2/5, favor guys, please do leave a ratingbsa story hehe. And votes and comments are highly appreciated.
“Of course not!” mariing tanggi ni Raphael. “E, gago ka pala! Bakit mo akong dinukot? Ano bang kailangan mo sa ‘kin, Raphael. Tapos na tayong dalawa!” taas-baba ang dibdib niya sa galit. “You don’t understand,” wika nito na halos pabulong na. Hinang-hina siya dahil sa mga nangyari. “Iuwi mo ako.” “I can’t,” umiling ito at dinala siya papasok ng bahay. Hindi pa rin siya tumitigil sa ka iiyak. Hindi niya ma-gets ang punto nito, kung bakit kinuha siya nito. Ano na naman ang kasalanan niya rito? Pumasok sila sa unang kwarto na nakita nila sa loob, binuksan nito ang banyo at maingat siyang inilapag sa tub. Huminga ito ng malalim at malungkot na tinignan siya. Sumisinok-sinok pa siya habang sinasamaan nang tingin si Raphael. “Take a shower. Kukuha lang ako ng masusuot mo. Don’t ever think of escaping. This is an island and you are not a good swimmer,” ani nito at umalis. Naiwang siyang nakatulala. Hindi niya maintindihan kung ano ang gustong mangyari nito. Nanginginig man ay naligo s
May mga bagay sa mundo na mahirap intindihin, gaya ng pag-iisip ng dating asawa niya. “I want us back together,” mariing sambit nito saka ibinaba ang kubyertos na hawak nito. “Back? Anong back ba ‘yan? Ang likod mo? Likod ko?” Sumimangot si Raphael, “Athalia!” Pinatong niya ang kamay sa mesa. Huminga muna siya ng malalim saka nag-angat muli ng tingin. “Gago ka ba?” “What?” nahihindik na tanong ni Raphael. “It’s been five fucking years Raphael,” she said. “Alam ko,” malungkot na ngumiti ito. “Alam mo pala, e. Bakit ka pa nanggugulo?” sarkastikong sambit niya. “You fucking left,” he muttered heavily. Napamaang siya rito. “Ako? As in ako? Iniwan ka? What the fuck are you saying?! Are you fucking trap in another dimension? Or are you fucking on drugs?!” “Language, Athalia!” saway nito sa kanya. “Do I have to fucking mind my language when you are the one playing shits on me? Ako iniwan kita? Pinagsasabi mong gago ka.” “You fucking left me five years ago! Hinanap kita!” giit nit
“I can’t live without you!” Pagak siyang natawa, “Pinagloloko mo ba ako? Nabuhay ka nang wala ako. Mabubuhay ka kahit wala ako.” Umiling ito, “You don’t understand.” “Ikaw ang hindi makaintindi. Matagal na tayong tapos- mali. Kahit kailan hindi naging tayo, you made it clear. That I was a fucking nuisance to your life. Isang dekada kitang minahal, limang taon kong sinubukan palitan si Kristal sa puso mo. Hindi ko nagawa! Ilang beses kong narinig na sinabi mong hindi mo ako mahal. I got hurt it so many times!” “I love you!” tumayo ito at lumapit sa kanya, napaatras siya. “You don’t.” Lumambot ang ekspreson nito sa mukha. Tinitigan siya nito na para bang siya ang pinaka importanteng babae sa buhay nito. “I do! I fucking love you to the core!” “You love me? You just love the fucking chase, Raphael. You love seeing me head over heels with you. Iyong mga pagkakataong parang tanga ako sa ‘yo. I was the legal wife-” “You are still the legal wife. You are still my wife and it
“Kuya,” humahangos na wika ni Rem.Bigla na lang silang nakarinig ng tunog ng chopper. Kaya mabilis siya binitawan ni Raphael. And to their surprise, biglang sumulpot si Rem. Tagaktak ang pawis nito at namumula ang mata, mukhang galing sa pag-iyak. Imbes na sumbata niya si Rem ay hindi niya magawa dahil iba ang ekspresyon ng mukha nito.“What happened?”Nagpapalit-palit ang tingin niya sa magkapatid. Lalo na kay Rem, na balisa at hindi mapakali. Para siyang napapagitnaan ng naglalakihang gusali. Sa tangkad at haba ng biyas ng magkapatid, nagmumukha siyang pandak. Kahit pa nasa 5’5 ang height niya, walang panamana sa height ng magkapatid na lagpas 6 ft.Rem looked a little older and more mature. Mukha itong mabait kompara kay Raphael na parang handang manapak. Kung pag-uugali lang rin ang basehan, Rem’s much better than his older brother. Kaya panigurado, swerte ang mapapangasawa nito.“Angkong had a heart attack. The doctor told us to prepare for the worst,” hindi na napigilan ni Rem
Para siyang bida sa teleserye, nakatutok lahat sa bawat kilos niya. Halos hilingin niyang lumubog na lang siya sa hiya. The situation worsened, when her soon-to-be ex-mother-in-law saw her with Raphael. Nahila tuloy siya at napaupo katabi ang ginang. Matapos kasi ng madramang usapan ay niyaya siya nitong sumama sa paghihintay. Nagkandabuhol-buhol ang utak niya at hindi siya makatanggi.Naroon ang mga kapatid ng ama ni Raphael, kasama ang kanya-kanyang mga asawa nila. Okupado nila halos ang upuan sa labas ng operating room. Naroon rin ang ilang pinsan ni Raphael. Matalim ang mga titig nila sa kanya. Noon pa man ay hindi gusto ng mga pinsan nito, for them she was just a gold digging bitch who was after their money. Mas lumala iyon noong mabuntis siya sa una nilang anak ni Raphael. Akala nila ay plano niya iyon, para mapaikot si Raphael.“Are you okay?” Raphael whispered in her ears.Kating-kati na siyang umuwi. Ang lakas niyang magsabi kanina na aalis na siya, ni wala pala siyang pera pa
“Where are you going?” tanong ni Austin sa kanya habang binibihisan si Ryker, ito ang huli niyang binibihisan dahil ito ang pinaka malikot sa tatlo. Kakabihis pa lang ay marumi na agad ang damit.“Sa pedia. They have a schedule for vaccine, tri-nan-sfer kami noong peds nila sa kakilala niya.”“Is it the same hospital where you work before?” kinarga nito si Ryder na kumakapit sa binti niya.“No, from another hospital. Iyong walang nakakakilala sa ‘kin. Mas mabuti nang maingat,” aniya.“Mama! Mama! Mama!” sigaw ni Ryker sa mukha niya.“What?” hinalikan niya sa pisngi ang anak nang matapos niyang isuot ang sombrero nito. “H’wag tatanggalin ang caps, okay?”Sumimangot si Ryker, “Eh, ayaw ko mag-hat.”Sinulyapan niya si Ryler na nagkakalikot sa cellphone niya. Tinitignan yata ang mga litrato na nakasave sa cellphone niya.“Want me to come with you?” nag-aalalang wika ni Austin, habang nilalamutak ni Ryder ang mukha nito. Napangiwi si Austin nang tusukin ng pamangkin niya ang ilong niya. “Th
Raphael has a lot of regret in his life. Isa naroon ang hayaang makawala sa kanya si Athalia. Matagal bago niya naamin sa sarili na mahal niya ito. Inabot siya nang mahigit isang dekada bago niya maintindihan lahat ng bagay. At nang handa na siyang ipaglaban ang pag-ibig na mayroon siya. Huli na ang lahat, Athalia was gone a nowhere to find.Halis limang taon niya itong hindi mahanap, halos libutin na niya ang buong mundo, mahanap lang ang babaeng minamahal niya. And after a few years, she is back… she is already in love with someone else. Doon niya na intindihan, kaya pala ay hindi niya ito mahanap ay dahil sa mga Lagdameo, they have been covering Athalia’s tracks.Halos mabaliw siya nang una itong makita, he cried when he saw her face after a long time. And he was livid when he saw her at the auction event, if stares could kill. Bulagta na si Austin Lagdameo, how dare him take what’s his? At ipinakilala pa nito si Athalia bilang asawa niya. He was stopping himself from flipping th
Matapos masigurong tulog na ang mga anak ay bumaba siya para uminom ng tubig. It took her two hours to pacify the three of them. Gusto pa kasi ng mga ito na maglaro at hindi na siya pumayag dahil lagpas na sa oras ng bedtime ng mga ito. Balak na rin niya I-enroll ang mga ito sa isang day care center inuuna na muna niya ang pag-process niya sa paglipat sa ibang ospital. She’s been weighing things, natatakot siyang malaman ni Raphael ang katotohanan that is why she had a fall back. After ng annulment, she is planning on migrating somewhere far away. Nang makababa sa kusina ay uminom siya agad ng tubig, umupo siya sa silya at nagmuni-muni muna roon. Minsan natutulala na lang siya sa dami ng iniisip niya. Nakarinig siya ng yapak, kaya napatingin siya sa may pintuan. Pumasok si Austin, kunot ang noo at hawak-hawak ang pisngi. “Fuck,” he said and headed to the fridge. “What happened?” tanong niya, hindi yata nito napansin ang presensya niya. “Holy shit!” bulaslas nito nang makita siya.
Sa isang madilim na parte ng pool area ay doon muna tumambay ang kambal. Inaantok na silang pareho pero ayaw pa nilang matulog–o mas tamang sabihin hindi sila makatulog sa dami ng problema nila na hanggang ngayon ay hindi pa rin nila nareresolba. “Unti-unti nang naaayos ang buhay ni Tati,” wika ni Austin. Bumuntong hininga si Archer, “Yeah. That’s what we had been praying. Wala naman tayong ibang gusto kundi ang maging masaya ang nag-iisang kapatid natin na babae. Tati deserves everything, sa lahat ng pinagdaanan niya. Nararapat lang sa kanya na maging masaya.” “Yeah, she deserves everything, Arch. She deserves the world, pati na rin ang mga bata. Sana lang talaga hindi sila saktang ng Raphael na ‘yon. Wala pa rin akong tiwala sa lalaking iyon.” “Kapag sinaktan niya si Tati. Sisisguraduhin kong pagbabali-baliin ko rin ang buto ng lalaking ‘yon.” Pareho silang natahimik. “Eh, tayo kaya?” Wika ni Austin. “Ano?” “Kailan natin maaamin ang lahat kay Tati? We’ve been hiding it for m
“What do you mean, anak?” nalilitong tanong ni Gabriella kay Raphael. “A-Anong kasal Raphael? Don’t tell me?”Ngumisi si Raphael, “Yeah.” “Oh, God!” Bumuhos na ang luha ni Gabriella, halos ngumawa na siya sa tuwa. Niyakap niya si Raphael, “Oh, God! You don’t know how hard I prayed to God na magkabalikan kayo.” Bumaling ito kay Tati. “Oh, my daughter-in-law!” At niyakap si Tati. “Mommy,” anas ni Tati ay niyakap panalik ang biyenan. “So, did Raphael propose again? Magpapakasal na ba kayo ulit? Oh my God! We should hire the best wedding coordinator in the country–” “Mommy, kalma. Hindi pa namin na pag-uusapan, okay? But we’re okay now,” agap ni Tati sa biyenan. “Oh,” malungkot na sambit ng biyenan.“Pero we’re not closing that idea, Mommy. Isa pa, kakabalikan lang namin.” “Well, tama ka naman d’yan anak. Ito ang pinaka magandang regalo ngayong birthday ko! Hindi niyo alam kung gaano ako kasaya na malaman na ayos na kayong dalawa. Simula noon ay pinagdarasal ko na kayo na sana ang ma
Nagtitipon ang lahat sa baybayin, maliban kay Raphael at Athalia. May mahabang mesa at mga upuan. May maliit na entablado na nasa harapan. Na napapalibutan ng mga balloons at bulaklak. Masayang nagtitipon ang lahat para sa kaarawan ng nag-iisang Gabriella Yapchengco.Saglit pa ay dumating na si Tati at Raphael, hawak-hawak ang mga anak nila. Naluluha naman si Gabriella nang makita ang tagpong iyon. Sa tinagal-tagal ng panahon, isa siya sa naniniwala na balang araw ay magiging maayos ang pagsasama ni Raphael at Tati. At noon pa man ay alam na niyang mahal ni Raphael si Tati. Nang ipinakilala ng anak si Tati sa kanya ay ramdam niya agad na may kakaiba sa pagitan ng mga ito. Saksi siya sa paghihirap ni Athalia, saksi rin siya sa paghihirap ni Raphael nang iwan ito ni Tati. Kaya isa siya sa pinaka nasasaktan sa tuwing may pagsubok na naman sa pag-iibigan ng mga ito. Ilang insenso na ang sinindihan niya kakadasal na balang araw ay magkakatuluyan ang mga ito. Kaya hindi niya mapigilang mapa
Thirteen years ago… “Hiwalay na ba kayo ni Athalia?” Biglang tanong ng kasamahan ni Raphael sa soccer team. Kumunot ang noo ni Raphael. Napahinto siya sa pag-iinat ng katawan.“What are you talking about?” “Hindi ko na kasi kayo madalas makitang magkasama. That’s why I am asking you if the two of you are still together. Kasi kapag hindi, ayos lang ba sa ‘yong ligawan ko si Athalia?” “What the fuck is your problem?!” Napatayo si Raphael sa ginagawa niya. Hindi niya nobya si Athalia o mas kilala bilang Tati. Magkaibigan lang sila ng mahigit dalawang taon na rin. Tinuturing ni Raphael ang babae bilang best friend niya. Maasahan ito at higit sa lahat mabait. Kahit ang mga magulang niya ay gustong-gusto ito. But they’re just friends…Ngunit ayaw na ayaw ni Raphael na lumapit ang kahit sino kay Tati. Ni mga kaibigan niya ay hindi pinapalapit rito. Hindi niya gusto ang ideya na may lalaking umaaligid kay Tati kahit pa mismo kaibigan niya. Para kay Raphael, parang nakababatang kapatid ni
Hindi mapakali si Raphael. Palakad lakad lang siya sa labas ng silid ni Athalia. Para siyang hayop na hindi maire. Kinakabanahan siya, hinihintay niya kasi si Tati na lumabas sa silid nito. Ngayong gabi ay lalabas sila nang wala ang mga bata. Napapayag niya rin kasi sa wakas si Tati na mag-date kasama siya. Hindi tuloy mapakali si Raphael habang hinihintay si Tati. Daig niya pa ang high school student habang hinihintay ang babaeng una niyang i-di-date. Ang mga nangyari kahapon ay naging daan para makamit niya ang matamis na “oo” ni Tati para sa isang date. Masama rin kasi ang titig ng mga kapatid ni Tati sa kanya, parang kakalasin ng mga ito ang bawat buto sa katawan niya. Inaakala siguro ng mga ito na ginagamit niya lang ang amnesia niya para mas makalapit kay Tati at maayos ang kung anumang maaari pa nilang ayusin. Hindi naman sa ginagamit ni Raphael ang nangyari sa kanya pero wala naman siyang magagawa kung may amnesia siya. Pero nais niyang bigyan siya ni Tati ng pagkakataon na m
“Are you guys ready?” Tanong ni Gabriella sa lahat. Nasa lobby sila ng hotel at hinihintay ang tour guide. “Yes, Lola!” Sigaw ng mga bata. “That’s greta. ‘Wag niyo kalilimutan maglagay ng sunscreen, okay? Mainit pa naman,” paalala ni Gabriella. Dahil marami sila ay dalawa na small yatch ang inarkila nila para sa island hopping. Medyo hindi pa masakit ang sikat ng araw dahil alas siete pa lang ng umaga. Ang mga bata ay tuwang-tuwa. Habang ang mga matatanda naman ay tahimik, dahil masasakit ang ulo. Abala si Tati sa paglalagay ng sunscreen sa mga anak niya. Katabi niya sa magkabilang gilid ang mga kapatid niya. Walang kamalay-malay si Tati na masama ang titig ng mga ito kay Raphael. Nasa isang sulok lang si Raphael, pinagmamasdan ang mag-iina niya habang naglalambingan. Nais man niyang makisali ay bugbog sarado siya sa mga titig nina Archer at Austin. Hindi niya alam kung ano ang nagawa niyang mali sa mga ito dahilan upang tapunan siya ng mga masasamang tingin. “Are they mad becaus
Nagising si Tati dahil sa matinding uhaw. Ngunit agad na nawala ang uhaw niya nang may maramdamang mabigat sa tiyan niya. Nanigas ang buong katawan niya sa takot. Unti-unti siyang nagmulat ng mata at napasinghap siya nang makitang nakapulupot sa kanya ang isang kamay. Nang lumingon siya ay nakita nuya ang tulog na tulog na si Raphael.Nakahinga siya nang maluwag na ito ang katabi niya at hindi isang estranghero. Pero bakit niya katabi ito? May ginawa na naman ba siyang katangahan? Biglang sumakit ang ulo niya nang isipin iyon. Dahan-dahan na inalis ni Tati ang kamay ni Raphael sa tiyan niya pero bgla nitong binalik ang kamay nito sa tiyan ni Tati. Kumunot ang noo ni Tati at sinulyapan ang nakapikit pa rin na lalaki. Muli niyang inalis ang kamay nito at muli rin naman binalik ni Raphael ang kamay niya.“Alam kong gising ka Raphael. Tigil-tigilan mo ako sa pag-arte mo. Why are we in the same bed?” Humalakhak si Raphael at unti-unting nagdilat ng mata. “Mukhang hindi ako pasado bilan
“Daddy! Mommy!”Magkapanabay na sigaw ng tatlo nang mamataan ang mga magulang nila sa pool area. Ngunit hindi sila narinig ng mga magaulang nila na abala sa pag-uusap. Nagkatinginan an tatlong bata at magkasabay na ngumisi.Umahon kasi muna sila sa pool para kumain. Iniwan nila kasama ng lola at lolo nila ang anak ng Tita Mimi at Tito ZD nila na si Laura. Seryoso ang ekspresyon ni Tati at Raphael habang nag-uusap, ngunit sa mga mata ng bata ay iba. Nagmamadaling tumakbo ang tatlo bata at yumakap sa mga magulang nila. Napaigtad si Tati at Raphael sa gulat. Bumungisngis ang tatlong bata at sa hindi inaasahan ay malakas na tinulak ang mga magulang nila sa pool. Kung saan bumagsak si Tati at Raphael sa pool.“Kids!” saway ni Tati sa mga anak niya. Si Raphael naman ay natawa. “Bye, Mommy, Bye Daddy!” Sigaw ng tatlong bata at muling kumaripas ng takbo. Napabuntong hininga na lang si Tati. Napaigtad siya nang bigla siyang yakapin ni Raphael. Ni lingon niya ito. “Bitiwan mo nga ako!” asi
Tulala lang si Tati habang pinagmamasdan ang karagatan, nakatambay sila sa restaurant, magkasama silang lahat sa isang mahabang mesa. Hindi mga pagkain ang nasa mesa kundi mga alak. Ang mga bata naman ay nasa mga magulang ni Raphael kaya kampante lang si Tati. “Huy!” “What the!” gulat na sigaw ni Tati, napaigtad pa siya sa gulat. Bigla kasi sinundot ni ZD si Tati sa tagiliran. Sinamaan ni Tati ng tingin ang kaibigan niya. Nakangisi lang si ZD, halatang inaasar siya nito. “What is your problem?” asik ni Tati. “Tulala ka kasi, Teh! Kanina pa kita tinatanong ‘di ka naman sumasagot. Saan na naman ba lumilipad ang utak mo, Aber?” tinaasan pa ni ZD ng kilay si Tati. Umirap si Tati, “Wala. Namimiss ko lang magtrabaho.” “Kung iba pa ‘yan! Ayaw na magtrabaho. Hindi ko sinasabing si ZD ‘yan ha,” pabirong sambit ni Jean.“Teh, sino naman ang gustong mapagod? Nakakapagod kayang magtrabaho. Pero kailangan kumayod para sa pamilya,” saad pa ni ZD. “Itong si Tati naman, iba ang hulma! Workaholi