And the best I can do is to I wish them well, to wish her all the best in life. At sana rin mapunan na ang pangungulila ni Thalia sa mahabang panahon na inakala niyang wala na ang Lola Cita niya. I hope she feels whole and complete now. Kalauna'y nagpaalam na rin si Bradley matapos nitong gawin an
Pigil ko ang hininga habang di magawang ialis ang mga mata sa bata. At kung nakakagalaw o nakakalakad lang ako ay baka mabilis ko itong nilapitan. I can't even blink at mukhang ganoon din ito na nakikipaglabanan ng titig. Mababakas sa magandang mukha nito ang pagtataka habang salubong ang mga kila
"Stupid! Do I still have the guts? Sa tingin mo nanaisin ko pa sa sitwasyon kong ito ngayon? I am just hurting myself even more. So just keep you damn mouth shut." Irritableng sagot ko kaya napahawak nalang ito sa panga niya. Kaya para ibahin ang usapan ay sunod kong ipinaalam sa kanya ang balak k
( Thalia's POV ) Kasama ko na si Lola Cita nang bumalik kami ng Negros. Hindi na ako nag- usisa kay Ma'am Edna sa foundation sa kung paano sila nagkausap ni Maximus basta nagsabi raw iyon na ayos lang at walang problema, that I can bring with me my Lola Cita anytime and anywhere. Gusto ko pa nga
Kaya naman excited na excited na ang dalawa na magbakasyon dito. "Ito nga palang anak mo, naku! Gustong gusto na sumama sa akin sa ospital dahil may naging kaibigan daw siya. Nawiwili ng makipagkwentuhan." Kwento ni Mommy Aida at rinig ko pa sa kabilang linya ang naging sagot ng anak ko. "He's a
Lumipas ang isang buong linggo na negatibo pa rin ang resulta tungkol kay Maximus. Kaya naman pinauwi ko na ng Negros sina Anton kasama ang iba pang mga tauhan na nagmanman sa mansyon ng mga Villaroman maging ang nakabantay sa update ng maglolang Greta at Ace. "Tumigil ka na siguro. Paano mo naman
"Hindi naman kasi ako sanay uminom. Jusko! Unang beses ko palang napainom ng ganoon kadami." Depensa ko sa sarili dahil iyon naman din ang totoo kahit ladies drink lang iyon. "Naman! At grabe ka dai, talagang tinamaan ka ng bonggang bongga. Iba talaga ang epekto ng broken hearted. Teka lang at ma
( Maximus POV ) Me and Natalie became friends. Hindi ko aakalaing makakahanap ako ng kaibigan sa katauhan pa ng isang bata pa. Just how so funny na ang isang lalaking kagaya ko na kilalang arogante't strikto ay mapapalambot ng isang bata. Kaya naman halos araw araw na akong nagpapahatid sa balco
"Nasa conference room pa si Boss Vincenzo pero ibinilin niya na sa akin kanina na pagdating na pagdating mo ay huwag ka munang paaalisin dahil nga palilinisan niya pa sayo ang opisina niya." Salaysay ng sekretarya ni aroganteng Vincenzo na nagpakilala kanina na si Ms. Sheena Go. Oo, Ms. pa dahil s
"Baka naman manlilimos ito o manghihingi ng donasyon. Naku! Modus na naman! Mabuti pa umalis ka nalang bago ka pa namin ipadakip sa mga pulis." Mariing turan ng mga ito na halatang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. At kahit pa may mga suot itong salamin, alam na alam ko ang pangungutya sa
"A--- ako po Manang Martha? Ba-- bakit naman po ako?" Di magkandaugagang tanong ko sa nauutal na boses habang nakaturo ang isang daliri sa aking sarili para makasigurado. Makailang beses na tumango si Manang Martha kaya mas lalo akong tinambol ng kaba. "Ikaw na ikaw nga Lucy! At kung bakit ikaw
Matapos akong pagsabihan ng ganoon ng aroganteng Señorito ay tuluyan na talaga itong umalis at hindi na muli pang bumalik. Dahil nga wala naman akong pagpipilian ay tinapos ko nalang ang sinabi ng doktor na manatili na muna rito ng tatlong araw. Bayad na rin naman lahat kaya sulitin ko nalang lalo
Pagkalabas nito ay hindi na ito ulit bumalik. Para bang pumasok lang iyon sa kwarto hindi para kumustahin ako kundi para paalalahanan ako na hindi libre itong pagdala niya sa akin dito at para ipaalala na rin na bawal ang lampa at tanga sa mansyon nila! Na sa kabila ng lahat na nangyari na muntikan
"Ouch!" Marahan akong napadaing nang maramdaman ang pagkirot ng aking ulo. Hindi ko pa man lang tuluyang naibuka ang aking mga mata ay ramdam na ramdam ko pa rin ang parang pag ikot ng aking paningin. At nang tuluyan at buo kong naibuka ang aking mga mata ay saka ko pa lang napansin ang buong pa
Agad akong nag iwas ng tingin at walang pasabing tumalikod para kunin ang mop. Sa tipo ng tingin ng aroganteng Señorito ay ramdam kong may masama na naman itong interpretasyon sa akin. "Mukha ba akong may nakakahawang sakit para madapuan ang kaibigan niya na nakikipag usap lang naman sana sa akin
Saktong natapos kami ni Claire sa pag iihaw at nagsimula na rin ang kasiyahan nina aroganteng Vincenzo. "Pwede bang samahan mo na rin akong ihatid ito kina Señorito?" Tanong ni Claire na marahan ko lang na tinanguan kahit na nag aalangan ako dahil sa pangungutya sa akin ng lalaking iyon kanina. An
Napahagikhik naman ng tawa si Claire. "Gusto mo ng palayasin kaagad? Ayaw mo bang makakita ng libre ng isang gwapong nilalang?" Tunog panunudyo na tanong nito na siyang ikinasimangot ko. "Kung ganoon naman ka arogante at mapanglait at huwag nalang." Walang prenong sagot ko kaya mas lalo itong na