Share

บทที่ 62

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-13 21:03:44

"คนึง" อัญญารัตน์ออกมาจากลิฟต์ก็เห็นว่าคนึงหากำลังยืนคุยอยู่กับใครบางคนที่คุ้นตา

คณิตรีบออกมาเมื่อเห็นว่าไม่ได้อยู่กับเธอแค่สองต่อสอง เพราะนางไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้

"เธอเป็นอะไรไหม" อัญญารัตน์รีบวางของไว้ แล้วมาเช็คดูร่างกายของเพื่อน

"ฉันไม่เป็นอะไร" ขณะพูดกับเพื่อนแต่สายตาของเธอยังมองไปที่ลิฟต์ ความฝันของเธอได้สลายไปในชั่วพริบตา เพราะเธอเคยคิดในแง่ดีว่าแม่อาจจะประสบอุบัติเหตุความจำเสื่อม หรืออะไรก็ได้ที่จำเธอไม่ได้ แต่ฟังจากสิ่งที่นางพูดมาแล้วมันไม่ใช่เลย นางจงใจที่จะทิ้งครอบครัวมา

"คนนี้ใช่ไหมคือผู้หญิงใจร้ายคนนั้น" อัญญารัตน์เพิ่งเห็นหน้าชัดๆ ก็วันนี้

"อืม" คนึงหาตอบเพื่อนออกไปได้แค่เสียงในลำคอ เพราะตอนนี้มันจุกแน่นในอก

"แล้วนางมาทำไม"

"มาไล่ฉัน"

"ไล่?? เป็นแม่คนภาษาอะไร" อยากจะพูดมากไปกว่านี้ แต่ยังไงก็เป็นแม่ของเพื่อน อัญญารัตน์ก็เลยหยุดคำพูดไว้แค่นี้ "มากินข้าวกันดีกว่า"

"ฉันอิ่มแล้ว"

"ฉันรู้ว่าเธอยังไม่อิ่ม"

14 : 30 น.

ก๊อก ก๊อก

แกร็ก~ คนที่มาเปิดประตูห้องของท่านประธานก็คือต้นสน ส่วนคนที่มาเคาะประตูก็คือ..

"ฉันอยากจะคุยกับท่านประธาน"

"ครับ.." ต้นสนรีบหลบออกจากทางเพื่อให้อั
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 63

    คนึงหาค่อยๆ ก้าวถอยออกมา จากห้องประชุม เพราะเธอรู้ตัวดีแล้วว่าคงจะสู้พวกเขาไม่ได้..แล้วเธอจะทนเจ็บต่อไปเพื่ออะไรหญิงสาวไม่กลับไปที่โต๊ะทำงานเลยด้วยซ้ำ โชคดีที่กระเป๋าเงินของเธออยู่ในกระเป๋าชุดทำงาน และเธอเลือกที่จะไม่บอกอัญญารัตน์ ไม่อยากให้เพื่อนต้องไปลำบากกับตัวเองด้วย เพราะอัญญารัตน์ยังมีครอบครัวที่ต้องดูแลลงมาถึงชั้นล่าง คนึงหาก็ตรงออกไปเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่สถานีขนส่งใช่แล้วเธอคิดจะกลับบ้าน กลับไปโดยที่ไม่เอาอะไรติดตัวไปเลยสักอย่าง..นอกจากลูก ในระหว่างที่ยืนรอรถอยู่ มือเรียวก็ลูบท้องเพื่อคุยกับลูก เธอจะไม่เป็นเหมือนแม่ ที่ทิ้งลูกน้อยไว้ข้างหลัง แล้วหนีมาสุขสบายเพียงคนเดียวแบบนี้[บขส.]เธอนั่งแท็กซี่มาถึงบขส.ก็ใช้เวลาพอประมาณ โชคดีที่ยังมาทันรถทัวร์ คนึงหาเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างแล้วกลับบ้านไปหาพ่อกับยาย เพราะพวกท่านคงรอเธอกลับไปเสียงสะอื้นหญิงสาวดังขึ้น คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ต่างก็มองมา แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามว่าเธอร้องไห้ทำไมและหญิงสาวก็ไม่สนใจไม่แคร์ ว่าใครจะคิดยังไง เธอร้องไห้อยู่แบบนั้นจนเหนื่อยแล้วหลับไป03 : 05 น. รถได้มาจอดที่ สถานีขนส่ง จังหวัดที่เป็นบ้านเกิดของเธอคนึงหาไ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 64

    ต้นสนขับรถผ่านมาแล้วสองจังหวัด ใช้เวลาหลายชั่วโมงพอสมควร ถึงปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งก็เลยหยุดเพื่อที่จะเติมน้ำมัน"คุณอัญคะเข้าห้องน้ำกันดีกว่าค่ะ""คุณลูกหว้าอย่าเรียกอัญว่าคุณได้ไหมคะ..มันยังไงยังไงอยู่" ถูกเรียกคุณจากเจ้านายทีไรรู้สึกขนลุกทุกที"คุณอัญเป็นเพื่อนพี่สาว ถ้างั้นลูกหว้าขอเรียกพี่อัญแล้วกันนะคะ""พี่อัญเลยเหรอคะ..""ได้ไหมคะ""ดะ.. ได้ค่ะตามสบายเลยค่ะคุณลูกหว้า""เราไปเข้าห้องน้ำดีกว่าค่ะ จะได้แวะซื้ออะไรมาทานด้วย"ในระหว่างที่กำลังเติมน้ำมัน สายตาต้นสนก็มองตามผู้หญิงที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย ไม่ใช่ว่าเพิ่งเคยมีอะไรกับผู้หญิง เขาก็ผ่านสนามรบนี้มาพอสมควร และในบริษัทนั้น ไม่ใช่เธอคนแรกที่เขามีอะไรด้วย เพราะผู้หญิงหลายคนเห็นว่าตำแหน่งของเขาสูงพอที่จะดันเรื่องงานให้ได้ ต่างก็ยินยอมมอบร่างกายให้เติมน้ำมันเสร็จ ต้นสนก็ขับรถมาจอดรอที่หน้าร้านสะดวกซื้อในปั๊มน้ำมัน เพื่อรอสาวๆ ที่กำลังเลือกซื้อของอยู่"ถ้าคุณเหนื่อยเดี๋ยวผมขับเปลี่ยนก็ได้นะ""ผมยังไหวครับ"พอได้ของแล้วทั้งสองสาวก็กลับมาที่รถอัญญารัตน์รีบเดินอ้อมไปทางที่ลูกหว้านั่งก่อนหน้านั้น เพราะเธออยากจะหลบรัศมีสายตาคนขับ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 65

    "ฉันขอโทษพวกคุณด้วย ที่ต้องโกหกว่าคนึงไม่ได้อยู่ที่นี่" คนที่พูดขอโทษก็คือรัตนา ใช่แล้วบ้านหลังนี้เป็นบ้านของรัตนาเพื่อนรักคนึงหานั่นเอง"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ นั่นคงเพราะคนึงเป็นคนให้คุณโกหกแน่เลย" อัญญารัตน์พูดพร้อมกับหันไปมองหน้าเพื่อนรักแบบงอนๆ ที่หนีมาแบบไม่บอกกล่าวแต่คนึงหาไม่พูดอะไร เธอยังทำหน้าเศร้า"บ้านพี่คนึง หลังนี้เหรอคะ" ลูกหว้าเริ่มพูดกับคนึงหาแบบสนิทสนม เพราะเธออยากให้พี่สาวรู้ว่าเธอมีความจริงใจให้"ไม่ใช่หรอก..อยู่ท้ายหมู่บ้าน" คนึงหาพูดออกมาโดยที่จับโทรศัพท์เครื่องนั้นไว้แน่น เธอจะเก็บทุกอย่างไว้ในเครื่องเดียวไม่ได้อีกแล้ว เผื่อว่ามันหายไปอีกครั้งคงไม่ได้คืนมาแบบนี้บ้านคนึงหา..คนึงหานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของรัตนามา ส่วนพวกเขาก็ขับรถตามมาติดๆ"หลังนี้เหรอคะ""ค่ะ""คืนนี้เราจะค้างที่นี่กันใช่ไหมคะ" ลูกหว้าอยากจะสัมผัสกลิ่นอายของยาย เพราะมันคือบ้านหลังที่ยายอยู่จนลมหายใจสุดท้าย"ฉันไม่แน่ใจว่าพวกคุณจะนอนได้ไหม ของใช้ก็ไม่ค่อยมีอะไร" บ้านของเธอไม่ได้สะดวกสบายอะไรเลย ข้าวของเครื่องใช้ก็มีแต่เก่าๆ รวมไปถึงที่นอนหมอนมุ้ง"นอนได้สิคะ พี่คนึงพาลูกหว้าเข้าไปดูข้างในหน่อยได้ไหม

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 66

    เย็นวันเดียวกันนั้น.. วันเดียวกับที่พวกเขาไปวัดกันมา"คุณรัตน์ครับ""คะ//คะ" เสียง'คะ'นี้ดังขึ้นพร้อมกัน แต่ทุกคนไม่ได้สังเกต เพราะอัญญารัตน์หันไปขานรับพร้อมกับที่ต้นสนเรียกรัตนา ที่จริงคนที่บ้านของเธอไม่ได้เรียกอัญ..แต่เรียกรัตน์.. เพราะมันคือประโยคหนึ่งที่อยู่ในชื่อของเธออัญญารัตน์ต้องรีบหันไปมองทิศทางอื่น เมื่อเข้าใจแล้วว่าคนที่ต้นสนเรียกไม่ใช่เธอ แต่เป็นรัตนาเพื่อนของคนึงหา"ผมอยากจะไปตลาด แต่ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน" ต้นสนเป็นอีกคนที่ไม่ได้ยินตอนที่เธอตอบรับมา แต่ก็เห็นนะว่าหันมามอง เขาคิดว่าที่หันมาคงเพราะอยู่ดีๆ เขาพูดขึ้น"ได้สิคะ เดี๋ยวรัตน์จะพาไปค่ะ" ตอนที่ต้นสนไปส่งรัตนาที่บ้าน ทั้งสองพอที่จะได้พูดคุยกันอยู่บ้าง และรัตนาก็บอกให้ต้นสนเรียกชื่อเล่นเธอ"แล้วคนอื่นไม่ไปด้วยเหรอคะ" รัตนาหันไปถามกลุ่มเพื่อน "คุณอัญไปด้วยไหมคะ" หันไปพอดีสบตากับอัญญารัตน์ รัตนาก็ลองถามดู"ไม่ค่ะ" จังหวะนั้นต้นสนเดินไปรอที่รถก่อนแล้ว"คนึงแกจะเอาอะไรไหม แล้วคุณล่ะคะจะเอาอะไรไหมคะ" รัตนาก็เลยหันไปถามทุกคน พอเสร็จเรื่องก็รีบเดินตามต้นสนมาที่รถอัญญารัตน์รู้สึกอึดอัดมาก ที่ต้องอยู่แบบนี้ แต่จะทิ้งเพื่อนไ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 67

    สายตาคมมองไปรอบๆ เพราะเรื่องที่เขาจะพูด มันไม่น่าให้คนอื่นฟังด้วยเลย"เดี๋ยวผมจะพาสาวๆ ไปช้อปปิ้งก่อนแล้วกันครับ ตอนนี้ตลาดเย็นคงมีแล้วมั้งใช่ไหมครับคุณรัตน์""ใช่ค่ะ""ถ้างั้นเราไปกันเลยดีกว่า" ว่าแล้วต้นสนก็เดินนำหน้าออกไปอัญญารัตน์จำเป็นต้องได้เดินตามหลังพวกเขามา ส่วนลูกหว้าไม่ได้มาด้วย เพราะเรื่องที่ทั้งสองจะคุยกันลูกหว้าต้องอยู่เป็นพยานด้วยที่จริงอัญญารัตน์ก็ไม่อยากจะไปกับพวกเขาหรอก แต่จะอยู่ก็ไม่ได้ ก็เลยจำใจต้องได้เดินตามมาที่รถ ..พอมาถึง ด้านหน้ารัตนาก็จับจองเป็นเจ้าของไปแล้ว ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ก็เป็นได้แค่ส่วนเกินใช่ไหม หญิงสาวหลับตาลงช้าๆ เพื่อเตือนสติตัวเอง แล้วก็เอื้อมมือไปเปิดประตูด้านหลัง พร้อมกับขยับเข้าไปนั่งเสียงประตูปิดลงรถก็เริ่มออกตัวไปแบบช้าๆ"คุณอัญเป็นคนกรุงเทพฯ เหมือนคุณต้นเหรอคะ" รัตนาหันกลับมาคุยกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลัง เพื่อไม่ให้ในรถเงียบเกินไป"คุณต้น?" อัญญารัตน์ไม่เข้าใจว่ารัตนาหมายถึงใคร"ก็คุณต้นสนไงคะ""อ้ออออ.."จังหวะนั้นต้นสนมองคนที่นั่งอยู่ด้านหลังผ่านกระจก เพราะได้ยินเธอลากเสียงยาวแต่อัญญารัตน์ก็ไม่ตอบอะไร เพราะเธอไม่ได้สนิทมากขนาดต้อ

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 68

    "ฉันไม่มีวันให้เธอกลับไปคนเดียวแน่!" มันคือคำพูดของคนึงหา เธอไม่มีวันปล่อยเพื่อนกลับไปคนเดียวแบบนี้อยู่แล้ว"มีอะไรกัน" พร้อมรบได้ยินเสียงก็เลยออกมาดู ส่วนลูกหว้าก็ตามออกมาเช่นกัน"ก็ยัยอัญน่ะสิคะ ขอกลับบ้าน""บ้านคุณอัญอยู่ที่ไหนคะ" ลูกหว้าเป็นคนถามอัญญารัตน์ก็เลยบอกออกไป และเธอก็ยืนกระต่ายขาเดียวว่าจะกลับบ้านก่อนและทันใดนั้น โทรศัพท์ของพร้อมรบก็ดังขึ้นเขายกมันขึ้นมาดู..แล้วก็แปลกใจ "คุณพ่อ?" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับมองหน้าน้องสาว แล้วมองไปดูหน้าคนึงหา>>{"ครับพ่อ"} {"เสร็จธุระทางนั้นหรือยัง ถ้าเสร็จแล้วก็กลับมา"}>>{"อะไรนะครับ"} ชายหนุ่มงงกับคำพูดของผู้เป็นพ่อ เพราะคำพูดของท่านเหมือนกับรู้ว่าเขากำลังทำอะไร และอยู่ที่ไหน {"พาน้องๆ กลับมาได้แล้ว"}>>{"น้องๆ ? ? "} มันยิ่งสร้างความสงสัยให้กับพร้อมรบ"เดี๋ยวลูกหว้าจะเล่าให้ฟังเองค่ะ" ลูกหว้าพูดพร้อมกับยิ้มแห้งให้กับพี่ชายและพี่สาว เพราะเธอรู้เรื่องทั้งหมดแต่ก็ถูกผู้เป็นพ่อห้ามไว้ยังไม่ให้พูดอะไรจากที่กำลังคุยเรื่องของอัญญารัตน์อยู่ ตอนนี้กลับมาเรื่องของพวกเขาอีกแล้ว อัญญารัตน์ก็เลยถอยออกมาก่อนหญิงสาวเดินออกมาจากบ้านของคนึงหาโดย

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 69

    คนึงหาเดินเข้าไปจนลับสายตา แต่อัญญารัตน์ยังยืนทำใจอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง ถึงได้กลับมาที่รถซึ่งมีต้นสนนั่งรออยู่ก่อนหน้านั้นแล้วในเมื่ออัญญารัตน์ไม่กลับกรุงเทพฯ ด้วยกัน และคนึงหาก็ไม่สามารถที่จะทิ้งเพื่อนให้กลับบ้านไปคนเดียวได้ เธอก็เลยขอยืมตัวต้นสนจากพร้อมรบให้ไปส่งเพื่อนก่อนมือเรียวเอื้อมไปเปิดประตูด้านหลัง แล้วก็เข้าไปนั่งต้นสนมองผ่านกระจกเพื่อดูคนที่เพิ่งขึ้นมานั่งแบบไม่ค่อยสบอารมณ์ และไม่พอใจที่เห็นเธอทำเหมือนเขาเป็นคนขับรถอีกคน แต่ชายหนุ่มก็ไม่พูดอะไร ยังขับรถมุ่งหน้าไปทางจังหวัดที่เธอบอกไว้สองชั่วโมงผ่านไป..และตอนนี้ก็ได้ข้ามมาอีกหนึ่งจังหวัดแล้วต้นสนเห็นว่าด้านหน้ามีรีสอร์ทเขาก็เลยเลี้ยวรถเข้าไปด้านใน"คุณมาที่นี่ทำไม" อัญญารัตน์มีความตกใจอยู่มาก เพราะเรื่องในคืนนั้นมันยังทำให้เธอเป็นกังวล"คุณจะไม่ให้ผมพักเลยหรือไง นี่ก็ดึกมากแล้ว" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลงจากรถ "ลงมาสิครับคุณผู้หญิง" เขาเอื้อมมือไปเปิดประตูด้านหลัง เพราะเห็นว่าเธอยังนิ่งอยู่"ฉันจะนอนในรถ""คุณคงเห็นผมเป็นตัวเชื้อโรคมากเลยสินะ หรือเห็นผมเป็นแค่คนขับรถ""คุณหมายความว่ายังไง""ถ้างั้นก็ไม่ต้องพัก" ชายหนุ่มกลับขึ้น

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13
  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 70

    เห็นว่าเธอไม่พูดอะไรก็เริ่มได้ใจ จากที่ลูบคลำช่วงบนตอนนี้เลื่อนลงมาที่ช่วงล่างหญิงสาวสะดุ้งเพราะมือของเขาเย็นมาก พอล้วงมันเข้ามาได้นิ้วแกร่งก็เริ่มขยี้เม็ดเสียวโดยไม่ให้เธอได้ตั้งตัวในขณะที่นิ้วแกร่งขยับวนอยู่นั้น สายตาทั้งสองได้สบกันเข้า จนหญิงสาวต้องได้หลบตาคมคู่นั้นเพราะความเอียงอาย แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้เธออายนาน ..มือหนาเชยคางเรียวให้หันกลับมา พร้อมกับแนบริมฝีปากลงไปแบบนิ่มนวล"อืออ" หญิงสาวเริ่มจะทนนิ้วของเขาไม่ไหว เพราะนอกจากมันจะวนอยู่ที่เม็ดรัญจวนแล้ว บางจังหวะเขายังส่งมันเข้าไปในร่องคับแคบ เพื่อเช็คดูว่าด้านในพร้อมหรือยังพอเขารู้แล้วว่าเธอพร้อม ชายหนุ่มก็รีบจัดการกับสิ่งกีดขวางช่วงล่างของเธอออก เพื่อที่จะแยกขาเรียวออกให้กว้างหน่อย เพราะพื้นที่ในเต้นท์มันแคบมาก แต่สำหรับความเป็นชายของเขาแล้ว ต้นสนแค่รูดซิปลงแล้วก็ควักมันออก"อ้าา" จังหวะที่กำลังส่งมันเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย ชายหนุ่มก็กลั้นเสียงไม่อยู่เพราะความฟิตแน่นมือเรียวถูกยกขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าจะเผลอส่งเสียงออกไป เนื้อที่กางเต็นท์ถูกจัดเรียงไว้เป็นระเบียบไม่ห่างกันนัก ถ้ามีเสียงเล็ดลอดออกมาแน่นอนว่าเต็นท

    Terakhir Diperbarui : 2024-12-13

Bab terbaru

  • ยั่วรักท่านประธาน   ตอนพิเศษยั่วรักท่านประธาน

    น้ำตาค่อยๆ คลอออกจากเบ้า เมื่อเห็นหน้าหลานชายคนแรก นางเป็นได้ทั้งย่าและยายของเด็กคนนี้ พ่อของเด็กก็คือลูกชายที่นางเลี้ยงมา และแม่ของเด็กก็คือลูกสาวแท้ๆ ของนางเอก"ยังเจ็บอยู่ไหมลูก""ไม่เจ็บแล้วค่ะ" คนึงหารู้ซึ้งก็วันนี้ ตอนที่อยู่ในห้องคลอด ถึงแม้ว่าจะกุมมือสามีไว้ แต่ขณะที่เจ็บมากๆ ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงแม่ ถึงแม้แม่จะคลอดแล้วทิ้งเธอไป แต่แม่ก็คงทรมานไม่ต่างกัน ในระหว่างที่อุ้มท้องและเบ่งคลอด"คุณได้ชื่อหลานหรือยังล่ะ" วิวัฒน์ถามภรรยาเก่าที่เอาแต่เช็ดน้ำตา ทั้งสองยังพูดคุยกันตลอดมา แต่จะคุยแค่เรื่องลูกและหลาน เพราะความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาได้ขาดสะบั้นไปแล้ว"จะให้ฉันตั้งชื่อเหรอคะ""ใช่ครับคุณแม่" คนที่ตอบก็คือพร้อมรบ "คนึงบอกว่าจะรอให้แม่เป็นคนตั้งชื่อหลานให้" ในขณะที่พูดมือหนาของสามีก็กุมมือภรรยาไว้ตลอดเวลาคณิตมองดูลูกสาวที่นอนอยู่บนเตียงแล้วส่งยิ้มให้ทั้งน้ำตา"ยายบอกว่า ชื่อคนึงหา เป็นชื่อที่แม่ตั้งไว้ให้ค่ะ" คนึงหาเอ่ยพูดกับแม่เบาๆ ..ถึงแม้ชื่อนี้มันจะดูเศร้า แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวที่เธอรู้สึกผูกพันกับแม่มาก หญิงสาวคิดว่าแม่อาจจะตั้งคล้องจองกับชื่อของท่านที่ชื่อคณิตแต่จริงๆ แล้ว

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 121 ตอนจบ

    สองวันผ่านไป.. ก่อนที่จะกลับคนึงหาพาแม่มาไหว้ยายกับพ่อ ที่จริงคณิตก็มาไหว้ตั้งแต่วันถัดมาที่มาถึงแล้ว และนางก็มาทุกวัน ถึงแม้จะคิดได้ก็สายไปแล้ว ชีวิตที่เหลืออยู่ คณิตได้แต่สาบานกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ทำตัวเหมือนแต่ก่อน โชคดีเท่าไรแล้วที่นางยังมีโอกาสได้กลับตัว ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายมากไปกว่านี้"คุณพ่อกับคุณยายต้องเข้าใจแน่ค่ะ คุณแม่อย่าคิดมากนะคะ"หึ..คณิตได้แต่ขำในใจ นางอายุขนาดนี้แล้ว ยังต้องให้ลูกเป็นคนคอยสอน เกิดมานางเคยมีดีอะไรบ้าง และนางก็ไม่คิดว่าลูกสาวที่นางทิ้งไป จะเป็นคนดีและกตัญญูได้ถึงเพียงนี้ ..ขอบคุณนะคะแม่ที่เลี้ยงคนึงหามาได้ดีขนาดนี้"ไปกันค่ะแม่" ก่อนที่จะเดินออกมาคนึงหาก็ได้หันไปคุยกับยายและพ่อว่าถ้ามีโอกาสจะพาแม่มาหาพวกท่านอีกพอทุกคนเสร็จธุระก็ออกมาที่รถตู้คันหรู ซึ่งมีต้นสนทำหน้าที่เป็นคนขับ[กรุงเทพฯ] ขับรถอยู่หลายชั่วโมงก็ได้มาถึงที่วิลล่าพอมาถึงก็เห็นลูกหว้าเตรียมของรอรับแม่กับพี่สาวและพี่ชายไว้แล้ว เพราะเธอติดต่อกับคนึงหาตลอดเวลา"คิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ" หญิงสาวเดินเข้าไปโอบกอดแม่ไว้ คนึงหาแอบมองที่น้องกับแม่กอดกัน เพราะลูกหว้าได้รับความอบอุ่นจากแม่แบบนี้เสมอ

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 120

    ดวงตางามหลบสายตาคมที่มองแบบมีเลศนัย "คุณจะสอนยังไง" ลูกหว้าไม่ใช่คนที่ใฝ่หาเรื่องพวกนี้ ก็เลยไม่รู้ว่าถ้าจะช่วยผู้ชายต้องทำยังไง"ใช้ปาก"ยิ่งได้ยินคำพูดแบบนี้เธอก็ยิ่งอายไปกันใหญ่ ก็รู้แหละว่าการใช้ปากคือเอาไอ้นั่นเข้ามาในปากของตัวเอง เหมือนกับที่เขาใช้ลิ้นให้เธอ "เออ""ถ้าไม่ ก็ไม่เป็นไรนะครับ" โลกันตร์ไม่คิดจะบังคับเธออยู่แล้ว เพราะมันเป็นอะไรที่บางคนอาจจะรับไม่ได้หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นการตอบว่าจะช่วยเขา ..เห็นเท่านั้นแหละ โลกันตร์รีบคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปเพื่อทำความสะอาด เพราะทำงานมาทั้งวันชายหนุ่มใช้เวลาอาบน้ำอยู่เพียงไม่นานก็ออกมา ส่วนหญิงสาวที่นั่งอยู่ปลายเตียงถึงกับหน้าแดงก่ำ เมื่อเห็นเจ้ามังกรลำใหญ่มือแกร่งเอื้อมไปจับมือเรียวของเธอให้ขึ้นมาสัมผัสกับท่อนเอ็นอุ่น เขาใช้อุ้งมือของเธอเพื่อรูดมันขึ้นลง เพื่อให้เธอชินมือก่อน"ไม่ต้องอายผมนะ เราแต่งงานกันแล้ว" เห็นเธอหน้าแดงก็อดเอ็นดูไม่ได้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาแบบนั้น เพราะเขาเริ่มเสียวซ่านเมื่อถูกมือเรียวกำแน่นขึ้นลูกหว้าเผยอปากขึ้นเมื่อเจ้าของท่อนเอ็นขยับมันเข้ามาใกล้แบบไม่ต้องให้บอก"อ๊าา เสียวจัง" เข้าไปได้แ

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 119

    "แต่ลูกหว้า.." เธอเป็นลูกผู้หญิงที่คิดจะฆ่าท่าน แถมไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของท่านอีก แล้วเธอจะกล้ากลับไปได้ยังไง"ลูกจะทิ้งตาแก่ไว้ที่บ้านแบบนั้นคนเดียวได้ลงคอเหรอ""คะ?" ลูกหว้าไม่สามารถที่จะกลั้นน้ำตาไว้ได้ ทำไมท่านช่างดีกับเธอนัก ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่ท่านก็ยังไม่เคยทำร้ายจิตใจของเธอเลยแม้แต่นิด"กลับบ้านเรานะลูก""ค่ะ คุณพ่อ" หญิงสาวโผล่เข้าไปกอดชายสูงวัยที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่คลอด ลูกหว้าไม่อยากรู้เลยด้วยซ้ำว่าใครเป็นพ่อแท้ๆ ของเธอ ขอแค่มีท่านคนเดียวก็พอแล้วเย็นวันเดียวกัน.. ที่คฤหาสน์เสรีวิวัฒน์ชายหนุ่มได้แต่ยืนมองคฤหาสน์หลังใหญ่ ที่ครั้งหนึ่งแม่ของเขาเคยอยู่ที่นี่ แต่ต้องหอบลูกในท้องออกจากบ้านของสามีไป เพราะความไม่รู้จักพอ ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ"เข้าบ้านกันค่ะ" มือเรียวเอื้อมไปกุมมือของสามีแล้วพูดกับเขาเบาๆ และมันก็ทำให้โลกันตร์ตื่นจากภวังค์ที่กำลังคิดอยู่คนร่างหนาเดินตามหญิงสาวตัวเล็กๆ ที่จูงแขนของเขาให้เดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับบ้านทั้งสองคนเลยนะลูก" คนหนึ่งลูกชายในไส้ อีกคนลูกสาวที่เลี้ยงมากับมือ ไม่รู้ว่าจะเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายกับสิ่งที่พบ

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 118

    คนึงหาโทรกลับไปหารัตนาเพื่อวานให้ทำความสะอาดบ้านไว้รอ เพราะเธอจะพาแม่กลับไปส่วนพร้อมรบไม่ทิ้งให้พวกเธอกลับไปเพียงลำพังแน่ เขาก็เลยให้โลกันตร์อยู่ดูงานช่วยพ่อไปก่อนส่วนลูกหว้าอยากจะไปกับแม่และพี่สาว แต่ถ้าเธอไป สามีก็จะตามไปด้วย ลูกหว้าก็เลยจำเป็นต้องได้อยู่ที่นี่ไปก่อน แล้วค่อยตามไปอีกทีเมื่องานบริษัทเบาลงแล้วต้นสนทำหน้าที่ขับรถตู้คันที่เคยเป็นของคณิตมาก่อน เพราะถ้าเดินทางด้วยรถส่วนตัวก็จะสะดวกหน่อยขับรถอยู่หลายชั่วโมง ก็กลับมาถึงที่หมู่บ้านในช่วงเย็นหลายคนในหมู่บ้านที่ได้ยินข่าวว่าคณิตจะกลับมาต่างก็มารอรับ และทุกคนก็พูดแบบยินดีที่เห็นคณิตกลับมาบ้านเกิด"แม่นอนห้องนี้ได้ไหมคะ"คณิตมองดูบรรยากาศเก่าๆ บ้านหลังเก่า ห้องเก่าที่นางเคยนอนกับสามีพ่อของคนึงหา นางถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่"ไม่เป็นไรนะคะแม่ คนเราไม่จำเป็นต้องดีเสมอไป แต่ขอให้คิดได้ก็พอแล้ว" คนึงหาไม่รู้จะปลอบใจแม่ยังไง กลัวว่าอาการเดิมของแม่จะกลับมา"นอนได้สิจ๊ะ แต่ก่อนแม่ก็เคยนอนที่นี่แหละ"ในระหว่างที่ทั้งสองคุยกันอยู่ในห้อง ด้านนอกก็กำลังคุยเช่นกัน..."ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะพี่ต้น" จะไม่ให้ทักก็คงไม่ได้ แต่รัตนาก็รู้แล

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 117

    "คุณแม่คะ" ลูกหว้าหันมองตามสายตาของโลกันตร์ไป ก็เห็นว่าเขากำลังมองแม่ของเธออยู่"ผมไปนะ" คำพูดนี้โลกันตร์พูดกับภรรยาก่อนที่จะหันหลังให้ ทำไมเขาถึงทำไม่ได้ เขาเองไม่ใช่เหรอที่เป็นคนพูดว่ามันคงเป็นเวรกรรมที่พวกท่านทำร่วมกันมา พอคิดได้แค่นั้น ชายหนุ่มร่างสูงก็ค่อยๆ หันกลับมาอีกครั้ง และสายตานั้นก็หันมองเห็นเธอกำลังเช็ดน้ำตาอยู่พอดี"คุณร้องไห้ทำไม"ลูกหว้าไม่ได้ขอร้องให้เขาหยุด เพราะคงไม่กล้าไปขอร้องเขาอภัยให้แม่ของเธอได้ ท่านทำกับครอบครัวของเขาไว้มากมายเหลือเกินชายหนุ่มรีบเดินกลับมาหาภรรยา มือหนาเอื้อมไปโอบเธอเข้ามาแนบอกตัวเองไว้"ไม่ร้องนะครับ"ที่ลูกหว้าร้องไห้เพราะไม่คิดว่าเขาจะหันกลับมา แต่พอเห็นเขาเดินกลับมาปลอบ มันยิ่งทำให้เธอเชื่อว่าผู้ชายคนนี้แคร์เธอมาก"แม่ขอคุยกับคุณโลกันตร์หน่อยได้ไหม""เอาไว้คุยวันหลังแล้วกันครับ" โลกันตร์พูดโดยที่ไม่หันไปมองนางเลยด้วยซ้ำ"แม่จะรอนะ""ไปพักดีกว่า" โลกันตร์มองต่ำลงมาพูดกับคนที่เขากำลังกอดอยู่ โดยที่ไม่สนใจประโยคนั้นของแม่เธอเลย"ไหนคุณบอกว่าจะกลับไปบริษัทไงคะ""ไม่กลับไปแล้ว" เรื่องงานเขาไม่ได้เป็นห่วงเลย สิ่งที่เป็นห่วงก็คือเธอกับลูกลูกหว้

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 116

    คนึงหาลุกขึ้นแล้วรีบเดินเข้าไปดูแม่ เพราะเธอได้ยินเสียงที่ท่านหัวเราะ"แม่คะ" แต่พอเดินอ้อมไปก็เห็นว่าท่านหลับตาอยู่ หรือว่าท่านจะฝัน ..ถ้าไม่ฝัน ท่านขำที่เธอหยอกเย้ากับสามีงั้นเหรอ..แต่ก็ไม่น่าจะใช่ คนึงหาก็เลยจับผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้ แล้วมองหน้าท่านอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง ถึงเดินกลับไปหาสามีที่กำลังนั่งมองมาเช่นกัน"ฉันยังไม่ได้ถามคุณเลย ว่าคุณแม่ชอบทานอะไร" ที่คนึงหาถามสามีก็เพราะว่าเธอจะได้หาอาหารได้ถูกปากของท่าน"ท่านชอบกินอาหารที่รสไม่จัด" ในขณะที่พูดมือหนาได้ลูบไล้ผมสลวยของภรรยาเบาๆ ไปด้วย แล้วพร้อมรบก็บรรยายให้ฟังไปเรื่อยๆ ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะสงสารเธอ แต่ถือว่าเป็นความโชคดีของเขาอย่างหนึ่ง ถ้าเธอไม่พบชะตากรรมแบบนี้ เขาและเธอคงจะไม่ได้เจอกัน"ขอบคุณค่ะ" หญิงสาวก็ดีใจไม่ต่างกันที่มาเจอเขา ถึงแม้การเจอกันจะไม่เหมือนคนทั่วไป เพราะเธอใช้ความสวยยั่วยวนจนได้ทั้งตัวและหัวใจของเขามาครอง"คุณไม่ต้องขอบคุณผมหรอก มีอะไรก็ถามผมมาได้เลย" ถึงแม้เขาจะเป็นลูกเลี้ยง แต่พร้อมรบก็รู้จักดีว่านางชอบหรือไม่ชอบอะไร เพราะเขากลัวว่านางจะไม่รัก ก็เลยต้องได้สังเกตเอาน้ำตาค่อยๆ ไหลลงเป็นสายจนเปรอะเปื้

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 115

    "ไม่ได้!" พร้อมรบยืนกรานปฏิเสธสิ่งที่คนึงหาขอมาโดยไม่ต้องใช้เวลาคิดแม้แต่นิด"ฉันขอพาแม่ไปนะ""ถ้าคุณไป ผมก็จะไปด้วย""แล้วบริษัท รวมทั้งคนที่นี่ล่ะ พวกเขายังต้องการคุณอยู่""คุณไม่ต้องการผมแล้วงั้นเหรอ""ฉันอยากใช้เวลา อยู่กับท่าน" คนึงหาหมายถึงอยากใช้เวลาอยู่กับแม่ให้มากกว่านี้ ไม่ว่าแม่จะเคยทำยังไงกับเธอมาก่อน ยังไงเธอก็ยังเห็นนางเป็นแม่แต่ยังไงพร้อมรบก็ไม่ยอมปล่อยให้เธอกลับไปอยู่ที่บ้านกับแม่ ถึงแม้ว่าเธอจะให้เหตุผลอะไรมาก็ตามโลกันตร์&ลูกหว้าชายหนุ่มนั่งกุมมือของคนรักที่นอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ดวงตาคมมองสายน้ำเกลือที่ถูกส่งผ่านเข้าไปในร่างกายของเธอ"ผมขอโทษ ทำไมผมถึงเป็นคนที่เห็นแก่ตัวแบบนี้" โลกันตร์หวนคิดถึงคำที่แม่เคยสอน "แม่ครับ ผมเกือบเผลอทำร้ายลูกกับเมียของผมแล้ว" ทันใดนั้นด้านหลังของเขาก็เกิดลมพัดวูบหนึ่ง จนชายหนุ่มต้องหันกลับไปมอง ..จะว่าลมจากเครื่องปรับอากาศก็คงไม่ใช่"แม่ใช่ไหมครับ แม่ใช่ไหม แม่กลับมาอยู่กับผมได้ไหม" ชายหนุ่มเอ่ยพูดขึ้น เพราะตอนนี้เมียของเขากำลังท้องอยู่ เผื่อว่าจะเป็นการเปิดทางให้แม่ได้กลับมาอยู่กับเขาอีกครั้ง ที่จริงโลกันตร์ไม่เชื่อเรื

  • ยั่วรักท่านประธาน   บทที่ 114

    "อื้ออ พอก่อนค่ะ เดี๋ยวพี่พร้อมก็เข้ามาแล้ว""จะพอได้ยังไง คุณก็พูดเป็นเล่นไป" เซ็งเป็ดเซ็งไก่มันเป็นแบบนี้นี่เอง โลกันตร์เพิ่งรู้ซึ้งในคำนี้ แต่เขาก็ไม่คิดที่จะหยุดหรอกถ้าไม่ถึงฝั่งฝันก่อน"อ๊อยย.. คุณโลกันตร์คะ""ขอเสร็จก่อนไม่ได้หรือครับ""เร็วๆ นะ" เมื่อเห็นแววตานั้นเธอก็รู้สึกเห็นใจขึ้นมา ก็เลยปล่อยให้เขาทำต่อแล้วโลกันตร์จะไปรออะไร "ซี๊ดด อ่าา" เพราะตอนนี้เขาต้องรีบทำเวลา"อือ อ่ะ อ่ะ" ลูกหว้าเริ่มหายใจรวยรินร่างกายสั่นสะท้านไปด้วยแรงกระแทก เมื่อท่อนเอ็นลำยาวขยับเร็วขึ้น"ใกล้แล้วคุณทนอีกนิดนะครับ" ในขณะที่พูดมือหนาก็ได้บีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่ม เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเธอไปด้วยปล่อยมือจากหน้าอกโลกันตร์ก็จับขาเรียวขึ้นมาพาดไหล่ แล้วโน้มลำตัวลงไปเพื่อที่จะให้ท่อนเอ็นเข้าไปได้ลึกกว่านี้ "ซี๊ดดด..เสียวจัง""โอ๊ย"ชายหนุ่มร่างหนาทนความเสียวของตัวเองไม่ไหวก็เลยเผลอกระแทกแรง แต่เขาคิดว่าเธอคงจะใกล้ ยิ่งเธอร้องโอดโอยเขาก็ยิ่งเร่งความเร็ว"เจ็บ" หญิงสาวพยายามกัดฟันไว้แล้วแต่ก็ทนความเจ็บไม่ไหว ตอนนี้มันตึงหน่วงไปถึงมดลูก"เจ็บเหรอ" ท่อนเอ็นอุ่นที่ฝังอยู่ในร่างกายของอีกฝ่ายค่อยๆ ถอดออกมา"โอ๊ยย

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status