ELVIS PAGPASOK ko sa kwarto ni Franco ay sumalubong agad sa akin ang usok ng sigarilyo, at matapang na amoy ng alak. Agad akong napangiwi dahil sumakit bigla ang ulo ko dahil sa amoy. Bago tuluyan pumasok ay huminga muna ako ng malalim at tumuloy na. Sabi ni Manang Lusy ay wala raw si sir Franco ngayon dahil hindi raw umuwi kagabi, pero sino naman ang may kagagawan ng mga ‘to? Lahat ay nagkalat sa loob. Mga damit ng lalaki at babae? “Why are there women's clothes?" Nagtatakang tanong ko habang isa-isang pinulot ang mga damit na nagkalat sa sahig. Habang patuloy ako sa aking ginagawa ay biglang sumagi sa aking isipan ang isang bagay. Bigla akong napatayo ng tuwid at tiningnan ang bawat sulok ng sala sa kwarto ni Franco. Malaki rin ang kwarto ng lalaki na ‘yon. At ano ang sabi ni Manang na hindi ‘to umuwi kagabi? Nagkalat nga damit pambabae sa sahig. May milagrong ginagawa talaga ang lalaking ‘yon sa kwarto n’ya. “Ang wild naman ni Franco, pinunit ang panty?" Natatawa ako big
THIRD PERSON POV MATAPOS maglinis ng kwarto ay palihim na bumalik sa quarter si Elvis. Dali-dali niyang kinuha ang kanyang cellphone at may esenend na mensahe kay Elvira. Gusto pa sana niyang tawagan ang kanyang Mommy, pero limitado lang ang oras niya dahil tutulong pa siya sa pag-aayos. Kailangan na nilang matapos ang gawain dahil dadating na sina Hillary at Rowan. “Melody, dito ka tumayo. Sabay natin batiin ang mag-asawa, okay?" Sabi ni Ate Susi. "Opo, Ate…” tugon niya rito. Ilang sandali pa ay umayos na nang tayo ang mga kasamahan niya kaya umayos na rin siya ng tayo. Bigla naman siyang kinabahan at naging mabigat at malalim ang kanyang hininga. 'Finally, makikita ko na ang asawa ko. Miss na miss ko na si Rowan." sa isipan ni Elvis. Para naman siyang maiiyak sa sobrang saya. Pero pinipigilan lang niya ang sarili baka paghinalaan siya at masira ang kanyang plano. “WELCOME BACK MR AND MRS. WALTER!" Sabay-sabay na salita nilang lahat, maliban kay Elvis na hindi nakasab
NANG makabalik na si Elvis sa loob ng mansyon ay busy na sa kani-kanilang mga trabaho ang mga kasamahan niya. May pa-welcome party kasing gaganapin mamayang gabi. Hindi pa rin maiwasan ni Elvis na mainis sa tuwing maalala niya na may pa welcome party na magaganap mamayang gabi. Ngunit hindi rin mawala sa labi niya ang ngiti dahil mamayang gabi na niya gawin ang kanyang plano. Tutulong na sana siya kay Ate Susi sa ginagawa nito ng biglang sumulpot si Manang Lusy ang Head Maid, mula sa kung saan. “Melody, ihatid mo ‘tong coffee sa kwarto ng mag-asawa. Marunong ka ba mag-dala ng tray?" ani Manang Lusy na parang may pagdududa pa sa kanyang kakayahan. Lumaki man sa maranyang buhay si Elvis,ngunit alam naman niya ang mga gawaing bahay, lalo na nung bumukod na sila ni Rowan. “Yakang-yaka…” masigla at puno ng buhay naman na tugon ni Elvis. Nagsalubong naman ang kilay ng matanda, at natawa naman si Ate Susi na patuloy pa rin sa ginagawa. “Yakang-yaka?" "Kayang-kaya po, Manang,” pabu
NANININDIGAN ang kanyang tainga sa sinabi ni Hillary. Hindi siya pwedeng mapaalis sa mansyon dahil hindi pa niya nagagawa ang plano niya. Kailangan niyang itakas ang asawa sa lugar na 'to at maghigante sa babaing nasa harapan niya ngayon. "Madame, huwag n'yo po akong tanggalin. Pangako aayusin ko po ang trabaho ko. First day ko po kasi ngayon," mahinang sabi ni Elvis at yumuko pa. "Hmmm... I don't like repeating myself! So, leave!" "Madame, please. Give me a chance!" "I haven't heard a maid, who fluently speaks English to me." Naramdaman ni Elvis na papalapit 'to sa kanya. "Babe, just give her a chance. Don't be too cruel. She's just working, okay?! And it's not her fault, you asked for coffee earlier, so they brought coffee. Let's just go inside, okay?" May irita sa boses na salita ni Rowan at hinawakan sa pulsuhan si Hillary upang papasukin sa loob. "I don't like her, babe. She seems like, she has a thing on you. She's too pretty to be our maid. Hindi natin alam kung
ELVIS IGINIYA ako ni Franco patung sa kanyang kwarto. Actually, mainit pa talaga 'yong kape kanina. Na paso ata ako sa kamay ng bigla akong itulak ni Hillary. Napahawak kasi ako sa tray at nasagi ko ang kape, mabuti at hindi natama sa mukha ko. Gusto ko rin talaga na sgurin si Hillary, pero pilit kong pinipigilan ang sarili dahil sa mansyon. Ayaw kong mag padalos-dalos ng kilos.Ayaw ko naman talagang sumama sa kwarto ni Franco, pero pinilit niya ako kaya wala akong choice. Naalala ko na naman ang sinabi ko sa kanya na mamayang gabi ay may mangyayari sa amin. Gusto ko lang akitin ang taong 'to at pag mukhaing tanga. Akala niya siguro ay hahayaan ko siyang maka-score no?! No way! Hindi lahat ng babae ay makukuha lang niya. Malaki rin kasalanan ng lalaking ‘to. Wala nga lang nagtangka na magsampa ng kaso Kay Franco dahil mayaman ‘to at kaya niyang paikutin sa kanyang daliri ang mga kapulisan. Pero nagkakamali siya ngayon dahil makukuha na ng kanyang mga biktima ang hustisya para sa k
THIRD PERSON POV. "NAKAHANDA na ba ang lahat?" Tanong ni Romanoff sa kanyang mga tauhan at ang kasamahan na police. Kahit pa man isang mafia boss si Romanoff na Ama ni Elvis, at katulad ni Rowan ay tanging masamang kaaway lamang ang binabangga ng mga 'to. Naging malaking tulong rin sila sa pagdakip ng mga criminal at mga sindikato sa bansa. Si Rowan na isang secret agent, at si Romanoff naman ay nakikipag-cooperate rin kapag may malaking sindikato o drogas na pinupuslit ng kaaway sa bansa. "Nakahanda na po ang lahat, Boss," tugon naman sa kanya ng kanyang tauhan. Tumango si Romanoff at naghanda na rin sa kanyang sarili. Sa pa-welcome party na gaganapin sa mansyon ng mga Smith ay inimbitahan si Romanoff ng matanda na si Mr. Smith. Gustong maging kaibigan ng pamilya Smith si Romanoff at naging kakampi 'to. Ngunit lingid sa kanilang kaalaman ay anak pala nito si Elvis at father-in-law naman ni Rowan. Walang ideya ang pamilya Smith sa tunay na pagkatao ni Romano at Romanoff. Ngayo
NAKAGAPOS at walang malay pa rin si Rowan ng pumasok sa loob ng kwarto ang matandang katulong na si Manang Lus—ang Head Maid. May awang nadama ang matanda ngunit wala naman siyang magagawa dahil hindi niya naman kayang kalabanin ang pamilya na kanyang pinagsisilbihan ng maraming taon. Alam nang matanda ang kasamaan ng pamilya kaya hindi talaga s'ya naglakas loob na umalis sa pamilya kahit matanda na siya at nasa retiring stage na. "Manang, hindi pa ba tapos 'yan?" tanong ng isang lalaki na tauhan ng pamilya. "Malapit na, iho, hintay ka lang. Hindi ko pa napalitan ng damit," sagot naman ng matanda, habang inaayos ang suot nitong damit. Inutusan kasi siyang linisan si Rowan at palitan ang suot nitong damit. Hindi rin maintindihan ng matanda kung bakit nila kinulong si Rowan, obsessed na obsessed ang alaga niyang si Hillary sa lalaki noon. At ngayon ay gusto niya 'tong pakasalan matapos kidnapin. Hindi rin kasi kilala ng matanda kung sino ang asawa ni Rowan. Nabalitaan kasi ng m
WALANG gana na tiningnan ni Romanoff si Hillary. Gulat naman ang babae at kinabahan sa malamig na pakikitungo nito sa kanya. Walang ka-ideya si Hillary kung sino ang kaharap niya. Kung hindi dahil sa pagbabagong buhay ni Romanoff ay marahil kanina pa dumanak ang dugo sa paligid. Una namang umiwas ng tingin si Romanoff kay Hillary na nakahalukipkip pa rin at hindi maipinta ang mukha. Habang si Franco naman ay busy sa kanyang cellphone. “Well, honestly, I am not disrespecting anyone. I just couldn’t take it when someone acts like she’s not somebody’s girlfriend. Nalaman ko kasi na engaged ka na, Miss Hillary. So it made me wonder why you’re here alone without your fiance," Romanoff calmly says, then sipped a wine. Nakita naman ni Romanoff ang mga gulat mula sa mag-ama. Kaya palihim ‘tong napangiti. “We actually broke up, few weeks ago," pabulong na salita ni Hillary and acted cute kahit hindi naman bagay sa kanyang seryosong mukha. Maganda naman si Hillary ngunit ang mag-act kikay o
Ang bilis ng pangyayari, bagay na hindi ko inaasahan na mangyari. May takot, galit at sakit akong nararamdaman habang nasa loob ako ng mansyon na iyon kung saan narinig ko ang palitan ng putukan. Tinulungan ako ng isang lalaki at kilala ko siya, ang kaibigan kong si Russ at si Kennedy at LIndsay. Kilala ko sila pero bakit ang babae ay hindi. Nang makalabas kami ng mansyon ay agad akong dinala ni Russ sa hospital. Nakatulog ako kaya paggising ko ay medyo magaan na ang pakiramdam ko at para na akong naalaya sa kulungan ng kalaban. At nalaman ko kung sino ako. PInakilala nila sa akin si Elvis na sabi ay asawa ko raw, tapos bigla kong naalala si Hillary. Hindi ako naniniwala dahil rin sa trauma na dulot sa akin ng babae na ‘yon. Pero kahit ganun pa man ay inu-obserbahan ko rin naman siya. Magkasama kami sa iisang bubong pero hindi ko naman magawang kausapin siya kaya umiiwas na lang ako sa kanya. Hanggang sa maglakad loob akong harapin siya dahil sa Doctor niya. Parang may apply na buma
I got into an accident, when I woke up it's so cloudy that I don't remember anything. My heart aches for that moment and I feel something is missing, but my mouth uttered her name. Hillary. She was the woman whom I was looking for. But, a woman who I am not familiar with appeared in front of me. A pregnant woman crying and hugging me tightly, saying sorry. Russ told me that she is my wife, pero hindi ako naniniwala ngunit kakaiba sa damdamin na para bang may nawala na kailangan ibalik agad. Naniniwala ako kay Russ na siya nga ang asawa ko, nang maging okay na ako at pwede ng lumabas ng hospital ay dinala ako sa bahay namin mag-asawa. May iba pa kaming kasama which is si Kennedy at Lindsay na naalala ko pa naman. At sa tuwing walang tao sa bahay ay sikreto akong tinawagan si Hillary na pumunta sa bahay. Binigay niya kasi sa akin ang number niya at tawagan ko siya kapag wala akong kasama sa bahay. Pakiramdam ko tuloy ang sama kong tao, at para akong nagtaksil sa asawa ko. May mga
ROWAN’S POV I THOUGHT marrying is the best solution when it comes to relationship. I was bonded and fell in love to Hillary, the daughter of my ‘so called foster father.’ The man who killed my father, and ruining my family. Ang akala ni Mr. Smith ay wala akong alam sa lahat ng kasalanan nila sa pamilya ko. At dahil bata pa ako at wala pang kakayahan upang ipagtanggol ang sarili ay sunod-sunuran lang ako sa kanila. Pero kahit ganun pa man, nahulog ang loob ko sa babaeng akala ko ay totoo sa akin. Ang babae na una kong minahal. Niloko lang pala ako at pinaniwala lang pala ako, at kinuha ang naiwan sa akin ni Daddy bago paman ‘to pumanaw. Pero hindi lahat ng naiwan ni Daddy ay nakuha nila, dahil may itinago si Daddy na ari-arian na walang nakakaalam, kaya nung dumating ang oras na kinasal kami ni Hillary ay balak ko sanang bumukod kami at pumunta na sa ibang bansa para doon na magsimula. Ngunit namatay siya Hillary dahil sa aksidente. It took me a decade to forget her. Dahil gaano
MALAKAS akong napaungol habang nakahawak sa buhok ni Rowan ng labasan ako. My toes are shaking, and my breath is so heavy. Para akong natanggalan ng bigat sa dibdib ng makaraos rin. Mabigat rin ang hininga ni Rowan ng lumapit na siya sa akin at tinitigan ako sa mga mata. Walang salita ay agad niya akong sinunggaban ng halik kaya agad ko naman itong tinugunan. Mapusok na para bang wala ng umaga. He positioned his body in between my thighs, and felt his hardness poking my womanhood. Hinawakan ko ang kanyang pagkalalaki at inalalayan na ipasok sa loob ko. Napangisi siya at hinalikan ulit ako. “Ughhh…” malakas kong ungol ng bigla niyang sagarin ang kanyang k*****a sa loob ko. "Fuck,” mura niya ng makapasok na siya ng tuluyan sa kweba ng kaligayahan. "Yes. Let's enjoy the night, Love. Don't stop yourself, okay?” bulong ko pero mukhang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko dahil sa ekspresyon ng kanyang mukha “Why? Bakit mukhang seryoso ka ata? Is there something wrong?" mahina kong
MAHINA akong mapaungol ng bumaba ang halik niya sa aking leeg, pababa sa aking dibdib. Nakasuot ng lang naman ako ng robe, at manipis na panty dahil naiinitan ako kanina. Hindi ko naman inakala na may ganito palang mangyayari kaya hindi ako nakapaghanda. “Oh! Did you prepare this for your Doctor? Are you planning to seduce him, earlier?” he said in his sarcastic tone. Biglang umakyat ang dugo ko sa ulo ko dahil sa inis. “No! Why are you thinking that way ha? Kanina ka pa ah. I don't like that Doctor, naiintindihan mo ba?” naiinis kong salita at umupo sa kama. “Let's not do it, kung ganyan lang naman ang iisipin mo.” Bumaba na ako sa kama upang umalis ngunit mabilis niya akong pinigilan. "Sorry. I didn't mean to say that. Nagseselos lang siguro ako,” aniya. Huminga ako ng malalim at hinarap ulit siya. “Kahit kailan hindi ko gagawin na lokohin ang asawa ko kahit na nakipag-sex na siya sa ibang babae.” Wala sa sarili kong salita. Bigla na lang rin tumulo ang luha ako at n
KUNOT-NOO ko siyang tiningnan at salubong rin ang kanyang mga kilay na parang galit. Siya nga ‘yong hindi namamansin sa akin nitong mga nakaraang araw, simula nang dumating kami dito sa bahay namin. Dito ko na naisipan na magpagaling dahil ito ang bahay namin mag-asawa, narito rin lahat ng mga gamit namin, mga litrato, our wedding photo patunay na asawa niya ako. Magdududa pa ba siya kung sino ako sa buhay niya? “Me? Flirting with that Doctor?” usal ko sabay turo sa sarili ko at sarkastikong tumawa."Why? Hindi ba totoo?” taas tono niyang salita. Para talagang galit. "Excuse me, Mr. Walter. Ako talaga ha? Hiyang-hiya naman ako sa'yo,” naiirita na salita ko at tinalikuran siya sabay halukipkip. “So, are you really mad at me?” mataas pa rin ang tono ng pananalita niya. Kahit miss na miss ko na siya, kahit gustong-gusto ko na siyang yakapin, hawakan, sunggaban ng halik ay hindi ko magagawa dahil baka masaktan na niya ako ng hindi niya sinasadya. “Galit ka talaga sa akin? Really?” sal
HILLARY MY blood ran cold, when Frank told me about Rowan. Agad akong nanghihina at nawalan ng balanse ng sabihin niyang natamaan ang ulo ni at patay na. Sunod-sunod na tumulo ang luha ko at ang sikip ng dibdib ko. Hindi ko na rin na pigilan ang humahagulgol at sumigaw at nagwawala. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, sobra akong nasaktan. I lost him. I really lost him. Habang patuloy lang ako sa pag-iyak ay tinulungan ako ni Daddy na tumayo at inalalayan naman ako ng isa naming tauhan na makalabas na kami ng tunnel. Nang makita na namin ang daan palabas ay siya rin naman ang pagsalubong ni Frank sa amin na duguan. Nanlaki ang mga mata ko at bumilis ang tibok ng puso ko. Agad akong tumakbo sa kanya na labis ang pag-aalala, ngunit ngumiti lang siya sa akin. Mapungay na rin ang kanyang mga mata kaya natakot ako Bak pati siya ay mawala rin sa akin. No! Hindi maari! “Bilisan n’yo, baka mabuksan siya ng dugo," sigaw ko habang nakasuporta sa kanya dahil nararamdaman ko ang panghi
ELVIS woke up in a middle of the night, dahil sa masamang panaginip. Hinihingal siya at namamawis. Akala niya ay totoo ang kanyang panaginip na hinabol siya ng mga lalaki na tauhan nina Hillary at ang ama nito. Gusto siya nitong patayin, kasama na ang kanyang mga anak. Sa kanyang pagmamadali ay nadapa siya kaya mabilis siyang nakuha ng mga tauhan ni Hillary. And Hillary shot her without a second thought. Sobrang dilim ng kwarto at tahimik. Nasa hospital pa rin siya nagpapagaling. Hindi niya nga maalala na isang araw na siyang tulog, at dahil din sa anesthesia na tinurok sa kanya. Dahil nakaramdam siya ng uhaw ay dahan-dahan siyang bumangon at umupo sa kama ng maramdaman niyang may kamay na nakahawak sa kanya. Medyo madilim ang kanyang kwarto at hindi gaanong kita kung sino ang kasama niya kaya nakaramdam siya ng takot at kaba na baka hindi tao ang kasama niya. Na baka tauhan ‘to ni Hillary naghihintay lamang sa kanya ng magising.“Don’t touch me!" Natarantang sigaw ni Elvis at mabil
LABIS ang tuwa sa mukha ni Russ dahil sa sinabi ng kaibigan na si Rowan. Napakamot naman si Rowan sa kanyang batok na parang nahihiya habang ang mga mata ay nasa labas pa rin ng hospital building. Hindi naman totally nakalimutan ni Rowan ang lahat, may mga alaala pa naman siyang naalala at kusang bumabalik. Si Russ ay ang itsura lang nito ang kanyang naalala ngunit hindi niya maalala ang pangalan nito na pilit naman niyang inaalala. Ang iba naman ay hindi niya maalala ang itsura, ngunit alam naman niya ang pangalan ng mga ito. Kahit sa mga kasamahan niya ay wala siyang maalala sa kanila na pilit naman niyang inaalala. Napapagod lang ang utak niya at sumasakit ‘to kaya kailangan niyang uminom ng gamot upang mawala ang sakit nito. He is not fully recovering after what happened to him that he need to be checked. Si HIllary lang naman ang nagbibigay sa kanya ng mga gamot. Gamot na sumisira sa kanyang alaala. Pero kahit ganun pa man ay may alaala naman na kusang bumabalik, at ang palagi n