“อย่ามายุ่ง กำลังดูอยู่” ซูมินหันมองหน้าจีอาและหันไปสะกิดคิมอินซูครั้ง คิมอินซูยังคงดูทั้งคู่คุยกันอย่างกระนุ่งกระนิ่ง คนที่สะกิดเห็นว่ายังไม่สนใจ หลังจากที่สะกิดแล้วไม่หัน ซูมินตัดสินใจ ดึงหูของซงอินซูอินซูร้องออกมา“โอ้ยๆ” ซิลกิเห็นอินซูร้อออกมา จึงเอามือปิดปากเขา เพราะกลัวว่าคนที่กำลังคุยกันอยู่จะได้ยิน“เบาๆ เงียบๆ จะเสียงดังทำไม ” จีอาพูด“เงียบเลยนะ ถ้าไม่อยากโดนฆ่าทิ้ง ” ซูมินพูดเสริม“นายยืนดูอะไรอยู่ตั้งนานสองนาน ” ซูมินถามอีกครั้ง“ยืนดูพี่เธอสองคนจีบกัน”ทีมงานคนหนึ่งมาเรียกทั้งสองเพื่อไปเข้าฉากสุดท้าย ชายหนุ่มและหญิงสาวเดินไปที่ฉาก หญิงสาวยืนอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่ม“ผมต้องไปเตรียมเช็คชื่อรอบเย็นแล้ว” ชายหนุ่มพูดพร้อมส่งกระเป่าให้หญิงสาว“กัปตันก็เหนื่อยหน่อยนะคะ ฉันก็ต้องไปดูคนไข้เหมมือนกัน”“ครับ” ทั้งสองคนทำตัวผิดปกติตามที่ผู้กำกับสั่ง หลังจากนั้นทั้งสองเดินแยกออกจากกัน หญิงสาวเดินไปที่ประตู ชายหนุ่มเดินไปที่บันได้เพื่อขึ้นไปที่ห้องพักของเขา แต่หัวของชายหนุ่มชนเข้ากับคานไม้อย่างจัง บุคคลที่เข้ามาใหม่กลับสงสัยในพฤติกรรมของที่สอง“เดี๋ยวก็ได้อายม้วนกันอีกเหรอก”“เมื่อกี้ค
“สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ ” หญิงสาวทักทาย ส่วนซองแทฮยองขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่หญิงสาวนั่งคุยกับแม่นักแสดงไปสักพักก็มีทีมนักแสดงหน้าคนเดินเข้ามาที่ร้าน ทุกคนที่เดินเข้ามาต่างตกใจเมื่อเห็นนักแสดงสาวอยู่ที่นี่ ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำ ทั้งหมดก็ต่างพากันนั่งทานอาหารและคุยกันจนเวลาล่วงเลยไปถึงค่ำก่อนกลับแม่ของนัดแสดงหนุ่มได้ขอถ่ายรูป ซองซอนซากับซองแทฮยอง พร้อมกับให้เซนชื่อ หลังจากนั้นหญิงสาวจิงขอตัวไปโทรศัพท์“ขอตัวสักครู่นะคะ” หญิงสาวออกไปโทรศัพท์หาน้องสาว“ซอง เธออยู่ไหน มารับพี่ทีสิ”“ซองอยู่บ้านค่ะ ให้ไปรับที่ไหนค่ะ” เสียงของคนปลายสายตอบกลับหญิงสาวคล้ายจะไม่สบาย“หืม ๆ ไม่สบายเหรอ” หญิงสาวถาม“นิดหน่อยคะ รู้สึกจะไปกินอะไรผิดสำแดงมานิดหน่อย งั้นเดี๋ยวซองไปรับแล้วกันนะคะ”“ไม่ต้องเลย อยู่บ้านนั่นแหละ เดี๋ยวพี่กลับไป” หญิงสาววางสายจากน้องสาวของเธอ ชายหนุ่มที่ยืนมองหญิงสาวที่ท่าทางร้อนรนจึงเดินเข้าไปถาม“รุ่นพี่มีอะไรรึป่าวครับ ดูท่าทางไม่ค่อยสบายใจเลย”“พอดีโทรหาซองจะให้ซองมารับ แต่มารับไม่ได้ เหมือนจะไม่สบาย ว่าจะรีบกลับไปหา” หญิงสาวตอบชายหนุ่มกลับไป“รุ่นพี่ไม่ได้เอารถมาใช่มั้ยคร
ภายในห้องพัก VIP ซองซอนซานั่งกุมมือซูมินพร้อมมองสีหน้าของน้องสาวด้วยความเป็นห่วง ซองแทฮยองยืนมองหญิงสาวที่กำลังเป็นห่วงน้อง ชายหนุ่มชวนหญิงสาวลงไปทานอาหาร“รุ่นพี่ลงไปทานอาหารกันไม่ครับ” ชายหนุ่มถาม“ไม่ดีกว่าค่ะ คุณลงไปทานเถอะ ฉันยังกินอะไรไม่ลง” หญิงสาวตอบชายหนุ่ม เมื่อเห็นดังนั้น คิมอินซูจึงอาสาที่จะเฝ้าซูมินแทน“รุ่นพี่ลงไปทานอาหารเถอะครับ เดี๋ยวผมเฝ้าให้แทนไม่ต้องเป็นห่วง”“ไม่เป็นไร ลงไปทานกันเถอะ”“ถ้ารุ่นพี่เป็นอะไรไปอีกคน แล้วซูมินละครับ” หญิงสาวชั่งใจก่อนที่จะกล่าวขอบคุณนักแสดงรุ่นน้อง“ขอบใจนายมาก เดี๋ยวฉันจะซื้ออะไรขึ้นมาให้” คิมอินซูพยักหน้าและกล่าวขอบคุณหญิงสาว ทั้งสองคนเดินออกจากห้องไปคิมอินซูเดินเข้าไปยังเตียงที่ซูมินนอนหลับอยู่ พร้อมกับขยับผ้าห่มให้เธอ และนั่งลงข้างๆเตียง เขาพินิจพิจารณาใบหน้าของเธอ พร้อมกับพึมพรำออกมา“เวลาหลับ เวลาหมดฤทธิ์ เธอก็ดูน่ารักดีนะ” เขาเอามือปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอเบาๆ พร้อมพูดขึ้นมาว่า“ขอโทษนะ” คิมอินซูหลับอยู่ข้างเตียงของซูมินด้วยความเพลีย ซูมินรู้สึกตัวขั้นมา เห็นคู่ปรับของเธอนอนเฝ้าอยู่ และหันไปมองรอบ ๆ ห้อง ด้วยความสงสัยว่าว่ามาอยู่ที่
หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ผู้จัดการส่วนตัวของคิมอินซูเคาะประตูและเปิดเข้ามา ชายหนุ่มทำท่าบอกให้ผู้มาใหม่ให้ทำเสียงเบาๆ อินซูรับของจากผู้จัดการและบอก ว่าพรุ่งนี้ตอนเย็นให้มารับด้วย ผู้จัดการของเขาลากลับ ชายหนุ่มจึงเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะออกมาในชุดใหม่ และนั่งเฝ้าหญิงสาวข้างเตียงและหลับไปเย็นของวันถัดมา หญิงสาวเดินทางมาที่โรงพยาบาลเพื่อมาเคลียค่าใช้จ่ายและพาน้องสาวกลับบ้าน ซึงชายหนุ่มที่อาสาขับรถให้หญิงสาวนั่งรอภายในรถเบนซ์สีดำของเขา หญิงสาวจัดการเคลียทุกอย่างที่ฟอนต ซูมินนั่งรออยู่แกวนั้นบนรถเข็นซึงมีนอินซูยืนอยู่ข้างหลัง เมื่อซองซอนซาเคลีย์ค่าใชจ่าเสร็จก็พากันเดินไปที่รถ เมื่อมาถึงรถมินซองกล่าวลาทั้งสามคนพร้อมกับเดินไปขึ้นของผู้จักการของเขา“ขอบคุณนะ” ซูมินพูด อินซูยิ้มให้เธอก่อนขึ้นรถไปทั้งสาวคนก็พากันเดินทางกลับบ้านของหญิงสาว เพื่อพักผ่อน หญิงสาวขอบคุณซองแทฮยองที่อาสาขับรถให้เช้าวันใหม่ วันนี้เป็นวันที่ทีมงานและนักแสดงคนอื่น ๆเดินทางไปถ่ายทำซีรีย์ในต่างประเทศ ซึงในวันนี้เป็นวันเดินทางแต่ชายหนุ่มกลับไม่ได้มาที่สนามบิน แต่สั่งผู้จัดการส่วนตัวให้โทรไปบอกทางทีมงานให้ไปกันก่
“ซูมิน”“ใช่ค่ะ ซูมินเอง”“มาได้ไงเนี้ย” ชายหนุ่มเอ่ยถามเพื่อนของน้องสาว ซูมินตอบพร้อมกับเดินอ้อมไปนั่งข้างๆพี่สาวของเธอ“ก็ขับรถมาสิคะถามได้” ตอบเสร็จพร้อมยักคิ้วให้คนที่ถาม“เฮ้อๆ นั้นนะพี่รู้ๆ”“ ซอง ตอบดี ๆ สิอย่าไปกวน คุณซองแทฮยองเขาสิ” หญิงสาวที่นั่งข้างๆสะกิดแล้วบอกให้น้องตอบดีๆ“อ่ออ มารับพี่สาวกลับน่ะค่ะ เอ่ออ พี่สองคนคุยกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวซองมา”“ไม่ต้องรีบมาก็ได้ ไปนาน ๆ” ชายหนุ่มตอบซูมินกลับไป พร้อมกับมีเสียงหัวเราะจากหญิงสาวดังขึ้นอย่างชอบใจ“จ๊ะ ๆ” หญิงสาวตอบกลับแล้วเดินออกไป เพื่อที่จะไปคุยบางสิ่งบางอย่างกับคนในร้าน ชายหนุ่มกับกับหญิงสาวนั่งคุยกันไป“รุ่นพี่กับซูมินนี่ต่างกันมากเลยนะครับ”“ต่างยังไงหรือคะ?”“ดูรุ่นพี่เป็นคนดุๆ เงียบๆนิ่งๆ ซึ่งต่างจากซูมินที่เป็นคนเฮฮากวนๆ ”“ ฉันกับซองไม่ต่างกันเท่าไรหรอกค่ะ ซองกับฉันจะเลือกเปิดกับคนที่รู้จักกันดีมากกว่าน่ะ ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับชายหนุ่ม“งั้นถ้าผมอยากรู้จักรุ่นพี่มากกว่านี้ต้องทำไงครับๆ” ชายหนุ่มถามกลับไปพร้อมรอยยิ้มที่แสนเจ้าเล่ห์ หญิงสาวไม่ตอบกลับส่งยิ้มให้ชายหนุ่มแทนในช่วงบ่ายของวันถัดมาก่อนที่จะเดินทางไปที่สนามบินต
ณ สนามบิน อินชอน คนที่ร่วมเดินทางจะมี ซองแทฮยอง ซองซอนซา ซูมินมีสจี มีสพัค ผู้จัดการของชายหนุ่ม และคิมอินซูและทำการเช็คอินเพื่อเตรียมตัวขึ้นเครื่องเดินทางไปยังประเทศกรีชหลังจากที่ทีมสุดท้ายเดินทางมาถึงประเทศกรีช ผู้กำกับคิมได้ส่งทีมงานมารับพวกเขา พอถึงวันที่นัดถ่ายทำคู่พระนางเข้าฉากที่ต้องงอนใส่กันในค่ายทหารในฉากนั่นหญิงสาวต้องทำอารมณ์ที่ต้องงอนต้องโกรธชายหนุ่ม(ยูจิน) ชายหนุ่มกึ่งวิงกึงเดินตามมาง้อหญิงสาว“เดี๋ยวสิคุณ หยุดก่อน” เอ่ยพร้อมเอามือมาจับที่แขนของหญิงสาว“อย่ามายุ่ง” หญิงสาวพูดพร้อมสะบัดแขนแล้วเดินหนี ชายหนุ่มเดินมาดักหญิงสาวข้างหน้าและรั้งหญิงสาวไว้“เดี๋ยวครับผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้คุณตกใจจริง ๆ นะ”“ปกติผมอยู่แต่กลับผู้ชายเลยแกล้งคุณแรงไปหน่อย ”“ผมขอโทษจริง ๆ ครับ”“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”หญิงสาวตอบออกไปในมือของทั้งคู่มีบทอยู่ในมือ ข้างๆมีผู้กำกับ หญิงสาวพูดจบกำลังเดินผละออกไป เพลงชาติดังขั้นหญิงสาวกำลังจะเดินผ่านชายหนุ่มไปแต่ชายหนุ่มยกแขนขึ้นก่อน แล้วคล้ายจะเอาศอกใส่เกือบหน้าหญิงสาว หญิงสาวหลับตาหยีแล้วเอามือทั้งสองตีไปที่ชายหนุ่ม“อย่าแกล้งสิ”“ผมรู้สึกผิดแล้วครับ
“ผมขอโทษครับ ผมขออีกรอบครับ” เมื่อรู้ว่าตนเองทำพลาด จึงเอ่ยขอโทษทีมงาน ผู้กำกับรวมทั้งหญิงสาวทันที เมื่อขอโทษแล้วก็เริ่มถ่ายต่อจากซีนที่แล้วนั้นชายหนุ่มก็ขยับตัวเข้ามาให้ชิดหญิงสาวจนหญิงสาวต้องขยับหนีจนเกือบพลาดหงายหลังไป แต่ชายหนุ่มคว้าหญิงสาวไว้ทัน จนหญิงสาวล้มลงมาซบบนอกที่แสนอบอุ่นของชายหนุ่ม เมื่อล้มลงไปแล้วนั้น ชายหนุ่มก็เอามือมารองไว้ที่หัวของตัวเองส่วนมืออีกข้างนั้นยังโอบที่เอวของหญิงสาว มือของหญิงสาวก็อยู่ที่อกของชายหนุ่ม ใบหน้าของทั้งสองไกล้กันมาก แล้วขายหนุ่มกระซิบถามหญิงสาวตาทบท“สวยแบบนี้ผมจีบได้มั้ย” หลังจากที่พูดไปแล้วชายหนุ่มก็พูดบทของตน“สบายดีมั้ย”“อะไร นี่หลอกกันเหรอ โกหกอีกแล้ว” ว่าแล้วหญิงสาวก็ตีชายหนุ่มเมื่อชายหนุ่มเอามือไปกอดหญิงสาวไว้พร้อมทั้งกระชับให้แน่ขึ้น หญิงสาวตีชายหนุ่มรั่วๆ เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มนอกบท ผู้กำกับก็ไม่ทั่งเทคจึงเล่นต่อไปจนผ่านฉากนี้ ทีมงานกับของออกจากฉากจนหมด ชายหนุ่มกับหญิงสาวเดินออกมาพร้อมกัน เขาถามเธอ“รุ่นพี่ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ”“ถามอะไรคะ”“เอ่อ… รุ่นพี่คิดที่จะเปิดใจรับใครเข้ามาดูแล้วรุ่นพี่ดูอะไรจากเขาครับ”“คิดค่ะ สำหรับฉั
"ไม่เป็นครับ" ชายหนุ่มตอบกลับไป "นี่จะมัดผมผู้หญิงนะ ในมือต้องมียางรัดผม แล้วเอามือรวบผมทั้งหมดไปด้านหลังนะ ลองดู"ชายหนุ่มลองทำตามวิธีที่หญิงสาวบอก แต่ไปไม่รอด ชายหนุ่มจึงปลอยมือจากผมของหญิงสาว แล้วลุกขึ้น เกาหัวของตนเอง "ยากจัง" "มันไม่ใช่มัดแบบนั้น ต้องมัดแบบนี้" ทีมงานคนหนึ่งบอกชายหนุ่ม หญิงสาวก็แนะนำชายหนุ่มอีกรอบ ชายหนุ่มรองทำตามอีกครั้ง "โอเค แป๊ปนึงนะ" "อื้ม" หญิงสาวตอบชายหนุ่มพร้อมนิ่งให้ชายหนุ่มมัดผม ชายหนุ่มเอามือรวบผมอีกครั้ง "แบบนี้หรอ เก่งมั้ย"ชายหนุ่มถามหญิงสาว "มัดไปเลย"หญิงสาวตอบ "ชมผมหน่อยสิ ผมมัดเก่งมั้ย" "แบบนั้นแหละ" "แบบนี้ แล้วก็บิดยางเข้ามา.. "โอ๊ย กระชากหัวฉันแล้วแบบนั้น" หญิงสาวตอบชายหนุ่ม ชายหนุ่มก็หัวเราะออกมา "ฉันมัดเองก็ได้นะ" หญิงสาวพูดติดตลก จนทีมงานในกองก็พากันหัวเราะ "เจ็บอะ" เมื่อมัดไม่สำเร็จชายหนุ่มก็ปล่อยมือจากหัวหญิงสาวแล้วนั่งก้มหน้ลาง หญิงสาวเอามือจับที่ท
“ผมรักคุณนะ” สิ้นเสียงบอกรักแสนหวานของชายหนุ่ม ริมฝีปากบางอันอวบอิ่มที่แค่งแค่งด้วยลิปสติกสีชมพูระเรื่อถูกริมฝีปากหนาของชายหนุ่มจูบซับความอ่อนหวานและนุ่มละมุน เพื่อส่งความรู้สึกทั้งหมดให้หญิงสาวคนรัก ริมฝีปากอันหอมหวานจนทำให้ชายหนุ่มอยากจะกลืนกินบุคคลตรงหน้า ชายหนุ่มค่อย ๆ เรียกร้องให้เธอตอบรับเขาอย่างช้า ๆ ซองซอนซาตอบสนองความอ่อนโยนของชายหนุ่ม เขาค่อยๆมอบจุมพิตแสนหวานล้ำให้กับหญิงสาวอีกครั้ง บทเพลงรักอันแสนหวานที่ทั้งสองขับกล่อมยามราตรีก่อนจะปล่อยใจให้บทเพลงแห่งรักดำเนินต่อไปตามที่ใจปรารถนาที่มอบให้กันและกันรุ่งอรุณยามเช้ากับบรรยากาศที่เย็นสบายกำลังดี แสงแดดอ่อนๆที่ส่องแสงเข้ามาภายในห้องนอนอันกว้างขวางที่อบอวนไปด้วยความรัก มีสองร่างยังคงนอนกอดกันด้วยความรัก อากาศที่เย็นลงทำให้ทำให้คนที่อยู่ในอ้อมกอดของซองแทฮยองขยับซุกใบหน้าเข้ากับอกแกร่งของเขาราวกับหาความอบอุ่นจากอากาศภายนอกที่หนาวเหน็บ ชายหนุ่มยังคงมองการกระทำราวกับเด็กน้อยที่ต้องการความอบอุ่นจึงพลอยยิ้มออกมา“อื้ออออ…” เสียงครางอู้อี้อยู่ในลำคอของคนที่อยู่ในอ้อมอกของเขา เมื่อชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ซองซอนซาที่หลับใหล ค่อ
Epilogue ตอนจบที่ 1ณ มหานครนิวยอร์ก คอนโดหรูในเมืองแมนแฮสตันใจกลางมหานครยามค่ำคืนที่แสนโรแมนติกของฮันรยูสตาร์หนุ่มสาวผู้ที่โด่งดังที่สุดในเวลานี้ ทั้งคู่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ทั้งสองเลือกที่จะเดินทางมาก่อนเพื่อนของพวกเขา เพราะชายหนุ่มอยากใช้เวลาอยู่กับคนที่เขารักให้คุ้มค่าและมากที่สุด เมื่อถึงห้องพักหหลังจากไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนกันสองคน หญิงสาวจึงถามชายหนุ่ม“ทำไมเราไม่มาพร้อมคนอื่น ๆ ล่ะคะ”“ผมอยากใช้เวลาอยู่กับคุณให้มากที่สุด โดยมีแค่คุณกับผม”“แล้วมีคนอื่นอยู่ด้วย จะเป็นยังไงคะ”หญิงสาวแสร้งถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ้อนคลอเคลีย“ถ้ามีคนอื่น อย่างเช่นน้องสาวคุณอยู่ด้วย ผมคงไม่ได้สวีทกับคุณแบบนี้หรอก รายนั้นน่ะชอบขัดตลอด”“เขาแค่หวงฉันก็แค่นั้นเอง”“ทั้งทั้งที่ผมเป็นแฟนคนเนี่ยนะ” ชายหนุ่มยังคงพูดไปและสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง จมูกโด่งของเขาสูดกลิ่นหอมจากกายของเธอ ก่อนที่จะพาเธอไปตรงหน้าต่างที่มองเห็นบรรยากาศในค่ำคืนที่แสนโรแมนติกที่ไม่มีวันหลับไหล“คุณดูนั่นสิ” หญิงสาวยิ้มออกมาด้วยความปลื้มเมื่อเธอเห็นบรรยากาศรอบนอก“ฉันซื้อที่นี่ไว้ เอาไว้พักผ่อนกับน้องและเพื่อนๆ ฉันไม่เคยเปิดม่า
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด“จูบเลย จูบเลย จุบเลย” เสียงเชียร์จากคนในงานต่างเห็นด้วยที่ซูมินตะโกนออกมาแบบนั้น หญิงสาวมองค้อน ๆ ไปทางกองเชียร์ที่ต่างสนุกสนานกับการแกล้งเธอ ชายหนุ่มก้มหน้าเข้าไปไกล้ใบหน้าของหญิงสาวยิ่งทำให้เสียงเชียร์ดังมากขึ้น“นี่หยุดเลยนะ กองเชียร์ทั้งหลาย แทฮยองเขาไม่ทำตามที่พวกเธอบอกหรอก……” ไวกว่าคำพูดของหญิงสาวก็จมูกโด่งของชายหนุ่มจรดลงบนแก้มนุ่มนิ่มของหญิงสาวเป็นที่เรียบร้อย“เขาไม่จูบ….แต่หอมแก้ม…..อืม ๆ ก็ยังดีนะ” เสียงล้อเลียนของเดมีดังขึ้น“นี่คุณ เล่นอะไรของคุณเนี่ย” หญิงสาวตีไปที่ไหล่ของเขา“ก็ของขวัญคุณไง” ชายหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่มให้กับหญิงสาว หญิงสาวได้แต่มองค้อนๆใส่เขา“แทฮยอง นี่มันงานวันเกิดของรุ่นพี่ซอนซาจังนะ มันต้องมีอะไรมากกว่าหอมแก้มสิ” เสียงอีแฮอันดังขึ้นมาทันทีเมื่อซองแทฮยองพูดจบ“ใช่มันต่องมีมากกว่านี้นะ” ทุกคนต่างเห็นด้วยกับอีแฮอันซองแทฮยองหันกลับมามองหน้าเจ้าของวันเกิดอย่างมีเลศนัย“หยุดเลยทุกคน….ไม่ต้องเลยนะ เรามากินเค้กกันดีกว่า” เจ้าของวันเกิดเอ่ยอย่างหาทางออกให้กับตนเอง“จริงด้วย เรามากินกันเถอะ” ผู้จัดการส่วนตัวของหญิงสาวเอ่ย ๆ“ป้าปาร
หนึ่งสัปดาห์หลังจากงานแฟนมีตติ้งของหญิงสาว ถ้วยซุปสาหร่ายร้อน ๆถูกจัดวางไว้บนโต๊ะ ซุปสาหร่าย มักจะทานกันที่บ้านในวันเกิดของสมาชิกในครอบในมื้อแรกของวัน อาหารในมื้อเช้านี้ แม่ของหญิงสาวเป็นคนจัดเตรียมให้กับเจ้าของวันเกิด“วันนี้มีอะไรทานบ้างคะแม่”“ซุปสาหร่ายร้อน ๆ สำหรับเจ้าของวันเกิดจ๊ะ”“ขอบคุณนะคะแม่ ที่คอยดูแลหนูมาโดยตลอด”“เรามาทานข้าวกันดีกว่า วันนี้จะได้เป็นวันที่ดีและมีความสุขตลอดทั้งวัน”“ค่ะแม่” หญิงสาวรับคำด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม“แล้วน้องล่ะ”“ยังไม่ตื่นมั้งคะแม่ ช่วงนี้ยัยตัวแสบตื่นสาย”“อะไรกันคะ มาว่าน้องตื่นสายได้ยังไง น้องตื่นตั้งนานแล้ว” คนที่ถูกเอ่ยถึงตอบกลับพี่สาวอย่างร่าเริง“นึกว่าจะไม่ตื่นซะแล้ว”“ไม่ตื่นได้ยังไง วันสำคัญของพี่สาวตัวเองทั้งคน” วันนี้เป็นวันที่ครอบครัวของหญิงสาวได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาในเวลายามเช้านี้โดยมี เจ้าของวันเกิดอย่างตัวหญิงสาว แม่ของเธอ และน้องสาวสุดที่รัก อาหารมื้อนี้เป็นอะไรที่เธอชอบและโปรดปราณที่สุด โดยเฉพาะอาหารที่แม่ของเธอทำ“เมื่อไรจะแต่งานสักทีนะซอนซาจัง” เจ้าของวันเกิดได้ยินคำถามถึงกับสำลักซุปที่กำลังทานอยู่“คุณแม่พ
ซองแทฮยองขอบคุณทุกคนที่มาให้กำลังใจซองซอนซาในงานนี้ทั้งแฟนคลับในประเทศและต่างประเทศที่สนับสนุนพวกเขามาโดยตลอด ซองแทฮยองและยูโฮอินหมดหน้าที่มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษให้กับหญิงสาวในครั้งนี้แล้ว ซองแทฮยองเข้าไปสวมกอดซองซอนซา ก่อนที่จะเดินไปยืนดูหญิงสาวอยู่ข้างเวทีในระหว่าหญิงสาวอ่านจดหมายที่เธอเขียนถึงแฟนคลับที่รักเธอทุกคนจนเธอร้องไห้ออกมา ไม่นางซองแทฮยองวิ่งออกมาพร้อมกระดาษทิชชู่ใน่มื่อสะกิดให้หญิงสาวรับก่อนที่จะเดินกลับไปยืนในที่เดิมในครั้งแรกงานในครั้งนี้ทำให้เธอมีความสุขมากที่ได้ร่วมเวทีกับคนที่เธอรัก น้องชายคนสนิท และได้เห็นรอยยิ้มแฟนๆที่รักและรอคอยเธอมาตลอด ซองแทฮยองที่ยืนมองคนรักอย่างเป็นห่วง “เฮ้อออ วิ่งเร็วกว่าสตาฟ์ที่จัดไว้อีกนะคะ” สไตลิสส์คนสนิทของหญิงสาวเอ่ยแซว “ผมห่วงแฟนผมนิครับพี่จี” “เข้าใจว่าห่วง นี่ก็ไกล้จะจบงานแล้วนิ” “ใช่ครับ เอ่อ แล้วคนที่วิ่งดูความเรียบร้อยของงานตั้งแต่เมื่อคืนไปไหนแล้วครับ” “โน่นไง” ชี้ไปยังโซฟาสีสะอาดนวลตามีร่างของคนที่ถามหานอนคอพับคออ่อนอย่างหมดสะภาพภายในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่าง
ฮันรยูสตาร์หนุ่มสาวเดินลงจากเวทีอีกทางหนึ่ง ชายหนุ่มหยิบรางวัลจากมือหญิงสาวมาถือเองก่อนที่จะส่งรางวัลในมือให้กับผู้จักการส่วนตัวและเดินทางกลับ ซองซอนซาเดินอย่างรวดเร็วนำหน้าชายหนุ่ม เพราะเธออยากกลับบ้านไปพักผ่อน โดยมีทีมการ์ดและผู้จัดการของชายหนุ่มเดินตามหลังไปที่รถด้วย ซองแทฮยองเว้นระยะการเดินห่างหญิงสาวเมื่อเห็นทีมนักขาวอยู่เบื้องหน้า เมื่อหลบพ้นจากนักข่าวแล้วชายหนุ่มได้อ้อมไปขึ้นรถคันเดียวเดิมนั้น ก่อนที่จะให้ การ์ดและผู้จัดการส่วนตัวของซองแทฮยองไปนั่งรถของเขาอีกคันเพื่อตบตานักข่าวไกล้เวลาวงานแฟนมีตติ้งเข้ามาทุกที ทุกคนต่างมารวมตัวกันที่บริษัท AUP ต้นสังกัดของฮันรยูสาว เพื่อเตรียมงานแฟนมีตติ้งครบรอบ 20 ปีของเธอ ซองแทฮยองเป็นคนที่คอยให้คำปรึกษากับหญิงสาวในเรื่องต่างๆและคอยช่วยประสานงานกับทีมงานให้หญิงสาวกับแฟนมีตครั้งแรกนี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเป็นอย่างมาก หญิงสาวเตรียมเรื่องราวมากมายไว้พูดคุยกับแฟนๆของเธอ ของขวัญสุดพิเศษที่เธอตั้งใจจัดเตรียมไว้ให้ รวมถึงแขกรับเชิญคนพิเศษอย่างยูโฮอิน น้องชายคนสนิท และ ซองแทฮยองพระเอกคู่ขวัญและยังเป็นคนรักของเธออีก เกินความคาดหมายกับงานในครั
“จะให้ขอโทษหรือสารภาพครับ” ชายหนุ่มตอบออกมาอย่างเขินๆปนเสียงหัวเราะของเรา “ผมขอโทษครับ” ซองแทฮยองกล่าวคำขอโทษออกมาเมื่อเขารู้สึกถึงความผิดพลาด เพื่อนสนิทของซองแทฮยองอย่างอีแฮอันถึงกับอมอิ้มน้อยๆอย่างเก็บอาการเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนสนิทและรุ่นพี่ร่วมวงการ“ขนาดขอโทษเขายังหล่อเลยครับ”ถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องขึ้นไปรับรางวัล President's Award เมื่อได้ยินประกาศชื่อของตน ซองแทฮยองเดินนำหน้าซองซอนซา ก่อนที่จะหยุดรอเธอและเดินขึ้นไปพร้อมกัน ซองแทฮยองผายมือให้หญิงสาว หญิงสาวก็ผายมือให้ชายหนุ่มไปยืนข้างๆตัวแทนที่มารับรางวัลแทนคนเขียนบทจีอินซุกเช่นกัน“คุณเดินก่อนเลยค่ะ” ซองแทฮยองเดินมายืนขางตัวแทนของคนเขียนบท ซองซอนซาไม่ทันระวังบวกกับพื้นที่ลื่นของเวทีจึงชนกับซองแทฮยอง หญิงสาวเอื้อมมือจับที่แขนของชายหนุ่มอย่างคุ้นเคย ซองแทฮยองยิ้มให้กับหญิงสาวที่เดินไม่ระวังตอนนี้เธอยืนอยู่เคียงข้างเขาเรียบร้อยซองแทฮยองและซองซอนซาเดินเข้าไปรับรางวัล ช่อดอกไม่ละติดเข็มก่อนจะเดินอ้อมไปทางด้านหลังกลับมายืนที่เดิมของตน ซองแทฮยองขยับให้ซองซอนซามายืนด้านหน้าของเขา เขาเอามือแต่ที่หลังเธอเล็กน้อยก่อนถ่ายร
ชายหนุ่มขึ้นรับรางวัลก่อนที่จะกล่าวขอบคุณ เขาดีใจจนแทบจะร้องไห้ น้ำเสียงสั่นเคลือ“ขอบคุณครับ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับรางวัลใหญ่แบบนี้ ผมดีใจจนพูดไม่ออกเลยครับ ทุกคนโปรดเข้าใจผมด้วยนะครับ ขอบคุณมาก ๆ ครับ อ่อ ที่จริงแล้ว ผมกำลังมองหาผู้จัดการของผมอยู่ครับ แต่ผมหาเขาไม่เจอ รางวัลนี้ถูกมอบให้ผมโดยสมาคมผู้จัดการนักแสดงและผมก็ไม่รุ้จริงครับว่าพี่ผู้จัดการของผมก็ควรที่จะได้รับรางวัลนี้เหมือนกัน ผมดีใจจริง ๆ ครับ ตลอดการถ่ายทำ Blossome in sunshine และงานอื่น ๆมากมาย ผมได้รับความรักจากทุกคนอย่างล้นหลาม และ ถ้าไม่ได้ผู้จัดการของผมที่ทำงานได้ดีเยี่ยม ผมก็คงไม่สามารถมายืนอยู่ที่นี่ได้ในวันนี้ครับ อ่อ และที่ดูแลผมอย่างดีมาโดยมาตลอด ประธานจู ผู้บริหารคิม และผู้จัดการคัง แดวุง และครอบครัว The SunBoss Enterterinment ผมรู้สึกซาบซึงกับทุกคนจริง ๆ ครับ ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรครับ ที่ได้รับรางวัลใหญ่ขนาดนี้ ผมดีใจที่ให้ร่วมงานกับ ทำ Blossome in sunshine และได้รับความรักมากมายจากทุกคน”“ คนแรกผู้กำกับฮา ที่คอยยื่นมือของเขามาให้ผม”“ประธานซอวู และคนที่ทำสิ่งที่น่าสนใจจากที่ไม่มีอะไรเลย คนเขียนบท อึนซุกกับ
ปลายเดือนกันยายน คาปรี สวีเดนเกาะคาปรี Capri หมู่เกาะในทะเลติร์เรเนียน อยู่ทางทิศใต้ของอ่าวเนเปิลส์ แคว้นกัมปาเนีย ประเทศอิตาลี เมืองหลักซึ่งมีชื่อเดียวกับเกาะนี้ มีเมืองใหญ่ๆอยู่สองเมือง คือ เกาะคาปรี (Capri) อยู่ด้านล่างของเกาะ อนาคาปรี (Anacapri) อยู่บนภูเขาสูง สถานที่ตากอากาศ ตั้งแต่สมัยโรมัน เกาะคาร์ปรีมีเสน่ห์ในเรื่องของความหรูหรา แต่ห้อมล้อมไปด้วยธรรมชาติที่แสนสงบสวยงามชวนฝัน ทุกคนเดินทางมาถึงอิตาลีเพื่อถ่ายงานตามที่เคยวางแผนเอาไว้ ทุกคนต่างช่วยกันทำงานใช่เวลาในการถ่าย 1 สัปดาห์ เปลี่ยนการถ่ายแฟชั่นไปในสถานที่ต่างๆทั่วเกาะวันพักกองของซองแทฮยอง 1 สัปดาห์ เขาจึงเลือกบินตามหญิงสาวมาหาหญิงสาวที่อิตาลี ซึงเขาอยู่ได้เพียงสองวัน ก็ต้องบินกลับเกาหลีเพื่อไปงานอีเวนท์ ชายหนุ่มมาหาหญิงสาว“สวัสดีครับที่รัก” ชายหนุ่มทักทายคนรักของเขาก่อนที่จะทักทายทีมสไตลิสต์ทีมงานที่ทำงานร่วมกับเธอ ก่อนที่จะพาเธอออกมาคุยข้างนอก“คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ คุณไม่ถ่ายหนังเหรอ คุณมีงานอีกสองวันนิ”“ผมจะตอบคำถาไหนของคุณก่อนดีครับ ผมมาหาเพราะผมคิดถึงคุณ”“ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ แต่คุณบินไปบินกลับแบบนี้เหนื่อยแย่เลย ฉ