Share

ตอนที่ 51

last update Last Updated: 2025-02-20 23:10:06

จากนั้นคริสโตเฟอร์ก็วางร่างของเธอลงบนเตียงด้วยแววตาทะนุถนอม ยืนมองร่างละมุนที่หยุ่นยวบลงไปตามความนุ่มของพื้นที่นอนด้วยแววตาเปี่ยมปรารถนา

“เธอรักฉันไหม” เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ด้วยความอยากรู้

“ฉันรักคุณ…รักตั้งแต่แรกเห็น”

“บอกอีกทีซาบรีน่า ฉันอยากได้ยินมันชัดๆ”

“ฉันรักคุณ…” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่ามันกึกก้องอยู่เต็มหัวใจของเขา

คริสโตเฟอร์โน้มใบหน้าลงไปหา ทาบเรียวปากเข้าหากันด้วยความเร่าร้อน หนักแน่นและนุ่มนวลในเวลาเดียวกัน เขาจูบกลืนถ้อยคำรักที่เพิ่งหลุดออกมาจากริมฝีปากเผยอของเธอ จากนั้นจึงค่อยๆทอดร่างลงนอนราบ เคียงขนาบไปกับร่างเย้ายวนที่พร้อมยอมทุกอย่าง

จากนั้นซาบรีน่าก็ไม่รับรู้ถึงสิ่งอื่นใดอีกเลย นอกจากสัมผัสของเขา ลมหายใจร้อนผะผ่าว จูบของเขาพร่างพรมไปทั่วผิวสาว เสื้อผ้าถูกมือใหญ่ลูบไล้ ถลกรั้งจนมันเลื่อนหลุดไปจากร่างกายอย่างง่ายดาย

มีช่วงหนึ่งที่เขาจับเธอคว่ำ เอาเคราสาก ถาก ไถ ไปทั่วหลังไหล่จนขนลุก สะทกสะท้านไปทั้งตัว สองร่างล่อนจ้อนตะแคงขนาบ ผลัดกันขึ้นทาบทับ รุกรับกันและกันเหมือนโกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางก่อน

ใบหน้าซุกซนของเขาเลื่อนลงมาซุกไซ้ไปตามปทุมถัน ก่อนจะกดครอบริมฝีปากที
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 52

    เฟอร์ต้องไปดูแลกิจการฟาร์มเลี้ยงหอยมุกที่อ่าวคูริ ซึ่งตลอดเดือนที่ผ่านมา ทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอหน้ากันเลย“คิดถึงคุณจังเลยค่ะที่รัก” แซนดร้าประจบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เขย่งปลายเท้าเข้าไปกระซิบจนริมฝีปากชิดใบหูของเขา เพราะดวงตาขี้อ้อนของคริสโตเฟอร์และของฝากที่ถูกใจ ทำให้แซนดร้าใจอ่อนในที่สุด ลืมเรื่องที่เพิ่งต่อว่าต่อขานเขาเสียสนิทคริสโตเฟอร์หารู้ไม่ว่าภาพเหตุการณ์ระหว่างเขากับแซนดร้าที่กำลังดำเนินอยู่นั้น ล้วนอยู่ในสายตาของซาบรีน่าทั้งสิ้น เธอแอบยืนน้ำตารินอยู่หลังเหลี่ยมเสาอีกด้านของคฤหาสน์มาธาร์เดินเฉียดเข้ามาเห็นเข้าโดยบังเอิญ หล่อนหยุดมองซาบรีน่าเพียงชั่วครู่ ก็เข้าใจทุกอย่างได้กระจ่างแจ้ง และรู้สึกสงสารซาบรีน่าขึ้นมาจับใจ“รักสามเส้า” มาธาร์เปรยขึ้นเบาๆ จากนั้นก็ก้าวเข้าไปใกล้ เอื้อมมืออวบไปลูบหลังลูบไหล่ของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกสงสารจับใจในช่วงเวลาที่หญิงสาวต้องการกำลังใจ เพียงสัมผัสเบาๆจากมาธาร์ก็ทำให้น้ำตาของซาบรีน่าร่วงพรู นึกตำหนิตัวเองว่ารู้ทั้งรู้ว่าคริสโตเฟอร์คบหาอยู่กับแซนดร้า ทว่ายังเอาตัวเข้าไปพัวพันลึกซึ้ง“ทำใจเสียเถอะ ยิ่งถลำรักเขามากเท่าไร ก็ยิ่งปวดใจมากขึ้

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 53

    “ตอนนั้นฉันชอบเธอมาก” อยู่ๆจอร์จก็สารภาพออกมาอีกครั้งจริงเท็จอย่างไรไม่รู้? ทว่าถ้อยคำนั้นก็ทำให้หัวใจของนอร่าห์พองโตขึ้นมาทันที รู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อใครสักคนเห็นคุณค่าของเธอคำพูดที่หลุดออกมาเบาๆจากริมฝีปากรกไรหนวดของจอร์จ แม้เขาจะเปล่งออกมาแผ่วเบาราวกระซิบ ทว่าก็รุนแรงเข้าไปกระทบกับความรู้สึกของผู้หญิงวัยกลางคนที่ต้องทนกับความว้าเหว่ทรมานมาหลายปี นานจนกระทั่งนอร่าห์แทบจะลืมไปแล้วว่าความสุขในเพศรสระหว่างหญิงชายนั้นเป็นเช่นไร“คุณพูดจริงหรือจอร์จ” นอร่าห์เลิกคิ้ว“จริง…ตอนนั้นฉันคลั่งไคล้เธอมาก” เขายืนยันนอร่าห์ส่งยิ้มตอบ เข้าใจชัดแล้วว่าจอร์จต้องการอะไรในวินาทีนั้น“แล้วตอนนี้ล่ะจอร์จ…คุณยังต้องการฉันอยู่ไหม?” หล่อนถามเบาๆ หยั่งความรู้สึกว่าเขายังต้องการเธออยู่ไหมจอร์จไม่ได้ตอบออกมาเป็นคำพูด ทว่าแสดงออกด้วยการขยับเข้ามาใกล้ เอื้อมมืออวบไปกุมหลังมืออุ่นของนอร่าห์และบีบเบาๆ จากนั้นความว้าเหว่ของหญิงชายวัยกลางคน ในบรรยากาศที่รู้เห็นเป็นใจ ก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง ภายใต้แสงไฟสลัวเลือน ภายในห้องเก่าๆของนอร่าห์ จอร์จพรมจูบไปตามท่อนแจนกลมกลึง นอร่าห์ขนลุกเกรียว ทว่าก็ยินยอมให้จูบ

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 54

    ถึงแม้มาธาร์จะปากร้าย และดุบ้างในบางครั้ง ทว่าลึกๆในจิตใจของมาธาร์ที่ซาบรีน่าสัมผัสได้ มาธาร์ไม่ใช่คนที่คิดร้ายกับเธอ แม้ในวันแรกๆหล่อนอาจจะเคยมองเธอและแม่ด้วยสายตาเหยียดต่ำดูแคลนก็เถอะ “หนูอยากมีร้านขนมเป็นของตัวเองค่ะ” ซาบรีน่าพริ้มตา สองมือสานกันไว้ที่อกบ่งบอกถึงความตั้งใจอันมุ่งมั่น ภาพฝันฉายชัดอยู่ในใจ“ร้านอะไรนะ?” มาธาร์ขมวดคิ้ว ได้ยินแล้ว แต่อยากฟังให้ชัดๆอีกสักครั้ง“ร้านเบเกอรี่ค่ะ” หญิงสาวตอบชัดถ้อยชัดคำมาธาร์ฟังแล้วก็ยิ้มๆ มองว่าฝันนั้นช่างยากเย็นและเป็นไปได้ยาก ทว่าแววตาของมาธาร์ก็มองซาบรีน่าด้วยความชื่นชม ในความช่างฝันของเธอ“ความฝันทำให้เรามีเป้าหมายในชีวิต…ตั้งใจแล้วก็พยายามทำให้ได้ จะล้มเหลวบ้าง เป็นจริงบ้างก็ช่างมัน” มาธาร์กล่าวขณะที่มือไม่ละจากงานตรงหน้าซาบรีน่าเริ่มวาดฝันเอาไว้รางๆถึงร้านเบเกอรี่เล็กๆ ว่าหลังจากที่เธอและแม่ต้องออกไปจากบ้านหลังนี้ ถ้าหาเงินทุนเปิดร้านขายขนมในตลาดได้สักก้อน ชีวิตของเธอและแม่ก็น่าจะยืนหยัดอยู่ได้ด้วยลำแข้งของตัวเองอย่างมีศักดิ์ศรี เมื่อคิดได้ดังนั้น ซาบรีน่าพยายามลืมความหลังครั้งเก่าที่เคยเกิดกับคริสโตเฟอร์ คิด

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 55

    “แล้วที่หลบตาล่ะ…หน้าตาฉันไม่น่ามองขนาดนั้นเชียวหรือ?” เขาเบะปาก ทำหน้าสงสัยที่เธอหลุบมา เหมือนไม่อยากมองหน้าเขา“เปล่าค่ะ…” หญิงสาวหันมาเผชิญหน้ากับเขา น้ำเสียงบ่งบอกว่าไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด“เป็นอะไรไป…ไม่ดีใจหรอกหรือ ที่ได้เจอกัน” เขาขมวดคิ้วถาม เมื่อเห็นท่าทางของเธอเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน“เปล่าค่ะ” เธอตอบแบบสงวนถ้อยคำ“พูดได้คำเดียวหรือ…เปล่าค่ะๆๆ” เขากล่าวยิ้มๆ ล้อเลียนเธอ“คุณสบายดีหรือคะ”“เธอนั่นแหละ…เป็นยังไงบ้าง?” น้ำเสียงของเขาบอกว่าอยากรู้ความเป็นไปของเธอมากกว่าจะเล่าเรื่องของตัวเอง“สบายดีค่ะ…แต่ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากเร่งวันเวลา” กล่าวจบ หญิงสาวก็ทอดสายตาเหม่อลอยไปที่ความเวิ้งว้างตรงหน้า อดคิดไม่ได้ว่าความเวิ้งว้างที่แลเห็นอยู่ตรงหน้านั้นช่างเหมือนกับชีวิตของเธอในยามนี้“ทำไมต้องเร่งวันเวลา หมายความว่ายังไง” สีหน้าของชายหนุ่มบอกว่าไม่เข้าใจที่เธอพูด“เร่งวันเวลาให้ครบสามปีเร็วๆ…ฉันกับแม่จะได้ก้าวออกไปจากชีวิตของพวกคุณเสียที”‘พวกคุณ’ คริสโตเฟอร์เบะปาก คำนั้นดูราวกับว่าเขากับพ่อร้ายต่อเธอกับแม่นักหนา ถ้าไม่นับรวมครั้งที่เขาใช้กำลังบังคับเธอ ทุกอย่างก็ไม่มีอะไรเลวร้ายไม่ใช

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 56

    “ก็พอมีความรู้ครับ…งานทำให้เราต้องเรียนรู้” “แล้วมุกเทียม...เอ่อ ฉันหมายถึงมุกปลอมน่ะค่ะ เราจะมีวิทีสดทอบไหมคะ” หญิงสาวอยากรู้ “มุกปลอมดูไม่ยาก” กล่าวจบเขาก็หยิบมุกที่วางอยู่ในถาดโลหะขึ้นมาหนึ่งเม็ด หันไปคว้าไม้ขีดที่วางอยู่ใกล้ๆ จุดและลนเปลวไฟไปที่มุกซึ่งมืออีกข้างคีบขึ้นชูให้เธอดู “เห็นไหม ถ้าเป็นไข่มุกปลอมหรือพลาสติก จะไม่ทนความร้อน...ไข่มุกแท้จะทนทาน แม้แต่รอยไหม้ก็เช็ดออก” เขากล่าวพร้อมกับสาธิตให้เธอดูอีกครั้งหญิงสาวยื่นใบหน้า มองดูการสาธิตของเขาด้วยความสนใจ แพรขนตายาวระยับ ขยับกระพริบฟังเขา ในขณะนั้นท่าทางของคริสโตเฟอร์ดูเหมือนอาจารย์ เหมือนผู้เชี่ยวชาญที่กำลังบรรยายในเรื่องที่เขามีความรู้ “วิธีการดูผิวของมุก...อืม ในความจริง แทบไม่มีมุกเม็ดไหนที่มีผิวเรียบเนียนไปทั้งเม็ด ให้ดูที่คิดว่าเกลี้ยงเกลามากที่สุด มีตำหนิน้อยที่สุดก็ใช้ได้”“ค่ะ” เธอพยักหน้าน้อยๆ ตั้งใจฟังที่เขาพูดเขากล่าวต่อ“มันมีเคล็ดลับอยู่ว่า ในบางครั้งเราต้องยอมรับที่ตำหนิเล็กๆ เพื่อแลกกับความมันวาวของมัน เพราะบางเม็ดที่กลมเกลี้ยงไร้ตำหนิ แต่กลับขาดความมันวาว” จากนั้นก็ใช้

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 57

    “ไม่เพียงแค่ฉัน…แต่เธอมีความหมายสำหรับใครหลายๆคนนะซาบรีน่า” กล่าวจบชายหนุ่มก็คว้ามือเธอขึ้นมากุม เหมือนจะให้กำลังใจ รู้ว่าซาบรีน่าคงเจ็บปวดใจที่ได้ยินเขาบอกว่าจะแต่งงานกับแซนดร้า “แต่ถ้าเป็นไปได้... ฉันอยากมีความหมายสำหรับใครบางคนก็พอ” เธอเชยใบหน้าคลอน้ำตาขึ้นสบตาเขาอย่างปวดร้าวใจ กระแสความรู้สึกจากหัวใจสองดวงปะทะกันรุนแรงซาบรีน่าค่อยๆแกะมือใหญ่ของเขาที่กุมมือเธออยู่นั้นออกช้าๆ“ปล่อยฉันไปเถอะ…อย่าได้สร้างเยื่อใยใดๆให้ฉันต้องเจ็บปวดไปกว่านี้ รู้อยู่ว่าคุณต้องแต่งงานกับแซนดร้า” “ซาบรีน่า…นับจากนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิด ฉันยังยืนยันว่าฉันรักเธอ” แม้น้ำเสียงของคริสโตเฟอร์แม้จะหนักแน่น ทว่าท่าทางก็ฟ้องชัดว่าเขากำลังสับสนรุนแรง “การที่คุณกำลังจะบอกว่าคุณรักผู้หญิงสองคนในเวลาเดียวกัน...นั่นเท่ากับว่าคุณกำลังบอกว่าคุณไม่ได้รักใครเลย” “ไม่ใช่อย่างนั้นนะ...ซาบรีน่า” เขาอยากอธิบาย มือไม้เก้ๆกังๆจนเกือบไม่เป็นตัวของตัวเอง “ใช่ค่ะ...ยอมรับเถอะว่ามันใช่ การที่คุณกำลังจะบอกว่าคุณรักผู้หญิงสองคนภายในเวลาเดียวกัน มันหมายความว่าคุณรักตัวเอง มากกว่าผู้หญิง

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 58

    “อย่า” เธอวิงวอนด้วยน้ำเสียงแผ่วพร่า ทว่าไร้ผล เมื่อคริสโตเฟอร์ฝังใบหน้าครึ้มเครา จูบสลับซ้ายขวาลงไปตามลำคอขาวๆโดยไม่ฟังคำทัดทานใดๆของเธอซาบรีน่าสะบัดหน้าไปมาคล้ายขัดขืน ทว่าท้ายที่สุดก็เปิดลำคอ แหงนหงายใบหน้ามองนกนางนวล มองฟ้า ปล่อยให้เขาซุกไซร้ตามแต่ใจปรารถนา ปลายจมูกรู้สึกได้ถึงกลิ่นเหงื่อเจือกลิ่นคาวทะเลจากเนื้อตัวของเขา ทุกสัมผัสที่ดำเนินอยู่ในขณะนั้น ปลุกเร้าความปรารถนาในกันและกันขึ้นมารุนแรง“หยุดนะ…” เธอห้ามได้เพียงแค่เสียง ไร้มือจะทุบตี เพราะเขากดมือทั้งสองข้างของเธอนาบไปกับผืนทราย จากนั้นเขาก็หยุดเสียงของเธอด้วยการบดเรียวปากร้อน กดนาบลงไปที่กลีบปากอวบอิ่ม ขยี้จุมพิตลงไปเต็มแรงเ พียงเสี้ยววินาทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน ปลายลิ้นร้อนๆก็สอดออกมารับสัมผัส แตะต้องกันพัลวัน ความสะท้านแล่นวาบจากปลายลิ้น ส่งไปถึงปลายเท้าน้อยๆที่ถูขยี้กันไปมาคงไม่มีประโยชน์ที่จะขัดขืน ช่างเถอะ!...ซาบรีน่าพริ้มตาอย่างพร้อมยอมให้คริสโตเฟอร์ฝังจูบจนหนำใจ ยิ่งกว่านี้เขาก็ทำมาแล้ว จากนั้นเสียงสะอื้นก็ดังขึ้นเบาๆ แทรกกับเสียงลมหายใจเข้าออกรุนแรงจากอาการจูบไซ้ของเขา “ร้องไห้ทำไม...” เขาหยุด ค่อยๆถอน

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 59

    หญิงสาวจ้องมองตาเขา“ทำไมคุณถึงได้ชอบบังคับฉันนัก” เธอว่า“ก็เธอมันน่าบังคับ…” เขาตอบกวนๆ แสร้งทำน้ำเสียงยียวน“จะใจร้ายไปถึงไหน” เธอตัดพ้อ“ใจร้ายที่ไหน…บังคับเพราะอยากให้เธอได้กินของอร่อย” เขาเอื้อมมือเอาช้อนไปตักขนม “อิ่มค่ะ” เธอส่ายหน้า “อร่อยนะ” เขาพยักหน้าชวน “ไม่ค่ะ” เธอส่ายหน้าอีกครั้ง “งั้นป้อนก็ได้” เขายังไม่ละความพยายาม ใช้ส้อมจิ้มขนมที่อยู่ในจานกระเบื้องสีขาว“มาม๊ะ…จะป้อนให้” เขาเอามืออีกข้างรองช้อน ตั้งใจจะป้อนเธอเต็มที่ ดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของเขาที่มองมา เหมือนมีมนต์สะกดให้หญิงสาวยินยอมอย่างว่าง่าย “อ้ำ…ต้องอย่างนั้นสิ” เขามองดูเธอเคี้ยวขนมเบาๆ ด้วยแววตามีความสุข ทำราวกับเธอเป็นเด็กๆซาบรีน่าหันไปอีกด้าน รู้สึกอายสายตาของเขา เมื่อตระหนักว่าภาพผู้หญิงเคี้ยวอาหารคงไม่น่ามองนัก“เอาอีกไหม”“อิ่มแล้วค่ะ” เธอสั่นศีรษะ“อิ่มขนมหรืออิ่มใจ” เขาถามเหมือนรู้ทันหญิงสาวรีบหลุบสายตา น่าแปลก!...ยิ่งเขาทำดีกับเธอมากเท่าไร เหมือนกับหัวใจดวงน้อยๆของเธอยิ่งรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดได้มากขึ้น “ลงไปเล่นน้ำทะเลด้วยกันนะ”

    Last Updated : 2025-02-20

Latest chapter

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 91

    “ดึกดื่นป่านนี้ คุณหนูจะไปไหนครับ” คนรับใช้ถามด้วยความแปลกใจ“ไปบ้านของจอร์จ…เร็ว! แล้วอย่าถามอะไรมาก”จากนั้นรถม้าก็เคลื่อนออกไปด้วยความรวดเร็ว เสียงเท้าของแซนดร้าที่วิ่งลงบันไดบ้านไปเมื่อครู่ เสียงเฟืองและล้อรถม้าที่เสียดสีกับพื้นกรวดจากการออกตัวด้วยความเร็ว ดังขึ้นไปถึงชั้นบนของบ้าน โทนี่และซินเทียที่กำลังวิวาทะกันอยู่ในขณะนั้น รีบชะโงกหน้าออกมามอง“แซนดร้า…นั่นลูกจะไปไหน”ด้วยความตกใจ ซินเทียตะโกนไล่หลังรถม้าที่กำลังจะพาร่างของแซนดร้าหายลับไปในราตรีกาลอันมืดมิดจอร์จส่ายหน้า…น้ำตาซึม นึกตำหนิในอารมณ์ชั่ววูบของตนเอง ถ้าแซนดร้าเป็นอะไรไป เขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเป็นอันขาดสองเดือนผ่านไป“ช่างเป็นชุดแต่งงานที่สมบูรณ์แบบที่สุด…” ซาบรีน่าซึ่งอยู่ในชุดวิวาห์ ดวงหน้าเต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม รำพึงออกมาลอยๆ มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก “เธอตะหากที่สมบูรณ์แบบ…ไม่ใช่ชุดแต่งงานสักหน่อย”คริสโตเฟอร์ในชุดเจ้าบ่าวสีเทาขรึม ก้าวเข้ามาใกล้ ทาบร่างกายกำยำใหญ่เอาไว้ที่ด้านหลังของซาบรีน่า กอดและก้มกระซิบเบาๆที่หลังใบหูเพียงปีแรกหลังแต่งงาน ทั้งสองก็ได้ทายาทเป็นลูกชายไว้สืบสกุล และอีกปีถัด

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 90

    โทนี่ถอดหมวก ถอดเสื้อโค้ทสีดำออกช้าๆ แขวนไว้ที่หลังประตูแล้วก้าวขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านโดยไม่ลืมมองไปที่ห้องนอนของแซนดร้าผู้เป็นลูกสาว พบว่าเธอไม่อยู่ จำได้ว่าแซนดร้าบอกเอาไว้ว่าจะออกไปหาคริสโตเฟอร์ เกี่ยวกับเรื่องพินัยกรรมที่ทำให้แซนดร้าดีใจจนเนื้อเต้น “ยังไม่นอนอีกหรือ” โทนี่ถามภรรยาที่ทอดร่างอยู่บนเตียงนอน อดสะท้อนใจไม่ได้ว่าแม้เธอจะยังไม่หลับ ก็ไม่ได้หมายความว่าซินเทียกำลังรอคอยการกลับมาของเขา “คุณหายไปไหนตั้งนาน” ซินเทียถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “ห่วงฉันด้วยหรือ” สามีขมวดคิ้ว นิ่วหน้า “ถามอะไรอย่างนั้น...ถามเหมือนคุณไม่รู้ใจฉัน คุณเป็นสามีของฉันนะโทนี่” ซินเทียตัดพ้อโทนี่อยากจะตอบว่า ‘ใช่…ฉันไม่เคยรู้ถึงจิตใจลึกๆของเธอเลย…ซินเทีย’ทว่าสุดท้าย เขาก็เก็บถ้อยคำยอกย้อนนั้นเอาไว้ในใจ “ไม่ห่วงคุณแล้วจะห่วงใคร…คุณเป็นสามีฉันนะโทนี่” เธอกล่าวให้เขาได้คิด “สามียังงั้นรึ!....ช่วยบอกหน่อยเถอะว่าฉันควรจะภาคภูมิใจกับตำแหน่งนี้ใช่ไหม?” โทนี่ทำน้ำเสียงเย้ยหยัน เหมือนกับคนที่สูญสิ้นศรัทธาในชีวิตคู่ของตนมานานแล้ว ซินเทียขมวดคิ้

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 89

    สีหน้าของโทนี่เต็มไปด้วยความขมขื่น นิ่งฟังเสียงตึงตังของเตียงที่เคลื่อนไปกระแทกผนัง ดังอยู่เป็นจังหวะที่ต่อเนื่องและยาวนาน ยิ่งได้ยินยิ่งโกรธแค้น ชิงชัง และริษยาจอร์จที่บรรเลงลีลารักได้ยาวนานโดยไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ไม่เหมือนกับเขาที่มักจะล้มเหลวในทุกครั้ง จากความบกพร่องของกล้ามเนื้อที่เกี่ยวของกับการกลั้นเกร็งการหลั่งซึ่งไม่อาจบังคับได้อวัยวะชิ้นนั้นมันอยู่เหนือการควบคุมของเขามานานแล้ว สืบเนื่องมาจากประสาทรับความรู้สึกบางส่วนได้ถูกทำลายลงไปพร้อมๆกับการผ่าตัด ภายหลังจากอุบัติเหตุตกม้า โทนี่คว้าเหล้าในขวดขึ้นมากระดกดื่มเหมือนน้ำ สบถด่าตัวเองอยู่ในใจด้วยถัอยคำหยาบโลน ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองที่อ่อนแอทั้งกายและใจ ซินเทียคงหนักแน่นพอที่จะประคับประคองความซื่อสัตย์ต่อกันเอาไว้ได้ เขาคงไม่ตกอยู่ในสภาวะอันทุกข์ตรมขมขื่นเช่นนี้ จากนั้นไม่นาน โทนี่ก็ฟุบหน้าลงบนโต๊ะ เขาหลับลงเพราะฤทธิ์สุราที่กรอกลงคอเพื่อให้ลืมทุกอย่างในชีวิต แม้รู้ดีว่าเหล้าอาจช่วยบิดเบือนความจริงอันเจ็บปวดได้ในช่วงสั้นๆก็ตาม จากเหตุการณ์อัปยศที่กำลังดำเนินอยู่นั้น โทนี่แทบจะไม่โทษซินเทีย เขาโยนความผิ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 88

    อีกครั้ง รั้งบั้นท้ายเปลือยร่อนไว้ในตำแหน่งที่พร้อมจะรองรับบางสิ่งซึ่งกำลังจะเคลื่อนเข้าสู่กันและกันหล่อนผ่อนลมหายใจเหมือนจะนับถอยหลัง ไม่ได้เหลียวกลับไปมอง หากก็เดาได้ถึงความเครียดเขม็งที่จรดเล็งลงตรงหลืบลับในสรีระของหล่อนเพียงพรวดสั้นๆ…ที่หล่อนจำต้องกัดฟันด้วยความทรมาน เสี้ยวสั้นๆที่เปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของเธอและเขาตลอดไป ซินเทียสูดและพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างสับสน แบ่งรับแบ่งสู้กับความรู้สึกที่เติมเต็มเข้ามารุนแรงเหล้าหลายแก้วที่หล่อนดื่ม ความมึนเมาในตอนนั้น ทำให้โซเฟียไม่ได้ฉงนใจกับความผิดปกติใดๆทั้งสิ้น ทว่าความรู้สึกอึดอัด รัด แน่น ก็ยืนยันว่า ‘ไม่ใช่โทนี่อย่างแน่นอน’เมื่อได้สติ…โซเฟียพยายามสะบัดสะโพกหนี หากเขาก็ดำดิ่งสู่แอ่งอารมณ์ของหล่อนไปแล้ว ความรู้สึกของซินเทียในตอนนั้น มันเหมือนกับมีรถไฟขบวนใหญ่ที่กำลังเคลื่อนผ่านเข้าไปในอุโมงค์ความปรารถนาอันมืดมิดและคับแคบของเธอ ซินเทียเหมือนผู้หญิงที่กำลังหวาดกลัวความมืด ได้แต่ภาวนาให้ความยาวลึกของรถขบวนนั้นเคลื่อนผ่านไปเสียที ยิ่งช้ายิ่งอึดอัด ยิ่งนานยิ่งทรมาน แต่เมื่อถึงที่สุดของมัน…กลับรู้สึกทรมานยิ่งกว่า ราวกับว่านรกและสวรรค์ได้ม

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 87

    เหล้ารัมอีกขวดหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่นาน โทนี่ใช้มือหมุนขวดเปล่าไปมา มองดูมันกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้น ขวดเหล้าไม่ต่างอะไรกับจิตใจของเขาในตอนนั้น บางครั้งก็มั่นคง แข็งแกร่ง ทว่าอยู่ๆกลับอ่อนแอ ล้มลงอย่างไม่เป็นท่า กลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนขวดเหล้า ไม่เคยมีครั้งไหนในชีวิตของโทนี่ ที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อที่ไร้ค่าขนาดนี้จากนั้นเขาก็ทอดร่างลงเหยียดยาว นอนหงายที่กลางพื้น มือก่ายหน้าผาก กวาดสายพาพร่าพรางไปที่เพดานบ้าน ราวกำลังค้นหาแมงมุมสักตัวที่อาจจะกำลังชักใยระโยงระยางอยู่ในตอนนั้นโทนี่ค้นพบว่านอกจากเหล้าจะไม่ช่วยให้เขาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ในอดีตเก่าๆที่กร่อนกินใจ แต่มันยิ่งกลับไปกวนตะกอนความแค้นที่กาลเวลากดทับมันเอาไว้ ให้ปะทุขึ้นมาอีกครั้งเขาหยัดร่างซวนเซขึ้นมาจากพื้นด้วยดวงตาแดงก่ำ “คนทรยศ...คนชั่วช้า การที่ทำแบบนี้ มันเท่ากับว่าแกกำลังล้ำเส้นฉัน” โทนี่กล่าวถึงคนที่ตนกำลังโกรธ สาดเสียงสบถไปในความว่างเปล่า นอนฟังน้ำเสียงของตัวเองสะท้อนอยู่ในห้อง กังวานของมันกระทบผนังและสะท้อนกลับเข้าไปถึงหัวใจที่กำลังปวดแปลบ รู้สึกแสบเหมือนโดนสุราราดรดลงกลางบาดแผลหัวใจที่กลัดหนอง ความพิโรธสะท้อ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 86

    “ไม่แน่ใจขนาดนั้นหรอกมาธาร์…แต่ถ้าจะเป็นพินัยกรรมจริง คุณพ่อก็ต้องถูกบังคับให้เซ็นอย่างแน่นอน” “แต่ก็มีพยานรับรู้อย่างถูกต้องนะคะ” มาธาร์ให้เหตุผล “จะมีประโยชน์อะไร…ถ้าพยานเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่จอร์จวางเอาไว้ในกระดาน” คริสโตเฟอร์เปรียบเปรย มาธาร์หรี่ตา ครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ในข้อนี้ “ถ้าคุณไม่ยอมรับพินัยกรรม หรือต้องการจะหาข้อจริงใดๆมาโต้แย้ง ก็ต้องรีบแล้วนะคะ เพราะในพินัยกรรมระบุเอาไว้ชัดว่าคุณจะต้องแต่งงานกับแซนดร้าภายในหนึ่งเดือนหลังจากที่พินัยกรรมฉบับนี้ได้ถูกเปิด” มาธาร์เตือนด้วยความหวังดี ที่บ้านของแซนดร้า ใกล้ค่ำของวันนั้น แซนดร้าที่กำลังอยู่ในอาการตื่นเต้นดีใจสุดขีด โผเข้ากอดกับซินเทียผู้เป็นแม่ ภายหลังจากตัวแทนจากสำนักงานกฏหมายที่ชื่อเดวิด แวะมาแจ้งข่าวให้แซนดร้าได้ทราบเกี่ยวกับเนื้อหาในพินัยกรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับเธอ “แม่ได้ยินเหมือนกับที่หนูได้ยินใช่ไหมคะ” แซนดร้าละล่ำละลัก ถามออกมาด้วยความดีใจเหมือนต้องการคนยืนยัน ทันทีที่ร่างท้วมของเดวิดหายลับไปที่เบื้องหลังประตู “จริงแท้ที่สุด…แม่ดี

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 85

    เป็นเพราะจอร์จให้ความเคารพโจนาธาน จอร์จไม่อยากได้ยินใครเอ่ยถึงใจนาธานในเชิงตำหนิติติงหรือลบหลู่เกียรติ“คุณท่านมีเหตุผลที่ทำแบบนี้…” จอร์จสัมทับความเห็น“ไม่รู้สึกหรือว่ามันออกจะแปลกพิลึก” คริสโตเฟอร์สงสัย“ผมเองก็ไม่เห็นว่าจะมีข้อไหนฟังดูพิลึกอย่างที่คุณว่า” จอร์จยืนกราน“ข้อสุดท้ายไง” ชายหนุ่มสวนขึ้นทันที“ข้อสุดท้ายรึ!…ผมก็ไม่เห็นว่าจะแปลกตรงไหน ในเมื่อคุณกับแซนดร้าก็รักกัน ใครๆก็รู้ว่าคุณทั้งคู่ คบหาดูใจกันอยู่ การที่คุณพ่อของคุณต้องการให้คุณแต่งงานโดยด่วนนั้นอาจจะเป็นเพราะว่าท่านไม่อยากให้คุณต้องอยู่คนเดียว ไม่อยากให้คุณเหงา การมีใครสักคนดูแลเป็นเรื่องจำเป็นนะครับ และเรื่องที่ระบุให้คุณแต่งงาน ก็คงเพราะท่านมองการณ์ไกลไปถึงทายาทที่จะสืบสกุลต่อไป” จอร์จให้เหตุผล ซึ่งก็ฟังดูไม่เลวนักทว่าในความรู้สึกของคนที่ต้องรับผลแห่งพินัยกรรมกลับมองว่ากำลังโดนบังคับอย่างแรงคริสโตเฟอร์ยังเชื่อว่าโดยพื้นฐานอุปนิสัยของอุปนิสัย เขาไม่ใช่พ่อที่เผด็จการ ไม่เคยบังคับฝืนใจตนมาแต่ไหนแต่ไร คริสโตเฟอร์มองว่าความรักเหมือนการเดินทาง ผู้หญิงที่คบหาก็ล้วนแต่อยู่ในระหว่างดูใจกันทั้งสิ้น และความไม่แน่นอนในความ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 84

    แววตาของจอร์จในขณะนั้น ไม่ต่างอะไรกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ มองเห็นประกายความไม่ซื่อสัตย์กำลังวูบไหวอยู่ในดวงตาที่จอร์จเองก็ทำเหมือนว่าจงใจที่จะไม่ปิดซ่อนมันอีกต่อไปความเงียบนำไปสู่ความตึงเครียดได้อย่างไม่น่าเชื่อ จอร์จปลดกระดุมเม็ดแรกตรงปกเสื้อที่ติดจนชิดลำคอออกช้าๆ ด้วยความรู้สึกอึดอัด คลายเนคไทให้พอรู้สึกสบาย แม้อากาศในขณะนั้นก็ไม่ร้อน ทว่ากลับแลเห็นเม็ดเหงื่อผุดพรายไปทั่วหน้าผากเถิกกว้างของเขา“ธุระที่ว่า…แค่นี้ใช่ไหมจอร์จ” ทายาทเจ้าของคฤหาสน์ถาม “ครับ…ผมแวะมาเพื่อที่จะบอกว่าจะเปิดพินัยกรรมในวันพรุ่งนี้ ตามที่ท่านได้สั่งเอาไว้กับทางสำนำนักงานกฎหมายว่าหนึ่งสัปดาห์ภายหลังการตายของท่าน ให้เปิดอ่านพินัยกรรมได้” จอร์จกล่าวทิ้งเอาไว้ จากนั้นก็ลากลับออกไปเงียบๆคริสโตเฟอร์ยังคงครุ่นคิดถึงพินัยกรรมซึ่งตนเองก็เพิ่งได้รู้มาจากปากของจอร์จว่ามีอยู่ อดไม่ได้ที่จะนึกไปในทางร้าย ทว่าท้ายที่สุดก็พยายามคิดว่าโจนาธานอาจจะต้องการให้ทุกอย่างถูกต้อง ลายลักษณ์อักษรอาจช่วยให้ทุกอย่างสมบูรณ์ ผู้เป็นพ่อคงไม่อยากให้เกิดความวุ่นวายขึ้นกับทายาทในภายหลัง แต่หากจะคิดไปในทางร้าย ก็อาจมีลับลมคมในอะไรบางอย่าง

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 83

    “นี่มันถึงขั้นคอขาดบาดตายเชียวนะคะคุณคริสโตเฟอร์ ป้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจอร์จจะทำอย่างนั้นได้ จอร์จเป็นคนเก่าคนแก่ของบ้าน เป็นคนสนิทที่คุณโจนาธานไว้วางใจที่สุดเลยก็ว่าได้” เสียงนั้นเบาจนเกือบกระซิบ “ก็เพราะความไว้วางใจนี่แหละ...ที่ฆ่าคุณพ่อ”แม้จะต้องสืบเสาะความจริงต่อ แต่น้ำเสียงของคริสโตเฟอร์ก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นว่าเรื่องนี้มีเค้ามูลความจริง“ช่วยเล่าเรื่องของจอร์จให้ผมฟังทีเถอะ”โตเฟอร์ทำราวกับว่าผู้ชายที่เขาเคยเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ ได้กลายเป็นคนแปลกหน้าที่เขาเริ่มสงสัย ว่าเขาอาจจะยังไม่รู้จักตัวตนของผู้ชายคนนี้ดีพอ เช้าวันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ยังโผล่ไม่พ้นขอบฟ้า แสงสลัวของยามเช้าโรยตัวอยู่เหนือคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตระหง่านง้ำอยู่ท่ามกลางอาณาบริเวณอันกว้างใหญ่ไพศาลมาหลายสิบปีที่ประตูทางเข้าคฤหาสน์ ทันทีที่รถม้าจอดสนิท แลเห็นชายร่างท้วมใหญ่กำลังก้าวมาตามทางเดินเล็กๆที่ราดโรยเอาไว้ด้วยก้อนกรวดหยาบๆ เชื่อมต่อกับอิฐสีน้ำตาลเข้มที่ทอดไปสู่ประตูทางเข้าของตัวคฤหาสน์ หญ้าเขียวๆแซมอยู่ในรอยห่างของอิฐแต่ละก้อน“สวัสดีจอร์จ” มาธาร์เป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นก่อน หล่อนตื่นแต่เช้าตรู

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status