ฮั่วซือหานกำลังโกรธ โกรธที่เธอบอกว่านี่เป็นครั้งสุดท้าย และให้เขาอย่ามายุ่งกับเธออีก เมื่อริมฝีปากนุ่มของเธอจรดลงมา เขาก็ผลักเธอออกไปอย่างหงุดหงิด แต่ฉือหว่านกลับเปลี่ยนจากวางมือลงบนไหล่ มาเป็นโอบรอบลำคอของเขาแทน รัดแน่นไม่ยอมปล่อย "ฮั่วซือหาน ห้ามผลักฉันออก~" เธอจ้องเขาด้วยดวงตาใสแจ๋ว ราวกับมีน้ำหล่อเลี้ยงอยู่ เสียงใสๆ ของเธอเจือไปด้วยความออดอ้อนเล็กๆ ทำเอากล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาตึงขึ้น "ก็เหมือนเดิม นี่เป็นความลับของเราสองคน ฉันจะไม่บอกฉือเจียวแน่นอน" ฉือหว่านเอื้อมไปจูบเขาอีกครั้ง ปลายหางตาของฮั่วซือหานเริ่มแดงเรื่อ สำหรับผู้ชายที่เคยลิ้มรสสัมผัสแบบนี้มาแล้ว ก็เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกปลดปล่อยจากพันธนาการ แม้เขาจะอดกลั้นมาโดยตลอด แต่สัมผัสเร่าร้อนของเธอทำให้ไฟในกายของเขาปะทุขึ้นง่ายดาย เขาละทิ้งการต่อต้าน และเมื่อเธอรุกล้ำเข้ามา เขากลับพลิกสถานการณ์เสียเอง มือใหญ่คว้าไหล่ของเธอไว้ ต้องการจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก ติ๊ง! เสียงแตรรถดังแหลมขึ้น ไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียว รถด้านหลังเริ่มขับแซงไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะนี่เป็นรถโรลส์รอยซ์ระดับสูงพร้อมกับป้ายทะเบียนที่ไ
เยี่ยฮวนเอ่อร์ดึงตัวฉือหว่านขึ้นมา "หวานหว่าน อย่าหลับเลย ไปทำอะไรมาถึงได้ง่วงขนาดนี้?" ฉือหว่านขยี้ตาด้วยความงัวเงีย "ฉันอยากนอนต่ออีกหน่อย" "นอนอะไรอีกล่ะ? ไปสนุกกันเถอะ! ฉันจะพาเธอไปเที่ยวผับ" เยี่ยฮวนเอ่อร์ลากฉือหว่านไปที่ผับ และไม่นานพวกเธอก็มาถึงห้อง VIP หรูหรา ที่นั่นมีแต่คนคุ้นหน้า ฉือเจียว กู้เป่ยเฉิน ฮั่วเสวียน และกลุ่มทายาทเศรษฐีหลายคน กู้เป่ยเฉินเอนตัวพิงโซฟา "พี่สะใภ้เจียวเจียว พี่รองของผมไปทำงานต่างประเทศสองวันแล้วใช่ไหม คืนนี้เขาจะกลับมาใช่หรือเปล่า?" หลังจากคืนนั้น ฮั่วซือหานก็ไปทำงานต่างประเทศ ฉือหว่านไม่ได้เจอเขาอีกเลย และแน่นอนว่าไม่ได้ติดต่อกันด้วย ตามที่ตกลงกันไว้ หลังจากคืนนั้น ทุกอย่างระหว่างพวกเขาก็เป็นอันจบ แค่เพียงแต่ว่าตอนนี้เธอกับเขามีความลับร่วมกันเพิ่มขึ้นอีกข้อ ฉือเจียวยกมุมปากขึ้น "ใช่ ซือหานกลับคืนนี้" "แล้วนี่... พี่สะใภ้เจียวเจียว รู้ไหมว่าประธานฮั่วขับรถขึ้นทางด่วนเมื่อสองคืนก่อน? ความเร็วของเขาน่ากลัวมาก จนกล้องตรวจจับความเร็วถ่ายภาพไว้ได้ เขาโดนหักแต้มไปสามแต้มเลยนะ" ฉือเจียวชะงัก เธอไม่รู้เรื่องนี้เลย แต่ฉือหว่านที
ฉือหว่านอึ้งไป ไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร? สร้อยคอหินคาร์เนเลียนล้อมเพชรน้ำแข็งเส้นนี้ เขาไม่ได้ซื้อมันให้ฉือเจียวหรอกหรือ? ทำไมถึงมาถามเธอว่าเธอชอบหรือไม่? หรือว่า...เขาซื้อสองเส้น? เส้นหนึ่งให้ฉือเจียว อีกเส้นให้กับเธอ? เขาร่ำรวยปานนั้น จะเป็นไปได้ก็ไม่แปลก ฉือหว่านคิดว่าเป็นเรื่องน่าขัน ไม่ว่าเขาจะหมายถึงอะไรก็ตาม เธอจะไม่มัวแต่หมุนรอบตัวเขาอีกต่อไป ไม่ต้องคอยพะวงหรือคาดเดาความในใจของเขาอีกแล้ว คืนนั้นบนทางด่วน เธอคืนทุกอย่างให้เขาไปแล้ว ต่างฝ่ายต่างถือว่าเสมอกัน ฉือหว่านเก็บโทรศัพท์ โดยไม่ได้ตอบกลับ ขณะนั้น ฉือเจียวเดินออกมาพอดี "ฉือหว่าน เธอมาด้วยเหรอ?" ฉือเจียวดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เธอชอบเครื่องประดับหรูหราเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว สร้อยหยกแดงที่ฮั่วซือหานให้ทำให้เธอยิ่งปลาบปลื้ม ฉือหว่านพยักหน้า "แค่มานั่งเล่นเฉยๆ" "อีกสองวันซือหานจะพาฉัน เสวียนเสวียน และคนอื่นๆ ไปพักผ่อนที่รีสอร์ท ที่นั่นมีบ่อน้ำพุร้อนชื่อดัง เราจะไปแช่น้ำพุร้อนกัน ฉือหว่าน เธอกับหนานเฉิงไปด้วยกันสิ" ฉือหว่านรู้ดีว่าฉือเจียวไม่ได้หวังดี นับตั้งแต่วันงานเลี้ยงวันเกิดของลู่หนานเฉิง
เขาไปแล้ว แต่สิ่งที่ฉือหว่านสนใจไม่ใช่เรื่องที่เขาเดินจากไป แต่คือ...เขาทำอะไรอยู่กันแน่? เขากล้าทิ้งสร้อยคอหินคาร์เนเลียนล้อมเพชรน้ำแข็งราคาแพงเส้นนั้นลงถังขยะได้อย่างไร? สร้อยคอเส้นนี้มีมูลค่ากว่าหลายสิบล้าน! ถึงจะมีเงิน ก็ไม่ควรใช้จ่ายฟุ่มเฟือยเช่นนี้! ฉือหว่านรีบวิ่งไปที่ถังขยะ แล้วหยิบถุงกระดาษแบรนด์เนมหรูขึ้นมา โชคดีที่มันยังไม่เปื้อนหรือเสียหาย ไม่อย่างนั้นคงเสียดายแย่ ฉือหว่านกลับมาถึงหอพักหญิง นั่งลงที่โต๊ะเครื่องแป้งก่อนจะเปิดกล่องกำมะหยี่ออกมา สร้อยคอหินคาร์เนเลียนล้อมเพชรน้ำแข็งสะท้อนแสงแวววาวใต้แสงไฟ งดงามจนทำให้ใจเต้นระรัว ฮั่วซือหานมีรสนิยมดีมาโดยตลอด ในฐานะทายาทตระกูลใหญ่ที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด สายตาในการเลือกของเขาย่อมเป็นเลิศ สิ่งที่เขามองว่าสวยงาม ย่อมไม่ใช่ของสามัญทั่วไป จริงๆ แล้ว แม้ว่าฉือหว่านจะมีเงิน แต่เธอไม่ค่อยสนใจของพวกนี้สักเท่าไร และนี่ก็เป็นของขวัญชิ้นแรกที่ฮั่วซือหานให้เธอ ฉือหว่านหยิบสร้อยหินคาร์เนเลียนแดงขึ้นมาสวมรอบคอของตัวเอง ลำคอของเธอขาวเรียวยาว ดูราวกับลำคอของหงส์ ใต้ลำคอนั้นคือไหปลาร้าสวยสง่า เมื่อสวมสร้อยหยกแล
ฉือหว่านกดเปิดดู ข้อความที่ "สามี" ส่งมาคืออีโมจิ "ยิ้ม" ฉือหว่าน: "..." เธอเอามือกุมหน้าแล้วกรีดร้องออกมา "อ๊ากกกก!" ... ฮั่วซือหานนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน มองดูกรอบสนทนาใน WeChat ของฉือหว่านที่กำลังขึ้นข้อความ "อีกฝ่ายกำลังพิมพ์..." อยู่อย่างต่อเนื่อง เขารอดูว่าเธอจะส่งอะไรกลับมา แต่สุดท้ายเธอก็ดูเหมือนจะยอมแพ้ ไม่ส่งอะไรมาเลย สนทนากลับคืนสู่ความเงียบ รอยขมวดคิ้วของฮั่วซือหานคลายลงในที่สุด เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เธอนี่...ล้อเล่นสนุกจริงๆ ฮั่วซือหานนึกถึงภาพในภาพหน้าจอ สร้อยคอหินคาร์เนเลียนล้อมเพชรน้ำแข็งที่พาดอยู่บนลำคอขาวเนียนของเธอ ช่างงดงามเหลือเกิน เขานึกถึงคำที่เพื่อนสนิทเธอเรียกเขาอะไรนะ หมาฮั่ว?"หวานหว่าน เธอเลี้ยงดูหมาฮั่วดีขนาดไหนกัน? เขาถึงได้ให้สร้อยคอหินคาร์เนเลียนล้อมเพชรน้ำแข็งเส้นนี้เป็นรางวัล" แววตาของฮั่วซือหานลึกซึ้งขึ้น ความทรงจำเกี่ยวกับคืนนั้นในรถพลันฉายซ้ำในหัว...เปลือกตาหล่อเหลาของเขากระพริบเล็กน้อย เขายอมรับว่า...ฉือหว่านทำให้เขาพอใจจริงๆ ดังนั้น ระหว่างที่เดินทางไปต่างประเทศ เมื่อเขาเห็นสร้อยคอหินคาร์เนเลียนแดงล้อมเพชรน้ำแข็งเขาจึงซ
ฉือเจียวคล้องแขนฮั่วซือหานไว้แน่น "ซือหาน พวกเราอยู่ห้องเดียวกันนะ" ลู่หนานเฉิงโอบไหล่ฉือหว่านแล้วพูดยิ้มๆ "หวานหว่าน งั้นพวกเราก็อยู่ห้องเดียวกันนะ" ฮั่วซือหานหันไปมองฉือหว่าน เห็นเธอพยักหน้า "ตกลง" เธอยอมตกลงที่จะอยู่ห้องเดียวกับลู่หนานเฉิง ริมฝีปากบางของฮั่วซือหานเม้มแน่น ฉือหว่านสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา จึงเงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาลึกเย็นชาของชายหนุ่ม เขากำลังมองเธอด้วยสายตาเย็นชา มองอะไร? ฉือหว่านนึกถึงข้อความ WeChat ที่ส่งผิดเมื่อคืนก่อน ตอนนั้นเธอแทบอยากมุดแผ่นดินหนี ตอนนี้เธอกลับทำเพียงเบือนสายตาออกไปอย่างเรียบเฉย ผู้จัดการรีสอร์ตยิ้มกล่าว "ประธานฮั่ว คุณชายลู่ ห้องหนึ่งคือเพรสซิเดนท์วิวทะเลห้องวิมาน อีกห้องคือห้องปฐพี พวกคุณต้องการแบ่งกันอย่างไร?" ฉือเจียวได้ยินมาว่าห้องวิมานมีวิวดีที่สุด เธอยิ้มอย่างพอใจ "ฉันจะเอาห้องวิมาน ฉือหว่าน พวกเธอพักห้องปฐพีนะ?" ฉือหว่านเห็นรอยยิ้มถือดีของฉือเจียว เธอคลี่ยิ้มบาง "ฉือเจียว ห้องปฐพีให้คุณกับประธานฮั่ว ส่วนฉันกับหนานเฉิงจะพักห้องวิมาน" อะไรนะ? สีหน้าฉือเจียวเปลี่ยนไปทันที ฉือหว่านกล้าแย่งห้องวิมานของ
ฮั่วซือหานขับรถสปอร์ตเข้ามากดดันฉือหว่าน พยายามบีบให้เธอถอยหนี แต่ฉือหว่านกลับพุ่งเข้าสู่ความท้าทาย ด้านขวาของรถเธอเสียดสีกับกำแพงจนเกิดประกายไฟเป็นทางยาว ทั้งคันพลิกไถลไปข้างหน้าแล้วไล่ตามฮั่วซือหานไปอย่างรวดเร็ว ฝีมือการแข่งรถของเธอเหนือความคาดหมาย จนทำให้คนต้องตกตะลึง ฮั่วซือหานเหลือบมองฉือหว่าน สายลมพัดผ่าน ปล่อยให้เรือนผมดำยาวสลวยของเธอโบกสะบัดในอากาศ บางส่วนพันเกี่ยวกับแก้มขาวผ่องและลำคอระหงของเธอ งดงามจนยากจะละสายตา เธอสวมแว่นกันแดด มองเขาอย่างใจเย็น ก่อนจะชูนิ้วกลางให้ uck! ฮั่วซือหานหัวเราะต่ำในลำคอโดยไม่ใส่ใจ ท่าทางของเธอในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบในใจ คันจนแทบทนไม่ไหว ในความทรงจำของเขา ฉือหว่านเป็นเพียงเด็กสาวบ้านนอกที่คอยวนเวียนอยู่รอบตัวเขาและก่อเรื่องวุ่นวายอยู่เสมอ แต่บางครั้ง เธอกลับฉลาดหลักแหลมยามเผชิญหน้ากับเหล่าคนชั่ว เด็ดขาดไร้ปรานีเมื่อเล่นเกมกับเขา และตอนนี้ เธอเปี่ยมไปด้วยความกล้าแกร่งและเจิดจรัสในสนามแข่งรถ เขาไม่แน่ใจเลยว่า ตัวตนไหนกันแน่คือฉือหว่านที่แท้จริง เธอเป็นเหมือนปริศนาที่น่าค้นหา เมื่อเขาเริ่มรุกกดดัน เธอก็โต้กล
ลู่หนานเฉิงหัวเราะ "ที่แท้ตัวช่วยของหวานหว่านก็คือฉือเจียวนี่เอง" ฮั่วซือหานขมวดคิ้ว "ตัวช่วยอะไร?" "เมื่อกี้นายกับหวานหว่านแข่งกันสูสี หวานหว่านบอกว่าฉือเจียวมีปัญหาเรื่องหัวใจ ต่อให้นายขับเก่งแค่ไหน ก็คงพาเธอไปด้วยไม่ได้อยู่ดี ฉือเจียวต้องช่วยให้เธอชนะอยู่แล้ว" เธอพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ? ฮั่วซือหานมองตามแผ่นหลังของฉือหว่านที่เดินห่างออกไป ริมฝีปากบางของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย ลู่หนานเฉิงใช้ไหล่กระแทกฮั่วซือหานเบาๆ "เธอน่าสนใจใช่ไหม?" ฮั่วซือหานเลิกคิ้วคมสันขึ้น แต่ไม่ตอบอะไร ฉือเจียวที่ถูกเมินสนิท "…" พวกนายเห็นฉันเป็นอากาศไปแล้วสินะ?! …ฉือหว่านกับลู่หนานเฉิงเข้าพักในห้องวิมานที่มีวิวทะเล ส่วนฉือเจียวกับฮั่วซือหานพักที่ห้องวิวทะเลห้องปฐพี ซูเสี่ยวฝูและฮั่วเสวียนก็มาด้วย รีสอร์ตแห่งนี้มีน้ำพุร้อนชื่อดัง ต่างก็ตั้งใจจะมาแช่น้ำพุร้อนในคืนนี้ ซูเสี่ยวฝูคว้ามือฉือหว่าน "หวานหว่าน ไปซื้อบิกินี่กันเถอะ!" ทั้งสองเดินมาถึงแผนกขายบิกินี่ ที่นี่มีชุดว่ายน้ำหลากหลายรูปแบบจนดูละลานตา ซูเสี่ยวฝูพูดอย่างตื่นเต้น "หวานหว่าน เธอหุ่นดีมาก เราต้องเลือกบิกินี่สวยๆ ให้เธออ
ก่อนจะยื่นแก้วให้โหลวซินเยว่ ฉือหว่านได้ลองแตะอุณหภูมิน้ำแล้ว ไม่ร้อนเลยสักนิดดวงตากลมโตสีดำขลับของฉือหว่าน มองตรงไปยังใบหน้าของโหลวซินเยว่ “เธอใส่ร้ายเสี่ยวฝู เพื่อจะเล่นงานฉันใช่ไหม?”โหลวซินเยว่มองเธอแล้วยักไหล่ ยิ้มออกมาแบบไม่แยแส “ใช่”เยี่ยฮวนเอ่อร์โกรธจนตัวสั่น “โหลวซินเยว่ เธอบ้าไปแล้วหรือไง! หวานหว่านเห็นเธอเป็นเพื่อนแท้ ลืมแล้วเหรอว่าใครเป็นคนช่วยเธอไว้ ตอนที่เธอเกือบถูกประธานจางลากตัวไปที่โรงแรมจินหลิงน่ะ? ตอนนี้เธอกลายเป็นดาราดัง ไม่จำเป็นต้องรู้จักใครก็ไม่เป็นไร แต่เธอตอบแทนบุญคุณด้วยการหักหลังแบบนี้ จิตใจเธอถูกหมากินไปแล้วเหรอ?!”โหลวซินเยว่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย เธอกลับหัวเราะเย็น “ในที่สุดพวกเธอก็พูดความในใจออกมา จริงๆ พวกเธอก็แค่อิจฉาฉันใช่ไหม? อิจฉาที่ฉันมีแฟนรวย อิจฉาที่ฉันเป็นซุปตาร์!”อิจฉา?เยี่ยฮวนเอ่อร์อึ้งจนพูดไม่ออก “งั้นถ้าแน่จริง บอกชื่อแฟนเธอมาสิ!”ฉือหว่านยื่นมือไปดึงเยี่ยฮวนเอ่อร์มาอยู่ด้านหลัง สายตาเธอใสแจ่มและแฝงแววฉลาดเฉลียว “แฟนของเธอ ฉันรู้จักไหม?”โหลวซินเยว่ชอบพูดเรื่องแฟนต่อหน้าเธอหลายครั้งแล้ว คนคนนั้น เธอน่าจะรู้จักแต่โหลวซินเยว่ไม่ตอ
ซูเสี่ยวฝูถูกจับไปที่สถานีตำรวจ?สีหน้าของฉือหว่านเปลี่ยนไป เธอวางสายแล้วบอกกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ “ฮวนเอ่อร์ ฉันต้องไปสถานีตำรวจแปปนึง”“หวานหว่าน ฉันไปด้วย”…ฉือหว่านและเยี่ยฮวนเอ่อร์อยู่ที่สถานีตำรวจ พวกเธอได้เจอกับซูเสี่ยวฝูที่ถูกควบคุมตัวอยู่ ฉือหว่านจับมือซูเสี่ยวฝูที่เย็นเฉียบไว้ “เสี่ยวฝู เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมเธอถึงถูกขังไว้แบบนี้?”ใบหน้าซูเสี่ยวฝูซีดเซียวเต็มไปด้วยความงุนงง “หวานหว่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับซุปตาร์โหลวซินเยว่”ซูเสี่ยวฝูเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง “ซุปตาร์โหลวไปถ่ายแบบให้นิตยสารของ ELLA ต้องใช้สลิงช่วยยกตัวขึ้น แต่สายสลิงกลับถูกตัดไว้ก่อน เธอก็เลยร่วงลงมา ตอนนั้นซุปตาร์โหลวกลับชี้มาที่ฉัน บอกว่าเห็นฉันเป็นคนตัดสายสลิงเองกับตา ตำรวจก็เลยจับฉัน”“หวานหว่าน เธอต้องเชื่อฉันนะ ไม่ใช่ฉันจริงๆ ฉันไม่ได้ตัดสายสลิง ฉันกับซุปตาร์โหลวก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายเธอเลย!”ซูเสี่ยวฝูเองก็ยังสับสน โหลวซินเยว่กล่าวหาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ตอนนี้เธอถูกมองว่ามีเจตนาฆ่าคนไปแล้วเยี่ยฮวนเอ่อร์ก็งงไม่ต่างกัน “ตกลงใครเป็นคนตัดสายสลิงกันแน่ เสี่ยวฝูไม่ได้ทำแน่นอน
โหลวซินเยว่หยุดเดินในทันที “หวานหว่าน ฮวนเอ๋อร์ บังเอิญจัง พวกเธอก็มาเหมือนกันเหรอ”ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์กำลังจะเดินเข้าไปหาเธอแต่ถูกบอดี้การ์ดชุดดำของโหลวซินเยว่ขวางไว้ “หยุดตรงนั้น!”โหลวซินเยว่โบกมือยิ้ม “ไม่เป็นไร พวกเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นฉันเอง”บอดี้การ์ดจึงถอยออกไป ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์เดินเข้าไปหาเธอ“ซินเยว่… เธอกลายเป็นดาราดังไปแล้วเหรอ?” เยี่ยฮวนเอ่อร์มองเธออย่างประหลาดใจโหลวซินเยว่ยกคิ้ว “ใช่ ฉันมีแฟนแล้ว แฟนของฉันผลักดันให้ฉันเป็นซุปตาร์”“แฟน? ซินเยว่ เธอมีแฟนเหรอ? ทำไมไม่เคยบอกพวกเรามาก่อนเลย?”โหลวซินเยว่ยิ้มหวาน “แฟนฉันทั้งหล่อ ทั้งรวย แล้วก็รักฉันมากๆ เลย”พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปคว้ามือเล็กของฉือหว่าน “หวานหว่าน ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก เธอต้องดีใจกับฉันแน่เลย เธอต้องอวยพรให้ฉันกับแฟนใช่ไหม?”ฉือหว่านมองหน้าเธอนิ่งๆ ด้วยดวงตาใสแจ่ม “ซินเยว่ ยินดีด้วยนะ”“หวานหว่าน ขอบใจนะ งั้นฉันไปก่อนล่ะ ไว้มีเวลาค่อยมานั่งคุยกัน”โหลวซินเยว่หมุนตัวกลับ แล้วเดินจากไปพร้อมกลุ่มผู้ติดตามเยี่ยฮวนเอ่อร์ขมวดคิ้ว “หวานหว่าน แฟนของซินเยว่คือใครกัน? คนที่มีเงินขนาดนี้ในไห่เ
ฉือหว่านนอนหันหลังให้เขา ฮั่วซือหานนั่งอยู่ที่ขอบเตียง ทั้งสองคนดูไม่ต่างจากคู่สามีภรรยาที่กำลังทะเลาะกันฮั่วซือหานกำมือแน่นอยู่นานก่อนจะเอ่ยออกมาคำเดียว “โอเค”จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น แล้วเดินออกไปเขาไปแล้วน้ำตาในดวงตาของฉือหว่านก็หยุดไว้ไม่อยู่ เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ไม่เป็นไร แค่ถูกผู้ชายคนนึงนอนด้วยแล้วเขาไม่รัก เธอก็แค่โดนหมากัด ไม่มีอะไรต้องเสียใจแต่หัวใจมันเจ็บเหลือเกินฉือหว่านรู้ดี เธอยังรักฮั่วซือหาน รักมาก มากเหลือเกิน...หลังจากวันนั้น ฉือหว่านกับฮั่วซือหาน ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ช่วงนี้ คนที่มาแรงที่สุดไม่ใช่ใครอื่น แต่คือโหลวซินเยว่จู่ๆ โหลวซินเยว่ก็ได้เข้าร่วมรายการวาไรตี้ยอดนิยมระดับประเทศ ด้วยภาพลักษณ์ใสซื่อ น่ารัก ทำให้เธอแจ้งเกิดในชั่วข้ามคืน ได้รับฉายา “นางฟ้าน้อย” มีแฟนคลับตามเป็นล้าน กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการบันเทิงแถมยังมีข่าวลือว่า โหลวซินเยว่กำลังจะได้เล่นหนังของผู้กำกับจางชื่อดัง ในเรื่อง "เฟิงฮวา" เธอจะรับบทเป็นนางเอกยังไม่พอ โหลวซินเยว่ยังได้ขึ้นปกนิตยสารดังระดับประเทศถึง 5 ฉบับ ได้แบรนด์ดังหลายแบรนด์มาเซ็นส
ขอบตาขาวของฉือหว่านแดงจัดขึ้นมาในทันที เธอรู้มาตลอดว่าฮั่วซือหานเก่งแค่ไหนในเรื่องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีคนอื่นถ้าเขาจะเหยียบใครสักคน เขาจะเหยียบไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเนื้อ จะต้องลอกหนัง ถอนกระดูก ทำให้คนผู้นั้นอับอายที่สุดเธอไม่ได้เป็นคนให้เยี่ยฮวนเอ่อร์โทรหาเขาแต่ต่อให้เธอเป็นคนให้โทรล่ะ? แล้วไง?เขาเป็นฝ่ายที่ไม่ป้องกันเองไม่ใช่เหรอ!“ฉันเข้าใจความหมายของประธานฮั่วแล้วค่ะ วางใจได้เลย ต่อไปฉันจะไม่โทรหาอีก คุณกลับไปได้แล้ว”ฉือหว่านพยายามเงยหน้าขึ้น อดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่อยากร้องไห้ให้เขาเห็นฮั่วซือหานมองเห็นดวงตาแดงก่ำของเธอแล้ว ในใจเขากลับรู้สึกพึงพอใจอย่างแปลกประหลาด เหมือนได้ล้างแค้นสำเร็จ เขารู้ว่าเขาเกลียดเธอเกลียดที่คืนนั้นเธอไม่มาเขาจงใจโทรหาผู้ช่วยตัวเอง เพราะรู้อยู่แล้วว่าเลขาจ้าวจะไปตามเธอแต่เธอก็ยังไม่มาเขายิ่งเกลียดที่เธอเป็นลมแล้วให้คนโทรหาเขาแพ้ยาคุมเพราะลู่หนานเฉิง แล้วเรียกเขามาเนี่ยนะ? เขาคืออะไรในสายตาเธอ?ฮั่วซือหานยกริมฝีปากบาง พูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบจนไร้ความรู้สึก “เราหย่ากันเถอะ เรื่องย่า ฉันจะปิดไว้ก่อน เราไปจดทะเบียนหย่ากันก่อน...
ฮั่วซือหานชะงักไปทันทีฉือหว่านกินอะไรเข้าไปถึงเป็นลมนะ?ยาคุมฉุกเฉิน?เขาอยากจะถาม แต่เสียง “ตู๊ด ตู๊ด” ก็ดังขึ้น เยี่ยฮวนเอ่อร์ตัดสายไปแล้วฉือเจียวได้ยินทั้งหมด เธอมองเขาด้วยความตกใจ “ซือหาน ฉือหว่านเป็นลมเพราะกินยาคุมเหรอ?”ฮั่วซือหานไม่พูดอะไร เขาผลักฉือเจียวออกจากอกทันที “ฉันจะไปมหาวิทยาลัย C”ฮั่วซือหานรีบออกไปอย่างรวดเร็วฉือเจียวหันไปมองหลี่หลัน “แม่คะ เรื่องนี้มันยังไงกันแน่? ซือหานกับฉือหว่านไม่ได้มีอะไรกันไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมฉือหว่านต้องกินยาคุม?”หลี่หลันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่สีหน้ากลับเคร่งเครียด “เจียวเจียว แม่จะสืบเรื่องนี้ให้เอง”...ฮั่วซือหานขับรถด้วยความเร็วสูงมาถึงมหาวิทยาลัย C และตรงไปที่ห้องพยาบาลทันที“ประธานฮั่ว! ในที่สุดคุณก็มาซะที! รีบดูหวานหว่านเร็ว!” เยี่ยฮวนเอ่อร์รีบลากเขามาหน้าเตียงฮั่วซือหานก้มหน้าลงมองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียง ฉือหว่านขดตัวอยู่ สีหน้าเจ็บปวดมากชวนให้รู้สึกสงสารขณะนั้น ขนตาของฉือหว่านกระตุกเบาๆ เธอลืมตาขึ้นมา“หวานหว่าน เธอฟื้นแล้ว!” เยี่ยฮวนเอ่อร์รีบช่วยพยุงเธอลุกขึ้นนั่งฉือหว่านมองเห็นฮั่วซือหาน ก็ตกใจเล็กน้อย “คุณมา
เธอทำได้เพียงถามเพื่อนสนิทของตัวเองเท่านั้นติ๊ง!ซูเสี่ยวฝูตอบกลับมา “แสดงว่าเพื่อนเธอเอาไม่อยู่ไงล่ะ สามีนอนกับหล่อนครั้งเดียวก็เบื่อแล้ว”จริงเหรอ?เป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?ความรักที่ยืนยาวได้ ต้องมีความเข้ากันในทุกด้าน โดยเฉพาะเรื่องบนเตียงฉือหว่านรู้ดีว่าผู้ชายอย่างฮั่วซือหาน เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นสูงมาก เขาต้องการผู้หญิงที่ทำให้เขามีความสุขในเรื่องบนเตียงเมื่อคืน เธอไม่สามารถมัดใจเขาไว้ได้เลยเหรอ?ฮั่วซือหานนอนกับเธอครั้งเดียว ก็เบื่อแล้ว?ติ๊ง!ข้อความจากซูเสี่ยวฝูเด้งเข้ามาอีกครั้ง “หวานหว่าน เพื่อนที่เธอพูดถึงคงไม่ใช่ตัวเธอเองหรอกนะ? เธอกับประธานฮั่วมีอะไรกันเหรอ?”ฉือหว่านไม่รู้จะตอบยังไง เธอเลยเลือกที่จะปฏิเสธไปก่อน “ไม่ใช่ฉันหรอก”หลังวางมือถือ เธอก็เข้าสู่ห้วงฝันอันวุ่นวายพอลืมตาตื่นอีกครั้งก็เป็นตอนเช้าแล้ว เธอลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันตามปกติแต่จู่ๆ เธอก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นได้ เมื่อคืนฮั่วซือหานไม่ได้ป้องกัน!เขากดเธอไว้ถึงสามรอบ รุนแรงและควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง และทุกครั้งก็จบที่ปล่อยในเมื่อวานเธอลืมกินยาคุมหัวใจฉือหว่านเต้นแรงจนวูบวา
ฮั่วซือหานบอกว่า เขากับฉือหว่านจบกันแล้วฉือเจียวดีใจจนแทบคลั่ง เธอโถมตัวเข้าไปกอดเขาแน่น “ซือหาน ฉันรู้ว่าฉือหว่านเก่งเรื่องอ่อยผู้ชาย คุณเผลอรู้สึกกับเธอบ้างฉันไม่โทษหรอก ฉันรู้ว่าคุณไม่มีวันทิ้งฉัน เพราะคนที่คุณรักที่สุดก็คือฉัน”เขาอาจจะรู้สึกกับฉือหว่านอยู่บ้าง แต่คนที่เขารักที่สุด ก็ยังเป็นเด็กสาวในถ้ำคนนั้น เด็กคนนั้นก็คือฉือเจียวฮั่วซือหานยกมือกอดเธอกลับฉือไห่ผิงมองภาพตรงหน้าอย่างโล่งใจ ขอแค่ฉือเจียวมีความสุข เขาในฐานะพ่อก็พอใจแล้วหลี่หลันเองก็รู้สึกดีขึ้น แต่พอคิดถึงฉือหว่าน แววตาของเธอก็แฝงไปด้วยความเคียดแค้นไม่เคยคิดเลยว่าเด็กบ้านนอกอย่างฉือหว่าน จะทำให้ฮั่วซือหานถึงกับรู้สึกอะไรขึ้นมาบ้างได้นังเด็กบ้านี่!...ฉือหว่านรีบไปที่โรงพยาบาล ลู่หนานเฉิงจัดของเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว“คุณชายลู่ ขอโทษทีนะคะ วันนี้ฉันมีเรื่องเลยมาช้า” ฉือหว่านเอ่ยอย่างรู้สึกผิดลู่หนานเฉิงยิ้มมุมปาก “ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ”“ค่ะ เดี๋ยวฉันช่วยถือของ”ฉือหว่านเดินไปยกกระเป๋า แต่กระเป๋าหนักมาก บวกกับตัวเธอที่ปวดระบมไปหมด พอออกแรงยกเลยเซล้มไป“หวานหว่าน ระวัง!”ลู่หนานเฉิงรี
ขณะนั้นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ฉือหว่านก็ดังขึ้น คนที่โทรมาคือลู่หนานเฉิง“หวานหว่าน วันนี้ฉันจะออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะออกเองละนะ”ฉือหว่านตบหน้าผากตัวเองเบาๆ เธอลืมไปเลยว่าวันนี้ลู่หนานเฉิงออกจากโรงพยาบาลเธอรีบมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลทันที...ฮั่วซือหานก็มาถึงโรงพยาบาลเช่นกัน เขาไปที่ห้องพิเศษ VIP และเห็นฉือเจียวฉือเจียวนอนอยู่บนเตียง สวมชุดผู้ป่วยตัวใหญ่ ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ยังคงไม่ได้สติฮั่วซือหานเดินไปที่ข้างเตียง “ฉือเจียวเป็นอะไร?”“ประธานฮั่ว เมื่อคืนคุณทิ้งเจียวเจียวไว้คนเดียว เธอเสียใจมากจนช็อก ล้มลงไปกับพื้น ต้องถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดด่วนเพื่อช่วยชีวิต”“แม้ตอนนี้เธอจะรอดมาได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ฟื้นเลย”ฉือไห่ผิงกับหลี่หลันต่างก็เต็มไปด้วยความวิตกและเครียด พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าฮั่วซือหานจะผลักฉือเจียวออกในสถานการณ์แบบนั้น แถมยังทิ้งเธอไว้คนเดียวอีกฮั่วซือหานรู้สึกผิดและเสียใจอย่างมาก เมื่อคืน ฉือเจียวผลักเขาลงเตียง พยายามจะจูบเขา แต่ในหัวของเขากลับมีแต่ภาพของ…ฉือหว่านเขาเอาแต่คิดถึงฉือหว่าน สุดท้าย เขาก็ผลักฉือเจียวออก แล้วออกจากบ้านตระกูลฉือไปห