Hello, salamat sa pagbasa ng kabanata na ito! Please vote Gem and also follow me in the profile here. And add my other books in your library. Thank you! Salamat sa mga nagbigay ng Gem and also gifts. Grabe ang saya ko.
3rd Person's Point of View* Napatingin si Jane ngayon sa labas ng bintana habang nasa sasakyan sila ngayon. Dahan-dahan siyang napahawak sa puso niya habang inaalala niya ang nangyayari sa kanila ni Rafayel. Hindi niya na kilala ang sarili matapos ang pangyayaring iyon a month ago. Hinarap siya nun ni Rafayel at nasa funeral home sila nun. Bumilis ang tibok ng puso niya nang makaharap niya si Rafayel. Inaamin na niya sa sarili niya na tuluyan na nga siyang nahulog sa lalaki at hindi na niya iyon ipagkakaila dahil parang niloloko lang niya ang sarili niya. "Can I talk with you kahit sandali lang." Napatingin siya kay Rafayel nun at ramdam niya ang walang emosyon sa pagbigkas ng mga salitang iyon. Hindi alam ni Jane kung ano ang sasabihin nito pero umagree na lang siya na sumama kay Rafayel. "Okay." Lumakad sila palabas ng funeral at nasa garden sila ngayon at nakatalikod ngayon si Rafayel sa kanya at mukhang ito na din ang oras para aminin na din sa kanya na mahal niya ang lala
Geraldine's Point of View* "No, forget him." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay dad. "Bakit po?" Doon ko na-realize na may Asawa na pala ito at yun ang sabi ni Jane sa akin. "O-Okay..." Napayuko na lang ako at napatingin sa kamay ko. "Sana maintindihan mo ang nangyayari ngayon." "Wala akong maintindihan, dy. Wala nga akong maalala sa nangyayari sa buhay ko ngayon." Nakikita ko na nag-aalala siya habang nakatingin sa akin. "Pero kagaya ng sinabi niyo po ay gagawin ko ang bagay na yan dahil alam ko ginagawa niyo lang ang nararapat para sa akin." "Mabuti naman at alam mo ang bagay na yun, sweetheart." Niyakap naman ako ni Daddy. Pero ramdam ko sa puso ko na parang may something parang may mali. Nakarating na kami sa isang restaurant at agad kong nakikita ang mga sweets sa stall. "Daddy, mukhang masarap yan po." "Bawal ka niyan baka magka-diabetis ka, Gerry." Natigilan naman ako sa sinabi niya at napa-pout naman ako. Naalala ko na hindi pala ako papakainin ni D
Geraldine's Point of View* Gabi na at tulog na si daddy at ako naman ay nakamulat pa din. Nangangati akong lumabas ng bahay parang may gusto naman kasi akong puntahan at hindi ko alam kung ano ang gusto kong puntahan. Alam ko na maraming mga taong nagmamasid ngayon sa kahit saang sulok ng condo ni Dad. Sino pa ba? Edi ang mga tauhan niya na mga assassins. Pero sanay na ako sa bagay na yan at makahinaan din sila na alam ko at madali akong makakatakas dahil sa bagay na yun. Biglang tumunog ang tiyan ko na kinahinto ko at napatingin ako sa tiyan ko. Tumayo ako at napapout ako dahil parang nag-crave ako ng sweets. Baka yun ang gusto kong puntahan. Napatingin ako sa malaking window ko at napa-isip ako doon ng magandang idea. Kasabay ng paghahanap ko ng sweet sa gabing ito ay ang pag-alam ko sa Asawa ko. Nandidito ako ngayon sa bansang ito at ang ibig sabihin nun ay nandidito din ang Asawa ko. "Okay..." Mahinang ani ko at tumayo ako. Pumunta sa cabinet at may nakikita naman ak
3rd Person's Point of View* Napamulat si Mike dahil hindi nga siya makatulog at ang tanging nasa isipan lang niya ay ang Asawa niya. Tumayo siya sa upuan niya at napatingin sa relo niya. Nasa kompanya pa kasi siya at kahit umuwi siya ay wala namang naghihintay sa kanya doon. Kinuha niya ang phone kasabay ang gamit niya at lumakad papunta sa elevator. Sumandal siya sa elevator at naalala niya ang mga sandali nila dito sa loob ng elevator at ang hinihingal na mukha ng Asawa niya habang hinahalikan niya ang leeg nito matapos sa malambot na labi nito. Hindi niya namalayan na tumutunog pala ang phone niya kaya tiningnan niya iyon at sa underground iyon pero hindi na niya muna sinagot dahil pagod na pagod pa siya. Napagdesisyonan niya na dumiretso na lang sa bar para mag-inom. Magpapalasing siya boung gabi para makalimutan niya sandali ang problema niya. At yun na lang ang paraan niya para makatulog na din siya. At nagmamaneho na siya papunta doon. Geraldine's Point of View* Na
Geraldine's Point of View* Naririnig ko ang malalakas na musika na nanggagaling sa mga malalaking speaker sa boung paligid. Dahan-dahan akong pumasok at tinanggal ko ng tuluyan ang jacket ko at inilagay sa bewang ko. Ginaya ko din ang ginagawa ng ibang babae na parang tinali niya sa tiyan niya ang damit nila na makikita ang tiyan nila. Ang buhok ko naman ay nilugay ko iyon. Para sa cake ay gagawin ko ang lahat makakain lang nun. Lumakad ako papunta ako sa kung nasaan ang mga inumin. Mukhang masarap ang mga juice doon sa parang stall at napatingin ako sa katabi ko na mukhang masarap ang iniinom niya na parang rainbow na inumin. "Ah Kuya," tawag ko na kinatingin sa akin ng bartender. "Isang ganyan nga po." "Okay, miss." Agad na niyang ginawa sa harapan ko at namamangha ako habang nakatingin doon. "Here's your drink, ma'am." Namamangha pa din akong nakatingin doon. "Thank you." Tinanggal ko ang mask ko. Agad ko iyong tiningnan bago ininom at nanlalaki ang mga mata ko at
3rd Person's Point of View* Sobra na sa kalasingan ngayon si Mike at hindi na din niya sinasagot ang mga tawag sa cellphone niya. Parang nilulunod niya ang sarili sa alak na iniinom niya ngayon. Kanina din siya tinatawagan ni Rafayel dahil sa pag-aalala. Gabi na kasi at hindi pa din ito umuuwi. Napatingin siya sa beer at mahina siyang natawa nang maalala niya ang nangyari noon pa man. Addict na addict ang Asawa niya sa beer at inubos pa nito ang lahat ng beer nung kasal nila. "Wife, kung beer lang ang makakapabalik sayo ay ibibigay ko ang lahat ng beer sayo... You like that, right?" mahinang bulong niya. Pinapangarap niya na sana isang bangungot lang ang lahat ng ito at paggising niya ay makikita niya ang Asawa niya na nasa tabi niya at nakangiting nakatingin sa kanya o minsan ay sinusungitan siya. "Wife, let me hear your voice again. Please." "Hello, sir." Napakunot ang noo niya dahil kanina pa siya kinakausap ng mga babae at may mga tumabi pa nga sa kanya. Hindi niya ito
Geraldine's Point of View* Natigilan ako habang nakatingin sa lalaking nasa harapan ko kanina. Nakikita ko ang pagod na nasa mga mata niya ngayon habang nakatingin sa akin. "Is that really you, my wife? Bumalik ka na at di mo na ako iiwan diba?" Hinawakan niya ang bewang ko nang napansin niya na may nakahawak pa sa akin ngayon na mga gwardya. Nanindigan ang mga balahibo ko nang makita ang malamig na tingin niya sa mga lalaking nakahawak sa akin. Mukhang wrong move atah ang ginagawa nila sa akin. Tiningnan ko ang mga mata niya. "Why are you holding my wife's arms?" Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ng dalawang gwardya na hawak niya. Isang iglap ay nagulat ang lahat dahil bumagsak ang dalawang security ng hinginon anak ng president. Napatingin naman ako sa anak ng president na namumutla habang nakatingin sa lalaking kaharap nila at may hawak na itong baril na nakatutok sa mga gwardya. "I don't allow you all to touch my wife." Bakit niya ako tinatawag na asawa? Teka Asaw
Geraldine's Point of View* F-Flirting daw... Hindi naman yun ang trip ko sa kanya! "You misunderstand that... Mister." Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin at ako naman ay napatakip sa bibig ko. Hindi ko naman siya kilala eh kaya mister ang natawag ko sa kanya. "Uhmm... I think I need to go." Tatakbo sana ako nang mahawakan niya ako na kinalaki ng mga mata ko. Ang bilis niya! Waaa paano ako makakatakas nito ngayon? "And where do you think you're going, wife?" Napatingin ako sa kanya at binuhat niya ako na kinakapit ko sa kanya. "M-Mister, I think you got the wrong person. Hindi ako ang wife na sinasabi mo." Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. "Amnesia?" mahinang bulong niya at mukhang naging seryoso ang mukha niya habang nakatingin sa akin. "I will ask you later." Natigilan ako nang marinig ko ang tunog ng sasakyan sa pulis. What the! May mga pulis! Sana di ko na lang pinatakas ang lalaking iyon! Kinuha ko ang mask ko sa bulsa ko at inilagay
Geraldine's Point of View*Pero bago niya ako dalhin sa assassin world ay ilalakad daw muna niya ako sa underworld nila. Exciting na ako sa bagay na yun. Yes, pamilyar na sa akin ang Assassin na underworld pero ang Mafia Underworld na pinamumunuan ng hubby ko ay hindi ko pa nakikita.Ganito ang nangyari sa amin...Flashback... Natapos ang ehersisyo namin at nakikita ko na hinihingal na ang mga bodyguards at kaming dalawa ay normal na sa amin ang bagay na iyon."As usual, hindi pa din nawawala ang energy mo, Astraea."Napatingin ako kay Skyler na nagsalita sa gilid. Nandidito rin ang mga brothers ko dahil kasali sila sa training namin.At hindi ko pa sinasabi ang tungkol sa pagbalik ng alaala ko."Salamat, Sky. Ikaw din hinihingal ka pa din parang tumatanda ka na ha.""Araw-araw naman kasi--- Teka tinawag mo kong matanda, Astraea?! Hindi mo ba naaalala na sinabi mo na ako ang pinakagwapo sa mga brothers mo?"Napakunot ang noo ng tatlo na nasa likod niya."Hindi ko alam ang bagay na yu
Geraldine's Point of View* Umiiyak ako habang nakahawak sa kamay ng hubby ko. Nandidito kami ngayon sa kwarto namin at natutulog pa din siya na parang patay na. Pero hindi naman siya patay. Ang sabi nila Jane at Rafayel ay may ininom si Mike na parang kagaya sa ininom ni Juliet sa Romeo at Juliet na movie. Hindi ko alam na totoo pala ang bagay na yun. Pinapahina niya ang heartbeat ng isang tao pero babalik din ito sa normal matapos ang dalawang oras. "Milady, ito na lang ang naisip na paraan ng Grandpa mo para madali mong maalala ang nakaraan mo." Napatingin ako kay Jane. "Delikado man ay kailangan pa din naming gawin dahil yun ang inutos sa amin. At nakikita naman namin na effective naman ang bagay na yun." Napakagat ako sa labi ko pero di pa din ako mapapanatag lalo na kinakabahan pa din ako sa sitwasyon ni Mike na hindi pa din nagigising. "Bakit di pa din nagigising si Mike?" Nagkatinginan naman sila. "Lampas na tatlong oras ang nagdaan simula nung ininom niya ang gamot n
Geraldine's Point of View* Huminga ako nang malalim, pinakiramdaman ang mga tali sa aking pulso at hindi ko iniinda ang sakit aa ulo ko ngayon. Kailangan kong kumalma, kailangan kong makahanap ng paraan upang makatakas. Sa isang iglap, nakahanap ako ng tiyempo. Gamit ang lahat ng lakas na natitira sa akin, iginiling ko ang aking pulso, pilit na inaalis ang tali habang hindi sila nakatingin. Dumaan ang ilang segundo bago ko naramdaman ang bahagyang pagluluwag nito. Ngunit bago ko pa tuluyang makawala, lumapit si Jane at marahas akong sinampal. Napangiwi ako sa sakit, ramdam ko ang hapdi sa aking pisngi. "Sa tingin mo makakatakas ka?" bulong niya, may halong pang-aasar sa kanyang tinig. "Huwag kang magpumiglas, Geraldine. Mas magiging masakit lang ito para sa iyo." Muling bumaling ang tingin ko kay Mike. Dugo ang tumulo sa kanyang labi, mahina na siya, pero naroon pa rin ang apoy sa kanyang mga mata. Pilit niyang itinaas ang kanyang ulo at sa isang iglap, isang mahinang
Geraldine's Point of View* Nararamdaman ko ang sakit ng katawan ko ngayon habang nakaupo sa upuan kaya dahan-dahan akong nagising. Napamulat ako at agad akong nagising kasabay ng pagtingin-tingin ko sa paligid kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam kung saan ako ngayon at naaamoy ko din ang paligid na parang amoy limang mga gamit ang nandidito ngayon. Madilim ang paligid pero may kaunting liwanag naman ang nanggagaling sa gilid. Nakikita ko din ang hagdan paakyat na pamilyar sa akin. Hanggang sa makita ko ng maliwanag ang nasa paligid at nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay Mike sa tabi na walang malay. "H-Hubby..." Nagpapanik ako ngayon. Doon ko napansin na nakatali pala ang kamay at paa ko ngayon. "Damn! Hubby! Wake up!" Nakikita ko ang dugo at pasa sa katawan at mukha niya na mas lalo kong kinaiyak ng maigi. "Mike, di ako pumapayag na mamamatay ka! Please, wake up! Susuntukin talaga kita kung umuna ka." Pinilit kong tumakas sa pagkakatali ko pero nararamdaman k
Geraldine's Point of View*Sa isang kagubatan ay may mga taong nakahawak sa akin at kahit anong galaw ko ay di pa din nila ako binitawan.Nanghihina ako noon at wala din akong masyadong naririnig dahil sa nangyari sa aking aksidente."Nasa atin na ngayon ang heiress ng assassins!"Nagtawanan sila at nag apiran pa habang naglalakad.'Somebody help me.'Nagpatuloy pa din sila sa paglalakad nang matigilan sila nang makita nila nila ang dalawang Leon na handa nang umatake sa kanila.Napatingin ako sa dalawang Leon. "H-Help me...""Rawr!"Nagulat naman sila sa sigaw ng Leon na kinahulog ko at agad silang naglabanan ng baril.Paputukan sana nila ang mga Leon nang napansin nila na nasa harapan na nila ito ngayon at dinamba ang taong may hawak sa akin.Nakita ko na pinu-protektahan naman nila ako."Damn! Lions! Let's leave!"Agad na silang nag-alisan at ako na lang ang naiwan at kasama ang mga lions dito.Tinulungan naman ako nila na makatakas sa pagkakatali ko noon at niyakap ko sila. At do
Geraldine's Point of View* Nakarating ako sa opisina ni Mike habang dala ang gawa ko. Nagulat pa ako nung umiyak si ate cooker kanina kasi bigla naman kasing umiyak eh! Flashback... "Bakit ka po umiiyak, ate. Hindi po ba masarap? Pasensya na po." "Milady, sobrang sarap po ng luto ninyo. Naalala lang niya ang mga luto ninyo noon kaya siya naiiyak," paliwanag ni Manang sa akin at tumango-tango naman si ate. "Namiss ko lang po ang luto ninyo, milady. Sana po wag na po kayong mamatay. Hindi po namin kaya po." Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. "Gagawin namin ang lahat maligtas ka lang po namin. Gagawin po namin ang lahat maging safe ka lang po, milady." Napangiti ako habang nakatingin kay ate cooker. Lumapit ako sa kanila ay niyakap ko silang dalawa. "Thank you po. Wag na po kayong umiyak dahil nadadamay po ako eh." "Hindi ko po mapigilan po." Mas lalo siyang napaiyak niyakap ko na lang siya ulit. End of Flashback... Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang makarat
Geraldine's Point of View* Napapout ako habang nakaupo sa higaan at si Mike ngayon ang nagsusubo sa akin ng almusal. Pagod na pagod ako ngayon dahil sa kagagawan niya at siya naman parang ang blooming ha. Hindi niya talaga ako tinigilan at nagustuhan ko naman pero di pa din niya pa din ako tinigilan at nakailang rounds pa kami! "Bawing bawi ha." Kunot noong ani ko sa kanya at nagpatuloy pa din siya sa pagngiti sa akin at siningkitan ko lang siya ng tingin. "You want this, right? Ikaw mismo ang nagsabi sa akin sa bagay na ito tapos ikaw yung magtatampo." Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "For your information. Ang sabi ko ay kiss sa lips at hindi ko sinabi na iyon ang gagawin natin." Napasimangot naman siya habang nakatingin sa akin. "Ayaw mo ba?" Napakagat ako sa labi ko at napahawak sa ulo ko. Napatingin ako sa binti ko na may mga kiss marks. "Nag-iwan pa talaga ng ebidensya oh." "Uhmm... Mark lang yan na akin ka, wife." "Yung mark ba kailangan boung kataw
Geraldine's Point of View* Gulat pa din silang nakatingin sa akin ngayon. Totoo naman ang sinabi ko eh. Malinaw sa aking alaala ang mga nangyayari noon. Ang Phantom Syndicate ay isang grupo ng mga malalakas na assassins sa boung mundo. At mahirap ang pagdadaanan mo para makapasok sa grupong iyon. Maaga akong sinalang ni Dad sa grupong iyon at sa batang edad ko ay madali akong nakapasok dahil natapos ko ang lahat ng task na binigay sa akin. Malaki din ang pasasalamat ko kay dad nun dahil maaga niya akong sinanay nun at madali na lang sa akin ang makapasok doon. Kahit ilang taon na akong hindi nagpapakita doon ay kasali pa din ako sa grupo dahil never sinabi na patay na ako sa lahat. Nawala lang ako at babalik ako kung kailan ko gusto. "Teka lang ano ba ang kailangan niyo sa grupo namin?" "Teka, teka! Kung kasali ka sa grupo ng Phantom Syndicate ay sigurado na kasali ka sa top nila diba? S-Sino ka... I mean ano ang assassin name mo?" ani ni Zeke sa akin. "I'm Nyx. Yun ang ni
Geraldine's Point of View* "Come here, wife." Dahan-dahan naman akong lumabas sa pinagtataguan ko at tumakbo ako papalapit kay Mike at niyakap ko siya habang nakatingin sa mga taong nandidito ngayon. Nakikita ko ang gulat na gulat sa mga mukha nila na parang hindi makapaniwala sa nakikita. "Astraea? Siya ba yan?" nauutal na ani nung isang lalaki na may pangalang Skyler. Napatingin ako kay Mike na nakangiting nakatingin sa akin. "They're your team nung agent ka pa. This is Ethan, Zeke, Xavier and lastly Skyler. May naalala ka sa kanila?" Napakunot naman ang mga noo nila habang nakatingin kay Mike. "Muller, what do you mean? Di niya kami kilala?" "Hindi. Nagka-amnesia siya at ang tanging naalala niya ay ang nangyari sa kanya nung bata pa siya." "Bata pa siya?" tanong ni Xavier sa kanya. "Hmm... Nung panahon na hindi niyo pa siya kasama sa America. She's the daughter of Maximus Morgan." Nanlalaki naman ang mga mata nila sa sinabi ni Mike. "Teka si Maximus Morgan ay ang Mas