"I-ikaw!" Yan lang ang tanging salitang lumabas sa bibig ko nang makaalis ang DOM. Hanggang ngayon ay halata pa rin sa mukha ko ang pagkabigla.
Hindi sya sumagot, sa halip ay nagsmirk lamang sya sakin.
"Y-you bought me.." Mahina kong sabi habang napapadiin ang pagkakahawak ko sa batok nya upang makakuha ng suporta dahil nangangatog ang tuhod ko. Nanghihina ako dahil ang lalaking antipatikong ito ang nakabili sakin! Itong lalaking ito ang pakikisamahan ko!
He even insulted me a while back!
"The one and only." Nakangiti nitong sabi habang idinidiin ako lalo sa kanyang katawan. Halos manlumo ako dahil sa sobrang lapit na namin sa isa't isa. Gusto kong magprotesta pero hindi ko magawa dahil sinisigaw ng isang parte ng utak ko na wag pumalag dahil pagmamay-ari ako nito. "Where did your guts go?" Pangungutya nito sakin.
I can't believe this! Magsasalita pa sana ako ngunit ay biglang nagsalita ang emcee.
"Ladies and gentlemen, it is about time to reveal the most powerful 10 in our society. Dance will proceed after." Dahil sa sinabi nya ng emcee na yun ay isa isa na kaming nagsipagbalikan sa aming tables.
Kung hindi ka isang keen observer, marahil ay masasabi mong walang nagbago, na parehas lamang ang aura ng lugar gaya ng kanina. But the place is far from what it looked like mula kaninang nagumpisa ang sayaw. Hindi ko alam kung paano biglang napalitan ng isang nakakatakot na aura ang paligid.
Napapalibutan ang kwarto ng mga lalaking malalaki ang katawan na pareparehas ang suot. Body guards? Securities? Lahat sila ay may seryosong mukha.
Ewan ko ba kung bakit nakaramdam ako ng takot at kaba. Anong meron?
Tinignan ko ang antipatikong kasabay ko ngayon na naglalakad papunta saming lamesa ngunit parang hindi naman sya bothered sa pagbabago sa silid.
"And now, to give appreciation to the society's top 10 most powerful, let's all give respect to the highest member of the Invincible Society's committee, the country's president himself, Mr. Alfonso Servantes-Cordova." Halos malaglag ang panga ko dahil sa pagkamangha.
Andito ang presidente! Oh my god! Sana ay may dala akong ballpen para man lang makahingi ako ng autograph! Or kaya camera or cellphone na may camera para makapagpapicture ako kasama sya! But wait, what?! Presidente? Dito? Ano bang meron dito sa Invincible Society na ito?
"Will you please close your mouth? Baka laway mo tumulo." Naibalik ako sa realidad nang naramdaman ko ang malaming na bulong sakin ng antipatikong katabi ko. Agad ko rin naman isinara ang bunganga ko. Damn! Talagang nakabuka nga ang bunganga ko! Nakakahiya! "So unladylike. Maybe not really worth twenty five million."
Natauhan ako sa sinabi nya ay agad agad akong bumawi. "If I am not worth your money, why bother wasting twenty five million just to have me?"
"Looks like hindi naman pala masasayang ang twenty five million ko para sa babaeng katulad mo. You play equally, I won't be bored." Muli nyang hinawakan ang bewang ko at inilapit ako sakanya.
"L-let me go! You.. you.. manyak!" I silently hissed in protest habang pilit na kumakawala sa pagkakahawak nya sakin.
"Fesity. Just give up. Tanggapin mong akin ka. I bought you, remember?" Sagot nito ng pabulong sakin habang di pa rin pinapakawalan ang bewang ko. And it was as if he's kissing my ears!
I kind of stiffened dahil sa pagpapamukha nito sakin na nabili na nya ako. I felt insulted in every way. "I thought you like me feisty? Why do you want me to give up now? Scared, are you?" Hamon ko sakanya.
Napatawa sya ng mahina at bahagyang inilayo ang mukha nya sa mukha ko. Thank goodness! Hah! I won!
I won! I thought I won but no...
Muli nyang inilapit ang mukha nya sa tenga ko. "Careful." Yun lamang ang binulong nya. Just one short word and yet tila isa itong babala. I suddenly mentally gave up. Pakiramdam ko ay hinihipnotismo nya ako! "Now, get your thoughts back to the program." And I did what he said while he slowly let go of my waist.
He doesn't fight fair. That's what I've learned sa pinapakita nya sakin ngayon. He will do whatever he can para ipakitang sya ang tama, sya ang mananalo dahil pagmamay-ari nya ako. He is the powerful one.
"Why is he here?" Out of nowhere kong tanong nang muli na kaming pinaupo ng emcee. Hindi kaagad nagsink-in sakin kung bakit nga ba sya andito kanina. Masyado ata akong naamaze. VIP party ba to at kelangan pa talagang andito ang presidente? Maybe sya ang dahilan kung bakit may mga parang security guard sa kwartong ito.
"Were you not listening a while ago?" Tila napipikon nitong tanong. Inirapan ko na lang sya at nagfocus sa programa.
"Now we are down to out top 5 most powerful people in the society.." Anunsyo ng emcee.
Napalingon ako sa kaninang pwesto ni Gregory Madriaga.
He's back.
Nakaramdam ako ng bahagyang disappointment dahil sa hindi na nya ako binili pabalik. If he only bought me edi sana hindi ako ganito kabadtrip ngayon. He as always been a gentleman to me sa dalawang party na dinaluhan namin. Unlike ng lalaking katabi ko ngayon na hindi pa ata alam ang manners sa pakikitungo sa babae.
Muli kong tinignan ang antipatikong katabi ko. Is he that rich para lang gumastos ng 25 million para lang sa isang katulad ko? And why on earth did he buy me?!
Pero if he's rich, bakit wala pa sya sa most powerful 10? Hindi ba yaman naman ata ang basehan dito? Dapat ay kasali sya dahil nga nagawa nyang maglustay ng 25 million.
"Third most powerful person goes to Mr. Gregory Madriaga." Biglang lumundag ang puso ko. Kasali sya sa top 10! At pangatlo pa sya!
Papalakpak na sana ako kagaya ng tao sa paligid pero narinig kong nagreact ang natipatikong katabi ko. "Tss. 3rd." Tila ay may pangungutya pa sa pagkakasabi nito.
"Uhh, yabang. Ni hindi nga pasok sa top 10." Natatawa kong baling sakanya.
Hindi sya sumagot sa halip ay nagpakawala lang sya ng isang mahina ngunit sarcastic na tawa.
"Second place goes to the Mr. Edmond Saavedra!" As usual, palakpakan ang lahat habang umaakyat ng stage ang isang lalaking siguro ay nasa late 40s nito.
"Get ready." Bahagya akong nagulat dahil sa bulong ng antipatikong katabi ko. Ano daw? May binulong sya pero di ko naintindihan.
"Huh?" Tanong ko sakanya upang ipaulit ang sinabi nya kasi nga hindi ko naintindihan dahil masyado akong namangha kay Bethany.
"And now, for the most powerful among the powerfuls.. let's all bow and respect..." Paguumpisa ng emcee ngunit masyado akong naiinis sa lalaking katabi ko!
Hindi nya sinagot ang tanong ko! Sa halip ay isang ngisi lang ang sinagot nito sakin. Ano bang problema ng lalaking ito?! Nakayabang! Antipaiko! Arogante! Akala mo naman napakataas eh ni hindi nga sya pasok sa most...
"Mr. Zen Cassano!"
What?!
Halos lumuwa ang mata ko sa pagkagulat. Hindi ako makapaniwala.
Most powerful?! Sya?! Sya?!
Tumayo ito at ngumiti sa publiko, buong akala ko ay aalis na ito ngunit hindi.
He offered his hand to me. I was too shocked to take it. Una ay dahil di ko inakalang ang nakabili sakin ang nabansagang pinakamakapangyarihan dito. Pangalawa ay niyayaya nya akong sumama sakanya. What the hell is happening?
"Take it or else hindi mo magugustuhan ang pwede kong gawin." Nakangiti nungit puno ng pagbabantang sabi nya sakin.
Dala na rin sa takot at pagkamangha ay tinaggap ko ang kanyang kamay. Inalalayan nya akong tumakbo at maglakad papunta sa entablado.
Habang naglalakad kami, lahat ng aming nadadaanan ay yumuyuko. Seryoso ba ang emcee kanina sa sinabi nyang 'bow and respect'?! Walang katapusang palakpakan ang iginawad samin ng mga tao.
I am with this society's most powerful person.
"Bukod sa Ikaw Ang pinaka powerful na tao... Ano pa ang dapat Kong malaman tungkol sayo?" Hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko.
"Why do you want to know?" Mahinang sabi niya, sapat lang iyon para marinig ko.
"Para hindi ako nagugulat."
Mahina siyang natawa. "Gusto mo ba talaga malaman?"
"Oo." Hamon ko, nakataas pa ang isang kilay.
"I'm a Mafia."
"Diane, maghanda ka na. May isang itim na kotse ang susundo sayo dyan. Limang minuto, Diane." Bago pa man ako makapagsalita ay naibaba na ni Mama Vicky ang tawag.Huminga akong malalim tsaka dahan dahan na inilabas ang mga maleta ko. Muli kong tinignan ang kwartong kinagisnan ko sa loob ng dalawampu't dalawang taon. Hindi pa rin ako makapaniwala na maaring ngayong gabi ay mabago na ang mundo ko.Kumatok ako sa pintuan ng aking ina, nagbabakasakaling pagbuksan ako ng pinto pero wala akong natanggap na sagot."Ma?" Tawag ko sakanya habang kinakatok ang pintuan nya. Nakailang katok ako ngunit wala pa rin suamsagot kaya pinasok ko na ang kanyang silid and there I found her, sitting on her old rocking chair while starring at our small garden. "Mama, aalis na ako. Andyan na ang sundo ko mamaya maya."I waited for her to answer but it never came. Few minutes more and I know I might not see her again for a long time. And here she is, treating me coldly when she knows I'm doing this not just f
It's dark and I am lost but I'm holding someone's hand. We were walking. We kept on walking until darkness starts to fade and light starts to cover the place. I looked at the person I am holding."Mama!" I shouted in joy. She's here with me. She just smiled at me and looked somewhere else. I looked at that direction, too and I am beyond glad with what I was seeing."Papa!" I joyfully called him as he ran towards us. He wasn't smiling. His face was filled with fear. My mom's hand held me tighter.What is happening?I don't know how it started but could already taste my tears. Fear - that's the only thing I could feel.When my dad's only a meter away, I thought we'll be safe, I thought I could hug him already, I thought he could tell us that everything will be okay. But I was wrong.He was only a meter away when he fell down. He was looking at us and trying to reach our hands but he fell down even before we realized it.Then I saw them.They were holding a gun! They killed my papa! And
"Eight million!" Narinig kong sigaw ng isang lalaki. Kung hindi ako nagkakamali, isa itong matandang lalaki. Oh God. DOM kaya ang nakabili kay Nica? Paano na ako?"Eight million by Mr. Quevaz. Going once. Going twice.." Wala na, she's sold to a Dirty Old Man. "Sold for eight million!" Anunsyo ng emcee.Nakarinig ako ng malakas na palakpakan bago ito muling nagsalita. "And now, the most awaited star of this auction, may I introduce to you the lady that will sweep you off of your feet... Diane!"Halos maipako ako sa kinatatayuan ko nang narinig kong tinawag na ang pangalan ko. Wala nang urungan to.Muling ibinukas ang pintuan, senyales ito na kailangan ko nang lumabas. Pagkahakbang ko pa lamang ng aking paa upang makita nila ako ay sari-saring reaksyon na ang nakita ko mula sa kanina. Ngunit sa iisang mukha lamang ako nakatingin. Bibilhin kaya nya ako? O di kaya naman ay naalala pa ba nya ako?"Wow. We have a very fine lady right here." Narinig kong wika ng emcee habang inaabot nya ang
"I-ikaw!" Yan lang ang tanging salitang lumabas sa bibig ko nang makaalis ang DOM. Hanggang ngayon ay halata pa rin sa mukha ko ang pagkabigla.Hindi sya sumagot, sa halip ay nagsmirk lamang sya sakin."Y-you bought me.." Mahina kong sabi habang napapadiin ang pagkakahawak ko sa batok nya upang makakuha ng suporta dahil nangangatog ang tuhod ko. Nanghihina ako dahil ang lalaking antipatikong ito ang nakabili sakin! Itong lalaking ito ang pakikisamahan ko!He even insulted me a while back!"The one and only." Nakangiti nitong sabi habang idinidiin ako lalo sa kanyang katawan. Halos manlumo ako dahil sa sobrang lapit na namin sa isa't isa. Gusto kong magprotesta pero hindi ko magawa dahil sinisigaw ng isang parte ng utak ko na wag pumalag dahil pagmamay-ari ako nito. "Where did your guts go?" Pangungutya nito sakin.I can't believe this! Magsasalita pa sana ako ngunit ay biglang nagsalita ang emcee."Ladies and gentlemen, it is about time to reveal the most powerful 10 in our society. D
"Eight million!" Narinig kong sigaw ng isang lalaki. Kung hindi ako nagkakamali, isa itong matandang lalaki. Oh God. DOM kaya ang nakabili kay Nica? Paano na ako?"Eight million by Mr. Quevaz. Going once. Going twice.." Wala na, she's sold to a Dirty Old Man. "Sold for eight million!" Anunsyo ng emcee.Nakarinig ako ng malakas na palakpakan bago ito muling nagsalita. "And now, the most awaited star of this auction, may I introduce to you the lady that will sweep you off of your feet... Diane!"Halos maipako ako sa kinatatayuan ko nang narinig kong tinawag na ang pangalan ko. Wala nang urungan to.Muling ibinukas ang pintuan, senyales ito na kailangan ko nang lumabas. Pagkahakbang ko pa lamang ng aking paa upang makita nila ako ay sari-saring reaksyon na ang nakita ko mula sa kanina. Ngunit sa iisang mukha lamang ako nakatingin. Bibilhin kaya nya ako? O di kaya naman ay naalala pa ba nya ako?"Wow. We have a very fine lady right here." Narinig kong wika ng emcee habang inaabot nya ang
It's dark and I am lost but I'm holding someone's hand. We were walking. We kept on walking until darkness starts to fade and light starts to cover the place. I looked at the person I am holding."Mama!" I shouted in joy. She's here with me. She just smiled at me and looked somewhere else. I looked at that direction, too and I am beyond glad with what I was seeing."Papa!" I joyfully called him as he ran towards us. He wasn't smiling. His face was filled with fear. My mom's hand held me tighter.What is happening?I don't know how it started but could already taste my tears. Fear - that's the only thing I could feel.When my dad's only a meter away, I thought we'll be safe, I thought I could hug him already, I thought he could tell us that everything will be okay. But I was wrong.He was only a meter away when he fell down. He was looking at us and trying to reach our hands but he fell down even before we realized it.Then I saw them.They were holding a gun! They killed my papa! And
"Diane, maghanda ka na. May isang itim na kotse ang susundo sayo dyan. Limang minuto, Diane." Bago pa man ako makapagsalita ay naibaba na ni Mama Vicky ang tawag.Huminga akong malalim tsaka dahan dahan na inilabas ang mga maleta ko. Muli kong tinignan ang kwartong kinagisnan ko sa loob ng dalawampu't dalawang taon. Hindi pa rin ako makapaniwala na maaring ngayong gabi ay mabago na ang mundo ko.Kumatok ako sa pintuan ng aking ina, nagbabakasakaling pagbuksan ako ng pinto pero wala akong natanggap na sagot."Ma?" Tawag ko sakanya habang kinakatok ang pintuan nya. Nakailang katok ako ngunit wala pa rin suamsagot kaya pinasok ko na ang kanyang silid and there I found her, sitting on her old rocking chair while starring at our small garden. "Mama, aalis na ako. Andyan na ang sundo ko mamaya maya."I waited for her to answer but it never came. Few minutes more and I know I might not see her again for a long time. And here she is, treating me coldly when she knows I'm doing this not just f