Nanlaki ang mga mata ni Claudine, hindi makapaniwala sa narinig. Sandali siyang napatigil, pero mabilis ding lumitaw ang galit sa kanyang mukha. Halos sumabog siya sa inis.“Mama! Bakit ka pa nakikipag-usap sa isang taong wala nang lugar sa pamilyang ito?” matalim niyang tanong.Tahimik lang na tinapunan siya ng tingin ni Casey.Alam niyang mahirap pakisamahan si Claudine—masyadong matalas ang dila at mapanlait. Pero kahit na ganito ito, hindi ito kailanman gumamit ng bastos na pananalita laban sa kanya. Hindi dahil mabuti itong tao, kundi dahil lumaki ito sa isang marangyang pamilya at may mataas na edukasyon. Sa kabila nito, hindi ito naging hadlang para iparamdam kay Casey na hindi siya kailanman naging bahagi ng pamilya.Noon, iniisip pa ni Casey na dapat siyang magpakumbaba para lang mapanatili ang maayos na relasyon sa pamilya ng asawa niya. Pero ngayon? Wala na siyang obligasyong magpakumbaba. Bakit pa siya magpapakababa sa harap ng isang taong matagal na siyang minamaliit?Kun
Naroon si Casey, bahagyang nakakunot ang noo habang nakatingin kay Daisy. “So, noong tinanggap mo ang kasong ito, nagsign ka ba ng kontrata sa kanya?”“Ako—”Nagngitngit si Daisy, kita sa mukha niya ang inis at pagsisisi. “Hindi lang dahil gipit ako sa pera nitong mga nakaraang araw. Noong una, pinaniwala niya ako na sobrang unreasonable ng Party A. Ibinigay niya ang lahat ng detalye, sobrang sincere niya, kaya inisip kong siguradong mananalo ako sa kaso. Pinangako niya na kapag nanalo ako, babayaran niya ako ng doble. Pero kung matalo ako, kailangan kong bayaran siya ng 50 milyon. Hindi ko masyadong pinag-isipan noon.”Dahil sa frustration, dinampot niya ang mouse at ibinagsak ito sa lamesa.Agad siyang tinapik ni Casey sa noo. “Grabe ka! Seryoso kang nagtiwala sa sinabi lang ng isang negosyante? At bilang abogado, hindi mo ba nakita ang butas sa kontrata?”“Ehh…” Napangiwi si Daisy, halatang wala siyang maipaliwanag. “Pinag-aaralan ko pa.”“Bakit ka ba gipit sa pera? Ano bang plano
Napatawa si Casey, tumango habang nakangiti nang may init sa mukha.Samantala, dinial ni Daisy ang numero sa kanyang telepono. Habang nagri-ring ito, hindi niya maiwasang makaramdam ng pinaghalong kaba at determinasyon. Pagkasagot ng tawag, isang pormal ngunit bahagyang excited na boses ang bumati sa kanya.“Nakahanap na ba si Miss Daisy ng paraan para maayos ang sitwasyon?”Napakagat-labi si Daisy sa tono ni Ben Gonzaga. Halatang-halata sa boses nito ang labis na interes kung naihanda na ba niya ang 50 milyong kompensasyon na hinihingi nito.Pinigilan niya ang kanyang inis at pilit na ngumiti. “Mukhang wala akong masyadong choice, pero may kaibigan akong makakatulong sa’yo sa kasong ito.”Saglit na natahimik ang kabilang linya, pagkatapos ay may narinig siyang mahinang bulong ng pagkagulat. “Oh?! May solusyon ang kaibigan mo? Sinong abogado siya?”Huminga nang malalim si Daisy upang pakalmahin ang sarili. Siguradong iniisip ni Ben Gonzaga na isang di-kilalang abogado lang ang ire-ref
Biglang napasigaw si Ben Gonzaga sa gulat. “Sige, sige! Sabihin mo lang ang oras at lugar, ako na ang bahala! Ako ang taya ngayong gabi!” Ngumiti si Casey at sumagot, “Kung ganon, mas mabuti kung magpareserba na si Mr. Gonzaga ng pwesto at ipasa ang detalye kay Daisy. May iba pa akong aasikasuhin, kaya hindi na kita aabalahin.” “Oh, oh, oh! Busy ka! Naiintindihan ko!” Agad na nagbago ang tono ni Ben Gonzaga, mas magalang at maingat na ito kumpara kanina nang kausap pa niya si Daisy. Pagkababa ng tawag, hindi napigilan ni Daisy ang matawa. “Grabe, parang nagmukha siyang fan mong sobrang devoted sa’yo! Ang saya lang! At least, napagaan mo ang loob ko ngayon.” Ngumiti lang si Casey, hindi na nagbigay pa ng ibang komento. Biglang nagbago ang ekspresyon ni Daisy, tila may naisip ito. Tumingin siya kay Casey na may halong pagtataka. “Hindi ba malapit na ang birthday party ni Lola Isabel? Balak mo bang harapin si Suzanne doon?” Saglit na natigilan si Casey, bahagyang nag-iba ang k
Inabot ng halos tatlumpung minuto bago makarating si Casey sa restaurant. Habang papalapit, tinawagan niya si Daisy, na agad namang sinagot ang tawag.“Kadarating ko lang din. Kita tayo sa entrance,” sabi ni Daisy.Tumango si Casey at binaba ang tawag.Pagdating niya sa restaurant, napansin niya ang isang lalaking nasa gitnang edad na may matipunong pangangatawan na nakatayo sa may pasukan. Halatang may hinihintay ito, ang mga mata nito’y paikot-ikot na lumilibot sa paligid na may halong pananabik at kaba.Nang makita nito si Daisy, biglang lumiwanag ang mukha nito at agad bumaba sa hagdan, ang kilos ay nag-iba, naging mas pormal at magalang. Kaagad nitong hinarap si Casey.“Miss Hera, magandang gabi! Ako si Ben Gonzaga, ang nakausap ninyo kanina.”Bagama’t hindi pa sila nagkikita nang personal, kilala ni Ben Gonzaga si Hera sa reputasyon nito. Alam niyang hindi basta-basta ang babaeng kaharap niya ngayon.Ngumiti si Casey at tumango. “Magandang gabi, Mr. Gonzaga. Tara, pumasok na tay
Nararamdaman ni Ben Gonzaga ang matinding presyon. Mabilis niyang pinunasan ang pawis sa noo bago sumagot. “Miss Casey, pangako ko, isa lang itong malaking pagkakaintindihan! Agad kong pupunitin ang kontrata ni Miss Daisy,” nauutal niyang sabi.Matalim ang tingin ni Casey, ngunit nanatili ang ngiti sa kanyang labi. “Kung ako ang hahawak sa kaso ni Daisy, Mr. Gonzaga, baka mapilitan kang magbayad sa kanya ng hindi bababa sa limandaang milyong piso.”Namutla si Ben Gonzaga sa sinabi ni Casey. Agad siyang umurong. “Kasalanan ko ito! Miss Daisy, hindi ko ito naayos nang maayos. Taos-puso akong humihingi ng paumanhin at umaasa akong mapapatawad mo ako.”Napangiti si Daisy habang tinitingnan si Casey na puno ng paghanga. “Wow! Akala ko magiging gulo ito, pero mukhang ikaw pa ang nagtatakda ng kundisyon! Hindi mo lang ako pinoprotektahan, pero posibleng makakuha ka pa ng dalawang daang milyon mula sa kanya!”Humugot lang ng maikling ngiti si Casey. “Dahil isa lang naman itong maling pag-unaw
“Pumasok ka at tingnan mo,” sabi ni Regina habang nakatitig sa kanyang cellphone. Tumango si Suzanne at agad na pumasok sa loob.Sa parehong sandali, hindi na napigilan ng mga reporter ang kanilang kasabikan at sunod-sunod na nagtanong.“Miss Casey, narinig namin na matapos ang hiwalayan ninyo ni Mr. Almendras, naging malapit kayo kay Mr. Lincoln. May plano ba kayong magpakasal?”Napangisi si Suzanne, ang tinig niya puno ng pangungutya. “Si Casey mismo ang may kasalanan kung bakit sira na ang pangalan niya. Siya ang nagdala ng gulo sa sarili niya.”Sumabat si Regina, nakangisi rin. “Wala siyang silbi kung wala ang mga plano ng ama niya. Kahit anong gawin niya para magmukhang ‘Hera,’ hindi na siya tinitingnan ni Mr. Almendras ngayon.”Saglit na lumitaw ang bahagyang ngiti sa labi ni Suzanne, ngunit agad din itong nawala at napalitan ng iritasyon. Hindi ba’t pareho lang naman sila ng sitwasyon ni Casey?Napansin ni Regina ang biglang pagbabago sa ekspresyon ng anak niya, kaya mabilis ni
Malamig ang tinig ni Casey nang sumagot siya, “Wala akong nararamdaman.”Agad na nagliwanag ang mukha ng reporter na nagtanong at mabilis na sumunod, “Dahil ba ito sa pinsan mo?”Mahigpit na hinawakan ni Suzanne ang kanyang cellphone, hindi inaalis ang tingin sa video. Naghahalo ang kaba at pananabik sa kanyang mukha. Napakunot-noo si Regina, ramdam ang tensyon. “Sa tingin mo ba, gagamitin ni Casey ang pagkakataong ito para ilaglag ka?”Dumilim ang ekspresyon ni Suzanne. “Hindi ako nag-aalala na siraan niya ako. Mas inaalala ko kung hindi siya magsasalita ng kahit ano.”Tumingin si Regina sa anak, naguguluhan. “Bakit naman?”Bahagyang nainis si Suzanne habang sumagot. “Kung masama ang sasabihin niya tungkol sa akin, madali lang akong makakahire ng mga tao online para palakasin ang imahe ko. Lalabas siyang kontrabida, habang ako naman ang magiging kawawa sa mata ng publiko.”Tumango si Regina, nauunawaan ang punto nito. “Tama, pero paano kung purihin ka niya? Hindi ba mas mahirap ‘yun?
Napatigil si Cristopher.Hindi niya talaga balak saktan ang babaeng ito, kaya dahan-dahan niyang inalis ang kamay at malamig na sinabi, “Wala akong interes.”Hindi man malinaw ang narinig ng mga tao sa paligid, halata naman sa kanilang mga mukha ang pagkabigla.“Ano ‘yon? Interesado ba siya sa babaeng ‘yon?”“Anong kalokohan ‘yan? Ang daming taghiyawat ng babae! Sino namang magkakagusto sa kanya?”“Pero hindi pa niya ‘yon nakikita, di ba? Hindi niya alam na may taghiyawat siya.”Sa isang iglap, tila naging sentro ng atensyon si Cristopher. Ang lalaking kilala sa pagiging mailap, at sa pagkabigo ng maraming babae, ngayon ay pinapanood ng lahat kung ano ang gagawin niya.Hindi naman iniinda ni Casey ang mga bulong-bulungan. Tahimik lang siyang tumingin kay Cristopher at marahang nagsalita, “Naalala mo pa ba ang isang mahalagang tao sa buhay mo? Sinabi mo noon na siya ang nagligtas sa’yo, at handa kang suklian ang kabutihan niya kahit buhay pa ang kapalit.”Napako ang tingin ni Cristophe
Casey agad na binaba ang tawag at nagpadala ng mensahe sa blue app.— Casey: [Nasa labas ako, sobrang ingay, hindi ko masagot ang tawag. May kailangan ka ba?]— Daisy: [Wala naman masyado. Nasaan ka? Narinig ko, suspendido raw ang pinsan mo?]— Casey: [Oo, salamat sa’yo~ Gagawa ako ng paborito mong braised pork kapag may oras ako.]— Daisy: [Hahahaha! Ganyan dapat! Pero nasaan ka ngayon? Bakit hindi mo masagot ang tawag ko?]— Casey: [Nasa bar.]— Daisy: [Ano?! Grabe ka! Ni hindi mo man lang ako sinama! Sino kasama mo?!]— Casey: [Mag-isa lang ako. May kailangan akong gawin. Next time, sasama ka na.]— Daisy: [Mag-isa ka? Nasaan ka? Pupuntahan kita! Kung may kailangan kang gawin, dapat may kasama ka! Paano kung may mangyari sa’yo?]— Casey: [Ayos lang ako, walang problema.]Paulit-ulit siyang pinayuhan ni Daisy, pero hindi na siya sumagot. Wala nang nagawa si Daisy kundi paalalahanan siyang mag-ingat.Ibinalik ni Casey ang cellphone sa mesa at inayos ang maskarang suot. Wala siyang ba
Muling napakunot ang noo ni Dylan, at parang lalo pang lumamig ang hangin sa loob ng opisina.Ramdam iyon kahit sa kabilang linya ng telepono, dahilan para manginig si Suzanne.Bahagyang nagbago ang kanyang ekspresyon. Huminga siya nang malalim bago marahang nagsalita, “Na-suspend ako sa kumpanya.”Saglit na natigilan si Dylan.Pero sa sumunod na sandali, tila wala siyang alam sa nangyari at pinanatiling kalmado ang boses. “Ano’ng nangyari?”Napangiwi si Suzanne. Simula pa lang, ayaw na niyang tawagan si Dylan, pero pinilit siya ng kanyang ina. Matagal siyang kinausap nito, pinayuhang idetalye ang lahat upang mas lalo pang lumayo ang loob ni Dylan kay Casey. Kapag nagtagumpay sila, mas madali nilang maisasagawa ang susunod nilang plano.Pero posible ba talaga ito?!Mariing kinagat ni Suzanne ang kanyang labi. Wala na siyang ibang magagawa kundi magpatuloy.“Konektado ito sa ilang sensitibong bagay sa kumpanya, kaya hindi ko maaaring sabihin ang lahat. Pero… hindi ko inaasahan na hindi
Alam ni Casey na hindi niya dapat isiwalat ang lahat ng detalye bago pa maayos ang opisyal na kasunduan. Sa ngayon, ang mahalaga lang ay siguraduhin na mananatiling kumpidensyal ang proyekto at hindi ito mananakaw ng iba.Marami pa siyang kailangang ayusin, at may oras pa para paghandaan ang lahat.Kapag dumating na ang tamang pagkakataon, siya mismo ang haharap sa taong iyon.Bago siya umalis, kinuha niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Ingrid.Dalawang ring pa lang, sinagot na ito ng kaibigan niya.“Uy, Casey! Sa wakas naalala mo rin ako! Akala ko nakalimutan mo na ako.”Napangiti si Casey, pero may bahid ng guilt sa mukha niya. “Sorry. Sobrang dami lang talagang nangyari nitong mga nakaraang araw.”Tumawa si Ingrid. “Relax ka lang, joke lang ‘yon! Pero sige, anong kailangan mo?”Hindi na nagpaligoy-ligoy si Casey. “May nahanap ka na bang impormasyon tungkol sa nangyari?”May narinig siyang buntong-hininga mula sa kabilang linya. “Hay naku, ang hirap hulihin ng mga galamay ng
Huminto si Jessica Rue nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang lumingon at tiningnan ang babaeng nakaupo sa tabi niya, ang mga mata ay nagtatago ng pagsusuri.Ang babae—Casey—ay marahang tinanggal ang suot na maskara, inilantad ang isang mukhang hindi estranghero sa kanya.Saglit na natigilan si Jessica Rue, ngunit mabilis niyang tinakpan iyon ng isang banayad na ngiti. “Casey? Hindi ko akalain na dito tayo magkikita.”Muling isinuot ni Casey ang maskara, ang mga mata niya ay kumikislap sa aliw. “Hindi ito aksidente. Talagang ikaw ang pinunta ko rito, Miss Jessica.”Hindi sumagot si Jessica Rue. Sa halip, pinagmasdan niya ang babae nang walang emosyon.Nagpatuloy si Casey, ang boses ay puno ng kumpiyansa. “Pwede ba tayong mag-usap sa mas pribadong lugar?”Dahan-dahang tinanggal ni Jessica Rue ang suot niyang sunglasses, isiniwalat ang malamig ngunit matatalas niyang mga mata. “At tungkol saan naman?”May pilyong ngiti si Casey nang sabihin, “Malalaman mo lang kung pakik
Si Casey bahagyang ngumiti, ngunit ang pagkutya sa kanyang mga mata ay nagsasabi ng lahat—tila ba walang saysay ang pagpupumilit ni Paulo Andrada.Sa pagkakataong ito, walang tumutol sa sinabi ni Paulo, at tuluyan nang natapos ang pulong.Nanatiling nakaupo si Casey, hindi nagmamadali. Nang tuluyang lumabas ang lahat, saka lamang siya tumayo.Kasunod niya agad si Suzanne at walang pasabing hinawakan ang kanyang kamay. “May gusto akong itanong sa’yo,” aniya, may diin sa boses.Tumingin si Casey sa paligid. Napakaraming CCTV sa conference room, at alam niyang hindi ito ang tamang lugar para sa isang pribadong usapan. Ngumiti siya nang bahagya. “Dito?”Napakagat-labi si Suzanne, mas humigpit ang hawak sa braso ni Casey, ayaw siyang pakawalan. “Sumunod ka sa akin,” madiin niyang utos.Dahan-dahang binawi ni Casey ang kanyang kamay at tahimik lang siyang tumingin kay Suzanne. Sa napakahinang tinig na tanging silang dalawa lang ang nakarinig, sinabi niya nang sarkastiko, “Suzanne, marami pa
Huminga nang malalim si Casey habang nakaupo sa harap ni Paulo Andrada, at ng iba pang matataas na opisyal ng Andrada Group. Alam niyang kahit pa ipakita nilang pinaparusahan nila si Suzanne, hindi ibig sabihin ay ipagkakatiwala nila sa kanya ang proyekto.Ineexpect niya na ito.Sa seryosong tono, nagsalita si Paulo Andrada, “Tama ang sinabi ni Suzanne. Baguhan pa si Casey at kulang sa karanasan. Kung magkakamali siya, hindi lang ang Ybañez Group ang maaapektuhan, kundi ang Andrada Group. Malaki ang magiging epekto nito sa ating reputasyon. Kaya ang dapat nating gawin ay humanap ng isang may sapat na kakayahan at karanasan para makipag-ugnayan sa kanila.”Nakasalamin si Vern Quinto at mapanuring tumingin kay Paulo. “Ngunit sinabi rin mismo ni President Ybañez na ang kondisyon para sa pakikipagkasundo ay si Casey ang mangunguna sa proyekto. Kung papalitan natin siya, paano tayo makakasigurong tatanggapin iyon ng kabilang panig?”Kaagad namang sumabat si Owen Saldivar. “Kaya nga kailang
“Dahil…”Pagkasambit ng salitang iyon, biglang hindi na alam ni Suzanne kung paano niya ipagpapatuloy.Napakagat siya sa labi, pilit iniisip kung paano lalabas sa sitwasyong ito.Ang babaeng kaharap niya, si Sheena Alonzo, ay kilalang matalim magsalita at mahilig magtanong ng mga nakakailang na bagay. Lahat ng kasamahan nito sa kompanya ay takot makipagsagutan sa kanya dahil palaging may laman ang kanyang mga salita.Kung ikukumpara, si Ralph Diaz ay mas banayad ang kilos. Magaling itong magtago sa likod ng pormal na ngiti, ngunit si Sheena—diretso, walang paligoy-ligoy, at walang pakialam kung sinuman ang masagasaan.Tahimik ang buong silid.Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Paulo Andrada, ngunit sa sandaling ito, wala siyang magagawa para ipagtanggol ang anak. Kung puprotektahan niya ito, lalabas na tila may pinapanigan siya. Kung papayagan naman niyang magpatuloy ang usapan, parang sinasang-ayunan niyang may pagkakamali nga si Suzanne.Alam niyang may malaking epekto ito sa imahe
Nang makita ni Ralph Diaz na nabasa na ng lahat ang parehong plano at may kanya-kanyang reaksyon sa mukha, isang makahulugang ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago niya muling iniangat ang kopya ng proposal ni Casey.Sa malumanay na tinig, ngumiti siya kay Casey. “Casey, bumalik ka muna sa upuan mo at magpahinga.”Tumango si Casey at agad na bumalik sa kanyang pwesto. Hindi siya nagpakita ng anumang emosyon, ngunit ramdam niya ang titig ni Suzanne na tila ba matutunaw siya sa galit. Kung wala lang sigurong ibang tao sa paligid, malamang ay nasabunutan na siya nito at tinanong kung sinadya ba niyang gawin ito!“Ito ang pinaka-perpektong proposal na nakita ko,” sabi ng isang shareholder na may kasamang paghanga. “Talagang posible itong pagkatiwalaan para sa isang matagumpay na partnership. Naisip na ba ito ni Lincoln?”Tumango si Ralph Diaz at ngumiti. “Oo. At pumayag siya.”Halatang nagulat ang karamihan, ngunit kasabay nito ay naunawaan nila kung gaano kalaki ang oportunidad na ito.