It's my birthday po today kaya naging late na ang update! Thank you for waiting!
Teka! A---- ano raw? Papanagutan!?? Para akong napako sa kinatatayuan ko dahil sa narinig. Hindi lang pala ako kundi maging si Manang Sonya at ang mga tauhan ng halimaw na nandirito ngayon. "Hoy! Bingi ka ba ha?" Irritableng sambit pa nito kay Manang Sonya kaya napakurap ang matanda saka ito napat
Kinabukasan ay lumipas ang isang araw na nanatili lang akong mag isa sa basement. Wala pa akong naging balita sa kung anong nangyayari sa mansyon dahil bukas pa maghahatid ng pagkain si Manang Sonya. Pero yung isip ko naman doon lumilipad sa kung nalaman na ba ng halimaw at kung ano ang naging reaks
"Isang may edad na ginang ang nagdala sayo rito. Nasa botika pa siya ngayon dahil may pinapabiling gamot si Doktora Pascual. How's your feeling now?" Magalang na salaysay nito kaya tipid akong napangiti. Ibig sabihin si Manang Sonya nga ang sumaklolo sa akin. Sabagay, wala naman talagang iba dahil
Nang umalis na si doktora kasama ang nurse ay mas lalong bumuhos ang emosyon ko at tuluyan na akong napahagulhol ng iyak. At hindi na ito luha ng sakit at pighati kagaya ng kadalasang nangyayari sa 'kin, luha na ito ng kagalakan at kasiyahan. "Anak...." Emosyonal na sambit ko kasabay ng marahang
"May pahintulot ito galing kay Señorito. Katunayan, nung tumawag ako sa kanya at ipinaalam ang nangyari sayo ay siya pa mismo ang nagsabing dalhin ka na sa ospital dahil wala si doktora Michelle, nagbakasyon pa raw sa ibang bansa kasama ang mapapangasawang foreigner." Paliwanag ni Manang at parang g
[ REBELASYON NG TUNAY NA KALABAN ] ( Krista's POV ) "Ano ng balita anak? Sa mansyon ka na ba nanatili ngayon? Kailan daw ba uuwi si Maximus? Iyong plano natin napagtagumpayan mo na ba?" Sunod sunod na tanong ni Mommy Greta, halatang atat na atat na ito at hindi na makapaghintay na maisagawa ang m
( Thalia's POV ) Tatlong araw akong nanatili sa ospital bago nakalabas. At lubos ang pasasalamat ko dahil gaya ng pangako ni doktora, wala nga siyang ibang pinagsabihan kaya walang ibang nakakaalam ng pagbubuntis ko maging si Manang Sonya. Ang iisipin ko nalang ay kung paano ako makakagawa ng pa
Inabot din kami ng halos isang oras bago nakarating sa mansyon. Pinagbuksan pa ako ng isang tauhan para lumabas habang yong iba naman ay binitbit ang mga gamit galing ospital. Pinipigilan ko na sana ang mga ito dahil nakakahiya na masyado kaso sila naman ang nagpumilit kaya wala na rin akong nagawa
All eyes on me! Talagang makikita mo ang iba't-ibang reaksyon ng kasiyahan ng mga taong saksi ngayon sa pag-iisang dibdib namin ni Vincenzo. Mga taong naging bahagi ng buhay namin na kahit hindi ganoon karami ay sigurado naman kaming totoong nagmamahal sa amin. May naiiyak, nakangiti at nagagala
Napakabilis na dumating ng araw na katangi tangi naming hinihintay ni Vincenzo. Yun nga lang ay para kaming lantang gulay dahil za sexcapade na ginawa namin simula pa ng madaling araw. Kapwa na lamang kamit natawa dahil nag usap na kami na dapat hindi kami magpapakapagod dahil araw ng kasal namin
The intensity of the heat arises even more. Parang gusto ko ng sumabog sa sarap na di mapigilan. "Sweety, I can't hold it any longer. Hindi ko na kaya, malalabasan na ako." Hiyaw ko. "Uhmmm go on sweety! I want to taste your juices so so bad sweetheart. I want to taste every inch of you." Aniya na
"Talaga coming from you? Kasi pakiramdam ko ay bagay sa akin ang litanyang iyan eh. What I have done to deserve a perfect man like you? Para akong nasa isang fairytale sa layo ng agwat ng estado natin. Hindi ko inaasahan na mangyayari ito lahat. Fairytales really do come true." Emosyonal na salaysay
[ WARNING: SPG AHEAD. EROTIC AND INTIMATE SCENE AHEAD NOT INTENDED FOR YOUNG, MINOR AND SENSITIVE READERS. PLEASE BE GUIDED. ] "Mahal na mahal kita Luciana Bitangcol. Uhmmmm!" He said in between our kisses sabay yuko ng ulo nito para amuyin ang leeg ko kaya napapangisi ako dahil sa kiliting hatid
Naglalakad akong nakaluhod sa isang simbahan sa ospital habang taimtim na nanalangin para sa kaligtasan ng lalaking pinakamamahal ko. Tulala ako at hindi ko malaman ang gagawin matapos kong makita kanina na duguan si Vincenzo at nakahandusay sa lupa. Mabilis naman siyang nairescue at nadala sa osp
( Luciana's POV ) Simula ng nanawagan si Vincenzo sa telebisyon ay mas dumami pa ang mga taong dumarayo rito. Kahapon pa nga lang iyon pero ngayon binabaha na kami sa pagdagsa ng mga customer at karamihan pa sa mga ito ay nagpapa- autograph na animo ba'y para akong isang artista. Ngayon lang ako
( Allyson's POV ) "Putang ina! Ahhhhh!" Hindi ko na napigilan ang pagwawala ko nang mapanood ang naging panawagan ni Vincenzo sa publiko. Sa labis na kabiguan at selos ay binato ko ng vase ang telebisyon dahilan ng pagkakabasag nito saka ako napaluhod at napahagulhol ng iyak. No! Hindi maaari
( Luciana's POV ) "Ang ganda ganda naman talaga nitong tindera ni Myrna. Blessing talaga ang ganyan kagandang mukha sa negosyo eh." Puri ng suking customer namin ni Tiyang Myrna kaya matamis akong napangiti. "Naku! Si Aling Basya talaga. Pinapalaki niyo na naman po ang puso ko eh." Turan ko sa m