"Ako."Mabilis na lumapit si Lysander, ang presensya niyang malamig at matigas ay nagpatigil sa paghinga ng doktor. "Doc, ang asawa ko... Kumusta na siya?"Sanay na ang doktor na humarap sa iba't ibang klase ng tao. Pero bihira siyang makakita ng taong may aura kasing tindi ng kay Lysander."Kailangan mong pumirma sa critical illness notice." Napalunok ang doktor, ramdam ang bigat ng sitwasyon. "Nasa bingit ng buhay ang pasyente. Ang katawan niya mismo ang tumatanggi sa pagdaloy ng dugo, at ang tanging paraan para mailigtas siya ay isang bone marrow transplant. Ginagawa na ng ospital ang lahat, pero kailangang mahanap agad ang malapit na kaanak para sa donasyon."Nanigas si Lysander, lumalim ang kanyang paghinga."Sir, ito lang ang paraan para maisalba ang buhay ng pasyente. Buhay pa ba ang kanyang mga magulang o may mga kapatid siyang pwedeng lapitan?"Tila naging mabigat na bakal ang hawak niyang panulat, hindi maibaba sa papel. Ang mga taong nasa Del Fierro... wala ni isa sa kanila
Nararamdaman ni Liston ang bigat sa puso niya nang makita ang luhang dumaloy sa pisngi ni Lianna. "Anong match-match na 'yan? Wala tayong gagawin!" Matagal nang may itim na budhi si Lizzy—bata pa lang siya, nagawa na niyang ipagkanulo si Lianna sa mga sindikato. Ngayon, oras na para pagbayaran niya ang lahat ng iyon.”Hinawakan niya ang kamay ni Lianna at naglakad palayo, pero hindi pa man sila nakakalayo ay hinarang na sila ng mga tao.Sa likod ng harang, nakatayo si Lysander, may mapanuksong ngiti sa labi. "Saan kayo pupunta?""Mr. Sanchez, ang pagpapasya sa donasyon ng buto ay dapat na kusa. Nandito kami, oo, pero hindi ibig sabihin ay obligado kaming gawin ito. Hindi ba labag sa batas ang pilitin ang isang tao sa bagay na hindi niya gusto?”Mahigpit na itinago ni Liston sa likod niya ang nanginginig na si Lianna, tila protektadong protektado. Para bang siya ang totoong kapatid na kailangan niyang ipagtanggol—isang proteksyon na hindi kailanman ibinigay kay Lizzy."Si Lizzy ay kadug
Mas mabilis natapos ang operasyon kaysa sa inaasahan. Sabay na inilabas sina Lizzy at Lianna mula sa operating room.Sa unang pagkakataon, lahat ng nasa pamilya Del Fierro ay agad na sumugod sa tabi ni Lianna.Samantala, unti-unting nawala ang pamamanhid sa katawan ni Lizzy. Pilit niyang iminulat ang kanyang mga mata, ngunit ang tanging nakita at narinig niya ay ang mga alaalang puno ng pagmamahal at pag-aalaga—lahat ay nakapaligid kay Lianna.Hindi niya maintindihan ang nangyayari. Ang alam lang niya, masyadong matindi ang sakit na bumabalot sa kanyang katawan, para bang unti-unti siyang nilalamon nito. Pati puso niya, parang pinipiga ng hindi maipaliwanag na hapdi.Muli, naramdaman niya ang katotohanang palagi na lang siyang nag-iisa.Pilit niyang gustong mawalan ulit ng malay—dahil ang pagiging mulat ay mas masakit kaysa sa pisikal na kirot na kanyang nararamdaman.Biglang may dumampi sa kanyang mga kamay—hinahawakan siya mula sa magkabilang panig.“Lizzy, nandito ako.” Isang malami
Naroon ang buong pamilya Del Fierro sa kwarto ni Lianna, pinalilibutan siya at binibigyan ng atensyon, para bang isa siyang prinsesa. Tila ba lubos niyang ini-enjoy ang ganitong klase ng pagtrato.Maging si Liam ay ramdam ang matinding pagkakautang sa kanya. "Lianna, ikaw ang nagligtas kay Lizzy sa pagkakataong ito. Kapag bumuti na ang kanyang lagay, kakausapin ko siya para sa'yo. Bilang asawa ni Sanchez, hindi niya dapat balewalain ang kabutihang ginawa mo para sa kanya."Pinayuko ni Lianna ang ulo at lihim na ngumisi.Ginamit siya ni Liam, isinabak sa operasyon nang walang pasabi, pero ngayon, nagpapakita ito ng kabaitan? Ang sagwa ng paraan niya."Huwag na, Kuya." Mahinahon ngunit may pag-aalangan ang tinig ni Lianna. "Malaking biyaya na para sa akin ang mailigtas si Ate. Hindi ako naghahangad ng kapalit. Wala nang mas mahalaga sa akin kaysa sa paggaling niya."Napakabait niya—nakakaawang pakinggan!Hinaplos ni Madel ang kanyang mukha na puno ng pagmamahal. "Kung kalahati lang sana
"Si Lianna?" Tanong ni Lizzy nang may alinlangan.Sa buong buhay niya, naging maayos naman siya sa pakikitungo sa iba. Pero kung may isang taong kayang gumamit ng ganitong kalupit na paraan laban sa kanya, walang iba kundi si Lianna.Ngunit sa mga mata ni Amanda, wala siyang mabasang sagot.Napabuntong-hininga si Lizzy. Talagang walang silbi si Amanda—ang tanging talento nito ay ang umarte."Sa totoo lang, bihira lang kami magkita ni Lianna, at iyon ay sa mga hindi maiiwasang pagkakataon. Lizzy, desperado ka bang idamay siya? Gusto mong gamitin ang bibig ko para alisin ang mga taong kinaiinisan mo?""Tama ka," sagot ni Lizzy, walang pag-aalinlangan.Napangisi si Amanda nang may pang-iinsulto. "Wala ka talagang hiya! Gusto mong gamitin ang iba para patayin ang kalaban mo?” Alam ni Lizzy na matigas ang dila ni Amanda.Ngunit hindi siya madaling sumuko.Pinatakbo niya ang kanyang de-kuryenteng wheelchair, na para bang may sariling mga mata ang mga gulong nito.Dahan-dahan nitong nirolyo
Nagkulong si Lianna sa banyo ng ospital, nagtatago mula sa mga Del Fierro.Nakaligtas si Lizzy sa aksidente at tuluyan nang gumaling. Patuloy pa rin siyang nagpapanggap na mahina habang nakahiga sa kama ng ospital.Samantala, tinawagan ni Lianna ang isang pamilyar na numero. Matagal bago sumagot, pero sa huli, walang sumagot. Alam na niya.Mukhang walang silbi ang ginawa ni Amanda.Saan pa kaya siya makakahanap ng isang taong kayang gamitin ng ganito kadali?Nakaupo siya sa inidoro, iniisip ang susunod niyang hakbang, nang biglang marinig niya ang mahina ngunit malinaw na tunog ng kandadong gumagalaw.Abala si Liam sa trabaho, at si Madel naman ay naghahanda para sa isang press conference.Ang tanging naiwan sa ospital para bantayan siya ay si Liston."Kuya Liston? May problema ba?" Mahina at may pag-aalalang tanong ni Lianna. "Medyo masama lang ang pakiramdam ko..."Hindi pa siya tapos magsalita nang biglang bumukas ang pinto.Napasinghap siya.Sa isang iglap, nabasag ang ilusyon niya
“Kahit na walang ingat si Liston sa kanyang mga kilos, hindi niya kailanman kayang suwayin ang pamilya Hilario at makipaglaro ng apoy kay Lianna.”Sa kabila ng mga salitang pampalubag-loob ni Lizzy, hindi pa rin gumanda ang ekspresyon ni Iris. "Kapag naiisip kong ibinigay ko nang buo ang puso ko sa hayop na ‘yon noon, gusto ko talagang masuka!"Hindi lang siya ang nakakadama ng matinding pandidiri—pati si Lizzy ay ganoon din.Pakiramdam niya’y may bumaligtad sa kanyang sikmura. Napapailing siyang napabulong, "Miss Hilario, alam mo kung bakit pinigilan kitang ilabas ang video? May rason ako para rito, at aaminin kong ito'y para sa sarili kong kapakanan. Sa mata ng publiko, may koneksyon pa rin ako sa pamilya Del Fierro."Kung kumalat ang video, tiyak na babagsak hindi lang ang reputasyon ng Del Fierro kundi pati ang kanilang negosyo at stock prices.Suklam na suklam na si Lizzy kina Liston at Lianna. Ayaw na niyang madamay pa sa kahihiyan ng dalawang iyon."Kaya kung ilalabas natin ang
"Tito Marvin, huwag niyo na pong pahirapan pa kami ni ate..."Dumampi sa pandinig ni Ericka ang mahinang boses na iyon, at sa unang pagkakataon, naramdaman niyang wala na siyang laban.Napakaganda ng mga salitang binibitawan ni Marvin, at matamis ang pang-aakit ni Jenna, pero sa totoo lang, gusto lang nilang isakripisyo siya para sa kapakanan ni Jennica.Sa paningin nila, mas mahalaga si Jennica kaysa sa kanya.Habang papatayin na sana ni Ericka ang tawag, may mainit na palad na biglang humawak sa kamay niya, mas mabilis pa sa pagbaba niya ng telepono.“Mr. Fabian.” Malamig ang tinig ni Lizzy. “Akala ko dati, isa kayong kagalang-galang na nakatatanda, pero mukhang nagkamali ako. Kung kaya niyong isakripisyo ang sarili niyong anak para sa kapakanan ng iba, hindi kayo karapat-dapat sa respeto ko.”Nanigas ang katawan ni Ericka.Si Marvin, isang taong nasanay sa paghanga at pagpapahalaga ng iba, hindi sanay na may sinisita siya, lalo na ng isang mas bata.Pero hindi natakot si Lizzy. “Hi
Sa rooftop ng ospital, naroon si Jeneeva hawak-hawak ang anak ni Lizzy na ninakaw nito sa nursery room. Nagpanggap siyang nurse para makapasok---madali niya rin nakilala ang bata dahil may pangalan ito. "Ibigay mo na ang bata! Hindi ka namin sasaktan, sumama ka lang nang maayos!" sigaw ni Felix. Tumawa naman si Jeneeva na parang baliw. Umiiyak na rin ang bata sa mga bisig niya. "Ano ako? Tanga? Hindi ko kayo susundin! At nasaan na ba si Lizzy? Siya ang kailangan ko, ibigay niyo siya sa akin at ibibigay ko sainyo ang bata!" Si Lysander na pagod din ay galit ang tingin kay Jeneeva. "Please. give me daughter, Jeneeva..." marahang sabi ni Lysander, nag-iingat siya. Ayaw niyang maging padalos-dalos kahit nagagalit siya. Hawak ni Jeneeva ang anak niya, at sa oras na may gawin siya tiyak gaganti si Jeneeva. Kumunot naman ang noo ni Jeneeva nang marinig ang boses ni Lysander, tumingin siya rito. "Lysander...ang mahal ko. Pero hindi Jeneeva ang pangalan ko, Lianna. Ako si Lianna!" ga
Nine Months Later...Kabuwanan na ni Lizzy at nasa dalawang araw na siyang nanatili sa ospital para sa kanyang labor. Sa loob ng dalawang araw hindi rin umalis si Lysander sa ospital para bantayan lalo si Lizzy. Paminsan-minsan ay bumibisita sina Ericka at Felix sa kanya para alamin ang balita ng kanyang panganganak. Gaya ngayon, pumasok silang dalawa at naroon si Lizzy nakatayo sa gilid ng kama, nahihirapan sa sakit ng tyan. Habang sina Ericka at Felix ay hindi mapakali. "Sigurado ka bang sasabihin mo sa kanila ngayon? Baka hindi kayanin ng bestfriend ko," mahinang bulong ni Ericka sa kanyang nobyo. Seryoso lang si Felix, ang ipit na uniform niya ay mas lang nagpatikas sa kanya. At dahil din na-promote siya, mas lalong ang tingin sa kanya ay napaka seryosong pulis. "Kailan. Dito ka lang, ako ang kakausap kay Mr. Sanchez, samahan mo si Ma'am Lizzy," saad naman ni Felix. Kahit na kinakabahan si Ericka, sinunod niya na lang ang sinabi nito. Lumapit si Felix kay Lysander na nasa ta
“Sinungaling ka! Hindi niya magagawa sa akin iyon, mga sinungaling kayo! Umalis kayo rito!” Naupo si Lianna sa sahig, hindi mapigilan ang pag-agos ng kanyang luha. Nabasa ang buong sulat—hindi lang dahil sa pagputol ng ugnayan ni Liston sa kanya, kundi dahil...Si Liston mismo ang umamin ng kanyang kasalanan.Inamin niyang may kinalaman siya sa pagbagsak ng minahan. At bilang kaparusahan, handa siyang akuin ang lahat ng responsibilidad at bayaran ang anumang danyos.Lumapit si Lizzy at malamig na pinagmasdan ang nakakapanlumong kalagayan ni Lianna."Imposible ba?" Mapanuya nitong tanong. "Mukhang nakalimutan mo na ang kasinungalingang ikaw mismo ang gumawa."Ang dahilan kung bakit walang alinlangang pinoprotektahan ni Liston si Lianna noon—at maging ang kakaibang pagkagiliw niya rito—ay dahil sa matagal niyang paniniwala na si Lianna ang nagligtas sa kanya noong araw na nagkaroon siya ng matinding lagnat.Ngunit hindi iyon totoo.Hinagis ni Lizzy ang ebidensiya sa harapan ni Lianna. N
"Talaga?"Pumalakpak si Lysander, at ang taong dinala ni Roj ay walang iba kundi ang pinakamatapat na tauhan ni Gavin. Basang-basa ito sa yelo at halatang dumaan sa matinding pagpapahirap.Bago pa man lumitaw ang taong iyon, tinakpan na ni Lysander ang mga mata ni Lizzy. Ayaw niyang madungisan ang paningin nito sa maduduming bagay."Si Sir Gavin ang nag-utos sa akin na lumapit kay Casandro! Hindi siya natuwa sa nangyari kay Miss, kaya gusto niyang pagbayarin si Miss Lizzy. Kasabay nito, nais din niyang tuluyang burahin si Casandro, na matagal nang naging tinik sa kanyang lalamunan! Wala akong magawa—pinilit lang ako!"Paulit-ulit ang paghagulgol ng lalaki. Hindi mo masisisi ang isang traydor kung wala siyang pagpipilian—si Lysander mismo ang nagpakita kung gaano siya kalupit sa ganitong bagay.Sa harap ng walang katapusang pag-iyak, dahan-dahang nanlumo si Gavin. Unti-unting nawalan ng kulay ang kanyang mukha habang palapit siya kay Lysander."Lysander, hindi ko alam…"Ngunit malamig
Nararamdaman na niyang nagkakaugnay ang lahat.Ang paghahanap ng tugmang bone marrow ay isang napakahirap na proseso, at napakabihira ng matagumpay na pagtutugma lalo na kung hindi malapit na kamag-anak. Kung talagang walang koneksyon sa dugo sina Lizzy at Lianna, imposible halos ang ganitong uri ng pagkakataon.Pinanood ni Lysander ang sakit at pagkalito sa mukha ni Lizzy. Dahan-dahan niyang iniabot ang kamay upang haplusin ang nakakunot niyang noo.“Lizzy, ipapangako ko, aalamin ko ang totoo. Kapag may gumawa ng isang bagay, siguradong may bakas itong iiwan… Hindi sila maaaring magtago nang ganito kahusay.”Naramdaman ni Lizzy ang init ng kanyang mga daliri, at sa bawat haplos ay tila nababawasan ang bigat sa kanyang dibdib.“Lysander, ikaw lang ang maaari kong pagkatiwalaan...”Sa unang pagkakataon, nadama ni Lizzy ang matinding panghihina. Gaano karaming lihim ang itinago ng isang taong kasama niyang lumaki sa iisang bubong? Hindi man lang niya kayang isipin. Ngunit ang kanyang ku
Nararamdaman pa rin ni Lizzy ang bigat ng sitwasyon, ngunit nanatili siyang matatag.Napasinghal si Liston, halatang hindi siya kumbinsido. “Mukhang hindi ka talaga titigil hangga’t hindi mo nakikita ang ebidensya sa harapan mo, ano? Sige, paano kung iharap ko mismo sa’yo ang surveillance video?”Diretsong tumingin si Liston kay Lizzy, puno ng paninisi ang kanyang tingin. “Klarong-klaro sa CCTV—ang nurse ay lumabas ng kwarto para kumuha ng mainit na tubig bandang 10:03. Hindi na siya bumalik. Ikaw lang ang huling taong pumasok. At ilang saglit lang matapos kang lumabas, saka nangyari ang trahedya. Sabihin mo, sino pa ang mas may motibo kundi ikaw? Akala ko dati na baliw na ako, pero hindi pala—mas masahol ka pa! Wala kang puso!”Alam ni Liston na kung lalabas ang katotohanan, maaaring hindi matanggap ni Madel ang relasyon nila ni Lianna. Kaya't balak sana niyang ipadala ang ina sa isang pribadong sanatorium sa ibang bansa. Pero hindi niya akalain na mauuna itong mamatay—at si Lizzy pa
Nararamdaman ni Lizzy na siya mismo ang sagot sa tanong na iyon. Siya lang naman ang tangi’t nag-iisang taong nagdala ng lahat ng poot at galit ni Madel sa mundo.Nakita ni Lysander ang mapait na pagtawa sa mga mata ni Lizzy, kaya lalo niyang hinigpitan ang yakap dito."Masyado ng malakas ang technology ngayon. Kahit pa akala nina Liston at ng iba pa niyang kapatid na sikreto nilang ginagawa ang lahat, hindi pa rin sila ligtas sa batas," aniya sa malamig ngunit tiyak na tinig.Mula sa pinakabagong impormasyon ng pulisya, nalaman nilang hindi na kinaya ni Lianna ang bigat ng sitwasyon at tuluyan nang nagsiwalat ng ilang mahahalagang detalye.Ngunit sa ngayon, hindi ito ang iniisip ni Lizzy.Nakatitig siya sa nakasarang pinto ng operating room, ramdam ang dumadagundong na unos sa kanyang kalooban. Isang mapait na ngiti ang lumabas sa kanyang mga labi."Lagi namang may mga taong iniisip na kaya nilang balewalain ang batas—mga taong akala mo’y makapangyarihan, na parang kayang baligtarin
Sa wakas ay nakarating na sa ospital si Lizzy, at ayon sa sinabi ni Liam, nakita niya si Madel sa kama ng ospital. Pinilit niyang hindi makaramdam ng kahit anong awa ngunit dahil isa pa rin siyang anak ni Madel, hindi niya magawa. Isang nurse lang ang kasama nito. Pagbukas ni Lizzy ng pinto, hirap na hirap si Madel sa pagsasalita. “Ikaw… paano mo nagawa pang pumunta rito?”Ito ang unang sinabi ni Madel kay Lizzy— Punong-puno ng pagdududa at pandidiri, tila isang tinik na tumusok sa puso ni Lizzy.Ngunit tumawa lang siya nang walang emosyon. “Kung hindi ako dumating, baka mamatay ka na lang dito sa ospital nang walang nag-aalala sa ’yo. Maniwala ka man o hindi.”Malungkot ang naging buhay ni Madel. Hindi lang niya napagkamalang hiyas ang isang simpleng bato, kundi ang pinaka-inaruga niyang si Lianna ay hindi naman pala niya tunay na anak...Sa apat na anak niya, ang pinaka-hindi niya pinansin noon ang siya ngayong nag-iisang pumunta upang tingnan siya.Ngunit hindi iyon sapat para ka
“Basta maniwala ka lang sa akin.” Napangiti nang bahagya si Lizzy.Simula nang pumunta siya sa ospital, may bumabagabag na sa kanya, pero sa kabila ng lahat, nanatili siyang kalmado sa anumang kinakaharap niya.Ang tanging nakaapekto sa kanya ay si Iris. Hindi niya inakala na sa ganitong sitwasyon, si Iris pa ang magbibigay sa kanya ng init ng loob.“Lizzy, matagal na tayong nagtutulungan o naglalaban sa negosyo, kaya alam ko ang kakayahan mo.” Mahinang ngumiti si Iris. “Narinig kong iniimbestigahan na ng pulisya ang magkapatid na iyon. Naniniwala akong hindi na magtatagal bago lumabas ang katotohanan. Gusto kong ipagpatuloy ang pakikipagtulungan sa Panyun sa mahabang panahon, kaya sana huwag mong sayangin ang tiwala ko.”Tumango si Lizzy. “Hindi ko sasayangin.”Pagkababa niya ng telepono, napansin niyang mas dumami ang mga tao sa paligid. Halata sa kanilang mga mata ang pag-asa."Ma'am Lizzy, itutuloy ng Hilario ang pakikipag-partner sa atin?" may nagtanong, puno ng tuwa. "Sabi ko na