พิษสวาท | ตอนที่ 61 | ลักหลับ NC/PIC(มีภาพประกอบ)"ร้องไห้อะไรขนาดนี้วะเนี่ย" รันเวย์ก้มมองเสื้อของเขาที่เปียกคราบน้ำตาของเธอ จนใส่ต่อแทบไม่ได้แล้ว เขาเงยหน้ามองตะวันที่นอนหลับไปด้วยใบหน้าที่อ่อนเพลีย และดวงตาที่บวมช้ำอย่างเห็นได้ชัด"นี่มันวันซวยของเธอหรือฉันกันแน่วะ?" รันเวย์พูดกับตะวันเบา ๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดใจเล็กน้อยเขาดึงผ้าห่มคลุมให้เธอ ก่อนจะปิดไฟทุกดวงในห้อง หางตายังคงเหลือบไปมองทางเปลเด็กเล็กน้อย ซึ่งเจ้าเด็กอ้วนก็หลับสนิทไปแล้วเช่นกันเขาลุกเดินออกไปจากห้องนอนของตะวันทันทีด้วยความเซ็ง เพราะเขาตั้งใจกลับมาระบายกับเธอ แต่พอเจอเด็กสาวร้องไห้ขี้มูกโป่งขนาดนี้ ก็หมดอารมณ์ได้เหมือนกันฟุ่บ! ร่างสูงทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างแรง เขาคว้าหนังสือข้างหัวเตียงขึ้นมานอนอ่าน เพื่อพยายามข่มความรู้สึกบางอย่างที่มันคุกรุ่นมากเหลือเกินในตอนนี้หลังจากที่ขึ้นมานอนอ่านหนังสือไปสักพักใหญ่ ๆ …ปัก!! ร่างสูงปาหนังสือทิ้งไปชนกับผนังห้องนอนอย่างเต็มแรง เขารู้สึกระสับกระส่ายและนอนไม่หลับ จนต้องลุกไปรินเหล้าเข้ม ๆ กระดกดื่ม เพื่อข่มอารมณ์เงี่xx ภายในที่มันแทบจะข่มไม่อยู่แล้วร่างสูงกระ
พิษสวาท | ตอนที่ 62 | ขายบริการวันต่อมาเด็กสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเวลาเช้ามืด ก่อนจะพบว่าร่างกายของเธอเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ตามเนื้อตัวมีคราบน้ำรักขาวขุ่นเลอะเทอะไปหมด มีทั้งคราบเก่าและคราบใหม่ที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้ลักหลับเธอเพียงแค่ครั้งเดียว ตะวันไม่มีเวลาหยุดคิดถึงเรื่องของตัวเองมากนักเธอและเมื่อคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อที่จะดูเวลา เธอก็พบกับบัตรเครดิตสีดำขอบสีทองที่วางอยู่ ตะวันหยิบบัตรขึ้นมาดูเล็กน้อย หน้าบัตรสลักชื่อของคุณรันเวย์เอาไว้ แต่ด้วยความที่เธอไม่มีเวลาจะสนใจมากนักจึงวางมันเอาไว้ที่เดิมก่อนจะรีบลุกขึ้นจากเตียงเดินตรงไปดูเซอร์เวย์ก่อนเป็นอันดับแรก"ยังหลับอยู่เลย" ตะวันลูบหัวโนของเซอร์เวย์อย่างสงสาร หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จสรรพกิจวัตรแรกที่เธอทำหลังตื่นนอนก็คือเดินไปชงนมเตรียมรอให้เจ้าอ้วนของเธอทันที เธอใช้ชีวิตได้ไม่ต่างจากคุณแม่ลูกอ่อนเลยจริง ๆหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนผ้าอ้อมและป้อนนมให้เด็กน้อยเสร็จ เธอก็ต้องรีบจัดการตัวเองให้พร้อมออกเดินทางไปโรงพยาบาลแต่เช้าตรู่ครั้นจะเอาเซอร์เวย์ไปฝากไว้ที่บ้านใหญ่ เธอก็ไม่กล้าไปเพร
พิษสวาท | ตอนที่ 63 | ภายใน 6 เดือน"งั้นรอตรงนี้สักครู่นะคะ เดี๋ยวพยาบาลจะเข้าไปตามคุณหมอมาอธิบายให้ฟัง..น่าจะดีกว่า" พยาบาลมองตะวันอย่างให้กำลังใจ เมื่อเห็นว่าเด็กสาวมีท่าทีเศร้า ๆ ไป"มีอะไรทางญาติจะได้ปรึกษาหารือกับทางคุณหมอได้โดยตรงเลย" เธอยิ้มให้ตะวันอีกครั้ง"ค่ะ" ตะวันก็พยักหน้าเบา ๆ เธอรู้สึกว่าคำพูดและสายตาของคุณพยาบาลคนเมื่อกี้ดูกังวลแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้สิซึ่งหลังจากที่พยาบาลคนนั้นเดินเข้าไปตามหมอ ไม่นานมากนักคุณหมอผู้ชายท่านหนึ่งก็เดินออกมาจากห้อง พร้อมกับเอกสารหนา ๆ ปึกใหญ่"สวัสดีครับ" หมอผู้ชายหน้าตาดีเอ่ยทักตะวันขึ้นอย่างสุภาพ"สวัสดีค่ะคุณหมอ หนูเป็นน้องสาวของคนไข้ห้องนี้นะคะ" ตะวันรีบแนะนำตัวเองไปทันที"พี่สาวของหนูตอนนี้เป็นยังไงบ้างเหรอคะ เธอปลอดภัยดีแล้วใช่ไหม?" ตะวันอุ้มเซอร์เวย์ไปก็เอ่ยถามไปคุณหมอไปทันทีด้วยความร้อนใจมากจริง ๆ"ตอนนี้อาการคนไข้ถือว่าพ้นขีดอันตรายแล้วครับ หมอคิดว่าทางญาติก็สามารถวางใจได้ในระดับหนึ่งเลย" คุณหมออธิบายพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบา ๆ"จริงเหรอคะหมอ..ขอบคุณมากเลยนะคะ" ตะวันยิ้มทั้งน้ำตาขึ้นมาทันที"แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้วางใจขนาดที่จะออกจาก
พิษสวาท | ตอนที่ 64 | ตอบแทนด้วย.."….." ร่างสูงจ้องมองไปที่หมออย่างกดดันหนักกว่าเดิม "คะ..คือ..ถ้าจะให้หมอแนะนำจริง ๆ หมอคิดว่าการปลูกถ่ายเปลี่ยนไตจากคนในครอบครัว เป็นวิธีที่มีโอกาสเป็นไปได้มากที่สุด" หมอหลบสายตาดุดันของเขาและรีบอธิบายต่อในทันที"ยิ่งถ้าได้รับไตจากพี่น้องที่เกิดจากพ่อแม่เดียวกันแล้ว มีโอกาสสูงมากที่ไตจะสามารถเข้ากันได้มากกว่าเคสอื่นเลยครับ" หมออธิบายให้รันเวย์ฟังและเหลือบ ๆ มองหาน้องสาวของคนไข้ไปด้วย หมอพูดออกไปโดยไม่ได้คิดอะไรแต่กลับกลายเป็นยิ่งทำให้ร่างสูงตรงหน้าชักสีหน้าขึ้นมาอย่างไม่พอใจหนักกว่าเดิม"ไตจากน้องสาวอย่างนั้นเหรอ?" รันเวย์เอ่ยถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูน่าขนลุกชอบกล "ถ้าหมอกำลังมองหาไตยัยเด็กคนเมื่อกี้ละก็...ฉันไม่อนุญาตให้เด็กคนนั้นบริจาคไตให้ใครทั้งนั้น!" รันเวย์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะจ้องมองไปที่หมอตรงหน้านิ่ง ๆ"และเรื่องที่พูดแนะนำมาเมื่อกี้... ไม่ต้องพูดขึ้นมาให้ได้ยินอีกเลยจะดีมาก!" เขาพูดกับหมอด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกและแววตาที่เชือดเฉือนแบบนิ่ม ๆ"เอาเป็นว่าภายใน 6 เดือนนี้ ฉันจะหาคนบริจาคไตมาส่งให้เองถึงที่นี่!" ร่างสูงทิ้งนามบัตร
พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่าฟุ่บ! ดอกไม้ช่อโตที่เขียนมาในนามบริษัทถูกวางลงบนโต๊ะของกรรมการบริษัททันที"โห่ อารมณ์ไหนวะเนี่ย คุณเฟรนด์ชิพซื้อดอกไม้มาแสดงความยินดีที่กูยังมีชีวิตอยู่" รันเวย์รับช่อดอกไม้ของเพื่อนและก็หัวเราะขึ้นมาทันที เพราะใครจะคิดว่าเขาจะได้รับดอกไม้จากจอมเย็นชาอย่างเฟรนด์ชิพ"พวงหรีดงานศพมึงกูก็ซื้อนะ" ร่างสูงพูดต่อด้วยใบหน้านิ่ง ๆ"..ไอ้เพื่อนเวร!" รันเวย์สบถออกมาเล็กน้อย"กูไม่คิดจริง ๆ นะ ว่ามึงจะรอด" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามกลับไปด้วยความสงสัย เพราะเท่าที่เพื่อน ๆ น้องชายเล่าให้เขาฟังมาคือไอ้รันเวย์เนี่ยจมหายไปในทะเล ให้คนไปช่วยกันงมหาเท่าไรก็ไม่เจอร่าง"นรกมันไม่รับกูอะดิ!" รันเวย์เหยียดยิ้มเล็กน้อย"คืนนั้นกูลอยไปติดแหจับปลาของชาวประมง ที่มาตกหมึกตอนกลางคืนกันนะ" รันเวย์เริ่มเล่าให้เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของเขาฟังอย่างละเอียด"พวกเขาก็เลยพากูไปนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลบนเกาะนั้น" เขาเล่าเรื่องให้เพื่อนของเขาฟังแบบคร่าว ๆ ซึ่งเฟรนด์ชิพก็กอดอกนั่งฟังนิ่ง ๆ ไม่ได้ขัดอะไร"หลังจากฟื้นขึ้นมากูก็ใช้เวลาอยู่ที่นั่นสักพักใหญ่ ๆ " รันเวย์นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์บนเกาะนั้น แล้วเงียบ
พิษสวาท | ตอนที่ 66 | เช็ดพื้น NC"คุณรันคะ...เมื่อกี้มีคุณพยาบาลโทรมาบอกว่าพี่ตาลอาการดีขึ้นมากแล้ว" ตะวันเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ เลยรีบเล่าให้คนตรงหน้าฟังในทันที"ก็ดีแล้ว" เขาพยักหน้ารับทันที"ว่าแต่ เธอจะยืนรดน้ำแบบนี้อีกนานไหม ฉันว่าต้นกุหลาบต้นนี้คงอิ่มน้ำตายแล้วมั้ง!" รันเวย์มองไปที่สายยางที่ฉีดไปที่โคนต้นจนดินแฉะเปียกไปหมดเลย"อุ้ย…ลืมไปเลย" เด็กสาวยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปปิดก๊อกน้ำทันที"ยัยเด็กโง่" เขาพูดไล่ตามหลังไปเบา ๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านเพื่อวางกระเป๋าเอกสาร และถอดสูททำงานออก หลังจากที่สวมใส่มาตลอดทั้งวันแล้วทางด้านตะวันหลังจากปิดน้ำ เก็บสายยางอะไรเสร็จสรรพ เธอก็เข็นรถเข็นเด็กกลับเข้ามาในบ้าน"แอ่..แอ๊ะ.." เซอร์เวย์พยายามพูดขึ้น และยื่นมืออวบอ้วนของตัวเองตรงไปทางรันเวย์ที่กำลังปลดกระดุมถอดเสื้อสูทออกอยู่"มองหน้าทำไม...หน้าฉันเหมือนพ่อแกรึไง?" รันเวย์เดินตรงเข้าไปเอ่ยถามเด็กอ้วนในรถเข็น ที่ร้องอ้อแอ้ ๆ จะให้เขาอุ้มให้ได้"..." ตะวันเกาหัวเล็กน้อย เพราะรันเวย์ลืมไปรึเปล่าว่าพ่อของเซอร์เวย์ก็คือเขานั่นแหละ"บู ๆ บอ ๆ " เด็กอ้วนเริ่มส่งเสียงพยายามเรียกหารันเวย์ไม่ยอมหยุด"
พิษสวาท | ตอนที่ 67 | ยกขาพาดไหล่หลังจากนั้นเขาก็จับเอาแท่งรักมาสาวขึ้น ๆ ซึ่งพอมันแข็งตัวขยายใหญ่มากขึ้นเป็นเท่าตัว..พอได้ลองมองดูดี ๆ แล้ว ขนาดของท่อนเอ็นนั้นมันใหญ่กว่าท่อนแขนเล็ก ๆ ของเธอเสียอีกรันเวย์จับหัวบานถอกสีแดงเถือกจ่อเข้าที่กลีบเนื้อของคนตัวเล็กที่ยังคงแนบชิดสนิทกันอยู่ในตอนนี้ เขาเริ่มถูขึ้นลง ๆ ช้า ๆ ก่อนจะจับจ่อคาเอาไว้แบบนั้นมืออีกข้างค่อย ๆ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบของเธอไล่ยาวลงมาจนถึงเนินอวบอูม ปลายนิ้วจับกลีบรักถ่างออกจากกัน และค่อย ๆ โน้มลำตัวกดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องสวาทของเธออย่างเชื่องช้า ..."อ๊ะ..อื้อ.." ตะวันแอ่นลำตัวขึ้นเล็กน้อยด้วยความรู้สึกแสบ ๆ ที่ร่องสวาทขณะที่เขาค่อย ๆ สอดใส่เข้ามาจนคับแน่นช่องทางรัก ก่อนจะดันเสียบเข้ามาจนมิดด้ามได้ในที่สุด..ตั่บ! แท่งรักอวบหนายาวใหญ่ขนาด 59 ฝังลึกเข้าไปในร่องรักที่แสนจะคับแคบของเธอ และกลีบเนื้อก็บีบรัดแก่นกายของเขาเอาไว้แน่นมาก จนรันเวย์ไม่สามารถจะขยับเข้าออกได้เลย.."อ๊ะ อื้อ..หนูเจ็บอะ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ ขณะที่ท่อนรักของเขาเสียบคาอยู่ในร่างกายของเธอ…"..ก็ของเธอมันแน่นมาก..ฉันจะทำไงได้..เฮ้อๆ ๆ " รันเวย์หายใจอย่า
พิษสวาท | ตอนที่ 68 | RED WINE -NC-"ก็หนูดื่มไม่เป็นจริง ๆ นี่นา" ตะวันตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา เพราะเธอไม่เคยลิ้มลองของมึนเมาแบบนี้มาก่อนเลย และประสบการณ์ครั้งแรกที่แย่ที่สุดก็คือตอนที่รันเวย์เคยจับเธอกรอกปาก เธอยังจำรสชาติขมของมันได้ดี ยิ่งไปกว่านั้นคือตอนตื่นขึ้นมามันปวดหัวมาก ๆ เลยด้วย"มันไม่เหมือนครั้งแรกที่ลองหรอกน่า ครั้งแรกมันเหล้า...อันนี้ไวน์" รันเวย์พูดขึ้นเหมือนจะพอรู้ว่าเด็กสาวกำลังนั่งคิดอะไรอยู่"เอ่อ...หนูกลัวเมาแล้วจะไม่มีคนดูแลเจ้าอ้วนนะคะ" ตะวันรีบเอาเด็กอ้วนขึ้นมาอ้างทันที"ฉันดูให้ได้" รันเวย์เลิกคิ้วขึ้นและหันไปมองทางเซอร์เวย์ที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงเด็กเล็ก ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลมากนัก"อีกอย่างเด็กนั้นหลับลึกขนาดนั้น ไม่ตื่นง่าย ๆ หรอก" เขาพูดดักทางเธอเอาไว้หมด ก่อนจะเคาะที่แก้วไวน์ซ้ำ ๆ อย่างกดดันเธอไปด้วย ซึ่งคนตัวเล็กก็ทำได้แค่จำใจลองกลั้นใจ ยกไวน์ขึ้นกระดกดื่มไปจนหมดแก้ว"…." เด็กสาวเบิกตาโตขึ้นมาทันที รสชาติมันขมและรู้สึกถึงแอลกอฮอล์แรง ๆ ที่ตีขึ้นมาจากจมูกและขึ้นจี๊ดไปที่ศีรษะในทันทีที่กลืนลงคอไปเลย"ใครเขาดื่มแบบนั้นกันละ.. เธอควรจะจิบไม่ใช่กระดกไป
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ครอบครัวที่สมบูรณ์รันเวย์หันไปเตรียมกับลูกชาย ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ภรรยา และจับมือของเธอ"ค่อย ๆ เดินนะครับแม่" เซอร์เวย์จูงมืออีกข้างของตะวัน ก่อนที่สองพ่อลูกจะพาเธอเดินตรงเข้าไปในพื้นที่โล่งกว้างของเรือนหอสุดอลังการ"ตื่นเต้นนะเนี่ย..ทำไมถูกปิดตาคนเดียวเลยอะ" ตะวันยิ้มอย่างรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลย เธอไม่รู้เลยว่าสองพ่อลูกจะเซอร์ไพรส์อะไรกันแน่.."โอเค ตรงนี้แหละ" รันเวย์พูดขึ้นก่อนจะจับไหล่ของเธอหันไปทางหนึ่ง ซึ่งแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้าก็กระทบลงบนผิวกายของหญิงสาวทันที มืออีกข้างหนึ่งของเธอยังคงจูงมือลูกชายเอาไว้แน่น"เปิดแล้วนะ" รันเวย์เดินอ้อมไปด้านหลังก่อนจะกระซิบเบา ๆ เข้าที่ข้างหูของเธอพร้อมกับค่อย ๆ ปลดผ้าออกช้า ๆฟุ่บ! วินาทีที่ผ้าปิดตาถูกเปิดออก เธอก็ได้มองเห็นสวนสีเหลืองอร่อมของดอกทานตะวันที่มีมากมายเป็นร้อย ๆ ดอกได้เลย"ว้าว..." ตะวันอ้าปากค้างทันทีกับความสวยงามตรงหน้าของเธอในตอนนี้"ชอบไหม?" รันเวย์ค่อย ๆ โอบกอดเธอจากทางด้านหลัง และกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู"ชอบค่ะ" ตะวันมองดูดอกทานตะวันมากมายที่หันหน้าตรงมาทางเธอในตอนนี้"อุ๊ย! ลุงบรา
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์"ถ้าพวกมันตีเดี๋ยวผมจัดการมันเอง" วินด์เซอร์เดินตรงเข้ามาแบบเซหน่อย ๆ ก่อนจะมายืนเกาะแขนของเฟรนด์ชิพแทน"มึงยืนให้ตรงก่อนไหม?" รันเวย์ส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลยเพราะพวกมันสี่คนนั่งมอมกันเองตั้งแต่งานยังไม่เริ่มนั้นเอง"ทำไมพวกมึงขี้เมากันจังเลยวะ" เฟรนด์ชิพส่ายหน้าเบา ๆ กับความแสบและซนของบรรดาน้องชายตัวเองย่ิงเวลาเจอกันทีไรบรรลัยแทบทุกที ขนาดว่าพวกมันจะโตจนมีลูกมีเมียไปแล้ว แต่ทุกครั้งที่เจอกันก็กลายเป็นเด็กกันอยู่ดี"เดี๋ยวนับพาเจ้าสาวไปฝั่งสาว ๆ ดีกว่านะ พวกหนุ่ม ๆ ก็สนุกกันให้เต็มที่เถอะ" นับหนึ่งโอบเอวตะวันเดินพาไปฝั่งสมาคมแม่บ้านของเธอทันที"ไปเถอะ แถวนี้มันเถื่อน" นับหนึ่งกระซิบกับตะวันเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก ๆ กันสองคน"เออไอ้รันแล้วมึงไม่ได้เชิญไอ้บราวน์เหรอวะ?" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามขึ้น เพราะเขามองไปรอบงานแล้วก็ไม่เจอเพื่อนรุ่นตัวเองเลย"จะไม่เชิญได้ไง กูเชิญพร้อมมึงเลย""เชิญก่อน ไอ้สี่ตัวบาทนี่ด้วย" รันเวย์หันไปมองทางวินด์เซอร์ ฟาเรน คลินต์ และไทม์โซน"เหรอ?" เฟรนด์ชิพก้มมองนาฬิกาเล็กน้อยเพราะปกติบราวน์แทบไม่เคยพลาดงานเลี้ยงหร
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้ายท่อนเอ็นอวบ ๆ จะถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักของเธอและสอดเข้ามาจนลึกสุดโค่น ก่อนบดเอวซ้ำ ๆ ก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกอย่างช้า ๆ"อื้อ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ เธอติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้ายิ่งครางเท่าไหร่เสียงมันก็ยิ่งดังก้องอยู่ด้านในนี้ตับ ตับ ตับ ตับ คนด้านนอกเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น ๆ จนเครื่องซักผ้าโยกไปตาม ๆ กัน"ซี้ด..โอ่ย..อ่าส์.." หญิงสาวโอดครวญออกมาด้วยความเสียวและเกร็งมากขึ้น ๆกลีบเนื้อโอบรักแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือหนาโอบรั้งเอวบางแน่นและกระแทกซ้ำ ๆ ๆตับ ตับ ตับ"อื้อ..อะอื้อ.." ร่างบางถ่างขาออกจิตใจของเธอจดจ่ออยู่กับท่อนเอ็นที่ผุบเข้าผุบออกร่องเสียวของตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวบินอยู่ภายในช่องท้องและ..ตับ ตับ ตับ.."โอ่ว..อ่าส์..ซี้ด..อื้อ!!" ตะวันกระตุกเกร็งครางสนั่นเครื่องซักผ้าและเกร็งกลีบรักแน่นจนบีบแก่นกายของเขาแทบไม่สามารถจะขยับได้เลย.."หู่วว...ซี้ด!!" รันเวย์คำรามลั่นเร่งเครื่องกระแทกเข้าซ้ำ ๆ ๆ จนน้ำรักพวยพุ่งเข้าไปในร่องรักของเธออีกครั้ง..พร๊วด!! ร่างสูงชักแก่นกายออกจากช่องทางรักพร้อม ๆ กับลาว
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | คนใช้ (ชีวิตร่วมกัน) PIC"เฮ่อ ๆ ๆ " ตะวันหายใจหอบเหนื่อย สติกระจัดกระเจิงเหมือนล่องลอยอยู่กลางอากาศ ความสุขของสวาทมันวูบวาบผ่านไปเพียงชั่ววูบสั้น ๆ แต่มันเติมเต็มสีสันของชีวิตคู่รักได้เป็นอย่างดีเลยจริง ๆ"ฮ่า ๆ ๆ " รันเวย์ยิ้มหัวเราะออกมาเช่นกันด้วยความสุขสมถอนแก่นกายออกจากร่องรักของเธอช้า ๆ พร้อมกับก้มลงไปประทับรอยจูบที่โหนกเนินสาว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างกายของเด็กสาวที่เขารักเหมือนเช่นทุก ๆ คืนที่ผ่านมา"ถ้าพรุ่งนี้ลูกถามให้บอกว่า แผ่นดินไหวนะ" รันเวย์หันมองหน้าตะวันพร้อมกับพูดขึ้นอย่างยิ้ม ๆ"ได้ค่ะ" เธอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจความตรงกันเช้าวันต่อมา "อาหารเช้าเสร็จแล้วจ้า พ่อลูกไปนั่งกันเลย" ตะวันเตรียมทั้งกาแฟและทั้งนมสด ไว้ให้สองพ่อลูก พร้อมกับแซนด์วิชง่าย ๆ ในมื้อเช้า ซึ่งรันเวย์ก็รับหน้าที่ไปปลุกเจ้าอ้วนและพากันไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะมานั่งทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันในทีแรกรันเวย์อยากจะจ้างแม่บ้าน แต่ตะวันคิดว่าคอนโดมันก็ไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่ เธอจึงขอทำเองดีกว่า อีกอย่างการที่มีแค่สองคนในบ้าน มันก็ค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวดี ยิ่งวันหยุดแบบนี้แล้วไม่ต้องเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | เติมเต็มสวาท"ผมก็คิดว่าอย่างงั้นเหมือนกันนะแม่" รันเวย์มองลูกชายของเขาอย่างหนักใจไม่แพ้กัน"แต่เจ้าถังแก๊สเนี่ย มันฉลาดมาก..วันหนึ่งมันก็คงรู้ความจริงจนได้อะ" รันเวย์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดจะปกปิดเรื่องแม่ผู้ให้กำเนิดของเซอร์เวย์ แค่อาจจะต้องให้ลูกชายโตมากกว่านี้สักหน่อย แล้วจริงค่อยบอกบนรถร่างสูงขับรถขึ้นจอดบนคอนโดไปก็นั่งเคี้ยวหมากฝรั่งมาตลอดทางตั้งแต่เขาเลิกบุหรี่ได้ เขาก็หันมาติดการเคี้ยวหมากฝรั่งแทนซะอย่างงั้นส่วนเรื่องเหล้าเบียร์ ก็งดได้ แต่ก็จะมามีหลุดดื่มไวน์บ้างเป็นครั้งคราวจริง ๆ การที่เขาบริจาคไตไปข้างหนึ่งมันอาจจะทำให้เขามีชีวิตและสุขภาพที่ดีขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป เพราะเขาลด ละ เลิก พวกสิ่งไม่ดีต่าง ๆ จนหมดสิ้นแถมยังหันมาใส่ใจทั้งสุขภาพทั้งทางกายและทางใจสำหรับรันเวย์ในตอนนี้การได้ใช้เวลาอยู่กับคนรัก ครอบครัว มันมีความสุขมากกว่าการออกไปเที่ยวกลางคืน และเปลี่ยนคู่นอนไปวัน ๆ เหมือนเช่นเมื่อก่อนส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะในวันนี้เขามีวุฒิภาวะมากขึ้น และที่สำคัญไปกว่านั้นเขามีตะวันคนที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเขาในทุก ๆ อย่าง ที่รันเวย์
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | พรีเวดดิ้งตะวันรันเวย์"ผมว่าไม่กร่อย เพราะปาร์ตี้ส่วนใหญ่ก็มีจุดสนุกที่พีค ๆ อยู่ไม่กี่ชั่วโมงหรอก เราก็แค่ทำให้ช่วงเวลาสั้น ๆ ของพวกเขามันถึงขีดสุด สนุกและน่าจดจำ หรือ..ก็แค่เรียกเงินเพิ่มหากต้องการจะอยู่บนฟ้ากันนาน ๆ " รันเวย์เป็นฝ่ายยกมือพูดสวนกลับไปทันทีอย่างเก็บอาการแทบไม่อยู่เหมือนมีคนมาค้านเมียรักของตัวเอง แต่เขาก็ให้เหตุและผลดีซะจนทุกคนก็คล้อยตามไปหมด"ก็จริงนะครับ ผมคิดไม่ถึงจุดนั้นจริง..ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จเราก็มีแต่ได้กับได้" เมื่อกรรมการคนที่ค้านได้ฟังเหตุผลของรันเวย์เขาก็เปลี่ยนแนวคิดทันที"ถ้าอย่างงั้นให้คุณเป็นหัวหน้าโปรเจกต์นี้ไปเลยก็แล้วกันนะ..มีอะไรก็ปรึกษาผมได้" รันเวย์ลุกขึ้นก่อนจะผายมือไปทางว่าที่ภรรยาของเขาอย่างให้เกียรติ"ตลอดเวลา" เขาพูดทิ้งท้ายและยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในความกล้า และไอเดียที่บรรเจิดของเธอ"ขอบคุณค่ะ ดิฉันจะทำให้ดีที่สุด" ตะวันโค้งก้มหัวให้กับทุกคนในห้องประชุม และคนสุดท้ายที่เธอโค้งคำนับก็คือว่าที่สามีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันนี่เอง"ครับ" เขาเม้มปากขานรับอย่างหลุดยิ้มออกไปในที่สุด"โอเค เลิกประชุมได้" รันเวย์หันไปบอกกับทุกคน ก
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ว่าที่สะใภ้สายการบิน"อ่าส์" สาวน้อยเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อท่อนรักที่คุ้นเคยกระแทกเข้าหาใจกลางร่องเสียว ฝ่ามือหนาเลื่อนจากเอวบางมาจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันอย่างช้า ๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างใจกลางหว่างขานั้นมันสุดยอดมากจนเกินบรรยายได้ มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แล้วจบไป แต่ทุกครั้งที่มีเซ็กส์มันคือวิธีบอกรักด้วยภาษากายที่ดีที่สุดในแบบที่รันเวย์จะทำให้เธอได้..สาวน้อยยันตัวเองลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้กลีบเนื้อคายแก่นกายรักของเขาออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะค่อยกดตัวนั่งทับลงไปและออกแรงบดวนไปซ้ายวนไปขวา ก่อนจะเริ่มนั่งขย่มตอแข็งแท่งโปรดไปตามจังหวะผ่อนหนักผ่อนเบาของลมหายใจ"ซี้ด..อ่าส์.." ร่างสูงนั่งเอนหลังพิงไปกับเก้าอี้ผู้บริหารในขณะที่พนักงานสาวสวยคนใหม่ กำลังเริ่มกดสะโพกและโยกขย่มท่อนเอ็นของเขาเร่งจังหวะมากขึ้น ๆตับ ตับ ตับ ตับ..."อือ..อื้ม.." ด้วยความเสียวแบบสุดขีดตะวันจึงเผลอลืมตัวนั่งขย่มแรงขึ้น ๆ จนเสียงเริ่มดังก้องไปทั่วห้องทำงานหรู"เบา ๆ ที่รัก" เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับความแสบซ่าของเมียรักเขาจับเอวของเธอยกขึ้น ก่อนจะผลักเก้าอี้ออกและเป็นฝ่ายลุกขึ้นกระแทกเสียบตรงเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | สอนงานเลขาคนใหม่"ก็จริงนะ แม่ก็อยากได้หลานสาวเหมือนกันอยากจะจับมาแต่งเนื้อแต่งตัวซะหน่อย" คุณย่าสายแฟชั่นอย่างเฌอรีนก็เออออ ๆตามลูกชายทันที"ว่าแต่จะทำได้เหรอลูกสาว บ้านเราเชื้อผู้ชายมันแรง" ฝั่งพ่อก็พูดสวนขึ้นมาทันที"ก็ไม่น่าจะยากนะพ่อ" รันเวย์พูดพร้อมกับเหลือบไปมองทางตะวันเล็กน้อย"…" ตะวันหยุดทานอาหารทันทีเพราะเริ่มรู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่แผ่มาถึงเธอ เด็กสาวแสร้งหันไปยิ้ม ๆ ให้นับหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ"พี่คงไม่มีเพิ่มแล้วละ แค่สามคนทุกวันนี้ก็ซนมากแล้ว" นับหนึ่งส่ายหน้าและตอบกลับไปทันที"หลังงานแต่งก็ปั๊มเลยนะ แม่จะรอเลี้ยงหลานผู้หญิง" เฌอรีนรีบพูดเสริมขึ้นทันที ซึ่งมันก็เข้าทางรันเวย์ไปซะทุกอย่าง"ถ้ามีหลานสาว ผู้ชายบ้านนี้คงได้ไว้หนวดกันทุกคนแน่ ๆ เลย" โมนาเองก็พูดเสริมเพราะเธอเองก็ลุ้นอยากให้ลูกสาว(บุญธรรม) ของเธอมีหลานอยู่เหมือนกัน"รับปากแม่ ๆ ไปสิ พวกท่านคงอยากอุ้มหลานสาวจริง ๆ นะ" รันเวย์โน้มใบหน้ากระซิบตะวันเบา ๆ มือของเขายังคงกุมมือของเธอเอาไว้ตลอดเวลาที่ทานอาหารด้วยกัน"คุณรันอะ" ตะวันบีบมือของเขาเล็กน้อย"งั้นตะวันก็คงปล่อ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | แฟนเก่าที่ยังรัก"ฉันเชื่อว่าต่อให้เรามีลูกอีกกี่คน เราสองคนก็จะรักและให้ความอบอุ่นเขาเท่า ๆ กันแน่"รันเวย์ลูบผมลูกชายเบา ๆ อย่างเอ็นดู"งั้นไว้ตะวันขอรอถามเจ้าตัวก่อนดีกว่าค่ะ ว่าเขาอยากมีน้องไหม?" ตะวันยังคงให้ความสำคัญกับเซอร์เวย์ก่อนเสมอ สำหรับเซอร์เวย์แล้วถึงแม้ว่าตะวันจะไม่ได้คลอดเขามาก็จริง แต่เธอก็ดูแลและให้ความรักเซอร์เวย์ได้ดีไม่ต่างจากแม่คนอื่น ๆ เลยตะวันมองเซอร์เวย์เป็นลูกชายของเธอมาตั้งแต่ต้น ซึ่งรันเวย์ก็ไม่มีทางที่จะหาผู้หญิงคนไหนที่จะรักลูกชายเขาจริง ๆ เท่าตะวันได้อีกแล้วจริง ..ไม่มีทางเลยในมุมของรันเวย์แม้ว่าทีแรกเขาจะตั้งแง่รังเกียจลูกชายคนนี้ แต่พอได้เลี้ยงได้สัมผัสใกล้ชิดมากขึ้น ๆ เซอร์เวย์แทบไม่มีอะไรเหมือนแม่ของเขาเลย แต่เหมือนตัวเขาเองทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ทั้งนิสัย เรียกได้ว่าถอดแบบพ่อมาเลยทั้งหมด ทั้งความใกล้ชิด และความผูกพันทางสายเลือดมันจึงไม่ยากเลยที่เขาจะเปิดใจรับและรักลูกชายของเขาหมดหัวใจเช่นกัน"แต่ฉันก็อยากมีลูกเยอะ ๆ เหมือนไอ้ไทม์นะ" เขาลูบท้องของตะวันเบา ๆ"ฉันอยากรู้ว่าตะวันจูเนียร์เนี่ยจะน่ารักมากแค่ไหน" รันเวย์เงยหน้าขึ้นหยิกแก