Si Jenny ay mahimbing na natutulog, nakasandal ang noo sa kanyang kamay. Dahan-dahang tinapik ni Hillary ang balikat ni Jenny at mahina itong tinawag, "Ate." Nagising si Jenny at nakita ang mag-asawa. Tinanong niya, "Bakit ang aga ninyong dumating?" Inilapag ni Hillary ang pagkain sa mesa at umupo sa tabi ni Jenny. "Maaga kaming dumating ni Hugo. Kayo na ng kuya mo ang mag-uwi kay Jackson para makabawi kayo ng tulog." "Ayos lang kami." Mabilis na sinulyapan ni Jenny ang kanyang bayaw at si Hillary. Palihim niyang sinuri ang mga braso at binti ni Hillary, at nang makitang walang anumang sugat o pasa, saka lang siya nakahinga nang maluwag. Napansin ni Hillary ang kilos nito at napangiti. Nakakatuwa talaga ang hipag niyang ito kapag nag-aalala. "Huwag kang mag-alala, hipag, hindi ako sinaktan ni Hugo. Hindi niya ako kayang saktan." Medyo nakampante si Jenny at sinabing, "Kanina, nanaginip ako na hindi kayo magkasundo ni Hugo." "Ang panaginip ay kabaligtaran sa realidad," sagot ni
Naroon si Hillary, kinakagat ang kanyang labi. "Ayos lang, pero medyo nahihiya ako." Ang mag-asawa ay hindi talaga sanay sa pag-aalaga ng may sakit. Nakalimutan nilang may tao pang nakahiga sa kama—si Sir Joaquin. Pinainom ni Hillary ang matanda ng tubig, isa-isang tasa, habang si Hugo ay nasa tabi lang niya, paminsan-minsang sinusulyapan ang suwero. Nakaramdam ng gutom si Sir Joaquin kaya tinanong niya, "Tanungin mo ang kasambahay kung kailan dadalhin ang almusal ko." Napahinto si Hillary sa pagpapainom sa kanya. Isang oras na mula nang magising si Sir Joaquin, pero nakalimutan nilang may dala silang almusal nang dumating sila. Napakunsumi rin si Hugo at hindi alam kung paano ipapaliwanag ang sitwasyon. "Dad, dala namin ni Hugo ang almusal mo kanina pa. Pero tulog ka noon, kaya inilagay namin sa isang tabi. Tapos… tapos..." Napabuntong-hininga siya. "Nakalimutan namin hanggang ngayon." Walang duda, talagang hindi sila maasahan pagdating sa pag-aalaga. Nagpanting ang tainga ni
Si Hillary ay agad na nataranta, "Dad, matalino ako! Ikaw yata ang nalilito at iniisip mong may sakit ako sa pag-iisip." "Walang ibang makakaisip ng kalokohang sinabi mo, kaya matalino ka nga. Pero sa tingin ko, matalino ka lang, hindi matalas ang isip." Sumbat ni Sir Joaquin."Matalino ako, at may buhok pa ako sa ulo ko. Ikaw Dad, halos kalbo ka na." Mas lalong napangiti ang lalaking nasa tabi. Pati ang batang nurse ay pinipigilan ang kanyang tawa. Nakakatawa talaga ang alitan ng matanda at ng bata. Si Hugo ay bihirang makaramdam ng ganitong kasiyahan. Hindi na lang siya simpleng nakangiti, kundi talagang tumatawa siya nang malakas, na may mga kulubot sa gilid ng kanyang mga mata. Nang marinig ni Mr. Joaquin ang sinabi ng kanyang manugang, dali-dali niyang inalis ang kumot at bumangon mula sa kama. "Mr. Joaquin, anong ginagawa mo? May dextrose ka pa, hindi ka dapat gumalaw kung saan-saan." Agad siyang pinigilan ng nurse. Galit na itinuro ni Mr. Joaquin si Hillary, "Sinabi ni
"Oo, ayos lang, Harold. Kung namimiss mo si Hillary, pwede mo siyang isama pauwi ngayon." Gustong mapaalis agad ni Mr. Joaquin ang kanyang nakakainis na manugang. Kung magtatagal pa ito roon, baka lalo siyang mainis at ikapahamak pa ng kanyang kalusugan. Tiningnan ni Hillary ang kanyang biyenan na nasa kama ng ospital. "Dad, hindi kita iiwan sa ganitong sitwasyon. Ako at ang asawa ko ang mag-aalaga sa'yo." "Wala nang problema, pwede ka nang umuwi at magpahinga." Ngunit matigas si Hillary at hindi umalis, kaya wala nang nagawa si Mr. Joaquin. Nang makita ito nina Harold at Lucille, napaisip silang mukhang sanay na ang kanilang anak sa buhay niya sa pamilya Gavinski. Hindi na rin sila nagtagal. Matapos ang isang simpleng pagbisita, nagpaalam na sila sa dahilan na marami pa silang kailangang gawin. Bago umalis, tinapik ni Lucille ang noo ng kanyang anak at nagpaalala, "Bawasan mo ang pagkain ng sitsirya. May asawa ka na." Habang hinahatid ni Hillary ang kanyang mga magulang palab
"Gawin mo kung ano ang gusto mong gawin sa hinaharap. Kung ayaw mong gumastos ng pera, humingi ka ng resibo at ire-reimburse kita pag-uwi natin." Diretsahang sabi ni Hugo."Totoo ba?" Inangat ni Hillary ang kanyang ulo mula sa yakap ng kanyang asawa, puno ng gulat ang kanyang mga mata habang kinukumpirma ito. Tumango si Hugo at muling niyakap ang kanyang maliit na asawa. "Magdadagdag ng bagong account ang kumpanya sa hinaharap." "Anong account?" "Ang exclusive account mo bilang asawa ko." Pagkasabi nito, nahihiyang itinago ni Hillary ang kanyang mukha sa dibdib ng asawa. Samantala, ang pobreng pasyenteng nakasaksi ng matamis na eksenang ito mula sa kanyang anak at manugang ay saglit na nagsisi. Bakit pa nga ba niya pinilit ang kasal na ito at pinaghintay silang pagselosin siya? Noong una, pareho silang hindi gustong magpakasal. Siya mismo ang nagpilit sa kanila at nagtulak upang mangyari ito. Ngayon, naglalambingan sila sa harapan niya na parang hindi iniisip ang nararamdaman niy
Nang makita ni Hugo na tila nagtataka, ipinaliwanag ni Hillary, "Sinabi ni Dad na kapag may pinag-uusapan siyang mahalaga, mas gusto niyang umupo sa itaas. Mas masaya naman kung nasa lobby kasama ang pamilya, sabay-sabay kumakain at nagkukuwentuhan." Tinaas ni Hugo ang kanyang kilay, "Mukhang maganda rin iyon. Subukan nating umupo sa lobby sa susunod." Hindi pa siya nakakakain sa lobby ng unang palapag. Kinagat ni Hillary ang kanyang dila at lihim na nagsisi, bakit ba ang daldal niya? Pero ayos lang, may pagkain naman. Hindi nagtagal, kumalat ang balita na nasa resto si Hugo Gavinski at kasama ang kanyang pamilya upang kumain. Makalipas ang wala pang limang minuto, may isang taong nagkunwaring nagkataong napadaan at lumapit kay Hugo na may tila pagkagulat. Nang makita ang babaeng nasa tabi ni Hugo, nagtanong ito, "Ito ba si Mrs. Gavinski?" Tiningnan ni Hugo ang dalagang nakasandal sa kanya nang maamo at ipinakilala, "Oo siya ang asawa ko, si Hillary Bermudez-Gavinski." Ngumiti si
Ang lalaking nagsabi nito ay hindi nagalit sa pagiging makulit ng kanyang asawa. Sa halip, may banayad na ngiti pa sa kanyang mukha. “Hillary, kinuha mo ang lahat ng dapat ay para sa akin,” gigil na sabi ni Vanessa. Sumagot si Mr. Joaquin, “Ikaw ang nagnanais ng bagay na hindi naman sa iyo. Mas pipiliin pa naming mag-isa si Hugo habambuhay kaysa tanggapin ka sa pamilya namin.” “Bakit, Mr. Joaquin? Bakit?” Humagulgol si Vanessa. Labinlimang taon siyang kasama ni Hugo, pero hindi pa rin siya matanggap ng pamilya Gavinski? “Bakit, kung ang hipag ko na may ganoong klaseng pamilya ay pwedeng maging manugang ninyo, ako pa na labinlimang taon nang kasama ni Hugo ay hindi? Wala naman akong ginawang masama. Bakit hindi ako maaaring tanggapin?” Malamig na sumagot si Mr. Joaquin, “Dahil masama ang ugali mo.” Katapos lamang manampal ni Hillary, kaya pakiramdam niya ay ang gaan ng kanyang loob. Napaisip siya. ‘Bakit parang minamaliit ako ni Vanessa? Kaninang umaga, sinabi rin ng biyenan ko na
Pagbalik sa silid ng ospital, nakita ni Hugo ang kanyang asawa na masayang nakikipag-usap at tumatawa kasama ang kanyang ama. Sa presensya ni Hillary, hindi nakakaramdam ng lungkot si Mr. Joaquin. Palagi siyang may natutuklasang kawili-wiling paksa para sa kanilang pag-uusap. "Sigurado ka ba na isasama mo si Dad?" Mukhang may napagkasunduan sila, at puno ng pag-asa ang mga mata ni Mr. Joaquin habang muling kinumpirma kay Hillary. Tumango si Hillary. "Oo naman! Isasama kita kasama si Jackson. Madalas naman kaming pumunta roon." Masayang tumango si Mr. Joaquin at tatlong beses pang binati ang sarili sa tuwa. "Nandito ka na pala, mahal. Ano ang sabi ng doktor? Ano ang dapat nating unahin?" tanong ni Hillary nang makita ang asawa sa may pinto. Kinuha ni Hugo ang form para sa pisikal na pagsusuri at sumagot, "Isa-isa nating gawin." Habang paalis, tinulungan ni Hillary si Mr. Joaquin na bumaba sa kama. Magkasama silang mag-asawa sa pagpapasuri sa katawan nito. Nagkataon namang tanghal
Malalim ang kahulugan ng mga sinabi ni Hillary. “Ipinangalan mo sa akin ang university, kaya ako ang punong-guro kaya hindi ko pwedeng saktan ang mga student. Kung malaman ito ng media, tiyak na pupunahin nila ako sa kanilang mga artikulo. Habang binabatikos nila ako, matutuklasan nilang ang asawa ko ay si Hugo Gavinski, isang kilalang negosyante. Pagkatapos, sasabihin nila na wala akong matinong asal, at ikaw naman ay ini-spoil ako.” Naging interesado si Hugo sa mga sinabi ng kanyang asawa. Mahinang bulong niya, “Hindi, kapag nalaman ng media na ako ang nasa likod mo, tiyak na ang mga pumupuna sa’yo ay biglang pupuri sa’yo.” “Bakit naman?” Tanong ni Hugo, “Ako ang asawa mo. Sino ang maglalakas-loob na magsalita laban sa’yo? Hahayaan ko ba sila?” Napanganga si Hillary. Bakit parang napakalamig at nakakatakot ng kanyang asawa? Pero... ang lakas ng dating niya.“Honey, hindi mo dapat gawin ’yan. Dapat kang maging mabuting tao. Huwag mong gamitin ang yaman at kapangyarihan mo para pil
Nakarating si Hugo sa kanilang silid at nakita ang kanyang asawa na nakaupo sa sofa, hawak ang isang aklat nang baliktad. Pinayuhan niya ito nang mahinahon, "Mahal, baliktad ang libro mo." Napatingin si Hillary at napagtanto niyang baliktad nga. Dali-dali niyang itinama ang libro, ngunit kahit anong tingin niya, wala naman talaga siyang binabasa. Samantala, naghanap-hanap si Hugo sa paligid ng kwarto at sa wakas ay nakakita siya ng angkop na bote kung saan niya ilalagay ang mga rosas. Iniwan ni Hillary ang kanyang libro at lumapit upang tulungan ang asawa. Dahil babae siya, mas may mata siya para sa kagandahan. Mas naging maayos at maganda ang ayos ng mga bulaklak sa kanyang kamay kumpara sa ginawa ni Hugo. Nakatayo lang si Hugo sa gilid, pinapanood ang maliit na kamay ng kanyang asawa habang inaayos ang bouquet at pinupungusan ang mga tangkay. "Narinig mo ba ang pinag-uusapan namin kanina sa sala?" Nagpa-cute si Hillary, tumiklop ang kanyang bibig, at tumango. "Honey, gusto mo ba
Maya-maya, tumayo si Hugo, hinawakan ang kamay niya, at lumabas ng tindahan na may hawak na rosas. "Ang tugtugin dito sa western resto ay nakakaantok. Mahal, pwede mo ba akong dalhin sa paborito kong resto sa susunod? Mas gusto ko ang ambiance doon." Pumayag si Hugo. “Sure.”Pagdating nila sa bahay, agad na napansin ni Mr. Joaquin ang hawak na rosas ng kanyang anak. "Oh, hindi masama! Mukhang lumaki ka na at natuto nang bumili ng rosas para kay Hillary. Sa wakas, naging matalino ka rin." "Ano? Dad, ako ang bumili ng rosas para sa asawa ko!" Sabat ni Hillary."Ano?" Napatingin si Mr. Joaquin kay Hugo. "Hinayaan mong ang asawa mo ang bumili ng bulaklak para sa'yo? Wala ka bang hiya?!" Hinila ni Hillary ang braso ng kanyang asawa habang yumuko upang palitan ang kanyang tsinelas. "Dad, si Hugo naman ang gumastos sa date namin. Kung ikukumpara, mas nakinabang pa rin ako." "Kaya pala ang sinasabi mong romantic date ay kasama ang tiyuhin ko," sabi ni Jackson sabay tawa. Tumango si Hill
"Nag-makeup ka ba?" tanong niya. Sa sandaling nakita niya ang kanyang asawa, alam na niya agad kung ano ang ginawa nito sa loob ng banyo kanina. Kitang-kita niya na inayos ng kanyang asawa ang buhok nito at nag-iba rin ang kulay ng kanyang labi. Umupo si Hillary sa tabi niya. "Honey, okay ba ang makeup ko?" Sanay si Hugo sa pagiging direkta at hindi mahusay sa pagbibigay ng papuri sa kanyang mga tauhan. Para sa kanya, ang pinakamalaking pagpapatunay ay isang simpleng pangungusap na may dalawang salita, "It’s okay." Gayunpaman, hindi tauhan ni Hugo ang kanyang asawa, kaya nagkaroon ng ibang kahulugan ang kanyang sinabi sa pandinig ni Hillary. "Hindi maganda? Sige, aalisin ko at maglalagay ulit," ani Hillary. "Maganda, sobrang ganda!" Hinawakan ni Hugo ang kamay ng kanyang asawa para pigilan itong tumakbo palayo. "Hindi mo na kailangang magpaganda dahil maganda ka na." Ngumiti siya. "Sabi nga nila kapag mga matatandang asawa, mahilig magpapuri sa asawa." Si Hugo ay tinawag na nam
Namula agad ang mukha ni Hillary. Nahiya siya nang maalala ang sinabi nila. "Huwag niyo na pong tingnan, hihi.”Agad namang huminto sa pang-aasar ang mga tao sa paligid at magalang na ibinaba ang ginagawa nila habang pinapanood ang kanilang boss at ang asawa nito na lumabas. Tiningnan ni Hugo ang kanyang masiglang asawa at napuno ng saya ang kanyang puso. Dumating ang elevator at pumasok silang dalawa."Ano ang kahulugan ng labindalawang bouquet ng rosas?" Agad na tanong ni Hugo."Wala ka bang cellphone? Search mo nalang." sagot niya nang nahihiya."Gusto kong marinig na ikaw mismo ang magsabi." Pinagdikit ni Hillary ang kanyang mga labi. Nang maisip niya ang ibig sabihin noon, hindi niya kayang sabihin. Naghihintay pa rin ang lalaki sa kanyang sagot. Lalong nagulo ang isip ni Hillary at inikot-ikot niya ang kanyang mga daliri. "Asawa ko, basta alam mo na ‘yon sa puso mo." "Kung hindi mo sasabihin, paano ko malalaman?" Gusto niyang marinig mismo mula sa kanya ang sagot. Pinasasab
"Asawa ko, pikit ka." Nasa kalagitnaan ng pag-iisip si Hugo nang lumitaw ang kanyang asawa mula sa likuran. "Hillary, dumalaw ka ba para makita ako?" "Hoy, sabi ko pikit ka!” malambing na sabi ni Hillary. Ibinaba ni Hugo ang telepono at lumitaw sa kanyang mukha ang isang mapagmahal na ngiti. Matapos marinig ang sinabi ng kanyang asawa, ipinikit niya ang kanyang mga mata. Dahan-dahang inilapit ni Hillary ang bungkos ng rosas na hawak niya sa dibdib ng asawa. Lumapit siya, tumingkayad, at marahang hinalikan ang pisngi ni Hugo. Bahagyang lumunok si Hugo, saka dahan-dahang iminulat ang kanyang mga mata. Ang unang bumungad sa kanya ay isang bungkos ng matingkad na rosas, mas makulay pa kaysa sa alak, at ang bango nito ay tila sumiksik sa kanyang puso. Sa likod ng mga rosas ay nakatayo ang kanyang maliit na asawa, na ang ngiti ay mas maganda pa kaysa sa mga bulaklak sa kanyang mga bisig. Muli niyang pinahanga ang kanyang asawa. Sanay si Hugo sa mga pagsubok sa buhay, kaya niyang har
Tuwing nagkakaganito si Jeah, wala siyang magawa. Noong bata pa siya, nang mahuli siyang patagong kumakain ng kendi, kumapit siya sa kanya na parang isang baby kangaroo at nagpa-cute. Pinagbigyan niya ito. Makalipas ang ilang taon, patago siyang naglaro ng video games at nahuli. Yumakap siya sa baywang ng kapatid at nagpa-cute, gaya ng ginagawa niya ngayon. Pinagbigyan niya ulit ito. Ngayon, ang dating maliit na kapatid ay ganap nang dalaga, pero pareho pa rin ang ginagawa niya—yumayakap at naglalambing. At oo, pinagbigyan niya ulit ito! "Sige na, bitawan mo na ako at tumayo nang maayos. Titingnan ko kung may sugat ka." "Kuya, nasaan sina Hillary at Jackson?" "Kaninang hapon, dinala na sila ng pamilya nila. Ligtas sila at walang natamong pinsala." Sa narinig, saka lang binitawan ni Jeah ang baywang ng kapatid. Ngumiti siya nang may pang-aamo at sinabi, "Thank you, Kuya!" Kinatok ito ni Cedrick sa noo, "Kapag nalaman kong nasangkot ka ulit sa gulo, kahit pa kapatid kita, ikukulon
"Asawa ko, nag-aalala rin ang hipag mo para sa akin." Binitiwan ni Hugo ang kanyang asawa at tumayo upang buksan ang pinto. Nang makita siya ni Jenny, muli nitong ipinaabot ang kanyang pag-aalala kay Hillary. "Ate, pumasok ka. Ayos lang ako," sabi ni Hillary habang nakaupo sa kama at suot na muli ang kanyang nightgown. Pumasok si Jenny sa kwarto ng kanyang hipag, naupo sa kama, hinawakan ang braso ni Hillary, at sinuri ito. "May sugat ka ba sa mga binti?" Inunat naman ni Hillary ang kanyang mga binti upang ipakita. "Wala, huwag kang mag-alala." "Wala bang masakit sa tiyan mo o likod?" tanong ni Jenny. Tumingin si Hillary sa kanyang asawa, at agad na naintindihan ni Hugo ang kanyang tingin. Nagsalita siya upang maitago ang totoo. "Ate, sinuri ko na si Hillary kanina habang naliligo siya. Wala siyang sugat." "Buti naman kung ganoon. Ano bang nangyari? Bakit ka nakipag-away? Hindi ako sumilip sa forum ng school mo, kaya hindi ko alam ang buong pangyayari." Hinawakan ni Hillary ang
Si Mayor Harry at ang istasyon ng pulisya ay natapos na ang proseso ng piyansa, at siya mismo ang naglabas sa kanyang anak. Ang pamilya Gavinski, na binubuo ng anim na tao, ay umalis ng sabay sa presinto,Samantala, mahigit dalawampung kaklase na nakakulong sa isa pang bakal na selda ay nanatiling tahimik. Isa itong malaking hindi pagkakaunawaan. Ang mga balitang natanggap ngayong araw ay sapat na upang yanigin ang university nila. Una, hindi pala isang sugar daddy ang sumusuporta kay Hillary, kundi ang matandang lalaki ay kanyang biyenan! Pangalawa, ang pinakamagandang babae sa unibersidad ay kasal na pala, at ang kanyang asawa ay walang iba kundi ang internationally famous na negosyante, si Hugo Gavinski! Pangatlo, ang campus gangster/heartthrob ay hindi lang isang anak ng opisyal, kundi isa ring tagapagmana ng malaking yaman! Pang-apat, hindi pala magkasintahan sina Hillary at ang campus heartthrob. Magkamag-anak sila—tiya at pamangkin! Sa isang iglap, pakiramdam nila na parang