CLOSE FRIEND CHAPTER 25ฉันช้อนสายตาขึ้นมองโดยที่ยังคงไม่หยุดสะอึกสะอื้น…รามเม้มปากกลั้นยิ้มแล้วดึงฉันให้เดินออกจากห้องน้ำไปด้วยกัน แม้จะยังงุนงงแต่ก็ต้องเดินตามมันออกมา ร่างสูงผละไปที่โต๊ะทำงานแล้วฉวยเอาถุงกระดาษมายื่นให้ “อะไร?” ฉันกลืนก้อนสะอื้นสุดท้ายลงคอ จ้องถุงจิวเวลรี่แบรนด์ดังท
แต่ละเรื่องที่มันทำ ตัวมันคงโง่ไม่รู้ว่าใจฉันที่สงบนิ่งอยู่ในเฟรนด์โซนมาได้ร่วมสี่ปีตอนนี้กำลังเตลิดไปไกลหนักขึ้นทุกวัน แทบจะคอนโทรลอะไรไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ แค่ตอนนี้นั่งมองพวกมันเล่นบาสกันท่ามกลางเสียงกรี๊ดกร๊าดของสาว ๆ สายตาฉันยังโฟกัสแค่มัน…ทั้งเรือนร่างสูงโปร่งกำยำแข็งแรง ทั้งใบหน้าหล่อจัดที่กำลัง
CLOSE FRIEND CHAPTER 26 ตอนเย็นหลังจากนั้นเราก็ยกโขยงกันมาที่คอนโดเจินเหมือนทุกวัน ที่ต่างคือวันนี้เป็นวันเกิดฉันเองเจินบอกว่าน้องอ้ายเป็นคนจัดงานให้ ในห้องมีทั้งลูกโป่งทั้งไฟประดับเต็มไปหมดรวมทั้งมีป้าย HAPPY BIRTHDAY ตัวใหญ่แขวนติดอยู่ตรงผนังฝั่งหนึ่ง ถึงอ้ายจะเป็นคนทำทุกอย่างแต่เจ้าตั
“ราม” จังหวะหนึ่งฉันก็จับมือมันไว้ จ้องหน้ามันผ่านสายตาที่เริ่มจะพร่าเบลอ “ว่า?” “มึงคิดอะไรอยู่?” คงเป็นเพราะเมาอีกนั่นแหละถึงได้กล้าพูดแบบนี้ฉันกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากเมื่อความเงียบเข้าแทรกในบรรยากาศ ยังคงมองมันผ่านความมืดของห้องโดยไม่ได้รับคำตอบอยู่หลายอึดใจ จนในที่สุดก็ไ
“ดูดให้หน่อย” “อะ… อือ” “ซี้ด” “อึก!” ทันทีที่ฉันสวมอุ้งปากเข้าหาท่อนเอ็นใหญ่โตของมันรามก็ร้องครางเสียงสั่น จับหัวฉันไว้ด้วยมือสองข้าง แม้จะไม่เคยมมาก่อนแต่ฉันก็พยายามจะดูดเลียหัวโต ๆ ให้อย่างเอาอกเอาใจช้อนสายตาขึ้นมองก็พบว่ารามกำลังกัดฟันแน่นจนเห็นสั
CLOSE FRIEND CHAPTER 27วันต่อมา ฉันตื่นนอนในสภาพสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยทั้งบนทั้งล่าง ส่วนรามดูเหมือนจะออกจากห้องนอนไปแล้ว…ก็คงเพราะเมื่อคืนดื่มหนัก ประกอบกับโดนมันจัดหนักจนแทบลุกไม่ขึ้นทำให้ฉันต้องนอนกลิ้งอยู่บนเตียงนานกว่าครึ่งชั่วโมง เวลาผ่านไปบานประตูก็เปิดออกคนที่เดินเข้ามาคือเจินซ
เวลานี้เสียงแชตใครต่อใครดังขึ้นก็ไม่ได้รับความสนใจ ทั้งฉันทั้งมันเอาแต่นอนจูบกัน สบตากัน รามเลื่อนมือเข้าไปในกางเกงตัวเล็กของฉัน กอบกุมก้นทั้งสองข้าง ออกแรงเฟ้นนวดมันเบา ๆ ถ่างช่วงนั้นของฉันออกจากกัน นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองกันอย่างสื่อความหมาย “อีกรอบได้ไหม?” มันตั้งคำถาม ริมฝีปากคลอเคลียอย
CLOSE FRIEND CHAPTER 28RAM TALKS ผมพูดไปแล้ว แบบที่ไม่คิดมาก่อนว่าจะพูดกับเพื่อนสนิทที่คบกันมานานกว่าสี่ปี แต่แค่พักหลังผมรู้สึกกับมันมากเกินพอดี ถ้าบอกว่าชอบแบบเพื่อนก็คงจะโกหก พริกนอนนิ่งเงียบ ดูทั้งอึ้งทั้งตกใจ นัยน์ตาใสกะพริบช้า ๆ มองกันอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีคำพูดใดเล็ดล
วันนี้ผมนัดตากล้องเข้ามาถ่ายรูปครอบครัว เพราะงั้นตัวผมเองถึงได้อยู่ในชุดสูทเรียบกริบเหมือนกัน คนเป็นเมียหรี่ตามองชุดผมแล้วเริ่มอยู่ไม่สุขอีกครั้ง จัดการปัดฝุ่นออกจากสูทที่ผมใส่อยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนผมต้องเบี่ยงตัวเดินหลบไปอีกทาง และถึงแม้จะบอกว่าเป็นวันถ่ายรูปครอบครัว… แต่ก็ไม่เชิง เพ
“นอนได้แล้ว” “อือ” ถึงจะบอกมันแบบนั้น แต่ผมก็ยังคงไม่หยุดคลอเคลียข้างแก้มใสอยู่ดี ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงได้สวยขึ้นทุกวันแบบนี้…คนที่นอนอยู่จ้องกันนิ่ง มันทำสีหน้ารู้ทันแล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อมือผมเลื่อนเข้าใต้ชุดนอนบางเบากอบกุมเนื้อเต้าที่ตอนนี้อวบใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า สัมผัสได้ถ
SPECIAL CHAPTER 3 THE ENDหลังจากอาเจียนจนเสร็จผมก็เพิ่งสังเกตว่าพริกดูเหนื่อยกว่าปกติ สีหน้าดูซีด ๆ มันทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงยกมือขึ้นลูบข้างแก้ม ส่วนผมก็เม้มปากย่อตัวนั่งลงเงยหน้าสบตาคนเป็นเมียที่เหมือนจะยังไม่รู้ตัวถึงความผิดปกติที่ผิดเพี้ยนไป “อะไร?” ดวงหน้าสวยซึ่งบัดนี้ขาวเผือดขมวดค
“น่ารักนี่หว่า! แล้วมึงทำหน้าเครียดเพื่อ!”“ก็กูไม่ได้ชอบ” คนที่อยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขมวดคิ้วเข้าหากัน “อยู่ ๆ กันไปเดี๋ยวก็ชอบเองนั่นแหละ น่ารักขนาดนี้” “คือยังไงวะ? มึงปฏิเสธไปไม่ได้?” ผมไม่สนใจไอ้คนไม่รู้จักโต แต่ตั้งคำถามกับเจ้าของเรื่องอย่างจริงจัง คนถูกถามถอนห
SPECIAL CHAPTER 2สองเดือนต่อมา ถึงวันแต่งงานเราจะเข้าหอกันแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ได้ย้ายเข้าบ้านใหม่เพราะต้องตกแต่งเพิ่มเติม รวมถึงต่อเติมในส่วนต่าง ๆ ที่พริกอยากจะให้มีอยู่ด้วยในตัวบ้าน ผมมันยังไงก็ได้อยู่แล้วขอให้เมียพอใจก็พอ และในที่สุดเราก็ได้ฤกษ์ย้ายเข้าบ้านใหม่สั
“มึงสวยที่สุดเลย”ตกดึก คู่แต่งงานใหม่หลายคู่คงจะไม่มีอารมณ์ทำเรื่องอย่างว่ากันในคืนแต่งงานเพราะต้องผ่านช่วงเวลาเหนื่อยหนักระหว่างวัน ตบท้ายด้วยปาร์ตี้ที่เมากันสุดเหวี่ยงจนเวลาล่วงเลยเข้าเที่ยงคืน แต่เรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นกับเราสองคน แค่บานประตูปิดลงเราก็แทบจะอดรนทนไม่ไหว
แค่คิดว่าวันนี้จะได้เจอหน้าพริกหลังไม่เจอมานานถึงสองอาทิตย์เต็มก็แทบจะทนไม่ไหว แถมไอ้ฤกษ์ยามห่าเหวอะไรนี่ก็ยิ่งทำให้หงุดหงิดหนักขึ้นไปอีก แต่ก่อนจะได้สอบถามความเป็นไปของเจ้าสาวตัวเองอีกสักคำ เสียงตากล้องก็ดังขัดจังหวะขึ้น “ถ่ายรูปหน่อยครับ” “ครับ” เพราะเราทุกคนยัง
SPECIAL CHAPTER 1RAM TALKS ไม่รู้ว่าทำไม… แค่ผมเห็นมัน… ก็อยากจะกอด อยากจะจูบ อยากจะอยู่ใกล้ ๆ อยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลาวันแต่งงาน “มือสั่นเชียวไอ้สัด” ร่างสูงของเพื่อนเดินมาหยุดยืนที่ข้าง ๆ เจินที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำตาลเม้มปากกลั้นยิ้ม วันนี้มันเซตผมเร
CLOSE FRIEND CHAPTER 45หนึ่งปีต่อมามหาวิทยาลัย “ชิด ๆ หน่อยครับ” “ไม่ต้องชิดมากก็ได้มั้ง ร้อน!” “อย่าบ่นนักเลย!” “ไอ้ยักษ์มึงไปยืนข้าง ๆ ดิ!” “กูอยากอยู่ตรงกลาง!” ท่ามกลางแดดร้อนจัด ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวดูชุลมุนวุ่นวายกับอีแค