Share

บทที่ 372

Author: ซ่งจิ้น
ตลอดทั้งวันซังหนี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองผ่านมาได้ยังไง

คนที่ฟู่เซียวหานบอกว่าจะมาดูแลเธอก็มาถึงแล้ว แต่พวกเธอไม่มีกุญแจสำหรับไขกุญแจมือ

กุญแจมือข้างหนึ่งล่ามติดอยู่กับข้อมือของเธอ อีกข้างล่ามไว้กับหัวเตียง

ซังหนี่จึงต้องนอนอยู่บนเตียงทั้งวัน

เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นเพียงสัตว์ตัวหนึ่งที่ถูกล่ามไว้บนเตียง

ความคิดของเธอไม่มีความหมายอะไรอยู่ดี ถึงยังไงก็เป็นแค่…เครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้น

“คุณผู้หญิง ทานอะไรสักหน่อยเถอะนะคะ?”

เสียงพูดดังขึ้นซึ่งน้ำเสียงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

ซังหนี่ไม่ตอบอะไร และไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

สาวใช้ทำอะไรไม่ได้ นอกจากสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ แล้วจะเดินออกไปเงียบ ๆ

ซังหนี่นอนนิ่งอยู่ตรงนั้น

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เธอก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์คุ้นหูดังแว่วขึ้นมาจากชั้นล่าง

เสียงนั้น…ซังหนี่เคยได้ยินมันนับครั้งไม่ถ้วน

เมื่อก่อน ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนี้ หัวใจของเธอก็จะพองโตด้วยความดีใจ แต่ก็ต้องเก็บซ่อนมันเอาไว้ เพราะกลัวจะมีใครรู้

แต่ตอนนี้ สิ่งที่เหลืออยู่ในใจมีเพียงความเย็นเยียบที่กัดลึก

เสียงของฟู่เซียวหานที่กำลังคุยกับสาวใช้ดังม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 373

    “คุณไม่ได้ทำเพื่อปกป้องครอบครัวด้วยซ้ำ คุณทำทุกอย่างเพื่อ...ผลประโยชน์ของตัวเองต่างหาก”“เพราะงั้น คุณไม่มีเทียบกับจี้อวี้หยวน คุณไม่มีวัน...เหนือกว่าเขาได้เลย!”ที่จริงแล้วซังหนี่ไม่ได้มีความรู้สึกลึกซึ้งอะไรกับจี้อวี้หยวนตั้งแต่แรกเขาก็แค่ปรากฏตัวในเวลาที่เธอต้องการเขา...อย่างพอดิบพอดีเธอไว้ใจเขา พึ่งพาเขา ดังนั้นเมื่อเขายื่นมือมา เธอก็เลือกที่จะจับเอาไว้แต่เพราะฟู่เซียวหานคอยขัดขวางเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลับยิ่งทำให้ความรู้สึกของซังหนี่ที่มีต่อจี้อวี้หยวนลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมหรือบางที ตอนนี้เธอก็แค่ตั้งใจจะรักจี้อวี้หยวน——ถึงจะเป็นการแก้แค้นเขาก็ตามในตอนนี้ คำพูดของเธอจบลง สีหน้าของฟู่เซียวหานก็พลันดูแย่ลงอย่างเห็นได้ชัดเขากัดฟันแน่น มือที่บีบคางเธอก็ยิ่งออกแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนข้อนิ้วซีดเผือดแต่แล้วจู่ ๆ เขาก็หัวเราะออกมา“งั้นเหรอ? แล้วคุณเชื่อไหม อีกไม่กี่วัน ผมจะทำให้จี้อวี้หยวนคุกเข่าร้องไห้ฟูมฟายอยู่ตรงหน้าผม? หืม? คุณมาดูด้วยตัวเองดีไหมล่ะ? ผมก็อยากรู้เหมือนกัน เมื่อคุณเห็นสภาพน่าสมเพชของเขาแล้ว คุณจะยัง...”“ฉันก็ยังรักเขาอยู่ดี และจะรักมากขึ้นด้วย” ซังหนี่พ

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 374

    เสียงเบรกกะทันหันดังลั่นไปทั่วลานหน้าบ้านพ่อบ้านรีบออกมาดูทันที พอเห็นคนที่ก้าวลงจากรถ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว “คุณชาย ทำไมถึงมาที่นี่ตอนนี้ล่ะครับ...”เขายังไม่ทันพูดจบ ฟู่เซียวหานก็เดินผ่านเขาไปทันทีสีหน้าที่มืดครึ้มและแววตากดดันนั้น ทำเอาพ่อบ้านถึงกับสะดุ้ง เขาก้าวตามไปหมายจะห้ามไว้ แต่กลับโดนคำพูดเย็นเยียบสวนกลับมา “ถอยไป!”สำหรับคนภายนอกแล้ว ฟู่เซียวหานคือชายหนุ่มที่สุขุม เยือกเย็น และสุภาพอยู่เสมอพ่อบ้านไม่เคยเห็นเขาเสียอาการถึงขนาดนี้มาก่อนเลยคุณนายฟู่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงเดินลงมาจากชั้นบน สีหน้าของเธอยังคงเรียบเฉย “ลูกมาแล้วเหรอ?”ฟู่เซียวหานยืนอยู่ชั้นล่างมองเธอ “ดูเหมือนจะรู้...ว่าผมต้องมา”——จนถึงตอนนี้ เขายังไม่แม้แต่จะเรียกเธอว่า “คุณ” ด้วยซ้ำแต่คุณนายฟู่กลับไม่ได้ว่าอะไร เพียงหมุนตัวกลับ “ไปเถอะ ไปคุยกันในห้องหนังสือ”ฟู่เซียวหานเดินตามหลังเธอไปเมื่อประตูห้องหนังสือปิดลง พื้นที่กว้างใหญ่ก็เหลือเพียงแค่พวกเขาสองคน“วันนี้คุณไปพูดอะไรกับซังหนี่?”ฟู่เซียวหานไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย ถามตรงเข้าประเด็นทันที“ไม่ได้พูดอะไรหนิ”“เหอะ

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 375

    ระหว่างที่พูด ริมฝีปากของเธอก็ค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยสายตาที่มองฟู่เซียวหาน เหมือนกำลังมองทะลุผ่านเขา ไปยังเงาของใครอีกคนฟู่เซียวหานนิ่งเงียบผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงพยักหน้า “งั้นก็แปลว่าคุณไม่ได้อยู่ข้างฟู่จินหยวน แต่ก็ไม่ได้อยู่ข้างผมเช่นกัน”อีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไรกลับมานั่นแหละทำให้ฟู่เซียวหานรู้คำตอบแล้วเขาหันหลังกลับทันที “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็จัดการง่ายแล้วล่ะ”——จริง ๆ แล้ว ที่เขามาคืนนี้ ก็แค่อยากได้คำตอบเท่านั้นเองเดิมที ในใจเขายังคงมีความหวังเล็ก ๆ อยู่บ้างแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าอีกฝ่ายอาจจะโกหก แต่ขอแค่เธอเอ่ยเหตุผลที่ฟังแล้วพอจะเชื่อได้ อย่างเช่น เธอทำเพื่อหวังดีกับเขา หรือแค่อยากให้เขากับซังหนี่เปิดใจให้กันมากกว่านี้แม้ข้ออ้างแบบนั้นจะฝืนจนเขาเองยังรู้สึกขำ แต่ถ้าเป็นเธอพูดออกมา เขาก็จะพยายาม...เชื่อมันให้ได้แต่เธอกลับไม่ยอมแม้แต่จะโกหกเขาเลยดังนั้นในตอนนี้ ฟู่เซียวหานก็ไม่มีอะไรต้องลังเลอีกต่อไปบทบาทของแม่...ในชีวิตเขาเป็นสิ่งที่ห่างเหินและจืดจางเสมอมาแต่ถ้าเป็นศัตรูล่ะก็ เขาคงจัดการได้ง่ายกว่าเยอะแต่นี่ก็ไม่เป็นอะไร ยังไงซะตั้งแต่เด็กจนโต เขาก็อยู่ค

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 376

    เมื่อซังหนี่ตื่นขึ้น ตัวเองยังคงนอนอยู่บนเตียงแต่เธอถูกเปลี่ยนจากการมัดมือขวาไปเป็นมือซ้ายดูเหมือนว่าฟู่เซียวหานจะสังเกตรอยแดงบนข้อมือเธอที่เกิดจากการดิ้นรนเกินไป วันนี้เขาเลยเปลี่ยนจากกุญแจมือมาใช้เนคไทแทน——เนคไทราคาห้าหกหลัก กลับกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้กักขังเธอในตอนนี้ซังหนี่รีบยื่นมืออีกข้างออกไป กำลังจะดึงเนคไทออกแต่ไม่รู้ว่าฟู่เซียวหานผูกไว้ยังไง ยิ่งซังหนี่ออกแรงดึง ปมก็ยิ่งแน่นขึ้นทุกทีแต่ซังหนี่ก็ไม่ยอมแพ้เธอเหมือนคนเสียสติ ดวงตาแดงก่ำแล้วดึงเนคไทเส้นนั้นไม่หยุดพบว่าใช้มือดึงไม่ได้ผล เธอก็หันมาใช้ฟันกัดแทนแต่เนคไทเส้นนี้คุณภาพดีเกินไป ซังหนี่เผลอกัดโดนเนื้อตัวเองจนเลือดออกแล้วด้วยซ้ำ มันกลับไม่เป็นอะไรเลยเธอยิ่งออกแรงดึง มือกระแทกกับหัวเตียง จนเกิดเสียงดังปัง ปังคนรับใช้คงได้ยินเสียง เลยรีบเข้ามาทันที“เอากรรไกรมาให้ฉัน!” ซังหนี่ตะโกนทันทีคนรับใช้ไม่ตอบอะไร ได้แต่ยืนนิ่งไม่กล้าขยับ“ฟู่เซียวหานจ่ายเงินเดือนพวกเธอเท่าไหร่? ฉันให้สองเท่า! เอากรรไรมาเดี๋ยวนี้!”เสียงของซังหนี่แหลมสูง บวกกับผมยาวที่กระเซิงรุงรัง ทำให้เธอดูเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกทีใช่ เธอกำ

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 377

    แต่ฟู่เซียวหานก็ไม่ได้พูดอะไรเพื่อเปิดโปงเธอ แค่เดินเข้ามา แล้วคลายเนคไทให้เธอเบา ๆปลายนิ้วของทั้งสองคนสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ มีแต่ความเย็นเฉียบจนไร้ความรู้สึกซังหนี่ชินกับความเย็นชานั้นแล้ว แต่ฟู่เซียวหานกลับหมดนิ้วมือหดเล็กน้อย แต่เพียงครู่เดียว เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะจัดเนคไทให้เธอต่อ“คุณเคยบอกว่าจะพาฉันไปตรวจครรภ์ไม่ใช่เหรอ?” ซังหนี่ถามขึ้น “แล้วจะไปเมื่อไหร่ล่ะ?”ฟู่เซียวหานค่อย ๆ หันมามองเธอซังหนี่สบตาเขา แววตาเต็มไปด้วยความสงบและจริงใจ แตกต่างจากความโกรธแค้นเมื่อวานอย่างสิ้นเชิงฟู่เซียวหานอยู่ ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา“ไว้วันหลังเถอะ ช่วงนี้ผมยุ่งมาก” เขาพูดขึ้น“ฉันไปเองก็ได้...”“ไม่ได้หรอกนะ” ฟู่เซียวหานพูดแทรกทันที ก่อนโน้มตัวลงมา สายตาคมกริบจับจ้องเธอแน่วแน่ “หยวนหยวน คุณก็รู้ว่าตอนนี้ ผมไม่มีทางปล่อยคุณให้เป็นอิสระ”“แล้วคุณจะขังฉันไว้ที่นี่อีกนานแค่ไหน?”“จนกว่าคุณจะยอมอยู่กับผมด้วยความเต็มใจ” ฟู่เซียวหานพูดพลางวางมือลงบนแก้มของซังหนี่อย่างแผ่วเบา “ผมรู้ว่าคุณกำลังหลอกผมอยู่”“แต่ไม่เป็นไร ผมจะไม่ถือสาอะไรคุณ แต่คุณไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ เพราะคุณไม่ม

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 378

    ฟู่เซียวหานยอมมอบโครงการรู่โจวให้กับฟู่จินหยวนแถมยัง กล่าวชื่นชมความสามารถของฟู่จินหยวนต่อหน้าที่ประชุมบอร์ด ทำเหมือนรักใคร่กลมเกลียวกันฉันพี่น้องฟู่จินหยวนดูเหมือนประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็แค่ยิ้มเขิน ๆ อยู่ในที่ประชุมพอประชุมจบ ฟู่เซียวหานก็กลับไปที่ห้องทำงานของตัวเองฟู่จินหยวนก็ตามเข้าไปด้วย“นี่คือเอกสารทั้งหมดโครงการรู่โจว ทางประธานเถียนรับช่วงต่อเรียบร้อยแล้ว เขามีประสบการณ์มาก ถ้านายมีอะไรสงสัยก็ไปถามเขาได้เลย”“ครับ ขอบคุณครับ...พี่ชาย”ฟู่เซียวหานยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ในบริษัท นายต้องเรียกฉันว่าประธานฟู่”“อ้อ ได้ครับ”ฟู่จินหยวนรีบพยักหน้ารับจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์จากซังหลินก็ดังขึ้น ฟู่เซียวหานโบกมือให้ฟู่จินหยวน ก่อนจะกดรับสาย “ฮัลโหล”“เซียวหาน”น้ำเสียงของซังหลินฟังดูสนิทสนมอย่างมาก “ช่วงนี้ยุ่งหรือเปล่า?”ฟู่เซียวหานหัวเราะเย็น ๆ ในใจ——แน่นอนว่าอีกฝ่ายต้องทำตัวสนิทสนมกับเขาไว้ก่อนไม่นานมานี้เขาเพิ่งควักเงินตัวเอง เพื่ออุดรูรั่วขนาดใหญ่ให้กับซังอวี๋เอาไว้ได้ไม่อย่างนั้น ซังอวี๋ก็คงไม่มีปัญญายื่นเรื่องล้มละลายตามขั้นตอนปกติได้ด้วยซ้ำเรื่องเงินทอง ฟู่เซี

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 379

    พอพูดจบ ฟู่เซียวหานก็ตัดสายโทรศัพท์ทันทีเขาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะทำงานเบา ๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาอีกคน“ฉันเอง ฟู่เซียวหาน”“น้องชายที่นายไม่คิดจะนับญาติด้วยซ้ำ ช่วงนี้โผล่หน้ามาอีกแล้วเหรอ?”……ช่วงสองวันนี้ซังหนี่นอนอยู่บนเตียงตลอดเพราะวัน ๆ มีแค่กินกับนอน จนเธอแทบไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเวลาเลยด้วยซ้ำดังนั้น เธอเลยไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ในห้องนี้มานานแค่ไหนแล้วพักนี้ฟู่เซียวหานก็ออกจากบ้านแต่เช้า กลับมาก็ค่ำ บางวันซังหนี่แทบจะไม่เห็นหน้าเขาเลยทั้งวันหรือบางทีเขาอาจจะรู้ว่าเธอไม่อยากเจอหน้าเขา เลยตั้งใจไม่ปรากฏตัวให้เธอเห็นก็เป็นได้ซังหนี่เคยคิดว่าเขาคงลืมเรื่องตรวจครรภ์ไปแล้วแต่แล้ววันหนึ่ง ตอนที่เธอลืมตาตื่นขึ้นมา กลับพบว่าฟู่เซียวหานกำลังแก้เนคไทที่มัดเธออยู่“ตื่นแล้วเหรอ? พอดีเลย วันนี้ผมว่าง จะพาคุณไปตรวจครรภ์” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มซังหนี่รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะฟู่เซียวหานไม่ได้พูดอะไรอีก แค่คลายเนคไทออกให้เธอ แล้วอุ้มเธอลงไปข้างล่างซังหนี่ค่อย ๆ ได้สติกลับมา เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเขาแตะต้องตัว แต่ไม่นานก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วฝืนกดมือตัวเองไว้แน่น

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 380

    หลังออกจากโรงพยาบาล ฟู่เซียวหานก็พาซังหนี่ไปทานอาหารเช้าซังหนี่ไม่ได้เห็นแสงแดดมาหลายวัน เธอจึงเผลอลืมความขัดแย้งระหว่างเธอกับเขาไปชั่วครู่ แค่นั่งกินอาหารตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ“คุณรู้ไหมว่าช่วงนี้ฉินม่อกำลังทำอะไรอยู่?”ฟู่เซียวหานถามขึ้นมาทันทีซังหนี่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนตอบว่า “ฉันอยู่แต่ในห้องมาตั้งนาน จะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?”น้ำเสียงของเธอแฝงไว้ด้วยความประชดประชันเล็กน้อยแต่ฟู่เซียวหานกลับไม่สนใจอะไร เพียงหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า “เขาเริ่มทำเรื่องนี้นานแล้วนะ เธอไม่รู้จริง ๆ เหรอ?”“ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้ติดต่อเขามานานแล้ว”ฟู่เซียวหานรับคำในลำคอ “แล้วคุณไม่อยากรู้เหรอว่าเขากำลังทำอะไรอยู่?”ซังหนี่เงยหน้ามองเขา“เขากำลังจะชวนพ่อคุณร่วมลงทุนโปรเจกต์พลังงานใหม่ ผมดูแผนงานแล้วนะ เขียนไว้ดีมากเลย”ซังหนี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบอะไร“ผลตอบแทนสามสิบเปอร์เซ็นต์ ฟังดูดีใช่ไหมล่ะ?”ฟู่เซียวหานพูดต่อซังหนี่กลับหลุดปากออกมาโดยไม่คิด “นี่มันหลอกกันใช่ไหม?”ฟู่เซียวหานหัวเราะ “ดูสิ คุณยังมีสติมากกว่าพ่อคุณเสียอีก”“ตอนนี้ซังหลินแทบไม่เหลืออะไรแล้ว ฉินม่อจะได้ประโยชน์อะไรจากการ

Latest chapter

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 402

    คุณนายใหญ่สะบัดมือแล้วเดินจากไปทันทีฟู่จินหยวนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ผ่านไปพักใหญ่ เขาถึงได้สติกลับมา จากนั้นก็ก้าวพรวดเข้าไป คว้าคอเสื้อของฟู่เซียวหานไว้แน่น!“เพราะงั้นนายรู้ทุกอย่างมาตลอด? แต่ก็ยังปล่อยให้ฉันทำแบบนั้น นายจงใจใช่ไหม!”พอเขาพูดจบ ฟู่เซียวหานกลับหัวเราะออกมา “ในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่คนหนึ่ง ถ้านายยังควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วจะโทษใครได้ล่ะ?”“นี่มันกับดักที่นายวางแผนไว้ชัด ๆ!”“ใช่ แต่คนที่เลือกจะกระโดดลงไปก็คือตัวนายเอง ฉันไม่ได้จ่อปืนบังคับให้นายทำนี่”ฟู่เซียวหานพูด พลางยกมือขึ้น แกะนิ้วของเขาออกทีละนิ้ว“อ้อจริงสิ จะบอกอะไรไว้อย่างหนึ่ง คังรุ่ยน่ะจริง ๆ แล้วฉันก็มีหุ้นอยู่เหมือนกัน” ฟู่เซียวหานยิ้มบาง ๆ “ดีลของนายอันนั้น ที่จริงฉันเป็นคนออกแบบให้โดยเฉพาะเลยนะ แม้แต่ผู้จัดการหุ้น A ของนาย ก็เป็นคนที่ฉันเลือกไว้ให้เอง ไม่งั้นคิดดูสิ นายจะทำกำไรได้มากขนาดนั้นในเวลาแค่ไม่กี่วันได้ยังไง? แล้วอยู่ดี ๆ ถึงกับขาดทุนจนหมดแม้แต่ทุนยังไม่ได้คืน?”เมื่อครู่นี้ฟู่จินหยวนแค่สงสัยแม้เขาจะตะโกนถามเสียงดัง แต่ในใจลึก ๆ ก็แค่คิดว่าฟู่เซียวหานพอรู้เรื่องอยู่บ้าง เพียงแต่เลือกที่จะไม่

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 401

    คุณนายใหญ่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นการกระทำของเขาชัดเจน คิ้วขมวดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนกระทั่งฟู่เซียวหานเห็นว่าซังหนี่กินเกือบเสร็จแล้ว เขาถึงหันไปมองฟู่จินหยวน “จริงสิ ได้ยินมาว่านายกำลังติดต่อกับคนของคังรุ่ยอยู่ใช่ไหม? ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”เดิมทีฟู่จินหยวนก็กำลังก้มหน้าทานอาหารอยู่แต่ทันทีที่ฟู่เซียวหานถามคำถามนี้ เขาก็หยุดชะงักไป จากนั้น ก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยความไม่อยากเชื่อ!คุณนายใหญ่กลับแสดงสีหน้าสงสัย “คังรุ่ยคืออะไรเหรอ?”“อ๋อ คุณย่าน่าจะยังไม่ทราบ นั่นคือ...บริษัทที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดการเงินทุนครับ” ฟู่เซียวหานยิ้มบาง ๆ “พูดง่าย ๆ คือ คุณสามารถนำหุ้นที่ถืออยู่ไปใช้ค้ำประกันกับพวกเขา เพื่อแลกกับกระแสเงินสดจำนวนมาก ถ้าภายในเวลาที่กำหนด หุ้นมีมูลค่าเพิ่มถึงระดับหนึ่ง พวกเขาก็จะแบ่งปันผลกำไรให้คุณต่อ แต่ถ้าหุ้นร่วงลงไปถึงจุดที่ตกลงไว้ พวกเขาก็จะดำเนินการตามสัญญา แยกหรือแม้กระทั่งฮุบหุ้นของคุณไปเลย”“ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกนายดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว? แล้วฉันไม่ค่อยเข้าใจเลย ชีวิตของนายตอนนี้ก็ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไรมากมายไม่ใช่เหรอ? การร่วมมือกับพวกเขา นายจะได้อะไรล่ะ?”

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 400

    แม้ว่าอาการบาดเจ็บของคุณนายฟู่จะสาหัส แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่ได้บาดเจ็บจนถึงแก่ชีวิต ดังนั้นหลังจากนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลไม่นานนักเธอก็ทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลคราวนี้ฟู่เซียวหานไม่ยอมให้เธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลฟู่อีกต่อไป แต่ได้จัดสถานที่ที่มีสภาพแวดล้อมที่เรียบง่ายและสง่างามเอาไว้ให้สำหรับเธอและเป็นช่วงเวลาปลายเดือนพอดิบพอดีกับที่ฟู่จินหยวนกลับมารายงานผลงานของเขาที่เมืองถง ฟู่เซียวหานจองร้านอาหารด้านนอกเอาไว้และกล่าวว่าพวกเขาจะมาทาน ‘มื้อครอบครัว’ ด้วยกันเมื่อซังหนี่ได้ยินมุกตลกนี้ถึงกับรู้จักเอะใจในทันทีเพราะอย่างไรเสียมื้อครอบครัวของตระกูลฟู่ในแต่ละครั้ง… ดูเหมือนแทบจะไม่มีน่ายินดีใดเลยสักครั้งแต่ในเมื่อฟู่เซียวหานได้กล่าวออกไปเช่นนั้นแล้ว เธอจึงทำได้แค่เดินตามเขาไปเท่านั้นขณะนี้เมืองถงได้เข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการอุณหภูมิในวันนี้ต่ำกว่าเมื่อวานเล็กน้อย ก่อนออกไปข้างนอกฟู่เซียวหานจึงตั้งใจสวมผ้าพันคอให้เธอผ้าพันคอสีขาวและเสื้อโค้ตบนตัวของเธอล้วนเป็นชุดสีเดียวกัน ในขณะที่ฟู่เซียวหานล้วนสวมสีดำไปทั้งตัวสองสีที่อยู่ตรงข้ามกันสุดขั้ว แต่ในเวลานี้เมื่อทั้งส

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 399

    เมื่อเขาพบว่าเธอกับเออร์วินเดินตามหลังกันมาติด ๆ คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นในทันที “พวกคุณไปไหนกันมา?”“ฉันไปเข้าห้องน้ำมาค่ะ” ซังหนี่ตอบ “บังเอิญเจอกับคุณเออร์วินระหว่างทางพอดี”ท่าทีของเธอเต็มไปด้วยความเรียบนิ่งยิ่งไปกว่านั้นคือที่นี่คือเมืองถง ฟู่เซียวหานรู้ดีว่าเออร์วินจะไม่ทำอะไรแน่นอนแต่ถึงอย่างนั้น ในใจของเขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย หลังจากขมวดคิ้วพลางมองไปที่เออร์วินแล้วถึงจะเดินกลับไปยังห้องส่วนตัวอาหารล้วนมาเสิร์ฟครบแล้วเออร์วินยังคงไม่ชอบอาหารจีนเช่นเดิม แต่ท้ายที่สุดเขาก็ยังทานไปบ้างอย่างต้องการไว้หน้ากลับกลายเป็นไวน์ที่ทั้งสองต่างดื่มไปไม่น้อยเมื่อเห็นว่าฟู่เซียวหานยังต้องการดื่มต่อ เธอก็ยกมือขึ้นไปจับแก้วของเขาเอาไว้โดยตรง“หยุดดื่มได้แล้วค่ะ” เธอกล่าว “ช่วงนี้เดิมทีคุณก็พักผ่อนไม่ค่อยพออยู่แล้ว ดื่มไปมากมายขนาดนี้ร่างกายของคุณจะรับไหวได้อย่างไร?”เสียงของเธอเบามาก แต่เรียวคิ้วนั้นกลับขมวดย่นเข้าหากัน ภายในดวงตาเจือไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยฟู่เซียวหานรู้สึกประหลาดใจ และยิ้มออกมา “ครับ”หลังจากกล่าวจบ เขาก็ผินหน้าหันไปมองเออร์วิน “งั้นผมไม่ดื่มแล้วนะ”เออ

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 398

    ทันทีที่ซังหนี่กล่าวจบ เออร์วินพลันตกตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา “แน่นอน ผมเคยบอกแล้วนี่ว่าตราบใดที่เราร่วมมือกันทำลายเหยียบย่ำธุรกิจของเขาในทางฝั่งนี้ได้หมดสิ้น เขาก็จำต้องไปอยู่กับผมที่ประเทศ M”“ถึงตอนนั้น คุณเองก็จะมีอิสระเช่นกัน”ซังหนี่เพียงยิ้มน้อย ๆทว่าเมื่อรอยยิ้มนั้นตกอยู่ในสายตาของเออร์วิน กลับทำให้เขาอดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้ซังหนี่จึงกล่าวว่า “แต่คุณเออร์วินคะ ฉันไม่รู้สึกเลยว่าคุณกำลังช่วยฉันอยู่”“หืม?”“ถ้าคุณคิดอยากจะทำให้ฟู่เซียวหานสิ้นหวังนั้นมันง่ายเอามาก ๆ เพียงบอกเรื่องที่คุณร่วมมือกับฉันก็เพียงพอแล้วล่ะค่ะ”“เพราะท้ายที่สุดแล้วเขาเป็นคนอย่างไร คุณเออร์วินต้องรู้ดีกว่าฉันแน่นอน ถ้าคุณทำลายอาชีพธุรกิจภายในประเทศของเขาแล้วล่ะก็ เขาจะปล่อยคุณไปงั้นหรือคะ?”“นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่คุณต้องการแน่นอน ดังนั้นคุณจึงเพียงอยากให้เขารู้ว่าฉันทรยศเขาก็พอ ที่ช่วงนี้คุณเร่งเร้าฉันมาตลอดจริงๆนั่นก็เป็นเพราะเพื่อสิ่งนี้ใช่ไหมล่ะคะ?”“เมื่อถึงตอนนั้นคุณก็จะบอกเขาได้ว่า ดูสิ จริงๆแล้วคนที่อยู่รอบข้างเขานั้นไม่มีใครไว้ใจได้เลย รวมถึงภรรยาของเขาด้วย มีเพียงคุณเท่านั้นที่เป็น

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 397

    ฟู่เซียวหานไม่ตอบกลับไปอีก เพียงปล่อยมือและก้าวเดินไปข้างหน้าเออร์วินเดินตามเขามาจนทันอย่างรวดเร็ว “เอาล่ะ หยุดพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่า แล้วผมต้องไปพักที่ไหนล่ะ? บ้านของคุณ?”“โรงแรม” ฟู่เซียวหานตอบด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เออร์วินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจฟู่เซียวหานยังมีธุระอื่นที่ต้องทำ จึงไม่มีความตั้งใจที่จะไปส่งเออร์วินที่โรงแรมในเวลานี้ แต่ก่อนที่เขาขึ้นรถคันอื่น เสียงของเออร์วินกลับดังขึ้นว่า “ใช่สิ ภรรยาของคุณก็รู้ว่าผมมาถึงที่นี่ในวันนี้ เธอยังบอกด้วยว่าเธอจะให้การต้อนรับผมเป็นอย่างดี คืนนี้คุณเองก็น่าจะมาใช่ไหม?”ฟู่เซียวหานหันหน้าไปมองเขาเออร์วินยิ้ม “ไม่เป็นไร ถ้าคุณไม่มา พวกเราทานข้าวกันตามลำพังก็ได้นะ”——แน่นอนว่าไม่มีทางที่ฟู่เซียวหานจะพลาดทันทีที่มาถึงห้องส่วนตัวเขาก็จัดการชำระหนี้กับซังหนี่ทันที “คุณไม่ได้บอกมาก่อนหน้านี้หรือว่าคุณจะไม่ไปเจอกับเขาตามลำพัง? แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น?”ซังหนี่กลับเป็นฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ “คุณเป็นฝ่ายตกลงรับปากกับเขาก่อนไม่ใช่หรือ? เขาบอกว่าคืนนี้คุณอยากจะเลี้ยงอาหารเขา ฉันถึงได้มาที่นี่”ฟู่เซียวหานขมวดคิ้วและเป็นเวลานี้เองที่เขาตระหนัก

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 396

    หลังจากที่ฟู่เซียวหานพูดจบ ก่อนที่ซังหนี่จะทันได้ตอบกลับไป โทรศัพท์มือถือของเขาก็พลันดังขึ้นซังหนี่เหลือบไปเห็นชื่อบนโทรศัพท์ —— เออร์วินฟู่เซียวหานมองชื่อบนโทรศัพท์พร้อมมองมาที่ซังหนี่ก่อน ถึงจะปลีกตัวออกไปรับสายซังหนี่ไม่รู้ว่าคนอยู่อีกฝั่งกำลังกล่าวอะไร แต่เธอเห็นคิ้วของเขาขมวดอย่างกะทันหัน ก่อนจะหันหน้ามามองซังหนี่“งั้นหรือ?” เขาตอบ “แล้วอย่างไรล่ะ?”“ทราบแล้ว”หลังจากตอบกลับไปเพียงสั้น ๆ เขาก็กดวางสายโทรศัพท์โดยตรง“เมื่อกี้เออร์วินโทรมาหาคุณหรือ?” เขาถามซังหนี่“อืม”“พวกคุณสองคนสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”ซังหนี่เลิกคิ้ว “แค่โทรศัพท์หากันก็นับว่าสนิทแล้วหรือคะ?”“เขาบอกว่าเที่ยวบินของเขาจะมาถึงเมืองถงในวันพรุ่งนี้ ซึ่งคนแรกที่ได้รับการแจ้งข่าวนี้ไม่ใช่ผมแต่กลับเป็นคุณ นี่ยังนับว่าไม่สนิทอีกหรือ?”ขณะที่ฟู่เซียวหานกล่าว คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดแน่นมากขึ้นซังหนี่ไม่กล่าวอะไรอีกฟู่เซียวหานกัดฟันเอาไว้ ในที่สุดก็กดระงับอารมณ์ของตนเองเอาไว้ได้แล้วกล่าวว่า “คุณอย่าโดนเขาหลอกเชียว”“ถึงแม้ว่าเขาจะดูเป็นผู้เป็นคนที่ไม่ค่อยมีมารยาทอยู่บ้าง แต่ที่แท้จริงแล้วเขานั้นเล

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 395

    “มันก็เป็นแบบที่คุณคิด”ฟู่เซียวหานกล่าวอีกครั้งซังหนี่กลับไม่ทันตั้งตัว “ฉันคิด…อะไรนะคะ?”“หืม? ตอนที่เห็นภาพนี้กับเวลาถ่ายแล้ว คุณคิดอะไรไม่ออกเลยหรือ?”ซังหนี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “พูดได้อีกอย่างหนึ่งก็คือ จริง ๆ แล้วคุณพ่อของคุณรู้จักกับคุณแม่ของฟู่จินหยวนมาก่อน ที่เขาแต่งงานกับคุณแม่ของคุณก็เพราะ…ใบหน้านั้นของเธอ?”“ใช่”คำตอบของฟู่เซียวหานเปี่ยมไปด้วยความตรงไปตรงมาชัดเจนเดิมทีซังหนี่คิดว่าเรื่องราวพวกนี้มันน่าประหลาดและเกินจริงมากเกินไป ทว่ามันกลับกลายเป็นเรื่องจริงเธอเผยอริมฝีปากราวกับคิดอยากจะกล่าวบางอย่างออกมา แต่ท้ายที่สุดก็มีเพียงแค่ความเงียบงันฟู่เซียวหานแย้มยิ้ม “ดังนั้นคุณดูสิว่า ทำไมฟู่จินหยวนกับผมถึงได้หน้าตาคล้ายกันมาก? ที่แท้ก็เป็นเพราะว่าแม่ของเราเองก็คล้ายคลึงกันมากเช่นกัน”“คุณแม่ของคุณ…เพิ่งรู้เรื่องนี้หรือคะ?” ซังหนี่เอ่ยถามเสียงแผ่ว“อืม ก่อนหน้านี้ถึงแม้เธอจะรู้ว่าฟู่โจวมีครอบครัวอื่นอยู่ข้างนอก แต่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าผู้หญิงคนนั้นจะดูคล้ายกับเธอมากขนาดนี้ มากเสียจนกระทั่งทำให้คิดได้ว่าที่แท้จริงแล้วเธอต่างหากที่เป็นตัวแทนของผู้หญิงคนนั้น”“

  • ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก   บทที่ 394

    ซังหนี่ยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยตลอดโดยไม่ได้เดินออกไปเมื่อฟู่เซียวหานออกมาและเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้นถึงกับตกตะลึงไปครู่หนึ่งจากนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว “ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่?”ซังหนี่ไม่ได้ตอบคำถามของเขา ทำเพียงแค่มองเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยก่อน“เธอหลับไปแล้ว” ฟู่เซียวหานรู้ว่าเธอกำลังกังวลเรื่องอะไรจึงกล่าวด้วยความรวดเร็ว“ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหมคะ?” ซังหนี่ถามเขา “พวกคุณคุยเรื่องอะไรกัน?”ฟู่เซียวหานกระตุกมุมปากของตน ก่อนจะจับมือของเธอแล้วเดินไปข้างหน้าซังหนี่ขมวดคิ้ว “คุณพูดมาสิ”“ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก และแค่อยากกลับไปพักผ่อน” ฟู่เซียวหานกล่าว “รอตื่นแล้วผมค่อยบอกคุณ”ฟู่เซียวหานจงใจอุบเรื่องนี้เอาไว้ไม่ยอมเล่า ไม่ว่าซังหนี่จะไล่ถามอย่างไร เขาก็ไม่แม้จะกล่าวออกมาจนกระทั่งท้ายที่สุดซังหนี่ก็ไม่ถามอีกฟู่เซียวหานบอกว่าเขาต้องการพักผ่อน ก็ได้พาเธอกลับนอนหลับเอาแรงจริง ๆ ซังหนี่ยังคงมีหลายสิ่งหลายอย่างที่คั่งค้างอยู่ภายในใจ เดิมทีเธอคิดว่าตนนั้นคงจะนอนไม่หลับแต่เมื่อเธอมาถึงที่เถาหรานจวี หลังจากที่ฟู่เซียวหานกับเธอต่างก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าและล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยกัน เธอก็

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status