พิษสวาท | ตอนที่ 45 | สาวใช้/สาวไฮโซ"ยัยเด็กโง่เอ๊ย!" เขาสบถออกมาเบา ๆ และเหลือบไปจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างคาดโทษ"งั้นหนูขอกลับไปเอาก่อนนะคะ" ตะวันจับกระโปรงของตัวเองด้วยความรู้สึกวาบหวิวแปลก ๆ ชอบกลหมับ!"ไม่ต้อง! เธอรีบเดินเข้าไปช่วยพวกป้า ๆ ของเธอในครัว และไม่ต้องออกมาจนกว่าฉันจะให้คนไปเรียก!" เขามองไปรอบ ๆ งานที่ยังมีคนไม่มากสักเท่าไรที่เห็นเลยก็มีไอ้ไพลอทที่ยืนคุยอยู่กับไอ้ไทม์ และก็พวกพนักงานคนสนิทสองสามคนเท่านั้น และเหมือนว่ายังไม่มีใครสังเกตเห็นว่ารันเวย์มาถึงแล้ว"ไปสิ" รันเวย์ขยับสูทเล็กน้อยและกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับไปที่ลานจอดรถทันทีหลังจากรันเวย์วิ่งกลับออกไป ตะวันก็รีบเดินก้มหน้าก้มตา อ้อมไปทางด้านหลังบ้าน เพื่อไปยังห้องครัวใหญ่แทนการเดินผ่านไปกลางงาน"น่าอายชะมัดเลยเรา" เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความรีบและความตื่นตระหนกในตอนที่เพื่อนของคุณรันเวย์มาทัก เธอจึงลืมสนิทเลยจริง ๆ ที่ตัวเองลืมหยิบกางเกงในตรงเบาะหลังมาสวมใส่ในตอนที่กำลังเดินลัดสวนข้างบ้านไปยังห้องครัวใหญ่ที่อยู่ด้านหลังของคฤหาสน์นั่นเอง"เธอ!" เสียงเรียกของชายคนหนึ่งทำให้ตะวันถึงกับชะงักฝีเท้าในทันที เพราะรอบ
พิษสวาท | ตอนที่ 46 | งานเปิดตัว"ว่าแต่คุณได้รับเชิญด้วยเหรอ?" รันเวย์เอ่ยถามกลับไปตรง ๆ เพราะแขกในวันนี้เป็นพวกลูกค้าไฮโซ คู่ค้า และนักธุรกิจอันดับต้น ๆ กันทั้งนั้น ซึ่งในรายชื่อไม่น่าจะมีผู้หญิงคนนี้ในนั้นแน่ ๆ"…." ยาหยีหน้าเสียไปทันที"ล้อเล่นนะ...คุณมาแสดงความยินดีผมจะไล่กลับทำไมกัน?" ร่างสูงพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาแตะที่เอวบางของเธอเบา ๆ"ไปหาที่นั่งเถอะ ผมต้องไปทักทายแขกคนอื่นอีกเยอะ" เขาพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือหนาค่อย ๆ ลูบจากเอวไล่ไปถึงสะโพกกลมนูนและลูบเบา ๆ"ค่ะ" สาวไฮโซก็เหยียดยิ้มขึ้นมาทันที และเดินเชิดหน้ากลับเข้าไปในงานทางด้านของตะวันเด็กสาวยังคงยืนหลบอยู่ในมุมเดิม แต่ทว่ารันเวย์ที่เหลือบไปเห็นเธอมาตั้งแต่แรกเขาจึงเดินย้อนกลับมาหยุดยืนตรงหน้าของเธอทันที"..ออกมาได้แล้ว" ร่างสูงเอ่ยขึ้นกับด้านหลังผ้าม่าน ซึ่งมีชายกระโปรงของตะวันออกมาเพียงนิดเดียวเท่านั้น"ไม่ได้ยินเหรอไง บอกให้ออกมา!" รันเวย์ขึ้นเสียงใส่เธอไปเล็กน้อย พร้อมกับกระชากแขนของตะวันให้เดินออกมาจากด้านหลังม่าน"…." เด็กสาวสูดลมหายใจอย่างแรง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยหยดน้ำตา"….." รันเวย์นิ่งไปทันที เมื่อเห็นว่าค
พิษสวาท | ตอนที่ 47 | คนโปรดของรัน"Ok, Please don’ t tell my husband" (อย่าบอกสามีของฉันนะ) มาดามกระซิบกับตะวันเบา ๆ"I need a glass of red wine!" (ฉันต้องการไวน์แดงแก้วหนึ่งจ๊ะ)"Ok ค่ะ ไวน์หนึ่งแก้ว" ตะวันยิ้มรับและแปลทวนในใจของเธอเบา ๆแม้ว่าลึก ๆ เธอจะยังรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยที่ได้พูดคุยกับเจ้าของภาษาแบบนี้แต่ทว่าคุณมาดามฝรั่งท่านนี้ก็ดูจะใจดีมากจริง ๆ ขนาดบางคำที่เธอไม่เข้าใจ คุณนายเธอก็พยายามอธิบายและพูดให้ช้าลงและไม่เหวี่ยงใส่เธอเลย คนรวย ๆ เนี่ยก็มีทั้งนิสัยดีและไม่ดีปะปนกันไปจริง ๆขนาดคุณไทม์คุณนับหนึ่งยังแตกต่างกับคุณรันเวย์อย่างสิ้นเชิงเลยในจังหวะที่ตะวันเสิร์ฟไวน์ให้กับมาดามเสร็จ จู่ ๆ ก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งโวยวายขึ้นดังลั่นงาน ในทีแรกเธอก็ไม่ได้ใส่ใจเพราะมัวแต่โฟกัสไปที่มาดามฝรั่งตรงหน้ามากกว่า"แหวนคาร์เทียร์ของฉันมันหายไป!"ไฮโซสาวท่านหนึ่งแผดเสียงดังลั่นเสียงโวยวายของเธอเรียกสายตาทุกคู่จับจ้องมองตรงมาที่ต้นเสียงทันที"แกแน่ ๆ ที่เอาของ ๆ ฉันไป!" ไฮโซสาวลุกขึ้นพร้อมกับเดินตรงไปกระชากผมตะวันที่ยืนงง ๆ และยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด"อ๊ะ...โอ๊ย ไม่ใช่นะคะคุณ ไ
พิษสวาท | ตอนที่ 48 | เด็กขี้ขโมย"มันไม่ได้เกี่ยวกับคนโปรด หรือไม่โปรดหรอกนะ" รันเวย์ขึ้นเสียงใส่เธออย่างแทบจะเก็บอาการไม่อยู่แล้วในตอนนี้"แต่การที่มาสร้างความวุ่นวายและทำลายงานเปิดตัวของฉันในวันนี้...มันไม่ต่างจากการยกเท้ามาเหยียบหน้าของฉัน" เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ยาหยี และจ้องมองเข้าไปในแววตาของเธออย่างอาฆาตแค้น"ถ้าคนของฉันไม่ผิด ...ฉันจะเหยียบหน้าเธอคืนให้จมตีนเลย" รันเวย์พูดกับคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา ซึ่งไม่มีใครอื่นได้ยินนอกจากยาหยีกับเขาเขาหันไปมองทุกคนในงานด้วยท่าทีสงบนิ่งและไม่ได้มีท่าทีเกรงใจใด ๆ ต่างจากฝ่ายต้นเรื่องที่เริ่มจะอยู่ไม่สุขขึ้นมาแล้วใคร ๆ ก็รู้ว่ารันเวย์เป็นคนแคร์เรื่องชื่อเสียงและฐานะทางสังคมของตัวเองมาก ๆ ด้วยความที่เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูล ที่ถูกเลี้ยงแบบผิด ๆ มาตั้งแต่เด็กนั้น ทำให้เขาถือตัว เย่อหยิ่ง เจ้ายศเจ้าอย่างเป็นที่สุดถึงแม้ว่าในเรื่องนี้เขาพอจะดูออกแต่แรกแล้วว่าตะวันไม่ได้ทำ แต่ที่เขาไม่เข้าข้างตะวันในทันที เพราะถ้าไม่มีหลักฐานมายืนยันแบบชัดเจน พวกบรรดาแขกในงานก็คงจะมองว่าเขาลำเอียง และช่วยสาวใช้คนนี้อย่างออกนอกหน้ามากเกินไปอีก"I will testify
พิษสวาท | ตอนที่ 49 | ขี้หวงรันเวย์อยู่รอปิดงานเป็นคนสุดท้าย เมื่อเขามั่นใจว่าไม่มีใครเหลือแล้วจริง ๆ ถึงเดินเข้ามารับตะวันเพื่อกลับบ้านตัวเอง ร่างสูงอุ้มตะวันเดินกลับมาขึ้นรถที่จอดรออยู่ด้านหน้าของคฤหาสน์หรูเมื่องานเลี้ยงจบลง คฤหาสน์หลังใหญ่ก็เงียบสงัดในทันที เหล่าคนใช้หลังเสร็จงานก็แยกย้ายกันกลับห้องพัก และทั้งพ่อกับแม่ของเขาเองวันนี้ก็มีบินด่วนไปร่วมประชุมกับทางหุ้นส่วนต่างประเทศ กว่าจะกลับก็คงอีกหลายวัน เพราะดีเลย์ต้องไปไล่แจ้งข่าวการกลับมาทำงานของรันเวย์ ให้กับพวกหุ้นส่วนในเครือต่างประเทศรู้อย่างเป็นทางการเมื่อเดินกลับมาถึงรถเขาก็วางคนตัวเล็กลงบนเบาะทันที เหมือนว่าตะวันจะหลับสนิทไปแล้วจริง ๆ ในตอนนี้ เขาคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ก่อนจะปิดประตูรถพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเสียงดัง"มีอะไรอีกวะ?" ร่างสูงหันไปเอ่ยถามใครอีกคนที่มองเขาและตะวันอยู่ไม่ไกล ซึ่งคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครเลย"ตะวันยังเด็กมากเลยนะ..อีกอย่าง เด็กคนนี้เป็นเด็กในบ้าน?" ไทม์เดินเข้ามาพูดกับรันเวย์ด้วยใบหน้าที่ดูจริงจังกว่าทุกครั้ง"ถ้าแม่รู้..มึงจะตอบแม่ยังไงวะ?" ไทม์มองเข้าไปในรถและหันกลับมาถามเอาคำตอบจากพี่ชายทันที"
พิษสวาท | ตอนที่ 50 | ทำงานวันแรก"ค่ะ เพราะว่าเจ้าหนูเซอร์เวย์ไม่เคยพูดจาทำร้ายจิตใจคนอื่นเหมือนกับคุณ" ตะวันอุ้มเซอร์เวย์เดินกลับไปวางลงกับเตียง เพื่อที่จะเช็ดตัวและทาแป้งให้เขา"เจ้าเด็กนี้มันพูดได้แล้วเหรอ?" รันเวย์ถามกลับอย่างกวน ๆ"ฉันก็แค่เปรียบเทียบนะคะ""งั้นก็หัดพูดอะไรที่มันเป็นไปได้หน่อยสิ!" เขาขยับสูทตัวเองเล็กน้อย แม้จะอยู่ในบ้าน เขาก็ยังไม่เลิกวางมาดเคร่งขรึมจริง ๆตะวันถอนหายใจตอบกลับไปเบา ๆ เพราะไม่อยากจะเถียงอะไรต่อแล้ว เถียงกับคนอย่างรันเวย์ เถียงยังไงก็คงไม่ชนะรันเวย์ยืนมองลูกชายของเขาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่มีรอยยิ้ม หรือท่าทีเอ็นดูอะไรในตัวเด็กคนนี้เลยสักนิดต่างจากเซอร์เวย์ที่ส่งสายตาให้รันเวย์อย่างอ้อน ๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปทางพ่อของเขา"คุณอยากลองอุ้มเขาดูไหม?" ตะวันหันไปถาม ทั้ง ๆ ที่เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว"ไม่" รันเวย์ตอบกลับเสียงแข็ง อย่างไม่ต้องคิดเลยสักนิด"..แง๊ะ..งุ้ย..งั่ม ๆ ๆ " เสียงเด็กน้อยอ้อแอ้ ๆ มองทั้งตะวันและพ่อของเขาสลับกันไปมาและยิ้มอย่างไร้เดียงสา"ในตอนนี้ยังโชคดีที่เขายังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจความเกลียดชัง เคียดแค้นของคุณนะคะ" ตะวันตัดสินใจพูดไ
พิษสวาท | ตอนที่ 51 | ห้องทำงาน"แล้วคุณรันจะให้มิ้นเข้าไปเสิร์ฟกาแฟร้อน ๆ เลยไหมคะ?" เลขาสาวสวยเอ่ยกระซิบข้างหูของรันเวย์อย่างแผ่วเบา"ไม่ต้องหรอก เธอเตรียมเอกสารประชุมบ่ายให้เรียบร้อยแล้วกัน ฉันมี…แม่บ้านส่วนตัวมาด้วยนะ""แม่บ้านส่วนตัว?" เลขาสาวหันหลังกลับไปมองทางตะวันทันที"อืม! พอดีฉันไม่ค่อยไว้ใจคนแปลกหน้านะ..ก็เลยเอาแม่บ้านมาเอง" รันเวย์พูดตอบเลขาไปพร้อมกับหันมามองทางตะวันเล็กน้อยเด็กสาวก็ยังคงยืนถือช่อดอกไม้ให้เขาอย่างทำหน้าไม่ค่อยถูกสักเท่าไร รู้สึกเหมือนเธอเป็นส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้"แล้วก็ฝากบอกแม่บ้านส่วนกลางของที่นี่ด้วยว่า..ไม่ต้องเข้ามาทำความสะอาดห้องของฉัน และไม่ว่าใครก็ตามถ้าฉันไม่อนุญาต ห้ามเข้าห้องทำงานของฉันโดยเด็ดขาด!" หลังจากที่รันเวย์พูดจบเขาก็เปิดประตูเดินเข้าไปในห้องทำงานสุดหรูหราของตัวเองในทันที"รับทราบค่ะคุณรัน" เลขาสาวพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ตะวัน"สวัสดีค่ะพี่มิ้น..." ตะวันรีบยกมือไหว้และยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร แต่ทว่าพอรันเวย์หันหลังไป เธอก็หุบยิ้มและเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะโดยไม่คิดจะรับไหว้เธอเลยด้วยซ้ำภายในห้องทำงานของรันเวย์ฟุ่บ! พอตะวันเดินผ่าน
พิษสวาท | ตอนที่ 52 | ใต้โต๊ะสวาท PIC/NC(มีรูปภาพที่ไม่เหมาะสม) ตะวันสูดลมหายใจเข้าก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ มือเล็ก ๆ เอื้อมไปวางลงตรงกลางเป้าที่ตุง ๆ ของเขา ก่อนจะลูบวนไปมาอย่างช้า ๆ"หึ…" รันเวย์พยักหน้าและยิ้มออกมาทันที"เร็ว ๆ ...ฉันมีนัดคุยงาน" รันเวย์ลูบศีรษะของเด็กตรงหน้าด้วยท่าทีพึงพอใจมือเล็ก ๆ ปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของเขาและดึงกางเกงของรันเวย์ลงมาเล็กน้อย รันเวย์รีบงัดท่อนเอ็นมหึมาของเขาออกมาทันที เพราะมันคับกางเกงอยู่นานจนเขารู้สึกปวดหนึบไปหมดเขาจับท่อนรักตีเบา ๆ ที่ข้างแก้มของเด็กสาวตรงหน้า ซึ่งเธอก็หลับตาลงเล็กน้อย"อ้าปากกว้าง ๆ และแลบลิ้นออกมาสิ..." รันเวย์พูดกับตะวันด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ซึ่งคนตัวเล็กก็ยอมทำตามที่เขาสั่งอย่างไม่ขัดขืนใด ๆร่างสูงจับท่อนรักฟาดลงซ้ำ ๆ ที่ปลายลิ้นร้อน ๆ ของเธอ ทุกครั้งที่ถูกแท่งรักฟาดปลายลิ้นของเธอจะห่อตัวทันทีตามสัญชาตญาณ... ปลายจมูกของเธอสัมผัสกับกลิ่นกายของดุ้นรักร้อนที่เธอคุ้นเคยดีเด็กสาวยังคงอ้าริมฝีปากให้กว้างมากขึ้น เธอเงยหน้าจ้องมองคนใจร้ายตรงหน้าแววตาอันใสซื่อของเธอมันปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้มากขึ้นเป็นทวีคูณ ท่อ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ครอบครัวที่สมบูรณ์รันเวย์หันไปเตรียมกับลูกชาย ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ภรรยา และจับมือของเธอ"ค่อย ๆ เดินนะครับแม่" เซอร์เวย์จูงมืออีกข้างของตะวัน ก่อนที่สองพ่อลูกจะพาเธอเดินตรงเข้าไปในพื้นที่โล่งกว้างของเรือนหอสุดอลังการ"ตื่นเต้นนะเนี่ย..ทำไมถูกปิดตาคนเดียวเลยอะ" ตะวันยิ้มอย่างรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลย เธอไม่รู้เลยว่าสองพ่อลูกจะเซอร์ไพรส์อะไรกันแน่.."โอเค ตรงนี้แหละ" รันเวย์พูดขึ้นก่อนจะจับไหล่ของเธอหันไปทางหนึ่ง ซึ่งแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้าก็กระทบลงบนผิวกายของหญิงสาวทันที มืออีกข้างหนึ่งของเธอยังคงจูงมือลูกชายเอาไว้แน่น"เปิดแล้วนะ" รันเวย์เดินอ้อมไปด้านหลังก่อนจะกระซิบเบา ๆ เข้าที่ข้างหูของเธอพร้อมกับค่อย ๆ ปลดผ้าออกช้า ๆฟุ่บ! วินาทีที่ผ้าปิดตาถูกเปิดออก เธอก็ได้มองเห็นสวนสีเหลืองอร่อมของดอกทานตะวันที่มีมากมายเป็นร้อย ๆ ดอกได้เลย"ว้าว..." ตะวันอ้าปากค้างทันทีกับความสวยงามตรงหน้าของเธอในตอนนี้"ชอบไหม?" รันเวย์ค่อย ๆ โอบกอดเธอจากทางด้านหลัง และกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู"ชอบค่ะ" ตะวันมองดูดอกทานตะวันมากมายที่หันหน้าตรงมาทางเธอในตอนนี้"อุ๊ย! ลุงบรา
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์"ถ้าพวกมันตีเดี๋ยวผมจัดการมันเอง" วินด์เซอร์เดินตรงเข้ามาแบบเซหน่อย ๆ ก่อนจะมายืนเกาะแขนของเฟรนด์ชิพแทน"มึงยืนให้ตรงก่อนไหม?" รันเวย์ส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลยเพราะพวกมันสี่คนนั่งมอมกันเองตั้งแต่งานยังไม่เริ่มนั้นเอง"ทำไมพวกมึงขี้เมากันจังเลยวะ" เฟรนด์ชิพส่ายหน้าเบา ๆ กับความแสบและซนของบรรดาน้องชายตัวเองย่ิงเวลาเจอกันทีไรบรรลัยแทบทุกที ขนาดว่าพวกมันจะโตจนมีลูกมีเมียไปแล้ว แต่ทุกครั้งที่เจอกันก็กลายเป็นเด็กกันอยู่ดี"เดี๋ยวนับพาเจ้าสาวไปฝั่งสาว ๆ ดีกว่านะ พวกหนุ่ม ๆ ก็สนุกกันให้เต็มที่เถอะ" นับหนึ่งโอบเอวตะวันเดินพาไปฝั่งสมาคมแม่บ้านของเธอทันที"ไปเถอะ แถวนี้มันเถื่อน" นับหนึ่งกระซิบกับตะวันเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก ๆ กันสองคน"เออไอ้รันแล้วมึงไม่ได้เชิญไอ้บราวน์เหรอวะ?" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามขึ้น เพราะเขามองไปรอบงานแล้วก็ไม่เจอเพื่อนรุ่นตัวเองเลย"จะไม่เชิญได้ไง กูเชิญพร้อมมึงเลย""เชิญก่อน ไอ้สี่ตัวบาทนี่ด้วย" รันเวย์หันไปมองทางวินด์เซอร์ ฟาเรน คลินต์ และไทม์โซน"เหรอ?" เฟรนด์ชิพก้มมองนาฬิกาเล็กน้อยเพราะปกติบราวน์แทบไม่เคยพลาดงานเลี้ยงหร
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้ายท่อนเอ็นอวบ ๆ จะถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักของเธอและสอดเข้ามาจนลึกสุดโค่น ก่อนบดเอวซ้ำ ๆ ก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกอย่างช้า ๆ"อื้อ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ เธอติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้ายิ่งครางเท่าไหร่เสียงมันก็ยิ่งดังก้องอยู่ด้านในนี้ตับ ตับ ตับ ตับ คนด้านนอกเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น ๆ จนเครื่องซักผ้าโยกไปตาม ๆ กัน"ซี้ด..โอ่ย..อ่าส์.." หญิงสาวโอดครวญออกมาด้วยความเสียวและเกร็งมากขึ้น ๆกลีบเนื้อโอบรักแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือหนาโอบรั้งเอวบางแน่นและกระแทกซ้ำ ๆ ๆตับ ตับ ตับ"อื้อ..อะอื้อ.." ร่างบางถ่างขาออกจิตใจของเธอจดจ่ออยู่กับท่อนเอ็นที่ผุบเข้าผุบออกร่องเสียวของตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวบินอยู่ภายในช่องท้องและ..ตับ ตับ ตับ.."โอ่ว..อ่าส์..ซี้ด..อื้อ!!" ตะวันกระตุกเกร็งครางสนั่นเครื่องซักผ้าและเกร็งกลีบรักแน่นจนบีบแก่นกายของเขาแทบไม่สามารถจะขยับได้เลย.."หู่วว...ซี้ด!!" รันเวย์คำรามลั่นเร่งเครื่องกระแทกเข้าซ้ำ ๆ ๆ จนน้ำรักพวยพุ่งเข้าไปในร่องรักของเธออีกครั้ง..พร๊วด!! ร่างสูงชักแก่นกายออกจากช่องทางรักพร้อม ๆ กับลาว
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | คนใช้ (ชีวิตร่วมกัน) PIC"เฮ่อ ๆ ๆ " ตะวันหายใจหอบเหนื่อย สติกระจัดกระเจิงเหมือนล่องลอยอยู่กลางอากาศ ความสุขของสวาทมันวูบวาบผ่านไปเพียงชั่ววูบสั้น ๆ แต่มันเติมเต็มสีสันของชีวิตคู่รักได้เป็นอย่างดีเลยจริง ๆ"ฮ่า ๆ ๆ " รันเวย์ยิ้มหัวเราะออกมาเช่นกันด้วยความสุขสมถอนแก่นกายออกจากร่องรักของเธอช้า ๆ พร้อมกับก้มลงไปประทับรอยจูบที่โหนกเนินสาว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างกายของเด็กสาวที่เขารักเหมือนเช่นทุก ๆ คืนที่ผ่านมา"ถ้าพรุ่งนี้ลูกถามให้บอกว่า แผ่นดินไหวนะ" รันเวย์หันมองหน้าตะวันพร้อมกับพูดขึ้นอย่างยิ้ม ๆ"ได้ค่ะ" เธอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจความตรงกันเช้าวันต่อมา "อาหารเช้าเสร็จแล้วจ้า พ่อลูกไปนั่งกันเลย" ตะวันเตรียมทั้งกาแฟและทั้งนมสด ไว้ให้สองพ่อลูก พร้อมกับแซนด์วิชง่าย ๆ ในมื้อเช้า ซึ่งรันเวย์ก็รับหน้าที่ไปปลุกเจ้าอ้วนและพากันไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะมานั่งทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันในทีแรกรันเวย์อยากจะจ้างแม่บ้าน แต่ตะวันคิดว่าคอนโดมันก็ไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่ เธอจึงขอทำเองดีกว่า อีกอย่างการที่มีแค่สองคนในบ้าน มันก็ค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวดี ยิ่งวันหยุดแบบนี้แล้วไม่ต้องเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | เติมเต็มสวาท"ผมก็คิดว่าอย่างงั้นเหมือนกันนะแม่" รันเวย์มองลูกชายของเขาอย่างหนักใจไม่แพ้กัน"แต่เจ้าถังแก๊สเนี่ย มันฉลาดมาก..วันหนึ่งมันก็คงรู้ความจริงจนได้อะ" รันเวย์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดจะปกปิดเรื่องแม่ผู้ให้กำเนิดของเซอร์เวย์ แค่อาจจะต้องให้ลูกชายโตมากกว่านี้สักหน่อย แล้วจริงค่อยบอกบนรถร่างสูงขับรถขึ้นจอดบนคอนโดไปก็นั่งเคี้ยวหมากฝรั่งมาตลอดทางตั้งแต่เขาเลิกบุหรี่ได้ เขาก็หันมาติดการเคี้ยวหมากฝรั่งแทนซะอย่างงั้นส่วนเรื่องเหล้าเบียร์ ก็งดได้ แต่ก็จะมามีหลุดดื่มไวน์บ้างเป็นครั้งคราวจริง ๆ การที่เขาบริจาคไตไปข้างหนึ่งมันอาจจะทำให้เขามีชีวิตและสุขภาพที่ดีขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป เพราะเขาลด ละ เลิก พวกสิ่งไม่ดีต่าง ๆ จนหมดสิ้นแถมยังหันมาใส่ใจทั้งสุขภาพทั้งทางกายและทางใจสำหรับรันเวย์ในตอนนี้การได้ใช้เวลาอยู่กับคนรัก ครอบครัว มันมีความสุขมากกว่าการออกไปเที่ยวกลางคืน และเปลี่ยนคู่นอนไปวัน ๆ เหมือนเช่นเมื่อก่อนส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะในวันนี้เขามีวุฒิภาวะมากขึ้น และที่สำคัญไปกว่านั้นเขามีตะวันคนที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเขาในทุก ๆ อย่าง ที่รันเวย์
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | พรีเวดดิ้งตะวันรันเวย์"ผมว่าไม่กร่อย เพราะปาร์ตี้ส่วนใหญ่ก็มีจุดสนุกที่พีค ๆ อยู่ไม่กี่ชั่วโมงหรอก เราก็แค่ทำให้ช่วงเวลาสั้น ๆ ของพวกเขามันถึงขีดสุด สนุกและน่าจดจำ หรือ..ก็แค่เรียกเงินเพิ่มหากต้องการจะอยู่บนฟ้ากันนาน ๆ " รันเวย์เป็นฝ่ายยกมือพูดสวนกลับไปทันทีอย่างเก็บอาการแทบไม่อยู่เหมือนมีคนมาค้านเมียรักของตัวเอง แต่เขาก็ให้เหตุและผลดีซะจนทุกคนก็คล้อยตามไปหมด"ก็จริงนะครับ ผมคิดไม่ถึงจุดนั้นจริง..ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จเราก็มีแต่ได้กับได้" เมื่อกรรมการคนที่ค้านได้ฟังเหตุผลของรันเวย์เขาก็เปลี่ยนแนวคิดทันที"ถ้าอย่างงั้นให้คุณเป็นหัวหน้าโปรเจกต์นี้ไปเลยก็แล้วกันนะ..มีอะไรก็ปรึกษาผมได้" รันเวย์ลุกขึ้นก่อนจะผายมือไปทางว่าที่ภรรยาของเขาอย่างให้เกียรติ"ตลอดเวลา" เขาพูดทิ้งท้ายและยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในความกล้า และไอเดียที่บรรเจิดของเธอ"ขอบคุณค่ะ ดิฉันจะทำให้ดีที่สุด" ตะวันโค้งก้มหัวให้กับทุกคนในห้องประชุม และคนสุดท้ายที่เธอโค้งคำนับก็คือว่าที่สามีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันนี่เอง"ครับ" เขาเม้มปากขานรับอย่างหลุดยิ้มออกไปในที่สุด"โอเค เลิกประชุมได้" รันเวย์หันไปบอกกับทุกคน ก
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ว่าที่สะใภ้สายการบิน"อ่าส์" สาวน้อยเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อท่อนรักที่คุ้นเคยกระแทกเข้าหาใจกลางร่องเสียว ฝ่ามือหนาเลื่อนจากเอวบางมาจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันอย่างช้า ๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างใจกลางหว่างขานั้นมันสุดยอดมากจนเกินบรรยายได้ มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แล้วจบไป แต่ทุกครั้งที่มีเซ็กส์มันคือวิธีบอกรักด้วยภาษากายที่ดีที่สุดในแบบที่รันเวย์จะทำให้เธอได้..สาวน้อยยันตัวเองลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้กลีบเนื้อคายแก่นกายรักของเขาออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะค่อยกดตัวนั่งทับลงไปและออกแรงบดวนไปซ้ายวนไปขวา ก่อนจะเริ่มนั่งขย่มตอแข็งแท่งโปรดไปตามจังหวะผ่อนหนักผ่อนเบาของลมหายใจ"ซี้ด..อ่าส์.." ร่างสูงนั่งเอนหลังพิงไปกับเก้าอี้ผู้บริหารในขณะที่พนักงานสาวสวยคนใหม่ กำลังเริ่มกดสะโพกและโยกขย่มท่อนเอ็นของเขาเร่งจังหวะมากขึ้น ๆตับ ตับ ตับ ตับ..."อือ..อื้ม.." ด้วยความเสียวแบบสุดขีดตะวันจึงเผลอลืมตัวนั่งขย่มแรงขึ้น ๆ จนเสียงเริ่มดังก้องไปทั่วห้องทำงานหรู"เบา ๆ ที่รัก" เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับความแสบซ่าของเมียรักเขาจับเอวของเธอยกขึ้น ก่อนจะผลักเก้าอี้ออกและเป็นฝ่ายลุกขึ้นกระแทกเสียบตรงเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | สอนงานเลขาคนใหม่"ก็จริงนะ แม่ก็อยากได้หลานสาวเหมือนกันอยากจะจับมาแต่งเนื้อแต่งตัวซะหน่อย" คุณย่าสายแฟชั่นอย่างเฌอรีนก็เออออ ๆตามลูกชายทันที"ว่าแต่จะทำได้เหรอลูกสาว บ้านเราเชื้อผู้ชายมันแรง" ฝั่งพ่อก็พูดสวนขึ้นมาทันที"ก็ไม่น่าจะยากนะพ่อ" รันเวย์พูดพร้อมกับเหลือบไปมองทางตะวันเล็กน้อย"…" ตะวันหยุดทานอาหารทันทีเพราะเริ่มรู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่แผ่มาถึงเธอ เด็กสาวแสร้งหันไปยิ้ม ๆ ให้นับหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ"พี่คงไม่มีเพิ่มแล้วละ แค่สามคนทุกวันนี้ก็ซนมากแล้ว" นับหนึ่งส่ายหน้าและตอบกลับไปทันที"หลังงานแต่งก็ปั๊มเลยนะ แม่จะรอเลี้ยงหลานผู้หญิง" เฌอรีนรีบพูดเสริมขึ้นทันที ซึ่งมันก็เข้าทางรันเวย์ไปซะทุกอย่าง"ถ้ามีหลานสาว ผู้ชายบ้านนี้คงได้ไว้หนวดกันทุกคนแน่ ๆ เลย" โมนาเองก็พูดเสริมเพราะเธอเองก็ลุ้นอยากให้ลูกสาว(บุญธรรม) ของเธอมีหลานอยู่เหมือนกัน"รับปากแม่ ๆ ไปสิ พวกท่านคงอยากอุ้มหลานสาวจริง ๆ นะ" รันเวย์โน้มใบหน้ากระซิบตะวันเบา ๆ มือของเขายังคงกุมมือของเธอเอาไว้ตลอดเวลาที่ทานอาหารด้วยกัน"คุณรันอะ" ตะวันบีบมือของเขาเล็กน้อย"งั้นตะวันก็คงปล่อ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | แฟนเก่าที่ยังรัก"ฉันเชื่อว่าต่อให้เรามีลูกอีกกี่คน เราสองคนก็จะรักและให้ความอบอุ่นเขาเท่า ๆ กันแน่"รันเวย์ลูบผมลูกชายเบา ๆ อย่างเอ็นดู"งั้นไว้ตะวันขอรอถามเจ้าตัวก่อนดีกว่าค่ะ ว่าเขาอยากมีน้องไหม?" ตะวันยังคงให้ความสำคัญกับเซอร์เวย์ก่อนเสมอ สำหรับเซอร์เวย์แล้วถึงแม้ว่าตะวันจะไม่ได้คลอดเขามาก็จริง แต่เธอก็ดูแลและให้ความรักเซอร์เวย์ได้ดีไม่ต่างจากแม่คนอื่น ๆ เลยตะวันมองเซอร์เวย์เป็นลูกชายของเธอมาตั้งแต่ต้น ซึ่งรันเวย์ก็ไม่มีทางที่จะหาผู้หญิงคนไหนที่จะรักลูกชายเขาจริง ๆ เท่าตะวันได้อีกแล้วจริง ..ไม่มีทางเลยในมุมของรันเวย์แม้ว่าทีแรกเขาจะตั้งแง่รังเกียจลูกชายคนนี้ แต่พอได้เลี้ยงได้สัมผัสใกล้ชิดมากขึ้น ๆ เซอร์เวย์แทบไม่มีอะไรเหมือนแม่ของเขาเลย แต่เหมือนตัวเขาเองทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ทั้งนิสัย เรียกได้ว่าถอดแบบพ่อมาเลยทั้งหมด ทั้งความใกล้ชิด และความผูกพันทางสายเลือดมันจึงไม่ยากเลยที่เขาจะเปิดใจรับและรักลูกชายของเขาหมดหัวใจเช่นกัน"แต่ฉันก็อยากมีลูกเยอะ ๆ เหมือนไอ้ไทม์นะ" เขาลูบท้องของตะวันเบา ๆ"ฉันอยากรู้ว่าตะวันจูเนียร์เนี่ยจะน่ารักมากแค่ไหน" รันเวย์เงยหน้าขึ้นหยิกแก