MasukShare
CHAPTER FORTY-NINE: One of greatest desire
Terakhir Diperbarui:
2021-12-30 04:20:37NAKAHUPA rin si Karina at namumungay pa rin ang mga mata na lumapit sa kama. She’s still teasing me. I have no option but to let her have her tremendous orga.sm that lead to convulsion.
“You want more?” I asked.
Hindi nakasagot si Karina matapos ang ginawa kong pagkain sa peals niya. S******p at sininot ko lahat ng takas, making sure that nothing will be left. Gustong-gusto raw niya kapag kinakain ko siya nang ganoon. Napapasigaw siya at sinisigaw niya nang malakas ang pangalan ko. Gustong-gusto ko rin naman kung paano siya umungol at makiliti sa ginagawa ko na halos ilang beses siyang mangisay dahil sa sobrang sarap. It felt paradise. Kahit na pinakikinggan ko lang at pinanonood siya. I felt alive and the joy always running into my veins.
“That’s for today. Magpahinga ka na muna.”
“Sabay.. haah.. tayong.. haah.. maligo,” sabi pa niya habang pinipilit buuhin ang sentence habang pinapantay ang paghinga.
“Just take a rest.”
Iniyakap ni K
JL DaneHey guys! Happy new yeat. I hope I will start the year right. Might have a daily update na by January 1. Salamat sa patuloy na suporta. :)
Bab terbaru
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED NINE: A beautiful nightmare
KARINA'S POVPAPADILIM na ang paligid, bumababa na ang araw kasunod ang pagbaba at pagkuha ko ng pangdipensa ni Zeke sa kanyang sarili. Tuluyan kong naagaw iyon sa kanya."No," pagmamatigas niya at nakababa ang ulo. "Hindi kita kayang pakasalan."Dumilim ang anyo ko sa pagmamatigas niya. "Kung gayon ay isa sa atin ang dapat nang mawala, Zeke."Wala akong pakialam kung hanggang kamatayan o kahit impyerno ay magsama pa kami."Mag-drive ka!" sigaw ko sa driver na napilitang sumunod at minaniobra ang sasakyan. Nakatutok pa rin ang ulo ng baril kay Zeke.Hindi ko napaghandaan ang pang-aagaw rin ni Zeke. Naiputok ang baril at tumama iyon sa isang lalaking nasa harap namin. Bumagsak ito, at hindi ko sigurado kung nawalan na ng malay. Bahala na kung saan siya natamaan. Ang mas mahalaga ngayon ay mapasaakin si Zeke sa kahit na anong paraan. Sisiguraduhin kong wala akong kaagaw.Hindi ako nagpatalo. Pilit kong kinukuha ang baril hanggang muli iyong pumutok. Sa pagkakataong iyon ay tumama naman
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED EIGHT: A triggered unrequited love
KARINA'S POVNAKATALI sa likod ang mga kamay ko, nakatalukbong ng sako, kaparehong anyo nang sapilitan naming isinama si Celestine.Hindi na ako puwedeng umatras. Narito na ako at inihatid na ako ng mga kakosa o katropa ko. Sila man ay nag-aalala sa puwedeng mangyari sa akin. Nabanggit ko naman sa kanila na isa rin itong paraan upang makakuha kami ng pera kay Zeke. Kahit gawa-gawa ko lang iyon at hindi ko sigurado kung makaliligtas ako sa bagsik ng aking mahal na si Zeke.Sa likod ng sako ay nagdarasal ako na hindi niya ako mabuko. Suot ang gloves na lalong nagpapainit sa mga kamay ko. Namamasa, may bahagyang panginginig. Alam ko kung paano magalit si Zeke. Alam ko na rin ang kahinaan o ang baho niya. Wala ng atrasan at hindi ako puwedeng mabigo.Naaaninag ko sa sako ang nakalatag na marriage contract nang sabihin niyang pirmahan ko iyon. Napangiti ako. Ito ang kanina ko pa hinihintay. Ngunit hindi puwedeng magpahuli. Dapat akong lalong mag-ingat at hindi ipahalatang hindi si Celestin
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED SEVEN: The plan for deception
KARINA'S POV NAKATUTOK ang mga mata ko sa sinusundang sasakyan. Hindi ko hahayaang makawala sa akin ang abogado.Napakuyom ang malamig kong palad nang maalala kung paano pumalpak ang walang kwentang abogado.Ayaw kong makulong si Zeke pero ito na yatang abogado na ito ang pinakawalang kwentang nilalang.Pinahid ko ang kumawalang luha sa mga mata ko. Hindi ako puwedeng sumuko ngayon. Kailangan ng anak ko ng isang ama."Itabi mo kuya," sabi ko sa driver na agad sumunod sa sinabi ko.Galing sa city jail ang abogado. Sumakay ng sariling saksakyan, nag-drive, hanggang sundan ko kung saan ang baba niya.Nang makitang opisina nito na isang Law firm, agad na rin akong umibis ng sasakyan.Suot ang bull cap, ini-adjust ng mga daliri ko iyon para matago ang mga mata ko, saka iniangat ang zipper ng suot kong university jacket, abot hanggang leeg.Bago pa man siya makapasok sa loob, sumalubong na sa tagiliran niya ang hawak kong balisong at ako ay nakaalalay sa likuran niya."Ano ang sinabi sa iy
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED SIX: Planned Perfectly
CELESTINE'S POVNAGYUKO ako ng ulo at napatingin din sa kanya. Masidhi. Binabasa sa mga mata niya ang totoong intensyon sa ginagawa niyang ito.I froze in my feet. There might be something weighing them down, it felt heavy, to stop me from moving. My mind can't even process what I heard.Masama ang tinging ipinukol ko sa kanya. "Hindi mo ba ako balak dispatsahin?"Pinanlakihan niya ako ng mga mata saka mabilis na umiling."Maghubad ka, Celestine. Ngayon na," mariing utos niya nang hindi ako kumikilos at wala sa mga mata niya ang pag-aalinlangan.Puno ng pagtatakang tinitigan ko siya. "B-Bakit?" Ngunit wala siyang balak sumagot. Kumabog ang dibdib ko, hindi sa takot kung hindi sa bagay na ikinababahala ko. Hindi ko pa siya nakitang ganito kaseryoso at kadeterminado. "Ano ang balak mo?"The shiver ran down through my spine. My stomach twitches. Imposible namang ipa-gang rap3 niya ako. Dahil mukha namang nasa kabaitan stage pa siya."Hubarin mo ang suot mo, Celestine," she repeated, decla
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER 105: A plan for disaster
CELESTINE POVHABOL ko ang aking paghinga nang dahan-dahan akong magmulat ng mga mata. I felt like I was drowning, but I wasn't. I'm not in the water, but my face is covered in a… 'What is this?' It's a cloth or a sack. I am not sure. Sobrang init na nahihirapan akong makahinga. Nang igalaw ko ang mga kamay ay nakagapos na ang mga iyon sa likuran ko.Mga tinig ng mga lalaking kumuha sa akin ang naririnig ko sa likod ng bagay na nakatalukbong sa akin. Wala akong maaninag. Madilim ngunit nakikita ko ang bulto ng anino nila."S-Sino kayo? Ano ang kailangan n'yo sa akin?" Sa wakas ay nakuha ko ang sariling tinig.Nakaupo ako sa sahig dahil sa lamig niyon."Huwag kang matakot, Miss. Hindi ka masasaktan sabi ni Boss."Napaigtad ako sa nagsalita na ang boses ay nasa harapan ko na at hindi ko namamalayan. Ilang hakbang lang ang layo niya sa akin."Ano bang kailangan nyo sa akin? Nakikiusap ako, pauwiin n'yo na lang ako. Kung pera, magkano at ipahahanda ko."Pilit kung sinisilag ang kausap ngu
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED FOUR: Marriage Surprised
EZEKIEL BELLEVERA'S POV"PUMILA kayo nang maayos para sa rasyon ng pagkain," sigaw ng warden na abala sa paghampas ng batutang ipinagyayabang niya.Nagpagitna ako sa pila. I quickly dashed the plate, spoon, and fork, walked forward, and waited for the people serving a handful of food from each dish. Enough for a person, but I think no. It is not enough for a person starved to death.Naupo ako sa bakanteng table at naghila ng silya. Masasamang tingin ang pinupukol ko nang maraming magtangkang maupo. Napilitan silang sumunod nang makita ang mga mata kong nagbabanta ng gulo.'Hah! Dapat lang!' Alam naman nilang ayaw ko ng may kasalo, but they are still insisting on being with them. I am not part of their circle and not part of this jail as well.Everyone looks at me amazed and shakes their heads.Nang matiwasay na akong nakaupo ay dahan-dahan kong iniangat ang kutsarang nakasandok na ng kanin saka ko iniluwa ang kapirasong papel na binalutan ng powder.Inihalo ko iyon sa ulam at kanin. I
