พริกยอมพูดกับคนอื่นแล้วว่าวินเป็นแฟน เย้ ^^
ภาสกรยังมีท่าทางไม่อยากเชื่อ เธอจึงบอกไปว่าเพิ่งตัดสินใจคบกับพริษฐ์หลังจากปรึกษางานกับอีกฝ่ายบ่อย แล้วรู้สึกว่าคุยกันถูกคอ สบายใจด้วยกันทั้งสองฝ่ายเขาเห็นว่าพนิดาให้น้องชายเข้ามาช่วยดูงานเว็บ แต่กลับไม่รู้ว่า พริษฐ์และหญิงสาวคุยกันเมื่อไร นั่นทำให้ภาสกรหงุดหงิด แล้วเอ่ยหลังจากจอดรถที่ลานจอด“เขาแอบย่องไปหาพี่พริกที่ห้องเมื่อไร บ่อยแค่ไหน”ญาดาชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูหันมองคนถามตาโต หน้าร้อนวูบ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นส่งสายตาดุ“ท่าทางแบบนี้หมายความว่าบ่อยสินะ แอบคบกันลับหลังผมได้ยังไง รู้สึกเสียเหลี่ยมชะมัด ทำไมไม่เอะใจบ้างเลยวะ”ท้ายประโยคชายหนุ่มบ่นตัวเองในตอนแรกญาดาคิดจะดุที่อีกฝ่ายพูดน่าเกลียดแต่เธอก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากทำให้ภาสกรยิ่งไม่พอใจ เธอควรเอาน้ำเย็นเข้าลูบ คุยอย่างมีเหตุผลมากกว่า“คงเพราะพี่กับวินรู้จักกันมานาน กลับมาเจอกันอีกทีหลังจากไม่เจอกันหลายปีแต่ไม่ได้รู้สึกห่างเหินกันสักนิด ไม่ยากที่จะคลิกกัน นายน่าจะเข้าใจ”ภาสกรหันมาสบตาผู้หญิงที่ตัวเองถูกใจอย่างรู้สึกใจหาย เขาหงุดหงิดมากกว่าจะเสียใจ เหมือนโดนขโมยของเล่นที่ชอบที่สุดไปมากกว่าจะรู้สึกอกหัก เขาเคยมีแฟน เคยเลิกรา แต่ก็ไ
“อย่าทำแบบนี้ พริกกลัว”“ไม่มีอะไรน่ากลัว วินจะทำให้พริกรู้สึกดีขึ้น เชื่อสิ”“บ้า ใครจะไปรู้สึกดีด้วย น่าขนลุกจะตาย”เสียงหวานเง้างอดราวแมวน้อยจอมงอแง แถมยังสะบัดตัวนิดๆ หากก็ไม่หลุดรอดจากกอดของเขา พริษฐ์ยิ้มบางอย่างเอ็นดู ขยับหน้าลงไปใกล้ขมับหญิงสาว“ขนลุกแล้วก็ตัวสั่นด้วย ใจเต้นแรงเชียว”เขาอดแซวคนตัวเล็กไม่ได้ พร้อมทั้งกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นอีก“อื้อ ปล่อยเถอะ”“เรื่องอะไรจะปล่อย ได้โอกาสแล้ววินก็ต้องคว้าเอาไว้สิ อย่าบอกนะว่าพริกไม่เข้าใจความหมายที่วินพูด”ญาดาไม่อยากตีความด้วยซ้ำ เธอกลัวความคิดตัวเอง ทว่าท่าทางชายหนุ่มบอกชัดว่าเขาต้องการอะไร“ก็มัน...เพื่อนกันนี่ วินไม่รู้สึกแปลกหรือไง”“แล้วไง มีกฎห้ามเพื่อนคบกันเหรอ เพื่อนกันรักกันไม่ได้หรือไง”“รัก?”ญาดาพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ“จะเป็นไปได้ยังไง”“หรือจะเถียงว่าสามเดือนระหว่างเรา พริกไม่รู้สึกอะไร วินตั้งใจทำให้พริกหวั่นไหวสุดๆ เลยนะ แล้วก็มั่นใจว่าสำเร็จด้วย”ลมร้อนตกกระทบใบหูกับแก้มพร้อมคำพูดนั้นทำให้หญิงสาวสะดุ้งนิดๆ ใจหวิวแรงมาก“เอ่อ...”ร่างบางถูกจับให้หันกลับไปเผชิญหน้า แต่แขนกำยำยังโอบประคองอยู่กลายๆ ไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้เ
ญาดาได้ยินคำพูดชายหนุ่มแต่เธอยังมึนอยู่กับรสจูบลำลึ้กที่ตนเองเพิ่งหัดจูบตอบเขาไป ทว่าพอแผ่นหลังบางแตะที่นอน แล้วร่างสูงกำยำตามมาเบียดทั้งตัวมือเธอก็ผลักอกหนาอย่างอัตโนมัติ“วิน...”เสียงหวานเรียกอีกฝ่ายตั้งใจทักท้วง แต่เสียงเบาแสนเบานั้นก็ถูกปิดด้วยปากได้รูปอีกครั้ง จูบร้อนบดเคล้าแล้วล่วงล้ำเข้ามาหาทันที แรงดูดดึงจากลิ้นอุ่นบนลิ้นเธอร้อนรนกว่าเดิมเรียกร้องให้บางอย่างในกายสาวเดือดพล่านขึ้น เนื้อตัวสั่นระริกเพราะไม่เพียงแต่จูบ มือหนายังวางลงบนเสื้อยืดเหนืออกอวบอิ่ม เคล้าคลึงแผ่วเบาหากกลับก่อกระแสอารมณ์เต็มขั้นหญิงสาวปล่อยเสียงครวญหวานพร่าเมื่อชายหนุ่มปล่อยปากเธอ แต่กลับและเล็มเรื่อยไปจนถึงริมหูเม้มเบาๆ ทำเอาร่างบางสะดุ้งเฮือก ไม่เพียงเท่านั้นพริษฐ์ยังเลียซ้ำมาอีก“อือ”คนถูกกระตุ้นจำต้องครางด้วยความร้อนรุ่มในร่างกายกำลังเผาไหม้เธอ ร่างงามขยับราวไม่สบายตัว ขณะที่ใบหน้าอีกฝ่ายขยับลงพร้อมทิ้งรอยไล้เลียไปตามลำคอเธอ ญาดาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างหนัก รู้ตัวว่าถูกครอบงำด้วยอารมณ์พิศวาสหนักหน่วง พริษฐ์ทั้งซุกไซ้ซอกคอทั้งกระชับหน้าอกเธอไม่ยอมห่างมือ ทั้งที่มือบางพยายามผลักบ่าหนาแต่เอาเข้าจริงก็เพีย
“วินรับปาก จากนี้ไปไม่ว่าวินจะทำอะไร พริกจะไม่บุบสลายแน่นอน”เอ่ยคำสัญญาแล้วพริษฐ์ก็เคลื่อนใบหน้าลงต่ำ ตอนนี้เขาอยากครอบครองอกอวบสวยแทนมือแล้ว เสื้อตัวโคร่งด้านหน้าถูกเปิดขึ้น สายตาคมจับจ้องตั้งแต่หน้าท้องราบเรียบกับเอวบางไล่ตามเสื้อสูงขึ้นไปเรื่อยกระทั่งเห็นเนินเนื้ออวบอิ่มที่มีบราลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์โอบอุ้ม เขาสอดมือไปด้านหลังบางปลดตะขอเพื่อปล่อยทรวงสล้างเป็นอิสะ คนตัวเล็กฝืนตัวแต่สุดท้ายเขาก็ทำได้สำเร็จ หญิงสาวพยายามปกป้องหน้าอกหน้าใจตัวเองจากสายตาคมให้ได้ หากพริษฐ์ก็ยังจัดการกับแขนเล็กทั้งสองข้างได้ สุดท้ายอีกฝ่ายก็มองเมินไปทางอื่น เม้มปาก หน้าแดงก่ำทั้งเสื้อยืดและเสื้อชั้นในกองเหนือเนินอกคู่อวบเป็นภาพที่ช่างวาบหวิวทรมานใจหนุ่มยิ่งนัก ก้อนทรวงสะท้อนนิดๆ ตามแรงหายใจทำให้พริษฐ์กลืนน้ำลายตามก่อนจะซุกหน้าลงรวบก้อนเนื้อนุ่มไว้ด้วยปากของตน“อื้อ...”เจ้าของร่างบางครางแผ่วในทันทีด้วยความรัญจวนพุ่งเข้าใส่แล้วก็หอบสะท้านอยู่อย่างนั้น เมื่อปากอุ่นเฝ้าปรนเปรอทั้งปลายลิ้นแตะไล้ทั้งดูดดื่มอกทั้งสองข้างของเธอราวกระหายอยาก หากข้างไหนถูกปล่อยว่าง มือหนาก็จะเข้ามากอบกุมกระชับเอาใจใส่ไม่ให้ขาด กาย
คนตัวเล็กพลิกตัวไปมาอย่างรู้สึกอึดอัดไม่ค่อยชินที่มีอะไรมาเกาะเกี่ยว และตื่นเป็นพักๆ แทบทั้งคืน พอใกล้เช้าจึงหลับจริงจังเพราะรู้สึกว่าฝนตกและอากาศโดยรอบเย็นขึ้น ทว่าเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกของตนก็ตื่นในทันที“อืม”ร่างสูงกำยำที่แนบชิดอยู่ทำเสียงเหมือนไม่พอใจ ญาดาพยายามขยับตัวทว่าไม่ทันมือหนาที่หยิบมือถือบนโต๊ะข้างเตียงมาปิดเสียงเสียก่อนแล้ววางไว้ที่เดิม แขนกำยำข้ามผ่านหน้าแล้วจะกลับมากอดเธอซ้ำ แต่ ร่างบางลุกขึ้น อีกฝ่ายจึงปรือตาขึ้นมอง“พริกจะลุกแล้วเหรอ”ญาดาพยักหน้ารับ พริษฐ์ทำหน้ายุ่งราวหงุดหงิดแต่ก็ไม่ได้รั้งเธอ“วินนอนอีกหน่อยนะ”น้ำเสียงง่วงๆ ของคนเพิ่งตื่น ใบหน้าหล่อขาวยู่นิดๆ ทั้งที่ยังหลับตากับผมยุ่งเหยิงของเขาทำให้ญาดากวาดตามองเพลิน แต่ก็นึกได้ว่าต้องรีบอาบน้ำเพื่อแต่งตัวจึงลงจากเตียง เธอไม่รู้ว่าปกติพริษฐ์ตื่นกี่โมง แต่เธอต้องรีบทำนั่นนี่เพื่อออกจากบ้านให้ทันเจ็ดโมงเช้ากลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งก็ยังเห็นชายหนุ่มนอนอยู่ ร่างสูงก่ายกอดหมอนข้างของเธออย่างสบายทำเอาญาดาขมวดคิ้วหกโมงยี่สิบนาที...พริษฐ์ควรตื่นได้แล้ว หญิงสาวคิดพร้อมก้าวเข้าไปเรียกอีกฝ่าย“วิน ยังไม่ตื่นอีกเห
“เฮ้อ เป็นผู้บริหารนี่มันยากจัง”ร่างสูงกำยำเข้ามาในห้องเธอตรงไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างอ่อนแรง“เพราะอย่างนี้ไง ถึงไม่อยากกลับมา”ญาดาที่เปิดประตูให้อีกฝ่ายมองตามแล้วยิ้มบาง เข้าใจว่าเขาเหนื่อย บริษัทกำลังมีปัญหาเขาต้องช่วยพี่ชายตัวเองจัดการและคงใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะดีขึ้น จะว่าไปแล้วพริษฐ์อาจโดนบังคับให้กลับเพราะพี่ชายเขารู้ว่าธนัญการกำลังเริ่มหนักหน่วงขึ้น ทว่าชายหนุ่มก็ไม่เคยพูดถึงงานที่ตัวเองต้องเผชิญ“กินเลยไหม พริกจะได้จัดโต๊ะให้”ใบหน้าขาวคมส่ายไปมา ก่อนจะยื่นมือมาทางเธอ“อยากได้กำลังใจจากพริกก่อน”คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ไม่ค่อยไว้ใจอีกฝ่ายนัก ขณะที่พริษฐ์พยักหน้าถี่ยิบเร่งเร้า“มาสิครับ”“ไม่อะ รู้ทันหรอกน่าว่าวินจะทำอะไร”“ก็ไม่ได้หลอกนี่ ขอตรงๆ เลย มามะ”ญาดาส่ายหน้า รู้สึกว่าถ้ายอมต้องเสียเปรียบเยอะแน่นอน อีกอย่างตอนนี้ก็สามทุ่มแล้ว พริษฐ์ควรรีบกินรีบกลับห้องน่าจะดีที่สุด“ดึกแล้ว วินรีบกินข้าวเถอะ กินดึกแล้วนอนเลยไม่ดีนะ”ร่างสูงกำยำขยับลุกขึ้นแล้วเดินไปยังส่วนครัวราวกับว่าง่าย เธอจึงเดินตามไปตักข้าวผัดกับแกงจืดเต้าหู้หมูสับส่าหร่ายที่ตัวเองทำเอาไว้ โดยมีชายหนุ่มมาช่วยร
ญาดาตั้งนาฬิกาตีห้าเพื่อลุกขึ้นปลุกคนที่นอนกอดตนเองไม่ยอมห่าง เธอไม่ชินและอึดอัด ทว่าพริษฐ์ดูจะพอใจที่ได้เบียดชิดกับเธอทั้งคืน แต่เมื่อเรียกแล้วเขย่าแขนเบาๆ ชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นโดยง่าย หากกว่าจะยอมลุกออกไปก็จูบแก้มเธอซ้ำไปมาทั้งสองข้างจนญาดาคิดว่าแก้มตัวเองคงช้ำและแดงเถือกไปหมดเพราะฤทธิ์หนวดเคราที่ครูดลงมาของอีกฝ่ายหญิงสาวนอนต่อกระทั่งหกโมงเช้าแล้วลุกขึ้นทำความสะอาดเก็บกวาดห้อง อาบน้ำแต่งตัว ลงไปหาซื้อโจ๊กกับน้ำเต้าหูเอาไว้เผื่อแม่กับน้องๆ กลับมาซักผ้า เตรียมรอรับแม่ที่โทรมาตอนแปดโมงว่าลงรถแล้วกำลังต่อแท็กซี่มา ครู่หนึ่งท่านก็โทรมาบอกว่าถึงด้านล่างแล้วเธอจึงลงไปรับเมื่อเจอมารดาญาดาก็กอดอีกฝ่ายแน่น แม่วรรณาของเธอตัวเล็กลงไปกว่าเดิม ค่อนข้างผอมไม่ค่อยเต็มอิ่มเหมือนตอนสมัยเธอเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งยังคล้ำลงมาก ทว่าแววตาของแม่มีความสุข เธอก็รู้สึกมีความสุขตามไปด้วย น้องสองคนของเธอคือญารินดาอายุเก้าขวบ กับชนาธิปอายุแปดขวบ และกล้าพูดคุยกับเธอมาตั้งแต่เล็กๆ ทั้งคู่“ญาอยากมาอยู่กับพี่พริกจ้ะแม่”สาวน้อยพูดขณะกินอาหารเช้า ทุกครั้งที่มาอีกฝ่ายจะบอกแบบนี้เสมอ ต่างจากน้องชายที่ดูเฉยๆ น่าจะเพราะไม
มารดาของเธอเตรียมอาหารไว้รอ ญาดาได้กลิ่นแล้วก็เข้าไปเปิดดูนั่นนี่อย่างปลาบปลื้ม ระหว่างที่น้องสองคนสลับกันอาบน้ำ กับข้าวห้าอย่างเต็มไปด้วยของที่เธอชอบ หญิงสาวเข้าไปกอดหอมแก้มแม่แล้วยิ้มกว้าง“อยากกินแล้วอะ”แม่ยิ้มแล้วลูบแก้มสองข้างของเธอก่อนบอก“หน้าแดงเชียว นั่งเฝ้าน้องตั้งแต่แดดยังจ้าอยู่ เดี๋ยวไม่สบายขึ้นมาล่ะแย่เลย”“ไม่หรอกค่ะ พริกนั่งในร่ม แดดก็อ่อนลงบ้างแล้วด้วย”เธอยิ้มกว้างอย่างไม่ใส่ใจนักแล้วดื่มน้ำแดงที่แม่ผสมเอาไว้ให้ ท่านทำเผื่อแก้ร้อนให้น้องๆ ตั้งแต่ช่วงกลางวัน ขณะเดียวกันน้องสาวที่ยังไม่ได้อาบน้ำก็เดินเข้ามาในห้องครัว“แม่ไปดุธิปหน่อยสิจ๊ะ ยังเล่นน้ำอยู่เลย เรียกเท่าไรก็ไม่ยอมออกมา”สาวน้อยหน้างอแล้ววิ่งมาเปิดดูอาหารบนโต๊ะ กับวิ่งไปยังหม้ออีกสองหม้อที่เตาเหมือนญาดา ขณะที่แม่ของเธอขยับตัวกำลังจะออกไปจากส่วนครัว แต่แล้วก็ต้องชะงัก“โห เยอะมาก แม่ทำเผื่อแฟนพี่พริกด้วยใช่ไหมจ๊ะ พี่วินจะมากินข้าวเย็นกับเราด้วยใช่ไหม”ญารินดาตาวาวพร้อมถาม ทว่าคนเป็นพี่สาวกลับตัวแข็งทื่อ มองน้องสาวอย่างไม่คาดคิด แล้วเหลือบไปทางมารดาซึ่งขมวดคิ้วมองเธอด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถาม“ทำไมคิดแบ
“ขอโทษครับที่รัก วินจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”พริษฐ์ลูบไหล่บางแผ่วเบา รู้สึกผิดอยู่บ้างเหมือนกันหากจำต้องบังคับให้อีกฝ่ายห้ามถอดแหวนของเขา มือหนาลูบลงมาจับมือบ้างขึ้น หยิบแหวนจากกล่องกำมะหยี่ที่ใส่กระเป๋ากางเกงไว้ตอนจูโจ่มหญิงสาวออกมาสวมคืนให้ ก่อนจะยกมือบางขึ้นมาจูบ แล้วพรมไล้จนทั่วทุกนิ้ว“ใส่ไว้ ห้ามถอด มันคือสิ่งที่บอกว่าพริกกุมหัวใจวินเอาไว้”เขากระซิบบอกแล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อถูกมือหญิงสาวอีกข้างเหน็บเข้าตรงเอวหนา“นี่แน่ะ ชอบแกล้งพริกอยู่ได้”“ไม่แกล้งแล้ว คราวนี้จะรักแล้ว มามะ มารักกัน”ชายหนุ่มบอกแล้วกดจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มสวยทันที จบการโต้เถียงทุกคำจากคนตัวเล็ก ญาดาเองก็ไม่ได้โกรธชายหนุ่มเท่าไรนัก แม้จะกลัวจริงๆ แต่พอเขากอดอ้อมกอดอุ่นก็ปัดสัมผัสน่าตกใจเมื่อครู่เลือนหาย แล้วเธอก็อยากได้รับการแตะต้องอย่างทะนุถนอมจากอีกฝ่ายมาเติมเต็มเพิ่มขึ้นไปอีกอกใจสาวเต้นรัวขึ้น สะโพกถูกยกขึ้นให้เกยตักแกร่ง มือหนาลูบไล้สัดส่วนสะคราญอย่างเร่งร้อนราวต้องการลบความรู้สึกเมื่อครู่ทิ้งให้เธอ ผ้าเนื้อบางไม่ช่วยปกป้องเธอจากมืออีกฝ่ายแม้แต่น้อยนิดวันนี้ญาดาใส่เสื้อยืดตัวเล็กกับกางเกงขาสั้นเนื้อนิ่ม พักหล
พริษฐ์ย้ำกับเธอซ้ำอีกก่อนจะต่างคนต่างแยกไปขึ้นลิฟต์ฝั่งของตนเองว่าจะพาไปซื้อแหวนหมั้น ญาดาได้แต่ถอนหายใจเพราะปฏิเสธไปแล้วอีกฝ่ายก็ไม่ยอม เธอได้แต่ส่งข้อความไปบอกกุลนารีว่าวันนี้ต้องไปทำธุระ กินข้าวกลางวันด้วยไม่ได้ ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่มีปัญหา ก่อนจะมาเจอชายหนุ่มที่รถตามที่เขานัดเอาไว้ญาดาไม่ค่อยเห็นด้วยที่เขาจะซื้อแหวนให้เธอ และเมื่อเห็นร้านที่ชายหนุ่มกำลังจะพาเข้าแล้วก็ถึงกับตาโต รีบดึงมือหนาเอาไว้ก่อนด้วยความตกใจ“ร้านแพงไปนะวิน”เธอบอกอย่างเกรงใจ ไม่อยากให้เขาเสียเงินเยอะเพราะเรื่องนี้“ไม่นี่”ร่างสูงจะก้าวต่อแต่ญาดาย้ำเสียงเข้ม“พริกไม่เอานะวิน ถ้าจะซื้อแบบนี้ไม่ต้องซื้อเลยนะ”สุดท้ายพริษฐ์ก็ถอนหายใจออกมาแล้วก้มลงพูดกับเธอด้วยสีหน้าท่าทางจริงจัง“วินจะซื้อแหวนทองคำขาวเกลี้ยงๆ ไม่มีเพชร ไม่มีลวดลายอะไรทั้งนั้นนะครับ โอเค๊”เมื่ออีกฝ่ายบอกมาอย่างนั้นเธอจึงพยักหน้ายินยอม จากนั้น ชายหนุ่มก็จับมือเธอเดินเข้าร้าน ครู่หนึ่งสองหนุ่มสาวกก็ออกจากร้านโดยญาดามีแหวนทองคำขาวกลมเกลี้ยงเนื้อหนาบนนิ้วนางข้างซ้าย==============เขาไม่เห็นแหวนบนนิ้วของญาดา พริษฐ์แอบสังเกตนิ้วนางข้างซ้ายของหญิงสาวที่สอ
“แป๊บเดียว เดี๋ยวดีขึ้นครับคนดี”เขาจูบซ้ำบนหน้าผากนวลเมื่อเริ่มเคลื่อนไหว ทั้งที่ภายในกายหนุ่มแทบระเบิดด้วยเพลิงเร่าร้อน หากเขาก็กัดฟันยับยั้งสะโพกตนเองให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ รั้งรอคนใต้ร่างให้ปรับตัวและพลุ่งพล่านไปพร้อมกับเขา ปากอุ่นขยับไปเม้มใบหูเล็กแถมกระตุ้นเร่งเร้าด้วยคำพูด“อืม พริกร้อนมาก พริกหวานของวิน ดีสุดๆ”“อื้อ”พร้อมเสียงครางประท้วงนั้นเขาก็ถูกข่วนตรงไหล่ทำเอาสะดุ้งนิดๆ ไม่รู้ว่าหญิงสาวเคลิ้มตามหรือขัดเคืองเขากันแน่ แต่น่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่าญาดาใจหวิวหอบกระเส่าอย่างหนักหน่วง ถูกกระแสใคร่พิศวาสจากกายแกร่งทำลายล้างอย่างรุนแรง อีกฝ่ายยังจะพูดให้เธอรู้สึกซ่านสยิวไปทั้งตัวอีก เพราะเขินอายทว่ากลับเพริดตามเขาทั้งกายและใจทำให้หญิงสาวลงมือกับชายหนุ่มไป หากก็ยอมรับว่าเวลานี้ร่างทั้งร่างของเธอไม่หลงเหลือพื้นที่สมบูรณ์ใดแล้ว หากเปรียบดั่งไฟภายในตัวเธอคงมอดไหม้ไปหมดด้วยแรงรักจากร่างสูงกำยำเพียงสะโพกแกร่งทิ้งจังหวะเนิบนาบเธอก็แทบแตกพล่าน ทว่าเมื่ออีกฝ่ายเร่งเร้าหนักขึ้น ญาดาก็สุดที่จะทนอีกต่อไป เสียงหวานพร่าถูกระบายออกมาเป็นระยะทดแทนอารมณ์รุ่มร้อนที่ปะทุดุเดือดในร่างสาว หากก
สองร่างกอดเคล้านัวเนียพลิกไปมาบนเตียงขณะปากก็พร่ำมอบจูบแก่กันอยู่ชั่วอึดใจใหญ่ ก่อนพริษฐ์จะเป็นฝ่ายขึ้นมาคร่อมร่างบาง ใบหน้าขาวคมซุกไซ้ลงหาความหอมจากซอกคอเล็ก พร้อมทิ้งรอยอุ่นด้วยจูบและปลายลิ้นไล่ลงมาหาอกอวบแล้วกลับขึ้นไปยังลำคออีกข้าง ขณะที่มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้เสื้อหญิงสาวเกาะกุมความอวบอิ่มเอาไว้ในมือ เคล้าคลึงก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างพึงใจ ได้ยินเสียงหอบแรงจากคนตัวเล็กใจเขายิ่งเต้นกระหน่ำตามไปด้วยเรือนกายแกร่งเบียดไล้ต้นขากับช่วงหน้าท้องแบนราบแสดงออกถึงการเรียกร้องต้องการ แม้จะหวาดกลัวอยู่บ้างกับความกร้าวร้อนระอุที่ไม่ยอมห่างจากเนื้อตัวเธอเลย หากญาดากลับตื่นเต้นอยากค้นหาสิ่งลึกลับที่ซุกซ่อนอยู่และไม่อาจเอื้อมคิดถึงมาก่อนพริษฐ์เม้มเนื้อบางตรงซอกคอหอมขณะที่มือหนึ่งยังเอาอกเอาใจทรวงงามสล้าง ก่อนจะไล้ลิ้นขึ้นไปหาใบหูเล็ก กัดเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยวแล้วก็ยิ่งได้ยินเสียงหวานสั่นพร่าในลำคอเล็ก อกอวบขยับขึ้นหามือเขา ยอดทรวงเบ่งบานต้านผ้าลูกไม้เด่นชัด“วินถอดเสื้อนะ”ชายหนุ่มกระซิบบอกก่อนจะขยับตัวขึ้นพร้อมโอบร่างบางให้นั่งด้วยกัน คว้าเสื้ออีกฝ่ายถอดขึ้นด้านบน แล้วรวบเรือนร่างงดงามเข้ามาหาข
“วันนี้แก้มให้พริกดูรูปที่วินถ่ายแล้วโพสต์ในไอจี”เธอเอ่ยขึ้นทันทีที่อีกฝ่ายเข้ามากอดด้านหลังและหอมแก้มขณะที่กำลังนั่งทำงานอยู่หน้าโน้ตบุ๊กตรงโซฟาวันนี้พริษฐ์กลับดึกมาก เธอรู้ทั้งจากชายหนุ่มที่ส่งข้อความบอกและภาสกรที่ส่งข้อความมาบ่น ว่าทำงานวันแรกก็ดึกเลย ญาดาไม่มีปัญหาอยู่แล้วหากต้องกลับเอง หากฝนไม่ตกเธอก็ไม่ลำบาก แล้วตอนนี้เธอก็บอกรหัสให้ชายหนุ่มกดเข้าห้องเองได้อย่างสะดวกแล้วด้วย ทว่าเขาก็จะส่งข้อความบอกก่อนล่วงหน้าเช่นเคย เพื่อที่เธอจะได้มั่นใจว่าเป็นเขาไม่ใช่คนอื่นพยายามจะเข้าห้องชายหนุ่มเพียงสบตากับเธอแล้วยิ้มบาง ก่อนจะเดินอ้อมโซฟามานั่งข้างๆ“โกรธที่ไม่โพสต์ให้เห็นหน้าหรือเปล่า”สายตากับสีหน้าคนพูดดูก็รู้ว่าแกล้งเย้าเธอ ญาดาจึงส่ายหน้าแล้วยิ้มให้“ดูสวยเหมือนไม่ใช่พริกเลย”“แน่ะ แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าตัวเองสวย”พริษฐ์แซวพร้อมกับจับข้างแก้มนุ่มดึงเบาๆ“พริกกดตามวินไปแล้วนะ”เธอแค่รู้สึกว่าตนเองควรทำ คิดว่าเธอกับพริษฐ์ต้องเรียนรู้เรื่องส่วนตัวของกันและกันให้มากกว่านี้ และเธอก็อยากรู้หลายอย่างเกี่ยวกับ อีกฝ่าย“หืม? งั้นเหรอ”พริษฐ์หยิบมือถือในกระเป๋ามาดู แล้วเห็นว่ามีแจ้งเตือนจริง
“แหม หวานเชียวนะ ไม่คิดว่าคุณพริษฐ์จะมีโมเมนต์นี้”กุลนารีดูโซเชียลระหว่างนั่งรออาหารกับเธอแล้วเอ่ยขึ้นญาดาขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ขณะที่เพื่อนส่งมือถือของตนเองมาให้ เธอจึงรับมาดูแล้วก็ถึงกับอึ้ง หน้าค่อยๆ ร้อนขึ้นกับสิ่งที่เห็น“เขาตั้งใจโพสต์แต่ภาพด้านหลังพริกล้วนๆ เลย แถมยังสวยทุกรูป โรแมนติกมากอะ”เพื่อนสาวทำท่าเคลิ้มขณะพูด“ตอนนี้มีแต่คอมเมนต์อยากเห็นหน้าผู้หญิงทั้งนั้น ส่วนเพื่อนผู้หญิงของเขาก็บอกว่าอิจฉา อยากได้รูปสวยแบบนี้บ้าง”แต่ละภาพที่พริษฐ์โพสต์เป็นภาพด้านหลังที่เธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มถ่ายเอาไว้ เขาเก็บภาพไว้ในทุกบรรยากาศเลยทีเดียว ทุกภาพสวยจริงอย่างที่ กุลนารีพูดจนญาดายังไม่คิดว่านั่นเป็นตัวเองด้วยซ้ำ แถมยังมีภาพคู่ที่ไม่เห็นหน้าอีกด้วย ระดับความหวานพุ่งปรี๊ดจนเจ้าตัวเองยังเขิน แค่เธอเห็นจากที่เขาส่งมาให้ก็ใจหวิวแล้ว นี่ชายหนุ่มยังโพสต์เต็มหน้าโซเชียลของเขาอีก เห็นแล้วทำเอาญาดาทำหน้าไม่ถูก ไม่กล้าสบตาเพื่อนเลยทีเดียวที่สำคัญเขาใช้รูปที่เธอถ่ายให้เป็นโปรไฟล์อย่างที่บอกจริงๆกุลนารีมองคนที่เอาแต่จ้องมือถือ จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม กัดริมฝีปากล่าง หน้าแดงระเรื่อแล้วก็ถอนหายใจยาว“อะไร
“ตกหลุมรักวินล่ะสิ”พริษฐ์เอ่ยขึ้น เมื่อออกมาแล้วเห็นว่าแฟนสาวของตัวเองยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะดูจอมือถือ“ขี้ตู่”ญาดาย่นจมูกใส่พร้อมส่ายหน้า“อ้าวไม่ใช่เหรอ วินอุตส่าห์ส่งรูปตัวเองที่พริกถ่ายไปให้เพราะคิดว่าดูดีมาก”“ชอบแค่รูปเดียวเหรอ ถึงส่งมาแค่นี้”“ไม่รู้ว่าพริกอยากได้หลายรูป เดี๋ยวส่งให้รัวๆ เลย”ร่างสูงกำยำมานั่งลงข้างๆ สีหน้าทะเล้นจนน่าหมั่นไส้“จะเอามาทำไมเยอะแยะ แค่อยากรู้ว่าถูกใจบ้างไหมที่พริกถ่ายไป”“ถูกใจครับ ถูกใจมาก วินเลือกตั้งนานกว่าจะได้รูปตั้งเป็นโปรไฟล์”คนฟังถึงกับแปลกใจที่เขาบอกอย่างนั้น ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเห็นว่าดีจนเอาไปเป็นภาพโปรไฟล์“รู้ไหม เขาบอกว่าคนเราจะถ่ายรูปคนที่ตัวเองรักออกมาดูดี สวยทุกมุม เพราะออกมาจากหัวใจ”ชายหนุ่มบอกเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง พยายามแฝงความหมายในนั้น แต่ญาดาทำหน้าราวกับไม่รู้ไม่ชี้ลุกขึ้นพร้อมบอก“ไปกินข้าวดีกว่า หิวแล้ว”พริษฐ์มองตามร่างบางที่เดินออกไปทางประตูด้วยความรู้สึกมันเขี้ยว นึกอยากจับกลับมาจูบบังคับให้บอกรักเขาซ้ำๆ นักทั้งคู่กลับมาเก็บของเช็กเอาต์ก่อนเที่ยง แวะชมวิวกินขนมของว่างในจุดที่นิยม แล้วก็หาร้านอาหารกินกลางวันกิน ก่อนจะออกจาก
พระอาทิตย์ยังไม่สาดแสง ญาดารู้สึกตัวตามเวลาที่ตั้งปลุกเผื่อเอาไว้ หลังเหตุการณ์วาบหวามที่สุดในชีวิต ล้างตัวแล้วเธอก็ขอให้พริษฐ์เอาเสื้อผ้ามาให้แล้วให้ชายหนุ่มรอข้างนอก ไม่กล้าให้เขาอุ้มออกไปทั้งที่ยังเปลือยเปล่า แค่เขาพาเธอมาล้างตัวด้วยสภาพนี้หญิงสาวก็แทบอยากหายตัวไปจากห้องน้ำแล้ว ทว่าทำไม่ได้ แถมพริษฐ์ยังทำในสิ่งที่น่าอายสุดๆ ในห้องน้ำอีกต่างหากเมื่อออกจากห้องน้ำมาก็ถูกอุ้มจนตัวลอยพามานอนกอดบนเตียง ใกล้จะเคลิ้มหลับแล้วญาดาจึงบอกอีกฝ่ายว่าอยากดูพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่ง ชายหนุ่มก็บอกว่าอยากเก็บภาพเหมือนกันร่างสูงกำยำขยับตัวตามเธอ ทว่ายังหลับตาแล้วพลิกไปอีกข้าง ญาดาไปเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวแล้วหยิบมือถือดูนาฬิกาอีกครั้งก่อนเดินไปเปิดม่าน ยังไม่มีแสงสาดส่องก็จริงหากฟ้าก็ไม่ถึงกับมืดมิด ได้ยินเสียงชายหนุ่มลุกจากเตียงแต่เธอเลือกเปิดประตูประจกออกไปด้านนอกแทนที่จะหันมองอีกฝ่ายติดชายหาดมีมุมที่จัดไว้สำหรับนั่งแบบเปลและโต๊ะไม้น่ารักอยู่ เธอจึงออกไปนั่งรอพริษฐ์ที่เปล ถ่ายรูปบรรยากาศเล่นด้วยมือถือไปเรื่อย ไม่นานชายหนุ่มก็ตามมา โดยที่ญาดาไม่รู้ว่าเขาเก็บภาพด้านหลังขณะนั่งบนเปลของเธอเอาไว้ด้วย“พริ
“อือ...วิน....”ญาดาเพียงพึมพำเสียงพร่าแล้วกัดริมฝีปากตัวเองราวต้องการสะกดความซ่านร้อนภายในให้สงบลงทั้งที่ไม่มีทางทำได้ปลายลิ้นอุ่นไล้เลียยอดอกสีหวานพร้อมทั้งดูดดื่มเต็มที่ กระแสบางอย่างพลุ่งพล่านในร่างสาวจนญาดาต้องบิดตัวครวญครางแผ่วผิว ไม่เพียงแค่ปาก มือชายหนุ่มยังบีบเคล้นอีกข้างอย่างไม่ยอมปล่อยให้ว่าง ทรวงงามสองข้างถูกดื่มกินราวไม่มีวันหมดความหวาน แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือมือ ร้ายกาจข้างหนึ่งของเขาลอดผ่านขอบกางเกงใส่นอนของเธอไปแล้วไม่ใช่ครั้งแรกที่พริษฐ์ลูบไล้เธอ แม้ญาดาจะพยายามขยับขาชิดมากแค่ไหนอีกฝ่ายก็ทำให้เธออ่อนแรงได้เช่นครั้งนี้พริษฐ์ผละขึ้นมามองคนที่กำลังร้อนระอุด้วยไฟเสน่หาจากฝีมือเขาอย่างพึงพอใจ ดวงหน้าใสแดงก่ำ ตาปรือจนแทบจะลืมไม่ขึ้น ปากอิ่มถูกขบเอาไว้นิดๆ เรือนร่างงดงามได้รูปสวยดิ้นไปมาเล็กน้อย ทรวงสล้างขาวอวบสะท้อนแผ่วตามแรงหายใจ ส่วนสีชมพูจางชูช่อน่ามอง น่าลงไปฟอนเฟ้นซ้ำอีก แต่เขายังอยากมองอีกฝ่ายอยู่ มือหนาทำงานแทบไม่ให้คนตัวเล็กได้ผ่อนคลายอารมณ์ แม้จะมีผ้าเนื้อบางขวางกั้นอยู่หากแรงกระตุ้นก็มากพอที่จะทำให้ร่างสวยบิดพลิ้วด้วยความเร่าร้อน“พริกสวยที่สุดเลยคนดี”เขากระซิบบ