Hindi umabot ng isang oras pero umalis na rin agad ang lalaki sa restaurant. Inubos lang nito ang mga pagkaing kanyag in-order. Dahil doon ay parang nabunutan ng tinik sa lalamunan si Samara.
She was relieved. Sigurado sya na napadaan lang ang lalaki sa lugar nila lalo na't ito ang unang beses na makita nya ang taong 'yun.
Naging maayos ang naging araw ni Samara. Masyado syang naging abala lalo na't dinumog ang kanilang restaurant dahil na rin ngayon ang araw ng sahod. Dagdag pa roon, Saturday ngayon.
She was happy to cook people's order. Masayang-masaya sya sa tuwing nakikita nya na nag-eenjoy ang mga tao sa mga pagkaing kanilang niluluto. Hindi nya man lang namalayan ang oras.
"Whoo! Another day done." Kahit na pagod ay may mga ngiti pa ring nakapaskil sa mga taong nagtatrabaho sa Joyeux Festin. Nag-eenjoy sila sa ginagawa nila.
"Mukhang malaki-laking tip ang binigay sa atin ngayon ah." Saad ng taong nasa cashier. Agad na naghiyawan ang mga taong nasa loob. Close na rin ang restaurant kung kaya wala ng customer sa loob.
Pagkatapos nilang mabilang ay agad nilang pinaghati-hatian ang tip na nakuha nila. Ang 20% ay mapupunta sa restaurant at ang 80% naman ay sa mga staffs, waiter, cashier, at mga chef.
Pagkatapos nilang magkwentuhan ng ilang saglit ay tsaka nila naisipan na umuwi na. Alas-onse na rin ng gabi.
Now, nakatayo si Samara sa waiting shed. Hindi sya kinakabahan lalo na't may mangilan-ngilan na nag-aabang din ng masasakyan. Dagdag pa roon ay may ilaw sa kanyang pwesto at may mga CCTV din na nakapalibot.
Palaging handa si Samara dahil may dala-dala rin syang pepper spray at emergency knife, panakot sa mga taong maiisipan na guluhin sya.
Suddenly, isang kulay pulang Honda Civic ang huminto mismo sa kanyang harapan.
"Naloko na." Napaatras si Samara dahil may hinala na sya kung sino man ang nasa loob ng sasakyan na 'yun.
"I'm 100% sure na si Michael ang nagmamay-ari nito." She thought in her head.
At hindi nga sya nagkamali. Unti-unting bumaba ang front door glass ng pulang sasakyan at nakita nga nya ang taong kanyang hinuha.
"Hi, Samara!" He winked at her. Naroroon na naman ang napakalawak na ngisi sa labi nito. Dahan-dahang ibinaba ni Michael ang kanyang suot na salamin at nagkunwaring inaayos ang kanyang buhok.
Samara's stopping herself from cringing at the man's movement. Para sa kanya ay hindi nya 'yun nagustuhan. Medyo trying hard, kumbaga. Akala siguro ni Michael ay nagwapuhan si Samara sa kanyang ginawa.
"Hello po, Boss..." She greeted back with a smile on her lips.
"I told you na tawagin mo na lang akong Michael." The guy said while giggling. Samara forced a laugh para sabayan ang lalaki.
"Ayoko, Boss. Baka mamaya ay may marinig na lang akong issue sa ating dalawa." Isa pa 'yun sa dahilan kung bakit nya gustong patigilin na ang binata sa ginagawa nito.
Ayaw nyang magkaroon ng mga haka-haka at sabi-sabi ang mga katrabaho sa kung ano mang namamagitan sa kanilang dalawa ni Michael.
Ang chismis pa naman ay parang isang nakakamatay na sakit. Mabilis kumalat.
"Let them be. Alam naman natin kung anong totoo." Pero sa totoo lang ay gustong-gusto ni Michael na isipin ng lahat na girlfriend nya na ang dalaga. He likes Samara so much that's why he keeps on pursuing the woman.
Michael faked a cough. "So, I just want to ask if you're you free now?" He's looking at Samara with so much determination.
Hindi pa man nakakasagot ang dalaga nang magsalita na naman muli ang lalaki.
"Balak kasi kitang ayain ng date..."
Wala sa sariling napalunok si Samara. Hindi na bago sa kanyang pandinig ang sinabi ni Michael. He's always asking her out for a date na syang palagi nyang dine-decline. Hindi alam ng dalaga kung manhid ba ang kanyang boss kaya hindi nito maramdaman na ayaw nya sa kanya.
Dagdag pa roon, dis-oras na rin ng gabi. Gusto nang magpahinga ni Samara sa kanyang kwarto at humilata sa kanyang kama.
"Ano... Hindi kasi ako pwede ngayon eh." Agad syang nag-isip ng palusot para hindi ma-offend ang lalaki sa pagtanggi nya.
Biglang nagbago ang masayang mukha ni Michael. Para syang pinagbagsakan ng langit at lupa. He was disappointed. Hindi 'yun ang ine-expect nyang sagot mula sa dalaga.
"Nasa bahay na kasi ang bestfriend ko at inaantay na akong umuwi." She reasoned out. Michael put on a smile para hindi mahalata ng dalaga ang tunay nyang nararamdaman.
He was actually looking out for this night for the both of us. Nagpa-reserve na rin sya sa isang kilalang restaurant na tanaw na tanaw ang buong city lights. He guess that this is just not his day. May susunod pa naman.
But still, wala pa rin sa bokubolaryo nya ang pagsuko. Handa si Michael na i-pursue si Samara hanggang sa bumigay na rin ito sa kanya.
"Ohhh... It's fine with me. I guess, it's a girls night out huh?"
"Yeah. Kind of." Sagot ni Samara.
"Well, if that's the case, pwede bang ako na lang ang maghatid sayo? It's the least thing that I can do for you." Michael's using her pleading eyes to the latter.
Samara looked at her. Kitang-kita nya sa mga mata nito na determinado pa rin sya. She also felt bad for him.
Napalinga-linga sya sa paligid. Kakaunti na lang ang tao at sigurado sya na mahihirapan syang makasakay dahil dis-oras na rin ng gabi.
"Wala naman sigurong masama kung tatanggapin ko ang offer nya." Samara though in her mind. Nagiging praktikal lang sya. Dagdag pa roon, makakabawi rin sya sa effort ng lalaki.
Isang malalim na buntong-hininga ang kanyang ginawa. "Sure. Alam mo naman na 'yung bahay ko, diba?"
Mabilis na tumango-tango si Michael bilang sagot. He's happy to hear the woman's answer. Nagdidiwang sya sa kanyang loob-looban.
He quickly opened the door for her. He made sure that Samara is comfortable on her seat. Nang masiguradong okay na, sinimulan na ni Michael na mag-drive papunta sa kinaroroonan ng bahay ng dalaga.
He faked a cough to catch her attention. "So, can I know if you have someone in your mind? Did someone already caught your interest?" He badly wants to knows.
Napatigil si Samara dahil doon. For unknown reason, biglang sumagi sa kanyang isipan ang lalaking nakasiping nya ng gabing 'yun. The handsome man whom she shared a night with.
Tanging ang lalaking 'yun ang nagpayanig sa buhay ni Samara. Ginising nito ang natutulog nyang apoy sa kanyang katawan.
Napahawak sya sa kanyang dibdib. Napakabilis ng kabog ng kanyang puso. Ang kanya ring tiyan, parang may mga paro-paro roon. Para syang kinikiliti.
Mariing ipinikit ni Samara ang kanyang mata. She quickly shrugged those thoughts away. Para sa kanya, kailangan nya na itong itigil lalo na't isa lang itong kahibangan.
"Wala pa naman. Ang tanging nasa isip ko lang ngayon ay ang trabaho." Sagot nya sa tanong ng binata. Hindi nakaligtas sa kanyang paningin ang pagngiti ni Michael. Akala nya siguro ay may pag-asa na sya sa dalaga.
"That's good." He said. "I know na ilang beses ko na 'tong tinatanong pero gusto ko lang malaman ang sagot mo."
"Do you think may pag-asa bang maging tayo?"
Samara turned to her right side. Napangiwi sya sa itinanong ng lalaki. Yeah, he keeps on asking that to the woman. At kaunti na lang ay mawawalan na ng palusot si Samara para hindi masyadong harsh ang sagot nya sa tanong na 'yun.
Nanatili syang tahimik. Nag-iisip sya kung paano nya masasabi na wala nga talagang pag-asa na maging sila.
While she's busy thinking, isang kulay itim na sports car ang biglang humarurot papunta sa kanilang tabi.
Napakunot-noo si Samara. "Ang kaskasero naman ng isang 'to." She whispered. Ayaw nya pa naman sa mga driver na kung magmaneho ay parang sa kanila ang daan.
"Pardon?" Michael asked. Dahil doon ay nataranta si Samara.
"Ah... t-that's nothing." Nauutal na turan ng dalaga. "About your question, I think hindi ko pa masasagot 'yan. For now, gusto ko munang mag-focus sa sarili ko. I want to spoil myself with love. May gusto pa akong malaman sa sarili ko."
Agad na nag-iwas ng tingin si Samara dahil ayaw nyang makita ang dismayadong mukha ni Michael. She's 100% sure na 'yun ang magiging reaksyon nya.
Pero mukhang mali ang desisyong ginawa ng dalaga. Parang naestatwa sya sa kanyang kinauupuan nang mapatingin muli sa sports car na katabi nila. From her spot, tanaw na tanaw nya ang taong nagmamaneho nito.
His face... paano ba naman nya makakalimutan ang mukha ng lalaking umangkin sa kanyang pagkababae ng ilang ulit sa loob ng buong gabi?
Yes, the man that het met at the bar was the one who was driving the car.
Katulad ng dati, seryoso lang itong nagmamaneho. Diretso rin sa daan ang kanyang mga mata. Sya lang ang taong nasa loob.
Ang lakas pa rin ng dating nya kay Samara. Her heart, it's beating so fast than the usual.
"What's wrong? Bakit dalawang beses ko nang nakikita ang lalaking 'yun sa isang araw lang? Oh gosh. This is bad!" Samara thought in her mind. Hindi na sya mapakali ngayon sa kanyang kinauupuan.
She blinked for a few times. Hindi nga sya nananaginip ng gising. Mukhang lumiliit na ang mundo sa pagitan nilang dalawa.
Isang malalim.na buntong-hininga ang ginawa ni Samara. Pilit nyang pinakalma ang kanyang sarili. She also stopped looking at his direction. Instead, itinuon na lang nya ang kanyang atensyon sa pag-scroll sa F******k.
Mukhang nakatulong ang kanyang ginawa dahil hindi nya na naisip pa ang lalaki. Bumalik na rin sa normal ang pagtibok ng kanyang puso.
"We're already here in your village." Michael announced. Napaangat ng tingin si Samara. Hindi nya man lang namalayan na nandito na pala sila.
Agad syang nahintakutan nang makita ang itim na sports car na kanina ay nasa tabi lang nila pero ngayon ay nasa harapan na.
"What the? Bakit pumasok dito ang isang 'yun?" Hindi maiwasang magtaka ni Samara. Kahit kailan ay hindi nya pa nakita ang lalaking 'yun sa kanilang community. This is the first time.
Siguro ay may binibisita ang lalaki dahil mababa ang chance na rito sya nakatira lalo na't halos lahat ng lupa ay may nagmamay-ari na.
Parang nakahinga nang maluwag ang dalaga nang makita nyang lumiko ang lalaki. Mukhang tama nga ang hinuha nya.
"Thank you sa paghatid, Michael." Nakangiting turan ni Samara. Nasa tapat na sila ngayong kanyang bahay.
"Walang anuman, Samara. I can literally do this every day." The man said while intently looking at the woman.
Samara forced a laugh. Hindi nya gusto ang sinabi ng lalaki.
"I'll get going. Enjoy sa night out nyo."
Samara made sure na nakaalis na si Michael bago sya tuluyang pumasok sa loob ng kanyang bahay. Nagawi ang kanyang tingin sa bahay na kanyang katapat.
"Hmm... Akala ko ay may nakatira na roon." She said to herself. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nakabukas ang mga ilaw nito. There's no sign of people inside. Nagkibit-balikat si Samara. After that, she made her way inside of her house.
Samara woke up earlier than the usual. Kahit na gusto nyang matulog ay ayaw itong gawin ng kanyang mga mata. Hanggang ngayon ay binabagabag pa rin sya ng mukha ng lalaking nakasama nya ng gabing 'yun."Argh! Kung alam ko lang na ganito ang mangyayari sa akin, hindi na sana ako pumayag na may mangyari sa amin ng lalaking 'yun!" Gigil na gigil na turan ni Samara. Parang may isang spelll na ci-nast sa kanya. She can't stop thinking that man.Patuloy na nagfa-flash sa kanya ang makisig nitong mukha. His eyes... his serious eyes. The way his lips kissed her whole body. The way that man pleasured her.Tandang-tanda nya pa kung saan-saang parte ng kanyang katawan naglagay ng hickeys ang lalaki.Inabot din ng ilang araw bago mawala ang mga 'yun kung kaya panay ang suot nya ng long sleeve at turtle neck para kahit paano ay hindi makita ng iba ang markang 'yun."1...2...3." Ganito ang ginagawa ni Samara sa tuwing hindi nya mapakalma ang kanyang sarili.She will close her eyes and cleared out he
Katulad ng dati ay naging busy si Samara sa pagluluto sa kusina. Kahit na weekdays ay marami pa ring kumakain sa restaurant na kanyang pinagtatrabahuha kung kaya nagiging abala sya.Mabuti na rin 'yon dahil nawala na nang tuluyan sa kanyang isipan ang lalaking tatlong beses nya ng nakikita kung saan-saan.Ngayon lang na-realize ni Samara na hindi nya pala nakuha ang pangalan o kahit nickname ng lalaki. Hindi nya tuloy alam kung anong itatawag nga rito."1 steak with classic burger cheese." Agad nyang inihanda ang order na nakatoka sa kanya.Maraming pagkain na nakalagay sa menu ng Joyeux Festin at maaasahan ng lahat na masasarap ang mga 'yun. Ayun nga lang ay medyo may kataasan ang presyo ng bilihin, pero worth it naman sa panlasa.Samara's happily spending her day withoit negative thoughts running in her mind. Iniiwasan nyang mag-isip ng masama dahil naniniwala sya sa manifestation. She doesn't want to attract any negative energy in her life.Busy ang dalaga sa pagluluto nang marinig
Automatic na nanlaki ang mata ni Samara sa itinuran ng ginang. She looked at her in disbelief. The woman's really persistent in pursuing her. Hindi na alam ng dalaga kung paano nya uli itu-turn down ang sinabi nito."Ma'am, mas lalong hindi ko po matatanggap 'yan." Sagot ng dalaga at umiling-iling.Napahawak sya sa kanyang dibdib. To say that she was surprised was an understatement. Alam nyang mali at hindi 'yun pupwedeng mangyari.On the other hand, mukhang iba ang sinasabi ng kanyang puso tungkol sa sinabi ng ginang."Why? Do you already have someone in your heart? Taken ka na ba, Miss?" The woman seems intrigued."No, Ma'am. I'm not seeing anyone as of this moment." Mahinang sagot ni Samara. Dinis-regard nya si Michael dahil wala namang sila.Nagsimulang maglakad ang dalaga pabalik sa table ng dalawa. Napapatingin na rin kasi ang ibang customer pati na rin ang kanyang mga katrabaho sa gawi nila. They are curious."That's good to hear. Aven, here, is also single. My son's a good cat
"Why would we? Para saan?" Para kay Samara ay wala na silang dapat pang pag-usapan.What happened between them is just a one night thing. And usually, hindi lang sila ang nakakaranas ng ganoong sitwasyon.Sa makabagong lipunan, halos lahat ng tao ay nakaranas na ng sex. Hindi na big deal kung sino at ilan na ang experience ng isang tao. Nagiging open-minded na rin ang lahat pagdating sa ganoong usapin.Nagsimulang maglakad ang lalaki papalapit kay Samara. She quickly stepped backward."Please, this won't take long. Gusto lang talaga kitang kausapin."This is the second time that Aven used the word 'please'. Samara would be lying kung sasabihin nyang hindi sya naapektuhan sa salitang 'yun.But she needs to stay firm in her decision. Kailangan nyang panindigan na hindi na sila pupwedeng mag-usap ngayon. Her guts are saying that something will happen. Hindi nya lang maramdaman kung masama ba 'yun o mabuti."I'm sorry, Mister. I don't see any point kung bakit kailangan pa nating mag-usap.
Samara let out a loud squeal nang bigla syang inihiga ng lalaki sa couch nito."Shall we take this to my room?" Aven asked in a raspy voice. Ang mainit nitong hininga ay tumatama sa mukha ng dalaga. It smells like a mint one. Kakaibang init ang dala non sa dalaga. Samara squeezed her legs. Her pussy's throbbing in an unexplainable way.Nakatukod ang isa nitong kamay sa itaas ng balikat ni Samara. Habang ang isang kamay naman ni Aven nilalaro ang buhok ng dalaga."Hmm..." She hummed as a response. She wants to say something but she's getting drunk at the man's gaze. She's loving the way Aven stares at her. Parang ginigising nito ang kanyang pagkababae.Nakakaakit ang klase ng tingin na ipinupukol ng binata. Bumaba ang tingin nito sa labi ng dalaga. Aven made sure that the woman will witness how he's craving for her lips.In just a blink of eye, their lips collided once again. Their lips started to move.Bumalik ang kanyang tingin sa mata ng dalaga. There was an unexplainable emotion i
After that night, mas naging doble ang pag-iingat ni Samara na hindi makita ang lalaki. Pero mukhang papunta-punta lang sa katapat nyang bahay si Aven dahil palaging hindi bukas ang ilaw nito.Kapag gabi naman ay agad na syang umuuwi. Sa oras ng trabaho, palagi lang syang nasa loob ng kusina at nagluluto. Kung pinapatawag naman ang dalaga ay tinitignan nya muna kung sino ang customer na nag-request sa kanya."Mag-break time ka muna, Samara. Ako na rito. Yakang-yaka ko ang mga ito." Nakangiting saad ni Ava at nag-thumbs up pa ang dalaga. Napailing-iling na lang si Samara. "Sige. Kaya mo 'yan, Ava. I believe in you." Pagsakay nya sa trip nito. Katulad ng dati, maraming mga kumakain sa Joyeux Festin. At mabuti na lang at nagdagdag ang boss nila ng mga tao. Nabawas-bawasan nang kaunti ang trabaho nila.Kinuha nya ang kanyang gamit. Sagot na ng restaurant ang pakain nila para sa break time. Paminsan-minsan lang magbaon si Samara dahil nagsasawa na rin sya sa kanyang kinakain."Finally, so
Lumalalim na ang gabi at nakakarami na rin ng inom ang dalawang magkaibigan. Tipsy na sila pareho. Hanggang doon lang muna ang sinabi ng kanyang kaibigan dahil gusto nitong lasing na sya kapag isinawalat nya na ang mga nangyari sa kanyang buhay.While Samara, hindi sya makapaniwala naa pinagdadaanan 'yun ng kanyang kaibigan. Wala sa mukha nito na may problema sya. Totoo nga ang kasabihan na 'Don't judge the book by its cover'."Damn that man!" Napaayos ng upo si Samara nang pabalyang ibagsak ni Alleah ang kanyang shot glass sa kanilang table. Alam nyang magsisimula na itong magkwento."Ang lakas naman ng loob nyang gawin 'yun sa akin. Porket hindi lang ako makaangal sa kanya.""Tsk. Gwapo raw, well, totoo naman talaga." Napahagikgik si Samara sa itinuran ng kanayang kaibigan. Alam nyang mataas ang standard nito sa lalaki. Kapag sinabi nyang gwapo ay gwapo talaga ito."How did it happen? Papaanong ikinasal ka sa kanya?" Curious ang dalaga na malaman ang nangyari."I met him and somethi
"Saan mo ako dadalhin? This is considered as kidnapping!" Pagkatapos ng ginawa ni Aven kay Samara ay parang natuliro ang dalaga. She was mesmerized by his mere kisses to the point na hindi nya namalayan na bitbit-bitbit na sya nito.He's carrying in the bridal-style way once again. Punong-puno ng pag-iingat ang ginawang pagbuhat ni Aven. Hindi mababakas sa mukha nito ang hirap. Parang isang manika lang ang binubuhat nya."Ang laki-laki mo na tapos kidnapping pa 'to?" He said and let out a giggle. "At sa gwapong mukha ko, mukha ba akong kidnapper?"Napamaang ang dalaga dahil sa kanyang narinig. Gusto nyang umangal ngunit alam nya namang may katotohanan ang sinabi ni Aven.Sinamaan ni Samara ng tingin ang lalaki at walang pasintabing kinagat ang balikat nito."Ouch! That hurts, Samara. Ganon na ba ako kagwapo para manggigil ka sa akin? Gustong-gusto mo na siguro akong kainin noh." Isang mapaglarong ngisi ang nakapaskil sa mukha ni Aven. He'
Kakatapos lang ikwento ni Samara sa kanyang kaibigan ang lahat-lahat ng nangyari sa kanya kagabi. Nasa living room sila ngayon ng kanyang kaibigan na si Alleah.Hindi maiwasang magitla ng dalaga nang bumulanghit ng tawa sa kanyang kaibigan."Hay nako, ano ba naman itong nagyayari sa atin? Akalain mo 'yun, magkakilala pala ang mga lalaking gumugulo sa isipan natin." Alleah said and shooked her head.Samara let out a small smile. She couldn't agree more with her bestfriend. It seems like they messed up with destiny, kung kaya't pinaparusahan sila ng ganito."What should we do now?"Saglit na katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa. They're both thinking."Kailangan natin silang iwasan." Sabay na saad ng dalawang magkaibigan. They're sharing the same idea about it."We shouldn't engage ourselves with those type of guys." Seryosong saad ni Samara. Base sa mga nababalitaan nya at experience ng kanyang kaibigan,
Katulad ng sinabi ni Aven, pinagpatuloy ni Samara ang naudlot nyang pagkain. She quickly finished eating her meal, at nang sa gayon ay makaalis na sya rito.The woman's certain that Aven's mom will interrogate her. Atsaka nahihiya rin sya sa ama nito. Parang jina-judge ang kanyang pagkatao dahil sa klase ng tingin na ipinupukol nito.Tumingin si Samara sa labas. Ilang minuto na ang nakakalipas pero hindi pa rin sila bumabalik. Mukhang masinsinang pag-uusap ang ginawa nilang tatlo.Napailing-iling ang dalaga. Maya-maya pa, nakita nya na rin ang pigura ni Aven. He's wearing his natural neutral face.She faked a cough. "How did it go?" She curious."It was fine. Wala kang dapat na ipag-alala." Nag-thumbs up pa si Aven. "Tapos ka na bang kumain?" Tumango ang dalaga bilang sagot sa tanong nito.Hindi na tinapos pa ng binata ang kanyang kinakain. Bagkus, iniligpit na nito ang pinggan nilang dalawa.
Samara woke up in a cold dark room. She's definitely sure that this is not her room. Kung kaya't mabilis syang napabalikwas mula sa kanyang pagkakahiga.Bumagsak ang comforter na tumatakip sa kanyang katawan."Mygoodness. Mukhang nakarami ako ng inom kagabi." Untag ng dalaga dahil biglang umikot ang kanyang paningin nang bumangon sya. She sternly closed her eyes. Sumasakit ang kanyang ulo, marahil ay dahil sa hang-over.Biglang nag-flashback sa isipan ng dalaga ang lahat ng kanyang pinaggagagawa kay Aven. All of it, including the way na inaya nya ito na magtalik uli. Parang gusto na lang magpakain ni Samara sa lupa o kaya naman ay mawala ng parang isang bula.Napasapo ang dalaga sa kanyang noo. Wala na syang maihaharap pa na mukha sa lalaki dahil sa kahihiyan na kanyang ginawa. "Argh! You're so wreckless, Samara." Pangaral nya sa kanyang sarili. She's wondering kung bakit nya iyon nagawa. Siguro ay
Ang tanging tunog ng aircon at kanilang mga hininga ang naririnig ni Samara sa loob ng room. Kanina pa sya nakapikit pero ni hindi man lang sya dinadalaw ng antok. Parang nawala rin ang tama ng alak sa kanyang sistema.Malaki naman ang kama ng lalaki lalo na't isa itong king sized bed, pero para sa dalaga ay hindi sapat ang laki nito. Parang nasu-suffocate sya. She can smell the alluring fragrance of the man. Nakaka-addict ito.Her heart's beating so fast. Para syang isang contestant sa isang marathon na kakatapos lang tumakbo. The feeling is so magical. Kakaiba ito.Napapikit sya nang mariin. Pilit nyang pinapakalma ang kanyang sarili. But her body's not cooperating with herself. Natutuliro na naman sya dahil kay Aven. Ganoon kalakas ang epekto ng binata sa dalaga.Pinakiramdaman nya ang lalaki. Mabigat na ang paghinga nito. Hindi na rin nya nararamdaman na gumagalaw ito. Mukhang tulog na si Aven.Samara heaved a deep
"Saan mo ako dadalhin? This is considered as kidnapping!" Pagkatapos ng ginawa ni Aven kay Samara ay parang natuliro ang dalaga. She was mesmerized by his mere kisses to the point na hindi nya namalayan na bitbit-bitbit na sya nito.He's carrying in the bridal-style way once again. Punong-puno ng pag-iingat ang ginawang pagbuhat ni Aven. Hindi mababakas sa mukha nito ang hirap. Parang isang manika lang ang binubuhat nya."Ang laki-laki mo na tapos kidnapping pa 'to?" He said and let out a giggle. "At sa gwapong mukha ko, mukha ba akong kidnapper?"Napamaang ang dalaga dahil sa kanyang narinig. Gusto nyang umangal ngunit alam nya namang may katotohanan ang sinabi ni Aven.Sinamaan ni Samara ng tingin ang lalaki at walang pasintabing kinagat ang balikat nito."Ouch! That hurts, Samara. Ganon na ba ako kagwapo para manggigil ka sa akin? Gustong-gusto mo na siguro akong kainin noh." Isang mapaglarong ngisi ang nakapaskil sa mukha ni Aven. He'
Lumalalim na ang gabi at nakakarami na rin ng inom ang dalawang magkaibigan. Tipsy na sila pareho. Hanggang doon lang muna ang sinabi ng kanyang kaibigan dahil gusto nitong lasing na sya kapag isinawalat nya na ang mga nangyari sa kanyang buhay.While Samara, hindi sya makapaniwala naa pinagdadaanan 'yun ng kanyang kaibigan. Wala sa mukha nito na may problema sya. Totoo nga ang kasabihan na 'Don't judge the book by its cover'."Damn that man!" Napaayos ng upo si Samara nang pabalyang ibagsak ni Alleah ang kanyang shot glass sa kanilang table. Alam nyang magsisimula na itong magkwento."Ang lakas naman ng loob nyang gawin 'yun sa akin. Porket hindi lang ako makaangal sa kanya.""Tsk. Gwapo raw, well, totoo naman talaga." Napahagikgik si Samara sa itinuran ng kanayang kaibigan. Alam nyang mataas ang standard nito sa lalaki. Kapag sinabi nyang gwapo ay gwapo talaga ito."How did it happen? Papaanong ikinasal ka sa kanya?" Curious ang dalaga na malaman ang nangyari."I met him and somethi
After that night, mas naging doble ang pag-iingat ni Samara na hindi makita ang lalaki. Pero mukhang papunta-punta lang sa katapat nyang bahay si Aven dahil palaging hindi bukas ang ilaw nito.Kapag gabi naman ay agad na syang umuuwi. Sa oras ng trabaho, palagi lang syang nasa loob ng kusina at nagluluto. Kung pinapatawag naman ang dalaga ay tinitignan nya muna kung sino ang customer na nag-request sa kanya."Mag-break time ka muna, Samara. Ako na rito. Yakang-yaka ko ang mga ito." Nakangiting saad ni Ava at nag-thumbs up pa ang dalaga. Napailing-iling na lang si Samara. "Sige. Kaya mo 'yan, Ava. I believe in you." Pagsakay nya sa trip nito. Katulad ng dati, maraming mga kumakain sa Joyeux Festin. At mabuti na lang at nagdagdag ang boss nila ng mga tao. Nabawas-bawasan nang kaunti ang trabaho nila.Kinuha nya ang kanyang gamit. Sagot na ng restaurant ang pakain nila para sa break time. Paminsan-minsan lang magbaon si Samara dahil nagsasawa na rin sya sa kanyang kinakain."Finally, so
Samara let out a loud squeal nang bigla syang inihiga ng lalaki sa couch nito."Shall we take this to my room?" Aven asked in a raspy voice. Ang mainit nitong hininga ay tumatama sa mukha ng dalaga. It smells like a mint one. Kakaibang init ang dala non sa dalaga. Samara squeezed her legs. Her pussy's throbbing in an unexplainable way.Nakatukod ang isa nitong kamay sa itaas ng balikat ni Samara. Habang ang isang kamay naman ni Aven nilalaro ang buhok ng dalaga."Hmm..." She hummed as a response. She wants to say something but she's getting drunk at the man's gaze. She's loving the way Aven stares at her. Parang ginigising nito ang kanyang pagkababae.Nakakaakit ang klase ng tingin na ipinupukol ng binata. Bumaba ang tingin nito sa labi ng dalaga. Aven made sure that the woman will witness how he's craving for her lips.In just a blink of eye, their lips collided once again. Their lips started to move.Bumalik ang kanyang tingin sa mata ng dalaga. There was an unexplainable emotion i
"Why would we? Para saan?" Para kay Samara ay wala na silang dapat pang pag-usapan.What happened between them is just a one night thing. And usually, hindi lang sila ang nakakaranas ng ganoong sitwasyon.Sa makabagong lipunan, halos lahat ng tao ay nakaranas na ng sex. Hindi na big deal kung sino at ilan na ang experience ng isang tao. Nagiging open-minded na rin ang lahat pagdating sa ganoong usapin.Nagsimulang maglakad ang lalaki papalapit kay Samara. She quickly stepped backward."Please, this won't take long. Gusto lang talaga kitang kausapin."This is the second time that Aven used the word 'please'. Samara would be lying kung sasabihin nyang hindi sya naapektuhan sa salitang 'yun.But she needs to stay firm in her decision. Kailangan nyang panindigan na hindi na sila pupwedeng mag-usap ngayon. Her guts are saying that something will happen. Hindi nya lang maramdaman kung masama ba 'yun o mabuti."I'm sorry, Mister. I don't see any point kung bakit kailangan pa nating mag-usap.