แชร์

บทที่ 184

ผู้เขียน: ทะเลใต้
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2021-07-25 19:00:01
แคทเธอรีนอ้าปากจะพูดแต่ถูกขัดขึ้นโดยเวสลีย์เสียก่อน “มีเอกสารมากมายที่จำเป็นต้องทำที่โรงพยาบาล และการมีคนช่วยย่อมดีกว่าไม่มี ในฐานะพี่ชาย ผมไม่สามารถยืนดูเฉย ๆ และไม่ช่วยคุณได้ อีกอย่าง นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมารักษาระยะห่างจากผม”

ความกังวลที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอไม่ยืนกรานต่อ

เมื่อมาถึงที่โรงพยาบาล ใครบางคนกำลังตะโกนอยู่ที่ประตูห้องฉุกเฉิน “ญาติของคุณเวนดี้? แสดงตัวแล้วตรงไปที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการค่าใช้จ่ายให้เร็วที่สุดด้วยค่ะ”

“ฉันอยู่นี่ค่ะ” แคทเธอรีนวิ่งเข้ามา “คุณหมอ เธอเป็นอย่างไรบ้างคะ?”

“หลอดเลือดในสมองอุดตันอย่างเฉียบพลัน การขยายหลอดเลือดโดยการใส่ขดลวดต้องทำทันที ไปจัดการเรื่องค่ารักษาเดี๋ยวนี้” หมอวางใบแจ้งหนี้บนมือของเธอ

เธอรีบลงไปชั้นล่างเพื่อจัดการเรื่องค่าใช้จ่าย การผ่าตัดได้เริ่มขึ้นแล้วเมื่อเธอกลับขึ้นมาชั้นบน

“ผมรู้จักผู้บริหารของโรงพยาบาล ดังนั้นผมจึงโทรหาเขาก่อนหน้านี้เพื่อให้เริ่มการผ่าตัด” เวสลีย์อธิบาย

“ขอบคุณค่ะ” เธอรู้สึกซาบซึ้ง

ในที่สุดการผ่าตัดก็เสร็จสิ้นในสามชั่วโมงต่อมา คุณป้าเวนดี้ถูกเข็นออกมาจากห้องฉุกเฉิน แคทเธอรีนเกือบจำหญิงสาวท่าทางอ่อนแอไม่ได้
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อเรื่องนี้บน Application

บทที่เกี่ยวข้อง

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 185

    แคทเธอรีนล้มลงบนเก้าอี้เมื่อได้รับข่าวที่น่าตกใจกลัวนั้นหลังจากที่ซัมมิทตกต่ำลง มันเป็นไปได้ว่าเจฟฟี่วางแผนฆาตกรรมคุณย่า เพื่อที่จะได้รับมรดกหุ้นจากฮัดสัน คอร์ปอเรชั่น?“ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ ยังไงก็ตามคุณย่าก็เป็นแม่ของเขา”เวสลีย์ถอนหายใจ “เจฟฟี่เคยชินที่อยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจมาทั้งชีวิตของเขา คุณอาจจะไม่รู้ แต่คนเราสามารถทำอะไรก็ตามเพื่อที่จะรักษาชีวิตที่เต็มไปด้วยความมั่งคั่งและอิทธิพลเอาไว้ให้ได้ ตั้งแต่แรกเริ่มของประวัติศาสตร์เอง ก็มีบันทึกที่พี่น้องร่วมสายเลือดต่อสู้ทำร้ายกันและกัน เพื่อที่จะได้เป็นผู้สืบทอดของครอบครัวที่ร่ำรวย นอกจากนี้คุณย่ายังเป็นอัมพาตมาก่อน เขาคงเห็นว่าเธอเป็นภาระ”ป้าเวนดี้พยักหน้าตาม “อีกอย่าง ป้าไม่เคยเชื่อสักครั้งว่าการที่คุณย่าของคุณเป็นอัมพาตจะเกิดจากอุบัติเหตุ วันนั้นรีเบคก้ามาที่สวนพลัม และคุณย่าของคุณก็ตกลงมาจากชั้นสองไม่นานหลังจากที่เธอขึ้นไป เธออ้างว่าคุณย่าทรงตัวไม่อยู่ แต่คุณย่าของคุณเป็นคนที่แข็งแรงอยู่เสมอ ดังนั้นป้าจึงเชื่อไม่ลง”แคทเธอรีนเงยหน้าขึ้นจากพื้นขณะที่ตัวของเธอสั่นสะท้านคนหนึ่งคนทำร้ายคุณย่าของเธออย่างโหดร้ายถึงเพียงนี้ได้

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 186

    ฌอนเตือนตัวเองไม่ให้หงุดหงิดจนมากเกินไปบางทีเขาคงสปอยแคทเธอรีนเกินไป ดังนั่นนี่จึงเป็นเหตุผลที่เธอเอาเปรียบเขาเธอคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาจะอยู่ด้วยอย่างนั้นเหรอ?การโทรสิ้นสุดลงอย่างกะทันหันแคทเธอรีนมองดูโทรศัพท์อย่างว่างเปล่าอยู่สักพัก ก่อนที่เวสลีย์จะเดินเข้ามา “คุณฮิลล์เหรอ? เขากำลังมาหาป้าเวนดี้ใช่ไหม? งั้นผมควรต้องไปเพื่อไม่ให้เกิดการเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น”“เปล่า เขาไม่ได้พูดว่าเขาจะมา”ทันใดนั้น ความรู้สึกแปลก ๆ ก็เกิดขึ้นในหัวใจของเธอ นั่นแหละ ฌอนไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับการมาพบป้าเวนดี้เวสลีย์ตกใจ แต่ก็เผยรอยยิ้มออกมาหลังจากนั้น “อืม มันก็เป็นเรื่องปกติ ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ไม่ใช่ครอบครัว ก่อนหน้านี้ผมคุยกับหมอแล้ว ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวลมากเกินไป”“ขอบคุณนะคะ”เธอขอบคุณเวสลีย์อย่างจริงใจ วันนี้เธออาจจะทำอะไรไม่ได้มาก หากไม่ได้ความช่วยเหลือจากเขาในความเป็นจริงแล้ว เธอคิดว่าจะขอความช่วยเหลือจากฌอนก่อน แต่นึกถึงทัศนคติที่แตกต่างของเขา เธอแน่ใจว่าความคิดนั้นจะไม่เกิดขึ้นกับเขาแน่นอน“ไม่เป็นไร อืม ถึงเวลาที่ผมต้องไปแล้ว ผมมีนัดทานมื้อค่ำเพื่อธุรกิจเย็นนี้”เ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 187

    “ฌอน นายเป็นอะไรไป? นายเป็นคนอยากให้พวกเธอมาที่นี่ แต่ตอนนี้นายกำลังบอกให้พวกเธอกลับไป” ร็อดนีย์ยักไหล่“หุบปาก ไม่ต้องมาคุยกับฉัน” ฌอนจุดบุหรี่“หึ จริงจังเหรอเนี่ย? นายเป็นคนโทรหาให้พวกเรามาที่นี่” ร็อดนีย์รู้สึกผิดหวัง “นายดูแปลกขึ้นตั้งแต่ที่นายอยู่กับผู้หญิงคนนั้น แคทเธอรีน ถ้านายไม่มีความสุขก็แค่แยก...”“พูดอีกทีซิ” ฌอนมองเพื่อนของเขาด้วยสายตาที่น่ากลัวร็อดนีย์เงียบทันทีสายตาของเชสเตอร์คลุมเครือขณะที่เขาแตะ ๆ ปลายบุหรี่ “คราวนี้เป็นเรื่องสำคัญ?”“ไม่มีทาง” ร็อดนีย์ขมวดคิ้วทันที “ฉันคิดว่านายเคยชินกับการดูแล ซาร่า แลงลีย์ เท่านั้น...”นิ้วของฌอนที่กำลังถือบุหรี่เกร็งขึ้น เชสเตอร์ถอนหายใจ “ร็อดนีย์ ซาร่าไม่ได้อยู่กับพวกเราแล้ว ฌอนไม่สามารถมีชีวิตอยู่กับอดีตตลอดไปได้”ร็อดนีย์มองพื้นและดื่มต่อฌอนก้มลงสูบบุหรี่อีกมวน…สองวันถัดมาแคทเธอรีนใช้ความพยายามอย่างสูงในการค้นหาที่อยู่ของคริส แต่ชายผู้นั้นอาศัยอยู่ที่บริสเบนเกือบตลอดเวลา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขึ้นเครื่องตอนเช้าที่นั่นเมื่อมาถึงที่วิลล่า การ์ดเปิดประตูและถามว่า “คุณได้นัดไว้ไหม?”“เปล่าค่ะ แต่โปรดบ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 188

    แคทเธอรีนพยักหน้าอย่างอ่อนแรง“นี่เป็นเอกสารที่คุณปู่ของคุณให้ไว้กับผมเพื่อความปลอดภัย” คริสถอนหายใจเมื่อเขาดึงแฟ้มออกมา “โชคดีที่คุณปู่ของคุณวางแผนสำรองไว้สำหรับตอบโต้เจฟฟี่ แม้ว่าผมจะแน่ใจว่า เขาไม่อยากให้วันนี้เกิดขึ้น เหอะ เจฟฟี่ไม่ได้ทำอะไรเพื่อความสำเร็จของฮัดสันวันนี้เลย เขาได้รับส่วนแบ่งหุ้น 30% สำหรับการเลี้ยงดูคุณ แต่เขาก็ยังไม่รู้สึกขอบคุณ”“ใช่ค่ะ เขาควรที่จะได้มันหลังจากที่คุณย่าเสีย แต่เขาไม่อยากรอ เขาจึงฆาตกรรมเธออย่างเลือดเย็นแทน” เธอใช้นิ้วของตัวเองกำรอบแฟ้ม “ด้วยเอกสารเหล่านี้ เขาสามารถลืมการเป็นประธานของฮัดสันในเดือนหน้าได้เลย”“ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะช่วยคุณยึดตำแหน่งนั้นมาให้ได้” คริสยิ้ม“ขอบคุณค่ะ คุณลุงคริส” เธอรู้สึกซาบซึ้ง “คุณทำงานกับแม่ของฉันมาเป็นเวลานาน คุณเคยเจอพ่อของฉันมาก่อนไหมคะ?” เธอถามอย่างลังเลใบหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปเป็นสลด เป็นเวลานานก่อนที่เขาจะตอบกลับ “ผมเคย แต่อย่าอารมณ์เสียกับมันมากเกินไป เขาไม่รู้ถึงการมีอยู่ของคุณ”ทันใดนั้นเธอรู้สึกโล่งอก “ไม่เป็นไรค่ะ ตราบใดที่ฉันไม่ใช่คนที่ถูกทอดทิ้งโดยพ่อแม่”“ความจริงแล้ว การช่วยเหลือของเขาเป

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 189

    20:00 น. แคทเธอรีนและเฟรยาเพิ่งมาถึงที่บาร์คาราโอเกะ ทันใดนั้นพวกเธอสังเกตเห็นคู่รักที่กำลังเดินมายังพวกเธอจากอีกด้านหนึ่ง ชายหนุ่มที่แต่งตัวอย่างไร้ที่ติ หน้าตาดูหล่อเหลาและสุภาพ พร้อมกับหญิงสาวที่อยู่ข้างกายเขาที่สวมเสื้อโค้ทชาแนลสีอัลมอลด์ เธอดูน่ารักด้วยผมที่ยาวและเป็นลอนของเธอ ทันใดนั้น เฟรยาก็รู้สึกขายหน้าอย่างที่สุดผู้ชายที่เพิ่งบอกแก่เธอเมื่อไม่นานมานี้ว่า เขากำลังยุ่งอยู่กับงาน แต่กลับกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งแคทเธอรีนขมวดคิ้ว เธอดึงเพื่อนของเธอไปที่คู่รักนั้นแล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่ประดิษฐ์ขึ้นมา “ประธานแจ็คสัน ช่างบังเอิญเสียจริง! ฉันคิดว่าคุณบอกกับเฟรยาว่า คุณกำลังทำงานล่วงเวลาอยู่ที่ออฟฟิศนี่? คุณบอกว่าคุณยุ่งเกินกว่าที่จะมารับเธอ”คำพูดตรงไปตรงมาของเธอทำให้ชายผู้นั้นหน้าแดง “ผมต้องทำงานล่วงเวลา แต่ลินดาโทรมาบอกว่าคุณชายคุกตามราวีเธอ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงอยู่ที่นี่”ลินดาเสริมอย่างรวดเร็ว “ใช่แล้ว เฟรยา ฉันแน่ใจว่าคุณเคยได้ยินชื่อของคุณชายคุก เขาน่ารำคาญมาก”เฟรยาขยับริมฝีปากของเธอ แคทเธอรีนพูดด้วยรอยยิ้ม “สาวน้อย ฉันอิจฉาคุณจังเลยที่มีพี่ชาย

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 190

    น้ำตาแห่งความโกรธเริ่มไหลลงบนแก้มของเฟรยาเมื่อเธอขึ้นบันได โชคดีที่แคทเธอรีนอยู่ตรงนั้นคอยประคองเธอ“ขอโทษ ฉันไม่ควรพูดอย่างนั้น”“ฉันเคยอยากพูดมันตลอดที่ผ่านมา” เฟรยาปาดน้ำตาด้วยหลังมือ “เธอสังเกตว่าบางอย่างผิดปกติหลังจากเห็นปฏิกิริยาของพวกเขาสองครั้ง แต่จำนวนครั้งที่ฉันเห็นลินดาเกือบจะเท่ากับจำนวนครั้งที่ฉันออกไปเดทข้างนอกกับแพทริค”สิ่งนี้ทำให้แคทเธอรีนตกใจ เธอไปเรียนต่างประเทศไม่กี่ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเธอจึงไม่เข้าใจชีวิตความรักของเพื่อนมากนักรอยยิ้มขมขื่นกระจายไปทั่วใบหน้าของเฟรยา “เจ็ดในสิบครั้งที่พวกเราออกไปเดต เขาจะพาลินดามาด้วย แม้แต่การดูหนัง สามครั้งที่เหลือตอนที่พวกเราอยู่ด้วยกันเขามักจะแยกออกไปก่อนหลังจากรับสายจากผู้หญิงคนนั้น”“ทำไมเธอไม่บอกฉัน?” แคทเธอรีนรู้สึกแย่ แต่ก็โกรธในเวลาเดียวกัน “ฉันไม่ควรที่จะสุภาพ ฉันน่าจะตะโกนใส่พวกเขา”“ฉันไม่อยากเห็นเธอและแพทริคทะเลาะกัน” เธอพูดอย่างโศกเศร้า “ฉันชอบเขามากและพยายามมาเป็นเวลานานที่จะทำให้เขาอยู่กับฉัน ฉันบอกครอบครัวแล้วด้วยว่า ฉันจะพาเขาไปที่บ้านในวันคริสต์มาสนี้ เขาเป็นคนที่ฉันอยากแต่งงานด้วย”แคทเธอรีนพูดอย่างโกรธเคื

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-25
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 191

    ทนายความคนที่กำลังคุยกับฌอนอยู่รู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างกะทันหันและหยุดพูดทันที เขาหยิบแก้วไวน์ แล้วเดินไปร่วมเล่นเกมลูกเต๋าด้านข้างแทนเชสนั่งลงข้างเพื่อนของเขาโดยไม่พูดอะไร “พี่ชาย ฉันชวนแคทเธอรีนมาที่นี่ด้วยความเป็นมิตร เมื่อไหร่นายจะหยุดทำตัวเย็นชาสักที?”“นายแน่ใจนะว่า ไม่ได้ชวนเธอมาที่นี่เพื่อไมล์ คลาร์ก?” ฌอนพูดเยาะอย่างเยือกเย็น“เอาน่า” เชสไม่แน่ใจว่าจะพูดอะไรดี “เอ่อ นายเป็นคนเดียวที่ไม่ได้สนใจตอนที่เธอมาถึงนะ”รอยยิ้มที่เฉยเมยปรากฏขึ้นมาบนหน้าของฌอน “เหอะ ลืมไปเถอะ ผู้หญิงที่ไม่มั่นคงอย่างเธออะนะ? ไม่เอาล่ะ ขอบคุณ”ในเวลาเดียวกัน มีคนสองสามคนเดินเข้ามาทางประตู นั่นคือสตีเฟ่น แคมป์เบลถัดจากเขาเป็น เจเน็ต และรีเบคก้า “...”เชสไม่รู้จะพูดอะไรช่างเป็นวันที่เลวร้ายจริง ๆ นี่เป็นการเอาศัตรูคู่อาฆาตมาอยู่ในห้องเดียวกัน เขามีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่ไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้นสตีเฟ่นมองดูรอบ ๆ ห้องก่อนจะเดินไปหาเชส“คุณชายแฮริสัน ผมกำลังสนุกอยู่กับเพื่อนที่ห้องข้าง ๆ คุณชายคุกบอกผมว่า คุณอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน ดังนั้นผมจึงมาทักทาย นี่ต้องเป็นทนายที่มีชื่อเสียง คุณฮิลล์สินะครับ ผมได้ย

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-26
  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 192

    “คุณชายแฮริสัน คุณอยากจะมาด้วยกันไหม? ดูสิ ในห้องของคุณไม่มีใครเหลือเลย” สตีเฟ่นหัวเราะอย่างพอใจในตัวเองเมื่อเขาเดินมาถึงประตู“เช็ด สตีเฟ่น แคมป์เบล นายตั้งใจทำแบบนี้ใช่ไหม?” เชสตบโต๊ะด้วยความโกรธและกระทืบเท้า“ก็ พวกเขาเป็นคนฉลาดซึ่งรู้ว่าเงินอยู่ที่ไหนไง” สตีเฟ่นเลิกคิ้วของเขา “บางที ในไม่ช้าคุณอาจจะต้องก้าวลงจากการเป็นครอบครัวซึ่งประสบความสำเร็จที่สุดในเมลเบิร์นซะแล้วล่ะ”“นายต้องกำลังฝันอยู่แน่ ถ้านายคิดว่าจะสามารถขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารโดยการนอนกับผู้หญิงไร้ยางอาย” เชสชี้ไปที่รีเบคก้าและหัวเราะเยาะเย้ย “ผู้หญิงมือสองแบบเธอเหรอ? เดือนที่แล้วเธอยังเป็นคู่หมั้นของคนอื่นอยู่เลย ระวังหลังนายไว้ให้ดีเถอะ”ความเฉยเมยเติมเต็มใบหน้าของรีเบคก้าภายในไม่กี่วินาที “คุณชายคลาร์ก ระวังหลังของคุณไว้เถอะค่ะ มิเช่นนั้น ตอนที่พ่อของฉันกลายเป็นประธานในเดือนถัดไป ฉันอาจจะทำลายครอบครัวแฮร์ริสันเป็นอันดับแรกสุด”แคทเธอรีนที่กำลังฟังอยู่ด้านข้างหัวเราะอย่างเงียบ ๆ “อย่ามั่นใจเกินไป มันจะน่าอายมากนะ ถ้ามันไม่เกิดขึ้น” “ถูกต้อง” เฟรยาหัวเราะอย่างสนุกสนาน “ครอบครัวโจนส์มีชื่อเสียงที่แย่

    ปรับปรุงล่าสุด : 2021-07-26

บทล่าสุด

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1072

    ขณะฌอนอุ้มซูซี่ขึ้นรถ จู่ ๆ คนขับก็ถามขึ้นว่า “นี่ลูกของคุณหรือเปล่าครับ?”“... อืม” ฌอนตอบไปทั้งอย่างนั้นเนื่องจากเลียมหายตัวไป เขาจึงจะปฏิบัติต่อซูซี่เหมือนลูกสาวแท้ ๆ ของเขาต่อไปในอนาคต"คุณทั้งคู่ดูเหมือนกันมากเลยนะครับ" คนขับยิ้ม"ใช่ครับ เธอดูเหมือนผม" ฌอนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผสมปนเป “คุณเพิ่งย้ายมาที่นี่เมื่อเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม? ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อนเลยครับ”"ใช่ครับ" คนขับหันกลับไปขึ้นรถหลังจากที่รถทั้งสองคันขับผ่านกันไป ฌอนก็เหลือบมองไปยังทิศทางที่รถคันนั้นกําลังมุ่งหน้าไปคฤหาสน์ที่ด้านบนนั้นเคยเป็นคฤหาสน์ของตระกูลฮิลล์ชายผู้นั้นใช่คนที่ซื้อคฤหาสน์ไปหรือเปล่านะ?แต่เขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะรวบรวมความคิดที่เกี่ยวข้องกับคฤหาสน์ เนื่องจากเขาเพิ่งรู้ว่าแคทเธอรีนกําลังจะไปอยู่ด้วยกันกับเวสลีย์เขามั่นใจว่าเวสลีย์คงนอนกับแคทเธอรีนแล้วหัวใจของเขาอัดแน่นเมื่อนึกถึงแคทเธอรีนนอนอยู่ใต้ร่างของเวสลีย์จุดนี้ไม่สำคัญอะไรหรอก สิ่งที่ฌอนกังวลมากกว่าคือความเป็นไปได้ที่แคทเธอรีนจะตั้งครรภ์ลูกของเวสลีย์ เวสลีย์ไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน ฌอนไม่รังเกียจที่แยกทางกับแคทเธอรีนหรอก

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1071

    “เวสลีย์ ลียงส์ นายก็หยาบคายกับฉันมาตลอดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? น่าเสียดายที่นายซ่อนมันดีเกินไป ไว้มาดูกันตอนที่หน้ากากของนายหลุดเถอะ”ทันทีที่ฌอนพูดจบเขาก็เหลือบมองแคทเธอรีน เมื่อได้เห็นสีหน้าเรียบเฉยของเธอ หัวใจของเขาก็เจ็บปวดอยู่ลึก ๆ ข้างในซูซี่เลื่อนหน้าต่างด้านหลังลงและยื่นศีรษะเธอออกมา จากนั้นเธอก็ถามด้วยน้ำเสียงเร่งเร้าว่า “ลุงฌอนคะ ลุงจะพูดไปอีกนานแค่ไหนคะ?”"ลุงกําลังจะไปเดี๋ยวนี้จ้ะ" ฌอนก้าวขึ้นรถเมื่อเขาขับรถออกไป เขาเห็นเวสลีย์ก้มศีรษะลงจูบปากกับแคทเธอรีนผ่านกระจกมองหลังเขาจับพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปนออกมา ขณะเดียวกันเขาก็กดคันเร่งลงไปอย่างดุเดือดรุนแรงยิ่งขึ้นด้วยความโกรธซูซี่เริ่มหวีดร้องด้วยความตกใจ “ลุงฌอน ลุงขับรถเร็วเกินไปแล้ว! หนูกลัวนะคะ"ฌอนกลับมามีสติสัมปชัญญะทันที เขาลดความเร็วลงอย่างว่องไวและยอมรับความผิด "โทษทีนะจ๊ะ"“ลุงฌอน ลุงยังไม่บรรลุนิติภาวะเหรอเนี่ย ไม่น่าแปลกใจเลยที่ภรรยาของลุงทิ้งลุงไป” ซูซี่อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยเขาด้วยมือเธอที่ท้าวสะเอวอยู่“... หนูพูดถูก" ฌอนหลบตาลงอย่างเศร้าซึมซูซี่ถอนหายใจกับพฤติกรรมของเขา เธอรู้ว่าแม่ของเ

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1070

    แคทเธอรีนไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอื่นใดเลย ทว่าฌอนรู้สึกอารมณ์ปั่นป่วนกระวนกระวายช่วงสองสามวันมานี้ เขาพบว่าตัวเองอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกว่าจะพบเธอดีหรือไม่ เขาลังเลที่จะพบเธอ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็คิดถึงเธอสุดหัวใจ“แคธี่ผมขอโทษ ผมไม่รู้จริง ๆ นะ...” ฌอนเริ่มอธิบายเหมือนเด็กหลงทาง “ผมไม่ได้ตั้งใจจะทําตัวแบบนั้น ผมคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องไร้สาระเช่นนี้จะเกิดขึ้นกับผมด้วย การสะกดจิตของซาร่านั้นแรงกล้ามากจนเขียนทับความทรงจําของผมไปจนหมดและทําให้ผมเกลียดคุณมากเหลือเกิน นั่นเป็นเหตุผลที่ทำไมผมถึงไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่ามัน...” .“แล้วคุณมาขอให้ฉันยกโทษให้คุณเหรอ?” จู่ ๆ แคทเธอรีนก็หันหน้ากลับมาทันที ดวงตาเงียบสงบของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขา“ผม...” ฌอนกระอักกระอ่วนใจจนไม่รู้จะพูดยังไง ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความทุกข์ระทม “แคธี่ผมรักคุณความรักของผมที่มีต่อคุณไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยนะ...”"ฮะ!"ในที่สุดแคทเธอรีนก็หัวเราะ “ฌอนถึงคุณจะไม่ได้ถูกซาร่าสะกดจิตแต่ป่านนี้เราอาจจะหย่ากันไปแล้วก็ได้นะ”ฌอนอึ้งไปเลย "คงไม่เป็นแบบนั้นหรอก"“ตลกดีที่ฉันเป็นคนเดียวที่จําความสัมพันธ์นั้นของเรา

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1069

    แคทเธอรีนวางสายเมื่อเธอมาถึงวิลล่าของครอบครัวยูลเป็นเวลาสองทุ่มแล้ว เวสลีย์กําลังเล่านิทานให้เด็กทั้งสองฟังด้วยท่าทางอ่อนโยนและเสียงทุ้มเบา ๆ เขามองดูเหมือนคุณพ่อใจดีเมื่อเห็นภาพอย่างนี้ ความรู้สึกผิดก็พุ่งปะทะเข้ามาในจิตใจของแคทเธอรีน เธอนี่นะสงสัยเขาได้ลงคอนั่นมันมากไปแล้วจริง ๆหลังจากที่เวสลีย์เล่านิทานจบเขาถึงสังเกตเห็นเธอ "คุณกลับมาแล้ว"โจเอลจ้องแคทเธอรีนเขม็ง “ลูกเป็นแม่ของซูซี่และลูคัสนะแต่ลูกกลับบ้านดึกตลอด แม้แต่เวสลีย์ก็ยังทําหน้าที่เป็นพ่อแม่ได้ดีกว่าลูกอีก”“ลูกจะไตร่ตรองตัวเองและจะไม่ทําอีกค่ะ” แคทเธอรีนขอโทษอย่างจริงใจ“ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณทุ่มเททํางานไปเถอะครับผมจะช่วยคุณดูแลลูก ๆ คุณที่บ้านเอง” เวสลีย์กล่าวด้วยรอยยิ้มมองเขาแล้วแคทเธอรีนจึงตัดสินใจบางอย่างอยู่ลึก ๆ ในใจ…ในตอนกลางคืนแคทเธอรีนอยู่เป็นเพื่อนซูซี่และลูคัสจนพวกเขาหลับ จู่ ๆ ซูซี่ก็พูดว่า “แม่ขา คุณย่าโทรหาหนูวันนี้และบอกว่าย่าคิดถึงหนู ปู่ทวดและย่าทวดก็คิดถึงหนูด้วยเช่นกันค่ะ หนูรู้สึกอยากเอ่อ ... อยู่ที่นั่นสักพักค่ะ”"การไปอยู่ที่นั่นดีอะไรนักหนา?" ลูคัสถามอย่างไม่พอใจซูซี่ทําหน้ามุ่ยโดย

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1068

    "ไม่จําเป็น" เฟรยาส่ายหัว “ฉันไม่ต้องการให้คุณมารับผิดชอบฉันหรอก แต่เนื่องจากตระกูลสโนว์บังคับให้ฉันให้กําเนิดเด็กคนนี้และถึงกับข่มขู่ฉันด้วยเด็กคนนี้ดังนั้นฉันจะให้กําเนิดเขาแต่ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณหรอกนะ”ร็อดนีย์ไม่เคยคิดเลยว่าเธอเลือกจะให้กําเนิดลูกทั้งที่ยังไม่แต่งงานมากกว่าที่จะแต่งงานกับเขาซะอีกเขาควรจะดีใจสิ ทว่าเขาก็อารมณ์เสียซะอย่างนั้น“เฟรยา ลินช์ คุณไม่ชอบผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”“...”“ฉันไม่เคยชอบคุณเลยน่ะสิ”เฟรยาเก็บอาการดูถูกเขาไว้ข้างในใจก่อนที่เธอจะเอ่ยอย่างจริงจังว่า “เมื่อสามปีก่อนฉันเคยมีความสัมพันธ์ฉันตกหลุมรักชายคนหนึ่งที่วิทยาลัยและเราอยู่ด้วยกันมาสี่ถึงห้าปี เรายังได้พบกับพ่อแม่ของแต่ละฝ่ายและพร้อมที่จะมีงานแต่งงานของเรา แต่แล้ววันหนึ่งเขาปล่อยให้ครอบครัวของฉันกับฉันต้องรอเก้อเพื่อหวานใจในวัยเด็กของเขา เขาไม่ได้ทําแค่ครั้งเดียวแต่เป็นครั้งแล้วครั้งเล่า เขามักจะยกให้เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขาอยู่เหนือสิ่งอื่นใดเสมอ“เมื่อใดก็ตามที่เราไปออกเดทกัน เขาก็จะพาเพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขาไปด้วย“เมื่อเพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขาป่วยเขาก็จะดูแลเธอ“เขาอ้างว่าเขาปฏิบ

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1067

    “ฉันไม่สน เนื่องจากคุณโยนผักดองของฉันทิ้งไปแล้ว คุณต้องทําอาหารให้ฉัน ฉันหิวนะ"ร็อดนีย์เหลือบมองท้องของเฟรยา ตอนแรกเขาไม่อยากทําอาหารให้เธอหรอก ทว่าเขากังวลว่าเฟรยาจะนําลูกอ๊อดน้อยในตัวเธอออกไปกินอาหารที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ในที่สุดเขาก็ยอมจํานนต่อโชคชะตาของเขาและตัดสินใจทําอาหารให้เธอแต่เมื่อเขาเปิดตู้เย็นของเธอดู เขาก็ไม่พบส่วนประกอบเครื่องปรุงใด ๆ นอกจากเส้นพาสต้าเขาถอนหายใจออกมา “เฟรยา ลินช์ คุณเป็นผู้หญิงนะ คุณทําตัวเป็นแม่บ้านให้มากกว่านี้ไม่ได้เหรอ? คุณไม่มีไข่ที่บ้านด้วยซ้ำ ไม่มีใครอยากอยู่กับคุณหรอก” “ฉันกินในที่ทำงานทุกวัน ฉันทํางานให้คุณยังกับหมานะ แล้วคุณยังมาคาดหวังให้ฉันกลับมาเข้าครัวทําอาหารหลังจากที่ฉันเพิ่งทํางานล่วงเวลาเสร็จอีกเหรอ? ฉันมีเวลาว่างมากนักเหรอไง?”เฟรยาวิจารณ์เขาอย่างเผ็ดร้อน “อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ซาร่าก็ไม่ดีไปกว่าฉันหรอก เธอยังจ้างแม่บ้านมาคนหนึ่งไม่ใช่เหรอไง?” “คุณนี่พล่ามไปใหญ่ บางครั้งเธอก็ทําอาหารด้วยตัวเองแหละน่า”“ฮ่า! คุณหมายถึงสัปดาห์ละครั้งเหรอ? ฉันก็ทําแบบนั้นแหละ”“...”ร็อดนีย์เงียบไปเลยเมื่อเอ่ยเรื่องนั้นขึ้นมาเห็นได้ชัดว่าเขาโน้

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1066

    เฟรยาขมวดคิ้วย่น ก่อนหน้านี้เธอไม่ชอบกินผักดองและสงสัยว่าทําไมผู้คนมากมายถึงได้ชอบกินอาหารหมักดองอย่างนี้กันนัก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้ตัวว่าติดหนึบมันเข้าแล้วในเดือนนี้ด้วยเหตุนี้เธอถึงได้รู้ว่าเพราะการตั้งครรภ์ของเธอนั่นเองเป็นเหตุ“เข้าใจผิดแล้ว ฉันเพิ่งจะเริ่มชอบผักดองเพราะว่าฉันตั้งครรภ์ เป็นทารกเองที่ต้องการหม่ำของพวกนั้น” เธอตอบด้วยท่าทางว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูก“ลูกของผมไม่ชอบกินอาหารหมักดองแบบนี้หรอก” ร็อดนีย์คว้าขวดโหลออกไปและเทผักดองทั้งหมดลงไปในถังขยะโดยไม่ลังเลเฟรยาระเบิดลงทันที “ร็อดนีย์ สโนว์ คุณรู้ไหมว่าผักดองขวดหนึ่งมันแพงขนาดไหน? มันมีราคากว่าสิบดอลลาร์เชียวนะ”“...”ร็อดนีย์อึ้งจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด “นั่นแพงเรอะ ฮึ? คุณกําลังพักอยู่ในอพาร์ตเมนต์แบบดูเพล็กซ์มูลค่าหลายแสนล้านดอลลาร์และได้รับค่าจ้างเดือนละหลายแสนดอลลาร์ คุณยังมีเงิน 100 ล้านดอลลาร์ในบัตรที่โอเชอร์ คอร์ปอเรชั่นมอบให้คุณไปเมื่อวันก่อนด้วย คุณกล้าพูดว่าผักดองมีราคาแพงได้ยังไงกัน?!”“มันก็แพงอยู่ดี ผักดองในถุงเล็ก ๆ ที่ฉันได้มาบ่อย ๆ ราคาเพียงแค่ห้าดอลลาร์เอง”"หุบปากเลย"ร็อดนีย์เบื่อหน่ายกับเธอ

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1065

    เชสเตอร์ตะคอก “ก็ได้ นายแค่ลําเอียงเข้าข้างซาร่า แต่ขอฉันเตือนนายหน่อยนะว่าหากนายออกจากตระกูลสโนว์ไปแล้ว รับรองว่ายัยซาร่าจะทิ้งนายไปในไม่ช้าก็เร็ว”"นายนี่ตอแหลว่ะ"ร็อดนีย์อดไม่ได้ที่จะโวยวายใส่เขา “เชสเตอร์ จิวเวลนายก็เหมือนกับฌอน! ทําไมพวกนายถึงเป็นแบบนี้กันไปได้? พวกเราทั้งห้าคนโตมาด้วยกัน แต่พวกนายก็ยังมาเลือกปฏิบัติต่อซาร่าอีก”“ใช่ คนทั้งโลกกําลังเลือกปฏิบัติต่อซาร่าและนายเป็นเพียงคนเดียวที่ปกป้องเธอ นายเป็นคนฉลาดหัวใสและคนอื่นมีบางอย่างผิดปกติ งั้นเอาเลยไปสู้โลกเพื่อประโยชน์ของเธอรวมทั้งฆ่าลูกของนายเองด้วย”เชสเตอร์เริ่มรําคาญ “ฉันกําลังจะทําการผ่าตัดตอนนี้ ฉันไม่ว่างที่จะคุยกับนายละนะ”ทันทีที่เขาจบการสนทนา เขาก็เดินดุ่มออกไปด้วยสีหน้าสงบนิ่งอันที่จริงการพูดคุยกับร็อดนีย์ทําให้เลือดของเขาเดือดดาลเชสเตอร์เริ่มรู้สึกเห็นอกเห็นใจเฟรยาขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นร็อดนีย์ก็เดินออกจากสำนักงานแพทย์เขาเดินลงบันไดมาอย่างร่างไร้วิญญาณเมื่อเขาเซล้มลงไปโดยบังเอิญที่หน่วยกุมารเวชศาสตร์คุณพ่อคนหนึ่งในวัย 30 ปีที่กําลังกอดทารกน้อยน่ารักเดินผ่านเขาไปพอดี ทารกขวบเดียวคนนั้นมีดวงตาโ

  • คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!   บทที่ 1064

    พ่อ...คํานี้ทําให้ร็อดนีย์อึ้งไปครู่หนึ่งทันทีเวนดี้พูดอย่างตั้งใจว่า “ใช่ ลูกอาจมีส่วนแค่สเปิร์มตัวหนึ่งเท่านั้น แต่ตอนนี้เด็กคนนี้มีความยาวประมาณหนึ่งเซนติเมตรแล้วนะ ลูกอาจเคยคิดที่จะทําให้เธอแท้งเด็ก แต่ลูกเคยคิดบ้างไหมว่าการทําแท้งจะสร้างความเสียหายให้กับร่างกายของผู้หญิงคนหนึ่งได้มากขนาดไหน?“มันง่ายมากเลยที่ลูกจะพูดแบบนั้นเพราะว่าลูกไม่ใช่คนที่ทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวด ร่างกายของผู้หญิงจะได้รับความเสียหายหลังจากผ่านการทําแท้ง ผู้หญิงบางคนถึงกับประสบกับภาวะแทรกซ้อนต่าง ๆ นานาหรือมีอุปสรรคปัญหาในการตั้งครรภ์อีกครั้ง“นอกจากนี้ลูกคิดว่าถ้าแฟนหรือสามีในอนาคตของเธอรู้ว่าเธอเคยทำแท้งลูกของชายอื่นมาก่อน พวกเขาจะมองเธอยังไง? ลูกลองมองในมุมของเธอบ้าง ถ้าลูกรู้ว่าภรรยาในอนาคตของลูกเคยตั้งท้องลูกของชายอื่นมา ลูกจะผิดหวังไหม?”ร็อดนีย์ยังคงเงียบขณะฟังถ้อยคําเหล่านั้นเขาไม่ได้ใจร้ายโดยสันดาน หลังจากที่เวนดี้ชี้แนะเขาอย่างละเอียด ความสับสนเจ็บแปลบและความรู้สึกผิดก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในจิตใจของเขาในตอนนั้นเขาเคยคิดที่จะแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนก็ได้เพื่อตอบสนองความปรารถนาของพ่อแม่ถ้าหาก

DMCA.com Protection Status