Elizabeth's Point of View Pumasok ako sa sasakyan at agad na nagmaneho paalis. I hate my hometown. Hindi ko gusto ang mga alaala na bumabalik sa akin kapag narito ako sa bayan na ‘to. Hindi ko gusto na makita ang mga taong nabura ko na noon sa alaala ko. Pagkatapos ng high school, sa Cebu na ako nag-aral ng kolehiyo. Kumuha ako ng Business Administration major in Management dahil gusto ko na balang araw, kahit gaano pa karami ang negosyo at mga tauhan ko, nababalanse ko ang dalawa. Nang makapagtapos ng kolehiyo, hindi pa rin ako bumalik ng San Gabriel, dahil agd akong sumunod kay Kuya Nexon sa Manila para tumulong sa mga negosyo namin sa syudad. Isang taon akong naging intern sa kompanya, hanggang sa lumipat naman ako sa mga hotel namin sa Batangas, Batanes, Isabela, at mga karatig probinsya na pinagtayuan din ng resort at hotel ng mga magulang namin. Dalawang taon kong inaral ang pamamalakad ng mga resort at hotel, habang nagtatayo ng maliliit na negosyo sa San Gabriel.
Elizabeth's Point of View I want to make an excuse. Gusto kong sabihin na naka-off ang phone ko kaya hindi talaga nila ako maco-contact. Pero alam ko na madadagdagan lamang ang mga tanong ni Nicole kapag sinabi kong nakapatay ang cellphone ko. She knows how important a communication device is. Hindi siya makukumbinsi na ini-off ko lang ang cellphone nang walang dahilan. Baka mamaya mas lalo niya pa akong intrigahin, mahihirapan lang akong magsinungaling. "Kumain na ba kayo? I can cook for our lunch, or we can just call the cafe's delivery number." Pag-iiba ko. Tinalikuran ko na sila para pumunta sa kusina at tingnan kung ano ang pwedeng lutuin para sa tanghalian. Simula nang kunin na ni Kuya Alted si Aurora, hindi na ako nagluluto sa kusina kaya hindi na muna ako bumibili sa grocery. Umu-order na lang ako ng pagkain galing sa mga fast food o restaurant. O ‘di kaya naman kumakain na lang sa labas para hindi ko na kailangan na magluto. Naramdaman ko na sumunod sila sa akin. "No
Elizabeth's Point of ViewKagaya ng bilin ni Nicole, maaga akong gumising para maghanda sa plano niyang barbecue party ngayong araw.Dinala ko lahat ng kakailanganin ko. Damit, toiletries, cellphone at iba pang gamit na kailangan sa gagawin namin ngayon.Baka maabutan kami ng gabi kaya nagdala na rin ako ng pantulog para kung sakali ay sa kanila na lang ako matulog.Ipinasok ko iyon sa maliit na bag. Pagkatapos maligo, bumaba na ako para mag-almusal. I only ate bread and drunk some fresh apple juice. Iyon na ang almusal ko bago pa tumulak papunta sa mansyon ng mga Gazalin.Alas nuebe ay nasa daan na ako papunta sa kanila.Nakabukas naman ang gate pagdating ko, kaya mabilis lang akong nakapasok sa malawak na bakuran ng kanilang mansyon. Madalas, may guwardiya sila na nagbabantay sa guardhouse ngunit ngayon ay kapansin-pansin na walang nagbabantay.I tried to roam my eyes around, while driving along the narrow pathway in between the long luxurious and quiet gardens.Wala na akong makit
Elizabeth's Point of ViewDinala niya ako hanggang sa kusina at naabutan naman namin si Cassy na abala sa pagluluto kasama si Manang Benita at ang isa pang kusinera.Nakasuot ng apron si Cassy, ang kaniyang buhok ay nakapungos ng maayos, at ang dalawang kasambahay naman ay nagbabantay. Tila natatakot na iwanan si Cassy sa pagluluto kahit na mukhang maalam naman ang babae sa kusina.Lumingon sa amin si Manang Benita. Inaayos niya ang kaniyang salamin nang mapasulyap siya sa direksyon ko."Liza?" Tawag niya.I smiled automatically. She could still remember me.Dahil sa pagtawag niya sa akin, lumingon na rin si Cassy at ang kusinera."Liza? Ikaw na ba ‘yan?" May halong pagkamangha ang tanong ni Manang Benita.Naglakad siya palapit para mas lalo akong makita. Kahit na nakasuot na siya ng makapal na salamin ay tila hindi niya pa rin ako mamukhaan."Ako nga po, Manang." Sagot ko.Ngumiti si Manang Benita. Inayos niya muli ang kaniyang salamin."Aba! Mas lalo kang gumanda, Liza!" Malakas niy
Elizabeth's Point of ViewI suddenly remember Khallel. Huli ko siyang nakita sa Elteko nang kasal ni First at ni Sanchel."How is he now?" Kuryuso kong tanong.Kinuha ni Nicole ang mga puting kurtina at sumulyap ng tingin sa akin. Ngumiti siya, ngunit walang emosyon ang kaniyang mga mata."I don't know. He looks okay na, but I'm not sure. Alam mo naman ‘yon, he's not comfortable to share his feelings and struggles."Tinulungan ko siya sa pagkabit ng kurtina. Dahil hindi niya abot ang mahabang stainless bar ay kailangan niyang kumuha ng tuntungan. Naghila siya ng upuan upuan. Hinawakan ko naman iyon para masigurado na hindi siya mahuhulog kapag tumutungtong na siya."Hindi na ba big deal sa kaniya ang nangyari?" I asked again.Simula nang takbuhan ni Maeve sa kasal si Khallel ay mas naging mailap na rin ang lalaki sa lahat ng tao.Siguro nahihiya din dahil naging laman na naman siya ng mga usap-usapan sa bayan.Iyon din ang naging dahilan kung bakit umalis si Madamé Sole sa San Gabriel
Aurora's Point of ViewDALA marahil ng pagod kaya masyadong mahaba ang tulog ko. Mukhang hindi pa ako magigising kung hindi lang kumalam ang tiyan ko at naghahanap na ng pagkain. Sa pagmulat ko ng mga mata ang kisame ng kwarto ni Tanya ang siyang bumati sa akin. Si Tanya ang anak ni Auntie Leonora. Sa totoo lang, ngayon ko pa lang sila nakilala, ngayon lang na isinama ako ni Auntie Pacita dito sa Lanayan. Kadarating lang namin at halos isang araw ang byahe bago kami makarating kaya pagod na pagod ang katawan ko. Hindi ko alam na may kamag-anak pa pala kami, hindi ko iyon alam, ang akala ko'y sila Auntie Pacita na lang ang kamag-anak na meron ako. Bumangon ako at nagpasyang lumabas baka sakaling may makakain. Hindi na ako kumain kaninang tanghalian dahil naunahan na ako ng antok at pagod. Nasa ikalawang palapag ng bahay ang kwarto ni Tanya kaya kailangan ko pang bumaba papunta sa kusina. Sana lang may pagkain pa. Hindi pa nga ako nakakapagpalit ng damit, mamaya ay maliligo ako dahil
Aurora's Point of View"Sino kayo?"Tanging ang liwanag lamang sa malaking lampshade ang nagbibigay liwanag sa buong kwarto. Ngunit sapat iyon para makita ko ang biglang pagliyab ng galit sa kaniyang mata dahil sa tanong ko.Mas lalo pa akong kinabahan nang makita ang pagtatagis ng kaniyang bagang at tumalim ang kaniyang mata. "What now? You're going to act like you have a g*dd*mn amnesia? Do you really think that I'm a f*ck*ng m*r*n, Candice?!"Ang galit niyang boses ay parang ungol ng isang mabangis na hayop sa gitna ng kaparangan. Nakakatakot, malalim at mapanganib."H-hindi po ako si Candice." Umiling ako. Takot na sa kung ano ang gagawin niya."Hindi ko po kilala ang sinasabi niyo."Malalaki ang hakbang na lumapit siya sa akin at wala akong nagawa nang haklitin niya ang braso ko at mahigpit iyong hawakan."D*mn you! Akala mo ba makukuha mo ako sa ganiyan! Hindi ako tanga. Naiintindihan mo?"Pinilit kong baklasin ang kamay niya dahil masakit iyon."Hindi nga ho kasi ako si Candic
Aurora's Point of ViewNAG-ANGAT ako ng tingin, isang katulong ang pumasok at may dalang tray na puno ng pagkain. Matapos niya iyong ilagay sa kama ay walang imik din siyang lumabas.Kasalukuyan akong nakahilig sa may pintuan ng teresa at tinatanaw ang malawak na harden sa labas. Para lang akong ibon na nakakulong sa hawla at walang kalayaan. Apat na araw na rin simula nang kunin nila ako at ikulong sa kwartong ito. Laging may nakabantay sa labas ng silid kaya hindi ako makalabas, wala rin akong maisip na pwedeng paraan para makaalis sa lugar na ito. Kain, tulog, at pagtanaw lamang sa harden ang nagagawa ko buong araw.Para akong pinaparusahan ng langit, para akong bilanggo sa isang marangyang silid.Narinig kong bumukas ulit ang pinto pero hindi na ako nag-abalang lingunin iyon, baka isa rin sa mga katulong. Siguradong maglilinis lang iyon ng kuwarto."Ba't hindi ka pa kumakain?"Para akong tinamaan ng kidlat nang marinig ang boses na iyon. Dali-dali akong umayos ng tayo at pumihit
Elizabeth's Point of ViewI suddenly remember Khallel. Huli ko siyang nakita sa Elteko nang kasal ni First at ni Sanchel."How is he now?" Kuryuso kong tanong.Kinuha ni Nicole ang mga puting kurtina at sumulyap ng tingin sa akin. Ngumiti siya, ngunit walang emosyon ang kaniyang mga mata."I don't know. He looks okay na, but I'm not sure. Alam mo naman ‘yon, he's not comfortable to share his feelings and struggles."Tinulungan ko siya sa pagkabit ng kurtina. Dahil hindi niya abot ang mahabang stainless bar ay kailangan niyang kumuha ng tuntungan. Naghila siya ng upuan upuan. Hinawakan ko naman iyon para masigurado na hindi siya mahuhulog kapag tumutungtong na siya."Hindi na ba big deal sa kaniya ang nangyari?" I asked again.Simula nang takbuhan ni Maeve sa kasal si Khallel ay mas naging mailap na rin ang lalaki sa lahat ng tao.Siguro nahihiya din dahil naging laman na naman siya ng mga usap-usapan sa bayan.Iyon din ang naging dahilan kung bakit umalis si Madamé Sole sa San Gabriel
Elizabeth's Point of ViewDinala niya ako hanggang sa kusina at naabutan naman namin si Cassy na abala sa pagluluto kasama si Manang Benita at ang isa pang kusinera.Nakasuot ng apron si Cassy, ang kaniyang buhok ay nakapungos ng maayos, at ang dalawang kasambahay naman ay nagbabantay. Tila natatakot na iwanan si Cassy sa pagluluto kahit na mukhang maalam naman ang babae sa kusina.Lumingon sa amin si Manang Benita. Inaayos niya ang kaniyang salamin nang mapasulyap siya sa direksyon ko."Liza?" Tawag niya.I smiled automatically. She could still remember me.Dahil sa pagtawag niya sa akin, lumingon na rin si Cassy at ang kusinera."Liza? Ikaw na ba ‘yan?" May halong pagkamangha ang tanong ni Manang Benita.Naglakad siya palapit para mas lalo akong makita. Kahit na nakasuot na siya ng makapal na salamin ay tila hindi niya pa rin ako mamukhaan."Ako nga po, Manang." Sagot ko.Ngumiti si Manang Benita. Inayos niya muli ang kaniyang salamin."Aba! Mas lalo kang gumanda, Liza!" Malakas niy
Elizabeth's Point of ViewKagaya ng bilin ni Nicole, maaga akong gumising para maghanda sa plano niyang barbecue party ngayong araw.Dinala ko lahat ng kakailanganin ko. Damit, toiletries, cellphone at iba pang gamit na kailangan sa gagawin namin ngayon.Baka maabutan kami ng gabi kaya nagdala na rin ako ng pantulog para kung sakali ay sa kanila na lang ako matulog.Ipinasok ko iyon sa maliit na bag. Pagkatapos maligo, bumaba na ako para mag-almusal. I only ate bread and drunk some fresh apple juice. Iyon na ang almusal ko bago pa tumulak papunta sa mansyon ng mga Gazalin.Alas nuebe ay nasa daan na ako papunta sa kanila.Nakabukas naman ang gate pagdating ko, kaya mabilis lang akong nakapasok sa malawak na bakuran ng kanilang mansyon. Madalas, may guwardiya sila na nagbabantay sa guardhouse ngunit ngayon ay kapansin-pansin na walang nagbabantay.I tried to roam my eyes around, while driving along the narrow pathway in between the long luxurious and quiet gardens.Wala na akong makit
Elizabeth's Point of View I want to make an excuse. Gusto kong sabihin na naka-off ang phone ko kaya hindi talaga nila ako maco-contact. Pero alam ko na madadagdagan lamang ang mga tanong ni Nicole kapag sinabi kong nakapatay ang cellphone ko. She knows how important a communication device is. Hindi siya makukumbinsi na ini-off ko lang ang cellphone nang walang dahilan. Baka mamaya mas lalo niya pa akong intrigahin, mahihirapan lang akong magsinungaling. "Kumain na ba kayo? I can cook for our lunch, or we can just call the cafe's delivery number." Pag-iiba ko. Tinalikuran ko na sila para pumunta sa kusina at tingnan kung ano ang pwedeng lutuin para sa tanghalian. Simula nang kunin na ni Kuya Alted si Aurora, hindi na ako nagluluto sa kusina kaya hindi na muna ako bumibili sa grocery. Umu-order na lang ako ng pagkain galing sa mga fast food o restaurant. O ‘di kaya naman kumakain na lang sa labas para hindi ko na kailangan na magluto. Naramdaman ko na sumunod sila sa akin. "No
Elizabeth's Point of View Pumasok ako sa sasakyan at agad na nagmaneho paalis. I hate my hometown. Hindi ko gusto ang mga alaala na bumabalik sa akin kapag narito ako sa bayan na ‘to. Hindi ko gusto na makita ang mga taong nabura ko na noon sa alaala ko. Pagkatapos ng high school, sa Cebu na ako nag-aral ng kolehiyo. Kumuha ako ng Business Administration major in Management dahil gusto ko na balang araw, kahit gaano pa karami ang negosyo at mga tauhan ko, nababalanse ko ang dalawa. Nang makapagtapos ng kolehiyo, hindi pa rin ako bumalik ng San Gabriel, dahil agd akong sumunod kay Kuya Nexon sa Manila para tumulong sa mga negosyo namin sa syudad. Isang taon akong naging intern sa kompanya, hanggang sa lumipat naman ako sa mga hotel namin sa Batangas, Batanes, Isabela, at mga karatig probinsya na pinagtayuan din ng resort at hotel ng mga magulang namin. Dalawang taon kong inaral ang pamamalakad ng mga resort at hotel, habang nagtatayo ng maliliit na negosyo sa San Gabriel.
Elizabeth's Point of ViewHow I wish I could relate to her excitement.Lumayo siya at tinitigan ako ng mariin. Ngiting-ngiti siya habang naglalaho naman ang ngiti ko sa labi.Hindi ko kayang magkunwari na ayos lang ako, ngunit mukhang hindi niya iyon napapansin dahil masyado siyang excited."I didn't know that you're back." Ngumuso siya, tila nagtatampo dahil hindi nabalitaan sa pagbabalik ko."Kailan pa? I saw your photos from Newsline Magazine! Ang ganda-ganda mo sa mga pictures. I even saw the caption on it, totoo ba na tinanggihan mo ang MayDyne na kunin ka bilang exclusive model ng brand nila?"My eyes twitch a little. International brand ang MayDyne, kaya bakas sa mukha niya ang pagkamangha na nagawa kong humindi sa alok sa akin na maging exclusive model ng brand. But that issue was already a year ago.Hanggang ngayon, malaking bagay pa rin pala sa ibang tao ang kakayahan kong tanggihan ang isang sikat na beauty brand.But what do they expect? I'm an entrepreneur, I'm a business
Elizabeth's Point of ViewIt was harder than I thought. Akala ko dati, kapag ginawa kong bato ang puso ko, hindi na ako masasaktan. Hindi na ako makakaramdam ng kahit na ano.But I was wrong, sometimes, I felt weak during the times I need to be strong."The cyst on your left ovary is growing rapidly, Miss Dela Fuente. Fortunately, it's not malignant. Ibigsabihin, kahit na mabilis ang paglaki ng cyst, hindi pa rin siya maikokonsidera na isang uri ng kanser." Paliwanag ni Dra. Quijano.I remained on the bed. Ayaw kong tumayo o umupo habang pinapakinggan ang mga paliwanag niya. Nanatili naman siya sa tabi ko at tinitingnan ang monitor kung saan makikita ang resulta ng checkup ko ngayon."Pero may masamang epekto pa rin sa katawan mo ang mga bukol sa ovaries, Miss Dela Fuente. This will affect your ovulation and your capacity to get pregnant."Si Dra. Quijano ang pangalawang gynecologist na kinunsulta ko ngayong taon, dahil ayon kay Dra. Uchida na OB-GYN ko ay mas mabuting matingnan ng gy
Elizabeth's Point of View Growing up from almost perfect type of family has also a disadvantage. Siguro masyado kong ni-romanticize ang lahat ng bagay. Siguro naisip ko na hindi ganoon kakomplikado ang buhay at pag-ibig. Akala ko noon, kapag may nagustuhan ka na isang bagay, you just have to pursue it. You just have to earn it. Kagaya ng pagiging consistent na academic achiever, hangga't nag-aaral ka ng mabuti at hindi mo pinapabayaan ang pag-aaral mo ay malaki ang tyansa na palaging kasali ka sa top. O kaya naman sa trabaho, akala ko dati kapag puno ka ng pagsusumikap ay mabilis na lalapit sa iyo ang promotion. Mas mabilis na ang aangat ang puwesto at estado mo. Hangga't nagpupursige ka na matuto ay mas marami ang oportunidad na darating. But those things were just wishful thinking. I realized how cruel the world is. Hindi ibigsabihin na matalino at nag-aaral ay may pagkakataon na manguna sa klase. Hindi ibigsabihin na nagsusumikap ka't halos mabali na ang buto sa pagtat
Aurora's Point of View Marahil naalala niya iyong araw na nagpabili rin ako sa kaniya ng strawberry at pagkatapos kong kumain ng ilang piraso ay sumama talaga ang pakiramdam ko. Para akong naduduwal na hindi. Limang buwan na noon ang tiyan ko kaya tumigil na ang pagsusuka ko sa umaga, pero pagkatapos kong kainin iyong binili niyang strawberry ay agad na sumama ang pakiramdam ko. "Kaya ka natagalan dahil doon?" Tanong kong muli. Natawa siya ng bahagya at tumango. "Ginawan pa kita ng strawberry shake, kaya medyo natagalan nga." Mas lalong lumaki ang pagkakangiti ko. Iniisip ko noon pa lang na napakaswerte ko na kay Snow at kay Winter, ngayon naman tripleng swerte dahil sa asawa kong inuulan ako ng pagmamahal at binabaha ng pag-aalaga. Sa unang check up pa lang, sumama sila sa akin, silang tatlo nila Snow at Winter. Ayaw nilang magpaiwan lalo pa't unang check up bilang pregnant Mom. Naroon din sila nang magpa-ultrasound ako. Kitang-kita ko ang pag-aliwalas ng mga mukha nila nang s