Share

บทที่ 98

last update Last Updated: 2025-02-07 18:41:44

ระย้านอนตัวแข็งทื่อปล่อยให้ไอ้บ้านั่นมันกอด ถ้าขยับตัวมีหวังเสร็จมันตามที่มันขู่ไว้แน่

จนเธอหลับไปพร้อมกับตุนท์อีกรอบ ตื่นมาอีกทีก็ดึกมากแล้ว ถ้าไม่เพราะปวดปัสสาวะก็คงจะยังไม่ตื่น หญิงสาวขยับมือของคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ให้ออกไป

"โอ๊ย" แต่พอขยับออกร่างของคนที่นอนหลับอยู่ก็พลิกขึ้นคร่อม "ออกไปนะ!" ระย้าดันร่างของเขาให้ออกไปเพราะเธอต้องไปเข้าห้องน้ำแล้ว

"จะแอบหนีเหรอ"

"แอบหนีที่ไหนล่ะฉันปวดเยี่ยว"

ได้ยินว่าเธอปวดปัสสาวะสายตาคมมองต่ำลงไปดู ตอนนี้ชายของผ้าเช็ดตัวเปิดขึ้นมาจนจะถึงสะดืออยู่แล้ว และสายตานั้นก็ไปหยุดอยู่ตรงเนินอวบนูนที่ไม่มีอะไรปิดอยู่เลย

"ฉันบอกให้ออกไปไงฉันจะไปเข้าห้องน้ำ.." หญิงสาวผลักเขาอีกที ครั้งนี้ตุนท์ยอมขยับออกตามแรงที่เธอผลัก

"ไอ้เลว!" คำนี้หลุดออกมาตอนที่เธอกำลังจะก้าวเข้าห้องน้ำ "กรี๊ด" พอจะปิดประตูห้องน้ำตุนท์ก็จู่โจม "ถอยไปนะฉันจะปิดประตู!"

"ไม่ให้ปิด" อุตส่าห์ปล่อยไปเข้าห้องน้ำแล้วยังจะปากดีอยู่อีก

"ไอ้เลวตุนท์!" ระย้ากระแทกเสียงใส่ก่อนจะหันเดินไปนั่งลงชักโครก เพราะถ้ายังคงต่อปากต่อคำกับมันอยู่มีหวังได้ราดแน่ "จะยืนมองทำไมอยู่อีกออกไปสิ" เขายืนมองแม้กระทั่งตอนที
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 99

    "ถ้าตกลงแล้วนายก็ถอยออกไปสิ""จะเริ่มวันนี้เลยเหรอ""จะรออะไรล่ะ""วันนี้ไม่นับได้ไหม" ตายห่าแล้วเผลอรับปากไป มันแข็งขนาดนี้ถ้าไม่มีที่ให้ลงมีหวังขาดแน่เลย"เริ่มวันนี้เลยและก็เริ่มตอนนี้ด้วย ฉันดูเวลาไว้แล้ว ต่อจากนี้ไปอีกหนึ่งเดือน""ขอเวลานอกสัก 5 นาทีได้ไหม""อย่ามาลีลา""3 นาที""ไอ้ตุนท์!""ทำไมต้องเรียกแบบนี้ด้วย""ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไม่ปรับปรุงนิสัย รับได้ก็รับ รับไม่ได้ก็ปล่อยฉันจะได้กลับ""แข็งๆ อยู่อ่อนเลยเห็นไหมเนี่ย""เรื่องของแก""อ้าว พูดแบบนี้เดี๋ยวก็ได้เจอดีหรอก""อย่าลืมนะว่าแกชอบแบบนี้ และฉันก็จะไม่ปรับปรุงนิสัย" นิสัยของเธอขึ้นอยู่กับว่าใช้มันกับใคร และเธอก็ไม่เคยใช้นิสัยแบบนี้กับคนอื่นมาก่อน เขาได้สิทธิ์นี้คนแรกเลย"เอาเลย ตามสบาย" ตุนท์หันหลังแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป"ใครจะทนไม่ได้ก่อนกัน" ระย้าพึมพำแล้วก็จัดการกับสายน้ำที่ขาด เพราะพรุ่งนี้เธอต้องแจ้งกับทางรีสอร์ทเวลานี้ยังไม่สว่าง และผ้าเช็ดตัวที่มีอยู่ก็เปียกระย้าเดินกลับมาโดยที่มีผ้าเช็ดตัวผืนที่เปียกอยู่นั่นแหละห่อหุ้มร่างกาย"จะนอนแบบนี้เหรอ" ชายหนุ่มที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่มองดูสารรูปของเธอ"คุณไปถามแม่บ้าน

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 100

    ก๊อกๆ มาถึงระย้าก็เคาะประตูห้องด้วยความตื่นเต้นแต่ก็ไม่มีใครมาเปิดประตู เธอเลยคิดว่าอลิสจะนอนอยู่ห้องของทันน์หรือเปล่า เลยลองไปเคาะประตูห้องของทันน์ดูบ้างก๊อกๆๆ ยืนรออยู่ครู่หนึ่งจนตุนท์หอบของพะรุงพะรังขึ้นมาก็ยังไม่มีใครมาเปิดประตูให้"มีกุญแจห้องนี้ไหม" จะวางของก็ขี้เกียจยกขึ้นมาใหม่เลยบอกให้เธอมาเปิดประตูระย้ายังไม่ได้คืนกุญแจห้องให้อลิส และมันก็ยังอยู่ในกระเป๋าสะพายของเธอ"แล้วอลิสล่ะ" หญิงสาวถามในขณะที่กำลังเปิดกุญแจห้องให้"สงสัยไปค้างคอนโด" ช่วงที่เขาไม่อยู่ทันน์ต้องรับหน้าที่คอยรับใช้เจ้านายคนเดียว เลยต้องพาอลิสไปค้างที่คอนโดด้วยระย้าเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเซ็งๆ ว่าจะกอดเพื่อนให้หายคิดถึงสักหน่อย"เอาของวางไว้แล้วคุณก็ออกไปสิ""ออกไปทำไม""ฉันจะได้พักผ่อนตอนเย็นจะไปทำงาน""พักก็มาพักสิ" ขณะที่พูดคนร่างสูงก็เดินมาทิ้งตัวนั่งลงเตียงนอน"คุณก็กลับไปนอนห้องของคุณสิ""อย่าลืมว่าเราคุยอะไรกันไว้" ถูกเธอไล่ให้กลับห้องเขาเลยทวงคำที่ตกลงกันไว้"แต่เราไม่จำเป็นต้องนอนห้องเดียวกันก็ได้นี่" เพราะแบบนี้แหละเธอถึงยอมรับปาก ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนเธอจะพยายามไม่เปิดโอกาสให้เขาเข้าใกล้"

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 101

    "อ้าว ไหนบอกกลับไปทำงานที่เดิมแล้วไงหนู" วันก่อนเห็นอลิสมาทานข้าวคนเดียว ป้าแม่ค้าเลยถามหาเพื่อนที่มาทานด้วยกันอยู่บ่อยๆ อลิสเลยบอกกับป้าไปว่าเพื่อนกลับไปทำงานที่เดิมแล้ว"ป้าจำหนูได้ด้วยหรือคะ" เมื่อตอนเย็นระย้าไม่ได้มาทานข้าวร้านป้า"สวยๆ แบบนี้ต้องจำได้สิ""ขอบคุณมากนะคะที่ชม""ว่าแต่วันนี้จะทานอะไรกันล่ะ""ขอเหมือนเดิมเลยค่ะป้า""สวัสดีครับ มาทานข้าวกันแค่สองคนหรือครับ" ตอนที่แม่ค้ากำลังจะไปทำอาหารก็มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาคุยกับอลิสและระย้า"แล้วเห็นว่าเรามากับคนอื่นไหมล่ะ" ระย้าเป็นคนตอบ"ไม่เห็นครับถึงได้เข้ามาถามนี่ไง น้องทำงานไนท์คลับนี้หรือครับ""ขอโทษนะคะพวกเราไม่อยากคุยกับคนแปลกหน้า" อลิสพูดบ้าง"ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวเราก็ไม่แปลกหน้ากันแล้ว เฮ้ยขยับเก้าอี้มานั่งสิวะ" คนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มบอกให้เพื่อนที่มาด้วยกันขยับเก้าอี้มานั่งโต๊ะเดียวกับโต๊ะของสาวๆ"พวกคุณฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง ฉันสองคนอยากนั่งส่วนตัว""ไม่เป็นไรหรอกครับพวกพี่ไม่ถือ""เอ๊ะ!" ระย้าโมโหดันตัวลุกขึ้น"ระย้า" อลิสรีบลุกแล้วเดินเข้าไปหาเพื่อนเพราะเห็นแล้วว่าคนพวกนี้มาไม่ดีแน่"พวกหนูทำงานกลางค

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 102

    "พะ พอแล้วว" เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมาได้เพียงเบาๆ เพราะถ้าข้ามผ่านเวลานี้ไปเธอคงกู่สติตัวเองไม่กลับแล้วล่ะ"อาา พูดมาคำเดียวว่ายอม แล้วฉันจะช่วยเอง" ถ้าเธอเป็นคนขอนั่นหมายถึงว่าไม่ผิดที่ตกลงกันไว้"มะ ไม่" เธอจะไม่มีวันอนุญาตเด็ดขาดจากที่เงยหน้าขึ้นมาพูดคุยตุนท์ก็คว่ำหน้าลงกับเนินน้องสาวอีกรอบ แม้แต่นิ้วเขาก็สอดใส่ไม่ได้ เพราะมันอยู่ในข้อตกลง ทำได้แค่สัมผัสภายนอก แต่แค่นี้เขาก็สามารถกระตุ้นเธอให้อยากจนทนไม่ไหวได้แล้วกัน"อ๊อย บอกให้หยุดไง" ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงตวัดลิ้น แต่อีกฝ่ายยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ความช่ำชองของเขาทำเอาเธอเสียวสยิวไปทั่วตัว ถึงแม้ไม่ได้สอดใส่แต่ภายในช่องแคบของเธอก็กระตุกรัว นั่นหมายถึงว่าร่างกายของเธอถึงขีดสุดของความอดกลั้นแล้ว"อ้าาา" ไม่ใช่แค่เธอที่ต้องการเขาต้องการหนักยิ่งกว่าอีก ท่อนเอ็นที่มันพองตัวตอนนี้แทบจะระเบิดอยู่แล้วไม่ได้การแล้วเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ในเมื่อเธอไม่ให้สอดใส่งั้นเขาทำแบบนี้แล้วกันฉับพลันนั้นตุนท์ก็ขยับกายขึ้นมาคร่อมทับสองเต้าเต่งตึง และใช้ร่องกลางเป็นที่โอบอุ้มท่อนเอ็นลำใหญ่ไว้"ขะ.. คุณจะทำอะไร" หญิงสาวขยับใบหน้าเบี่ยงหลบปลายบานที่ม

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 103

    "ไปถามหาฉันเหรอ" ได้ยินบอยพูดตุนท์ก็รีบตามระย้ามาที่ห้องทำงาน"ฉันแค่ออกไปจับผิดคุณ""จับผิดเรื่องอะไร""ก็ฉันไม่เห็นคุณไง เผื่อคุณพาผู้หญิงไปตีหม้อที่อื่น""ตีหม้อ? รู้จักคำนี้ด้วย?""ฉันจะทำงานออกไปได้แล้ว" หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่อง เราพูดบ้าอะไรออกไปเนี่ย"อยากไปตีหม้อกันไหม" ชายหนุ่มโน้มลำตัวลงมากระซิบถามใกล้เธอที่นั่งอยู่เก้าอี้ทำงาน"ไอ้ตุนท์! ฉันเพื่อนเล่นนายเหรอ""คำพูดคำจาไม่น่ารักเลย" ได้ยินคำตอบโต้ของเธอรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อครู่หายไปในทันที"ไม่น่ารักก็ไม่ต้องมารัก"ตุนท์ส่ายหน้าก่อนจะเดินออกไป"ไอ้บ้า!" มันเป็นความต้องการของเราแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ ทำตัวให้น่ารำคาญ ทุกอย่างมันจะได้จบเร็วๆ แต่ทำไมเราต้องเก็บคำพูดเมื่อสักครู่ของเขามาคิดด้วย ไม่น่ารักก็ไม่ต้องมารักสิใครเขาอยากให้รักล่ะ"ระย้าเธอเป็นอะไร" อลิสเข้ามาก็เห็นว่าระย้าคว่ำหน้าอยู่กับโต๊ะทำงาน"เปล่าหรอก""มีงานที่ไม่เข้าใจหรือเปล่า""ฉันเองนี่แหละที่ไม่เข้าใจตัวเอง""เธอหมายความว่ายังไง""เธออย่ารู้เลยขนาดฉันยังไม่เข้าใจตัวเองเธอจะเข้าใจเหรอ"ก๊อกๆ ตอนที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ข้าวปุ้นก็มาเคาะประตู"มีแขกพิเศษมาค่ะ ห้อง

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 104

    ระย้าอดคิดไม่ได้ว่าเพื่อนของเสี่ยนรสิงห์มีธุระอะไรจะคุยกับเธอ แว๊บหนึ่งในหัวอดคิดถึงสายตาของเขาที่มองเธอตอนนั้นไม่ได้ ทำไมเราต้องไปคิดถึงความรู้สึกของอีตาบ้านั้นด้วยจัดการสั่งงานเสร็จระย้าก็กลับมาที่ห้องพิเศษก๊อกๆ หญิงสาวเคาะประตูแค่ส่งสัญญาณแล้วก็เปิดเข้าไป"กำลังพูดถึงอยู่พอดีเลยเข้ามาสิ" คนที่เอ่ยคำนี้ก็คือเสี่ยเจ้าของสถานบันเทิงที่นี่พวกท่านพูดถึงเราเรื่องอะไรเนี่ย ..ด้วยมารยาทเธอไม่ได้ถามกลับหรอกว่ากำลังพูดถึงเธอเรื่องอะไร แต่ก็อดคิดไม่ได้"จริงๆ ระย้าไม่ใช่คนของที่นี่หรอก" และเป็นเสี่ยนเรศวรอีกนั่นแหละที่พูด "แต่ถ้าคุณอัคคีอยากจะยืมตัวไปใช้งาน คุณก็ลองคุยกับคุณระย้าดู ทางผมก็ไม่ได้ว่าอะไร""คะ?" ท่านจะขอตัวเราไปช่วยงานเหรอ โอ๊ยเหมือนยกภูเขาออกจากอกยังไงไม่รู้ ในใจหนึ่งก็คิดว่าเพื่อนของเสี่ยแอบสนใจเธอหรือเปล่า เราคิดบ้าอะไรไปเนี่ย"ผมขอแนะนำตัวนะครับผมชื่ออัคคี ทำธุรกิจโรงแรมอยู่ ตอนนี้ผมกำลังสนใจอยากจะเนรมิตสถานบันเทิงไว้ในโรงแรมด้วย"ดูคำพูดคำจาแต่ละคำสิ เหมาะสมแล้วที่เป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่โต"ผมอยากจะยืมตัวคุณไปช่วยงานสักระยะก่อน""เอ่อ.." ถ้ารับปากท่านไปกระโดดเหมือนกบคำนี้ไ

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 105

    "โอ๊ย" ระย้าตกใจอยู่ดีๆ ก็มีคนมาอุ้ม แต่พอมองเห็นว่าเป็นเขา​ เธอเลยรีบเอามือโอบต้นคอคนที่อุ้มไว้แน่นเลย"ทำอะไรไม่ระวังเลย""แล้วใครล่ะเป็นต้นเหตุ" ถ้าเธอไม่ตกใจเสียงที่เขากระแทกแก้วน้ำจนหันไปมองคงไม่ชนแก้วของตัวเองตกลงไปแตกแบบนี้หรอกตุนท์อุ้มเธอออกมาจากร้านค้า แล้วพาตรงกลับไปทางห้องพัก"ทำไมคุณไม่ไปส่งฉันที่ทำงาน""ยังจะไปทำงานได้อีกเหรอ""แค่นั่งทำงานคงไม่เป็นอะไร ไปทำแผลในที่ทำงานดีกว่า""ไม่ต้องพูดมาก""พูดกับคนอื่นดีๆ ไม่เป็นหรือไง ทำไมต้องเอาแต่ดุด้วย"ถึงแม้เธอจะตัวไม่หนักมาก แต่เขาอุ้มมาไกลขนาดนี้ก็ต้องมีล้าบ้าง แถมยังต้องอุ้มขึ้นไปชั้นบนอีก ถ้ายังคงพูดต่อล้อต่อเถียงกันอยู่มีหวังหมดแรงก่อนพอดี"อย่าบอกนะว่าจะอุ้มฉันขึ้นบันไดด้วย" หญิงสาวปล่อยมือพร้อมกับดิ้นจะลงเพื่อให้เขาปล่อยเธอ ใครจะกล้าให้อุ้มเดินขึ้นบันไดล่ะ"แล้วเดินไหวเหรอ""ดีกว่า ตกลงมาทั้งสองคน""ไม่ตกหรอกน่า"จากที่ปล่อยมือจากต้นคอเขาเมื่อสักครู่ระย้ารีบกอดไว้แน่นกว่าเดิมอีกเขาอุ้มเธอขึ้นมาจนถึงชั้นสอง และเดินต่อไปจนถึงหน้าห้องพักตุนท์กำลังจะวางลงแต่ระย้าไม่ยอมยังคงกอดคอเขาไว้แน่น"ไม่ลงจะเปิดห้องยังไง""เก่งอยู่แ

    Last Updated : 2025-02-07
  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 106

    หลังจากทานข้าวทานยาอาบน้ำเสร็จ ระย้าก็กลับมานอนอีกรอบ นอกจากนอนแล้วคงไปไหนไม่ได้"คุณไม่ไปดูแลเจ้านายหรือไง""เมียไม่สบายทำไมต้องไปดูแลคนอื่นด้วย"เขาพูดออกมาได้หน้าตาเฉยเลยนะ แต่คำพูดเมื่อสักครู่ทำไมทำให้เธอใจสั่นได้ล่ะ ไม่นะระย้าถึงยังไงครบหนึ่งเดือนเธอก็ต้องหาทางกลับไปทำงานที่เดิมให้ได้ตุนท์เดินไปปิดผ้าม่านและก็ปิดไฟ คนที่นอนตอนกลางวันก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น พอปิดไฟแล้วในห้องก็มืดไม่ต่างจากตอนกลางคืนเลยตื่นมาอีกทีก็บ่ายคล้อยแล้ว พอได้กินยาแผลก็ไม่เจ็บมากเหมือนตอนเช้า แต่จะให้เหยียบเท้าลงกับพื้นก็ทำยังไม่ได้ เธอต้องใช้ปลายเท้าในการช่วยพยุงร่าง"จะไปไหน""เข้าห้องน้ำ""แล้วทำไมไม่ปลุก" เขาตื่นตอนที่เธอกำลังดันตัวลุกจากเตียง"ไม่เจ็บแผลเหมือนตอนเช้าแล้ว""ไม่เจ็บก็ดีแล้วไง หรืออยากให้เจ็บ" เขาหมายถึงว่าเธอยังใช้เท้าข้างนั้นเดินไม่ได้เดี๋ยวก็ระบมขึ้นมาอีก"คุณแค่พยุงฉันไม่ต้องอุ้มก็ได้" พูดจบร่างของเธอก็ลอยขึ้นจากพื้น ระย้าเลยไม่พูดอะไรจนเขาพาเธอมาวางลงบนที่นั่งของโถชักโครก"ปวดขี้ใช่ไหม เสร็จแล้วค่อยเรียก" ว่าแล้วตุนท์ก็เดินออกไปพร้อมกับปิดประตูห้องน้ำไว้ให้เธอ"แล้วทำไมไม่อยู่ดมขี้ด้

    Last Updated : 2025-02-07

Latest chapter

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 116 ตอนจบ 2 ทันน์

    Set มาเฟียร้ายรัก Ep 116 ตอนจบทันน์"ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ ชอบนอนโซฟาไม่ใช่เหรอก็ไปนอนที่เดิมสิ" อลิสรู้สึกตัวตอนที่ทันน์ขยับตัวเข้ามานอนใกล้ๆทันน์ไม่ได้ตอบแต่เขาขยับมือต่ำลงไปสำรวจดูว่าทางโล่งหรือเปล่า เพราะเมื่อวานได้ยินว่าเธอใกล้จะเป็นประจำเดือน"คุณ!" อลิสดึงมือนั้นออกไป ทันน์ยอมเอามือออกมาแต่ที่เอาออกมาเพราะจะถอดเสื้อผ้า "ไปนอนโซฟาเลยนะถ้าไม่งั้นก็กลับไปนอนที่คอนโด"ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรเขาก็ทำเฉย แถมยังถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกก่อนจะโน้มตัวไปจับเธอคว่ำลงโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว"โอ๊ยฉันเจ็บนะ" หลังจากที่จับเธอคว่ำลงแล้วเขาก็ดึงกางเกงชุดนอนที่เธอใส่อยู่ขยับออกจนเลยสะโพกลงมา "คุณทันน์!"ผ่านไปครู่หนึ่งจากเสียงต่อว่าเมื่อครู่กลายเป็นเสียงคราง เพราะเขาสอดใส่ผ่านทางด้านหลังเข้ามาแล้วก็กระแทก ตัวแค่นี้หรือจะมาสู้ได้ ก็รู้อยู่ว่าเขาเป็นคนชอบใช้กำลังไม่ชอบพูดจากท่าคว่ำทันน์ก็เปลี่ยนเป็นท่าตะแคงข้างโดยที่เขายังคงสอดใส่ผ่านทางด้านหลังอยู่เวลาผ่านไปทุกอย่างก็ได้หยุดลงพร้อมกับคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดแบบหมดเรี่ยวแรง"อารมณ์ดีขึ้นหรือยัง" เห็นว่าเธอไม่โวยวายเหมือนตอนแรกแล้ว"ยังจะมาพูดอีก!" นี่

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 115 ตอนจบ 1 ตุนท์

    Set มาเฟียร้ายรัก Ep 115 ตอนจบตุนท์อัคคีมองตามสาวเอ็นเตอร์เทรน อยู่ดีๆ เธอก็ลุกเดินออกจากห้องไปเลย ที่จริงมันทำได้มากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ บางทียังเห็นแขกคนอื่นล้วงอยู่เลยแต่เขาทำแค่จูบเองนะข้าวปุ้นพยายามอดกลั้นอารมณ์ตัวเองมาก ถ้าไม่ใช่เพื่อนของเสี่ยป่านนี้ถูกฝ่ามือเธอไปแล้ว อยู่ดีๆ ก็มาขโมยจูบไป"นั่นใช่คุณข้าวปุ้นไหม" ระย้ามองเห็นตอนเดินผ่านห้องทำงานแค่แว๊บเดียว"ใช่.. แล้วทำไมออกมาแล้วล่ะ" อลิสเลยรีบไปดูแขกที่ห้องพิเศษ พอไปถึงก็เห็นว่ามีเด็กใหม่เข้ามาเอ็นเตอร์เทนเสี่ยอัคคีแล้ว หรือว่าข้าวปุ้นงอนเรื่องนี้ ต้องใช่แน่ๆ เลยใครปล่อยให้เด็กเข้ามาเนี่ย ..ค่อยหาโอกาสใหม่แล้วกัน อุตส่าห์ได้โอกาสดีๆ แล้วเชียวดึกๆ ของคืนเดียวกัน..นเรศวรแวะเข้ามาดูงานได้ครู่หนึ่งพอรู้ว่าอัคคียังไม่ออกไปเลยแวะมาที่ห้องพิเศษ"เป็นยังไงบ้างครับคุณอัคคี" ทั้งสองไม่ได้สนิทกันมากมายรู้จักกันผ่านทางเพื่อน เวลาพูดคุยเลยใช้คำเหมือนที่พูดกับเพื่อนสนิทไม่ได้"นึกว่าคุณจะไม่เข้า""ภรรยาผมใกล้คลอดเลยไม่อยากปล่อยไว้คอนโดตามลำพังครับ""อ้าว ใกล้คลอดแล้วเหรอครับ"ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน ก็เห็นว่าทันน์ที่ยืนรอรับใช้อยู่เหมื

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 114

    ช่วงเที่ยงคืนของคืนนั้น.."ไปทานข้าวด้วยกันค่ะ" ระย้าถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องของข้าวปุ้นเพื่อชวนออกไปทานข้าวด้วยกัน"ชวนข้าวเหรอคะ" นอกจากคุณทรงอัปสรแล้วคนอื่นไม่ค่อยมาชวนเธอไปทานข้าวด้วยหรอก อาจเพราะเธอทำงานอยู่คนละโซนกัน และส่วนมากข้าวปุ้นก็จะสั่งอาหารที่นี่เข้ามาทานในห้อง"หรือว่าคุณข้าวจะทานข้าวในห้องคะ""ข้าวไปได้ค่ะ" ข้าวปุ้นเอื้อมไปหยิบกระเป๋าสะพายแล้วก็เดินตามระย้าออกมาทีแรกคิดว่าจะมากันแค่สามคน แต่ที่ไหนได้พอออกมาถึงด้านหน้าแฟนของทั้งสองก็รออยู่ แสดงว่าเราเป็นส่วนเกินหรือเปล่าเนี่ย"คุณข้าวชอบทานอะไรคะ""ทานเหมือนกันนั่นแหละค่ะ""ถ้างั้นสั่งทีเดียวเลยนะคะ"เข้ามาผู้ชายก็เดินไปเตรียมน้ำมาให้ ทีแรกข้าวปุ้นจะไปเตรียมน้ำของตัวเองแล้ว แต่อลิสบอกว่าไม่ต้องเดี๋ยวมีคนเตรียมมาให้ไม่นานอาหารก็ถูกนำมาวางบริการ ข้าวปุ้นเพิ่งรู้สึกว่าส่วนเกินมันเป็นแบบนี้นี่เอง เพราะคนรักเขาเทคแคร์กันแบบไม่สนใจคนโสดเลยที่อลิสและระย้าทำแบบนี้อยากให้ข้าวปุ้นมีความกล้าขึ้นมาหน่อยหลังทานข้าวเสร็จพวกเธอก็กลับเข้ามาที่ทำงาน ส่วนทันน์และตุนท์ก็ต้องแบ่งงานกันทำเหมือนเคยจนถึงช่วงเลิกงานอลิสเดินกลับมาที่

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 113

    "เท้าไม่เป็นอะไรแล้วเหรอทำไมใส่ส้นสูง" หลังจากส่งเจ้านายห้องทำงานเสร็จแล้วตุนท์ก็รีบออกมาดูระย้า เห็นตอนที่เธอกำลังคุยอยู่กับข้าวปุ้นพอดี"โอ๊ย.." ทีแรกก็ยืนดีๆ อยู่นี่แหละ แต่พอเห็นสามีเดินเข้ามาเริ่มเจ็บเท้าขึ้นมาเลย และข้าวปุ้นที่ยืนอยู่ด้วยกันอดมองลงไปดูเท้าของระย้าไม่ได้ เมื่อสักครู่ยังเห็นเดินปกติอยู่เลย หรือว่าจะเริ่มเจ็บแผลแล้ว"คุณเจ็บแผลเหรอคะ""เปล่าค่ะคุณลุกขึ้นมาก่อน เดี๋ยวฉันทำอะไรให้ดู" ระย้ารีบบอกข้าวปุ้นที่กำลังจะก้มลงไปช่วยขยับรองเท้าออกให้ลุกขึ้นมาก่อน "รู้สึกเจ็บนิดหน่อยค่ะ" แต่พอตุนท์เดินเข้ามาใกล้ระย้าก็ทำทีเป็นยืนไม่อยู่ จนฝ่ายชายต้องรีบเข้าไปประคอง"โอ๊ยยังเจ็บอยู่เลยค่ะ" เห็นว่าเธอยังเจ็บอยู่ตุนท์เลยโน้มลำตัวลงไปอุ้มร่างของเธอขึ้นมา ตอนที่ร่างของเธอลอยขึ้นจากพื้นระย้าก็หันไปขยิบตาใส่ข้าวปุ้น และก็บอกให้ข้าวปุ้นดูไว้ผู้หญิงต้องมีมารยาบ้าง"หึหึหึ" ข้าวปุ้นอดขำในความน่าเอ็นดูของระย้าไม่ได้ คิดว่าพอจะรู้แล้วที่ระย้าทำเมื่อครู่คงอยากให้เธอเรียนรู้เรื่องนี้ไปใช้กับผู้ชายที่ชื่ออัคคีแน่เลย โอ๊ยฉันจะบ้าตาย หวังว่าเรื่องนี้คงจะจบลงแค่นี้นะ"คุณจะพาฉันไปไหน" มัวบอกให้

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 112

    "ผมทำอะไรผิดอีกหรือเปล่า" ตุนท์เห็นเธอยิ้มตอนเขาเดินเข้ามาหาเลยรู้สึกเสียวๆ"ฉันจะกลับขึ้นห้องแล้วค่ะ คุณจะทำงานต่อหรือจะกลับด้วยกัน" หลังจากที่รับรู้ว่าข้าวปุ้นไม่ได้สนใจสามีเธอก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา จริงๆ ถ้าเขาจะชอบกับข้าวปุ้นป่านนี้คงไม่เหลือรอดมาถึงเธอหรอก แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆ ก็รู้สึกหึง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สนใจผู้หญิงคนอื่นแต่เธอก็ไม่อยากให้ผู้หญิงคนอื่นมาสนใจเขา"ผมเคลียร์งานเสร็จแล้ว เดี๋ยวหลังเลิกงานผมค่อยลงมาดูแลเจ้านาย" ทิ้งงานให้ทันน์ทำมาหลายวันแล้ว ถ้าจะทิ้งอีกก็กลัวมันจะโวยวายระย้ายอมให้เขาโอบร่างพาเดินกลับห้องพัก เท้าเธอดีขึ้นมากแล้วแต่มันก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่"ฉันขออาบน้ำก่อนค่ะ" เข้ามาถึงตุนท์ก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า แต่ตอนที่เขากำลังจะจูบระย้าก็เบือนหน้าหลบ"ผมเห็นคุณเปลี่ยนชุดแล้วนี่""อาบน้ำตั้งหลายชั่วโมงแล้วค่ะ""หลายชั่วโมงก็ยังหอมอยู่""ไม่ได้ค่ะยังไงฉันก็ต้องไปอาบน้ำก่อน" ยังไงต้องไปล้างให้สะอาดก่อนแล้วกัน เพราะเขาเล่นสัมผัสทุกส่วนของร่างกายตอนที่น้ำฝักบัวกำลังไหลรินลงมาชโลมร่างกาย ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดเข้ามา"ฉันอาบน้ำยังไม่เสร็จเลย""อาบด้วยกันก็ได้"เข้ามาแทน

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 111

    กลับไปถึงห้องก็ไม่เห็นเธอ ตุนน์เลยรีบออกไปดูร้านอาหารหน้าสถานบันเทิง ที่เขาไม่ได้โทรไปเพราะเห็นอยู่ว่าโทรศัพท์เธอไม่ได้ถือออกไปด้วย แต่พอเดินดูก็ไม่เห็น ..แม้แต่ร้านที่เธอไม่เคยมาทานเขาก็ยังไปดูเลย"ไปไหนของเธอเนี่ย" หรือว่าบางทีเธออาจจะไปหาอลิส คิดได้แบบนั้นตุนท์เลยลองกดโทรเข้าเครื่องของอลิสดู แต่คำตอบที่ได้ไม่เห็นระย้ามา และอลิสยังถามอีกว่าระย้ากลับมาด้วยเหรอ ตอนนั้นยังนึกเสียใจอยู่เลยว่ายังไม่ได้บอกลากันก๊อกๆ ตอนที่ระย้านั่งเศร้าอยู่ก็มีคนมาเคาะประตูห้องเธอเลยเงยหน้าขึ้นมอง"อ้าวคุณระย้า?" คนที่เข้ามาก็คือข้าวปุ้น ข้าวปุ้นว่าจะเข้ามาคุยงานกับอลิสมองเห็นว่ามีคนนั่งอยู่ในห้องหัวหน้าก็คิดว่าเป็นอลิส"ทำไมเห็นฉันแล้วต้องตกใจด้วยล่ะคะ""?" ข้าวปุ้นแปลกใจกับคำถามนี้ แต่ก็ต้องรีบสลัดมันออกไปก่อน"ได้ยินคุณตุนท์บอกว่าคุณอยู่ที่ห้องนี่คะ""เขาบอกแบบนั้นหรือคะ""เอ่อ..ค่ะ..?" ข้าวปุ้นชักจะสงสัยกับท่าทีนี้แล้ว ก่อนหน้าระย้าไม่ได้เป็นคนแบบนี้นี่ ทำไมช่วงหลังมาถึงพูดกับเธอแปลกๆ"มาอยู่นี่เองบอกแล้วใช่ไหมว่าให้อยู่ห้อง" ตุนท์เดินตามหาไม่เจอเลยเข้ามาดูในห้องทำงานและก็เป็นแบบที่เขาคิดไว้จริงๆ "อ้

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 110

    "???" เห็นนายทะเบียนยื่นเอกสารสำคัญมาให้เซ็น เธอถึงได้รู้ว่าที่เขาพามาคือมาจดทะเบียนสมรส เพราะแบบนี้เองเหรอที่เขาบอกจะทำให้เชื่อใจว่าเขาจะไม่ทิ้งขว้างเธอตุนท์หยิบปากกามาแล้วก็เซ็นชื่อนามสกุลลงไปก่อน หลังจากที่เขาเซ็นเสร็จแล้วก็ส่งปากกาให้กับเธอ"คุณไม่ได้บอกฉันเรื่องนี้" ยอมรับว่าตกใจมากแต่งงานก็ยังไม่ได้ขอแต่ง บอกรักปุ๊บก็พามาจดทะเบียนสมรสเลยใครจะไม่ตกใจล่ะ"คุณพูดเมื่อคืนนี้เองไม่ใช่เหรอ กลัวว่าผมจะไม่จริงจังกับความสัมพันธ์ครั้งนี้" นี่แหละมันเป็นสิ่งที่ยืนยันยิ่งกว่าการกระทำและคำพูดว่าเขาจริงจังกับเธอแค่ไหน"ทั้งสองได้ตกลงกันมาเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ" เป็นหน้าที่ของนายทะเบียนที่ต้องดูให้แน่ใจว่าไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกบังคับให้มาจดทะเบียนสมรส"เราตกลงกันแล้วค่ะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบปากกานั้นมาเขียนชื่อและนามสกุลของเธอลงไป และนายทะเบียนก็สอบถามว่าฝ่ายหญิงจะยังใช้นามสกุลตัวเองหรือเปลี่ยนมาใช้นามสกุลฝ่ายชาย "ฉันจะใช้นามสกุลสามีค่ะ"ตุนท์เผยรอยยิ้มออกมาตอนได้ยินเธอบอกจะใช้นามสกุลสามี แบบนี้สินะเขาถึงเรียกว่าคนที่ใช่มักมาในเวลาที่เหมาะสมตามด้วยพยานอีกสองคนที่ต้องเซ็น เพราะ

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 109

    บ้าหรือไงเล่นขอกันตรงๆ แบบนี้ จากที่นอนหันหลังให้ระย้าก็ค่อยๆ นอนหงาย ทีแรกตุนท์ก็เตรียมตัวตั้งการ์ดไว้แล้วล่ะ เผื่อกำปั้นของเธอสวนกลับมาจะได้ไม่ถูกจุดสำคัญ แต่พอนอนหงายระย้าก็นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา"?" ตุนท์รับรู้ได้ในทันทีว่าเธออนุญาต ถึงแม้ไม่อนุญาตเขาก็ไม่รอแล้วนะผ้าเช็ดตัวที่ยังคงพันรอบเอวอยู่ถูกเขากระชากดึงทิ้งลงไปข้างเตียงก่อนจะพลิกกายคร่อมร่างเธอครั้งนี้เขาจะทำให้ดีที่สุดให้เธอติดใจถึงแม้ว่าเธอจะไม่ยอมกลับไปด้วย ก็จะให้เธอไม่มีวันลืมเขาไปตลอดชีวิตแต่ปัญหาคือเธอเจ็บขาเล่นท่ายากไม่ได้ด้วยสิ เขาต้องพลิกแพลงท่าใหม่แล้วล่ะ"พอก่อนค่ะ" ระย้าแทบจะหายใจไม่ทั่วท้อง ตอนที่บอกให้เขาพอก่อนไม่รู้ว่าเสียงพูดหรือเสียงหอบหายใจดังกว่ากัน แต่ตุนท์ก็ไม่คิดจะหยุดเขายังคงเดินหน้าต่อ ตั้งแต่ลีลาการคว้านลิ้นแล้วจนมาถึงการคว้านท่อนเอ็นงัดซ้ายทีขวาที ทุกครั้งเขาก็ไม่ใช่ย่อยแต่ครั้งนี้เขาร้อนแรงกว่าทุกครั้งอีกกว่าจะจบครั้งแรกไปก็กินเวลาเป็นชั่วโมง"ขะ.. คุณจะทำอะไรอีก""แค่นี้คิดจะยอมแพ้แล้วเหรอ""คุณไปกินดีเสือมาหรือไง""จนกว่าคุณจะล้มเลิกเรื่องนั้นผมถึงจะปล่อยให้คุณพัก"ระย้ารู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องอ

  • นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 108

    "คุณจะทำอะไร" ระย้าขยับใบหน้าหลบริมฝีปากอีกฝ่ายที่โน้มเข้ามา แต่เขาก็ไม่ได้ตอบ หลังจากที่เธอเบือนหน้าหลบริมฝีปากนั้นก็ฝังจูบลงซอกคอแทนระย้านอนนิ่งโดยที่ไม่เอ่ยปากพูดอะไรอีก จนชุดที่เธอใส่อยู่ค่อยๆ ถูกถอดออกทีละชิ้นแบบระมัดระวังเพราะกลัวว่าจะไปถูกเท้าที่มีแผลเข้าหลังจากนั้นใบหน้าคมคายก็ได้ขยับต่ำลงไปซุกลงกับเนินน้องสาว"อือ" หญิงสาวทำได้แค่นอนเกร็ง จังหวะนั้นมือหนาก็ได้เกี่ยวเรียวขาข้างที่ได้รับบาดเจ็บยกขึ้นก่อนจะนำหมอนมาวางใต้ท้องขา เพื่อทำให้แผลไม่ต้องสัมผัสกับที่นอนจากนั้นตุนท์ก็ขยับใบหน้าต่ำลงพร้อมกับใช้ลิ้นชโลมเลียร่องสวาทที่เขาโหยหา"อื้อออ" ตอนลิ้นสากตวัดเกี่ยวยอดเม็ดเสียว คนตัวเล็กที่นอนเกร็งอยู่ถึงกับกระตุกไปตามแรงตวัดลิ้นความต้องการในร่างกายเธอมันสูงมาก สูงจนเขาคิดว่าคืนนี้ยังไงก็ยับยั้งตัวเองไม่อยู่แน่ จังหวะนั้นเขาก็ยังคงลงลิ้นให้เธอต่อเพราะเสียงครวญครางนั้นช่างน่าหลงใหลไม่ต่างจากร่างกายของเธอเลยระย้าทนความช่ำชองในการใช้ลิ้นของเขาไม่ไหว จนเท้าเผลอจิกลงพื้นที่นอน แต่เธอก็รีบเอามือมาปิดปากไว้ไม่อยากร้องเจ็บกลัวว่าเขาจะหยุดเห็นเธอดิ้นพล่านชายหนุ่มก็อดไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ร

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status