Liliana’s Point Of View*Natapos na kaming kumain at gabi na at kakatapos ko lang maligo at lumakad ako papunta sa dressing room dahil ang sabi ni Asher may damit daw ako sa drawer niya. Aba malay ko kung kaninong damit iyon basta hihiram muna ako. Mabuti naman at hindi kami nakabili ng damit kanina. Kinabahan ako baka kasi gumastos na naman siya sa akin.Binuksan ko ang drawer at natigilan ako at nasilawan sa mga magagandang damit na nasa loob.“Oh my God…”Napanganga ako habang nakatingin doon. “Ito ba ang sinasabi niyang iilang dress lang.”Lumapit ako at naamoy ko na puro yun bago at may tag pa! Don’t tell me!“Asher!” sigaw ko sa pangalan niya at nrinig ko na lumapit siya at binuksan niya ang pintuan at napatingin siya sa akin at sa damit ko at doon ko na realize na naka towel lang ako!Damn wrong timing!“Hey, your eyes!”“What is it, Wife?”Nakikita ko na may dala pa siyang libro at nakasout siya ng reading glasses. Mukhang nagbabasa siya ng libro at ang gwapo niya pag nakaso
Liliana’s Point Of View*Napamulat ako dahil sa alarm clock sa cellphone ko at dahan dahan kong kinuha ang phone ko na nasa table at pinatay ko ang tunog at napahawak ako sa malambot na parang buhok na nakayakap sa katawan ko at ramdam ko ang hininga nito sa dibdib ko.Dahan dahan akong nagmulat at nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Asher na yakap yakap sa katawan ko at ang mukha niya ay nasa dibdib ko na na parang yun na ang inunan niya. As in nakadikit ang mukha niya sa dibdib ko at kahit may damit ay nakakahiya pa din dahil wala akong bra!"Aahhh!”Natulak ko siya na kinaresulta na nahulog siya sa higaan at agad akong napahawak sa dibdib ko.“Aray… anong problema, Wife?”Napatingin ako sa kanya na nahihirapang umupo sa pagkaka-hulog sa higaan.“Hala, I’m sorry! Bakit naman kasi… kasalanan mo kasi!”Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin at napakamot siya sa ulo niya dahil sa nangyayari. Umupo siya sa higaan at napahawak siya sa pwetan niya.“Hala, masakit ba?”Ayan
Liliana’s Point Of View*Nasa iisang sasakyan kami ngayon at nasa likod kaming dalawa ngayon dahil meron naman siyang driver.Kinuha ko ang reading glasses ko at nakatali ngayon ang buhok ko.“Wife, wag mo ng itali ang buhok mo. Mainit ba sa department mo? Gusto mo bang lagyan ko pa ng aircon doon?”“Malamig na doon no. Wag na.”“Kung malamig pala ay ilugay mo na ang buhok mo.”“Ayoko. Sanay na ako sa ganito.”Napakunot naman ang noo niya at bigla siyang lumapit sa akin at nagulat ako nung kagatin niya ang leeg ko na kinalaki ng mga mata ko at pilit ko siyang tinutulak ay di siya nagpapapigil at sa huli ay hinalikan niya iyon na kinanindig ng mga balahibo ko.Lumayo siya at tiningnan niya at napangiti siya at agad naman akong napahawak sa kagat niya.“Anong ginagawa mo?”Binatukan ko siya na kina-aray naman niya at agad ko namang kinuha ang salamin na nasa bag ko at tiningnan ko iyon at nanlalaki ang mga mata ko dahil napaka visible ng bite marks niya sa leeg ko na malapit sa batok ko
Liliana’s Point Of View*Ngumiti ako habang nakatingin sa kanila.“Teka, naninibago ako sa damit mo ngayon at nagpaayos ka na ng buhok. Bakit di mo tinawagan?”Dahil alam ko na yung mga manang na damit ang bibilhin mo para sa akin at hindi itong mga ganitong klaseng damit.“Ah, nakalimutan kitang tawagan. Pero bagay naman sa akin diba?” nakangiting ani ko sa kanya at napatingin ako kay Gerald at nakatulalang nakatingin sa akin.Dahan dahan siyang lumakad papunta sa akin at dahan dahan niyang tinanggal ang reading glasses ko. Mabuti naka contact lens ako ngayon at kahit di na kailangan ng reading glasses ay hindi malabo ang paningin ko.Mas lalong natulala si Gerald at maski ang mga kasamahan ko dito ay nagulat din na wala akong reading glasses.“Di ko alam na ganyan pala ka ganda si Liliana kahit walang reading glasses.”“Ang swerte naman ni Gerald na maging Fiancee siya.”“Babe, you’r
Liliana’s Point Of View*Concentrate ako sa pagtatrabaho nang di ko napansin na lunch time na pala at di ko din namalayan na nandidito na pala ang dalawa sa gilid ko.“Babe, it’s lunch time already.”Napatingin ako kay Gerald na nag-aalala sa akin. Napatingin naman ako kay Mirabelle na nakatayo sa gilid niya. Mahahalata eh.“Ah, di ko namalayan ang oras.”Agad kong nilock ang computer ko at inayos ko ang gamit ko at tinulungan naman ako ni Gerald.“Let’s go?” Ngumiti naman ako at tumango nang matigilan ako nung napatingin ako kay Mirabelle.“Uhmm… sasama ka?” patanong na sabi ko kay Mirabelle. Nagtataka naman siyang napatingin kay Gerald.“Hindi ba nasabi ni Gerald na date naming dalawa ngayong lunch?”“Pero… parati naman akong kasama diba?”“Ah… alam mo naman ang nangyayari diba? Baka nakakalimutan mo na ikaw din ang dahilan kung bakit nag-away kami diba? Gusto naming magsimula ulit ni Gerald kaya please lalabas kami na kaming dalawa lang. Kakaiba din ang tingin ng ibang tao kung s
Liliana’s Point Of View*“Huh?”Nakatingin ako ngayon kay Gerald at di ko talaga siya napansin na nasa gilid ko na siya ngayon.“Ano yang tinitingnan mo?”Mabilis namang gumalaw ang daliri ko at agad napunta sa social media videos at tamang tama na comedy ang lumabas doon.“Here?”“Ah, akala ko kung ano ang tinitingnan mo eh. Iyan ang pinapanood natin diba na video parati?”Ngumiti ako at dahan dahan na tumango habang nakatingin ako sa kanya.“Yes, inaabangan ko kaya ang lahat ng episodes nito. Teka tapos ka ng magwithdraw?”“Yes, nakakuha na ako. Punta na tayo?”“Yes, gutom na ako.”Dahan dahan naman siyang tumango dahil sa sinabi ko. “Naninibago talaga ko sayo ngayon. Parang naging ibang tao ka. Kasi noon ay hindi mo sinasabi kung nagugutom ka o hindi at noon ako ang pinapipili mo ng kakainan natin.”“Hindi naman masama na magbago, right?”Ngumiti siya at mahinang tumango tango. Mahina ko na lang pinisil ang pisngi niya at alam ko na ayaw niya iyon pero di na siya nagsalita at ang
Liliana's Point Of View*Napalunok ako habang nakatingin sa Team Leader namin na si Barbie."S-Sa tono niya galit na siya?""Nako bakla alam mo naman na kahit anong expression ay cold talaga siya at walang pinapakita na emotionless. Ano ba ang nangyayari? Bakit ba ikaw ang trip niya?"Ehh?! Hindi ko maitsura ang sinasabi niya dahil ibang Asher naman ang nakikita ko pagmagkasama kami eh!Anong emotionless at cold doon? Ang clingy nga niya eh! Ako pa nga parating umaaway doon!"H-Hindi ko din alam. Ano pa ba ang sinabi?""Papuntahin ka lang doon sa opisina. Yun lang naman. Ako ang magkakaroon ng heart attack nito eh. Gora ka na doon baka ako pa pagbuntungan ng galit dito. Kalerki na talaga.""Oo na, aalis na. Kaibigan kita eh kaya pagtanggol mo naman ako.""Nahh, alamin mo muna kung bakit ka tinawag ni Big Brother. Go! Kung di madala sa paawa effect mo ay landiin mo na agad.""Pinagsasabi mo oi! Etiquette mo nga sa work nasaan na?""Nasa akin pa naman. Don't ya worry. Gora ka na nga.""
Liliana's Point Of View*Dahan dahan akong gumalaw at napahawak ako sa unan ko na matigas... teka lang.Napamulat ako at nakita ko binti ng isang lalaki at pagtingin ko ay agad kong nakita ang gwapong mukha ng CEO namin. At doon ko narealize na ako na ang nakaunan sa binti niya at siya naman ay busy sa pagbabasa ng mga papers.Napatingin naman siya sa akin nang mapansin siguro niya na gising na ako."You're awake now, Honey."Nanlaki ang mga mata ko at agad akong nagpanik na makaupo kaya ang resulta at nahulog ako sa sofa. "Aray!""Wife, bakit ka nagpapanik. Nahulog ka tuloy. Ayos ka lang ba?"Inilagay niya sa lamesa ang hawak niyang mga papel at tinulungan niya akong tumayo."Masakit ba ang pwetan mo?""B-Bakit ako na ang nakaunan sa binti mo? Diba ikaw kanina ang natutulog?""Uhmm... natulog talaga ako at nagising ako at nakita ko na natutulog ka din kaya ako na ang umupo at pinaunan ko sayo binti ko. How's your sleep? Hmm?"Kinuha niya ang panyo niya at pinunasan ang mata ko na ki
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa gamot na hawak niya ngayon at nagdadalawang isip ding nakatingin ang grandpa at pinsan niya sa akin. Alam din nila ang tungkol sa gamot na iyon. Hindi ba talaga nila alam na delikado ang gamot na yun? "Guards!" Nanlaki ang mga mata ko dahil sa tawag ng Grandpa niya sa mga gwardya para siguro ikulong ako. "Wait." Natigilan naman sila nang magsalita ako at natigilan din ang mga gwardya na lumapit sa akin. Nandidito na din ang mga katulong na nakatingin sa amin. "What?" Napabuntong hininga ako at walang emosyon na nakatingin ako kay Theo. Kumirot ang puso ko ngayon pero hindi ko yun pinansin. Matapos ang lahat ng ginawa ko ay gaganituhin niya ako? "Subukan mong ipahuli ako. Hindi mo na ako kailanman makikita, Theoris. Mark my words. Kahit anong gawin mo ay di ako kailanman magsasalita." Di naman makapaniwala ang mga kasamahan namin dito dahil sa sinabi ko. Parang akala nila na hindi madadala si Theoris sa banta ko. Hindi ako kayang ma
Shana's Point of View* Nakarating na kami pabalik sa resort niya at naglalakad kami papasok ngayon nang may na-realize ako na isang bagay. Wala naman talagang kami pero bakit ganito ako kung magselos sa kanya? Wala namang kami. Natigilan ako sa paglalakad at napansin naman iyon ni Theo na tumigil ako sa paglalakad. "Sweetie, may problema ba? Let's go to our bedroom." "I'm sorry, dahil sa inasta ko kanina." Naguguluhan naman siyang napatingin sa akin. "Bakit ka humihingi ng tawad? Teka lang bakit parang nag-iba ang mood mo?" "Wag kang ma-guilty dahil wala naman tayong relasyon at di mo kailangan mag-explain sa akin." Natigilan naman siya sa sinabi ko at napatingin ako sa sofa sa gilid at lumakad ako doon at umupo. Kailangan kong pakalmahin ang sarili ko. Napapikit ako at napabuntong hininga pero mayroon pa din sa puso ko na parang kumirot siya na ano. "Sweetie, kailangan ko pa ding mag-explain sayo alam mo naman na lovers tayo ngay---" "Kung wala namang ibang tao ay di mo
Shana's Point of View* Damn him! Paano kung mapahamak siya! "Kuya Driver, Dalian niyo po sa pagpapatakbo! Wag niyo po siyang paabutin!" Nagulat naman sila sa sinabi ko. "Teka, kakaiba ka ha? Hindi ka ba natatakot sa amin?" "Hindi kaya madaliin niyo sa pagpapatakbo." Pero mas mabilis tumakbo ang sasakyan ni Theo kaya naabutan kami at hindi lang pala siya nag-iisa. Marami pala ang mga sasakyan ang nakasunod sa kanya ngayon na mga bodyguards niya. "Eeekkk!" Tili ng mga kasamahan ko dito nung may mga bodyguards na nasa labas na. "Sabi ko sa inyo full speed kayong magpatakbo eh. Ayokong makita si Theoris." Naiirita kong ani sa kanya. "Anong gagawin natin ngayon? Jusko! Kailangan nating umalis!" "B*Bo ka ba? Nakikita mo naman na maraming nakapalibot sa atin diba? Ha! Ginagamit mo ba ang brain cells mo?" "Anong gagawin natin?" "Hey." Napatingin naman sila sa akin ngayon at sabay pa sila. "Sumuko na lang kayo." Biglang bumukas ang pintuan at agad naman silang pinaghuhuli at
3rd person's Point of View* Gustong puntahan ni Theo agad si Shana pero hindi siya agad makapunta dahil sa babaeng nakahawak sa kanya ngayon. Matagal na niyang tinitiis ang babaeng ito para magkaroon lang ng antidote sa dad nito. "Bakit hindi ka na pumunta sa schedule mo sa bahay? Alam mo ba na hinihintay kita?" Walang emosyong nakatingin si Theo sa kanya. "I don't need that antidote anymore." Natigilan naman si Bea dahil sa sinabi ni Theo na hindi na nito kakailanganin ang antidote nito. "What do you mean by that? Magaling ka na ba?" di makapaniwalang ani nito sa kanya. "Bakit? Hindi ba ako gagaling sa antidote na binibigay ninyo sa akin?" Nakakunot ngayon ang noo ni Theo habang nakatingin kay Bea at natahimik naman ito at hindi nito agad nasagot ang tanong nito. Mahina na lang natawa si Theo na kinatingin ni Bea sa kanya. "I was right." Tumalikod naman si Theo dahil hahabulin niya pa si Shana pero agad namang niyakap ni Bea ang likod nito. "N-No, wag ka munang umalis."
Shana's Point of View Kinuha ko ang phone ko at may tinawagan kuno ako. "Hello, oh! Ikaw pala yan?"Nagulat naman yung babaeng lalapit sana sa akin at tiningnan niya ako ng pagtataka."Excuse me?" naiiritang ani niya sa akin."Miss, do I know you? Nakikita mo naman na may katawag ako diba?"Pinantayan ko ang pag-irita niya sa akin. Nako naman Theoris! Dinamay damay mo pa ako sa babae mo dito!Kunot noo naman siyang napatingin sa akin."Excuse me, miss? Baka na wrong person ka lang. Bye."Lumakad na ako palabas ng restaurant. Lumayo ako doon baka sugurin pa ako ng babaeng yun.At kung maaari ay low profile lang ako dito at wala ng iba pa dapat na makakakilala sa akin.Lumakad na lang ako nang makita ko ang ganda ng dagat kaya tinanggal ko ang sandals ko at lumakad ako doon sa gilid ng dagat.Habang niraramdaman ko ang hangin na tumatama sa mukha ko. Hindi ko pinansin ang mga tao sa paligid nang may napansin ako sa unahan na parang nalulunod ito. Wala man lang nakapansin sa kanya a
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa kanya at magsasalita sana ako nang biglang tumunog ang phone ko na kinagulat ko. "Excuse me." Tumango naman siya at tiningnan ko kung sino ang tumatawag ngayon. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan ng kakambal ko. Sinagot ko naman iyon. "Shana, go back home." "Ha? Bakit naman?" "We're so worried about you! Anong nangyari sayo kagabi? Baka nakakalimutan mo na may detector tayo sa kung ano ang mangyayari sa atin." Natigilan ako. Waaa! Bakit huli ko na na-realize ang bagay na yun? Dammit! "Are you okay?" Natigilan ako nang magsalita ang isa sa gilid ko. Agad akong nag-sign na wag maingay. "Oh who's that man, Shana?" 'Man? May kasamang lalaki ang anak natin!' rinig kong sigaw ni Dad. "Teka nandyan si Dad?" "And also Mom. Kaya umuwi ka na dito kasi kagabi ka pa namin hinihintay." "Twin, let me explain, mamaya chat kita mamaya. Wag muna ngayon, please. May ginagawa pa ako at pakisabi kina dad at mom na nasa maayos
Shana's Point of View* Nagising ako na nag-aalalang nakatingin sa akin si Theo. "Thank God, are you okay? Wala bang masamang nangyari sayo?" Nagtataka naman akong napatingin sa kanya. "Huh? Anong nangyari sayo?" "Ang panyo mo may blood stains. Sayo naman ang dugong ito diba? Ano ba ang nangyayari?" Nanlaki ang mga mata ko dahil nakalimutan kong itago ang panyo ko na inubuhan ko ng dugo kagabi. "Uhmm... Wala lang yan. Ayos lang ako." Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. Paano ko ba lulusutan ang bagay na ito? "Uhmm... I-ikaw, ikaw ang sumuka ng dugo kahapon. Di ko alam kung ano ang nangyayari sayo kung bakit ka sumuka." Nanlaki naman ang mga mata niya dahil sa sinabi ko. "What?" "Diba, lasing na lasing ka kahapon at nagulat ako nung umubo ka habang natutulog ka at sumuka ka ng dugo at matapos nun ay wala na." "Akala ko unti-unti na akong gumagaling sa via?" mahinang ani niya sa sarili niya. "Hmm?" Napatingin siya sa akin at dahan-dahan na napa-iling. "Noth
Shana's Point of View* Nakatingin ako ngayon kay Theoris at lalapit sana ang labi niya sa akin nang pigilan ko ang labi niya kasabay ng pagtulak sa mukha niya. "Wag kang abuso. Nakailang rounds ka kanina. Sit properly, titingnan ko muna ang sitwasyon mo kung okay lang ba ang pakiramdam mo ngayon." "I'm fine." Napapout ulit siya na sinamaan ko ng tingin kaya napayuko siya inilahad niya sa akin ang kamay niya at tiningnan ko iyon at dahan-dahan naman akong napatango. "Kaya ko namang tingnan ang sarili ko. Doctor ako remember?" "Shut up. Baka nakakalimutan mo na nurse din ako. Intern pa nga lang." Napangiti na lang siya at lumapit sa akin. "Okay, ikaw na ang bahala sa akin, honey." Napaikot na lang ang mga mata ko dahil sa sinabi niya at ngumingiti naman siya na parang aso. Normal naman ang nakikita ko at napabuntong hininga na lang ako. "Tell me if you're not feeling well, okay? Wag mong itatago ang sitwasyon mo ngayon baka mabatukan kita." "Okay, my nurse." Binaba ko na ang
Shana's Point of View* Nakatingin ako habang nakatingin sa kalangitan habang kumakain ng bbq. Ang sarap pala sa feeling yung ganito. Sinabay pa ang picnic at ang overnight. "Okay lang ba ang pagkakatimpla ng bbq ko?" Natigilan naman ako nang magsalita ang isa ngayon sa tabi ko. "Okay lang." Napatingin naman siya sa mga sticks na nasa tabi ko at marami na ang nakain ko ngayon. "Ohh okay lang pala... Okay I will do everything para mag-upgrade ang okay lang mo." Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Napangiti na lang siya at inilapag niya pa ang another set at hindi na yun bbq kundi mga gulay iyon. Napatingin naman ako sa kanya. "You know hindi pwede marami kang kakainin na fats o mga ganitong pagkain baka magkaka---" "I know that. Thank you." Napangiti naman siya at inilahad sa akin ang luto niya. Napatingin naman ako sa cooler na nasa gilid ko at binuksan ko iyon at inilapag ko sa gilid niya ang beer. Napatingin naman siya sa akin. "Umiinom ka ng beer?" gulat na an