Chapter 22
KALILA MADISON RAMIREZ
ISANG LINGGO ang lumipas at sa wakas ay nakabalik na si Jazz sa eskwelahan namin. Ang pagbabalik niya ang naging dahilan kung bakit maingay ang umaga namin sa loob ng silid-aralan. Nang makarating kasi siya rito, pinaliligiran agad siya ng mga kaklase namin para magtanong at maki-chismis.
Ang kanang kamay ni Jazz ay may cast
GULONG GULO ang utak ko. Hindi ako makapag-isip ng maayos dahil sa mga sinasabi ni Jazz sa akin ngayon. Samahan pa ng reaksyon niya kaya nadadala na rin ako sa pagiging balisa. Pabalik-balik ang tingin ko sa kinakagat-kagat niyang kuko sa kaliwang kamay at mga mata niyang lumilinga sa kabuohan ngcomfort room,tila ba hinahanap ang sa tingin niya'y nagmamasid."Jazz, hindi kita maintindihan. Kumalma ka muna," sabi ko habang marahang hinawakan ang dalawang pisngi niya upang ipaharap sa akin ng maayos."Sabi mo mag-iingat ako sa taong nakasalamin. Ibig mo bang sabihin, kilala mo na kung sino ang may gawa nito sa'yo? Estudyante ba siya ng Gatewood?" sunod-sunod na t
Chapter 24KALILA MADISON RAMIREZMATAPOS ang naging usapan namin ni Jazz sa loob ng banyo kahapon ay naging maingat ang bawat kilos ko. Medyo balisa na rin ako dahil sa isiping baka ako rin ay sinusundan ng taong may gawa noon kay Jazz. Hindi ko na rin siya nakausap pa kasi palaging nakaaligid sa kaniya ang tatlong kaibigan.Ayaw ko ngang pumasok sana ngayo
Chapter 25ERICKA CONSTANCIAKAKATAPOS KO lamang kumain ng hapunan kasama ang aking Mama at ang nakakatandang kapatid ni Cassidy na si Ate Jessica sa hapagkainan nila. Hindi namin kasama si Sir–ang ama nila–dahil hindi iyon nauuwi ng maaga at madalas dumadating sa bahay ng hatinggabi.Kagaya ng nakagawian, hindi sumasabay si Cassidy sa amin. Mada
Chapter 26KALILA MADISON RAMIREZPAGKABABA KO ng sasakyan namin, agad kong iginala ang paningin sa lugar. Nagbabakasakali akong makita sa paligid ng eskwelahan namin ang taong nagbigay sa akin ng nakakabahalang mensahe kahapon. Mabuti na nga lang talaga at iyon lang ang inihatid sa akin ng unknown number, dahil kung may kasunod pang mensahe iyon, hindi sana ako aabot ng araw na ito sa sobrang taranta.
Chapter 27KALILA MADISON RAMIREZ"Bakit siya pupunta rito..." wala sa sariling bulong niya suot ang nasisindak at nagbabagang mga mata."Sino po ang tinutukoy niyo?" Huli na nang lumabas sa bibig ko ang mga katagang puno ng pagtataka. Napatingin na rin sina Jessica at Vaughn sa ginang dahil sa naging tanong ko.
Chapter 28KALILA MADISON RAMIREZTAHIMIK LAMANG AKO habang kumakain ng hapunan kasabay si Mommy at Nanay Belinda. Wala si Kuya Henry dahil umuuwi siya sa bahay nila tuwing gabi at doon na kumakain.Sa buong minuto namin sa hapagkainan, hindi ako umiimik o sumingit kahit panay ang pag-uusap nina Mommy at Nanay. Masyado kasing ukopado ang utak ko sa mga nalam
Chapter 29LORELEI JEFFERSONTHE WAY Kalila asked me that question makes me want to laugh sarcastically yet I refrain myself to do so. Instead, my lips curved upwards as the playful words immediately jumped out of my mouth."So tell me, how can a guy like him became my boyfriend?" I asked her, bitterness and hatred were evident from my tone.
Chapter 30KALILA MADISON RAMIREZBIYERNES NA at ngayon gaganapin ang Sports Fest na talaga namang pinaghandaan ng bawat tao rito sa Gatewood. Abala ang mga estudyanteng may sinalihang isport sa pagwa-warm up at paghahanda samantalang kaming hindi kalahok, ay manonood at taga-cheer ng aming mga kaklase.Ang plano ko sana sa araw na ito ay hindi na lang papas