2ND UPDATE, JUSKO DEVON
Ang tunog ng mga paputok ang gumising sa lalaking nakahiga sa damuhan. Dahan-dahang bumangon si Devon at napansin niyang magulo ang kanyang damit, at may mga galos sa kanyang dibdib. Isang saglit ng pagkagulat ang lumitaw sa kanyang mga mata. Naalala niyang bago siya tuluyang mawalan ng malay, nakita niya si Roxanne at hindi napigilang yakapin at halikan ito. Sa pag-alala niya rito, biglang dumilim ang kanyang mukha. Agad niyang inayos ang kanyang suot, kinuha ang kanyang cellphone, at tinawagan si Roxanne. Paulit-ulit niyang tinawagan ito, ngunit hindi sinasagot ng kabilang linya. Sumimangot siya at agad na tinawagan si Secretary Kenneth upang ipahanap kung nasaan si Roxanne. Pagkababa ng tawag, dali-dali siyang bumangon at lumabas ng villa. Nakaparkeng naghihintay ang sasakyan sa may pintuan. Agad siyang sinalubong ng driver. "Sir, babalik na po ba tayo?" Hindi siya sumagot at diretsong pumasok sa sasakyan na may madilim na ekspresyon. Naguluhan ang driver, pero dahil hindi na
Napatingin si Vincent kay Daphne nang hindi makapaniwala, saka niya mariing sinabi, "Daphne, ano'ng ibig sabihin ni Devon?" Napaiyak si Daphne at umiling, ngunit hindi nagsalita. Sa sandaling iyon, unti-unting nagkaroon ng linaw kay Vincent ang lahat. Kahit pa magkasama sila ni Daphne, patuloy pa rin itong naghahanap ng pagkakataong makalapit kay Devon. Nang maisip niya ito, napagtanto niyang isa siyang malaking hangal sa lahat ng panahong ipinaglaban niya ang relasyon nilang dalawa. Mapait siyang ngumiti, at unti-unting lumamig ang kanyang ekspresyon. "Dahil mahal mo pa rin si Devon, makabubuti sigurong maghiwalay na tayo." Matagal nang lihim na minamahal ni Vincent si Daphne, ngunit tila si Devon lang ang nakikita nito at ni minsan ay hindi siya tinignan pabalik. Kahit gaano pa kalalim ang pagmamahal mo sa isang tao, kapag hindi ito nasusuklian nang matagal, darating din ang oras na mapapagod ka. Nanlaki ang mga mata ni Daphne, at mabilis na sumilay ang takot sa kanyang mga mata
Tumango si Devon, may ngiti sa kanyang labi. "Sige, ipapadala ko sa’yo ang gusto mong tanghalian." Hindi inasahan ni Roxanne na magiging ganoon kabait si Devon. Saglit siyang natigilan, bago sinabing hindi natural ang tono, "Hindi na, bumili ako ng gulay at magluluto ako para sa sarili ko mamayang tanghali." "Ah, ganoon ba? Kung libre ka mamayang gabi, baka pwede tayong..." "Wala akong oras." Pagkasabi nito, agad niyang isinara ang pinto sa harapan ni Devon. Tinitigan ni Devon ang nakasarang pinto, may bahagyang pangungulilang sumilay sa kanyang mga mata. Napailing na lang siya at ngumiti bago tuluyang umalis. Nang makita niyang nakaalis na ito, muling kumalma si Roxanne at bumalik sa sala upang ipagpatuloy ang pag-aaral. Nang hapon ding iyon, dumating si Grace upang dalawin siya. "Roxanne, bakit bigla kang bumalik dito para tumira? Paano kung hanapin ka ulit ni Miles?" "Hindi naman siya magpapakita sa araw. Kailangan ko nang maghanap ng bagong matitirhan. Hindi ko naman pweden
Ang kabilang linya ng telepono ay natahimik, at makalipas ang ilang sandali, ibinaba ni Devon ang tawag. Sa sumunod na buwan, hindi na muling nagpakita si Devon kay Roxanne. Maliban sa paminsang-minsang pagbanggit ni Grace ng balita tungkol kay Devon, wala nang naging komunikasyon sa pagitan nilang dalawa. Abala si Roxanne sa pag-aaral araw-araw, hanggang sa mapansin niyang huli na nang mahigit isang linggo ang kanyang regla. Bigla siyang kinabahan at nagkaroon ng hindi magandang pakiramdam. Gayunpaman, nang maalala niya ang dati niyang medical report na nagsasabing baog siya, unti-unti siyang kumalma. Siguro dahil masyado lang siyang na-stress sa pag-aaral kaya naantala ito. Bagamat sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili, hindi pa rin siya mapakali. Isinuot niya ang kanyang coat, bumaba, at nagtungo sa botika upang bumili ng pregnancy test kit. Kailangan niyang makasigurado bago siya tuluyang mapanatag. Makalipas ang kalahating oras, nakita ni Roxanne ang dalawang linya sa pregn
Tumingala si Roxanne kay Devon nang hindi makapaniwala. Kanina lang nang pumasok ito, halatang gusto siyang tanungin, pero bakit bigla itong nagbago ng ugali? Nakita ni Devon ang pagkagulat sa kanyang mga mata, at may pait siyang naramdaman sa kanyang puso. Nang matanggap niya ang tawag ni Jameson sa opisina tungkol sa pagbubuntis ni Roxanne, una niyang naging reaksyon ay hindi paniwalaan ito. Ngunit sa kabila ng pagdududa, may munting pag-asa siyang naramdaman kaya agad niyang inutusan si Secretary Kenneth na magsagawa ng imbestigasyon. Mabilis namang nalaman ni Secretary Kenneth na totoong buntis si Roxanne, ngunit bago pa siya makaramdam ng kasiyahan, ang sumunod na sinabi nito ay nagpalaglag ng kanyang panga.Sinabi nito, "Nagpunta si Miss Roxanne sa ospital para ipalaglag ang bata ngayong araw." Napatigil si Devon, nanigas sa kinatatayuan na parang binuhusan ng malamig na tubig. Para siyang nalulunod sa karagatan.Matapos ang mahigit sampung segundo, saka pa lang siya muling n
Walang emosyon ang mukha ni Devon. "Sinabi ko na noon, hangga’t humingi ka ng tawad kay Roxanne nang personal, ipagpapatuloy ng Pharmanova at ang kanilang pakikipagtulungan sa kumpanya niyo." Nanggigil din sa inis si Vincent na sinamaham si Daphne. Hindi niya akalaing pagkatapos ng mahabang panahon, patuloy pa rin itong ipinipilit ni Devon. Lumalim ang ekspresyon niya. "Devon, matagal na tayong magkaibigan, kailangan mo bang gawing ganito kapangit ang sitwasyon?" Nagbago rin ang ekspresyon ni Daphne, ngunit ibinaba niya ang kanyang ulo. Dahil nakatutok ang pansin nina Vincent at Devon sa isa't isa, hindi nila napansin ang reaksyon niya. "Ikaw ang gumawa ng ganitong sitwasyon. Humingi ka ng tawad o umalis ka na ngayon. Hinding-hindi na makikipagtulungan ang Pharmanova sa inyo." Dahil sa malamig na pagtrato ni Devon, lalo lang naramdaman ni Vincent na iniinsulto siya. Para bang wala nang halaga ang kanilang pagkakaibigan. Sa ganitong sitwasyon, hindi na niya kailangang ipilit ang sa
Nang makita niyang si Jameson iyon, agad na nagpakita ng pag-iingat si Roxanne sa kanyang mga mata. Agad siyang tumalikod at nagtungo sa security room upang ipaalam ang sitwasyon sa mga guwardiya. Dalawang security guard ang agad na bumaba sa kanyang gusali at doon nila naaktuhang palihim na nagmamasid si Jameson sa ibaba. Agad nila itong pinaalis mula sa komunidad. Habang nakatayo si Roxanne sa security room at pinagmamasdan ang kahihiyan ni Jameson, hindi maipinta ang mukha nito sa labis na inis. Lumapit si Jameson sa pintuan ng security room at malamig na sinabi, "Roxanne, lumabas ka. May kailangan akong itanong sa'yo!" May apat o limang security guard sa loob ng silid, kaya alam niyang walang magagawa si Jameson laban sa kanya. Lumabas siya ngunit tumayo siya nang ilang metro ang layo mula rito. Nasa loob ng komunidad si Roxanne, habang nasa labas naman si Jameson. "Ano bang gusto mong itanong?" Ayaw na sana niyang patulan ito, pero kung hindi niya haharapin ngayon, siguradon
Binuklat ito ni Jameson nang ilang beses bago iniabot ang ulat kay Savannah at kalmadong sinabi, "Tandaan mong itago ito." Yumuko si Savannah upang kunin ang papeles, ibinalik ito sa lamesa, at saka tumingin kay Jameson. "Jameson, may nangyari ba ngayon? Ang weird mo kasi." Pakiramdam niya ay parang may nalaman ito.Bahagyang pinikit ni Jameson ang kanyang mga mata at makalipas ang ilang segundo ay sumagot, "Wala naman. Siguro masyado ka lang pagod sa trabaho nitong mga nakaraang araw." "Kung gano’n, humiga ka sa sofa at imamasahe kita." "Huwag na, may kailangan pa akong tapusin sa kumpanya. Dumaan lang ako para makita ka. Matulog ka na nang maaga." Kung dati, gagawa ng paraan si Savannah para pigilan si Jameson na umalis, pero ngayong gabi, may bumabagabag sa kanya kaya hindi na niya ito pinilit. Pagkaalis ng sasakyan ni Jameson, agad niyang tinawagan si Daphne. "Daphne, may sinabi ka ba kay Jameson?" "Ano ang ibig mong sabihin?" Napangisi si Savannah, "Nagtatanong ka pa? Bigl
Si Secretary Kenneth ay nais pang kumbinsihin siya, ngunit nang makita niyang malamig ang mukha ni Devon, alam niyang hindi ito makikinig. Kaya napabuntong-hininga siya at lumabas ng opisina. Paglabas niya, agad niyang nakita si Madame Julie na kakababa lang ng elevator. Nagulat si Secretary Kenneth at mabilis na lumapit. "Madame, bakit bigla kayong pumunta rito?" Tumingin nang walang emosyon ang babae sa kanya. "Nandito ako para makita si Devon. Dalhin mo ako sa kanya." Nagdadalawang-isip si Secretary Kenneth. Noong nakaraan, ipina-lock ni Madame Julie si Devon sa ospital at hindi siya pinayagang makita ng kahit sino. Sinabi rin mismo ni Devon sa kanya na ayaw na niyang makakita ng sinuman mula sa pamilya. Nakita ni Madame Julie ang pag-aalinlangan sa mukha ni Secretary Kenneth kaya bumagsak ang kanyang ekspresyon. "Secretary Kenneth, kung ayaw mong dalhin ako sa kanya, pupunta ako nang mag-isa." Nang makita niyang maglalakad na ang matanda papasok sa opisina, mabilis siyang hum
Bago pa niya matapos ang kanyang sasabihin, malamig siyang pinutol ni Lola Ofelia. "Baliw ka ba, Juliette?”Walang nakakaalam kung ano ang maaaring mangyari pagkatapos ng ganitong uri ng hypnosis? Narinig niyang may ilang taong naging tulala matapos sumailalim dito. Natakot si Madame Julie sa malamig na tingin ng matanda. Mabilis niyang ibinaba ang kanyang ulo at hindi nangahas tumingin sa kanya. Naisip niyang halos hindi na makasurvive ang kumpanya ni Jameson dahil sa ginawa ni Devon. Kaya naman, naglakas-loob siyang magsalita muli. "Ma, mungkahi lang naman ito. Ano't anuman, anak ko si Devon. Paano ko siya masasaktan? Ginagawa ko lang ito para sa ikabubuti niya at ng pamilya natin!" Ngumisi nang malamig si Lola Ofelia. "Ikaw lang ang nakakaalam kung ginagawa mo ito para sa kanya o para sa sarili mo!" Matapos sabihin iyon, tumayo si Lola Ofelia at umalis nang hindi man lang lumingon kay Madame Julie. Habang nakatingin sa papalayong likuran ng kanyang ama, puno ng galit at pagkadis
Isang oras ang lumipas nang galit na pumasok si Miles sa opisina ng presidente ng Pharmanova. May mahigit isang dosenang security guards na sumunod sa kanya, pero wala ni isa ang nangahas na pigilan siya. Nang makarating siya sa mesa ni Devon, mahigpit niyang pinisil ang kanyang mga kamao at mariing inihampas sa mesa. Hinablot niya ang kwelyo ni Devon, ang kanyang mga mata ay pulang-pula sa galit. "Devon, pinatay mo si Roxanne! Paano mo nagagawang manatiling kalmado na parang walang nangyari?! Hindi kita papatawarin!" Pinalis ni Devon ang kamay nito at malamig siyang tinitigan. "Lumayas ka." Mapaklang tumawa si Miles at mariing sinabi, "Hindi matatapos ito nang ganun lang! Maghintay ka lang!" Pagkasabi noon, tumalikod siya at umalis. Habang walang kahit anong ekspresyon sa kanyang mukha. Nakatayo sa may pinto si Secretary Kenneth, nanginginig at halatang kinakabahan. "Boss Devon… pasensya na..." "Lumabas ka." Agad namang lumabas si Secretary Kenneth at inutusan ang mga security
Nang makita ni Vincent na hindi na siya nagpupumiglas, isinuot niya ang inihandang singsing sa kamay nito, pagkatapos ay sinuot din ang sa kanya, saka niya hinawakan ang mga daliri ni Daphne. Kumuha ng ilang larawan ang mga reporter bilang simbolikong dokumentasyon ng kasal, pagkatapos ay agad silang umalis. Sa totoo lang, napakabigat ng aura ng bagong kasal, at tila hindi iyon isang normal na seremonya ng kasal. Pagkaalis ng mga reporter, agad na binitiwan ni Vincent ang kamay ni Daphne. Nagkatitigan silang dalawa, punong-puno ng pagkasuklam sa isa’t isa, tila gusto nilang burahin ang bawat isa sa mundo. "Vincent, habambuhay ka nalang bang magiging sunud-sunuran kay Devon!" Hindi pa natatapos ang kanyang sinabi nang biglang mahigpit na kinapitan ni Vincent ang kanyang leeg. At sa sandaling iyon, puno ng dilim ang kanyang mukha, at naging nakakatakot ang kanyang anyo. "Anong sinabi mo?!" Nanlabo ang paningin ni Daphne dahil sa kakulangan ng hangin, pero kahit nahihirapan, pilit p
"Kailangang pumunta siya rito at humingi ng tawad kay Jameson, kung hindi, tatawag ako ng pulis!" Sabi naman ni Lola Ofelia.Malamig na tumingin sa kanya si Madame Julie. "Ang kahihiyan ng pamilya ay hindi dapat inilalabas sa publiko. Kung tatawag ka ng pulis, mas lalo tayong pagchichismisan.”"Juliette! Kaya hindi mo sila madisiplina dahil hindi mo sila tinuturuan ng leksyon mula pa pagkabata!" Singhal ng matanda.Habang mainit ang pagtatalo ng dalawa, tahimik lang na nakatingin sa labas ng bintana si Jameson, na nasa kama at may benda ang paa. Hindi alam kung ano ang iniisip niya. Sa di kalayuan, tanaw mula sa bintana ang isang unibersidad. Sa ilalim ng papalubog na araw, maraming kabataan ang naglalakad nang magkahawak-kamay sa palaruan. Pulang-pula ang langit na parang dugo, at mahahaba ang anino ng mga tao. Bigla niyang naalala ang isang taon kung kailan sa wakas ay napapayag niyang sumama si Roxanne sa kanya para maglakad-lakad. Gusto niyang hawakan ang kamay nito pero hindi n
Nanlumo si Daphne sa narinig. “Vincent! Huwag mo akong tratuhin ng ganito please?? Hayaan mo akong bumawi sayo.” Pagmamakaawa niya pa.Nakita ni Vincent ang itsura niya at wala siyang naramdaman kundi matinding pagkasuklam. "Daphne, ilang beses na kitang binigyan ng chance pero pinatunayan mo lang kung gaano ka kasama.”"Vincent, please!" Piliting itinukod ni Daphne ang kanyang sarili sa sahig at gumapang papunta sa pinto, ngunit bago pa siya makarating doon, dalawang lalaking naka-itim ang humawak sa kanya at marahas siyang hinila palayo. "Hindi! Vincent, pakiusap, palayain mo ako! Pakiusap..." Unti-unting humina ang kanyang mga sigaw hanggang sa tuluyang mawala. Sa ilalim ng malamig na titig ni Vincent, hindi maiwasang bumigat ang dibdib ng kanyang sekretarya na mayroong koneksyon kay Daphne. Mahigpit niyang pinisil ang kanyang kamao, pinaglalabanan ang sarili. Kung malalaman ni Vincent ang totoo, tiyak na hindi na siya makakabalik pa. Pero kahit hindi niya sabihin, siguradong m
Si Vincent ay kasalukuyang nakikipag-usap sa isang kasosyo sa negosyo nang biglang bumukas nang malakas ang pinto. Pumasok si Devon, malamig ang aura at puno ng tensyon ang mukha. Sumunod naman sa kanya ang secretary na halatang hindi nagustuhan ang pangyayari. "Sir Vincent, hindi ko mapigilan si Sir Devon..." Tinapunan lang ni Vincent ng tingin si Devon, "Alam ko, lumabas ka muna." Ang kasosyong negosyante sa tabi niya ay kilala rin si Devon, ngunit sa hitsura nito ngayon, hindi siya naglakas-loob lumapit at makipagsapalaran. Agad siyang tumayo at nagpaalam. Nang silang dalawa na lang sa opisina, agad bumigat ang hangin sa paligid. Tinitigan ni Vincent si Devon, alam niyang hindi na niya ito matatakasan. Alam din niyang matapos ang maraming taon ng pagkakaibigan nila, ito na ang katapusan. "Ang aksidente sa sasakyan ni Roxanne, ako ang may kagagawan... pero hindi ko inakalang hahantong ito sa ganito. Devon, hindi ko—" Bago pa siya matapos, dumapo na ang kamao ni Devon sa kanyan
Gustong lumapit ni Devon, pero mahigpit siyang hinawakan ng dalawang lalaki. "Boss, tumalon na si Roxanne... Kahit sumunod ka sa kanya ngayon, wala rin itong silbi..." "Bitawan niyo ako!" Ramdam ang matinding galit na bumalot sa buong katawan ni Devon, dahilan para manginig sa takot ang mga nakapaligid sa kanya. Naramdaman ng dalawang bodyguard ang malamig na aura niya, pero hindi pa rin sila naglakas-loob na pakawalan siya. Habang nagkakainitan ang sitwasyon, biglang dumating si Secretary Kenneth. Lumapit siya at tiningnan si Devon. "Boss Devon, nagpadala na ako ng mga tao para hanapin siya. Magkakaroon din tayo ng balita sa lalong madaling panahon." Nang makita niyang unti-unting kumalma ang ekspresyon ni Devon, tumingin si Secretary Kenneth sa mga bodyguard. "Sige, bitawan niyo si Boss Devon." Nag-atubili ang dalawang bodyguard, pero matapos ang ilang segundo, binitawan din nila si Devon. Gayunpaman, hindi nila inalis ang tingin sa kanya upang maiwasan ang anumang hindi inaas
Tumunog ang telepono nang matagal bago sinagot ng kabilang linya. "Ano'ng kailangan mo?" Paos ang boses at malamig ang tono, halatang masama ang pakiramdam. Malamig na sinabi ni Jameson, "Devon, alam mo na ba ang tungkol sa aksidente ni Roxanne? Malaki ang posibilidad na si Daphne ang may kagagawan nito!" Pagkalipas ng ilang segundong katahimikan, sumagot si Devon, "May pruweba ka ba?" May pang-uuyam sa tono ni Jameson. "Pruweba? Sinuri ko ang call records ni Savannah. Ilang beses siyang tumawag sa isang empleyado ng Pharmanova. Sa araw mismo ng aksidente ni Roxanne, nagkaroon pa sila ng pag-uusap. Bukod doon, may natanggap akong mensahe mula kay Savannah hindi pa gaanong katagal. Pitong salita lang iyon, pero sigurado akong may kinalaman iyon kay Daphne!" Pagkasabi niya noon, biglang ibinaba ang telepono. Tinawag ni Devon si Secretary Kenneth sa opisina. "Alamin mo kung may koneksyon sina Savannah at Daphne kamakailan. At isa pa... imbestigahan mo rin si Vincent." Nagulat si