“Anong nangyayari sa inyong dalawa?” tanong ni Alex sa mga babae. Medyo na-guilty siya, pero desidido siyang huwag ipaalam kay Rose ang kanyang pagkatao.
“Wala,” sagot ni Suzan. Then she chirped up and said, “Alex, pag-isipan mo ulit. Nawala mo ba sila sa ibang lugar? Sabi mo nawala mo sila sa bus, pero baka naiwan mo sila sa kotse ng iba minsan?”Ngayon, sigurado na si Alex na alam niya ang intensyon ng mga babae. Sinusubukan nilang malaman kung ako ba ang nag-iwan ng mga pulseras sa Maserati. Tapos malalaman nila kung sino ako. I need to find a way to get these two off my back, naisip niya.“Wala na talaga akong maalala bukod sa dalawang beses na iyon. Pero naaalala ko na noong araw na pumunta kami sa night market, marami pang tao ang bumili ng bracelets sa matandang babae. May nakita akong iilan na nakahandusay sa paligid ng stall niya."Naging totoo ang sinabi ni Alex kina Suzan at Rose. Tama, naisip nila. Hindi lang“Kamangha-manghang. Narito ang aking ID. Ito ay tatlong libong dolyar para sa unang buwan na upa, tama ba? I have the cash here,” sabi ng dalaga habang sinisimulan niyang kunin ang kanyang passport at cash mula sa kanyang bulsa."Iwanan mo muna yan." Lumapit muli si Philip sa dalaga at malumanay na ngumiti. Sabi niya, “Ihahatid muna kita para tingnan ang apartment kung gusto mo. Kung gagawin mo, babalik tayo sa opisina para ayusin ang mga papeles at pagbabayad.""Salamat, Mr. Gellor," sabi ng dalaga na may malawak na ngiti. Tuwang-tuwa siya sa apartment at labis na nagpapasalamat sa kanya para sa kanyang pagkaasikaso."Let's go," sabi niya habang nakangiti pabalik.Pagkatapos, sabay na lumabas ng opisina si Philip at ang dalaga.Habang pinapanood silang umalis, medyo nabahala si Alex. Nakaramdam siya ng pag-iingat kay Philip. Naisip niya na baka may itinatago siyang kadiliman sa ilalim ng kanyang mabait na panlabas.Tanong niya sa sari
Tuluyan nang isinara ni Philip ang mga kurtina. Sarap na sarap siya sa moment of anticipation nang dumilim ang kwarto at hindi pa alam ng babaeng kasama niya kung ano ang mangyayari. Laging ganito kapag nakatutok ang tingin niya sa isang babaeng nangungupahan.“Miss Bradley, Sue, marami na akong nagawa para sa iyo. Nalaman mo siguro kung bakit ako naging mabuti sayo?" lumingon siya. Sa madilim na silid, napakalisyoso ng mukha nito na nagpakilig sa puso ni Sue. Pakiramdam niya ay naging ibang-iba na siya sa sandaling isinara niya ang mga kurtina.“Anong pinagsasabi mo, Mr. Gellor? Buksan mo ang mga kurtina, sobrang dilim dito, ayoko.” Naglakad siya papunta sa bintana at bubuksan na sana ang kurtina, pero hinawakan niya ang kamay niya."Ahh," napasigaw siya sa gulat. Natakot siya nang makita niya ang nakakatakot na ngiti sa mukha nito. “Anong ginagawa mo? Bitawan mo ako.”Dati, naisip niya si Philip bilang isang mapagbigay, magiliw na
Natigilan si Alex. Hindi siya makapag-react sa oras. Wala pang tatlong oras na kakilala niya si Sue. Paano siya naging boyfriend ng walang dahilan?“Hindi... huwag mo akong intindihin. Sinasabi ko lang na bukas magpapanggap ka na boyfriend ko at tutulungan mo akong makapasa sa pagsusulit ng nanay ko, kung hindi, pipilitin niya akong makipag-date sa lalaking pinagtabuyan niya sa akin. Tulungan mo lang ako, okay?" Nadama ni Sue na mayroon siyang mahusay na ideya at bahagyang hinila sa braso ni Alex ang kanyang dalawang maliliit na kamay upang kumbinsihin siya.Marahang itinulak ni Alex ang mga kamay niya. Pakiramdam niya ay labis siyang naguguluhan at naguguluhan. Hindi niya alam kung ano ang iisipin, at hindi niya alam kung dapat ba siyang pumayag sa kahilingan nito.Sumagi sa kanyang isipan ang imahe ni Debbie, at kumirot ang kanyang puso. Nililigawan na niya si Debbie, kaya paano siya magpapanggap na boyfriend ng ibang babae? Sinabi ni Alex sa mahina at nahihiy
Dahan-dahang bumangon si Alex. Gayunpaman, wala siyang magawa tungkol sa kakaibang lola na ito."Medyo malakas ang katawan mo." Tiningnan niya ito ng walang kaunting tawad at bakas ang ngiti sa labi nito. Samantala, tinitigan siya nito ng walang imik.Nabitawan na ni Alex ang manok nang tumama ito sa pader at nalapag sa lupa. Naputol ang lubid na nagtali sa kanyang mga paa, kaya't ipinapakpak ng manok ang kanyang mga pakpak at lumipad patungo sa bintana.Nanlamig ang mga mata ni Lola. Iniunat niya ang kanyang kamay, at lumitaw ang isang manipis na talim sa kanyang palad. Sa isang whoosh, nahulog ang lumilipad na manok sa sahig. Parang naputol ang leeg nito.Muling inabot ng matandang babae ang kanyang kamay, at lumipad patungo sa kanya ang patay na manok na parang hinihila ng lubid. Binawi niya ang leeg at sinimulang sipsipin ang dugo ng ibon."Lola, alis na po ako." Nakaramdam ng disgusto at takot si Alex sa parehong oras. Ibinaba niya ang ulo niya at lumab
“Oh,” Kung hindi dahil sa paghahambing ni Garry, hindi mapapansin ni Sara na napakamahal ng damit ni Alex. Tumingin siya sa kanya gamit ang mas maliwanag na mga mata. “Alam ko na! Akala ko mukhang matalino si Alex. So, ganun kamahal? No wonder!”“Heh.” Parehong hindi natural ang mga ngiti nina Alex at Sue. Inayos ni Sue ang kanyang posisyon sa sofa, na tinakpan pa ang damit ni Alex. Subconsciously tinakpan ni Alex ang kanyang relo.“Malaki ang kinikita niya, pero mahilig din siyang gumastos. I'll watch his spending in the future,” dagdag ni Sue.“Alex, gusto ko ang sapatos mo. Saang mall mo sila binili? Bibili din ako ng pares,” tanong ni Garry."Ah," natigilan si Alex sa tanong niya. “Binili sila ng nanay ko para sa akin. Oo, binili sila ng nanay ko para sa akin, at hindi ako sigurado kung saan. Masyado akong abala sa kumpanya araw-araw, kaya wala akong oras sa pamimili.”Sa wakas ay gu
nakamit niya ang kanyang agarang layunin, dahil pareho nilang iniisip na si Alex ang kanyang kasintahan, at imposibleng pilitin siya ng kanyang ina na makipag-date kay Garry.“Ding, dong,” muling nag-doorbell.Binuksan ni Sara ang pinto at nakita ang dalawang babae at isang lalaki na nakatayo sa labas. Ito ang kanyang pangalawang anak na babae na si Jade, manugang na si Sheldon, at ang kanyang apo na si Rose. Sina Sheldon at Jade ang mga mag-asawang humiling kay Alex na ipaupa sa kanila ang villa.“Hoy, bakit magkasama kayong tatlo? Rose, nasaan ang mga magulang mo?" Nang makita silang tatlo ay bahagyang gumanda ang mood ni Sara.“Ay, Lola!” Magiliw na hinawakan ni Rose ang braso ni Sara. “Kailangan magtrabaho ng tatay ko, at si Nanay ang nag-aalaga kay Lolo sa ospital nitong mga nakaraang araw, kaya ako lang ang pwedeng pumunta. Tinawagan ko si Tita Jade, at sinabi niya na gusto niyang pumunta sa Preston University para sundui
Labis na kinabahan si Sue habang nakatingin sa kanya ang lahat. Naikuyom niya ang kanyang mga kamao at tumalikod.“Nawalan ako ng trabaho,” sinubukan niyang sabihin nang mahinahon.“Ano?” Hinampas ni Sara ng malakas ang coffee table gamit ang kanyang kamay, dahilan para kumalansing ang baso sa mesa. “Kailan nangyari?”“Mahigit na tatlong buwan na,” nahihiyang sabi niya, na tumitibok ng malakas ang puso niya.“Tatlong buwan! Ay naku. Paano mo nabayaran ang iyong mga gastos?" Sinamaan siya ng tingin ni Sara. Itong anak niyang babae ay gustong mag-alala hanggang mamatay.“Wala akong trabaho,” sabi ni Sue.Nang marinig ang kanyang mga salita, tuwang-tuwang tumayo si Sara at akmang sasampalin siya, ngunit pinigilan siya ni Rose sa oras.“Napakasama mo anak. Pinag-aalala mo talaga ako. Talaga! Napakalaking bagay nito. Matagal ka nang nasa ganitong sitwasyon at hindi mo man lang sinab
Pinaandar ni Sheldon ang kanyang sasakyan papunta sa bahay ng kanyang biyenan. Naunang sumakay sina Sara at Rose sa kotse, habang naghihintay sa labas sina Sheldon at Jade. Hindi pa nakakaakyat si Alex, at ayaw nilang sumakay sa kotse bago siya."Sue, bilisan mo at sumakay sa kotse kasama si Mr. Ambrose," magalang na sabi ni Sheldon. Ngumiti din ng paumanhin si Jade.Binuksan nina Sue at Alex ang mga pintuan ng kotse at nagsimulang pumasok. Bagama't na-curious si Sue tungkol sa pagbabago ng kanilang pag-uugali, nakakapanibagong makita ang kanyang ate at bayaw na kumilos nang mas maganda sa kanila.“Lumabas ka! Hindi ito ang sasakyan mo.” Sabi ni Sara habang nakatitig kay Alex.“Nay, huwag kang magsalita ng mga masasakit na salita. Maraming espasyo sa loob,” nakasimangot na sabi ni Sheldon. Nagnakaw siya ng tingin kay Alex. Natatakot siya na baka magalit si Alex at ibunyag na inuupahan siya ni Sheldon ng villa para sa araw na iyon.&ld
Nang maipakita na ni Phillipa si Alex sa kanyang dorm, mabilis siyang nakahanap ng sariling silid.Napatingin sa kanya ang tatlo niyang bagong roommate habang papasok siya at naisip na maling kwarto ang napuntahan niya. Nang tumawag sila sa tanggapan ng administrasyon at nakumpirma na siya nga ang kanilang bagong kasama, sinimulan niyang i-unpack ang kanyang mga gamit.Labis na curious ang tatlong roommate sa katotohanang nagawa niyang lumipatisa pa. Nagsinungaling siya sa kanila na ito ay dahil mahirap ang kanyang pamilya, atMga espesyal na patakaran sa ad ng Washington state h university para sa mga taong katulad niya na nagbigay-daan sa kanya na lumipat.Nang makita ng tatlong kasama sa silid na mura ngunit bagong damit ang suot ni Alex, nagtanong silahigit pa tungkol sa kanyang background. Sinabi niya sa kanila na nagtrabaho siya sa isang food truck sa loob ng dalawang buwan noong tag-araw upang kumita ng pera. Lahat sila ay nakiramay sa kanya, a
Saglit na tumayo si Alex sa labas ng pinto at pinakinggan si Nelly na umiiyak sa kanyang silid. Nakaramdam siya ng kakila-kilabot. Bumuntong hininga siya at bumalik sa kanyang kwarto para magpahinga.Kinabukasan, nang makita siya nito, parang bumalik siya sa dati niyang sarili. Hindi niya alam kung ano ang gagawinsabihin, kaya hindi niya nabanggit ang kanilang pag-uusap noong nakaraang gabi. Nagtulungan sila sa food truck gaya ng dati.Makalipas ang tatlong araw, huling araw na niya itong magtrabaho bago siya nagsimula sa unibersidad kinabukasan. Nang gabing iyon, bumalik siya sa kanyang rental room at nagsimulang mag-impake ng kanyang gamitbagay. Maya-maya, nagluluto siya ng chicken soup nang marinig niyang may kumakalabog sa pinto. Pagbukas niya, nagulat siya nang makitang nakatayo si Nelly na may hawak na plato ng pancake.Inilapag ni Nelly ang plato sa mesa at nakangiting sinabing, “Pakikain sila. Ginawa ko sila para saNagulat si Alex at na
Tumingin si Flora kay Alex at magiliw na nagsalita, ngunit matatag ang kanyang mga mata. Tapos natahimik siya.Kilalang-kilala niya si Ken at alam niyang walang paraan na lalabag siyautos ng pamilya at palihim na tinutulungan ang kanyang anak. Ilang beses na niya itong tinanong, ngunit alam niyang inilalagay niya ito sa mahirap na posisyon. Ayaw niyang makipagsapalaranaggravating him or turning him against Alex so that if ever na magulo talaga siya, hemagdadalawang isip na tulungan siya.“Mr. Stokes, I would like to have a private word with my son,” sabi niya sa kanya.“Of course,” sagot ni Ken habang nakatayo at naglakad papunta sa pinto.Pagkatapos ay muli siyang tumalikod at magalang na sinabi, “Mrs. Ambrose, sinabi ng pamilya na hindi mo dapat tulungan si Alex. Napakahusay na nagawa niya sa ngayon. Payo ko, huwag mong sirain ngayon.”Si Ken ay nagtrabaho sa pamilya Ambrose sa loob ng tatlumpung taon.
“Paano siya—” sabi ni Lester.Nagtataka siyang tumingin kay Ken. Nakangiting tumingin sa kanya si Ken. Hindi napigilan ni Lester ang manginig, at tumunog ang kanyang utak. Kailangan niyang mag-react nang may pag-iingat.Walang dahilan si Dreck para magsinungaling sa kanya.“Mr. Stokes, pasensya na! Na-offend kita.” Sa sobrang takot ni Lester ay napaluhod siya.Kahit na hindi pa niya nakilala si Ken, marami na siyang narinig tungkol sa kanyang mga ginawa. Bukod sa pagigingmagalang sa mga tao mula sa lahat ng antas ng pamumuhay, siya ay mas nakakatakot, dahil sinasabing hawak niya ang hindi bababa sa dose-dosenang mga buhay sa kanyang mga kamay. At kanina pa siya naging masungit sa lalaking ito. Kung siya ay nasa masamang panig ni Ken, ang mga kahihinatnan ay maaaring hindi maisip. Gusto ni Lester na alisin ang galit ni Ken sa lalong madaling panahon, kaya ang pagluhod sa harap niya ang pinakamagandang ideya niya.“Huh
“Mr. Yates, ang galing mo talaga! Halos hindi lumalabas si Mr. Dreck para batiin ang sinuman”, sabi ng isang tao mula sa karamihan.“Oo, ang Ruby ay isa sa mga nangungunang hotel sa Washington, DC. Ang kayamanan ni Mr. Dreck ay hindi bababa sailang milyong dolyar. Kahit dumating ang mga lokal na mayayaman, hindi siya nagpapakitatao. We're outsiders to him, but not to Mr. Yates”, nakangiting sabi ng isang babae.“May kinabukasan ang pagsunod kay Mr. Yates”, sabi ng isang lalaki na may malaking ngiti.Ang mga bisita ay pawang pinupuri si Lester, ngunit siya ay ngumiti lamang ng alanganin. Wala pa siyaNaisip niya kung bakit pupuntahan siya ni Dreck. Kahit na siya ay may ilang mga nagawa sa kanyapangalan sa Washington, hindi ganoon kalaki ang negosyo niya. Sa mga tuntunin ng kanyang kayamanan, maaaring hindi siyaranggo sa nangungunang tatlong daan sa lungsod.Ngunit, gayon pa man, huminto si Dreck, na
Ibinaba ni Alex ang kanyang kutsilyo at tinidor at tumayo.Nang makita ng grupo na nakasuot siya ng maruruming damit na may gulo-gulo ang buhok na parang lalaki sa isang stall sa kalye, nagsimula silang magbulungan.“Mukhang basag-basag ang lalaking iyon” bulong ng isang babae.“Anong ginagawa niya? Walang galang na pumunta sa pagpupulong na ito nang nakasuot ng ganyan”, sagot ng isang lalaki.“Shh... siguro ayaw ng mga tao na magpakitang gilas, pero mayaman talaga sila. Maraming mayayamanmga taong gustong magpanggap na mahirap”, nudged another.Kalmadong sinabi ni Alex, “Hello, everybody. Ang pangalan ko ay Alex, at nagmamaneho ako ng food truck kasama ang isang kaibiganmagbenta ng mga bagay sa mga lansangan ng Washington, DC Isa sa aming pinakasikat na mga bagay ay pancake.Kung titigil ka balang araw, pwede kitang gawing libre." Isang matamis na ngiti ang ibinigay niya at umupo.Nang matapos
Nakaupo sa likurang upuan ng kotse ang isang lalaking nasa edad kwarenta.Humihihit siya ng sigarilyo, nagbuga ng smoke ring, at sinabing may malumanay na ngiti, “Hindi mo ba nakikita ang batang iyon na mukhang napakasira? Wala yata siyang trabaho. Kailangan niya ng pera ng matandang babae, para makakain siya.”"Ngunit pagkatapos ay pumasok siya sa Ruby Hotel?" sabi ng driver.“Hoy, para kang tanga. Hindi mo ba nakikita na hindi niya kayang kumain? Baka naghahanap siya ng trabaho? I think pumasok siya sa Ruby para humingi ng trabaho bilang security guard or something. Mahirap malaman kung ano ang ginagawa niya,” sagot ng kanyang amo."Matalino ka naman boss." Napakamot ng ulo ang driver at nagtanong, “Nga pala, boss, hindi mo ba ililibre ang lahat sa kanilang pagkain sa Ruby ngayong gabi? Malapit na mag-alas otso. Hindi mo ba kailangan umakyat ngayon?”“Diba ikaw lang ang driver ko, o pinapatakbo mo rin ang schedule
“Salamat,” sabi ni Alex kay Nelly. Hindi siya tumingin sa kanya. Nagpatuloy lang siya sa pagkain“Bakit ka nagpapasalamat sa akin? I think that two women are eyesores,” she said.Medyo nakaramdam siya ng hiya sa kanya. Naisip niya na kung siya lang ang nasa trak niya pagkatapos niyang umalis araw-araw, tiyak na nalulungkot siya."Bakit mo sila pinahintulutan nang husto?" tanong niya, habang nakaupo siya sa isang stool at pinagmamasdan siyaNatigilan siya at sumagot, “Tatanda na kaming magkaklase. Ilang salita lang ang sinabi nilaHindi nila ako sinubukang bugbugin o ano pa man. Ayokong maging katulad nila. Kung magsisimula akong mang-insulto gaya ng ginagawa nila, baka maging katulad nila ako.”“Oh… mas mahaba ang pasensya mo kaysa sa akin. Kung may magalit sa akin, makakakuha ako ng sampubeses na mas nagagalit sa kanila," sabi niya. Wala siyang sinabi.Sa kanyang pitong taong pagsasanay sa kah
Tinitigan ni Leona si Alex, saka dahan-dahang tumayo at lumapit sa kanya. Medyo nataranta ang mga taong nanonood, lalo na si Darryl, na nakakuyom ang mga kamao.May nagtanong, “Anong ginagawa niya? Sigurado, hindi siya ang pipiliin niya?”Sumang-ayon ang kanyang kaibigan, "Mukhang handa niyang sirain ang kanyang pamilya dahil sa isang butil ng mais.""Hindi ako makapaniwala," sabi ng isa pang lalaki.Natigilan din si Alex, at kumirot ang puso niya habang iniisip, sa wakas ay aamin na ba si Debbie na kilala niya ako?Agad siyang lumapit kay Alex, tiningnan siya nang diretso sa mata, ngumiti, at sinabing, “Gusto kong magpasalamat sa iyo. Ang sarap ng mais mo. It made me feel very emotional and, because of this, I know for sure that you are deeply in love with your girlfriend, Debbie. Sobrang naantig ako sa pagmamahal mo. Napakaswerte niya na may nobyo na nagmamahal sa kanya ng kasing lalim ng pagmamahal mo, pero hindi talaga ako siya. Gayunpa