ตลอดระยะเวลาที่ชญานิษฐ์นอนอยู่โรงพยาบาลสามคืนธีธวัชก็มาเยี่ยมหญิงสาวอยู่ทุกวันจนพยาบาลต่างพากันอิจฉาเพราะนอกจากความหล่อ ความรวยแล้วเขายังพ่วงด้วยความเอาใจใส่และความห่วงใยที่มีให้กับชญานิษฐ์อีกด้วย
วันนี้เป็นวันที่เธอจะต้องออกจากโรงพยาบาลเขาก็อาสาเป็นคนมารับเพราะณัฏฐพิมพ์มีนัดคุยงานกับเจ้าของผลิตภัณฑ์ที่อยากให้ชญานิษฐ์นำสินค้ามาขายในไลฟ์สด
“พี่ธีไม่เห็นต้องลำบากมารับเลยนะคะ เนเน่รอให้หวานคุยงานเสร็จแล้วค่อยมารับก็ได้”
“แล้วถ้าเกิดเพื่อนของเนเน่คุยงานเสร็จเย็นเลยล่ะ เนเน่ไม่เหงาอยู่ตรงนี้คนเดียวเหรอ”
“ไม่เหงาหรอกค่ะ เนเน่มีโทรศัพท์เป็นเพื่อน”
ระหว่างที่หญิงสาวนอนอยู่โรงพยาบาลก็เอาสินค้ามารีวิวและถ้ามีเวลาว่างก็มักจะตอบคอมเมนต์ของแฟนคลับ ตั้งแต่มีข่าวเรื่องที่เธอเป็นแฟนกับธีธวัชออกไปก็เหมือนตัวเองจะมีผู้ติดตามเพิ่มมากขึ้น
“คนเป็นแฟนกันก็ต้องมารับสิ”
“แต่เนเน่เกรงใจ ที่ผ่านมาพี่ธีก็มาเยี่ยมทุกวันเลย”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก เราเป็นแฟนกันนะ”
“แต่พี่ก็รู้ว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ”
“พี่ว่าเนเน่เลิกคิดแบบนี้ได้แล้วนะ เพราะถ้าเนเน่เองไม่เชื่อว่าเป็นแฟนพี่แล้วคนอื่นจะเชื่อได้ยังไงล่ะ ลืมเรื่องแกล้งเป็นแฟนไปก่อนตกลงไหม”
“ตกลงก็ได้ค่ะ ถ้างั้นคุณแฟนก็รีบพาเนเน่กลับคอนโดนะคะ เนเน่อยากกลับจะแย่แล้ว”
“ตกลงครับ”
เขาขับรถออกจากโรงพยาบาลและตรงไปยังคอนโดมิเนียมของชญานิษฐ์ที่อยู่ไม่ไกลมากเท่าไหร่
คอนโดของหญิงสาวเป็นคอนโดระดับกลางที่ผู้พักอาศัยส่วนใหญ่จะเป็นคนวัยทำงานห้องพักของเธอบนชั้นที่ 22 ภายในมีหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องน้ำมีห้องครัวและห้องรับแขกแม้พื้นที่จะไม่กว้างมากแต่ทุกอย่างก็จะได้อย่างลงตัว
“เนเน่พักที่นี่คนเดียวเหรอ พี่นึกว่าเนเน่จะพักที่เดียวกับหวาน”
“หวานพักอยู่กับครอบครัวค่ะ แต่ถ้าวันไหนมีรีวิวสินค้าหรือต้องไลฟ์สดขายของกันดึก หวานก็จะมาค้างที่นี่ ปกติเราจะไลฟ์สดขายของตรงนั้นไงคะ มันอาจจะดูรกไปหน่อยเพราะห้องนี้นี่แคบทุกอย่างก็เลยอัดกันอยู่ตรงนั้น” ชญานิษฐ์ชิไปมุมหนึ่งของห้องที่จัดไว้สำหรับการไลฟ์สดขายสินต้า
“แต่พี่ว่ามันดูน่ารักดีเหมือนกันนะ พี่ยังไม่เคยดูเนเน่ไลฟ์สดขายสินค้าเลย”
“คืนนี้เนแน่กับหวานจะไลฟ์สดขายลิปสติกค่ะ เราเพิ่งรับสินค้ามาถ้าพี่อยากรู้ว่าเราขายของกันยังไงก็ลองเปิดดูนะคะ น่าจะเป็นช่วงเวลาสามทุ่มถึงสามทุ่มครึ่งค่ะ”
“ไลฟ์สดขายสินค้าแบบนี้เราต้องซื้อสินค้ามาก่อนไหม”
“ไม่หรอกค่ะเราดิวกับทางบริษัทที่เขาจำหน่ายได้ยอดเท่าไหร่ฝ่ายนั้นก็จะเป็นคนจัดส่งให้เรา”
“ปกติคนอื่นเขาก็ทำกันแบบนี้เหรอ”
“ส่วนใหญ่เขาก็อาจจะเอาสินค้ามาสต๊อกและแพ็กของส่งของกันเองค่ะแต่หวานกับเนเน่ทำกันสองคนไม่ไหวค่ะ ก็เลยเลือกรับเฉพาะสินค้าที่เขามีบริการแพ็กแล้วส่งให้เราก็แค่ส่งยอดและที่อยู่ให้เขาจากนั้นเขาก็จะจัดการแพ็กสินค้าทั้งหมดส่งให้เราเอง”
“แบบนี้จะไม่กลัวเขาโกงไม่เหรอ”
“เรารับสินค้าเข้ามาบ่อยแล้วก็เลยค่อนข้างจะไว้ใจ แล้วเราก็จะบอกในไลฟ์ว่าบริษัทจะเป็นคนส่งของถ้าหากคนที่ไม่ได้สินค้าเขาก็จะทำกับบริษัทไม่ได้ตามที่เนเน่”
“พี่อาจจะถามเรื่องนี้บ่อยหน่อยนะเพราะพี่ไม่มีความรู้เรื่องนี้เลย เนเน่รำคาญหรือเปล่า”
“ไม่หรอกค่ะพี่อยากรู้อะไรก็ถามมาได้เลยค่ะ”
“ถ้างั้นพี่จะถามอีกเรื่อง”
“ถามอะไรคะ”
“วันเกิดที่จะถึงนี้อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด”
“มีใครเขาถามกันตรงๆล่ะคะ”
“ก็เนเน่บอกพี่เองว่าอยากรู้อะไรก็ให้ถาม”
“จริงๆ ก็มีหลายอย่างที่อยากได้ค่ะ แต่คิดว่าเก็บเงินซื้อเองน่าจะดีกว่า แล้ววันนั้นพี่ก็ต้องไปเนเน่ด้วย แค่นี้ก็รู้สึกเกรงใจมากๆ แล้วค่ะพี่ธีไม่ต้องให้ของขวัญเลย”
“เนเน่ถ่ายเสร็จกี่โมง”
“ถ้าตามกำหนดก็น่าจะสองทุ่มค่ะ”
“พี่ไปรอนะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ บางครั้งงานก็เลิกช้ากว่าปกติเอาว่าเป็นถ้าเนเน่ถ่ายเสร็จแล้วจะโทรบอกพี่ดีไหม พี่จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปนั่งรอ” ชญานิษฐ์รู้สึกเกรงใจมากๆ เพราะบางครั้งงานของเธอก็เสร็จไม่ตรงเวลา การจะให้ผู้บริหารไปนั่งรอก็น่าจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์
“แล้วถ้าพี่บอกว่าพี่เต็มใจไปนั่งรอล่ะ”
“ก็แล้วแต่พี่ธีเลยค่ะ แต่พี่จะเบื่อไหมเพราะมันจะมีแต่ผู้หญิงนะคะ”
“ไม่เป็นไรหรอก บางทีการไปนั่งรอเนเน่มันอาจจะทำให้คนอื่นเห็นเยอะขึ้น แล้วมันก็เป็นประโยชน์กับเราสองคน”
“ถ้างั้นก็ตามใจพี่ธีเลยค่ะ แต่ตอนนี้เนเน่ว่าพี่ธีน่าจะกลับได้แล้วนะคะ”
“ทำไมจะต้องรีบไล่กลับเลยล่ะ มีอะไรหรือเปล่า”
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เกรงใจพี่นิดหน่อยนี่มันก็เย็นมากแล้ว”
“นั่นสินะมันเย็นมากแล้ว เย็นนี้เนเน่จะกินอะไรล่ะให้พี่ซื้อมาให้มั้ย”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะเดี๋ยวลงไปกินเองก็ได้”
“แต่แผลยังไม่หายดีนะ”
“มันไม่เจ็บแล้วค่ะ หมอก็บอกว่าแผลแห้งดีแล้ว แค่อย่าพึ่งลงน้ำหนักมากแค่นั้นเอง”
“ถ้ายังงั้นเราสั่งอาหารขึ้นมากินที่นี่ดีไหมล่ะ”
“ก็ได้ค่ะพี่ธีอยากกินอะไรเดี๋ยวเนเน่สั่งร้านใกล้ๆ แถวนี้ให้เขามีบริการส่งด้วย”
“ปกติแล้วเนเน่ชอบกินอะไรล่ะ”
“ก็อาหารตามสั่งทั่วไปค่ะ”
“อยากลองกินอาหารของโรงแรมไหม เดี๋ยวพี่สั่งให้เขาเอามาส่งที่นี่”
“ไม่ดีกว่าค่ะ”
“ทำไมล่ะ”
“เนเน่เกรงใจ”
“เกรงใจอีกแล้วพี่ว่าเลิกพูดคำนี่เถอะถ้าพี่ได้ยินอีกพี่จะปรับเงินนะ”
“ไม่พูดก็ได้ค่ะ”
“แล้วอยากกินอะไรล่ะ”
“พี่ธีคะ ถ้าเนเน่สั่งอาหารของโรงแรมมากินที่นี่มันคงไม่อร่อยเท่าไหร่ บรรยากาศมันไม่ได้ค่ะ เอาไว้เนเน่หายดีก่อนนะคะ เนเน่จะขอไปใช้บริการร้านอาหารที่โรงแรมของพี่ดีไหม”
“ดีเลยแล้วอย่าลืมทำรีวิวให้พี่ด้วยล่ะ”
“พี่ธีนี้นึกถึงแต่ผลประโยชน์เป็นหลักเลยนะคะ เนเน่ชักไม่แน่ใจแล้วว่าที่จ้างให้เนเน่เป็นแฟนเพื่ออยากจะกลบข่าวเรื่องอุบัติเหตุหรืออยากจะประชาสัมพันธ์โรงแรมของตัวเองกันแน่”
“เนเน่รู้ทันพี่แบบนี้แล้วก็ไม่สนุกเลยสิ” เขาพูดแล้วหัวเราะมันทำให้หญิงสาวมองแล้วยิ้มตามไปด้วย
“ตกลงกินอะไรคะ เนเน่ว่าจะสั่งกะเพราหมูกรอบไข่ดาวค่ะ พี่ธีเอาด้วยไหม”
“ทำไมต้องทำเสียงกระซิบแบบนั้นเลยล่ะ”
“ลืมไปค่ะ นึกว่าหวานอยู่แถวนี้”
“ถ้าหวานอยู่แถวนี้มันจะเป็นอะไรล่ะ”
“ก็หวานไม่ค่อยให้เนเน่กินหมูกรอบค่ะ กินแล้วมันอ้วน และเนเน่ก็ขี้เกียจออกกำลังกาย แต่ตอนนี้หวานไม่อยู่ขอทำตามใจตัวเองก็แล้วกันพี่ธีกินอะไรดีคะ”
“พี่ขอเป็นคะน้าหมูกรอบก็แล้วกัน”
“พี่ธีเอาไข่เจียวกับต้มจืดเพิ่มเลยดีไหม เนเน่จะได้ยกเลิกไข่ดาวของตัวเอง”
“ได้ครับ”
เมื่อได้รายการอาหารแล้วญานิษฐ์ก็โทรศัพท์ไปสั่ง ไม่นานอาหารก็มาส่งและธีธวัชเป็นคนลงไปเอาที่ชั้นล่าง
เขานั่งทานอาหารกับเธอจนอิ่มก็ขอตัวกลับเพราะอยากให้หญิงสาวได้มีเวลาพัก
วันเกิดครบรอบ 25 ปีของชญานิษฐ์ในปีนี้พิเศษกว่าทุกปีเพราะธีธวัชมารับเธอไปทำบุญที่วัดตั้งแต่เช้าจากนั้นก็พาเธอไปทานอาหารและพามาส่งที่สตูดิโอแห่งหนึ่งซึ่งวันนี้หญิงสาวมีนัดถ่ายแบบและสัมภาษณ์ให้กับเพจดังเพจหนึ่งร่วมกับอินฟลูเอนเซอร์อีกเกือบ 20 คน“ตอนเย็นพี่มารับนะเนเน่”“ได้ค่ะ พี่ธีตั้งใจทำงานนะคะ ถ้าเนเน่ทำงานเสร็จก่อนเวลานัดเนเน่จะโทรบอกหญิงสาวบอกกับแฟนกำมะลอจากนั้นก็เดินเข้ามาในสตูดิโอซึ่งตอนนี้มีเพื่อนของเธอเขามารออยู่แล้วหลายคน“เนเน่ทางนี้” ณัฏฐพิมพ์ โบกมือให้เพื่อนรักหญิงสาวมาถึงก่อนหน้าชญานิษฐ์ได้ไม่นานเธอต้องมาคุยกับรายละเอียดในหัวข้อที่ชญานิษฐ์จะต้องให้สัมภาษณ์ซึ่งบทสัมภาษณ์ของหญิงสาวต่างจากอินฟลูเอนเซอร์คนอื่นเพราะมีเรื่องที่กำลังเป็นประเด็นอยู่ตอนนี้เข้ามาด้วย“มาถึงนานหรือยังหวาน”“ได้สักพักแล้ว เนเน่ล่ะคุณธีมาส่งใช่ไหม”“เขามาส่งแล้วก็กลับไปทำงานแล้วล่ะ”“ตกลงตอนเย็นเขาจะมารับเนเน่ได้ใช่ไหม”“อือ เขาจะมารับเนเน่หวานไม่ต้องห่วงหรอกนะ”“จะไม่ห่วงได้ยังไงล่ะ วันนี้มีคนมาเยอะแยะเลยเมื่อกี้มีแต่คนถามว่าเมื่อไหร่เนเน่จะมาพวกเขาอยากรู้ว่าเนเน่คบกับคุณธีจริงไหม”“แล้วหวานตอบพวกเ
ธีธวัชและชญานิษฐ์คบกันอย่างเปิดเผยและมักมีภาพของทั้งสองไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทำให้ตอนนี้ทุกคนเชื่ออย่างสนิทใจว่าทั้งสองเป็นแฟนกันจริงๆ และดูเหมือนว่ามันจะเป็นผลดีกับโรงแรมของเขาเอามากๆ ยอดกดไลท์ยอดติดตามในเพจหลักของโรงแรมเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดซึ่งธีธวัชคิดว่าน่าจะเป็นผลมาจากการที่เขากับชญานิษฐ์เปิดตัวว่ากำลังคบหากันเรื่องที่เขาจะพาหญิงสาวมาร่วมงานเปิดตัวของโรงแรมก็เลยเป็นที่น่าสนใจของบรรดาผู้บริหารที่อยากจะเจอแฟนของรองประธานคนนี้ชญานิษฐ์เดินทางมาถึงโรงแรมพร้อมกับณัฏฐพิมพ์ ธีธวัชและหิรัญก็รีบพาเธอมาแนะนำให้บิดามารดาของชายหนุ่มรวมถึงผู้บริหารคนอื่นรู้จัก วันนี้ชญานิษฐ์แต่งตัวด้วยชุดเดรสยาวคลุมเข่าสีครีมทำให้ดูสวยหวานและเวลายืนข้างกับธีธวัชก็ทำให้หญิงสาวดูโดดเด่นมากๆเมื่อพิธีเปิดอย่างเป็นทางการจบลงแล้วชญานิษฐ์ ก็ปลีกตัวออกมาชมบริเวณโรงแรมซึ่งตอนนี้ทุกอย่างพร้อมที่จะเปิดใช้งานแล้ว ก่อนหน้านี้หนึ่งอาทิตย์หญิงสาวเข้ามาทำรีวิวโรงแรมแห่งนี้เธอรีวิวห้องพักแต่ละแบบรวมถึงร้านอาหารต่างๆ อย่างละเอียดแต่คลิปรีวิวทั้งหมดยังไม่ถูกเผยแพร่ หญิงสาวจะรอให้งานเปิดตัวของโรงแรมผ่านไปก่อนจากนั้นก็จะทยอย
“ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้วที่ธีธวัชและชญานิษฐ์ให้ข่าวว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกันชายหนุ่มปฏิบัติกับเธอเหมือนกับเป็นคู่รักจริงๆ มันทำให้หญิงสาวเริ่มมีใจให้กับเขามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็พยายามจะห้ามความรู้สึกของตัวเองเพราะรู้ดีว่าทุกอย่างที่ชายหนุ่มทำนั้นก็เพราะข้อตกลงซึ่งตอนนี้มันก็เหลือเวลาอีกเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้นที่หญิงสาวจะอยู่ในสถานะแฟนของผู้บริหารหนุ่มตามที่ตกลงกันไว้ทั้งสองยังไม่ได้คุยกันถึงเหตุผลของการเลิกเพราะต่างฝ่ายต่างก็ยังไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นธีธวัชยอมรับกับบิดามารดาว่าเขารู้สึกดีๆ กับชญานิษฐ์และอยากจะลองคบหากับเธอจริงๆแต่มารดาของของเขาก็บอกว่ารอให้ครบสามเดือนก่อนถ้าหากถึงวันนั้นชายหนุ่มยังรู้สึกแบบนี้กับเธอคุณศรีประภาก็จะยอมให้ธีธวัชคบกับชญานิษฐ์การคบกันของธีธวัชและอินฟลูเอนเซอร์สาวไม่มีเรื่องบนเตียงเข้ามาเกี่ยวข้องถึงแม้ชายหนุ่มจะมีความต้องการมากขนาดไหนเขาก็ยอมที่จะช่วยตัวเองและระหว่างนี้เขาก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลยเป็นครั้งแรกที่ธีธวัชอดทนได้นานขนาดนี้ความสุขที่เขาได้อยู่ใกล้กับชญานิษฐ์มันต่างจากความสุขที่ได้รับบนเตียงและเขาก็รู้สึกว่ามันเป็นความสุขที่เกิดขึ้นภายในหัวใจไม่ใช
“ธีแอบมาคุยโทรศัพท์อยู่ตรงนี้นี่เอง”“อ้าวริสามางานนี้ด้วยเหรอ” ธีธวัชถามด้วยความแปลกใจเพราะเมื่อครู่เขาไม่ทันได้สังเกตว่าหญิงสาวมาร่วมงานด้วยหรือเปล่า“ก็เจ้าสาวเป็นรุ่นน้องของริสานี่คะ ริสาก็ต้องมาร่วมงานอยู่แล้ว แล้วธีล่ะเป็นไงบ้าง สบายดีไหมไม่ได้เจอกันนานเลย”“ผมสบายดีริสาล่ะ”“ริสาสบายดีค่ะ ตอนนี้ริสากำลังจะย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยแล้วนะคะ”“เหรอครับ”“ดูเหมือนธีไม่ดีใจเลยนะที่ริสาจะกลับมาอยู่เมืองไทย”“แล้วทำไมผมจะต้องดีใจด้วยล่ะริสา”“นั่นสินะตอนนี้ธีมีแฟนแล้ว ธีก็คงลืมเรื่องระหว่างเราไปจนหมด”“มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ เราเลิกกันไปนานมากๆ แล้วนะ ริสาเองก็แต่งงานไปมีครอบครัว ผมไม่เข้าใจว่าริสาจะพูดถึงเรื่องเก่าทำไม”“ใช่ค่ะริสาแต่งงานไปมีครอบครัวแล้วจริงๆ แต่ตอนนี้ริสากับเขาเลิกกันแล้ว ริสาเลยคิดว่าจะกลับมาทำงานที่เมืองไทยค่ะ ที่โรงแรมของธีมีตำแหน่งงานให้ริสาทำไหมคะ”“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ”“จะเป็นอะไรไหมถ้าริสาขอเข้าไปทำงานกับธีที่โรงแรมด้วย”“ผมว่าคงไม่ดีเท่าไหร่นะ”“ทำไมธีรีบปฏิเสธแบบนั้นล่ะ ถึงแม้เราจะเลิกไปนานแล้วแต่เราก็เป็นเพื่อนกันได้นะ”“ผมไม่คิดแบบนั้นครับคน
“ตกลงเนเน่จะให้พี่ช่วยใช่ไหมครับ” ธีธวัชถามซ้ำ“ค่ะพี่ธีพี่ช่วยเนเน่ะคะ เนเน่ไม่ไหวแล้ว” เสียงนั้นฟังดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิด ธีธวัชรู้ว่าตอนนี้ฤทธิ์ยาที่เธอทานเข้าไปน่าจะพุ่งขึ้งสูงอย่างสุดขีดส่วนตัวเขาเองถึงแม้ไม่ได้กินยาเข้าไปแต่ร่างกายที่เกือบจะเปลือยของขญานิษฐ์ก็ทำให้ความต้องการของเขากำลังพุ่งขึ้นสูงเช่นกัน“ให้พี่ช่วยถอดนะ”ชายหนุ่มดึงเสื้อคลุมอาบน้ำออกแล้วผลักให้หญิงสาวนอนราบไปบนเตียงกว้างก่อนที่ตัวเองจะคร่อมทับไปริมฝีปากหยักได้รูปก้มลมชิมริมฝีปากสีสวยมันอ่อนนุ่มและหวานมากกว่าที่เขาเคยจินตนาการถึงเขาบดจูบลงไปบนเรียวปากบาง ขบเม้มเบาๆ ก่อนจะสอดปลายลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปาก ลิ้นเล็กพยายามหดหนีแต่ก็ไม่อาจหลีกได้พ้นริมฝีปากร้อนบดเบียดกวาดต้อนความหวานจนหญิงสาวครางประท้วงเพราะรู้สึกว่ากำลังจะขาดอากาศ ทำให้เขาต้องผละออกแล้วลากปลายลิ้นมาตามซอกคอหอมกรุ่น มือใหญ่ก็ลากไปตามผิวเนียนนุ่ม เขารู้สึกว่าผิวกายของหญิงสาวมันร้อนกว่าคนปกติหลายเท่า“พี่ลูบแบบนี้ดีไหมเนเน่”“ดีแต่มันยังร้อนพี่ธีขาช่วยเนเน่นะคะ”เสียงใสอ้อนวอนเพราะรู้สึกว่าร่างกายของตนเองกำลังร้อนเป็นไฟ“อื้อ...พี่ธี”ชญานิษฐ์สะ
ธีธวัชประกบปากร้อนแลกลิ้นเป็นพัลวัน สะโพกหนาเคลื่อนเข้าออกอย่างไม่รู้เหนื่อย เมื่อรู้สึกถึงแรงบีบรัดถี่ขึ้นชายหนุ่มก็ขยับรัวเร็ว“พี่ธีขา...ไม่ไหว เนเน่จะไม่ไหวแล้ว พี่ธีอ๊ะพี่ธี อื้อ...กรี๊ดดด”หญิงสาวกรีดร้องลั่นห้องพร้อมกับร่างกายที่เกร็งกระตุกจนชายหนุ่มต้องกอดแน่นขึ้น ร่างกายเธอสั่นสะท้านโพรงถ้ำขมิบตอดรัดแรง ลมหายใจเธอหอบเหนื่อยเมื่อพบกับความสุขสมแบบนี้ครั้งแรกในชีวิต“มันดีไหมเนน่ ชอบหรือเปล่า”“พี่ธี มันดีมาก ดีที่สุด”คำตอบที่ออกมาจากคนที่เพิ่งไปถึงขอบสวรรค์ทำให้ชายหนุ่มยิ้มกว้างเพราะตอนนี้เขาเห็นแล้วว่าหญิงสาวนั้นมีความสุขมากแค่ไหนเมื่อหญิงสาวคลายอาการตอดรัดแล้วธีธวัชก็เริ่มขยับสะโพกเข้าออกอีกครั้ง ร่างกายของเขาปวดหนึบจากแรงตอดรัดที่โอบล้อมบนแท่งร้อน ชายหนุ่มจับขาข้างหนึ่งของเธอพาดบนบ่าส่วนอีกข้างก็ดันออกขนานไปกับที่นอนนุ่มเพื่อให้ตนเองได้เขาไปกายสาวอย่างแนบชิดที่สุดจน จากนั้นเขาก็กระแทกตัวตนเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งให้คนไร้ประสบการณ์ครางกระเส่าเพราะความเสียวขึ้นมาอีกครั้ง“พี่ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน เนเน่ทำให้พี่เสียวมาก”“พี่ธี เนเน่ก็เสียวอีกแล้ว”“เ
เสียงฟ้าลองและเสียงฝนตกทำให้ชญานิษฐ์สะดุ้งตื่นในเวลาสายของวันเสาร์“ตกใจเหรอเนเน่” เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหูทำให้ชญานิษฐ์ตกใจมากกว่าเสียงฟ้าร้องเมื่อครู่ หญิงสาวรีบหันไปมองและขยับหนี“พี่ธี....”“ก็พี่น่ะ สิทำไมเนเน่ต้องทำท่าทางตกใจแบบนั้น”“คือเนเน่...”หญิงสาวไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาเพราะตอนนี้ทุกอย่างระหว่างเธอและเขามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว“พี่ธีทำไมยังไม่กลับห้องของตัวเองอีกคะ” หญิงสาวถามแต่ไม่กล้าเงยหน้ามองเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันทำให้เธอรู้สึกอายมาก“มันยังเช้าอยู่เลยพี่จะรีบกลับไปทำไมล่ะ”“แต่....”“พี่นอนต่ออีกหน่อยได้ไหมยังไม่อยากลุกไปไหนเลย”“ที่ธีคะเนเน่ว่าพี่ธีกลับไปนอนห้องของตัวเองดีกว่าไหม”“ทำไมล่ะ”“เนเน่อยากขอเวลาอยู่คนเดียวได้ไหมคะ”“พี่ว่าเราต้องคุยกันนะ หันหน้ามาคุยพี่ก่อนได้ไหมมั้ย”“เนเน่ยังไม่ได้แปรงฟันเลย”“พี่ก็ยังไม่ได้แปรงฟันเหมือนกัน หันมาคุยกันก่อนนะพี่อยากคุยเรื่องของเรา”“พี่ธีคะ เนเน่รู้ว่าเรื่องเมื่อคืนพี่ธีไม่ได้ตั้งใจ พี่ก็แค่อยากจะช่วยเนเน่”“เนเน่คิดว่าที่พี่ทำแบบนั้นเพราะอยากจะช่วยเนเน่อย่างเดียวเหรอ”“พี่ธีหมายความว่ายังไง” หญิงสาวรี
ชญานิษฐ์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ชายหนุ่มเดินออกจากห้องไปแล้วเธอรู้ว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมันเป็นเหตุสุดวิสัยเอามากๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าผู้หญิงคนนั้นเอาเครื่องดื่มมาให้เธอดื่มทำไมอีกทั้งผู้ชายที่พาเธอมาส่งที่ห้องก็ทำท่าทางเหมือนจะลวนลามเธอแต่พอมาถึงห้องเขาก็เกิดเปลี่ยนใจชญานิษฐ์ไม่กล้าเล่าเรื่องนี้ให้ธีธวัชฟังเพราะกลัวว่าเขาจะผิดใจกับเพื่อนอีกอย่างเธอก็ไม่ได้ถูกผู้ชายคนนั้นล่วงเกินความสัมพันธ์ระหว่างเธอและธีธวัชมันเกิดจากความไม่ตั้งใจแต่มันกลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของชญานิษฐ์เธอมีความสุขมากอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อนหญิงสาวไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่ดูอบอุ่นอย่างธีธวัชเวลาอยู่บนเตียงเขาจะทำให้เธอมีความสุขจนแทบขาดใจทุกครั้ง ไม่รู้ว่าจากนี้ระหว่างเธอเลยเขามันจะเป็นยังไงต่อ แต่ชญานิษฐ์ก็อยากจะใช้เวลาที่เหลือไม่ถึงหนึ่งเดือนอยู่กับเขาอย่างมีความสุขถ้าถามว่าเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไหมชญานิษฐ์ยอมรับว่าตัวเองเสียใจมากเพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ได้เกิดมาจากความรักแต่มันก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ หญิงสาวคิดว่าเรื่องนี้จะต้องเก็บเป็นความลับแม้กระทั่งเพื่อนสนิทอย่างณัฏฐพิมพ์เธอก็จะไม่บอกชญานิษฐ
งานแต่งงานของนักธุรกิจหนุ่มกับอินฟลูเอนเซอร์สาว ผ่านไปได้เกือบสองอาทิตย์แล้วชญานิษฐ์รู้สึกว่าสามีของตนเองแปลกไปเขากับเธอนอนด้วยกันครั้งสุดท้ายในคืนเข้าหอ หลังจากนั้นก็ผ่านมาสองอาทิตย์แต่ธีธวัชก็ไม่แตะต้องตัวเธอเลย เขาเลิกงานกลับมาก็อาบน้ำและนั่งทำงานต่อจนกระทั่งดึก จากนั้นก็เข้ามานอน ซึ่งต่างจากก่อนแต่งงานที่เขากับเธอมักจะมีอะไรด้วยกันทุกคืนชญานิษฐ์รู้สึกเป็นกังวลมาก แต่หญิงสาวก็ไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเธอจึงได้แต่เก็บความน้อยใจไว้คนเดียว เพราะเป็นผู้หญิงการจะพูดเรื่องบนเตียงออกไปมันก็ดูน่าอายถึงแม้ว่าจะแต่งงานกันแล้วก็ตามชญานิษฐ์อดคิดไม่ได้ว่าที่ธีธวัชเปลี่ยนไปเพราะเขาอาจจะมีผู้หญิงคนอื่นหญิงสาวตัดสินใจแล้วคืนนี้จะต้องคุยกับสามีให้รู้เรื่องธีธวัชเลิกงานกลับมาในเวลาหกโมงเย็นจากนั้นทั้งสองก็นั่งรับประทานอาหารค่ำด้วยกันเหมือนปกติเมื่ออาบน้ำแล้วเขาก็เดินเข้าห้องทำงานไปเหมือนอย่างเคย ชญานิษฐ์มองตามแผ่นหลังของเขาด้วยน้ำตาคลอ ไม่คิดเลยว่าเวลาแค่นี้จะทำให้คนรักเปลี่ยนไปหญิงสาวจมอยู่กับความคิดของตนเองอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหาคนรักในห้องทำงานเพราะไม่อยากจะเก็บความรู้สึกแบบนี้
เย็นวันต่อมาธีธวัชก็พาชญานิษฐ์ไปยังบ้านของตนเองอีกครั้งเพื่อคุยกับบิดามารดาเรื่องกำหนดการแต่งงานหลังจากรับประทานอาหารค่ำแล้วทุกคนก็มารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น“ตกลงว่าชินแสให้ฤกษ์มาตอนไหนครับแม่” ธีธวัชถามมารดาเพราะตอนนี้เขาอยากจะแต่งงานและสร้างครอบครัวกับชญานิษฐ์มากๆ“ใจร้อนจังเลยนะธี”“แม่ครับบอกผมมาเถอะ”“ชินแสให้มาฤกษ์มาปลายเดือนหน้าน่ะ” คุณเมธีตอบลูกชายเพราะถ้ารอให้มารดาของชายหนุ่มเป็นคนตอบก็คงจะลีลาและไม่ยอมพูดออกสักที“จริงเหรอครับพ่อ”“จริงสิ เนเน่กับธีมีเวลาเตรียมตัวประมาณเดือนครึ่ง พ่อว่าเวลาขนาดนี้คงเตรียมตัวกันได้แบบสบายๆ นะ” เขาถามลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้“ไม่มีปัญหาครับพ่อ”“แล้วเนเน่ล่ะคิดว่าตัวเองเตรียมตัวทันไหม” คุณเมธีหันมาถามชญานิษฐ์บ้าง“น่าจะทันค่ะ งานแต่งงานของเราไม่ได้จัดใหญ่โตใช่ไหมคะคุณพ่อ”“ผิดแล้วเนเน่งานนี้ต้องเป็นงานใหญ่ทุกคนจะต้องพูดถึงไปอีกนานเลยล่ะ” คุณศรีประภาบอกกับว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มผ่อนคลายกว่าเมื่อวานมาก“เนเน่กลัวว่ามันจะเป็นการสิ้นเปลืองเกินไปนะคะคุณแม่”“มันจะสิ้นเปลืองกันแค่ไหนเชียว แม่อนุญาตให้เราสองคนแต่งงานกันแล้วเพราะฉะนั้นเรื่
หลังจากขอชญานิษฐ์แต่งงานโดยมีพยานเป็นแฟนคลับในโลกโซเชียลของหญิงสาวแล้วธีธวัชก็พาเธอไปที่บ้านของตนเองเพื่อแจ้งข่าวเรื่องนี้ให้กับบิดามารดาทราบ บิดาของเขาไม่แปลกใจเท่าไหร่เพราะรู้ว่าลูกชายนั้นรักและจริงจังกับผู้หญิงคนนี้มาก ส่วนมารดาของเขาไม่ค่อยจะพอใจมากนักเนื่องจากคาดหวังว่าลูกสะใภ้ของตนนั้นคือกวินตราลูกสาวเจ้าของโรงแรมที่ธีธวัชช่วยไปสอนงาน“ไม่เร็วไปหน่อยเหรอลูก” คุณศรีประภาถามลูกชายด้วยสีหน้าบึ้งตึง“ไม่หรอกครับแม่ แม่ก็เคยบอกผมว่าอยากอุ้มหลานนี่ครับ” เขารู้ว่ามารดากำลังประวิงเวลาและอาจจะกำลังคิดวางแผนอะไรสักอย่างเพื่อให้เขากับชญานิษฐ์เลิกล้มงานแต่ง แต่ธีธวัชไม่อยากจะรออีกต่อไปแล้วเพราะสำหรับเขาชญานิษฐ์คือคำตอบสุดท้ายถ้าไม่ใช่เธอเขาก็ไม่มีทางจะแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนอย่างเด็ดขาด“มันก็ถูกที่แม่อยากจะอุ้มหลาน แต่การจะแต่งงานทั้งทีมันก็ต้องดูฤกษ์ดูยามที่เหมาะสมนะ พรุ่งนี้แม่จะไปดูฤกษ์กับชินแสให้ก็แล้วกันนะ เนเน่เอาวันเดือนปีเกิดของหนูให้แม่ด้วยนะ” เธอหันไปบอกว่าที่ลูกสะใภ้“ได้ค่ะแม่”“เรื่องฤกษ์ผมอยากได้ฤกษ์สะดวกครับแม่” เขาไม่เชื่อเรื่องนี้เท่าไหร่แต่ก็ไม่อยากจะขัดใจมารดามากไปกว่านี้
ตอนที่ 30เล่ห์รักท่านรอง (ตอนจบ)ผ่านมาสองสัปดาห์แล้วที่ชญานิษฐ์ไม่ได้ติดต่อกับธีธวัชอีกเลยหญิงสาวกำลังจะลืมเขาได้และกลับมาใช้ชีวิตตามปกติวันนี้เธอมีนัดรีวิวร้านอาหารเปิดใหม่แห่งหนึ่งบรรยากาศภายในร้านตกแต่งโทนอบอุ่นเหมือนกับการมารับประทานอาหารที่บ้านเพื่อนหลังจากรีวิวอาหารต่างๆ ครบแล้วชญานิษฐ์ก็เดินไปคุยกับเจ้าของร้านถึงรายละเอียดที่เธอจะลงในคลิปส่วนณัฏฐพิมพ์นั่งรอที่โต๊ะอาหารอยู่คนเดียว“คุณแน่ใจนะว่าจะทำอย่างนี้” ณัฏฐพิมพ์ถามธีธวัชที่ยืนแอบอยู่ในมุมหลับตาด้านหลังโต๊ะที่เธอนั่งอยู่“ก็คุณเป็นคนเสนอเองนี่แล้วทำไมตอนนี้จะไม่มั่นใจล่ะ”“ก็หวานกลัวเนเน่โกรธ”“แต่ผมว่าเขาไม่โกรธหรอกเพราะคุณเป็นเพื่อนที่เขารักมาก”“ฉันขอถามอะไรคุณธีอย่างหนึ่งสิ”“ถามมาเลย”“คุณธีจริงจังกับเพื่อนของหวานจริงๆ ใช่ไหม ไม่ใช่ว่าอยากจะทำเพราะเห็นว่าสนุก”“ไม่เลยผมจริงจังกับเนเน่มากๆ ผมรู้ใจตัวเองดีแต่คุณหายไปนานเกือบสามอาทิตย์เลยนะ”“ใช่ผมหายไปเพื่อไปเคลียร์ตัวเอง ผมรู้ว่ามันฟังดูไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไหร่ที่ผมต้องไปสอนงานรุ่นน้องแต่มันก็มีความจำเป็นจริงๆ เพราะครอบครัวของเราสองคนนั้นสนิทกันมากๆ และพ่อของเขาก็ป่วย
แม้จะเป็นคนบอกเลิกธีธวัชเองแต่ชญานิษฐ์กลับเสียใจมากๆเพราะหลังจากวันนั้นชายหนุ่มก็โทรศัพท์มาหาเธออีกเพียงแค่ครั้งเดียวพอเธอไม่รับสายเขาก็ไม่โทรมาอีกเลยแม้กระทั่งไลน์หรือข้อความก็ไม่มีมาสักนิด หญิงสาวก็เลยคิดว่าเขาคงจะทำตามที่เธอบอกคือไปจัดการเรื่องการสอนงานให้กับกวินตราให้เรียบร้อยแล้วค่อยกลับมาคุยกับเธอแต่มันเป็นความคิดที่ผิดมากๆ เพราะเวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์นอกจากเขาจะไม่ติดต่อมาหาเธอแล้วยังมีภาพข่าวที่ธีธวัชไปร่วมเปิดโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งเธอนะว่าน่าจะเป็นโรงแรมของคุณกวินตรารูปที่ทั้งสองยืนข้างกันขณะที่หญิงสาวเป็นคนตัดริบบิ้นมันดูเหมาะสมมากๆ ซึ่งมันแตกต่างกับตนเองโดยสิ้นเชิง ดูแล้วกวินตราน่าจะเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมกับธีธวัชมากที่สุดทั้งสถานะทางสังคมทั้งรูปร่างหน้าตารวมถึงกิจการที่ทั้งสองมีนั้นเหมาะสมกันมากภาพที่เขาถ่ายพร้อมกับกวินตราถูกโพสต์ลงโซเชียลโดยเพจเพจหนึ่งหญิงสาวอ่านหัวข้อข่าวแล้วรู้สึกจิตใจห่อเหี่ยว‘เมื่อผู้บริหารหนุ่มหล่อกับผู้บริหารสาวสวยยืนเคียงข้างกัน มันเป็นภาพที่สวยงามและลงตัวจริงๆ น่าสงสารอินฟลูเอนเซอร์สาวคนนั้นน่ะจู่ๆ ก็อกหักโดยไม่รู้ตัว’ภายใต้ภาพนั้นมีคนเข้ามาแสดงคว
หญิงสาวยิ้มกว้างเมื่อมองลอดช่องเล็กๆ บริเวณประตูแล้วเห็นว่าตอนนี้คนที่ยืนอยู่หน้าห้องนั้นเป็นใคร เธอรีบเปิดประตูออกไปอย่างรวดเร็ว”“พี่ธี” สาวยิ้มกว้าง“คิดถึง” ชายหนุ่มกอดหญิงสาวแน่นด้วยความคิดถึง ตลอดทั้งสัปดาห์งานยุ่งมากๆ จนไม่มีเวลาให้กับชญานิษฐ์เลย เขาก็รู้สึกผิดมากๆ“พี่ธีมาทำไมดึกจังคะ”“พี่คิดถึงเนเน่” เขาเดินมานั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางเหนื่อยๆ“ทำไมสภาพพี่ธีเป็นแบบนี้ล่ะคะ” หญิงสาวมองใบหน้าที่ซูบและดวงตาคล้ำของเขาซึ่งปกติแล้วธีธวัชจะเป็นผู้ชายที่ดูแลตัวเองค่อนข้างดีเขาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองโทรมมากขนาดนี้มาก่อน“ช่วงนี้พี่ทำงานที่โรงแรมด้วยและก็ต้องสอนงานแฟร์ด้วยน่ะ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ พี่ขอโทษเนเน่อาทิตย์นี้เราไม่ได้เจอกันเลยและยังได้คุยโทรศัพท์กันแค่นิดเดียว”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะเนเน่เข้าใจว่าพี่ธีทำงานและยุ่งมากๆ แล้วกินอะไรมาหรือยังคะ”“พี่กินมาแล้วครับ”“พี่แค่แวะมาหาเนเน่หรือจะมาค้างคะ”“พี่ตั้งใจจะมาค้างกับเนเน่”“ถ้างั้นไปอาบน้ำนะเดี๋ยวเนเน่เตรียมชุดนอนให้” ชายหนุ่มเอาชุดนอนและชุดทำงานมาทิ้งไว้ที่นี่อยู่หลายชุดเผื่อเวลาที่มาพักจะได้ไม่ต้องขนมาทุกครั้งให้มันวุ่นวาย“เน
“วันนี้แปลกจังนะเนเน่” ณัฏฐพิมพ์พูดกับเพื่อนหลังจากไลฟ์ขายสินค้าเสร็จในเวลาสี่ทุ่ม“แปลกยังไงเหรอหวาน เนเน่ว่าทุกอย่างมันก็ปกตินะ ลูกค้าก็ยังอุดหนุนสินค้าเราหมดเร็วและดูเหมือนวันนี้จะขายได้มากกว่าอาทิตย์ก่อนด้วยนะ”“ก็มันแปลกตรงที่วันคุณธีไม่เข้ามาดูไลฟ์ของเนเน่น่ะสิ”“ช่วงนี้พี่ธีเขายุ่งๆ”“จะยุ่งอะไรล่ะเราไลฟ์เวลาสามทุ่มนะ มันก็น่าจะเป็นเวลาที่เขาเลิกงานแล้วไม่ใช่เหรอเขา”“เลิกงานแล้วแต่บางวันเขาก็ต้องไปทานข้าวและสอนงานคุณแฟร์”“คุณแฟร์นี่ใครเหรอ”“เห็นว่าเป็นรุ่นน้องที่เคยเรียนด้วยกันที่ต่างประเทศครอบครัวของเขากับครอบครัวของพี่ธีสนิทกันน่ะ”“แล้วทำไมคุณธีจะต้องไปทานข้าวกับคุณแฟร์ล่ะ”“เขามาให้พี่ธีสอนงานน่ะ เขาเป็นเจ้าของโรงแรมเหมือนกับพี่ธีแต่โรงแรมของเขาขนาดเล็กกว่า ช่วงนี้ทั้งสองคนดูสนิทสนมกันมากๆ”“ระหว่างเนเน่กับคุณธีไม่ได้มีปัญหาอะไรกันใช่ไหม”“ไม่หรอก”“แต่สีหน้าของเนเน่ดูไม่ดีเลยนะ ไม่อยากให้เขาสนิทกันใช่ไหมล่ะ”“เนเน่ที่ว่ามันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว เขาสองคนทำธุรกิจคล้ายๆ กันสนิทสนมไว้ก็ดีแม่พี่ธีก็ชอบผู้หญิงคนนี้มากๆ” ชญานิษฐ์สังเกตได้เพราะเธอรู้จักกับธีธวัชมาเกือบห้าเดือนแต่ไ
“ดีไหม ถูกใจหรือเปล่ามีความสุขไหม”“พี่ธี เนเน่มีความสุขมาก”ธีธวัชมองใบของชญานิษฐ์ที่แดงระเรื่อลมหายใจเธอยังหอบเหนื่อยเพราะเพิ่งเดินทางมาถึงสวรรค์แต่เขาก็ไม่อาจให้เธอได้หยุดพักเพราะตอนนี้โพรงอ่อนนุ่มกำลังบีบรัดความเป็นชายของเขาอย่างไม่ปรานีร่องสวาทของเธอทำให้เขาแทบคลั่ง“เปลี่ยนท่าหน่อยนะคนเก่งของพี่ พี่อยากขาลึกๆ”ชายหนุ่มกระซิบบอกความต้องการก่อนจะถอนแท่งร้อนออกจากโพรงคับแน่นแล้วจับหญิงสาวพลิกหันหน้าเข้าหาโซฟา รั้งสะโพกเธอให้ลอยเด่น ชญานิษฐ์จับพนักโซฟาแน่นในขณะที่เขาจับปลายแท่งร้อนลากไล้ขึ้นลงกลางกลีบอย่างปลุกเร้า“พี่ธีขา....อื้อ.....”“อยากให้พี่เข้าแล้วใช่ไหม”“พี่ธีขา....เข้ามานะคะ...เนเน่ต้องการพี่ธี”เสียงหวานที่ตอบมามันกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี“วันนี้เนเน่ของเร่าร้อนจัง พี่ชอบมากเลยนะรู้ไหม”เสียงแหบพร่าก้มลงกระซิบข้างหูเขาก้มลงจนแผ่นหลังขาวเนียนแนบชิดกับแผงอกแกร่ง ความร้อนจากกายของเขากระตุ้นให้เธอขยับสะโพกเข้าหาอย่างเชื้อเชิญ หญิงสาวลืมสิ้นความอายรู้แค่ร่างกายกำลังรอให้เขาเข้ามาเติมเต็ม“อ๊ะ! ….พี่ธี ลึกไปแล้ว”ชญานิษฐ์รู้สึกจุกแน่นเพราะเขากระแทกความใหญ่โตเข้าม
เมื่อมาถึงคอนโดแล้วธีธวัชก็ปลุกชญานิษฐ์และพาเธอมาบนห้องเขามีเรื่องต้องอธิบายให้เธอเข้าใจว่าบางที่เขาอาจจะต้องให้คำปรึกษากับกวินตราเรื่องงานบ้างและอยากให้เธอเข้าใจแต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นคุยเสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้นมาเสียก่อน“ครับแฟร์”แค่ได้ยินชื่อนั้นชญานิษฐ์ไม่พอใจขึ้นมาทันทีหญิงสาวเดินออกมาจากตรงนั้น เธอเข้าไปในห้องนอนและอาบน้ำก่อนจะเลือกชุดนอนตัวที่เซ็กซี่ที่สุดขึ้นมาสวมและเดินออกมายังห้องรับแขกซึ่งตอนนี้ธีธวัชยังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่บนโซฟาเธอไม่สนใจว่าเขาจะคุยอะไรกับกวินตราไม่สนใจว่าจะเป็นเรื่องสำคัญหรือเปล่าเพราะเวลาดึกขนาดนี้มันควรเป็นเวลาที่เขาและเธอจะใช้ร่วมกันหลังจากไม่ได้ใกล้ชิดกันมาตลอดทั้งสัปดาห์หญิงสาวเดินผ่านหน้าเขาก่อนจะยิ้มยั่วและนั่งคร่อมลงบนตักโดยไม่สนใจว่าชุดนอนของตัวเองมันจะร่นขึ้นมาสูงแค่ไหน มือเล็กของเธอนวดไปบนไหล่หนาก่อนจะค่อยๆ แกะกระดุมออกทีละเม็ดสะโพกกลมกลึงกดบดเบียดบริเวณหน้าตักท่าทางยั่วยวนของหญิงสาวทำให้เลือดในกายของชายหนุ่มเดือดพล่านมือที่ว่างของเขาจับสะโพกของเธอให้โยกคลึงบนตัวตนที่มันกำลังขยายตัวอยู่ในกางเกงผ้าหญิงสาวแกะกระดุมออกจนหมดทุกเม็ดแล