเปิดใจให้ตนเองมากขึ้นแล้ว“ว่าแต่พี่เขาแล้วเสือล่ะ เมื่อไหร่จะพาผู้หญิงคนนั้นมาเจอแม่”“รออีกสักพักครับแม่”“จะรออะไรล่ะเสือ”“รอให้เธอมั่นใจในตัวผมอีกนิดครับแม่ แล้วผมจะพามารับรองว่าแม่จะดีใจมาก”“เสือจริงจังกับผู้หญิงคนนี้จริงๆ ใช่ไหมจะไม่หลอกเธอจะไม่
ถึงแม้ว่าเมื่อคืนจะกลับจากงานเลี้ยงและมาถึงบ้านก็เกือบจะตีสองแต่ปภังกรก็ตื่นเช้าตามปกติ เขาลงมาทานอาหารเช้ากับครอบครัวและนั่งคุยกับมารดาอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ส่วนบิดานั้นออกไปตีกอล์ฟกับเพื่อนหลังจากทานอาหารเสร็จ“เป็นยังไงบ้างล่ะใหญ่ เมื่อคืนผ่านไปได้ด้วยดีไหม”“ครับแม่ไม่มีใครสงสัยอะไรเลย”“โล่งใจไปทีนะ แล้วนี่เขาจะกลับอเมริกาเมื่อไหร่”“ผมไม่ได้คุยกับเขาเลยครับ แต่ได้ยินจากเพื่อนคนอื่นบอกว่าน่าจะอาทิตย์หน้า”“แล้วกับเจ้าเอยเป็นไงบ้าง ออกงานด้วยกันรู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับเธอไหม” คุณนิตตราถามอย่างมีความหวัง“ไม่เลยครับแม่ ผมรู้ว่าแม่พยายามจะจับคู่ให้ผมกับเจ้าเอยแต่มันเป็นไปไม่ได้เลยจริงๆ ผมไม่ได้คิดอะไรกับเจ้าเอยและเจ้าเอยก็มองผมเหมือนญาติผู้ใหญ่จริงๆ ครับแม่ อายุของเราห่างกันเกินไป“แม่เสียดายจังจริงๆ เลย ตอนแรกแม่อยากจะให้เจ้าเอยกับตาเสือคบกันนะ แต่ลูกชายแม่ก็บอกว่าตอนนี้กำลังดูใจกับผู้หญิงอื่นอยู่ แบบนี้สงสัยแม่จะไม่ได้เจ้าเอยเป็นลูกสะใภ้แล้วแน่ๆ ใช่ไหม”“ถึงเจ้าเอยไม่ได้เป็นลูกสะใภ้เธอก็ยังเป็นลูกสาวของแม่ได้นี่ครับ อย่าคิดมากไปเลย”“ในเหมือนกันที่ไหนล่ะ เห้อ” เธอถอนหายใจ“แล้วเรื่องแ
ตลอดเวลาที่อยู่ในงานแต่งงานมีสายตาหลายคู่จับจ้องมาทางสาริศาและปภังกรทำให้ทั้งสองต้องทำตัวสนิทสนมกันมากขึ้นเพราะกลัวความลับจะแตกปภังกรก็รู้สึกเกรงใจหญิงสาวมากๆ แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้หลังจากงานแต่งก็มีอาฟเตอร์ปาร์ตี้เล็กๆ จากนั้นเพื่อนสนิทก็ชวนกันไปเที่ยวกันต่อซึ่งร้านที่ไปก็เป็นร้านของเพื่อนปีขาลพอดีระหว่างนั่งรถสาริศาก็ไลน์บอกกับปีขาลว่าเธอกำลังมาที่ร้าน“เจ้าเอยยังไม่ง่วงใช่ไหม”“ยังค่ะอาใหญ่”“อาว่าเราจะเข้าไปในผับไม่นานหรอก สักพักก็จะขอตัวกลับ เจ้าเอยอดทนอีกนิดนะ” ปภังกรบอกอย่างเกรงใจเพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว“ค่ะอาใหญ่”เมื่อเข้ามาในผับสาริศาก็มองหาปีขาลและดูเหมือนเขารู้ว่าหญิงสาวกำลังมองหาปีขาลเลยไลน์บอกว่าตอนนี้เขาอยู่บริเวณชั้นสองสาริศาเงยหน้ามองแล้วยิ้มให้สาริศานั่งดื่มกับปภังกรและเพื่อนๆ อยู่สักพักเพื่อนๆ ของเขาก็พากันออกไปเต้นรำเมื่อทางร้านเปลี่ยนเพลงเป็นจังหวะช้าๆ และเธอก็เลียงไม่ได้เลยพี่จะต้องไปเต้นรำกับปภังกรหญิงสาวรู้สึกเกร็งมากๆ ขณะที่กำลังเต้นรำอยู่กับปภังกรก็มีสายตาคนจ้องจับผิดอยู่ทางด้านบนเมื่อเพลงแรกจบหญิงสาวก็เลยขอตัวมานั่ง“หนูว่าหนูคงยืนนานๆ ไม่ไหวหรอกค่ะอาใหญ่”
บ่ายวันเสาร์สาริศาแต่งตัวด้วยเดรสสีชมพูกลีบบัวเธอแต่งหน้าอ่อนๆ เกล้าผมเป็นมวยสูงทำให้ใบหน้าที่สวยวันนี้ดูสวยเด่นมากยิ่งขึ้น ขณะที่แต่งตัวเสร็จแล้วยังไม่ทันได้สวมสร้อยคอเสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังสองจากนั้นปีขาลก็เปิดประตูเข้ามา“อาเสือมีอะไรหรือเปล่าหนูยังแต่งตัวไม่เสร็จเลย”“อาจะมาช่วยดูเผื่อว่าเจ้าเอยจะแต่งตัวโป๊”“ไม่โป๊หรอกค่ะ” สาริศายืนขึ้นแล้วหมุนตัวให้ดูเดรสยาวคลุมเข่าเล็กน้อย ด้านหน้าคอค่อนข้างลึกจนเกือบจะเห็นร่องอกอวบอิ่มสาวด้านหลังก็เว้าลงเกือบถึงกลางแผ่นหลังขาวถึงแม้จะดูไม่โป๊เท่าไหร่แต่เธอก็เซ็กซี่ในสายตาของปีขาลอยู่มาก“เจ้าเอยของอาสวยมากจริงๆ อาชักไม่อยากให้ไปแล้ว” ปีขาลเดินเข้ามาใกล้กอดและหอมแก้มทั้งสองข้าง“อาเสือหนูแต่งหน้าแล้วเดี๋ยวก็เปื้อนหมดหรอก”“เปื้อนก็ไม่ต้องไปสิ อาชักไม่อยากให้ไปแล้วจริงๆ นะ”“ได้ยังไงกันคะ อาเสือก็หนูรับปากอาใหญ่กับคุณป้าไว้แล้ว หนูไม่อยากเป็นคนผิดคำพูดแล้ว”“คุยกับพี่หรือยังว่างานแต่งเลิกแล้วจะกลับมาเลยหรือเปล่า”“คุยแล้วค่ะอาใหญ่บอกว่าเพื่อนเขาอาจจะชวนไปดื่มกันต่อก็คงจะเป็นผับที่เอาเสือไปนั่นแหละ”“แน่นะถ้าเจ้าเอย”“ค่ะ”“ถ้าเขาเปลี่ยนไปที
ปีขาลขับรถรับส่งสาริศาอย่างเคยและบางครั้งในตอนเย็นเขาก็จะเลิกงานก่อนเวลาและมารอสาริศาในหอสมุด ทำทีเป็นอ่านหนังสือแต่จริงๆ แล้วก็แอบมองว่าตอนเธอทำงานจะจริงจังมากแค่ไหนเขาเห็นสาริศายิ้มแย้มแจ่มใสกับเพื่อนร่วมงานและผู้รับบริการเห็นแววตาของเธอเต็มไปด้วยความสุข เขาก็รู้สึกมีความสุขไปด้วยที่เคยบอกว่าอยากจะให้เธอลาออกไปทำงานกับตนเอง ปีขาลก็คิดว่าบางครั้งคนเราก็ไม่จำเป็นต้องตัว ติดกันตลอดเวลาก็ได้ ถ้าให้เธอได้ทำในสิ่งที่รักและชอบมันคงจะดีกว่ามากเมื่อสาริศาเลิกงานและเดินไปรูดบัตรแล้วเขาก็เดินออกมารออยู่ด้านหน้าจากนั้นก็พากันเดินไปขึ้นรถที่จอด“วันนี้ทำงานเหนื่อยไหม”“ไม่ค่ะวันนี้คนไม่ค่อยเยอะ อาเสือมาดูยิมเหรอคะ”“อามาคุยงานกับผู้รับเหมาเสร็จเร็วก็เลยไม่รู้จะไปไหนเจ้าเอยไม่ว่าอะไรใช่ไหมที่อาเข้าไปรอข้างใน”“ไม่ว่าหรอกค่ะ”“ตอนนี้หิวหรือยังวันนี้ไปกินอาหารเหนือกันไหม”“ตอนแรกหนูยังไม่หิวค่ะ แต่พออาเสือพูดว่าอาหารเหนือปุ๊บหนูก็หิวขึ้นมาทันทีเลยค่ะ”“ถ้างั้นเราไปร้านเดิมกันดีไหม แต่รถติดมากเจ้าเอยจะทนหิวได้หรือเปล่า”“ได้ค่ะไม่มีปัญหาเลย”ระหว่างทางรถก็ติดมากจริงๆ แต่คนขี้หงุดหงิดอย่างปีขาลกลับไ
หลังจากคุยมารดาเรื่องสาริศากับปภังกรอยู่พักใหญ่ปีขาลก็ขอตัวกลับ ระหว่างขับรถก็ใช้ความคิดมาตลอดทาง เขากลัวเหลือเกินว่ามารดาจะจับคู่ให้สาริศากับพี่ชายแต่ครั้นจะบอกว่าตอนนี้ตนเองกำลังคบอยู่กับหญิงสาวก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะสาริศายังไม่ยอมรับในตัวเขา และบอกให้เขาเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับชายหนุ่มกลับมาอาบน้ำที่ห้องและคิดจะออกไปดื่มกับเพื่อนอย่างเคยแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนเองไม่ใช่ปีขาลคนเดิมอีกแล้ว เขาเลยเปลี่ยนเป้าหมายไปกดออดเรียกสาริศาที่ห้อง“อาเสือมีอะไรหรือเปล่า” เสียงหญิงสาวถามผ่านระบบอัตโนมัติ“อาขอเข้าไปคุยด้วยหน่อยได้ไหม”“มันดึกแล้วนะคะหนูจะนอนแล้ว”“แต่ถ้าอาไม่ได้คุยเรื่องนี้กับเจ้าเอยอานอนไม่หลับแน่ๆ ขออาเข้าไปหน่อยนะ”สาริศาจับถึงน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสบายใจของชายหนุ่มได้ก็เลยปลดล็อกให้เขาจริงๆ แล้วปีขาลจะกดรหัสเปิดประตูเข้ามาเลยก็ได้ แต่ไม่อยากทำให้สาริศารู้สึกอึดอัดและคิดว่าเขาเข้ามาก้าวก่ายในชีวิตส่วนตัวของเธอมากจนเกินไป“อาเสือเป็นอะไรทำไมหน้าไม่ค่อยสบายใจเลย”“อามีเรื่องกลุ้มนิดหน่อย ว่าแต่แม่อาได้โทรหาเจ้าเอยหรือยัง” เขานั่งลงข้างๆ ดึงให้หญิงสาวพิงศีรษะลงบนแผงอกกว้าง“
เช้านี้ปีขาลตื่นนอนมาก่อนสาริศาเขาสั่งอาหารมารอหญิงสาวจากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวและเก็บของลงกระเป๋า กว่าสาริศาจะตื่นก็เกือบสิบเอ็ดนาฬิกา“คนเก่งของอาลุกไหวไหม”“ไหวค่ะ” หญิงสาวมองตัวเองที่อยู่ในชุดนอนแล้วยิ้มเธอจำได้ว่าเมื่อคืนเขาเป็นคนพาเธอไปอาบน้ำจากนั้นก็สวมชุดนอนให้เพราะกลัวว่าเธอจะไม่สบาย“หิวหรือยังจะเข้าห้องน้ำก่อนหรือจะกินข้าวก่อนดีคะ” คำพูดอ่อนหวานจากปากผู้ชายตัวโตทำให้สาริศาหัวใจฟูคับอก“หนูขออาบน้ำก่อนได้ไหมคะ แล้วอาเสือตื่นนานหรือยัง”“ตื่นนานแล้ว อาสั่งข้าวไว้ให้แล้วเจ้าเอยไปอาบน้ำนะ ของใช้ก็ส่วนตัวและเสื้อผ้าเสื้อผ้าก็กองไว้เดี๋ยวอาจะเป็นคนเก็บเอง”“หนูเก็บเองก็ได้ค่ะ”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวอาช่วยเก็บให้นะ”สาริศาใช้เวลาอาบน้ำไม่นานก็พอแต่งตัวเสร็จก็ออกมายังโต๊ะทานอาหาร“อาสั่งไส้กรอกไข่ดาวแล้วก็ขนมปังให้นะ แล้วก็มีน้ำส้มกับกาแฟเจ้าเอยโอเคไหมหรือว่าอยากจะสั่งอย่างอื่นเพิ่มก็ได้เดี๋ยวอาโทรสั่งให้ใหม่”“ไม่เป็นไรค่ะให้ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้ก็เยอะแล้ว”“วันนี้เจ้าเอยอยากไปเที่ยวไหนบ้างล่ะ”“หนูอยากไปไหว้พระค่ะ นานแล้วที่หนูไม่ได้ไปทำบุญเลย”“งั้นเราไปไหว้พระกันก่อนแล้วหาอาหารทะเลกินกั
ปีขาลอาศัยจังหวะที่หญิงสาวกำลังสุขสมขึ้นมาคร่อมทับอีกครั้ง เขาควานถุงยางอนามัยที่ซื้อมาระหว่างทาง สวมเข้ากับท่อนเอ็นร้อนของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดปลายหยักลงไปยังทางเข้าที่เปียกชื้นสาริศาเจ็บแปล๊บแม้จะไม่ใช่ครั้งแรกแต่ความใหญ่โตของเขามันก็คับแน่นจนเธอต้องจิกเล็บไปบนท่อนแขนของเขาเพื่อระบายความเจ็บ“เจ็บใช่ไหมเจ้าเอยไหวหรือเปล่า”“หนูเจ็บ แต่หนูคิดว่าหนูทนได้”“คนเก่งของอาน่ารักมาก”ปีขาลจูบหวานเป็นรางวัลปลอบใจเขาค่อยๆ กดย้ำความแข็งร้อนเข้าทีละนิด ขณะที่ปากและมือก็ลากไว้ไปทั่วกายสัมผัสร้อนกระตุ้นความกระสันเสียวให้เพิ่มมากขึ้นก่อนจะกดพรวดเข้าลึกสุดในกายของเธอ“อ๊ะ!....”สาริศาสะดุ้งครางลั่นนั่นเมื่อรู้สึกว่าครั้งนี้เขาเข้ามาในกายของทั้งลึกและแรง ชายหนุ่มกัดฟันกรอดข่มความรู้สึกปวดร้าวเอาไว้ ความอ่อนนุ่มของหญิงสาวรัดถี่แรงจนเขาแทบคลั่ง“เจ้าเอย อ้า...แน่นมาก”“แบบนี้มันดีไหม”สาริศาทำถามไปด้วยความอยากรู้“ดีมากสิเจ้าเอยมันดีมากๆ และอาก็ชอบมากๆ ด้วยมันทำให้อามีความสุข เจ้าเอยมีความสุขไหม”หญิงสาวพยักหน้าเพราะทุกครั้งที่เขาขยับกายเข้าหามันก็เพิ่มความซ่านกระสันในให้เธอมากขึ้นปีขาลขยับเข