(Zhia POV)
“Agad na bumaba ang lagnat mo. Salamat naman.” sabi na lang niya. Ang palad na yun ay pakiramdam ko, bumalik ang nanay ko galing sa hukay. Pero joke lang Mama. Hahaha. Wag mo akong tatakutin. Sa namiss na nga kita. Ganito pala ang pakiramdam na kahit malaki ka na may magulang parin sayo na nag-aalala. Napahawak na lamang ako sa kamay ko. Di ako mapakali. Nang tinulungan niya ako maka-upo higa at nagulat ako ng sinusuklayan na niya ang buhok ko.
“Don't get me wrong Zhia. I just want to teach you, but I don't expect that your still a woman that too fragile to hold on.”
Malakas na kumakabog ang puso ko. Yung pakiramdam na niyayakap ako ng tatlong biik sa tiyan ko. Gustong sabihin sa akin na mahal ako ng lola nila. Wag nga lang talaga ako sakit sa ulo.
“Minsan kapag naging mabait tayo sa ibang tao. Ang kabutihan na maaring abusuhin nila. Kagaya na lang ng ginawa mo kanina. Hindi ibinababa ng pina
(Zhia POV)Hangang sa matapos ko na ngang makain yung hinain para sa akin.“I'm sorry about the chopstick. This kind of eating relax's me. I feel the simpleness.”Napatango na lamang ako. Saka nga kasama ng hugasan lumabas na din siya. Matapos ibilin ako kay Cecile.“Miss Zhia.”“Cecile, mamatay na talaga ako dito!”((( SEAN POV’s )))Because of curiosity. Gusto kong tanungin ang aking ama bigla kung bakit sila ngayon naghiwalay ng aking ina. Kung buhay nga siya.“Why?” naibulalas ko na tanong. Umangat ang paningin niya sa akin.“She's stubborn.”Sagot niya kaagad sa akin na di ko na kailangan i-klaro sa kanya kung ano ba ang tanong ko. Halata namang matalino siyang tao. Dahil sa laro naming to talagang nahihirapan ako. Sa larong to nakataya ang kinabukasan namin ng asawa ko.&ldq
(Zhia POV)Kanya kanya kuha ng vase at nakamasid talaga sa akin ang mga mata ng ilan. Kunyari di ko pansin. Mga kinuha kong bulaklak sa hardin nila. Yung parang rose na sa laki ng mga petals, Rose pa ba ito? Ahh. Carnation.Saka maliit na mga bulaklak na babysprit ata tawag dito. Yun lang pinitas ko. Dahil nga nakakahinayang ang ganda nila. Sayang naman kung ma over ang buong bahay nang mga bulaklak at magmukha ngang flowershop.Yan. Ideal design, maliit at malaki. Simple.“Do you know Zhia may ibig sabihin ang mga bulaklak. Lalo na kapag pinagpareha pareha mo sila sa ibang bulaklak? Do you know what the meaning of your arrangement?”Nasa tabi ko na pala ang Nanay ni Sean. Nagkasalubungan ang mata naming dalawa.“Death.”At narinig ko pinagtawanan nila ako.“Death of Pain.”Nawala yung tawa nila. Ako itong napangiti. O ano kayo?“Good choice of the f
(Zhia POV)Aww. masakit din.Wala ngang nagawa si Cecile sa biglaang paghampas sa akin ng Madam Llona. Natahimik ako. Napayuko.“Zhia. Do you think na hindi importante ang manners at attitude kapag pumasok ka sa isang relasyon?!”Anong connect ng relationship at pag-uugali na yan. Eh-kaartehan lang kasi yun. Hahampasin ulit niya ako ng.“Madam Llona, let me take the punishment for her.”agad kong hinawakan ang laylayan ng damit ni Cecile. Yun. Siya nga ang hinampas ng ilang beses ng nanay ni Sean. Napatayo na nga ako. Naitulak ko na si Cecile, ngunit bumalik ulit siya. Dahil.“ Maupo ka Zhia! At masisira talaga ang mukha ng katulong mong to!” Napatango sa akin si Cecile. Alam ko pinipigilan lang niyang umiyak. Tinitiis ang sakit ng hampas na bigay ng nanay ni Sean. Naupo ako. Napapapikit na lamang ako.Hangang sa tuluyan na ngang hinika si Madam Llona.
(Zhia POV)“Everyday, maglaan ka ng isang oras para ipractice ng mabuti ang paglalakad mo. Not bad at all, Zhia.” Sabay higop niya ng tsaa. Kala ko talaga. nasungkit ko na ang puso niya. Yun pala di pa.“ Anyway, another thing. when you are in someone presence, really be with them. Even if it's only for a minute. Look them in the eyes and offer them grace and attentiveness. Are we clear Zhia?” Heto na naman siya, tinatawag na naman akong Zhia. Ibig lang sabihin. seryoso siya.“Magaling ka bang magluto?”Nang marinig ko ang tanong sa akin ni Madam Llona. Kung marunong ba ako magluto? Parang umikot ang mundo ko na naghihintay kung saan tatama. Sa pula o sa puti? Sasagutin kong Oo o Hindi? Napangiti ako . Mapapakamot na naman sana ako dahil bigla akong kinuto ng pinigilan ko sarili ko.Gesture Zhia. Kaya lang. napatango ako.“Good. Because as a Wife of this
(Zhia POV)“ Cecile.” halos di ako makapaniwalang tawag ko sa pangalan niya.“Nilalagnat ka ba?” Umiling sa akin si Cecile.Nang pareho naming narinig ang malakas na pagbagsak ng tasa sa platito nito.“Now, what do you think you did?!” alagwa bigla ng nanay ni Sean. Ang titig hindi sa akin kundi kay Cecile.“Pinaghirapan yun ni Zhia para sa akin. Wala kang modo na ginawa mong basura ang pagkain!” Kung ang studyante, grade conscious ang iba. Nanay naman ni Sean, food conscious. Nanghihinayang sa nababasurang pagkain.“ Ah. Mother In law. Maari ko kayong gawan ulit.” Nang hawakan ni Cecile kamay ko.“You need to take your vitamins, Miss Zhia.”“You!!!” Di ko alam kung bakit ito ginagawa ni Cecile.“ Madam Llona. kung pagbibigyan niyo po na uminom at magpahinga na si Miss Zhia.”“ Zhia.&r
(Sean POV)“Sly.”“And I have already an ideya kung nasaan ka. Dahil masyadong praning ang kapatid ko ng malaman na buhay ka. He hunt you. Gusto pa nga atang makipag kompentensya sayo. I'm proud of you my son. Di mo hinayaan na guluhin ka nila masyadao. Haha.”“Why?!”Balik ko sa tanong na parang iniwasan niyang sagutin.“Oh yeah. And I find out also na buhay pa ang nanay mo. May kagagawan nito ang pamilya niya. Itinago niya siya sa akin. Until kala nga nila, ako ang may kagagawan dahil nga sa usapang pagsasakripisyo. Hahaha. They got me.”“Your stupid! Wala ka man lang ginawa para paniwalaan na wala kang ginawa?”“And sinira ng pamilya niya yung image ko sa Mama mo. Reason why, ayan ang kapatid mong si Elaine. She is accidentaly daughter of mine. Alam mo na ata ang ibig sabihin ko. Tuluyan ngang nagalit ang nanay mo sa akin. Medyo, sumabay pa ang akit
(Sean POV)“Don't make me fool.”“I don't. Actually I am making my will right now.”“Mamatay ka na ba?” Tanong ko sa kanya.“Hahaha. I'm too healthy boy, sabi ko nga gusto ko magpahinga na walang iniisip masyado.”Nang biglang bumukas ang pinto. Si Luis ang iniluha kasama ng tauhan niya.“Nakapasok ang langgam.” Bati nito sa aking pinsan na alam ni Luis panigurado ito ang nasa likod ng pagkamatay ng kanyang ama.“You!”Ngumiti lang ito.“Have a sit. Don't worry I am aware na ako nga ang pumatay ng kapatid ko. Ang iyong ama.”“How dare you!”“Precisely. Yan din ang sinasabi mo sa iyong ama na ang laman ng utak puro kapangyarihan. Saka alam naman ng iyong ama na mamatay na siya. Voluteer yun, Luis.” Pagpapaliwanag nito.“He just sacrifice himself para lang sa akin.”“No.
(Zhia POV)Nang makalapit ako sa nanay ni Sean. Okey Zhia, focus sa maliliit na detalye. Malay mo bigyan ka ng trabaho niya kapag minabuti mo. Self Volunteer ko na sarili sa pag-gawa ng packaging cover nila sa mga wine na ito. Sa sama ng amoy parang nalalasing na ako.((( Luis POV’s )))Napabuntong hininga ako nga marinig ko sa aking ear piece na nahuli ang pangkat ng kapatid ni Zhia.“ They catch them.”Balita ko na lamang kay Sean na hinahanda ang sarili na umalis sa lugar na ito .“They will release sooner.” matamlay niyang sabi sa akin. Parang ilang araw na di siya kumain. Nang mapasapo siya ng kanyang ulo. Saka naupo sa may higaan.“Are you okey?”“I'm fine.” sinubukan na niyang tumayo. Naglakad na nga sa pinto na sinundan ni Leon. Ako? Napabuntong hininga na lamang. Sumunod n
((( ZHIA POV’s )))Di ko sila iniwan. Never ko ipinadama na iniwan ko sila. Halos ilang oras din ang maubos ko para makipag-video call lang sa kanila. Mommy is doing well. They are my inspiration, motivation to raise on my feet. Ayokong bumalik na isang talunan kaya tinagap ko ang pagsubok na kailangan ko lumayo sa mga anak ko. Pero uulitin ko, di ko sila iniwan.Isang sakripisyo ang ginawa ko. Isang sakripisyo ng isang ina, para di nga kami apakan ng ibang tao. Para sa amin ang ginawa kong to. Sobra ko silang namiss…“Mommy, gumawa kami ni Shin ng mahabang panali para kapag gusto ka namin makita, huhugutin lang namin ang lubid at babalik ka na dito.” Natawa na lamang ako kay Shena.“Di na ako aalis.”Nanlaki ang mga mata nila. Dahil umuuwi din ako ng ilang araw sa isang taon. Napayakap ulit sa akin ang mga makukulit.“Di na aalis ang Mommy ko!” si Shin, sigaw niya sa mga class
((( Zhia POV’s )))AFTER FIVE YEARS ....Mahirap magluto pero kailangan gawin. Prinitong itlog lang to Zhia. Wag kang abnormal na di mo kaya. Yan ang hinihingi ng tatlong bulingit sa pagbabalik mo.Huminga ako ng malalim. Napangito sa ginagawa ko. Perfect ang tatlong pritong itlog para sa egg sandwich na gagawin ko. Dahil wag ko daw sila niloloko na kung bibili ako sa labas, malalaman kaagad nila, kung gawa ko ba talaga o hindi.Jetlag pa nga Mommy niyo. Inilagay ko sa lunchbag nila. May mga pangalan nila. Saka balak ko nga silang supresahin sa school. Nasa kindergarten. Masaya ang mga makukulit na yun sa pagbabalik ko. Napahalik ako sa Lunchbox. Inalis ko ang apron ko… Saka lumabas ng pinto. Napangiti ako dahil talagang magulo ang sala namin. Mga laruan nilang nagkalat. Tiyak labis nga silang masusupresa kapag nakita ako. Pumunta na ako sa garahe. Inistart ang sasakyan. Sa loob ng liman
(Jane POV)“Oh, good Cecile. If you mind. Saka dapat lang na maging close kayo sa akin.” Nabitawan ko bigla si Mam Cecile. Ano to biglang baliktad si Mam? Lumapit na siya. May ngiti pa…Halos … ng mahawakan niya ang handle ng Wheelchair. Itinulak niya ito sa may hallway na agad naman bumanga sa ina nito.“Mga hampaslupa! Anong ginagawa niyo sa anak ko!”Hinamon pa ito ni Cecile na lumapit sa kanya. Malayo nga ang agwat ng gulang namin ni Cecile, kay Miss Zhia. Kita naman sa pagkatao niya na palaban. Hindi nga lang talaga masalita.“Aba naman!”sumugod na nga sa amin. Iniwan ang kanyang anak na marupok! Malandi! Haist! Basta siya ang gumulo ng kwentong to! Bwisit lang! Sana maabutan ni Master Sean si Miss Zhia. At parang mapapalaban na din ako. Ibuhos ang galit sa kanila. Sa nangyari kay Master Luis!Wag ang lalaking nagnakaw ng unang halik ko! Ako lang ang ma
(Sean POV)Nang narinig kong may gulo sa labas. Bago ko pa nga maisilid sa lalagyan ang marriage contract namin ni Zhia. Bumukas ang pinto. Di na napigilan nila Butler Nazi. Tumakbo sa akin si Luis at binati ako ng kamao niya. Para mapahiga ako sa sahig.“That punch might do something the way you thingking!”But his punch di magtatapos sa ganoon lang. Sa inis ko bumangon ako at tuluyan ko na ring pinakawalan ang inis sa mundong to. Bakit nga ba ako na lang ang laging punupuntirya ng problema?! Napapagod din ako! Nahihirapan. OO! Inaamin ko pagod na ako! Nahihirapan na. Sa totoo nga lang parang gusto ko na sumuko. Sh*t Luis. I'm too tired. Hangang sa napagod ako kakasuntok kay Luis. He just keeping on coughing as he punch me back. Natawa na lamang siya na pareho na naman duguan ang mukha naming dalawa.“Is this you again Sean?”bigla na lang ikinangiti niya. Tumulo sa kanyang mga mata ang lu
((( Luis POV’s“Natitiyak ko iho na masaya para sayo ang iyong ina. Napakabait mo.”“Salamat po. Bukas ang death anniversary ng aking ina. Nakausap ko na si Father about the occasion.”“Ibig lang sabihin dito mo ipagdaraos.”Napatango ako. Dahil wala na din naman ang aking ama para pakialaman ako sa bagay na yan.“After this po kasi, baka matagal niyo akong di makita.”“Bakit maghahanap ka na ba?”Napangiti ako at umiling.“Magiging youtubers ka Kuya Luis?!” isang bata.“Subscribe ka na namin Kuya!” Mapapangiti ka na lang talaga.“Wag masyado kayong maging mahilig sa gadget. Depression din yan. Minsan nakakabuti na magbasa na lang ng physical book. Kaya bibilhan ko kayo ng ganito.” daliri ko…“Kakapal na libro. Tig-iisa kayo.”“Tom Sawyer po akin!”
((( Cecile POV’s“Miss Zhia, bakit?”biglang maraming tanong ang naglaro sa aking isipan. Lalo na nga tumalikod sa amin si Miss Zhia. Parang ni isa sa tanong ko, ayaw niyang sagutin. Natahimik na lamang ako. Si Jane pinigilan ko na din. Hayaan natin na palipasin ang oras na ganito. Alam ko na may isa sa kanila na kailangan ibaba ang pride. Nang inahanda na nga ni Leon ang sasakyan.“Miss Cecile, ano ba talaga ang nangyari?” tanong sa akin ni Jane. Lumapit na ako kay Miss Zhia. Naisipan niya atang lumabas muna. Oo, Miss Zhia, toxic nga masyado ang lugar na ito ngayon. Mas makakabuti nga na magpahangin ka muna.“Miss Zhia, sigurado po ba kayo na di kami sasama?”Si Leon lang? Ang kapatid niya at si Tolits. Umiling sa amin si Miss Zhia.“Kung ganoon, umuwi po kayo kaagad.”“Di na babalik ang kapatid ko dito.”“&hel
(Zhia POV)“Wag ka masyadong maangas.” Babala ni kuya na lumabas nga ito. Nanatili kaming tahimik ni Sean. Di ko mapigilan na mamilipit ng may sumipa sa tiyan ko. Inilayo na lamang ni Sean ang paningin sa akin. Oo, galit siya. Nagawa niyang magalit sa akin. Ano naman ngayon? Ang iniisip ko, kung ano ang siyang mangyayari sa akin. Dumating na si Leon na napatitig sa aming dalawa.“Master Sean.” Ibinigay dito ang folder na naroroon nga ang Marriage Contract namin. Ngumisi siya.“Can you bring a candle here Leon.”agad na ikinalabas nito.“Zhia.” Umangat ang paningin ko sa kanya.“Why are you crying? This is what you want right?”“Sean…”wag Zhia. Kailangan mong turuan ng leksyon ang asawa mo. Alam mong mahal ka niya. Mahal mo rin siya. Gagawin mo 'to dahil mahal mo siya. Oo, kabaliwan nga itong gagawin ko. Pero sa ikakabuti namin itong dalawa. Mayaban
(Zhia POV)“I am wrong Zhia?” Tumulo ang luha ko sa aking pisngi. Di man lang ako napakisapmata. Di si Sean nagbago Zhia. Ikaw itong tuluyang nagbago. Saka nga pinunas ko ng aking daliri ang luha ko. Tumango ako.“Zhia. She just want of your forgiveness. Bakit di mo maibigay sa kanya?” Nanlilisik ang mata niya.“Sean.” at bumagsak na nga ng tuluyan ang aking mga luha. “Di madaling magpatawad. Alam mo yan.”“I understand. Pero di oras na ganito ka sa kanya Zhia. Alam mong maselan ang kondisyon niya. Bakit di mo na lang muna siya tangapin?!”“Kondisyon lang naman niya ang inaalala mo ngayon Sean. Eh ako?!” Napapikit si Sean.“Di mo ako nauunawaan Zhia. Patayin mo na lang ako!” biglang alboroto ni Sean. Nagulat na lamang ako.Inilabas niya ang baril saka kinasa ito. Inilagay sa harapan ko.“Kill me now!”Lalo akong umiyak.
(Zhia POV)“Please stop!” Di ko siya sinasaktan. Hinahawakan ko lang ang kamay niya para bitawan ako. Pero ayaw talaga. Nasasaktan na ako. May namumuo nang luha sa aking mga mata. Di ko kailangan na patulan siya. Nang dumating ang nanay niya. Nakisama pa sa gulo naming dalawa ni Rymalene. Magsama kayong dalawa sa impyerno! Kapag may masamang mangyari sa akin dito! Di ko na napigilan ang sarili ko, kundi lumaban.“Anong kaguluhan to?!” si Sean.((( SEAN POV’s )))As I return, biglang tumawag sa akin si Cecile. Lalong lumakas ang nararamdaman kong kaba dahil di naman tumatawag sa akin si Cecile kung walang masamang nangyayari.“Master Sean, nagkakasakitan ang asawa niyo at si Miss Rymalene.”Oh sh*t!“Di niyo ba kayang awatin?!”“Master Sean.”“Leon, speed up!&rdqu