Home / โรแมนติก / ภรรยาประกาศิต เล่ม 1 / บทที่ 19 : เมียเจ้านาย 1

Share

บทที่ 19 : เมียเจ้านาย 1

last update Last Updated: 2025-02-26 15:29:18

เพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดทำให้แผนการกลั่นแกล้งภรรยาของชนาวินเป็นอันต้องยุติลง และเหตุผลที่บอกกับคนงานไปก็คืออยากให้ปารดาได้ลองทำงานในไร่ ถึงมันจะฟังไม่ขึ้นเท่าไหร่ ไม่มีเหตุผลอะไรมารองรับ แต่ก็ไม่มีใครกล้าคัดค้านหรือทัดท้วงอะไร

ทุกคนออกไปคุยกันข้างนอกมีแต่ชงโคที่นั่งมองคนที่นอนแน่นิ่งไม่ไหวติงบนเตียง มิน่าเล่า ถึงได้ดูเหมือนลูกคุณหนูชอบกล มาหลอกกันเสียได้นะ

"อือ...." เสียงครางของคนบนเตียงกับการขยับตัวคล้ายว่ากำลังจะตื่นขึ้นมาทำให้ชงโครีบผวาเข้าไปหา

ปารดาปรือตาขึ้นมองไปรอบๆอย่างไม่คุ้นชิน ก่อนจะรับรู้ได้ถึงความเจ็บที่แล่นเข้ามา

"อย่าเพิ่งขยับ" ชงโคว่าพลางกดออดเรียกพยาบาลเข้ามาดูอาการคนป่วย นั่นจึงทำให้ทุกคนรับรู้ว่าปารดาฟื้นขึ้นมาแล้ว

"มองตามนิ้วนะครับ โอเคครับ" หมอเมฆาชี้นิ้วไปมาเพื่อทดสอบ

"คุณชื่ออะไรครับ"

"ป่านค่ะ"

"ทราบชื่อจริงไหมครับ"

"ปารดาค่ะ ปารดา พัฒนกรกุล"

"คุณรู้สึกเจ็บที่ตรงไหนอีกไหมครับนอกจากที่หัว" หมอถามแล้วมองสำรวจร่างกายคนเจ็บ แม้ว่าจะเข้าเครื่องทำCT scan เรียบร้อยแล้วก็ตาม

"ปวดแขนค่ะ" ปารดารู้สึกหนักอึ้งที่แขนข้างซ้าย เพราะเธอใช้มันบังลังที่ร่วงลงมา

"ครับ แขนคุณฟกช้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 20 : เมียเจ้านาย 2

    ความเจ็บที่แขนซึ่งถูกจับเอาไว้นั่นไม่ได้ทำให้ปารดารู้สึกอัดอั้นมากเท่าคำปรักปรำที่เจ้าของไร่พยายามยัดเยียดให้ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ผิดไปหมด ทั้งที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คนอื่นเดือดร้อน ไม่ตั้งใจจะเจ็บตัวแบบนี้ และที่สำคัญ เขาไม่ใช่เหรอที่แกล้งเธอจนเป็นเรื่องแบบนี้ ใจร้ายชะมัด"ก็หรือไม่จริง ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาก็มีแต่เรื่อง" เขาปล่อยแขนเมื่อเห็นดวงตาของอีกคนสั่นไหวและเริ่มแดงขึ้นมา คงเจ็บที่เขาจับแบบนั้น"ก็แล้วมันเพราะใครล่ะคะ ที่อยากแกล้งฉัน ถ้าคุณคิดว่าทั้งหมดมันเพราะฉัน ฉันก็ขอโทษด้วย ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมคะ ฉันจะพัก" ปารดาขยับตัวปรับเตียงลงนอนราบ ตะแคงหันหลังให้คนไม่มีเหตุผล ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดจนถึงหน้าผาก พยายามกลั้นน้ำตาที่มีแต่มันก็ไหลออกมาจนได้ มือเล็กยกขึ้นปิดปากเพื่อไม่ให้อีกคนได้ยินเสียงสะอื้นของเธอ"อย่าคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆนะ แล้วอย่าคิดว่าทุกคนรู้เรื่องแล้วฉันจะใช้งานเธอไม่ได้อีก" ชนาวินเดินไปเดินมาอยู่หลายรอบด้วยความหงุดหงิด เพราะคนเจ็บนอนนิ่งๆเหมือนไม่รับรู้สิ่งที่เขาพูดอีกต่อไป มันส่งผลให้เขายิ่งโมโหที่ทำอะไรเธอไม่ได้แบบนี้"ขอโทษนะคะ หมดเวลาเยี่ยมแล้วค่ะ พรุ่งนี้ค่อย

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 21 : ภาวะจำยอม 1

    ช่วงสายของอีกวัน ปานนท์ก็พากระถินที่ได้รับอนุญาตให้เอาของใช้ส่วนตัวเช่นโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์ของปารดามาให้ที่โรงพยาบาล"ดีขึ้นหรือยัง เจ็บมากไหม ทำไมลังมันล้มลงมาได้" คำถามมากมาพรั่งพรูอกมาทำเอาปารดายิ้มขำ"จะให้ตอบอันไหนก่อนดี กระถินถามเยอะไปหมด""อ้าว ขอโทษๆ เจ็บมากไหม" กระถินว่าพลางเอื้อมมือไปแตะเบาๆ ที่หางคิ้วนั่น"เจ็บสิ เหมือนเห็นดาวลอยรอบๆหัวเลยนะตอนลังหล่นลงมาก็เลยยกแขนกันแล้วแต่ลังก็ยังกระแทกมาที่ตรงนี้อีก แม่นมากเลยดีนะไม่โดนลูกกะตา" ปารดาบ่นเบาๆพลางทำท่าทางประกอบ ยกแขนที่ยังเขียวช้ำขึ้นมาโชว์ให้กระถินดูสองสาวคุยกันเสียงเจื้อยแจ้ว โดยมีพยาบาลพิเศษและปานนท์นั่งยิ้มอยู่ไม่ไกล ปารดาดูสดใสขึ้นมากจากเมื่อวานที่ดูซีดเซียว พอมีเพื่อนมาหาก็ทำให้มีชีวิตชีวามากขึ้นเลยทีเดียวก๊อกๆเสียงเคาะที่หน้าห้องทำให้กระถินและปารดาหันมองโดยพร้อมเพียงกัน ก่อนปรากฏร่างผอมบางของรังรองที่เดินเข้ามาเร็วๆกระถินถอยห่างให้อย่างอัตโนมัติ รังรองจึงโผเข้ากอดร่างเล็กของปารดาเอาไว้แน่นน้ำตาซึมออกมา"คุณป้า..." ปารดาครางออกมาในอ้อมกอดของปารดา/กลิ่นเหมือนแม่เลย/ หญิงสาวคิดในใจแล้วปล่อยให้รังรองกอดอยู

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 22 : ภาวะจำยอม 2

    ในขณะที่ชนาวินหน้าตึงมองจ้องปารดาอย่างคาดโทษ เหมือนจะบอกว่าทั้งหมดมันเพราะเธอนั่นแหละ"คุณคะ พอเถอะค่ะ นี่ด่าจนลูกสำนึกผิดไม่ทันแล้วนะ" รังรองหย่าศึกพ่อลูก ลุกจากเตียงเดินเข้าไปหาสามีแล้วลูบหลังเบาๆให้ใจเย็นๆ ขณะที่ปารดามองทั้งหมดตาปริบๆ ไม่รู้จะแทรกตรงไหนดี"ก็มันควรไหม นี่ถึงขนาดเลือดตกยางออกขนาดนี้ ดีแค่ไหนที่ไม่เป็นอะไร แกไม่ต้องทำงาน ระหว่างนี้ดูแลน้องอยู่ที่นี่จนกว่าน้องจะออกจากโรงพยาบาลด้วย" ชนะพลออกคำสั่งชัดเจน แต่ชนาวินส่ายหน้าดิก"พ่อจะบ้าเหรอ ไม่เอา ทำไมผมต้องอยู่ในเมื่อผมจ้างพยาบาลแล้ว""หยุดพูด! อยู่ดูแลน้องที่นี่ ไม่อย่างนั้นเห็นดีกันแน่" คนเป็นพ่อชี้นิ้วออกคำสั่งอีกครั้ง ชนาวินถึงกับเข่าอ่อนนั่งลงที่โซฟาอย่างเซ็งๆ"ป้าไปก่อนนะลูก พรุ่งนี้ป้ามาเยี่ยมใหม่ อยากได้อะไรบอกพี่เขานะคะ" รังรองเดินเข้าไปร่ำลาลูกสะใภ้ มือขาวแตะที่แก้มนิ่มเบาๆ ส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้"ค่ะคุณป้า" ปารดายิ้มตอบ แต่ต้องหุบยิ้มเมื่อหันไปเห็นคนหน้าหงิกจ้องมองอยู่"ดูแลน้อง แล้วอย่าให้รู้ว่าแกล้งน้องอีก เข้าใจนะเดี๋ยวให้ป่าสนเอาของใช้กับเสื้อผ้ามาให้" ชนะพลยกนิ้วขึ้นแสดงสัญลักษณ์ใส่ลูกชายว่ารู้เห็นทุกอย่า

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 23 : เปลี่ยนแผน 1

    ในเมื่อไม่สามารถขัดคำสั่งพ่อได้ ชนาวินก็จำต้องนอนเฝ้าคนป่วยเสียเอง แบบเฝ้าเฉยๆน่ะนะ เพราะนอกจากนั่งหรือนอนเฉยๆ ก็ไม่ทำอะไรเลยจริงๆ ปล่อยให้พยาบาลจัดการทั้งหมด แต่เมื่ออีกคนอยากเข้าห้องน้ำหรือกินข้าวก็ยังช่วยอยู่บ้าง เพราะชนาวินน่ะกำลังวางแผน ทำดีกับคนตัวเล็กเข้าไว้เพื่อเอาใจพ่อน่ะสิ"อุ้ย!" เสียงร้องของคนเจ็บดังมาจากในห้องน้ำ นั่นทำให้ชนาวินขยับตัวลุกขึ้นเดินไปดูอีกคน ไม่ได้เป็นห่วงหรอก แต่กลัวจะเป็นอะไรไปเดี๋ยวพ่อจะมาด่าเขาอีกน่ะสิ"นี่เธอ เป็นอะไรหรือเปล่า" เขาตะโกนถามจากหน้าประตู แต่ด้านในกลับเงียบเชียบ ชนาวินจึงพ่นลมหายใจแรงๆแล้วเดินกลับไปที่เดิม แต่ผ่านเวลาไปครู่ใหญ่ปารดาก็ยังไม่กลับออกมาจากในห้องน้ำ ทำให้ชนาวินต้องมายืนเคาะเรียกอีกครั้งปัง ปัง!!"เธอ ปารดา ทำไมไม่ออกมาสักที" เจ้าของร่างสูงขมวดคิ้วทุบมือลงที่ประตูหลายครั้ง เริ่มเป็นห่วงขึ้นมาแบบไม่รู้ตัวไม่รู้ว่าเป็นอะไรหรือเปล่า"คือคุณช่วยเรียกพยาบาลให้หน่อยได้ไหมคะ" ในที่สุดปารดาก็ตะโกนกลับมา ชนาวินพ่นลมหายใจอิกมาอย่างโล่งอก"มีอะไรบอกฉันสิ" เขายังขมวดคิ้วด้วยความอยากรู้ว่าทำไมต้องเรียกพยาบาล"ไปเรียกมาเถอะน่า เร็วๆสิคุณ" ปาร

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 24 : เปลี่ยนแผน 2

    ชนาวินเดินเข้าไปเมียงมอง คนที่ดูเหมือนอาการจะดีขึ้นแล้วแต่ก็ยังมีสีหน้าเจ็บปวดอยู่ เธอนอนกอดถุงร้อนที่พยาบาลนำมาให้เอาไว้ แล้วหลับไปทั้งที่ยังหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างนั้นแหละพอเห็นว่าอีกคนหลับไปแล้ว ก็เลยถือโอกาสนี้ จะแอบออกไปหาพาขวัญเสียหน่อย เพราะร้านของอีกคนอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลมากนัก/ถือว่าไปหาของกินให้แล้วกันนะ/ เขาพึมพำก่อนจะเดินออกไป ไม่ลืมฝากฝังปารดาเอาไว้กับพยาบาล โดยบอกว่าจะออกไปซื้อของข้างนอกเดี๋ยวจะกลับมาวันนี้ร้านของพาขวัญมีคนมากพอสมควร ชนาวินเลือกจอดรถไว้ที่หน้าร้านแล้วเดินเข้าไปยืนมองเจ้าของร้านคนสวยดูแลลูกค้าโดยไม่ได้สนใจเขาที่เข้ามานานมากแล้วจนกระทั่งลูกค้าออกไปจนหมด พาขวัญจึงได้เห็นว่าพี่ชายคนพิเศษมายืนมองอยู่ เธอจึงฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินเข้ามาหาเขาที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของร้าน"พี่วิน มาได้ยังไงคะเนี่ย" เดินเข้ามาเกาะแขนอีกคนไว้ด้วยความเคยชิน"มาทำธุระแถวนี้ครับ คิดถึงเลยแวะมา""หื้ม ใช่เหรอคะ คิดถึงขนมเค้กของขวัญเหรอ" คนสวยยิ้มเขิน รู้แหละว่าพูดถึงใครแต่ก็เลี่ยงพูดถึงอย่างอื่น"วันนี้มีอะไรให้กินบ้างครับ พี่อยากได้นมอุ่นๆสักแก้วด้วยได้ไหม ของพี่เอาเป็นกาแฟเย็นแล้วกันค

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 25 : เจ้านายคนใหม่ 1

    "นี่ นังชมพู ถูให้มันดีๆหน่อย เหม่ออะไรเนี่ย" เสียงสงวนเอ็ดอึงชมพูตั้งแต่เช้าเพราะเด็กสาวเอาแต่เหม่อจนทำงานบ้านล่าช้ากว่าที่ควรจะเป็น"ไม่ค่อยสบายน่ะป้า เป็นวันนั้นของเดือน ว่าแต่พ่อเลี้ยงให้เตรียมห้องให้ใครเหรอ" แก้ตัวไปข้างๆคูๆเพราะรู้ว่าสงวนไม่ได้ใส่ใจเธอจริงจังนักหรอก มือก็ถูพื้นไปด้วย ตาก็มองสำรวจ ห้องนี้ไม่เคยได้ใช้งานเลยตั้งแต่ที่ชมพูเข้ามาทำงานที่นี่ จะว่าไป ผ้าปูเอย ผ้าม่านเอย แถมข้าวของเครื่องใช้ในห้องมันบ่งบอกว่าคนที่จะเข้ามาใช้งานเป็นผู้หญิงสินะ"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เอ็งก็รีบทำเถอะ ป่านนี่พ่อเลี้ยงใหญ่กับแม่เลี้ยงคงลงไปข้างล่างแล้ว ว่าแต่พ่อเลี้ยงวินไปไหนสองวันแล้วนะ" สงวนนึกขึ้นได้ว่าเจ้านายหายไปสองวันแล้ว แต่ก็ไม่ได้ถามใครเพราะคิดว่าคงไปประชุมหรือไปต่างจังหวัดอีกแน่ ๆ เพราะว่าพ่อเลี้ยงใหญ่ของพวกเธอน่ะกลับมาแล้ว"ป้าก็รีบๆทำสิ จะได้ลงไปข้างล่างเร็วๆ" ชมพูรีบทำงานตรงหน้า สลัดความคิดมากของตัวเองออกไปให้หมด สองวันผ่านไปแล้วยังไม่คนงานในไร่พูดเรื่องอุบัติเหตุนั่น ก็แสดงว่าไม่มีใครรู้ว่าที่เกิดขึ้นไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดา เอาไว้เที่ยงค่อยไปสืบข่าวปารดาอีกทีแล้วกันชนะพลและรังรอ

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 26 : เจ้านายคนใหม่ 2

    ที่โรงพยาบาล หมอเมฆาเข้ามาตรวจอาการของคนเจ็บอีกครั้งก่อนจะอนุญาตให้กลับบ้านได้ โดยที่หัวยังคงต้องแปะผ้าไว้แบบนั้น และนัดมาตัดไหมอีกครั้งในสัปดาห์ถัดไป"อย่าให้แผลโดนน้ำนะครับเดี๋ยวมันจะอักเสบ ระหว่างนี้ถ้ามีอาการแปลกๆให้มาพบหมอได้ทันทีเลยนะ เรียบร้อยแล้วครับ กลับบ้านได้" เมฆายิ้มเยือนคนเจ็บ และได้รับรอยยิ้มน่ารักกลับมา มันทำให้ชนาวินอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นว่าปารดายิ้มแย้มกับทุกคน ยกเว้นเขาน่ะ"ขอบใจนะหมอ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้ารอก่อนนะ ฉันจะไปจัดการเรื่องยา รอที่นี่เดี๋ยวมารับ" ชนาวินออกคำสั่งก่อนจะคว้าคอเพื่อนแล้วเดินออกไปพร้อมกัน"คนนี้เหรอที่พ่อให้แต่งด้วย" เมฆาพอจะเดาได้เพราะเพื่อนเคยเกริ่นมาก่อนบ้างแล้ว ก็เล่นเมาอยู่สามวันพอรู้ว่าต้องแต่งงาน"จริงๆคนพี่ แต่นี่คนน้องว่ะ""เออ ฉันก็ว่าทำไมหน้าไม่เหมือนในรูป" เพราะเพื่อนเคยเอาภาพถ่ายว่าที่ภรรยามาให้ดู ก็เลยได้เห็นหน้าคร่าตามาบ้าง เขาก็นึกเอะใจอยู่ว่าทำไมคนนี้ดูน่ารักและอ่อนโยน ทั้งที่คนในรูปสวยสง่าและร้อนแรง"แล้วนี่ฉันต้องพายัยนั่นมาตัดไหมอีกใช่ไหม""อือ ก็อาทิตย์นึง เดี๋ยวฉันทำบัตรนัดให้ แกระวังอย่าให้แผลน้องโดนน้ำนะเว้ยเดี๋ยวมันอักเสบแล

    Last Updated : 2025-02-26
  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 27 : ดูแล 1

    มื้อเย็นที่ปารดาได้นั่งร่วมโต๊ะที่บ้านใหญ่ในฐานะภรรยาของชนาวินมันทำให้เธอทานข้าวได้เยอะขึ้น เพราะช่วงที่ยู่ในฐานะคนงาน เธอกินอะไรได้ไม่มากเพราะถูกชมพูกลั่นแกล้งเป็นประจำ แม้อาหารของเธอจะเป็นแค่ข้าวต้มกุ้ง แต่มันก็อร่อยมากเลยทีเดียว ที่สำคัญมีกุ้งตัวๆให้ด้วย ไม่ใช่วิญญาณกุ้งเช่นเคย"อร่อยไหมคะ" รังรองถามลูกสะใภ้เสียงนิ่ม สงวนกับชมพูที่อยู่ตรงนั้นถึงกับมองหน้ากัน เพราะท่าทางแม่เลี้ยงจะเอ็นดูปารดาอยู่มาก"อร่อยค่ะ ไม่ได้กินแบบนี้นานแล้ว" ปารดาตอบตามความจริง"อาหารที่โรงอาหารมันไม่ค่อยอร่อยสินะ" ชนะพลพูดขึ้น ทำเอาชมพูสะดุ้งโหยงกลัวว่าปารดาจะฟ้องว่าเธอทำอะไรเอาไว้บ้างปารดาเหลือบมองชมพูที่ยืนตัวสั่นอยู่ไม่ไกลก่อนจะหันไปยิ้มกับผู้ใหญ่ทั้งสอง"ที่โรงอาหารก็อร่อยค่ะ แต่ว่าที่นี่อร่อยกว่า" ปารดาตอบเอาใจผู้ใหญ่ด้วยรอยยิ้ม ชมพูถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ ในขณะที่ชนาวินก็หวั่นๆกลัวว่าคนตัวเล็กจะฟ้องอะไรพ่อเขาอีก"ทานเถอะนะคะ เดี๋ยวหนูป่านต้องทานยา" รังรองพูดขึ้น ทั้งหมดจึงลงมือทานเงียบๆจนกระทั่งผ่านมื้ออาหารเย็นไปอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดมานั่งรวมกันที่หน้าทีวีที่มีรายการโปรดของชนะพลเปิดค้างอยู่"ป่านขอโท

    Last Updated : 2025-02-26

Latest chapter

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 134 : บทส่งท้าย 2

    ทั้งคู่มาเล่นกับหลานอยู่คู่ใหญ่ และกลับไปทำงาน ปารดาพาลูกๆเข้าบ้าน ปล่อยเด็กๆให้คลานบนเสื่อที่ปูเตรียมไว้ และมีคอกล้อมขนาดกว้างขวาง มีของเล่นที่ไม่เป็นภัยอยู่ในนั้น ทั้งสองแบ่งกันเล่น ตีกันบ้างแต่ก็ไม่หนักหนาอะไร"พี่โรมอย่ากัดน้องลูก" ปารดาหน้าเหวอที่คนพี่เริ่มจับแขนคนน้องมางับ"น้องรันอย่าดึงผมโรมพี่ค่ะ" เสียงร้องห้ามของคนเป็นแม่ดังเป็นระยะ ชนาวินที่เดินเข้ามาพร้อมป่าสนต้องอมยิ้มกับความยุ่งเหยิงของสองเสือ"วิถีลูกผู้ชายไงครับที่รัก ตีกันบ้างไม่เป็นไรหรอก" เขาเข้ามาโอบไหล่เอาไว้"พี่โรมก็งับน้องจังเลยค่ะฟันก็ไม่มี ไม่รู้คิดอะไรนะคะ สงสัยคันเหงือก" ปารดาฟ้อง"น้องก็แสบนะนั่น ดึงผมพี่แบบนั้น" ชนาวินหัวเราะออกมา"แสบทั้งคู่แหละค่ะ" ปารดาขำออกมาบ้าง"คุณหนูครับ เล่นอันนี้ไหมเอาอันนี้ไหม" คนที่ดูจะเห่อไม่น้อยไปกว่าใครก็ป่าสนนี่แหละ ตั้งแต่ที่สนามบินก็เล่นกับคุณหนูของเขาไม่หยุด นี่ก็ถึงกับปีนเข้าไปนั่งเล่นกับสองหนุ่มทำตัวเหมือนพี่เลี้ยงเด็กก็ไม่ปาน"มอบหน้าที่พี่เลี้ยงให้เลยแล้วกันนะป่าสน" เจ้านายพูดแบบนี้ป่าสนมีหรือจะไม่รับ"ได้เลยครับพ่อเลี้ยง คุณหนูครับ พี่เลี้ยงป่าสนมาแล้ว"ปารดากับชนา

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 133 : บทส่งท้าย 1

    ใช้เวลาอยู่ในโรงพยาบาลไม่กี่วันปารดาก็ได้กลับบ้าน เธอกำลังให้นมแฝดคนพี่ในอ้อมแขน ขณะที่คนน้องนอนรออยู่ในเบาะ พอคนพี่อิ่ม เธอก็ส่งให้กับสามีและอุ้มคนน้องมาเข้าเต้า ชนาวินมีหน้าที่ทำให้ลูกเลอออกมา ก่อนจะมองเมียให้นมลูกด้วยความทึ่ง แล้วยังจะตอนที่ปารดาปั๊มนมไว้ให้ลูกจนเต็มตู้ไปหมด"สุดยอดคุณแม่จริงๆ" ชนาวินพูดขึ้น"แค่ให้นมลูกเองค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วย" เธอยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ชนาวินเดินมาหอมที่หัว เขาไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย เขาอยากขอบคุณผู้หญิงคนนี้ที่ยอมอุ้มท้องเจ้าแฝดมาตั้งเก้าเดือน มีเรื่องงอแงหงุดหงิดกันบ้างแต่ก็ยังอดทน ไม่ได้กินของที่ชอบ ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำ แล้วก็ยังต้องให้นมลูก นอนไม่เป็นเวลาจื่นกลางดึก ปารดานั้นเป็นสุดยอดคุณแม่จริงๆ"มาขอแม่อุ้มบ้าง มาหาย่านะคะพี่โรม" รังรองรับเอาคนพี่ไปอุ้มไว้"กินนมอิ่มแล้วก็หลับเลยเหรอเสือ" ชนะพลแซวหลานชาย"วัยกำลังโตครับพ่อ อย่าแซวสิ อิ่มแล้วก็นอนไง ปกติ" ชนาวินแก้ตัวแทนลูกชาย"จะเป็นลูกหมูก่อนสิ" อดที่จะแซวอีกไม่ได้"เฮียคะเรียบร้อยค่ะ" ปารดามองทุกคนแล้วยิ้มให้ ก่อนจะส่งคนน้องให้กับสามี แล้วจัดการปั๊มนมต่ออีกหลายถุง"ให้กินไปจนโตเลยนะ" รัง

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 132 : เจ้าความรัก 2

    เขาทบทวนมาหลายวันหลังจากทราบเรื่อง มันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ก่อนหน้านั้นชนะพลส่งคนไปเฝ้าดู ด้วยกลัวว่าอีกคนจะเจ็บแค้นจนคิดจะทำร้ายปารดาขึ้นมาหรือเปล่า แต่เท่าที่ได้รับรายงาน พาขวัญเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเธอเสียใจร้องไห้งานการไม่ทำให้ลูกจ้างเป็นคนจัดการทุกอย่างภายในร้าน เมาหัวราน้ำทุกวันชนะพลเข้าใจได้ว่าคนอกหักมักจะเสียศูนย์ แต่ผ่านมาร่วมสี่เดือน พาขวัญกลับยิ่งแย่ลง ลูกค้าเริ่มลดลง แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ ไฟไหม้ร้านขนมของเธอและเธอก็บาดเจ็บสาหัส“ผมพยายามแล้วพ่อ ผมพยายามทำให้เขาตัดใจแต่เขาดื้อมาก เขายึดมั่นว่ารักผมและไม่ยอมง่ายๆ ถึงแม้ว่าผมจะพูดไปตรงๆเขาก็ยังไม่ยอมแพ้” ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ในสวน สีหน้าเคร่งเครียดและรู้สึกผิด เขารู้ทุกอย่างเพราะพาขวัญทำตัวเอง แต่เขาก็เป็นต้นเหตุเช่นกัน“พ่อจะบอกแกให้นะ เราไปกำหนดชีวิตใครไม่ได้ แกอาจจะเป็นสาเหตุ แต่นั่นมันจบแล้ว และเรื่องหลังจากนั้นต่างหาก ที่พาขวัญไม่ยอมรับความจริง ทำตัวเองให้กลายเป็นขี้เมาแล้วทำให้ตัวเองบาดเจ็บ”“ขวัญรักษาตัวที่ไหนครับ”“รพ.จังหวัด”“ผมอยากไปดูเธอ”“วิน ที่พ่อบอกแก เพราะพ่อไม่อยากปิดบัง แต่พ่อว่าตอนนี้ไ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 131 : เจ้าความรัก 1

    หลังจากรู้ว่าได้ลูกแฝด คุณพ่อขี้เห่อก็เอาใจใส่ดูแลภรรยาและลูกเป็นอย่างดี ดีจนปารดาจะเสียนิสัยและต้องคอยห้ามเอาไว้ตลอดเวลา ชนาวินทำทุกอย่างเพื่อช่วยให้ปารดาสบายที่สุดท้องลูกแฝดไม่เหมือนท้องปกติ ขนาดท้องที่ใหญ่โตกว่าทำให้คนตัวเล็กๆอย่างปารดามีความเสี่ยงมาก“ไหนหลานปู่ ดิ้นไหมวันนี้” ชนะพลเดินทางมาจากเชียงใหม่เดือนละครั้งเพื่อเยี่ยมลูกๆและหลานชาย ยิ่งตอนนี้เขาต้องอยู่ที่ไร่คนเดียวเพราะรังรองมาคอยดูแลคุณแม่ท้องแก่ใกล้คลอดที่กรุงเทพฯ มันทำให้เขาเหงาที่ต้องห่างจากลูกเมีย“ดิ้นเก่งมากค่ะ ไม่รู้คนพี่หรือคนน้อง” ปารดาท้องใหญ่เธอเอนตัวใช้มือหนึ่งลูบท้องอีกมือดันหลังไว้“พ่อเอาส้มมาฝากด้วยนะ” ชนะพลค่อยๆวางมือลงที่ท้องนูน เหมือนแฝดจะรับรู้ว่าปู่มา ยันเท้าทักทายเป็นการใหญ่“เจ้าแสบของปู่ ทักทายกันหน่อยทักทายกันหน่อย” รอยนูนเป็นรูปฝ่าเท้าเล็กๆยันขึ้นมา คนเป็นปู่ย่ายิ้มหน้าบาน“รู้จักเอาใจคนแก่แต่ในท้องเลยนะ” สุรเดชว่า เขามักจะมาเล่นกับเหลนเป็นประจำนั่นคือความสุขของเขาในวัยเกษียรแบบนี้“เจ็บท้องบ้างหรือยัง นี่จะครบกำหนดแล้วใช่ไหม” ชนะพลลูบเบาๆที่ท้องของปารดา“เริ่มมีบ้างแล้วค่ะ เหมือนเจ็บเตือน”“คล

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 130 : เรื่องน่ายินดี 2

    หลังจากวันนั้นชนาวินก็เริ่มทำกายภาพบำบัด เขาพักรักษาตัวในโรงพยาบาลราวสองสัปดาห์ก่อนได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ แต่ต้องมาทำกายภาพจนกว่าจะครบชั่วโมงที่หมอกำหนด"อีกนิดนะคะ" นักกายภาพกำลังช่วยหัดเดินให้กับชนาวิน คงต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าเขาจะเริ่มเดินได้คล่องแคล่วเช่นเดิมปารดายืนมองชนาวินทำกายภาพด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึกทุกครั้ง เหมือนเธอยืนตรงนั้นแทนที่เขาและพยายามจะก้าวเดินออกไป เธอไม่เคยเหนื่อยที่จะช่วยเขาเลย บีบนวดขาให้เขาในทุกๆวันเพื่อให้กลับมาเดินได้อย่างรวดเร็วชนาวินเริ่มกลับมาเดินได้แต่ต้องใช้ไม้ค้ำเพื่อทรงตัว แต่ก็ถือว่าดีขึ้นมากจากก่อนหน้า เขาขยันทำกายภาพและฝึกเดินตลอดจนวามารถกลับมาเป็นปกติได้ในเร็ววัน แต่ยังไม่วามารถวิ่งหรือทำกิจกรรมหนักๆได้มากเท่าไหร่นัก แต่ก็ถือว่าเป็นไปตามแผนที่วางไว้ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาชนาวินต้องข้ามผ่านความเจ็บปวดและจิตใจของตัวเองโดยมีลูกกับเมียเป็นเป้าหมาย เขาคิดว่าคงไม่ดีแน่หากไม่สามารถพาลูกวิ่งเล่นในสนามได้"ร่างกายคุณฟื้นตัวเร็วมากครับ ผมยินดีกับคุณด้วยนะครับคุณหายเป็นปกติแล้ว" หมอยิ้มให้อย่างยินดี"คือผมหายดีแล้วเหรอครับ""ใช่ครับ จากที่ทดสอบวันนี้ผ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 129 : เรื่องน่ายินดี 1

    "เฮียจะสงสารเขาหนูเข้าใจ แต่ทำแบบนี้เขาก็ยิ่งแทรกกลางระหว่างเรา มันก็ไม่จบสักที" ปารดายังบ่นเรื่องของพาขวัญ และชนาวินก็หมดโอดาสแก้ตัวเพราะเรื่องมันเกิดจากเขาทั้งนั้น"เฮียบอกแล้วไงคะ ขวัญเขาไม่ใช่คนไม่ดีอะไรที่เขาทำแบบนั้นเพราะเขารักพี่มากก็แค่นั้น""นี่แก้ตัวแทนเหรอ ใช่สิคะ เฮียกับคุณขวัญรู้จักกันมาก่อน รักกันมาก่อน หนูมันคนอื่น" กอดอกแน่นทำปากคว่ำ บอกให้รู้ว่าไม่พอใจ"ที่รักครับ มันไม่ใช่แบบนั้น" คนบนเตียงกอดเธอเอาไว้หลวมๆ คนน้องนั่งหันหน้าออกไปที่ประตู ชนาวินไม่รู้จะต้องพูดยังไงเพื่อให้อีกคนหายโกรธ"มันเป็นแบบนั้นแหละค่ะ เฮียเข้าข้างเขาเพราะรู้จักกันมานานทั้งที่เฮียก็เห็นว่าเขาไม่ใช่คนที่เฮียเคยรู้จัก ผู้หญิงคนนั้นดูถูกหนู ข่มขู่หนู ทำให้หนูเสียใจ แต่เฮียก็ยังเข้าข้าง ปล่อยค่ะหนูจะกลับ" ดิ้นหนีจะลงจากเตียง แต่ชนาวินไม่ยอม"ไม่เอาสิคะถ้าหนูกลับไปทั้งที่เรายังทะเลาะกันแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ" เขาพยายามพูดเสียงอ่อน เพื่อให้อีกคนเย็นลง"ถ้าเฮียยังเข้าข้างคุณขวัญ มันก็ไม่มีวันจบหรอกค่ะ" เธอพูดเสียงแข็ง ปัญหาที่ตอนนี้ยังทะเลาะกันมันเพราะชนาวินยังพูดจาปกป้องพาขวัญทั้งที่ก็เห็นว่าอีกคนทำอะไรเอ

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 128 : เบื่อผัว2

    เช้าอีกวัน พาขวัญที่คิดจะไปตั้งแต่แรกต้องวิ่งวุ่นตามพยาบาลสามสี่รอบเพื่อจัดการกับชนาวิน ชายหนุ่มมีอาการท้องเสียงจากยาที่ได้รับและนั่นทำให้พาขวัญรับไม่ได้ แต่เธอก็ยังพอจะช่วยเช็ดตัวให้ได้"พี่วินนิ่งๆสิคะ" พาขวัญเผลอดุเมื่อชนาวินปัดป้องไปมา พยาบาลบอกว่ามันเป็นการตอบโต้จากภาวะสมองเมื่อมีคนแตะตัวเขาแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมือของชนาวินปัดเอาอ่างน้ำหกเลอะเทอะและรดที่ตัวของพาขวัญด้วย"พี่วิน! ขวัญบอกให้อยู่เฉยๆไงคะ น้ำหกหมดแล้วเนี่ย" หญิงสาวตวาดลั่นอย่างลืมตัว ชนาวินชะงักไปกับท่าทีเกรี้ยวกราดนั้น พาขวัญหงุดหงิดก้มมองตัวเอง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน"พี่ขอโทษ ขวัญพอเถอะนะ" เขาพูดออกมาเบาๆ "ขวัญไม่เหมาะที่จะดูแลคนป่วยหรอก พี่ขอโทษ ขวัญพอนะ""ช่างเถอะค่ะ ขวัญไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ"เธอไม่ฟังที่เขาพูดตอบกลับมาเสียงห้วน แล้วเดินไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ชนาวินกดเรียกพยาบาลเข้ามา เขายินดีจ่ายให้กับแม่บ้านเพื่อทำความสะอาดพื้นที่เปียกพาขวัญออกมาก็เห็นพยาบาลกำลังจัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ ชนาวินนั่งอยู่บนรถเข็นเรียบร้อยแล้ว"พี่วินเรียกพวกเขาเหรอคะ" พาขวัญมองทุกคนที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเอง"

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 127 : เบื่อผัว 1

    /ถ้าเขาเดินไม่ได้ ฉันจะหย่าให้/คำพูดของปารดาแล่นเข้ามาในหัวของพาขวัญไม่หยุด ตอนนี้เธอเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่ที่หน้าห้อง เพราะต้องการใช้ความคิด เฝ้าถามตัวเองตลอดเวลา เธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอรักเขา เพราะงั้นเธอต้องรับให้ได้ นั่นคือที่เธอต้องทำ แต่ทำไมถึงได้รู้สึกสับสนจนเหมือนกำลังวิ่งวนในอ่างแบบนี้กันพาขวัญพาตัวเอง ออกมานั่งเงียบๆที่ร้านกาแฟด้านล่าง เธอหยิบโทรศัพท์กดหาเพื่อนเพื่อปรึกษา และแน่นอนเพื่อนบอกให้ถอยออกมาเพราะเพื่อนรู้ว่าเธอคงรับไม่ได้หากชนาวินเดินไม่ได้จริงๆใช้เวลาอยู่นาน พาขวัญตัดสินใจที่จะยืนหยัดต่อความรักที่เธอมีต่อชนาวิน และกลับไปหาเขาที่กำลังสิ้นหวังกับการเดินไม่ได้"ป่านอย่าทิ้งเฮียไปเลยนะ" เสียงชนาวินดังอยู่ก่อนแล้ว ภาพที่เห็นคือเขารั้งแขนของปารดาเอาไว้แต่เธอไม่สนใจและเดินหนีมาดื้อๆ"ออ มาพอดี ฝากเขาด้วยนะคะ เพราะฉันมีงานสำคัญต้องทำ" พูดแล้วก็เดินออกไปเลย ในขณะที่ชนาวินสีหน้าเศร้า รังรองกับชนะพลก็เครียดไม่ต่างกัน"พี่วิน ไม่เป็นไรนะคะ ขวัญจะดูแลพี่วินเอง" เธอเดินเข้ามาจับมือเขาไว้ ใช่สิตอนนี้เธอต้องอยู่กับเขา"ขอบคุณนะขวัญ ขอบคุณจริงๆ" เขาเอ่ยปากขอบคุณเบาๆ"ถ้าอย่างนั้

  • ภรรยาประกาศิต เล่ม 1   บทที่ 126 : มนุษย์เมีย 2

    "ไม่มีอะไรหรอก ฮอร์โมนคนท้องน่ะลูก เดี๋ยวน้องก็มา" รังรองหัวเราะเบาๆ เข้าใจอาการของปารดาเป็นอย่างดี"ต่อไปแกจะได้รู้จักกับคำว่ามนุษย์เมีย" ชนะพลยักคิ้วให้"คืออะไรครับพ่อ" เขาเลิกคิ้วไม่เข้าใจ"อีกเดี๋ยวแกจะรู้ว่า ทาสเมียมันเป็นยังไง ฮึฮึ" คำพูดสองแง่สองง่ามของพ่อไม่ได้ทำให้ชนาวินเข้าใจมากขึ้น"พ่อเขากำลังจะบอกว่า น้องกำลังท้อง ไม่ว่าน้องต้องการอะไรให้เราครับอย่างเดียวแล้วทำตามที่น้องบอกยังไงล่ะ" รังรองเผยความกระจ่าง"คำว่าเมียเนี่ยศักดิ์สิทธิ์กว่าพระพุทธรูปอีกนะ พ่อบอกเลย แกฟังแม่ไว้เดี๋ยวดีเอง" เขาตบลงที่ไหล่หนาของลูกชาย ทำเอาชนาวินกลืนน้ำลายลงคออย่างบากลำบาก ไม่หรอกมั้ง ปารดาออกจะน่ารัก ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นไปได้หรอกชนาวินก็พอจะเข้าใจความหมายของพ่อและแม่ที่บอกว่าคนท้องให้ตามใจ เพราะตอนนี้ปารดาหน้ามุ่ยที่ถูกขัดใจ แถมไม่ยอมคุยกับเขาอีกต่างหาก"ที่รักครับ เฮียไม่ได้ว่าอะไรเลย""เฮียพูดว่าหนูอ้วน" เธอกอดอกหน้าง้ำ ตรงหน้ามีแต่ขนมเค้กเต็มไปหมดที่สำคัญ มาการองสุดที่รักเพิ่งจะถูกเปิดกล่องขึ้นมาเดี๋ยวนั้นและกินไปแค่อันเดียว ชนาวินแค่ทักว่าอย่ากินเยอะเดี๋ยวอ้วน เท่านั้นแหละเป็นเรื่องเลย"เฮีย

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status