Revenge Of The Trillionaire Heiress

Rowan's POV

“You may now kiss the bride.” Kaya mo yan Rowan, just kiss the damn bitch and get it over with. I lifted the veil and to my horror…

“IKAW?!” Sabay naming sigaw.

What the hell is she doing here?! Is she planning to ruin my life all over again? At sino ba ang nag make-up sa Amazonang ‘to?! Hindi man lang na-blend ng maayos ang eye shadow at hindi match ang foundation sa skin tone niya! What a walking disaster!

Napansin ko ang bulungan ng mga tao sa paligid namin kaya gumawa kaagad ako ng paraan.

“Ikaw ba ‘yan? Sobrang ganda mo naman.” Napangiwi siya lalo kaya pinanlakihan ko siya ng mata.

“Oo nga, ikaw din ang ganda mo.” What the fuck?!

“Kiss the bride.” Ulit ng nagkasal sa amin.

Hindi ko maalis ang pandidiri sa mukha ko, hahalikan ko ang babaeng ‘to? Ni hindi bagay ang shade ng lipstick niya sa kanya tapos hahalikan ko ‘yan? Paniguradong pati ako magmumukhang bangkay kapag idinampi ko ang labi ko dyan.

Pumikit pa talaga siya. Huh! Akala niya ba gusto kong mahawa sa lipstick niya? I leaned closer to her, making it look like we're kissing, “Anong ginagawa mo rito? Ang pangit ng make-up mo!” bulong ko sa kanya.

Napadilat siya at pinanlisikan ako ng mga mata, “Kailangan ko ng pera, at kailangan mo ng asawa. Kaya heto, ‘wag ka nang maarte dyan at halikan mo na ako.” Seryoso ba siya?! Kadiri!

“Eeew!” Lumayo na ako sa kanya nang marinig ko ang palakpakan. “Ngumiti ka sa Lola ko, ipakita mong masaya tayo.” Pasimple ko siyang siniko.

“Alam ko, mamamatay na ‘yan kaya nga desperado kang magpakasal ‘di ba?” Maganda ang pagkakangiti niya matapos niyang sabihin iyon. Kahit kailan, napaka demonyo talaga!

You're probably wondering how I got into this situation…

FLASHBACK

“Apo, matitiis mo ba ang Lola mo? Alam mo naman na ikaw lang ang nag-iisang lalake sa inyong magpipinsan. Mag-asawa ka na kasi. Maawa ka na sa Lola mo.” Here we go again with her melodramatic lines. May kinuha siyang envelope sa bed side table niya at iniabot iyon sa akin.

“What's this?” Kunot noo kong tanong.

“Findings ko, I have cancer apo.”

“What?!” Alam ko namang OA at dramatic si Lola kaya binuksan ko muna ang envelope bago mag hurumintado. Stage 4 lung cancer, iyon ang nakalagay.

“Pasensya ka na kung ngayon ko lang sinabi, ayoko kasing mag-alala ka pa sa akin.” Para akong binuhusan ng malamig na tubig, lumingon ako kay Mama. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at nagpunas ng luha.

“Am I the only one who doesn't know about this?!”

“Yes, I'm sorry Apo.” Hinawakan ni Lola ang kamay ko at kinausap ako ng masinsinan, “Pasensya ka na kung sa ganitong paraan mo pa nalaman. Ang akala ko kasi gagaling pa ako, I don't want to bother you.”

“Lola don't say that.” Umupo ako sa tabi niya at niyakap siya ng mahigpit. Hindi ako makapaniwala. Hindi ko kaya.

“Can you make your Lola's wish come true before I leave?” Wala na akong nagawa kung hindi tumango. Umiyak ako sa balikat niya habang hinihimas niya naman ang likod ko.

And that's the reason kung bakit ako napunta sa ganitong sitwasyon. Ang paghahanap sa isang babaeng kaya akong pakasalan ora mismo.

“Tita please, just help me find a decent woman.” I'm practically begging her at this rate. Siya lang naman kasi ang maraming kakilala.

“Naku Rowan ha? Sususgod-sugod ka sa office ko para bigyan ako ng problema? Sinasabi ko sa ‘yo, stressed ako ngayon! At saka bakit hindi ka na lang makipag blind date?”

“I don't have time for that. You know how busy I am. Just help me, hire someone who can pretend to be my bride.”

Itinigil niya ang pagtatype sa laptop at tinitigan ako, “Sa tingin mo ba talaga may babaeng tatagal diyan sa ugali mo, Rowan?”

“I'll pay. Kahit gaano pa kamahal ‘yan, just find me someone to marry.”

Umayos siya ng upo at hinubad ang reading glasses, “Hahanapan kita ng babaeng hibang para magpakasal sa ‘yo.” Napairap na lang ako sa sinabi niya, “Pero kailangan mo siyang pakisamahan ng maayos at huwag kang reklamador.”

THE DAY BEFORE THE WEDDING

[From: Tita Yassy

Tomorrow is your Wedding. Here sa beach namin, pinadala ko na sa driver ang susuotin mo. Wedding will start at 8AM, don't be late!]

“Hay, istorbo.” Inabot ako ng ala una ng madaling araw sa dami ng tinapos ko.

KINABUKASAN, I came at the venue at 7AM. Lahat ay nakaayos na, marami ring bisita kahit ang sabi sa akin ay intimate wedding ito. I saw my family sitting in front while waiting for the bride. Kaagad akong lumapit kay Lola at nagmano.

Marami-rami na kaming napagkwentuhan, pero hindi pa rin nagpapakita ang bride.

“Where is she? Lagpas alas otso na. I don't wanna be a laughing stock Tita,” bulong ko sa kanya habang nagpipilit ng ngiti sa harap ng Altar.

“Wait, I'll call her. Baka na-trafic lang.”

“Please! This is embarrassing!”

Tumalikod siya at muling nagdududtdot sa cellphone. This is the first time na makikilala ko ang babaeng mapapangasawa ko at ngayon pa lang ayaw ko na agad sa kanya. Sino ba naman kasing nalilate sa araw ng kasal nila? So unprofessional.

Eight Thirty, trenta minutos akong mukhang tanga sa harap ng altar. Nagsimula nang tumugtog ang wedding march kaya lahat sila ay nagsi lingon na sa bride. Pasimple akong napairap sa sobrang pagka irita. Whoever this chic is, I'll make sure she'll know her lesson.

PRESENT

Samarah's POV

“Kaya mo ‘yan Sam, please lang kayanin mo. Wala ka namang choice ‘di ba? Kailangan mo ‘tong racket na ‘to.” Para akong tanga na kinakausap ang sarili habang naglalakad palapit sa altar. Halo-halo ang nararamdaman ko. Kinakabahan, natatakot, natatae, hindi ko na alam.

Paglapit ko sa harap ay marami pang cheche bureche na naganap. Gusto ko na lang matapos ang lahat ng ‘to para makatae na ‘ko.

“You may now kiss the bride.” Napalunok ako at tumulo ang malamig na pawis nang marinig ko ‘yon.

“Sam, kaya mo ‘yan. ‘Wag mo siyang suntukin please lang. Kaya mo ‘yan,” bulong ko sa sarili.

Pero lahat ng kaba ko ay napalitan ng galit nang makita ko kung sino ang nagtaas ng belo ko.

“IKAW?!” Sabay naming sigaw.

Dinig namin ang pagkabigla ng mga tao sa paligid at ang bulungan ng mga pamilya niya. Rowan?! Si Rowan Fontano ang pinakasalan ko? Eh malambot pa sa akin ito eh!

“Ikaw ba ‘yan? Sobrang ganda mo naman” parang robot niyang sabi habang nanlalaki ang mga mata at parang tuod sa kinatatayuan niya.

Nakangiwi akong sumagot sa kanya, “Oo nga, ikaw din ang ganda mo.” Ginaya ko ang paraan niya ng pagkakasabi. Napatingin ako sa paligid namin at lahat sila mukhang nawiwirdohan na.

“Kiss the bride.” Ulit ng nagkasal sa amin.

Napalunok ako at sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay para akong manyak na dinilaan ang ibabang labi ko. Kaagad naman siyang napangiwi at halatang diring-diri. Gusto kong tumakbo nang unti-unti siyang lumapit sa akin. Pilit kong inaalala ang sitwasyong kinasasadlakan ko ngayon para lang pigilan ang sarili kong suntukin siya. Kung hindi ko lang talaga kailangan ng pera, gugulpihin ko ‘to.

Pumikit na lang ako at pilit nilunok ang pride ko, ramdam ko na ang hininga niya sa pisngi ko nang biglang…

“Anong ginagawa mo rito? Ang pangit ng make-up mo.”

“Kailangan ko ng pera, at kailangan mo ng asawa. Kaya heto, ‘wag ka nang maarte diyan at halikan mo na ako.”

“Eeew!” Napamulat ako ng mata nang marinig ko ang palakpakan. Pinagmukha niya lang pala na naghalikan kami, bading talaga.

Plastik kaming ngumiti sa lahat. Umakyat ang kilabot sa katawan ko nang hawakan niya ang kamay ko.

“Ngumiti ka sa Lola ko, ipakita mong masaya tayo.”

“Alam ko, mamamatay na ‘yan kaya nga desperado kang magpakasal ‘di ba?” Todo ngiti pa rin kami sa lahat pero ang totoo ay halos pipiin na namin ang kamay ng isa't isa.