Home / โรแมนติก / DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+ / หนี้สวาท_16 : คุณเรียว หรือ พี่เรียว

Share

หนี้สวาท_16 : คุณเรียว หรือ พี่เรียว

last update Last Updated: 2025-03-26 19:46:34

พรึ่บ!

“อ๊ะ! อยะ อย่านะคะ!”

“…..” ร่างสูงที่ปล่อยมือเล็กทันทีที่ลากมาถึงห้องนอน ยืนมองเพียงครู่ก่อนจะสาวเท้าช้าๆเดินเข้าหาอีกฝ่ายที่กำลังกำหมัดใส่ตน

“เวลต่อยนะคะ!”

กึก… ทำไมไม่กลัวเลยนะ! คุณเขาเดินเข้ามาแถมจับกำปั้นเวลไปกระแทกกับอกตัวเองด้วย

“เอาสิ ถ้าไม่ทำให้ฉันเจ็บ..”

“!!!”

“ระวังจะเจ็บตัวแทน”

“ฮึ่ก!” งื้ออ สลัดมือไม่หลุดด้วย! แต่สุดท้ายก็รวบรวมเเรงที่มีสลัดจนหลุด ไม่ได้อยากถูกจับกดหรอกนะ แต่เอาเข้าจริงก็.. ไม่รู้ว่าตัวฉันเองมีเเรงเฮือกสุดท้ายหรืออีกฝ่ายตั้งใจปล่อยเองกันเเน่

เรียวเดินไปทิ้งตัวลงนอนที่เตียงทั้งที่ไม่ถอดรองเท้า

“..ถอดรองเท้าก่อนไหมคะ”

“…..”

“??”

“ฉันคิดว่าเธอ จะไล่ให้ฉันออกไปมากกว่าให้ถอดรองเท้านอน”

“..จะสื่ออะไรคะ เวลแค่จะบอก เดี๋ยวเศษที่รองเท้าจะเลอะที่นอน”

“เหรอ”

“…..”

“คุยอะไรกับไอ้เตอร์” วนมาถามเรื่องนี้อีกจนได้

“…..”

“ฉันถามเธอ ดีกว่าไปถามมัน”

“ไม่มีอะไรจริงๆค่ะ เวลแต่อยากขอบคุณ.. ทำไมคะ? การที่เวลจะขอบคุณคุณ มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นหรือไงคะ?”

“…..” ไม่ชอบเลยเวลาถูกมองด้วยสายตาที่เหมือนจับผิดกันแบบนี้ มันเหมือนกับสกิลการโกหกของฉันติดลบอย่างไม่น่าให้อภ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_17 : ผู้ชายแบบไอ้เตอร์ 18+++

    หลายชั่วโมงผ่านไป…ให้ตายสิฉันนอนไม่หลับเลย ขยับตัวก็ไม่ได้เพราะแขนยาวๆของคนข้างๆ มันทับฉันอยู่ นี่อีกนิดก็จะทับคอฉันแล้ว ไม่มีหรอกนะบรรยากาศแบบโรแมนติกที่ชอบอ่านเจอตามนิยายแบบ.. ร่างสูงนอนโอบกอดร่างฉันภายใต้ผ้าห่มหนา ไออุ่นจากกายของเขาสร้างความปั่นป่วนจนมวนท้องราวกับมีผีเสื้อนับพันบินวนอยู่ในนั่น ไม่มี ไม่มีแบบนั้นค่ะสิ่งที่เจอตอนนี้ คือฉันขาดอากาศหายใจแน่ๆถ้าขยับตัวแล้วแขนหนาๆของคุณเรียวไหลมาทับที่คอ!“อึ่ก.. คุณเรียว เวลหนัก”“……”“..คุณเรียวคะ”“……” นี่หลับหรือตายนะ ที่เรียกเพราะฉันนอนนิ่งๆแบบนี่ต่อไปไม่ไหวแล้ว เหมือนจะขาดอากาศหายใจ!“ไอ้คนใจโฉด! ขยับสักทีสิโว้ยยยย!!!”ดวงตาหรี่เปิดมองมาที่ฉันทันที เวลรีบยกมือผิดปากทันทีที่อีกฝ่ายมีสติ“เธอเรียกฉันว่าไงนะ” แล้วพูดด้วยเสียงงัวเงีย“เอ่อ.. คะ คุณเรียว ตื่นได้แล้วค่ะ”“แบบนี้?”“แบบนี้เลยค่ะ!”“แต่ที่ฉันได้ยิน..” พลันขยับตัวกึ่งคร่อมฉันไว้จากด้านข้าง แขนหนาชันศรีษะที่ปลายเส้นผมที่หมอกเทาพริ้วไหว“!!!!’”“ไอ้คนใจโฉด.. เต็มสองหูฉันเลย” เสียงหนาพูออย่างเนือยๆ“คุณต้อง อยู่ในภวังค์แน่ๆ เวลจะไปกล้าเรียกคุณแบบนั้นได้ยังไง”“…..”“ไม่กล้า

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_18 : เอาสด NC+

    จะมีวันนั้นไหมละคะ วันที่พี่คาร์เตอร์จะเหลียวมองผู้หญิงบ้านๆอย่างเวล.. แค่คิดก็รู้แล้วว่าไม่มีวัน..“อ้าขา ไม่อยากทำให้เจ็บ”“…..”“เวล” เสียงหนาปรามย้ำกัน จะอะไรละ ถ้าไม่ใช่ว่าฉันไม่ขยับขาออกตามคำสั่งที่ได้รับ ก็แค่กำลังทำใจกับความเจ็บที่คิดว่า.. มันอาจจะทำให้ฉันไม่สามารถลุกไปทำอาหารเช้าให้คุณเรียวได้ในวันพรุ่งนี้..“นับหนึ่ง..”สุดท้ายก็ยอมเป็นทาสเขาทุกกรณี.. เอวเล็กแอ่นบั้นท้ายตามแรงจัดท่า ไหล่เล็กและใบหน้าก้มลงแนบกับหมอนนุ่มพลางกอดมันเอาไว้แล้วกัดมันเพราะกลัวจุดเริ่มต้นของความกึก! พรวดดด!! จุดเริ่มต้นของความเสียว..“อ๊าาา!!” เรียวขาสั่นหงึกเพราะถูกสวนดันเข้ามาเพียงครั้งเดียวแถมยังโดนแรงอัดยัดจนสุดโคน ฟันขบกัดหมอนหลังจากนั้นแค่ไม่กี่นาที “ดูดทั้งลำ”“เจ็บ..”“เธอตอดนะ”“อ๊ะ….”“ไม่ต้องสั่น” จะพยายาม.. ร่างบางบอกกับตัวเอง ก่อนจะเก็บเสียงครางเอาไว้อย่างเงียบกริบ ในทุกจังหวะที่เรียวชักเอวเข้าออก เขาทำช้าๆแต่ก็ดันเข้าสุดออกสุด แล้วความรู้สึกแข็งจนคิดภาพออกว่ามันจะต้องมีเส้นเลือกที่ปูนตามลำเนื้ออย่างแน่นอน หน้าเวลก็แดงจนจะไหม้แล้วค่ะ..ร่างกายที่ขยับเขยื้อนตามคนคุมจังหวะ แม้ช้าเพียงน

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_19 : เธออยากเป็นคนโปรด?

    ‘วันนี้ไม่ไปเรียนนะแนน’หลังจากส่งข้อความเสร็จ ฉันก็ทิ้งมือถือลงกับเตียง มันปวดไปหมด.. ปวดแบบ.. กินยาไม่หาย พอจะนึกออกใช่ไหมคะ เวลเป็นแบบนั้นเลย“…ก็ไม่ได้เล่นท่านี่นา ทำไมร้าวขนาดนี้นะ” ร่างเล็กพูดพลางเอี้ยวคอแล้วนวดตัวเองด้วยมือ ในขณะที่อีกฝ่ายยังคงหลับไม่รู้เรื่อง ก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ ว่าทำไมฉันต้องตื่นขึ้นมาก่อนเขา แทนที่จะนอนอีดออดสำออยอยู่บนเตียงต่ออีกสักหน่อย แต่กลับเด้งขึ้นมานั่งเอ๋อๆหลังจากผ่านสมรภูมิตับเขยื้อน เวลาดิจิตอลตัวใหญ่ที่กำแพงบอกเวลาตีห้านิดๆ..เวลานี้… จะมีใครตื่นหรือยังนะว่าแล้วก็หยิบชุดนอนมาใส่ มันค่อนข้างโชว์เนื้อหนังนิดหน่อย ก็เลยจำเป็นต้องมีชุดคลุมอีกที สีเดียวกับชุดที่ใส่แหละ เมื่อรู้สึกว่าไม่ได้มีความเจ็บปวดในร่างกายเพิ่มอีก ก็เลือกจะลุกจากเตียง ปรับอุณหภูมิแอร์ในห้องให้อุ่นขึ้นหน่อย เพราะฉันไม่ได้นอนอยู่ให้คุณเขาสามารถโอยรัดได้เวลาหนาว… กว่าจะรู้ตัวว่าใส่ใจและเป็นห่วงอีกฝ่ายก็พาตัวเองออกมานอกห้องเสียแล้ว “..สมองกระเทือนหรือไงนะเวล” คิดอะไรแต่ละอย่าง.. ตลอดทางเดินไม่ทีใครสักคน และบรรยากาศเงียบมาก สาวๆที่เหลือน่าจะหลับกันอยู่ ส่วนแม่บ้านก็ยังไม่เห็น น้าพีก

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_20 : สร้างความรำคาน

    …ชะตาคงไม่ขาดไปมากกว่านี้แล้วละ ฉันยืนทำใจอยู่ครู่นึงเลยค่ะ เมื่อหอบถาดอาหารขึ้นมาบนห้อง คนตัวสูงนอนขี้เซายิ่งกว่าแมว เอาละ ท่องไว้ว่าไม่อยากมีปัญหากับคนที่อยู่ข้างล่าง ถึงแม้ตอนนี้มันจะยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม…“ตื่น! ค่ะ!” เรียกเสียงดังอยู่นะ แต่ไม่ขยับสักนิด“….”“คุณเรียวคะ ตื่นได้แล้วนะ นี่หกโมงกว่าแล้วจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงเมื่อไหร่”ดั่งใจคิดเลย สีหน้าหงุดหงิดและดูรำคานมากด้วย นอกจากเหลือบตามองฉันเพียงนิด ก็คว้าผ้านวมปิดหน้าตัวเองต่อ แสดงว่า.. ไม่ชอบแบบสุดๆไปเลยสินะ ขอบคุณนะคะพี่คาร์เตอร์ เวลสัญญาว่าจะทำขนมไปให้แทนคำขอบคุณ“จะนอนอีกนานไหมคะ ตื่นมาดื่มกาแฟแล้วก็อาหารเช้าได้แล้วนะ”“ใครใช้ให้ปลุก” น้ำเสียงงัวเงียปนรำคาน“ไม่มีค่ะ เวลปลุกเอง”“..ปิดไฟ จะนอน” ก่อนจะหลบอยู่ใต้ผ้าห่ม คนเย็นชามุดตัวอยู่ใต้ผ้านวมที่ห่มไม่พ้นขาแบบนี้มันก็ตลกดีนะ ขี้เซาสุดๆ เอาไงต่อดีนะ.. ทำให้คุณเขาหงุดหงิดอย่างเดียวไม่พอ.. ฉันต้องทำให้เขาหงุดหงิดในระดับที่ไม่ลุกขึ้นมาเอาหมอนกดหน้าฉัน หรือจับฉันฟาดแรงๆไปกับเตียง หลังจากนิ่งคิดอยู่ครู่นึง ถึงแม้จะถามตัวเองแล้วก็ตามว่า คิดดีแล้วใช่ไหม.. ก่อนจะเป็นคนเ

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_21 : ฉันชอบเธอได้ไหม?

    “เสร็จแล้ว!” มัฟฟินหอมกรุ่นจากเตาฝีมือของเวล นอกจากจะน่ากินแล้วกลิ่นยังหอมชวนหลงไหลซะด้วย ร่างบางรีบมองเวลา ก่อนจะหยิบจัดมัฟฟินใส่กล่องด้วยความพิถีพิถันและเบามือ“หอมจังเลยค่ะ ตื่นขึ้นมาทำอะไรแต่เช้าคะเนี่ย”“อ้าวน้าพี สวัสดียามเข้านะคะ เวลทำมัฟฟินค่ะ”“อืมม~” ฉันเห็นน้าพีชะโงกมอง เลยหยิบมัฟฟินที่เหลือใส่จานแล้วยื่นให้ไป“นี่ของน้าพีค่ะ เวลทำเยอะเกินไป แต่อร่อยเท่ากันทุกชิ้นเลยนะคะ^^”“ขอบคุณนะคะ แต่ว่า.. จะออกไปข้างเหรอคะ แต่งตัวซะสวยเชียว”“ค่ะ มีธุระนิดหน่อย”“แล้วไปยังไงคะเนี่ย หรือว่าไปกับคุณเรียว”“..เปล่าค่ะ เวลไปคนเดียว” น้าพีพยักหน้าตอบรับ เอาละฉันไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น และฉันต้องออกไปก่อนที่คุณเรียวจะลงมาเจอ“งั้นเวลขอตัวนะคะ”“เดินทางปลอดภัยนะคะ”“ค่ะ”ร่างเล็กรีบคว้ากล่องขนมที่อัดแน่นไปด้วยมัฟฟิน แล้วกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกจากจากตัวคฤหาส์นทันที“หอมเชียว” ร่างสูงที่เดินลงมาจากชั้นสองแบบหวุดหวิด เดินตามกลิ่นหอมเข้ามาที่ครัว“วันนี้ตื่นเช้าจังนะคะ ทานมัฟฟินกับกาแฟสักหน่อยไหมคะ มัฟฟินนี่หนูเวลทำเองเลยนะ” น้าพีพูดพลางหยิบจานเปล่าขึ้นมาจัดแบ่งมัฟฟินให้คนเป็นนาย เรียวนั่งลงที่เก้าอ

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_22 : ถ้าเกินหนึ่งครั้ง~

    โลกมันเป็นสีจมปู~ สดใสราวกับรอบๆตัวของมีการเบ่งบานของเอกไม้นานาพรรณ~ บรรดาดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวน~“ฉันส่งเธอแค่นี้แล้วกัน”“ถะ ถึงแล้วเหรอคะ?” ดับฝันเวลมากนะคะพี่คาร์เตอร์==^“อืม จะถึงปากถ้ำเสือแล้ว”“…..”“ถ้าไม่อยากโดนมันตะครุบ ก็รีบลงจากรถไปซะ” เป็นผู้ชายที่พูดไล่กันได้อบอุ่นมากกก หลงทำไมก่อน? เขากำลังไล่ฉันลงจากรถ ทำไงได้ หัวใจน้อยๆของเวลมันพ่ายแพ้ต่อผู้ชายใส่แว่นแถมยัง..“ฉันต้องเปิดประตูให้ไหม?” อ่อนโยนจนอยากจะพลีกายให้ซะตรงนี้…. คิดบ้าอะไรเนี่ยเวล! ร่างเล็กส่ายหน้าไล่ความคิดบ้าๆในหัวออกไป ก่อนจะได้รับรอยยิ้มนิ่มๆจากเจ้าของมหาลัยตอบกลับมา“..งั้น ขอบคุณนะคะ เวลต้องลงแล้วสินะ”“ใช่ครับ”“..อยากอยู่ต่ออีกสักพักจัง ฮ่า~ ฮ่า~” ถึงจะพูดติดขำแต่คิดจริงนะบอกก่อน ฉันไม่เคยรู้สึกชอบผู้ชายคนไหนเท่าพี่คาร์เตอร์เลย ทั้งที่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามมาก่อนอยู่แล้ว แต่พอได้ใกล้ชิดแบบนี้ ก็ไม่แปลกใจเลยนะถ้าผู้หญิงจะหลงพี่เขาแบบหัวปักหัวปลำอะ เข้าถึงง่าย สุภาพ อ่อนโยน แถมยังสามารถเจอได้ตามความฝัน..หลังจากนั่งเพ้อพกจินตนาการไปไกล สิ่งเดียวที่มั่นใจที่สุดในชีวิตของเวลตอนนี้คือ การตกหลุมรัก

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_23 : สะดุดตีนตัวเอง สักวัน

    ตึก ตึกตึก!!!!! ฉันรัวเท้าวิ่งลงมายังชั้นแรกด้วยความรู้สึกเหมือนฉันไปขโมยอะไรสักอย่างติดมือมา ทั้งที่แค่เห็นภาพ…“เวลเหรอ? โธ่เอ้ย ไอ้ฉันก็นึกว่าอะไรกลิ้งลงมา” พี่คนสวยชุดเขียวเดินมาหาฉันก่อนจะหรี่ตามองเพียงนิด“เป็นอะไร?”“ปละ เปล่าค่ะ!”“ไม่เนียน”“…เปล่า จริงๆนะคะ” แต่เหมือนจะไม่เชื่อกันด้วยนะ พี่ชุดเขียวเดินมาหาฉัน ก่อนจะเงยหน้ามองไปยันชั้นสองของบ้านแล้วมองฉันอีกรอบ“…ไปเห็นอะไรดีๆมาหรือไง?”“…..”“ไม่เห็นจริงๆค่ะ เวลไม่เห็นอะไรทั้งนั้นเลย” แต่หญิงสาวอีกคนกลับแค่นริมฝีปากยิ้ม ก่อนจะเชยคางสาวน้อยอย่างเวลขึ้นด้วยความเอ็นดู“ใจมันเต้นตุบๆใช่ไหม?”“!!!!”“แล้วก็ทนดูต่อไปไม่ไหว~” อย่างกับตาเห็น!!“!!!!”“ก็เลยรีบวิ่งลงมา”“..ชนแจกันด้วยค่ะ:(““ว่าแล้ว แล้วนี่พวกเขาเห็นเธอหรือเปล่า”“…เวลคิดว่าไม่ค่ะ เราไปตรงอื่นดีไหมค่ะ ถ้าพวกเขาลงมาจะรู้เอาว่าเสียงเมื่อกี้ มาจากเวล”“ได้สิ”กลายเป็นฉันที่ลุกลี้ลุกลนพาอีกคนออกไปจากตรงนี้ และเลือกที่จะหาที่เงียบๆยืนด้วยกันแทนที่จะกลับเข้าไปในครัว“..จะว่าไป เวลยังไม่รู้ชื่อพี่เลยนะคะ”“ฉันชื่อนิ้ง”“ขอโทษด้วยนะคะ ที่มาถึงขนาดนี้แล้วเพิ่งจะถามชื่อ^^*”“ไ

    Last Updated : 2025-03-26
  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_24 : ฉันหลง

    “อ้าวคุณเรียว!”กึก! มือฉันชะงักค้าง ก่อนจะค่อยๆเงยหน้ามองคนที่เดินเข้ามา พยายามทำตัวให้เป็นปกติ ฉันยิ้มให้คุณเขานิดหน่อยแล้วก็ก้มหน้าก้มตาเก็บของและอุปกรณ์ที่ทำมัฟฟินเพื่อเอาไปล้าง“ทานหน่อยไหมคะ นี่เวลทำเองเลยนะ พวกเราก็เลยขอให้เธอช่วยสอน อร่อยนะคะ” ฉันไม่รู้หรอกว่าใครพูดเพราะไม่ได้เงยหน้ามอง“น้าพีเอาให้กินแล้ว”“…..”“อร่อยดี”“…..” อย่าฟังสิหู เก็บของ! ล้างของ! ร่างเล็กหัวหมุนกับการหยิบของลงอ่าง ไม่พูดไม่จาแถมหลบสายตาจนผิดสังเกตแบบนี้ อีกฝ่ายจะมองออกก็ไม่ใช่เรื่องแปลก“ไปไหนมา”กึก! มือเกร็งเลยเจ้าค่ะ! คือเวลกำลังเก็บของบนเค้าน์เตอร์ลงซิงค์ แต่อยู่ๆเสียงคุณเรียวก็โผล่มาอยู่ด้านหลังแบบระยะประชิดซะงั้น เมื่อกี้ยังอยู่ห่างกันเป็นวา แยกร่างได้เร๊อะ!“ฉันถามไม่ได้ยินหรือไง” มือหนาพลางเอื้อมเหมือนจะกอดตัวฉัน ใบหน้าที่เลื่อนเข้ามาใกล้จากด้านหลังเกือบจะซ้อนกับหน้าฉัน แต่เขาแต่กลับหยิบแค่ของในมือแล้วเดินไปวางให้ที่ซิงค์ และหันมามองกัน“อ่า” ทำเอาคนตัวน้อยรีบเอามือแตะๆผ้ากันเปื้อนที่สวมอยู่ แล้วหันไปมองด้านหลัง ซึ่งทุกคนไม่อยู่ตรงนี้ซะแล้วแล้วพอหันกลับมา ก็เห็นว่าคุณเรียวกำลังพิงซิงค์แล้

    Last Updated : 2025-03-26

Latest chapter

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   ตอนพิเศษ2 : หิวอย่างอื่นมากกว่า~ NC+

    มาถึงตอนนี้แล้ว ทุกคนคิดว่าที่สุดของชีวิตคืออะไรเหรอคะ.. ครอบครัว เงินทอง ความรัก หรือความสุข อะไรคือดัชนีวัด ว่าชีวิตคนเราจะสมบูรณ์แบบและอยู่ในจุดที่เรียกได้ว่า นี่แลหะคือที่สุดของชีวิต เวลเชื่อว่าไม่มีใครตอบได้ เพราะทุกสิ่งที่กล่าวมา ล้วนเป็นหนึ่งในองค์ประกอบของชีวิตจริงๆเวลไม่อยากพูดไปถึงเรื่องของบุญบาป เวลมีความเชื่อแค่ว่า ถ้าเราปลูกส้ม ผลลัพท์ ย่อมเป็นส้ม ถ้าเราปลูกส้มโอ ผลลัพท์ ก็คือส้มโอ มันไม่มีทางกลายเป็นส้มจี๊ด หรือส้มเขียวหวาน ทุกอย่างในชีวิตล้วนขึ้นอยู่กับการกระทำของตัวเองทั้งนั้น ทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้นหลายคนชอบบอกว่า เพราะเธอมีบุญ ชีวิตเธอจึงสุขสบาย.. เวลแค่รู้สึกว่ามันไม่ใช่ทั้งหมด ถ้าเรามัวแต่รอพึ่งบุญเก่า รอช่วงจังหวะที่บุญจะส่งผลตอนนี้.. แล้วอะไรคือคำตอบละคะ ว่าบุญของเราจะส่งผลกับเราตอนไหน? ถูกไหม ถ้าเราอยากมีความสุข เราต้องเปลี่ยนที่ตัวเอง เราต้องเริ่มที่ตัวเอง เพราะถ้าคุณไม่มีความสุขให้ตัวเอง ใครจะหยิบยื่นความสุขให้คุณ.. “ทำอะไร?” เสียงหนาเอ่ยทักจนร่างบางสะดุ้ง สมุดไดอารี่ถูกปิดเมื่อสิ่งที่อยากระบายได้ยุติลง“เขียนไดอารี่ค่ะ พอดีแนนอยากได้มุมมองชีวิตหลายๆอย่าง ก

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   ตอนพิเศษ : เชื้อฉันมันแรง

    ชีวิตก็ผ่านไปอย่างราบเรียบ ไม่อยากจะเชื่อว่าการประกาศปาวกลางโรงอาหาร ว่าฉันเป็นผู้หญิงของคุณเรียว มันจะทำให้ทุกคนมีรอยยิ้มให้ฉันมากกว่าเดิม ถึงแม้บางกลุ่มจะยังดูหมั่นไส้เวลก็ตาม.. ก็จะทำความเข้าใจนะคะ เขาคงรักของเขามาเป็นปีๆ อยู่ๆเวลโผล่มาแบบนี้ จะถูกเกลียดก็ไม่แปลกละเนอะ“ว่าจะถามตั้งนานแล้วแต่ก็ลืมทุกทีเลย” เวลเอ่ยถามเรียวที่นั่งพิงต้นไม้ต้นโต เขากลับมาให้ความสนใจกับเธอหลังจากนั่งงีบหลับไปนาน“แบบนี้.. เวลยังเป็นสินค้าของคุณอยู่ไหมคะ?”“สินค้าอะไร”“ก็ตอนนั้น ทุกคนยัดเยียดความเป็นสินค้าให้เวลนี่น่า ยังไม่เคลียร์เลยนะเนี่ย ไหนจะพวกของ18+ในห้องนั่น.. มีไว้ทำบ้าอะไรเป็นภูเขาเหล่ากอ” ทุกคนจำได้ใช่ไหม ฉากแรกที่เราเจอกัน คุณเรียวบอกให้ฉันเดินเข้าบ้านและตรงมายังห้องซ้ายมือ ที่มีพี่พริม พี่นิ้งและทุกๆคน แถมยังต้องเลือกอุปกรณ์หนึ่งชิ้นที่ทำให้คุณเรียวพอใจ แม้หลายเรื่องจะคลี่คลายแล้ว ว่าทุกอย่างอยู่ในการช่วยเหลือและอุปถัมภ์ของคุณแม่คุณเรียว ส่วนไอ้คำว่า สินค้า ก็เป็นคำ และสถานะที่ทุกคนต่างคิดกันขึ้นมาเอง เหมือนการถูกช่วยเหลือจะอยู่ในใต้อาณัติของคุณเรียวเมื่อคุณแม่คุณเรียวเสีย คำว่า สินค้า ใน

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_69 : เอาซะกูแดกไม่ได้ END

    ดอกกุหลาบถูกจัดปลูกลงดินเรียงรายอยู่เต็มไปหมด ราวกับสวนกุหลาบขนาดย่อม กุหลาบสีแดงคือดอกไม้ที่แม่คุณเรียวชอบ หากท่านยังอยู่ตรงนี้ละก็.. น่าจะมีความสุขน่าดู ใช่ไหมคะ…เวลเอ่ยถามในใจ แม้ไม่เห็นความผิดปกติหรือมีเหตุการณ์ที่เหนือธรรมชาติเกิดขึ้นก็ตาม เวลแค่รู้สึกว่าคุณแม่คุณเรียวน่าจะรู้สึกแบบนั้น..พื้นที่ที่เคยถูกปล่อยให้รกร้าง ตอนนี้กลับมาเริ่มมีชีวิตชีวา มีสีสัน แม้แต่ใบหน้าของคุณเรียวเองก็.. ดูดีขึ้นเยอะมากๆ ฉันเลือกที่จะเดินไปหาคุณเรียว ใช้มือประคองใบหน้าของเขาเอาไว้ และสายตาที่แค่นถามการกระทำของฉันถึงตอนนั้นฉันก็เป็นฝ่ายจูบริมฝีปากของเขาไปซะแล้ว“ตรงนี้เลยเหรอ?”“แค่จูบเอง^^”“..เธอนี่มัน น่ารักเกินไปจริงๆ”สายลมอ่อนๆลอยพัดปะทะตัว คุณเรียวก้มลงจูบฉันอีกครั้งและอีกครั้ง แบบไม่ได้แคร์สายตาของใครต่อใครที่อยู่ตรงนี้..“เกรงใจพวกกูหน่อย”“อิจฉาก็หาเมียดิ”“มันมีแต่มันแค่ไม่ยอมรับ” พี่คาร์เตอร์ตอบพี่เรียวลอยๆ ก่อนจะได้กระถางต้นไม้ลอยเข้าไปปะทะด้วยฝีมือของพี่ชิริว“หลายรอบแล้วมึงอะ”“ดีกว่าเพื่อนเวลเนี่ยก็หาไม่ได้เเล้วนะ” ฉันเองที่พอจะรู้เรื่องคร่าวๆของพี่ชิริวกับคะแนนขอเสริมทัพบ้าง กลายเ

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_68 | เปลี่ยนโลกคุณเรียว

    ถอนหายใจไปหนึ่งกรุบค่ะ วันรุ่งขึ้นเวลยังไหว เวลยังไม่ตายค่ะทุกคน ดูเหมือนจะเวอร์ถ้าพูดออกไป.. เพราะงั้นเลยไม่อยากพูด หรือจริงๆแล้วที่เวลเป็นฝ่ายตื่นก่อนคุณเรียวแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะ เวลเจ็บเนื้อปวดตัวจนนอนนิ่งๆไม่ได้..ร่างบางค่อยๆสวมเสื้อผ้าทั้งที่ร่างสูงยังนอนหลับสนิทไม่มีตื่น เวลคิดจะทำในสิ่งที่พูดกับน้าพีเอาไว้ และนี่ก็คิดว่าน่าจะถึงเวลาแล้วฉันเดินลงมาจากชั้นสอง เสียงหยุบหยิบทำให้รู้ว่าน้าพีน่าจะกำลังจัดเตรียมในสิ่งที่ฉันได้ร้องขอเอาไว้ แล้วก็จริงดั่งคิด ถุงเครื่องมือทำความสะอาดสวนหญ้า ถูกวางไว้กลางบ้าน ทั้งดิน ทั้งต้นไม้“อ้าว ทำไมหนูเวลตื่นเร็วจังคะ”“น่าจะเพราะปวดตัวจนนอนไม่ได้ค่ะ”“แล้วลงมาแบบนี้คุณเรียวรู้หรือเปล่าคะเนี่ย”“รายนั้นยังหลับอยู่เลยค่ะ” ฉันรีบเดินไปดูของที่น้าพีเตรียมเอาไว้ พร้อมกับ…“กูบอกแล้วว่ามันไม่ตื่น”“..พี่เตอร์ ..ทุกคน?” พี่เตอร์ พี่ชิริว พี่อัลฟ่า ทุกคนเดินเข้ามาในตัวบ้าน ก่อนจะทักทายฉันในแบบฉบับของแต่ละคน แน่นอนว่าพี่เตอร์ต้องเป็นคนเดียวที่ยิ้มให้ พี่ชิริวพยักหน้านิ่งๆ ส่วนพี่อัลฟ่าแค่ชายตามองฉันเท่านั้น แอ่กกก.. น่ากลัววววว>“สามพัน ให้ไว” พี่ชิริวห

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_67 : เอวหวาน NC++

    ครั้นพอขึ้นถึงห้องนอน เวลกลับเป็นคนที่ทำทุกอย่างเองโดยไม่รั้งรอเวลา มือบางปิดประตูก่อนจะกดล็อคกลอน ก้มลงเพื่อถอดรองเท้าให้กับร่างสูง“ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้”“ให้เวลทำเถอะนะ”“….”“คุณดูแลเวลมาเยอะเเล้ว ให้เวลได้ทำเพื่อคุณบ้าง”“เวล”“นะคะ” เธอนุ่มนิ่ม ออดอ้อน สำหรับเรียวเสมอมา แม้บางครั้งการกระทำของเธอมันจะโง่เงาสำหรับเขาไปบ้าง แต่ในความโง่เง่าและในความคิดที่พยายามจะมองโลกในแง่ดี แม้ว่าตัวเองจะไม่ได้เติบโตมาในสภาวะแวดล้อมที่ดีนัก ก็ทำให้เรียวหักล้างความอ่อนต่อโลกของเธอไปบ้าง น้อยเหลือเกินที่จะเจอผู้หญิงที่พร้อมจะคิดดีกับทุกคนเสมออย่างเวลมือบางสอดประสานฝ่ามือหนา รั้งบีบให้เดินตามตนไปยังเตียงนอนไซส์คิงส์ หัวใจดวงน้อยเต้นสั่นไม่ต่างจากทุกครา และอาจจะเต้นแรงกว่าที่เคยเพราะครั้งนี้.. เธอเป็นฝ่ายเริ่มเกมส์เวลถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นลงไปกองกับพื้น เผยผิวนวลเนียนขาวอมชมพู เปร่งประกายแม้แสงจากพระจันทร์จะฉายเข้าห้องเพียงนิด ก่อนจะคลายเข่าขึ้นเตียง ปลดกระดุมเสื้อจากตัวของเรียวทีละเม็ดด้วยใบหน้าที่แดงราวกับผลมะเขือเทศสุก“จะพยายามทำให้ถูกใจนะคะ”“รู้เหรอ ว่าฉันต้องการยังไง?”“รู้ค่ะ.. คุณชอบเห็นเวลเ

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_66 : จะให้ชีวิตใหม่คุณเรียว

    สองมือประสานจูง พากันเดินเข้าคฤหาสน์กลางป่า คฤหาสน์หลังนี้มันเคยเป็นดั่งคฤหาสน์ของแวมไพร์กินเลือด เมื่อครั้งแรกเจอกับคุณเขา ไม่คิดว่าวันนี้จะมองคฤหาสน์ที่เคยแสนน่ากลัว เป็นบ้านหลังใหญ่ที่แสนอบอุ่น “ตอนแรก เวลคิดว่าคฤหาสน์ของคุณน่ากลัว เจ้าของคฤหาสน์ก็ต้องน่ากลัวแบบแวมไพร์ดูดเลือด แต่ตอนนี้.. กลับไม่ใช่” “ฉันไม่ชอบดูดเลือด.. แต่ถนัดดูดอย่างอื่นมากกว่า” “…ทะลึ่ง!” “ทะลึ่งอะไร?” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถาม ก่อนจะหยุดเดิน และพยายามเค้นคำตอบกัน “…..” “ทะลึ่งอะไร?” “ก็.. คุณหมายถึงเรื่องแบบนั้น” “แล้วทั้งร่างกายเนี่ย.. ฉันยังไม่ได้ดูดอะไรบ้าง?” “หยุดพูดเลย! ไม่ใช่เรื่องน่าพูดสักนิด” แต่คุณเรียวแค่นยิ้มพร้อมหยักคิ้ว “..ไว้พูดเวลาอยู่กันสองคนสิ>“ ก่อนจะรัวมือตีที่แขนหนาเป็นชุด เวลเขินเสียจนหน้าแกง แต่กับเรียว เขาแค่แค่นยิ้มก่อนจะสวมกอดจากด้านหลัง เรียวคางคมๆวางเกยที่ไหล่เล็ก “ตอนนี้กลัวอยู่หรือเปล่า” “ไม่แล้วค่ะ ไม่มีอะไรน่ากลัวสักนิด” เพราะรู้สึกจริงๆถึงพูดออกไปแบบนั้น “คุณไม่ใช่แวมไพร์กินเลือด.. แต่คุณคือคนที่ เอาหัวใจของเวลไปหมด” “….” “เอาไปไม่เหลือสักห้องเลย” “งั้นแลกกัน” “…

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_65 : รับเวลเป็นของหวานเพิ่มไหมคะ~

    1ปีนิดๆผ่านไป..ชีวิตที่แสนหวานแบบนี้ไม่เคยคิดจะมีมันสักนิด จนกระทั่งได้เจอกับตัวเอง.. ใครจะไปคิด ใครจะไปฝัน.. เด็กผู้หญิงที่ถูกขายในวันนั้นจะมีชีวิตที่ดีขนาดนี้..หลังจากวันเวลาผ่านไป คุณเรียวและเพื่อนๆของเขาจบการศึกษาไปก่อน ส่วนฉันก็ขึ้นมาเรียนปีสี่ ปีสุดท้ายจนแทบจะจบปีการศึกษาแล้ว ไม่คิดว่าจะคบกันได้นานขนาดนี้ พ่อกับแม่ของฉันไม่มาวอแวหลังจากได้เงินครั้งนั้นไป ส่วนพี่พริม..เธอเหมือนไม่ค่อยกล้าสู้หน้าพวกเราเท่าไหร่หลังจากเวลาผ่านไประยะนึง ส่วนพี่เมฆ คนรักเก่าที่ถูกพี่พริมจ้างวานให้มาทำร้ายฉันก็ยังคงติดอยู่ในคุก เพราะคุณเรียวกำชับว่าจะเอาความจนถึงที่สุด ถึงแม้คดีของพี่เมฆจะมีอายุความก็ตาม เรื่องนี้คุณเรียวก็รู้ดี แต่ขอให้อยู่ในคุกนานที่สุดเท่าที่จะนานตามอายุความได้ จริงๆก็แทบจะไม่ได้เจอพี่พริมหรอกนะ มีโอกาสเจอกันแค่สองครั้งเท่านั้น ความสัมพันธ์ของคุณเรียวกับพ่อพี่พริมที่เป็นเพื่อนกับคุณแม่ของคุณเรียว ก็ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติแต่ตอนนี้อะ..บรื้นนน~ เสียงรถหรูแล่นเข้ามาที่คณะ เป็นใครไปไม่ได้นอกจากคุณเรียวของเวล“..ไม่เห็นต้องมารับถึงหน้าคณะเลย ที่ลานจอดรถก็ได้”“ซ่อนกิิ๊ก? ไม่อยากให้ใครเห

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_64 | จะเป็นความรักที่ดีของคุณ

    การเปิดตัวเรื่องของเราด้วยวิธีการเหมือนหาเสียงแบบนั้นเหมือนจะได้ผล หลังจากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็ตกหนึ่งอาทิตย์ได้ คนที่เวลไม่คิดว่าเขาจะอยากเป็นเพื่อนหรือรู้จักเราก็เริ่มมีมากขึ้น เริ่มมีการทักทายเพราะทุกคนต่างรู้ว่าเวลอยู่ในฐานะอะไรกับคุณเรียว และที่สำคัญเลยนะ เรื่องนี้มันสอนให้รู้เลยว่า การที่เรามีตนตัวและอยู่ในสถานะที่คนอยากทำความรู้จัก จะทำอะไรมันก็ดูเหมือนดีไปซะหมด นี่ต่อให้เวลเดินเหยียบแมลงสาบตาย ทุกคนก็พร้อมที่จะโทษแมลงสาบแทนที่จะด่าคนเหยียบอย่างเวล..แต่ก็ต้องยอมรับว่าไม่ใช่ทุกคน.. ที่จะเข้ามาด้วยความสนิทใจ เมื่อมีหนทางที่จะทำให้ได้ใกล้ชิดกับคนดัง หรือคนที่ตัวเองชอบ.. ส่วนใหญ่ก็พร้อมจะเอาตัวเข้าไปอยู่บริเวณนั้นๆ จนบางที.. คนที่ถูกหมายปอง ก็ไร้ความเป็นส่วนตัวในชีวิตไปเลยทั้งที่ก่อนหน้า บางคนไม่เคยเห็นเวลอยู่ในสารระบบแท้ๆ“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“..เวลคงต้องเรียนรู้การอ่านคนแล้วละ ..ตั้งแต่พี่ประกาศไปแบบนั้น มีแต่คนเข้าหาเวล”“ก็ดีแล้วนิ”“…ไม่ดีก็ตรงที่ บางคนเข้ามาก็ไม่ได้จริงใจกับเราไงคะ”“….”“เขาเข้าหาเวลเพราะอยากจะใกล้พี่ต่างหาก”“..หวงหรือไง?”“เปล่าซะหน่อย”“….”“เปล่าจริงๆนะ”

  • DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+   หนี้สวาท_63 : บ้ารักเธอ

    “จริงเหรอ? แล้วแกว่าไงอะ แกคิดว่าสองแสนที่พวกเขาได้ไป มันจะทำให้พวกเขาเลิกยุ่งกับแกได้จริงๆอะ”“..ถ้าตอบแบบตรงๆก็ไม่รู้อะ แต่ก็ไม่รู้นะว่าพี่เรียวพูดอะไรไปบ้างก่อนที่จะให้เงินสองคนนั้นไป”“คุณเรียวของแกนี่ใจดีจัง.. ไม่หมือนกับ..”“กับ?”“..คนบางคน”“ถ้าหมายถึงพี่ชิริวละก็.. ดูแบดๆดีนะ^^”“แบดแค่ภาพลักษณ์ก็ว่าไปอย่าง.. นี่แบดยันนิสัย..” คะเเนนบ่นอุบอิบ แต่สุดท้ายก็ไม่ปฎิเสธว่าไม่เกี่ยวข้องกัน คะแนนหน้ายู่ยับเพียงนิด ก่อนจะเหลือบสายตามองกันอีกครั้ง“…คนใจร้ายเลยละแบบนั้น”“แต่พี่เขาก็ดูไม่สุงสิงกับผู้หญิงคนไหนนะ ใจร้ายเนี่ย.. ขนาดไหนกัน ถ้าไม่มีผู้หญิงมาเกี่ยวพัน ไม่ได้ทิ้งแกไปหาใคร ถ้าใจร้ายด้วยเหตุผลประมาณนั้น.. ก็ค่อยๆปรับตัวไหม”“…ฉันไม่ปรับตัวให้กับคนที่ไม่คิดจะรักกันหรอกนะ”“…..” ก็ไม่รู้จะพูดอะไรเลย เอาจริงๆฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องของคะแนนกับพี่ชิริวหรอกค่ะ จะรู้ก็พร้อมกับทุกคน ก็คือวันที่พวกพี่เขาบุกไปช่วยพวกเราจากไอ้พี่เมฆ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ความคืบหน้าของทั้งสองคนเลย ยิ่งช่วงนี้คะแนนเองก็ดูไม่ค่อยสดใสเหมือนแต่ก่อน เวลเองก็ไม่กล้าจะเซ้าซี้ถามให้ไม่สบายใจ“ช่างเรื่องฉันเถอะ แล้ว

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status