Makalipas ang ilang sandali, dumating na ang ambulansya. Mabilis na tinulungan ni Shayne at ng driver si Jerome para maiakyat ito sa sasakyan. Kasabay niya itong dinala sa ospital.Pagdating sa ospital, agad na isinugod si Jerome sa emergency room.Naghintay si Shayne at ang driver sa labas. Hindi siya mapakali, palakad-lakad sa mahabang pasilyo. Habang tumatagal, lalo siyang kinakabahan—kung hindi ito seryoso, matagal na sanang lumabas ang doktor.Habang naglalakad, napansin niya ang dugo sa kamay ng driver. Bigla siyang napalundag sa gulat—halos makalimutan niyang nasugatan din ito sa aksidente. Sa sobrang pag-aalala kay Jerome, hindi niya naalala na nawalan pa ito ng malay kanina."Dapat magpatingin ka rin. Ako na ang magbabantay kay Kuya Jerome," sabi ni Shayne.Saglit na nag-alinlangan ang driver, tumingin muna sa emergency room bago sa kanyang sugat, saka tumango. "Mahal ang pagpapagamot dito. Maliit lang naman ang sugat ko, pag-uwi ko na lang ipapaalaga sa asawa ko. Baka maghan
Maagang nagising si Shayne kinabukasan.Hindi niya namalayang nakatulog pala siya buong magdamag. Karaniwan, giniginaw siya tuwing madaling-araw, lalo na ngayong taglagas. Kahit nakabalot ng kumot, ramdam pa rin niya ang lamig. Pero ngayon, wala siyang kumot, at hindi siya giniginaw. Kaya naman, mahimbing siyang nakatulog hanggang umaga.Napailing siya sa pagtataka. Nang subukan niyang ikuskos ang kanyang mga mata, doon lang niya napansin na hawak pa rin niya ang kamay ni Jerome.Nakapikit pa rin ito, tahimik at kalmado ang mukha—parang isang batang walang bahid ng dumi sa mundo. Pero sa kabila ng katahimikan nito, kumirot ang puso ni Shayne. Hindi pa rin siya nagigising.Pilit niyang pinigilan ang luha. Gusto niyang dumilat ito, makita siyang nakangiti, marinig ang boses nitong laging puno ng lambing.Napabuntong-hininga siya at tumingin sa orasan sa dingding—alas-siete y medya na."Kuya Jerome, panibagong araw na, pero hindi ka pa rin nagigising. Hindi ko alam kung ilang araw pa ang
"I ......" Syempre, hindi naglakas-loob si Cassy na sabihin na ayaw na niya, dahil siya mismo ang nakiusap kay Jerome noong una. Pero ngayon, hindi niya maiwasang magdalawang-isip.Alam niyang huli na para umatras. Ayaw niyang magalit si Jerome, pero gusto rin niyang putulin ang kasunduan nila. Litong-lito ang isip ni Cassy."Hmph, sa tatay mo? Hindi mo ba alam na kung gugustuhin ko, hindi tatagal ng tatlong araw ang tatay mo sa lungsod na 'to? Maniwala ka o hindi, ngayon, anak ka ng mayor, pero sa loob ng tatlong araw... magiging anak ka ng isang bilanggo," malamig na sambit ni Jerome.Nang marinig ito, agad na nanghina ang loob ni Cassy. Alam niya ang kapangyarihan ni Jerome, hindi lang sa harap ng publiko, kundi pati na rin sa likod ng mga eksena. Tahimik itong kumikilos, pero makapangyarihan. Kung nasabi niya ito, sigurado si Cassy na kaya niya itong gawin."Please, huwag mong idamay ang tatay ko, Jerome..." Muntik na niyang mabanggit ang pangalan nito pero napatingin siya sa driv
Habang hinihintay ang pagbabalik ng chairman ng supplier mula Europa, hindi rin naging kampante si Eldreed. Bukod sa paglutas ng problema sa branch, kailangan din niyang tiyakin na mapaparusahan nang mabigat ang may pananagutan sa sunog sa bodega. Kailangang matuto ang lahat at maging mas maingat sa trabaho.Isa pa, ang hindi natugunang hinaing ng mga empleyado ay patuloy na lumalala. Kahit anong paliwanag ang gawin ni Eldreed, hindi pa rin sila nakikinig. Dahil dito, napagpasyahan niyang gumamit ng mas matigas na diskarte—may mga tao kasing hindi nadadala sa mabuting usapan.Maagang dumating si Eldreed sa branch kasama ang kanyang assistant. Gaya ng inaasahan, halatang tamad at walang gana ang mga empleyado. Kahit makita siya, wala silang interes—parang may utang pa siya sa kanila. Ang totoo, sa kabila ng tigil-trabaho, hindi siya nagbawas ng kanilang sahod.Napansin ito ng kanyang assistant at nag-aalalang bumulong, "Sir..."Alam ni Eldreed ang nais nitong sabihin kaya iwinasiwas la
Matapos marinig iyon, nag-isip sandali si Rafael bago dahan-dahang nagsalita. “Kung wala po talagang kayong mapiling candidat, may maire-rekomenda ako.”Napakunot ang noo ni Eldreed ngunit agad ding nagliwanag ang kanyang mga mata. “Oh? Sino?”Lumapit si Rafael at bumulong sa kanya. Tahimik na nag-isip si Eldreed habang nakatanaw sa malayo. Maya-maya, isang bahagyang ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Mukhang wala siyang ibang pagpipilian kundi humingi ng tulong sa babaeng iyon.Napansin ni Rafael na naglaho ang kunot sa noo ni Eldreed at alam niyang nakapagdesisyon na ito. Hindi na siya nagsalita pa. Malaking bagay nang isinama siya ni Eldreed pabalik sa Amerika, kaya hindi na siya dapat humiling pa ng higit.Pagbalik sa hotel, agad tumawag si Eldreed. Ang kontak niya—si Saslina. Sa pangalan pa lang, alam niyang isang kaakit-akit na babae ito, at totoo nga. Isang mestisang napakaganda at sobrang seksing babae.Ngunit kung iisipin ng iba na isa lang siyang magandang mukha, nagkakamali
Napailing si Eldreed at napabuntong-hininga bago bumangon mula sa sofa. Kailangan niyang bumalik agad sa Estados Unidos—at sa pagbalik niya sa Pinas muli, makakasama na niya ito.Nang makita siyang bumababa ng hagdan patungo sa pinto, nagmadaling lumapit si Manang Lorna. "Sir, kakauwi mo lang, aalis ka na agad?"Tumango si Eldreed habang isinusuot ang sapatos. "Manang, alagaan mong mabuti si Shayne. Kapag bumalik siya, ipaalam mong nakauwi ako pero kailangang bumalik agad sa U.S. May mga bagay pang kailangang ayusin, pero huwag siyang mag-alala. Babalik ako sa loob ng ilang araw.""Oo, Sir," sagot ni Manang Lorna nang magalang.Alam niyang malalim ang nararamdaman ng mag-asawa para sa isa't isa. Hindi lang siya, kundi lahat ng kasambahay sa mansyon ay nakikita ito. Tunay silang itinadhana.Saglit pang nilingon ni Eldreed ang bahay bago tuluyang lumabas, kung saan naghihintay na ang kanyang assistant. Sa pagmamadali niyang makarating sa airport, hindi na siya nag-aksaya ng oras—direts
Bahagya siyang ngumiti at inilapag ang tasa bago tumayo. “Alam mo rin naman ang patakaran ng kumpanya. Huwag mo akong sisihin sa pagiging matigas. Ang kumpanyang ito ay itinayo ng lahat, pero ang kredito ay hindi nangangahulugang maaari nitong takpan ang mga pagkakamali. Ngayon, iaanunsyo ko ang pagtanggal ng mga sumusunod na empleyado bilang babala. Kasabay nito, inaanunsyo ko rin na si Saslina ang magiging bagong general manager. Palakpakan natin siya.”Lumapit si Saslina na may ngiti sa labi, halatang hindi niya maitago ang tuwa sa kanyang puso. Matagal niyang hinintay ang pagkakataong ito para makaangat.Habang masiglang pumapalakpak ang lahat, isang matinis na boses ang sumira sa mainit na atmospera."Hindi ako sang-ayon." Hindi na napigilan ni Manager Marj ang kanyang sarili. Sa totoo lang, matapos bumaba ni Rafael, siya ang dapat na maging general manager bilang manager. Bakit si Saslina ang ipapalit? Isang malaking biro ito."Huwag na nating pag-usapan kung bakit natin hahayaa
Pagkabukas ng pinto, napabuntong-hininga si Eldreed. Alam naman niyang mahusay si Saslina sa trabaho, kaya hindi siya gaanong nababahala rito. Pero sa ngayon, ang tanging bumabagabag sa isip niya ay ang isang pamilyar na pigura."Shayne, ano na kaya ang ginagawa mo ngayon..."Matapos tapusin ang trabaho, tumayo si Eldreed sa harap ng malaking bintana ng opisina at pinagmasdan ang buong siyudad—ang abalang lansangan, ang dagsa ng mga tao—ngunit sa kabila ng lahat, wala siyang maramdamang koneksyon dito. Upang maibsan ang bigat ng kanyang pakiramdam, naisipan niyang uminom ng alak.Habang naglalakad palabas ng opisina suot ang kanyang coat, narinig niyang nag-uusap ang ilang empleyado. Mukhang tsismisan na naman ito, pero hindi siya mahilig makinig sa ganitong usapan kaya nagpatuloy lang siya sa paglalakad."Alam mo ba? Kaninang umaga, nasermunan ako ni Saslina.""Aba, sino ba kasi ang nagpahamak sa sarili niya? Alam mo namang terror ang babaeng 'yon—matapang, matalas, at walang inuurun
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat
Bumalik si Eldreed sa restaurant at nang narating niya ang counter, malamig siyang nagtanong. “Sino ang waiter na nag-deliver ng pagkain kagabi sa Room No. 1 sa top floor?”Nang marinig ito, agad na naging alerto ang staff sa counter. Ang kanilang hotel ay isang six-star establishment, at ang top floor ay inuupahan ng mga elite mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Agad siyang ngumiti at magalang na sumagot, “Sandali lang po, sir. Iche-check ko.”Mabilis nilang nahanap ang pangalan ng waiter, ngunit isang bagay ang nakaakit sa atensyon ni Eldreed—nag-resign na ito matapos maghatid ng hapunan kagabi.Malamig siyang napangisi. Mukhang alam na nito na hahanapin siya kaya agad nang naglaho. O baka naman binayaran na siya nang malaki ng employer niya para hindi na bumalik?Wala nang sinabi pa si Eldreed. Tumalikod ito at iniwang isang malamig na babala, “Ang susunod na magdadala ng pagkain sa akin, siguraduhin ninyong mapagkakatiwalaan.”Napalunok ang staff sa takot at mabilis na tumango. “Op
Natakot siya sa nararamdaman niya at hindi niya alam kung paano haharapin si Shayne. Hindi lang basta paghanga ang nararamdaman niya—gusto niya itong angkinin. Gusto niyang maging kanya ito nang buo.Pero paano kung malaman ni Shayne ang iniisip niya?Siguradong matatakot ito. Ang inakala niyang kasunduang kasal na tatagal ng dalawang taon, kung saan magiging maayos silang magkasama at susuportahan ang isa’t isa, biglang nagkaroon ng ibang kahulugan. Kung malalaman ni Shayne ang nararamdaman niya, malamang hindi na ito papayag na matulog pa sa tabi niya.Dahil sa nangyari ngayon, tuluyang nagising ang matagal niyang pinigilang pagnanasa kay Shayne. Hindi na niya tiyak kung kaya pa niyang yakapin ito nang walang ibang iniisip. Paano pa kaya kung muling matutulog sila sa iisang kama? Sigurado siyang hindi na lang basta yakap ang magagawa niya.Nakakatakot ang pagnanasa ng tao—kapag nagsimula ka nang magnasa ng higit pa, mahirap nang umatras.Mahigpit niyang hinawakan ang telepono, nakat
Nang marinig ni Eldreed ang boses ni Shayne sa telepono, biglang nanlaki ang kanyang mga mata. Sino nga ba ang babaeng nasa ilalim niya?Mabilis niyang tiningnan ito, at doon siya tuluyang natauhan.Sa kabilang linya, hindi agad narinig ni Shayne ang sagot ni Eldreed kaya napakunot-noo ito. “Eldreed, nakikinig ka ba? Anong ginagawa mo?”Nagmukhang iritable si Cassy. Hindi niya matanggap na sa mismong sandaling ito, biglang sisirain ni Shayne ang plano niya.“Eldreed, huwag mo siyang pansinin. Ituloy na natin, gusto mo rin naman, ‘di ba?” bulong niya habang muling yumakap sa lalaki.Napahawak si Eldreed sa sentido at mariing inalog ang ulo. Nang unti-unti siyang luminaw ang isip, nakumpirma niyang hindi si Shayne ang babaeng kasama niya. Muli niyang hinaplos ang noo at sa wakas, nakita niya nang malinaw kung sino ang nasa harapan niya.Matalim ang naging tingin niya kay Cassy bago mabilis na bumangon at lumayo. Galit niyang sinabi, “Lumayas ka!”Ramdam ang malamig na tono sa boses niya
Hindi pa lang nasabi ng buo ng waiter, agad tumayo si Cassy mula sa sofa at tinanong ito nang may pananabik. "Ano, kumusta?""Maayos naman po, Miss. Hindi siya nagduda, at hindi ko rin muna ipinasara ang pinto, kunwari'y may nakalimutan akong pagkain," sagot ng waiter nang magalang. Ngunit sa huli, tila nag-alinlangan ito bago muling nagsalita. "Miss, sigurado po ba kayong walang mangyayaring masama sa kanya?""Syempre naman! Balak ko siyang maging asawa sa hinaharap, paano ko hahayaan na may mangyari sa kanya?" sagot ni Cassy na may halong panlalambing, ngunit hindi maitago ang kasabikan sa kanyang mukha.Sa sandaling matapos ang gabing ito, si Eldreed ay magiging kanya."Pwede ka nang umalis. Huwag kang mag-alala, tinutupad ko ang pangako ko. Wala ka nang kailangang gawin dito." Matapos niyang paalisin ang waiter, agad siyang nag-ayos at nagbihis.Samantala, matapos makakain ng ilang subo, naramdaman ni Eldreed na may kakaiba sa kanyang katawan. Unti-unting nagiging malabo ang kanya
Umiling si Shayne, bakas sa mukha niya ang pag-aalala. Napabuntong-hininga siya at nagsalita, "Hindi pa rin siya nagigising. Sabi ng doktor, nakadepende na lang sa kanya. Baka sa loob ng ilang araw, baka umabot ng isa o dalawang buwan… o baka… tatlo hanggang limang taon, o higit pa."Napasinghap si Andeline. Mahirap na itong solusyonan ngayon. Kung problema lang ito ng medikal na teknolohiya, madali silang makakahanap ng mas mahusay na ospital sa ibang bansa. Pero ang tunay na isyu ay hindi sa mga doktor o sa teknolohiya—kundi kay Jerome mismo."Sinamahan ko siya nitong mga nakaraang araw. Sabi ng doktor, makakatulong kung kakausapin siya araw-araw, babasahan ng dyaryo, o ikukuwentuhan. Pero parang wala namang nangyayari. Alam kong hindi ito minamadali, pero natatakot ako… paano kung wala pa ring pagbabago araw-araw?"Pumikit si Shayne at ibinaba ang ulo.Ngayon lang nakita ni Andeline ang kaibigan niyang ganito kahina at walang magawa. Dahan-dahang hinawakan niya ang kamay nito. "Huw
Tumango si Andeline, ngunit halata pa rin ang pag-aalala niya tungkol sa nawalang cellphone. "Wala ka namang ginagawang masama gamit ang cellphone mo, 'di ba? Ilan ba ang contacts mo ro'n? Alam na ba nila nawala ang phone mo? Baka gamitin ng kumuha ang number mo para gumawa ng masama, tulad ng panghihingi ng pera..."Napangisi si Shayne. Kahit may punto si Andeline, tatlong araw na ang lumipas at wala naman siyang nabalitaang may natanggap na kahina-hinalang mensahe mula sa kanya. Sa totoo lang, kakaunti lang naman ang nasa contacts niya—pamilya niya at si Eldreed lang. Wala siyang masyadong kaibigan sa labas.At kung sakali mang may sumubok manloko gamit ang number niya, duda siyang malilinlang ang pamilya niya o si Eldreed. Sa katunayan, mas gusto pa nga niyang may magtangkang manloko gamit ang phone niya—dahil mas madali niyang matutunton kung sino ang kumuha nito."Huwag kang mag-alala, wala namang mahalagang tao sa contacts ko. Tsaka tatlong araw na, wala namang natanggap na kaka