EP 1
หม๋าเด็ก
..................................
"อืมม" ร่างสูงส่งเสียงฮึมฮัมในลำคอออกมาเบา ๆ ก่อนจะควานมือไปที่นอนข้าง ๆ ตัวเพื่อหาร่างเล็กของใครบางคน ที่เมื่อคืนได้ใช้ค่ำคืนที่เร่าร้อนกันอย่างสุดเหวี่ยง แต่ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ดวงตาคมพลันเบิกกว้างขึ้นทันที ก่อนจะค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่ง
สวบ สาบ~
"หนีไปแล้วงั้นสินะ" สายฟ้าพึมพำ ก่อนจะเหลือบไปเห็นหนังยางรัดผมของรุ่นพี่สาวที่ลืมทิ้งเอาไว้ เขาเอื้อมไปหยิบมันมาถือไว้ ก่อนจะก้มลงไปสูดดมที่หนังยางในมือเบา ๆ หลังจากนั้นใบหน้าหล่อก็พลันปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมาอย่างพอใจ
"จะเดินไหวหรือเปล่านะ.....ก็เมื่อคืนโดนไปหนักขนาดนั้น"
"เป็นห่วงพี่เขาจัง (^_^) "
@มหาลัย
อีกด้าน
"นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย (⊙_⊙ ;|||) " ของขวัญตอนนี้กำลังดึงทึ้งหัวของตัวเองไม่หยุด เมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ได้ทำลงไป เธอไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเลยเถิดไปถึงขนาดนั้น ทั้ง ๆ ที่เธอแค่อยากดื่มเหล้าเพื่อให้ลืมเรื่องทุกข์ใจ ซึ่งก็ทำให้เธอหายทุกข์ใจจริง ๆ เพราะตอนนี้เธอกำลังกังวลเรื่องอื่นแทนแล้ว เพราะดันเผลอไปมีสัมพันธ์กับสายฟ้า รุ่นน้องต่างคณะเข้า ถ้าถามว่าเธอไปรู้จักกับเขาได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เรียนกันคนละคณะ และ คนละชั้นปี ก็คงต้องบอกว่าเจ้าเด็กคนนั้นเคยเป็นเด็กที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันตอนเด็ก พวกเขาเคยเล่นด้วยกัน และ สายฟ้าก็ตามติดเธอแจ แต่ทว่าเธอก็ย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัดตั้งแต่เธออายุเธออายุสิบขวบเห็นจะได้ จนได้กลับมาพบกันอีกครั้งตอนที่สายฟ้าเข้ามาเรียนที่มหาลัยเดียวกัน ตอนแรกเธอจำเขาไม่ได้ เพราะสายฟ้าเปลี่ยนไปจากตอนเด็กมาก เด็กน่ารักที่เอาแต่เดินตามไปรอบหมู่บ้านแล้วเรียกพี่ครับ ๆ ตอนนี้โตขึ้นมากจนกลายเป็นหนุ่มหล่อไปเสียแล้ว แถมยังเป็นผู้ชายเต็มตัวแล้วอีกต่างหาก
"จะเอายังไงต่อไปดีนะ" ขวัญพึมพำ เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี
"ยัยขวัญ!" เพียงฟ้า เพื่อนสาวคนสนิทของขวัญที่เดินมาด้านหลังตบบ่าเพื่อนอย่างแรงทำเอาของขวัญสะท้านไปทั้งตัว เพราะความร้าวระบมที่สายฟ้าฝากไว้
"อ๊ะ!" ร่างกายเล็กสะท้านไปทั้งตัวราวกับมีกระแสไฟแล่นผ่านร่าง
"เป็นอะไร?" เพียงฟ้าถามเพราะเห็นเพื่อนนิ่วหน้าราวกับกำลังเจ็บปวด
"ปะ เปล่า (-_- ;) "
"แล้วเรื่องไอ้บาส กับ ยัยพราวจะเอายังไง" เพียงฟ้าเข้าเรื่องทันที เพราะรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว
"ก็ไม่เอาไง"
"วันนี้ว่าจะไปเก็บของย้ายออกจากห้อง" ของขวัญเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตากลมโตดูวูบแสงลงเล็กน้อย
"แกจะย้ายออกมาทำไม อีพราวสิต้องไป!"
"อีเพื่อนชั่วหักหลังเพื่อนได้ลงคอ"
"หญิงร้ายชายเลวทั้งคู่" เพียงฟ้าเอ่ยด้วยความหงุดหงิด ซึ่งของขวัญ เพียงฟ้า พราว และ บาสเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มอปลายแล้ว ระยะเวลาเกือบสิบปีที่รู้จักกัน แต่สองคนนั้นกลับกล้าทำกันได้ลงคอ
"ขวัญจะกลับไปอยู่คอนโด"
"ไม่อยากอยู่ที่เดิม.....เพราะไม่อยากติดเสนียด" ของขวัญเอ่ย ถึงแม้ใคร ๆ จะบอกว่าเธอดูซื่อ หรือไม่ทันคน แต่ทว่า เธอเป็นคนใจเด็ด ตัดแล้วก็คือตัด ถึงแม้จะยังเสียใจอยู่มาก แต่เธอจะไม่ยอมเป็นคนโง่เด็ดขาด
"เฮ้ออ ฉันละอยากจะทึ้งหัวไอ้ชั่วสองคนนั้นจริง ๆ" เพียงฟ้าเอ่ยตามประสาเป็นคนแรง ๆ แต่จริงใจ
"อย่าไปทำให้เสียมือเลย"
"ปล่อยไปเถอะพวกผีเน่ากับโลงผุ"
"เราไปเรียนกันเถอะ ใกล้เริ่มแล้ว" ของขวัญเอ่ย ก่อนพยายามจะหยัดกายลุกขึ้นยืน เพราะใกล้ได้เวลาเริ่มคลาสแล้ว
"เออไปเรียนดีกว่า ผู้ชายชั่ว ๆ ปล่อยมันไป"
"แกมีคนจีบตั้งเยอะแยะ ต่อไปเดี๋ยวฉันคัดกรองให้เอง"
" (- _ - ;) "
'จุกไปหมดเลย'
'เมื่อคืนเจ้าเด็กคนนั้นทำไปขนาดไหนกันนะ'
"แกไหวปะเนี่ย"
"เป็นอะไร ปวดท้องหรอ?"
"อะ อือ ปวดท้องประจำเดือนน่ะ" ของขวัญพยายามกลบเกลื่อน
"เอายาแก้ปวดปะ เดี๋ยวไปขอห้องพยาบาลให้"
"ไม่เป็น ๆ เราไปเรียนกันเถอะ" ของขวัญกลั้นใจเอ่ย ตามจริงเธออยากนอนพักมาก ๆ เพราะทั้งเพลีย และ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด แต่ทว่าคาบนี้เป็นวิชาหลักที่อาจารย์ค่อนข้างเคร่งมากทีเดียว เพราะงั้นเธอจึงฝืนร่างกายที่บอบระบมมาเรียน ทั้งที่เมื่อคืนผ่านศึกหนักมาตั้งขนาดนั้น
15.00 น.
"ให้ฉันไปช่วยเก็บของปะ" เพียงฟ้าเอ่ยถามในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินออกมาหน้าคณะ
"ไม่เป็นไร....." ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยจบประโยค หางตาของขวัญก็เหลือบไปเห็นร่างสูงของใครบางคนเข้าซะก่อน
"พี่ครับ (^_^) " สายฟ้าที่ยืนพิงรถยนต์ของตัวเองอยู่เมื่อครู่เมื่อเห็นของขวัญก็ดีดตัวตรง และ สาวเท้าเดินมาทางนี้ทันทีด้วยท่าทางร่าเริงราวกับลูกหมาที่เจอเจ้าของ
"อุ๊ย.....หมาเด็กของแกมาแล้ว" เพียงฟ้าเอ่ยแซว เพราะช่วงนี้เห็นว่ารุ่นน้องคนดังของคณะวิศวะมักจะมาวอแวเพื่อนสาวของเธอเป็นประจำ แต่ทว่าเพื่อนของเธอกลับไม่สังเกตเลยว่าคนที่เธอบอกว่าเป็นน้องที่เคยรู้จักกันตอนเด็กกำลังจีบเธออยู่อย่างเนียน ๆ
"ฟ้าแกกลับไปก่อนเลยก็ได้" ของขวัญเอ่ย เพราะไม่อยากให้เพื่อนรู้ว่าเธอเผลอไปกินแซ่บกับคนที่เธอเรียกว่าหมาเด็กเข้าเสียแล้ว
"เค ๆ ไปละบาย"
เพียงฟ้าจากไปแล้ว ตอนนี้จึงเหลือแต่รุ่นพี่สาวร่างเล็ก และ รุ่นน้องหนุ่มต่างคณะที่กำลังยืนจ้องหน้ากันอยู่
"พี่ครับ"
"เราขึ้นไปคุยกันบนรถไหม ครับ เพราะ.....พี่น่าจะยืนนาน ๆ ไม่ไหว (^_^) " สายฟ้าที่ใส่ใจสุขภาพช่วงล่างของรุ่นพี่สาวเอ่ยด้วยความเป็นห่วง
"อะ อือ (-_- ;) " ซึ่งทันทีที่เธอตอบรับ สายฟ้าก็รีบรุดจะเข้ามาประคองเธอทันทีด้วยท่าทางเป็นห่วง จนเธอต้องเอ่ยห้ามเอาไว้
"ไม่ต้องประคองก็ได้ มะ ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น"
"จริงหรอครับ"
"ผมนึกว่าผมทำแรงไปซะอีก (^_^) "
"หน้าระรื่นนักนะ" ของขวัญมองค้อนรุ่นน้องตัวสูงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปขึ้นรถหรูที่เปิดแอร์รอไว้จนเย็นฉ่ำ
@บนรถ
"พี่ครับ"
"พี่เจ็บมากไหมครับ พอดี.....มันเป็นครั้งแรกของผมเหมือนกัน"
"ก็เลยไม่รู้ว่าต้องใช้แรงประมาณไหนน่ะครับ (-//////-) " สายฟ้าเอ่ย ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะขึ้นสีแดงระเรื่อ
"มะ ไม่เป็นไร"
'นายจะหน้าแดงทำไมเนี่ย ทำเอาฉันประหม่ายิ่งกว่าเก่าอีก'
"พี่ครับคือว่านะ......" ยังไม่ทันที่สายฟ้าจะเอ่ยจบ ของขวัญก็เอ่ยขึ้นก่อนราวกับมีเรื่องจะพูดอยู่ก่อนแล้ว
"คือว่านะ.....สายฟ้า"
"พี่ว่าเราอย่าพูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีกเลยนะ"
"ทำไมครับ" สายฟ้าที่ตอนแรกกำลังเขินหน้าแดงอยู่ จู่ ๆ ก็เปลี่ยนโหมดอารมณ์กะทันหันทำเอาของขวัญนิ่งไปเล็กน้อย เพราะเขาจู่ ๆ ก็น่ากลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น ก่อนที่ในเสี้ยววินาทีเขาจะรีบปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติ
"ผมทำได้ไม่ดีงั้นหรอครับ หรือว่าเพราะผมทำพี่เจ็บ (•᷄Θ•᷅) "
"คือว่าพี่มีแฟนแล้ว"
"พี่เลิกกับเขาแล้วนี่ครับ (•᷄Θ•᷅) "
"ก็ใช่.....แต่ตอนนี้พี่ยังไม่พร้อมจะมีใคร"
"แล้วพี่ก็เห็นสายฟ้าเป็นน้องคนหนึ่งด้วย จะให้พี่ทำแบบนั้นกับสายฟ้าอีกคงไม่ได้หรอกนะ" ของขวัญเอ่ย เพราะตอนนี้เธอไม่พร้อมมีใครจริง ๆ และอีกอย่างเธอไม่ได้คิดกับสายฟ้าในแง่ชู้สาวเลยสักนิด
กึด!
สายฟ้าเผลอกำมือแน่น แต่ทว่าใบหน้าก็ยังคงปั้นยิ้มที่แลดูอ่อนโยนให้กับรุ่นพี่สาวตัวเล็กของเขาอยู่
"ครับ (^_^) "
"ผมก็เห็นพี่เป็นพี่สาวคนหนึ่งเหมือนกัน"
"แต่พี่ครับ พี่ต้องสัญญากับผมนะว่าจะไม่หลบหน้ากัน แล้วก็ทำตัวปกติเหมือนเดิม (•᷄Θ•᷅) "
"อะ อื้อ (-_- ;) " ของขวัญจำต้องตอบตกลง ถึงแม้จริง ๆ แล้วเธอกะจะค่อย ๆ ตีตัวออกห่างจากรุ่นน้องหนุ่มก็ตาม เพราะขนาดคนที่รู้จักกันมาเกือบสิบปียังทรยศกันง่าย ๆ เพราะงั้นเธอจึงไม่อยากจะเชื่อใจใครอีกแล้ว
..................................
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 2 หม๋าหวงก้าง..................................@คณะวิศวะแควก!"ไอ้สายฟ้ามันเป็นอะไรวะ กูเห็นมันฉีกแปลนงานแผ่นที่สี่แล้วมั้ง""มันไปหงุดหงิดอะไรมา" ไม้เอ่ยถามเอกที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กัน เพราะไม่รู้ว่าสายฟ้าไปหงุดหงิดอะไรมา เขาไม่เคยเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ทั้งที่เมื่อวานยังเห็นอารมณ์ดีอยู่แท้ ๆ แต่วันนี้กลับอารมณ์เสียจนใคร ๆ ก็เข้าหน้าไม่ติด"โดนพี่สาวคนสวยคณะอักษรหักอกมามั้ง" เอกเอ่ย ทว่าทั้ง ๆ ที่คิดว่าตัวเองพูดเบาแล้วแท้ ๆ แต่ทว่าสายฟ้ากลับหันมามองหน้าพวกเขาด้วยแววตากระหายเลือด"อูยยย แสดงว่าแทงใจมัน" ไม้ก้มลงมากระซิบกระซาบกับเอกเบา ๆ"เออ คงงั้น"ฟึบสายฟ้าที่กำลังหงุดหงิดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าบัญชีโซเชียลของใครบางคนเพื่อดูสถานะที่เธอเคยตั้งกับอดีตแฟนหนุ่มที่เพิ่งเลิกรากันไปว่าเอาสถานะออกหรือยัง และเมื่อเห็นว่าสถานะยังคงอยู่ ใบหน้าหล่อก็ขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิมทันที"ทำไมถึงยังไม่เอาสถานะออกสักที""ยังอาลัยอาวรณ์มันอยู่งั้นหรอ" สายฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เพราะลำพังแค่เธอบอกเห็นว่าเขาเป็นแค่น้องชายทั้ง ๆ ที่เกินเลยกันไปถึงไหนต่อไห
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 3 หม๋าดุ..................................@คอนโดของขวัญฟุบร่างเล็กทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งใจและร่างกาย ในช่วงไม่กี่วันมานี้เธอรู้สึกว่าเรื่องราวมันประเดประดังเข้ามามากมายเหลือเกิน ทั้งการเลิกรากับแฟนหนุ่มที่คบกันมาหลายปี ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจถึงสองคน ทั้งการเมาจนเผลอไปวันไนท์กับคนที่เคยรู้จักกันตอนเด็กอีก"ช่วงนี้ดวงตกสินะ" ของขวัญพึมพำ ก่อนจะซบหน้าลงกับหมอน แต่ทว่าจู่ ๆ ก็แวบเข้ามาในหัว'พี่ขวัญครับ''ดีมากเลย อ่าห์'"อึก! บ้าเอ๊ยไปนึกถึงทำไมเนี่ย" จู่ ๆ ของขวัญก็หน้าเห่อร้อนขึ้นมาเมื่อเศษเสี้ยวความทรงจำได้ย้อนกลับ ต้องบอกว่าประสบการณ์ครั้งแรกไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เพราะถึงแม้บทสรุปจะลงเอ่ยด้วยการที่เธออ่วมไปทั้งตัว แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับรู้สึกดีอย่างน่าประหลาด"เจ้าเด็กคนนั้นทำไมถึงทำเก่งขนาดนั้นนะ ไหนบอกว่าเป็นครั้งแรกไง (-///////-) "หลายวันต่อมา@คณะอักษรศาสตร์"ของขวัญหรอ.....กลับไปเมื่อกี้เอง (-_- ;) ""งั้นหรอ.....ขอบคุณมากครับพี่เพียงฟ้า" สายฟ้าเอ่ย ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับขึ้นรถหรูของตั
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 4 หม๋าบ้า NC 18++..................................@คอนโดสายฟ้าฟุบ~ร่างเล็กถูกวางลงบนเตียงนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนที่สายฟ้าจะบรรจงถอดรองเท้าส้นสูงที่เธอสวมใส่ออก และ โยนทิ้งไว้ข้าง ๆ เตียง"...................." ดวงตาคมกวาดมองการแต่งกายของร่างเล็กด้วยความไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิด"กล้านักนะที่แต่งตัวแบบนี้""อื้อออ" ของขวัญที่กำลังเมามายไม่ได้สติส่งเสียงอื้ออึงออกมาเบา ๆ ก่อนจะขยับตัวไปมา ทว่ายิ่งขยับกระโปรงที่สั้นเลยเข่าขึ้นมาก็ยิ่งเลิกสูงขึ้น ส่วนเสื้อกล้ามที่สวมใส่ก็เปิดจนเห็นหน้าท้องเนียนขาว คอเสื้อกว้าง ๆ ก็เผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มล้นทะลักออกมากรอด!สายฟ้าขบฟันแน่น แค่เขาจินตนาการว่าหากวันนี้เขาไม่ได้ตามไป แล้วเกิดมีใครแอบพาคนตัวเล็กที่กำลังหลับฟุบคาโต๊ะใน
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 5 พี่จะทำกับผมแบบนี้ไม่ได้สิครับ(^_^).................................."พี่ครับ""พี่ขวัญ~" สายฟ้าที่ยังสอดแก่นกายเอาไว้ในกายเล็กเรียกชื่อรุ่นพี่สาวเสียงอ้อน ก่อนจะกดแผ่นหลังบางให้ของขวัญล้มลงไปกับที่นอน และขึ้นไปนอนทับร่างเล็กเอาไว้สวบ สาบ~"ดะ เดี๋ยว นี่นายจะทำอะไรอีก (-_- ;) " ของขวัญเริ่มเลิกลัก เมื่อสะโพกของสายฟ้าเริ่มบดเบียดไปมาที่ด้านหลังตัวเธอ"พี่ครับ.....ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย""ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผมต้องการพี่" สายฟ้าเอ่ยอย่างไร้เดียงสา เขาทำเสียงออดอ้อนในยามที่กระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่สาวตัวเล็ก"สะ สายฟ้าลุกขึ้นไปก่อนสิ""เรามาคุยกันก่อนเถอะนะ" ของขวัญพยายามโน้มน้าว แต่ทว่าคนบนตัวด้านหลังกลับทำตัวราวกับเด็ก ๆ ไม่ยอมลุกไปจากตัวเธอเสียทีสวบ สาบ~"พี่ค
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 6 เป็นผมไม่ได้งั้นหรอ..................................@มหาลัย"ขวัญทางนี้!" เพียงฟ้าโบกไม้โบกมือเรียกเพื่อนสาวที่เพิ่งจะเดินลงมาจากรถยนต์หรูที่จอดเทียบหน้าคณะ" (◕_◕❀) " ของขวัญพยักหน้าให้เพื่อน ก่อนทำท่าจะเดินไป แต่ทว่ากลับถูกหมาเด็กร่างยักษ์รั้งข้อมือเอาไว้เสียก่อนหมับ"พี่ครับ" "ถ้าเลิกเรียนแล้วไลน์บอกผมนะครับเดี๋ยวผมมารับ (^_^) " สายฟ้าเอ่ยกับของขวัญด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน"อะ อื้อ เข้าใจแล้ว" ของขวัญพยักหน้ารับ ก่อนจะดึงมือตัวเองกลับมาและเดินไปหาเพียงฟ้าที่กำลังส่งยิ้มล้อ ๆ มาให้"ยังไง สุดท้ายก็แพ้ใจให้น้องหมาเด็กหรอจ๊ะ" เพียงฟ้าเอ่ยแซวเพื่อนอย่างหยอกเย้า"แค่คุย ๆ กันน่ะ" ของขวัญเอ่ย ตอนนี้จริง ๆ ในใจเธอยังไม่ได้คิดอะไรกับสายฟ้านอกจากเห็นว่าเป็นน้องชายแบบที่เคยพูดเลยสักนิด ไหนจะเรื่องของอดีตแฟนที่เพิ่งจะผ่านพ้นไปได้ไม่นานอีกเป็นตัวแปรของความรู้สึก หัวใจของขวัญไม่ได้เปลี่ยนแปลงง่ายได้ขนาดนั้น เพราะเธอรักแค่คน คนเดียวมาเนิ่นนานตั้งหลายปี เธอทั้งรัก และ เชื่อใจอดีตแฟนมาก เธอมองภาพอนาคตที่วาดฝันโดยมีเขาอยู่ในนั้น แต่ทว่าพอความไว้ใจถูกทำล
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 7 สตอล์กเกอร์!!!..................................@มหาลัย"ขวัญ!""อุ๊ย!" ของขวัญสะดุ้งแรงเมื่อจู่ ๆ เพียงฟ้าก็มาจับไหล่เธอจากด้านหลัง"เป็นอะไร""ทำไมตกใจขนาดนั้น" เพียงฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนที่ดูลนลานแปลก ๆ"คือช่วงนี้ขวัญรู้สึกเหมือนมีคนคอยตามอ่ะ""คอยตาม?""พวกสตอล์กเกอร์อ่ะหรอ""อื้อ ๆ" ขวัญพยักหน้าหงึกหงัก ใบหน้าสวยตอนนี้ซีดเผือดบ่งบอกว่ากลัวจับใจ"แกไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม""ก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน""แต่ขวัญรู้สึกว่าช่วงนี้เจอแต่เรื่องแปลก ๆ""เหมือนมีคนคอยจับตาดูอยู่ตลอด แล้วก็ เอ่อ.....พวกชั้นในก็หายบ่อย ๆ ด้วยอ่ะ (- ﹏ - |||) ""อึ๊ย! น่ากลัวมากแก""แจ้งตำรวจหรือยัง"เพียงฟ้าขนลุกเกรียวขนาดเธอเป็นแค่คนฟังยังรู้สึกกลัวขนาดนี้ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าคนที่โดนเองกับตัวจะกลัวขนาดไหน"จะเอาหลักฐานที่ไหนไปแจ้งล่ะ""ก็รู้ว่าประเทศนี้ถ้าเหยื่อยังไม่ถูกทำร้ายก็ไม่มีทางทำอะไรได้หรอก" ของขวัญฟุบลงกับโต๊ะอย่างอ่อนใจ ตอนนี้เธอนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว เพราะเอาแต่หวาดระแวง"แล้วแกจะเอาไง""จะมาอยู่กับฉันที่คอนโดก่อนไหมล่ะ" เพียง
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 8 ลูกหมา หรือ หมาล่าเนื้อ..................................@คอนโดสายฟ้า23.45น."ทำตัวตามสบายได้เลยนะครับพี่ (^_^) ""จะอยู่นานเท่าไหร่ก็ได้ หรือจะอยู่ตลอดไปเลยก็ได้นะครับ""ขอบคุณนะ.....แต่พี่คงจะไม่รบกวนนานนัก" ของขวัญเอ่ยด้วยท่าทางเกรงใจ เธอกะจะรอให้ทางคอนโดแก้ไขเรื่องระบบรักษาความปลอดภัยให้เรียบร้อยก่อน เพราะงั้นเธอคงจะอยู่รบกวนรุ่นน้องหนุ่มไม่นานนัก"จิ๊!"" (-_-) ?" ของขวัญหันไปมองทางสายฟ้า เพราะเหมือนจะได้ยินเสียงจิ๊ปากเบา ๆ" (^_^) ""เอากระเป๋าไปเก็บในห้องแล้วก็อาบน้ำนอนกันดีกว่าครับพี่""วันนี้พี่คงเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว" สายฟ้าเอ่ย ก่อนจะจับไหล่เล็กเบา ๆ และผลักให้เธอเดินเข้าไปในห้อง"สะอาดเหมือนเดิมเลย" ของขวัญพึมพำเมื่อมองไปรอบ ๆ ห้องแล้วพบว่าข้าวของถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย"ให้ผมช่วยเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้ให้ไหมครับ พี่จะได้ไปอาบน้ำ (^_^) ""ไม่เป็นไร ๆ ขอบใจมากนะ""พี่หิวไหมครับ" "พี่น่าจะยังไม่ได้กินอะไรเลยใช่ไหม เดี๋ยวผมไปหาอะไรให้พี่รองท้องสักหน่อยแล้วกันนะครับ" สายฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งพอของขวัญพยักหน้าตอบรับ
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 9 นั่นเพราะเป็นพี่..................................LINEสายฟ้า : พี่ครับ วันนี้ผมมีทำงานกลุ่มกับเพื่อน ๆ อาจจะเลิกเย็นหน่อย ถ้าพี่เลิกเรียนแล้วพี่มาหาผมที่คณะหน่อยนะครับ สายฟ้า : ผมจะรอนะครับพี่ (≧ - ≦) "เพิ่งจะเคยเห็นผู้ชายตัวโตติดพิมพ์อีโมจิแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย" ของขวัญพึมพำหลังจากที่อ่านข้อความที่สายฟ้าส่งมาจบ ก่อนจะคลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมา "ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรจ๊ะ" เพียงฟ้าเอ่ยกระเซ้าเพื่อนสาวไม่หยุด ก่อนจะเลียนแบบท่าทางของสายฟ้าเวลาที่อยู่ต่อหน้าของขวัญราวกับก๊อบปี้วาง"ใจอ่อนให้น้องหมาเด็กแล้วหย๋อ""พี่ครับ.....พี่ขวัญครับ.....พี่ ๆ ๆ ๆ""แซวเก่ง""ถ้าชอบหมาเด็กขนาดนั้นแล้วทำไมฟ้าไม่หาสักคนล่ะ""ขวัญไปก่อนบายยย" ของขวัญเหน็บแนมเพื่อนสาวที่ยังโสดเล็กน้อย ก่อนจะชิ่งหนีไปทันที"ยัยขวัญ! กลับมานี่เดี๋ยวนี้เลยนะ" เพียงฟ้าได้แต่ตะโกนไล่หลังเพื่อนที่วิ่งหนีไปไกลแล้วด้วยความหมั่นไส้@คณะวิศวะตึก ตึก ตึก.....ของขวัญเดินไปตามทางเดิน ซึ่งจุดหมายของเธอก็คือห้องเรียนของสายฟ้านั่นเอง"ห้องนี่ล่ะมั้ง" ของขวัญชะโงกเข้าไปมองในห้องก็พบว่ามีนักศึ
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 35 ~ENDING~..................................สองปีผ่านไปสองปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดของขวัญก็ถึงเวลาเดินทางกลับประเทศไทยที่เธอแสนจะคิดถึงเสียที โดยสองปีที่ผ่านมาสายฟ้าก็มักจะตามไปเยี่ยมเธอที่อังกฤษเสมอ เพราะงั้นเลยทำให้เธอไม่รู้สึกเหงาจนเกินไป@คอนโดสายฟ้าครึก ๆ ๆ ๆคนตัวเล็กเดินลากกระเป๋าเข้ามาในคอนโดด้วยรอยยิ้ม แค่เพียงคิดว่าจะได้เห็นหน้าของใครบางที่จะต้องตกใจที่เธอกลับมาก่อนกำหนดเธอก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว"คิก ๆ" คนตัวเล็กส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาไม่หยุดเมื่อนึกถึงภาพในจินตนาการ ตอนนี้เธอเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องที่แสนคุ้นเคยแล้ว มือเล็กจึงเอื้อมไปกดกริ่งที่หน้าประตูห้องอยู่สองสามครั้งด้วยหัวใจสั่นระรัว แต่ทว่า ไม่ว่าจะกดเท่าไหร่ก็ไม่มีใครออกมาเปิดประตูให้เธอเลยติ๊งน่อง ๆ ๆ ๆ"หรือว่าจะไม่อยู่ห้องนะ" คนตัวเล็กพึมพำ ก่อนจะกดรหัสปลดล็อกประตูที่จดจำได้ขึ้นใจแกร๊ก.....ปึง!"ไม่อยู่จริง ๆ ด้วย" คนตัวเล็กพึมพำหลังจากที่เดินรอบ ๆ ห้องแล้วก็ยังไม่พบวี่แววของสิ่งมีชีวิตใด ๆ เธอจึงตัดสินใจทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มที่แสนคิดถึงแทน ก่อนจะค่อย ๆ
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 34 รักทางไกล.................................."พี่ครับ วันนี้มีคนมาจีบหรือเปล่า" เสียงเข้มลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์"ไม่มีจ้า" รูปประโยคเดิม ๆ ที่ทั้งสองคนมักจะคุยกันทางโทรศัพท์เป็นประจำทุกวัน แต่ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกเบื่อเลยสักนิด คนหนึ่งไม่เบื่อที่จะถาม ส่วนอีกคนก็ไม่เบื่อที่จะตอบ ตอนนี้เวลาก็ผ่านไปหนึ่งปีแล้วที่ของขวัญมาเรียนที่อังกฤษ ช่วงแรก ๆ ก็มีเหงาบ้างเพราะยังไม่รู้จักใคร แต่พอนาน ๆ ไปก็ชิน "แน่ใจนะครับ" "อืม.....แน่ใจไหมนะ" ของขวัญแกล้งกระเซ้าหมาเด็กขี้หึง ซึ่งก็ได้ผล เพราะเจ้าหมาเด็กฮึดฮัดขึ้นมาทันควัน"พี่ครับ!""โอ๊ยสายฟ้า หูพี่จะแตกแล้วเนี่ย" ของขวัญแคะหูตัวเองเบา ๆ "ก็แล้วพี่ล้อเล่นแบบนี้ทำไมล่ะครับ""พี่ก็รู้ว่าผมไม่สบายใจ" สายฟ้าบ่นกระปอดกระแปด"ขอโทษน๊า""ไม่โกรธกันนะคะ
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 33 ถ้าพี่ไปจริง ๆ ละก็.....ก็เลิกกับผมไปเลย..................................ตอนนี้ฤดูกาลสอบปลายภาคของเทอมสอง ได้จบลงแล้ว หลังจบเทอมนี้ไปสายฟ้าก็จะขึ้นปีสอง ส่วนของขวัญก็จะจบการศึกษาแล้ว ซึ่งสายฟ้าก็รู้สึกทั้งดีใจ และ เศร้าใจในคราวเดียวกัน เขาดีใจที่จะได้ใช้ช่วงเวลาปิดเทอมนี้กับของขวัญอย่างเต็มที่ ส่วนที่เสียใจก็คือหลังจากนี้ที่มหาลัยก็จะไม่ได้เจอขวัญแล้ว ไม่ได้มาเรียนพร้อมกัน ไม่ได้กินข้าวกลางวันด้วยกัน ไม่ได้กลับบ้านพร้อมกัน และ หลังจากนั้นเวลาที่จะได้เจอกันก็จะยิ่งน้อยลงไปด้วย และ ทั้ง ๆ ที่เขาวาดฝันวันหยุดกับแฟนสาวเอาไว้เสียขนาดนั้น ก็ไม่ทันคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ขึ้นLINEพ่อ: ขวัญเทอมนี้ลูกก็เรียนจบแล้วใช่ไหม มีมองหางานไว้บ้างหรือยังพ่อ: ถ้ายังไม่ได้มีมองหางานเอาไว้ พ่ออยากให้ขวัญไปเรียนต่อโทที่อังกฤษนะลูกพ่อ: ถึงจะกะทันหันไปหน่อย แต่ว่าพ่อดูพวกที่เรียนไว้ให้แล้ว ถ้าขวัญพร้อมเราก็สามารถไปเตรียมตัวล่วงหน้าก่อนได้เลยกึด!ของขวัญกำโทรศัพท์ในมือแน่นด้วยความหนักใจ ตอนนี้เธอกำลังขบคิดอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรดี ซึ่ง
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก! EP 32 เมาจริงหรือเค้ก? NC18+..................................@บนรถ "พี่ครับ ฮึก ๆ พี่....." สายฟ้าเอ่ยเรียกคนตัวเล็กเสียงสะอื้น ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ใบหน้าเล็ก และใช้มือประคองใบหน้าของเธอเอาไว้"พี่ครับ.....ลบรอยให้ผมหน่อย"จุ้บ~ยังไม่ทันให้คนตัวเล็กตอบตกลงหรือปฏิเสธ สายฟ้าก็แตะริมฝีปากตัวเองลงไปทัน และค่อย ๆ สัมผัสริมฝีปากของเธออย่างเชื่องช้า“....................” คนตัวเล็กไม่ได้พูด และ ไม่ได้ขัดขืนอะไร เธอปล่อยให้หมาเด็กขี้แยบดจูบตัวเองตามใจจุ้บ~จุ้บ~จ้วบ~ลิ้นสากรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากเล็ก ก่อนจะควานไปจนทั่วราวกับกำลังหาอะไรบางอย่างอยู่ กลิ่นแอลกอฮอล์ของคนตรงหน้าคละคลุ้งไปทั้งช่องปาก ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้กินเอง แต่ทว่ากลับทำให้คนตัวเล็กรู้สึกมึนหัวได้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธ
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 31 พี่ครับ.....ลบรอยให้ผมหน่อย ..................................“พี่จะไม่ไปกับผมจริง ๆ หรอครับ” สายฟ้าเอ่ยเสียงอ้อน หลังจากที่เขาถามเธอเป็นครั้งที่ร้อยเห็นจะได้ว่าวันนี้จะไม่ไปปาตี้กับเขาหรอ เพราะวันนี้เพื่อนของเขานัดเที่ยวกันก่อนที่จะเริ่มเทศกาลสอบปลายภาคของเทอมสองอย่างจริงจัง“ไม่เอาอ่ะ พี่อยากนอนอยู่ห้องมากกว่า” คนตัวเล็กเอ่ย ตอนนี้เธอกำลังกดเลือกหนังดูอย่างเป็นจริงเป็นจัง แต่ก็ไม่ลืมบอกให้แฟนหนุ่มระวังตัว“สายฟ้าก็อย่าดื่มเยอะล่ะ ถ้ากลับไม่ไหวก็นอนบ้านเพื่อนนะ อย่าฝืนขับรถ”หมับฟุบ“อ้าว?” คนตัวเล็กอุทานออกมาอย่างงง ๆ เมื่อจู่ ๆ รีโมตในมือก็ถูกแย่งไป แถมคนที่แต่งตัวหล่อพร้อมออกจากบ้านกลับกระโจนมานอนทับตัวเธอแทนเสียนี่“ไม่ไปแล้วครับ” สายฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงงอน ๆ ก่อนจะถูไถใบหน้าไปมากับหน้าอกนิ่มของคนตัวเล็ก“ทำไมล่ะ นาน ๆ จะได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ สักทีนะ?” ของขวัญเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ติดเมีย” สายฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทว่าน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความจริงจัง คนตัวเล็กพอได้ฟังก็แทบจะหมดคำจะพูด“ไม่ไปแน่นะ?”“ไม่ไปครับ (╰_╯) ” ใบหน้าหล่อ
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 30 ไม่ได้ชื่อของขวัญก็ลำบากหน่อย..................................ซ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆคนตัวเล็กที่กำลังยืนล้างจานอยู่ จู่ๆ ก็ถูกร่างสูงสวมกอดจากทางด้านหลังเอาไว้แน่นหมับกึด“พี่ครับ (•᷄Θ•᷅) ” ร่างสูงคลอเคลียใบหน้ากับต้นคอขาว ก่อนจะเอ่ยเรียกคนในอ้อมแขนเสียงอู้อี้“ว่าไง” ของขวัญเหลียวไปมองคนด้านหลังเล็กน้อย ในขณะที่มือก็ยังคงล้างจานต่อไป“พี่รักผมไหมครับ”“อื้อ.....รัก” ของขวัญอ้อมแอ้มตอบ ใบหน้าเล็กตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อราวกับลูกมะเขือเทศ“รัก.....แล้วไม่คิดจะหึงหวงผมบ้างเลยหรอ”“ทำไมพี่ถึงไม่เห็นคอยเช็กโทรศัพท์ผม หรือ หึงหวงเหมือนแฟนของเพื่อนผมเลยล่ะครับ”“ทำไมล่ะครับพี่ (•᷄Θ•᷅) ”“อยากให้พี่เช็กโทรศัพท์หรอ?”“ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่การเช็กโทรศัพท์ครับพี่”“ความหมายของผมคือ ทำไมพี่ถึงดูไม่หึงหวงผมบ้างเลย (╰_╯) ” ร่างสูงเอ่ย ตอนนี้ใบหน้าหล่อเริ่มขมวดมุ่น และ เริ่มประท้วงคนตัวเล็กด้วยการขบกัดที่หัวไหล่บาง“รู้ได้ไงว่าพี่ไม่หึง?”“เวลาหึงต้องบอกให้รู้ด้วยงั้นหรอ ถ้าต้องบอกให้รู้จริง ๆ ป่านนี้นายคงเบื่อฟังไปแล้ว” ของขวัญเลิกคิ้วใส่ร่างสูงเล็กน้
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 29 หมาเด็กเอาแต่ใจ NC18+..................................ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆพับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆสวบ.....สาบ..... สวบ.....สาบเสียงเสียดสีของชุดนักศึกษา และ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง ในเวลารุ่งเช้าแบบนี้หมาเด็กร่างยักษ์มักจะควบคุมความต้องการในกายที่เอ่อล้นไม่ค่อยได้ เลยสร้างความลำบากให้พี่สาวคนสวยที่ต้องช่วยควบคุมสถานการณ์เป็นอย่างมากจุ้บ ๆ ๆ จ้วบ ๆ ๆ“สายฟ้าพอแล้ว อึก!.....อ๊ะ ๆ ๆ สะ เสื้อผ้าจะยับหมดแล้ว” คนตัวเล็กที่กำลังนั่งหันหน้าซ้อนอยู่บนตักแกร่งเอ่ย ก่อนจะพยายามดันหัวของชายหนุ่มที่มุดเข้าไปในเสื้อนักศึกษาของเธอเพื่อดูดดื่มนมสด ๆ จากเต้าออก แต่ทว่ามีหรือที่คนเอาแต่ใจจะยอมปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆพับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆสวบ.....สาบ..... สวบ.....สาบ“อึก! อื้อออ.....แฮ่ก ๆ ๆ” คนตัวเล็กหลับตาและเม้มปากตัวเอง
Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 28 ( •᷄Θ•᷅ )หงิง~..................................“ (•᷄Θ•᷅) หงิง~” นี่ไม่ใช่เสียงลูกหมาที่ไหน แต่ทว่าเป็นเสียงครวญครางของสายฟ้าที่กำลังนั่งกอดขาของคนตัวเล็กที่นั่งหน้าตึงอยู่บนโซฟา เขาเอาแต่นั่งกอดขาของคนตัวเล็กมาตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะเธอไม่ยอมคุยกับเขาเลยแม้แต่คำเดียว แถมยังไม่ยอมมองหน้าอีกต่างหาก“....................” คนตัวเล็กเอาแต่นั่งดูหนังในโทรทัศน์นิ่ง“พี่ครับ…..ผมขอโทษ” “สายฟ้าขอโทษนะครับพี่~” สายฟ้าเอ่ยเสียงอ้อน ก่อนจะถูไถใบหน้าตัวเองกับต้นขาคนตัวเล็ก“....................” ไม่ว่าสายฟ้าจะออดอ้อนแค่ไหน ทว่าคนตัวเล็กก็ตอบกลับเขาผ่านความเงียบเท่านั้น“ (T^T) หงิง~~~” “พี่ครับผมผิดไปแล้ว”“ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้วครับพี่”“....................”“พี่จะไม่พูดกับผมจริง ๆ ใช่ไหมครับ”“....................”“ได้.....งั้นผมจะทำให้พี่ยอมพูดเอง” สิ้นเสียงทุ้ม ร่างสูงก็ช้อนตัวของร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมแขนทันทีหมับ“จะทำอะไรน่ะ!” คนตัวเล็กตาโตทันที ก่อนจะพยายามดีดดิ้นไปมาในอ้อมแขนแกร่ง“ก็พี่ไม่ยอมพูดกับผมนี่ครับ”“ผมก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว” ร่าง
*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ*เตือนแล้วน๊า*........................................Engineering Stalkerวิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!EP 27 หมดเวลาอ่อนโยน! NC 18+..................................แกร๊ง! ๆ ๆ ๆ ๆปึก! ๆ ๆ ๆ ๆพับ! ๆ ๆ ๆ ๆเสียงโซ่ และ เสียงผิวกายของทั้งสองกระทบกันดังกังวานก้องไปทั่วทั้งห้อง ผสมไปกับเสียงหอบหายใจแรงน่าหนวกหู อากาศในห้องที่ไม่ได้ติดแอร์ร้อนระอุราวกับทะเลทราย จนทำให้เหงื่อของทั้งสองคนไหลโทรมกายราวกับน้ำแกร๊ง! ๆ ๆ ๆ ๆปึก! ๆ ๆ ๆ ๆพับ! ๆ ๆ ๆ ๆ“อึก! อ๊ะ ๆ ๆ ๆ อื้อ สายฟ้าหยุดนะ”“ฮืออ พี่ไม่ชอบแบบนี้ ไม่เอาแบบนี้ฮือออ” คนตัวเล็กที่ถูกจับล็อกแขนทั้งสองข้างเอาไว้ และ มีร่างสูงยืนกระแทกกระทั้นจากทางด้านหน้าโดยจับขาเธอยกขึ้นข้างหนึ่งร้องไห้งอแงไม่หยุด แต่ทว่าสายฟ้าก็ไม่สนใจเลยถึงแม้ว่าเธอจะร้องไห้อย่างน่าสงสารขนาดไหนก็ตามแกร๊ง! ๆ ๆ ๆ ๆปึก! ๆ ๆ ๆ ๆพับ! ๆ ๆ ๆ ๆ“อืมมม.....อ่าห์” ร่างสูงเอ่ยเสียง