Hello, pwede po bang pa-like ng note ko, mag-iwan ng comments sa bawat chapter po kahit ano lang po for engagement ng book. Pwede rin kayong mabigay ng gems. Paki-rate na lang din po ang book. Malaking tulong na po 'yan sa book ko.
Luna's POV Maya-maya lang ay dumating na sina Marga at Cassie, parehong may bitbit na stuffed toys at balloons para kay Bella. Pagkapasok nila sa kwarto, agad na bumungad ang malalawak nilang ngiti, pero kita ko rin sa mga mata nila ang pag-aalala. "Luna!" sabay nilang tawag, sabik na lumapit sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Halos maluha ako sa init ng yakap nila. Ilang linggo rin kaming hindi nagkita dahil sa sunod-sunod na nangyari sa buhay ko. Hindi ko namalayan kung gaano ko sila na-miss hanggang sa mga sandaling ito. "Grabe ka, girl," sabi ni Marga nang bumitaw siya sa pagkakayakap. "Bakit hindi mo man lang kami kinontak nang maaga? Halos mamatay kami sa pag-aalala sa 'yo!" "Hindi ko rin kasi alam kung paano sasabihin sa inyo," sagot ko, bumuntong-hininga ako. "Sobrang dami lang talagang nangyari." Lumingon ako kay Bella, na tahimik na nakaupo sa kama habang pinagmamasdan kami. "Baby, sila si Tita Marga at Tita Cassie, mga kaibigan ni Mommy." "Hi, Bella!" masiglang sabi
Luna's POV Hindi ko maitago ang excitement ko habang naghahanda para sa sorpresang sinasabi ni Alexus. Hindi ko alam kung ano ang pinaplano niya, pero sa tono ng boses at sa kinang ng mga mata niya kanina, alam kong isang espesyal na bagay ito. Habang nag-aayos ako sa harap ng salamin, hindi ko mapigilan ang sarili kong ngumiti. Parang high school lang ako na kinikilig sa crush ko. "Saan ka pupunta, Mommy?" tanong ni Bella mula sa kama habang yakap-yakap ang paborito niyang stuffed toy. Lumingon ako sa kaniya at ngumiti. "May pupuntahan lang kami ni Daddy, baby. Pero babalik din kami agad." "Date po?" aniya, kumikislap ang malalaking mata niya. Tumawa ako. "Ewan ko. Surprise daw eh." "Ayieee!" hirit niya bago bumaling sa kabilang side ng kama. "Yaya Ana! Si Mommy at Daddy po, magde-date!" Napailing na lang ako at pinagpatuloy ang pag-aayos. Excited ako, pero hindi ko rin maiwasang kabahan. Bihira lang magplano ng ganito si Alexus, kaya hindi ko maiwasang mag-isip ng kung ano-an
Luna's POV Napuno ng tensyon ang buong paligid. Si Alexus ay tila nagpipigil ng inis, habang si Daniela naman ay nakapamewang na, may bahagyang ngisi sa labi—isang ngising pamilyar sa akin. Ngiting nanunukso. Ngiting may binabalak. Huminga ako nang malalim at tumingin kay Alexus. “Can we talk?” Alam kong naiintindihan niya na hindi ito isang simpleng hiling lang. Alam niyang kailangan naming pag-usapan ito nang kami lang dalawa. Mabilis siyang tumango. “Let’s go to my office.” Bago ako tumalikod, binalingan ko muna si Daniela. Hindi ko na kailangang magsalita—ang tingin ko pa lang ay sapat nang ipaalam sa kaniya na hindi ko siya tinatanggap sa bahay namin. Dumiretso kami ni Alexus sa opisina niya sa loob ng bahay. Pagkapasok namin, sinara ko ang pinto at humarap sa kaniya. "Alexus, ano ba ‘to?" hindi ko na napigilang itanong, puno ng frustration ang boses ko. "Bakit nandito na naman siya?" Bumuntong-hininga siya, halatang pagod na sa argumento. "Luna, hindi ko na siya pwedeng p
Luna's POV Nasa kwarto na kami ni Alexus, at kasalukuyang nakahiga siya sa kama habang ako naman ay palakad-lakad sa harapan niya, hindi mapakali. "You're overthinking, baby," aniya, bago ako hinila sa tabi niya. "Maupo ka nga rito. You're wearing out the floor." Tiningnan ko siya nang masama pero hindi siya natinag. Hinatak niya ako kaya napaupo ako sa tabi niya. Napabuntong-hininga ako. "Hindi mo ba nakikita, Alexus? Daniela is trying to stir things up between us. Alam mong matagal na niyang gusto kang maagaw sa akin!" Napangiti siya, bago ipinatong ang baba niya sa balikat ko. "Kahit anong gawin niya, Luna, wala siyang laban sa 'yo." "Bakit parang ang gaan-gaan lang ng tingin mo sa sitwasyon?" lumingon ako sa kanya, nag-aalalang nakatingin. "Alexus, she's here. In your house. She has access to everything, including you." Muling bumuntong-hininga si Alexus at iniharap ako sa kanya. "Luna, trust me. I let her stay here because she has nowhere else to go. Alam kong ayaw mong man
Luna's POV Pagkalabas ko ng kwarto upang kumuha ng tubig sa kusina, tumambad sa akin ang hindi ko inaasahang eksena—si Daniela, nakatayo sa sala, may hawak na baso ng alak, at nakataas ang isang kilay habang nakangisi sa akin. Oh, great. Round two na agad? "Ano pa bang ginagawa mo rito?" malamig kong tanong habang naglakad papunta sa kusina. Napangisi siya at sumunod sa akin, dala pa rin ang baso ng alak. "Hmm. Ang taray naman ng tanong mo, Luna. Bakit, bawal na ba akong gumala dito sa bahay ni Alexus? Kasi, to be honest, mas matagal ko nang nakakasama si Alexus kesa sa 'yo." Napabuntong-hininga ako habang nilalagay ang tubig sa baso. "And? Gusto mong bigyan kita ng award?" Tumawa siya nang mahina. "Gusto ko lang naman ipaalala sa'yo kung sino ako sa buhay ni Alexus noon." Binalingan ko siya at sumandal sa counter, iniikot ang baso sa aking kamay. "At gusto kong ipaalala sa 'yo kung sino ako sa buhay niya ngayon." Naningkit ang mata niya. "You think you won just because Alexus
Luna's POV Pagkagising ko kinabukasan, bumaba ako sa kusina para magkape, at doon ko nadatnan si Daniela—nakatayo sa harap ng counter, naka-cross arms, at nakangiti nang nakakaloko. "Wow, ang aga mo namang manggulo," sabi ko habang inaabot ang coffee mug sa may cabinet. Nagkibit-balikat siya. "Gusto ko lang makasigurado na hindi ka na naman nagtatangkang agawin ang posisyon ko sa buhay ni Alexus." Napahinto ako saglit sa pagsalin ng kape sa tasa ko. Posisyon? Napatawa ako nang mahina bago humarap sa kanya. "Daniela, in the first place, hindi ka naman na relevant sa buhay ni Alexus. So paano ko aagawin ang isang bagay na hindi naman sa 'yo?" Naningkit ang mga mata niya. "Huwag mo akong gawing tanga, Luna. Matagal ko nang kilala si Alexus. Mas matagal pa kaysa sa "yo. Ako ang nauna sa buhay niya. At kahit anong gawin mo, hinding-hindi mo mabubura ang nakaraan namin." Nilagyan ko ng asukal ang kape ko at marahang hinalo ito. "Tama ka. Hindi ko mabubura ang nakaraan ninyo. Pero ikaw
Luna's POV Napabuntong-hininga ako habang nakatayo sa harap ng pintuan ng private room kung saan naka-confine ang mommy ni Alexus. Matagal ko nang gustong bumisita, pero hindi ko rin maiwasang kabahan. Alam kong hindi naging madali para sa kaniya ang aksidenteng nangyari, kaya gusto kong iparamdam na nandito ako para sa kaniya. Huminga ako nang malalim bago ko dahan-dahang itinulak ang pinto. Ngunit sa pagpasok ko, agad akong natigilan sa nakita. Si Daniela. Kasama niya ang anak niyang si Danica, at pareho silang nakangiti habang kausap ang mommy ni Alexus. Hindi lang ‘yon, pati ang kapatid ni Alexus at ibang kamag-anak nila ay nandoon din—at halatang komportable sila sa presensiya ni Daniela. Parang sumikip ang dibdib ko sa nakita. Ilang segundo akong nanatiling nakatayo sa may pintuan, hindi makagalaw. Pakiramdam ko, para akong isang estranghera sa loob ng kwartong ito—sa pamilya ni Alexus. "Mahal na mahal ka namin, Tita," malambing na sabi ni Daniela habang hawak ang kamay ng
Luna's POV Matapos ang tensyonadong pag-uusap namin ni Daniela, nanatili akong tahimik sa tabi ng kama ni Mommy Anabelle habang iniisip ang lahat ng nangyari. Kahit anong gawin ko, hindi ko maalis sa isipan ko ang mga sinabi ni Daniela. Gusto niya akong guluhin, lituhin, at paalisin sa buhay ni Alexus. Pero hindi ako basta-basta magpapadala. Nagising si Mommy Anabelle ilang minuto matapos siyang muling makatulog. Nang makita niya ako, agad siyang ngumiti at hinawakan ang kamay ko. "Luna, anak... Pasensya ka na kung hindi kita masyadong nakakausap nitong mga nakaraang araw," mahina niyang sabi. "Mom, huwag niyo na pong isipin ‘yon," sagot ko, pilit na ngumingiti. "Ang mahalaga, magpagaling po kayo." "Alam mo, anak, masaya ako na ikaw ang babaeng kasama ni Alexus ngayon," aniya habang pinagmamasdan ako. "Alam kong marami kang pinagdaanan, at hindi naging madali ang lahat para sa iyo. Pero tandaan mo, hindi kita huhusgahan sa kung ano ang nakaraan mo." Napatingin ako sa kaniya at do
Bella's POV"How's your vacation?" agad na tanong ni Mommy pagkababa ko pa lang ng kotse. Hindi pa nga ako nakakapasok ng bahay, bungad na agad ang tanong.Bago pa ako makasagot, lumapit na siya kay Brent, ngumiti nang todo, at tila ba matagal na niyang hindi nakita ang paborito niyang anak. Hinila niya ito papasok ng bahay habang masigla pa ring kinakausap.“Mommy! Sino ba talaga ang anak ninyo? Ako o si Brent?” Hindi ko na napigilan ang inis sa boses ko. Parang ako pa tuloy ang bisita sa sarili naming bahay.Nakita kong napangisi si Brent at pasimpleng tumawa. Sinamaan ko siya ng tingin.“Tumigil ka nga riyan. Wala kang karapatang magustuhan ‘yan,” bulong ko sa sarili ko habang padabog na sumunod sa kanila.Pagkapasok sa loob ng bahay, bumungad sa akin ang mga kapatid ni Daddy kasama ang kani-kanilang asawa. Parang mini-reunion agad.“Nakauwi na pala ang ikakasal,” pang-aasar ni Tito TJ nang makita akong umupo sa harapan nila.“Anong ikakasal? Hindi ko pa nga ‘yan boyfriend!” asik k
Bella's POVNapabalikwas ako ng bangon, parang sinampal ng hangin ang ulirat ko nang makita ko kung sino ang katabi ko sa kama.Oh my God. Brent?!At hindi lang basta katabi—topless siya! Kita ang matitigas niyang dibdib at ang defined abs na parang kinukuryente ang sistema ko. Shit.Agad kong tiningnan ang sarili ko. May suot pa naman akong oversized shirt—kakaiba, hindi akin. Sa pagkakakilala ko sa sarili ko, hindi ko ito madalas isuot kahit kailan. Pero mas nakahinga ako nang maluwag dahil may suot pa akong panty at walang senyales na may nangyari. Still…Anong nangyari kagabi?!Napahawak ako sa ulo ko. Parang binugbog ang kalamnan ko at parang may sumabog sa loob ng ulo ko. Then memories started crashing back, piece by piece.The bar.The drinks.The guy named Jacob.At ‘yung mala-horror na moment nang magsimulang manghina ang katawan ko.Si Brent.His face.His arms were catching me.Tapos…Oh God.I kissed him.I practically climbed on him like a wild animal!Napamura ako sa isi
Brent’s POV Napamura ako habang pilit kong inaayos ang pagmamaneho. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, pero ang atensyon ko ay nasa babaeng lasing na lasing na nasa tabi ko. She was completely out of it. Hindi ko alam kung gaano karaming alak ang nainom niya o kung may halong kung ano ang ininom niya, pero hindi ito normal. Her body was heating up—ramdam ko iyon dahil panay ang dikit niya sa akin, at kahit malamig ang aircon ng sasakyan, nag-iinit ang katawan niya. Damn it. "Brent..." Mahina niyang tawag, parang may kung anong lambing sa boses niya. "You’re so handsome... Why are you so handsome?" Napakagat ako sa loob ng pisngi ko. “Just stay still, Bella,” malamig kong sagot, hindi ko siya tinapunan ng tingin dahil alam kong kung makikita ko siya ngayon—mukhang lasing, mapungay ang mata, at may bahagyang namumulang labi—baka lalo akong mahirapan. Nang makarating kami sa villa, mabilis akong bumaba ng sasakyan at pinagbuksan siya ng pinto. Pero bago pa ako makagalaw, bigla ni
Brent’s POVNapamura ako sa loob-loob ko habang mabilis kong nilalabas si Bella mula sa bar. Hindi na niya maitutuwid ang sariling mga paa, kaya wala akong choice kundi buhatin siya. Ang kanyang katawan ay bahagyang nakasandal sa akin, at kahit sa ganitong estado, ramdam ko pa rin ang init ng balat niya sa ilalim ng maninipis niyang kasuotan.Alam kong malakas uminom si Bella, pero hindi siya ganito. Hindi siya basta-basta natutumba sa alak. Kung ano man ang nasa baso niya kanina, sigurado akong hindi lang basta alak ‘yon.Lumabas kami sa bar, at sa bawat hakbang ko, mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng sitwasyon. Gusto ko siyang pagalitan, sigawan, at ipamukha sa kanya kung gaano siya ka-reckless. Pero hindi ko magawa. Hindi ngayon. Hindi sa ganitong estado niya.“Ang init,” bulong niya, kasabay ng pag-ungol at pag-galaw ng katawan niya sa braso ko.Bago pa ako makapag-react, naramdaman kong lumapat ang malalambot niyang labi sa leeg ko.I froze.“Damn it, Bella.” Mariin akong nap
Bella's POV Buong maghapon kaming nagpakasaya ni Brent sa pagligo, ngunit habang papalapit ang gabi, hindi ko maiwasang maramdaman ang lungkot sa nalalapit naming pagbalik sa Manila. Bukas na ang flight namin, at sa susunod na araw, birthday na ni Daddy.Pero bago matapos ang trip na ito, may isang bagay akong gustong gawin—uminom.“Brent, gusto kong tikman ‘yong local drinks nila rito,” sabi ko habang naglalakad kami pabalik ng villa.Agad siyang napatingin sa akin na para bang may sinabi akong hindi katanggap-tanggap. “At bakit naman?”“Because I want to experience Coron the right way. Hindi puwedeng uuwi akong hindi natitikman ang specialty drinks nila.”Nagtaas siya ng kilay. “Hindi ka puwedeng malasing.”“Hindi naman ako malalasing, no.”Napabuntong-hininga na lang siya, pero halatang ayaw niya sa idea ko.Pagkalipas ng isang oras, nakabihis na ako—isang itim na tube top at denim shorts ang napili kong isuot. Medyo daring, pero hello? Nasa isla kami, at gabi na. Sino ang mag-aal
Bella's POV Ang tubig sa Twin Lagoon ay kasing linaw ng kristal, at ang sikat ng araw na dumadampi sa ibabaw nito ay nagpapakintab sa tila salamin na dagat. Hindi ako mapakali sa excitement habang hinahaplos ng hangin ang balat ko.Nasa loob na ako ng bangka, handang-handa nang lumusong, nang mapansin kong nakapamulsa si Brent sa gilid, malalim ang titig sa akin na para bang may hindi siya gustong mangyari. At nang magtama ang mga mata namin—ayun na, alam ko na.Napailing ako nang bahagya. “Brent, what’s your problem now?”Hindi siya sumagot. Bagkus, marahang lumapit siya sa akin at may iniaabot—isang tuwalya.Tinaasan ko siya ng kilay. “Seriously?”Nakatikom lang ang panga niya. “Takpan mo ‘yan.”“Excuse me?”Tinapunan niya ng tingin ang suot kong navy blue two-piece swimwear. Hindi ito sobrang revealing, pero halata sa mukha niya na hindi siya komportable."Maliligo ako," madiin kong sabi, habang hinahatak ang tuwalya palayo sa kamay niya.“Sa villa ka na lang maligo.”Halos matawa
Bella's POVNagising ako nang maaga dahil sa sunod-sunod na pag-ring ng cellphone ko. Pagkaabot ko rito, hindi ko na kinailangang tingnan ang caller ID—alam kong si Brent iyon. Wala nang ibang manggigising sa akin nang ganito kaaga maliban sa kanya."Hello?" Ang garalgal na boses ko ang bumungad sa kanya habang pinipilit kong idilat ang mga mata."Good. Gising ka na," tugon niya, malamig pero may bahid ng pangungutya. "May pupuntahan tayo. Gumayak ka na."Kahit inaantok pa, napilitan akong bumangon. Naging mabilis ang kilos ko matapos marinig ang excitement sa boses ni Brent. Iilan lang ang pagkakataong ganito siya kasabik sa isang bagay, kaya hindi ko iyon palalampasin."At saan naman tayo pupunta, boss?" tanong ko habang tumatayo mula sa kama at nag-unat ng katawan."Sa Twin Lagoon," sagot niya. "Sikat 'yon rito sa Coron. Sayang naman ang bakasyon mo kung hindi mo makikita."Napangiti ako. Matagal ko nang gustong makita ang Twin Lagoon. Isa ito sa mga pinaka-magandang destinasyon di
Bella’s POVTumingin ako sa orasan at napansing may dalawang oras pa bago matapos ang araw na ito. Today is March 30—ika-32 na kaarawan ni Brent. Kahit alam kong hindi niya ipinagdiriwang ang birthday niya dahil sa 5th death anniversary ng kapatid niya, gusto ko pa rin kahit paano iparamdam sa kaniya na may dahilan pa rin para maging masaya sa araw na ito.Naglakad ako papunta sa kusina at naghanap ng kahit anong matamis. Napangiti ako nang makita ang isang chocolate cupcake na natira mula sa hapunan namin kanina. Mabilis kong kinuha iyon at naghanap ng kandila. Maswerte akong may nakita akong maliit na birthday candle sa isang drawer.Sinindihan ko ang kandila at agad na bumalik sa veranda ng kwarto ni Brent. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko, pero gusto kong bigyan siya ng kahit kaunting kasiyahan ngayong araw.Pagpasok ko sa kwarto, nakita kong nakatayo pa rin siya sa veranda, nakatingin sa malayo, hawak ang bote ng alak. Kita sa mukha niya ang lungkot at tila malalim na inii
Bella’s POV Pagkababa ko mula sa kwarto, agad akong natigilan sa nakita ko—isang eleganteng hapag-kainan na may nakahandang masasarap na pagkain. Ang buong dining area ay may romantikong ambiance, may kandilang nakasindi sa gitna ng mesa, at may maliliit na petals ng rosas na kumakalat sa paligid. Napakunot ang noo ko. Ano na namang drama ito ni Brent? Lalo pa akong nagtaka nang makita siyang nakatayo sa tabi ng mesa, hawak ang isang bouquet ng pulang rosas. Mukha siyang seryoso, pero may bahagyang pilyong ngiti sa labi niya. Lumapit ako nang dahan-dahan, pilit inaalam kung may mali ba akong nagawa para bigyan ako ng bulaklak ng lalaking ito. "For you," aniya, iniaabot sa akin ang bouquet. Tiningnan ko lang iyon saglit bago muling ibinaling sa kanya ang tingin. "Anong okasyon?" nagtatakang tanong ko habang iniirapan siya. "Hindi naman tayo mag-jowa, bakit mo ako binigyan ng bulaklak?" Nakita kong bahagyang napangisi si Brent bago umiling. "Pwede bang huwag mo akong susungitan ng