รติรสนั่งรถเมล์มาสามป้ายจากนั้นก็เดินเข้ามาในซอยประมาณร้อยเมตรก็ถึงร้านเบเกอรี่ของพี่สุรีย์พร“สวัสดีค่ะพี่สุ” หญิงสาวยกมือไหว้เจ้าของร้านที่กำลังจัดขนมอยู่ภายในร้าน“สวัสดีจ้ะโรส ร้านพี่หายากไหม”“ไม่เลยค่ะลงรถเมล์แล้วเดินต่อมาอีกนิดเดียว กิจการเป็นยังไงบ้างคะพี่สุ”“ก็เรื่อยๆ นะตอนนี้ลูกค้าเริ่มมีมากขึ้นพี่จ้างลูกน้องมาช่วยงานอีกสองคน”“ถ้าวันไหนโรสหยุดขอมาเป็นลูกมือพี่สุด้วยได้ไหมคะ โรสก็อยากจะทำขนมเป็นเหมือนกันค่ะ”“มาฝึกไว้ก็ดีเหมือนกันนะเผื่ออนาคตจะได้เปิดร้านแบบพี่”“เป็นเจ้านายตัวเองแบบนี้โรสว่ามันดีมากๆ เลย”“แต่พี่ว่าโรสอายุยังน้อยทำงานหาประสบการณ์ไปก่อนก็ได้เอาไว้อายุเยอะอย่างพี่ค่อยลาออกมาทำ ถึงตอนนั้นก็น่าจะไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินมาก”“ใช่ค่ะโรสก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”“อยากจะกินอะไรไหมล่ะ เลือกได้ตามสบายเลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะพี่สุโรสเกรงใจ”“จะต้องเกรงใจกันทำไมล่ะ โรสแวะมาหาพี่แบบนี้พี่ก็ดีใจมากๆ แล้ว โรสว่ามีเรื่องอะไรจะคุยกับพี่ เรื่องสำคัญเหรอ”“ใช่ค่ะมันสำคัญกับโรสมากจริงๆ”“เรื่องอะไรล่ะ ไปนั่งคุยมุมนู้นดีกว่านะ” สุรีย์พรพารติรสไปนั่งมุมในสุด ถึงแม้จะเป็นร้านเบเกอรี่เ
เรื่องที่ได้ยินจากคุณสุรีย์พรทำให้บอริสรู้สึกเครียดเป็นอย่างมาก เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าภรรยาใหม่ของบิดาที่ชื่ออรสาจะมีลูกสาวและตอนนี้ลูกสาวของเธอก็กำลังตามเธออยู่เขาไม่เคยรู้จักผู้หญิงที่ชื่ออรสามาก่อนจนกระทั่งบิดาพาเธอเข้าไปแนะนำให้รู้จักในฐานะภรรยาใหม่เมื่อสองปีก่อนบอริสอยากแน่ใจว่าผู้หญิงที่รติรสกำลังตามหาใช่คนเดียวกับภรรยาใหม่ของบิดาหรือเปล่าและคนที่จะให้คำตอบเรื่องนี้ได้ดีมากกว่าใครก็คือรติรสชายหนุ่มดูนาฬิกาและคิดว่าตอนนี้รติรสน่าจะกลับมาถึงห้องของเธอแล้ว เขาอยากจะเรียกเธอมาถามให้รู้เรื่องเพราะถ้าทั้งสองคนเป็นคนคนเดียวกันจริงๆ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่เขาจะต้องปิดบังเรื่องมารดาของเธอเขาหยิบโทรศัพท์และกดโทรออกเพื่อจะตามเธอมาถาม“สวัสดีค่ะบอส” หญิงสาวกดรับสายเมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือเจ้านายซึ่งเธอไม่ได้เจอเขามาเกือบสองวันแล้ว“กลับมาถึงห้องหรือยัง”“ถึงแล้วค่ะบอสมีอะไรหรือเปล่า”“ฉันมีเรื่องจะถามเธอสักหน่อย ขึ้นมาหาฉันที่ห้องได้ไหม”“เอาไว้ถามพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ วันนี้หมดเวลางานแล้วโรสอยากพักผ่อน” เพราะกลัวว่าการไปห้องของบอริสจะเกิดเหตุการณ์เหมือนเมื่อคืนวันศุกร์อีกรติรสเลยพยายามเล
“บอสคะตอนนี้ร่างกายของแม่สบายดีใช่ไหม”“น้าอรสาสบายดีเธออยากจะเห็นรูปปัจจุบันของแม่ไหมล่ะ”“บอสมีรูปของแม่เหรอคะ ขอโรสดูหน่อยได้ไหม” หญิงสาวรีบขยับเข้ามาใกล้เพราะอยากจะเห็นว่ามารดาของตนเองตอนนี้สบายดีอย่างที่เขาพูดหรือเปล่าบอริสหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาจากนั้นก็เปิดภาพถ่ายของครอบครัวครั้งล่าสุดที่นั่งทานอาหารด้วยกันในบ้านและภาพที่คุณอรสากำลังจัดแจกันดอกไม้ให้กับรติรสดู“แม่ของโรสยังสวยเหมือนเดิมเลย” หญิงสาวมองมารดาแล้วน้ำตาคลอสองปีที่ผ่านมาเธอคิดถึงผู้หญิงคนนี้มากและแอบน้อยใจอยู่หลายครั้งว่ามารดาทิ้งตนเองไป แต่เมื่อทราบว่าท่านประสบประติเหตุนะจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ก็รู้สึกสงสารและเห็นใจเป็นอย่างมากรติรสอยากไปหามารดาไปแสดงตัวว่าเป็นลูก แต่ฟังคำพูดของบอริสแล้วก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่เพราะกลัวตัวเองจะทำให้อาการของมารดาแย่ลง“บอสคะแม่โรสนิสัยเป็นยังไงบ้าง”“ทำไมถามแบบนั้นล่ะโรส เธอก็น่าจะรู้นี่ว่าแม่ตัวเองนิสัยเป็นยังไง”“ก็บอสบอกว่าแม่ความจำเสื่อม โรสก็อยากรู้ว่าจะมีแม่เปลี่ยนไปหรือเปล่า”“น้าอรสาเป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานอ่อนโยนมากๆ ตอนแรกฉันก็ไม่ชอบน้าอรสาหรอกนะ เพราะเธอเป็นต้นเหตุให้พ่อ
“อ๊ะ!”รติรสสะดุ้งเมื่อเขากดนวดเนินนุ่มด้านล่างผ่านชั้นในตัวบาง บอริสใช้ปลายนิ้วเกี่ยวมันออกจากเรียวขา เธอรีบเอามือปิดเพราะอายเกินกว่าจะให้เขาเห็นส่วนลับที่สุดของตนเอง“ฉันเคยเห็นเธอทั้งตัวแล้วนะโรสจะอายทำไม”“ก็คืนนั้นโรสเมา”“จริงสินะ เธอไม่ค่อยมีสติและอาจจจำไม่ได้ว่าเรามีความสุขมากแค่ไหน ฉันจะทบทวนให้เธอเองนะ”คำพูดของเขาทำให้เธออายมากขึ้นและพยายามจะขยับหนีแต่เขาก็รั้งสะโพกของเธอไว้แน่น“สวยนะโรส เธอสวยไปทั้งตัว”“บอริส...”“ฉันชอบเวลาที่เธอเรียกชื่อฉันนะโรส”บอริสกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นกุหลาบดอกงามตรงหน้า แต่ก่อนเขาไม่เคยสนใจมองเรือนร่างของผู้หญิง แต่รติรสทำให้เขาเปลี่ยนไป เขาอยากจะมองเธอให้ชัดทุกสัดส่วน บอริสรู้ว่าเธอสะอาดบริสุทธิ์และมีเขาเพียงคนเดียวที่จะได้เห็นความงามของเธอ“อ๊ะ! …อื้อ...”หญิงสาวอุทานเมื่อปลายลิ้นร้อนไล้ลงบนกลีบกุหลาบอย่างแผ่วเบา เรียวลิ้นตลัดปาดไล้ตวัดขึ้นลงกลางกลีบจนเสียงหวานครางไม่เป็นภาษา ยิ่งเห็นเธอดิ้นพล่านก็ยิงปลุกเร้า สองนิ้วแหวกส่วนกลางกลีบให้ลิ้นของตนได้สัมผัสกับยอดเกสรตวัดรัวเร็วจนรติรสครางสะท้านทุกสัมผัสที่เขามอบให้รติรสรับรู้ด้วยสติที่เต็มร้อย คว
ชายหนุ่มยังไม่ยอมถอดความเป็นชายออกจากร่างกายของหญิงสาวเพราะคืนนี้เขาใช้เวลากับเธออย่างเต็มที่หลังจากนอนเหงาคนเดียวถึงสองคืนบอริสเป็นคนเจ้าชู้และนอนกับผู้หญิงมามากมายจนนับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมไปถึงหัวใจเหมือนกับรติรสมาก่อนเลย เขาไม่รู้ว่าเพราะเธอสดใหม่สำหรับเขาหรือเพราะเขากำลังหลงเธอกันแน่รติรสทำให้เขารู้สึกดีและมีความสุข มากกว่าผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมาแม้กระทั่งซูซานที่เขานอนกับเธอนานกว่าใคร แต่ก็ไม่มีความสุขเท่านี้มาก่อน ซูชานเก่งเรื่องบนเตียงและทำให้เขามีความสุข แต่กับรติรสเขากลับเป็นฝ่ายอยากจะมอบความสุขให้เธอ และรู้สึกดีมากเวลาที่อยู่แนบชิดกับหญิงสาวแบบนี้ ใครจะคิดว่าคนเจ้าชู้อย่างเขาจะมาหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่ไร้ประสบการณ์บนเตียงอย่างรติรส“ทำไมเงียบไปล่ะโรส หรือเธอไม่มีความสุข”“โรสมีความสุขแล้วเมื่อไหร่คุณจะเอาน้องชายคุณออกจากตัวโรสสักทีล่ะคะ”“ทำไมต้องเอาออก ฉันเพิ่งปล่อยน้ำเดียวเองนะโรส”“แล้วมันต้องกี่น้ำ”“กับคนอื่นก็แค่ครั้งหรือสองครั้ง แต่กับเธอฉันมีเวลาให้ทั้งคืน”“หื่นเกินไปแล้วนะ”“ฉันหื่นแค่กับเธอนะโรส เธอก็รู้สึกดีไม่ใช่เหรอ”รติรสเถียงไม่ออกเพราะเธอก
การเจอกันในที่ทำงานครั้งแรกหลังจากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมันทำให้รติรสรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก แต่ดูเหมือนบอริสจะมาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ชายหนุ่มมาทำงานในเวลาปกติและเรียกเธอเข้าไปคุยงานโดยไม่ได้พูดถึงความสัมพันธ์หรือแสดงท่าทางให้เธอรู้สึกอึดอัดทำให้หญิงสาวรู้สึกสบายใจขึ้นมากและคิดว่าการทำงานร่วมกันคงไม่มีปัญหาอะไรบอริสทำงานจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเลิกงานชายหนุ่มก็เปิดประตูห้องออกมา เขายืนมองเลขาที่กำลังทำงานอย่างตั้งใจแล้วยิ้มถึงแม้ว่ารติรสเพิ่งเคยทำงานเป็นเลขาแต่หญิงสาวก็รับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองได้ดีมากๆ จนเขาไม่คิดจะหาคนที่จบมาทางด้านนี้โดยตรง“บอสมีอะไรจะใช้โรสหรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามเมื่อเห็นว่าเจ้านายมายืนอยู่หน้าโต๊ะของตัวเอง“ฉันจะออกไปข้างนอกและคงไม่กลับเข้ามาอีกแล้วถ้ามีธุระด่วนก็โทรเข้ามือถือนะ”“ได้ค่ะบอส”แต่บอริสยังไม่ทันจะเดินไปไหนเสียงหวานของคุณมินนี่ก็ทักทายเข้ามาแต่ไกล“บอริสขา มินนี่คิดถึงคุณจังเลยค่ะ” หญิงสาวเดินเข้ามาสวมกอดและหอมแก้มบอริสด้วยความสนิทสนมทำให้รติรสที่นั่งมองอยู่ต้องรีบหันหน้าไปทางอื่นและอาการของเธอก็ไม่รอดพ้นสายตาของบอริส เขาแอบยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอไม่พอใจที
“บอริสมีเรื่องไม่สบายใจจะคุยกับแม่ใช่ไหม” คุณบุญฑริกาถามหลังจากที่ลูกชายทานอาหารเย็นแล้วเอาแต่นั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่น“ทำไมแม่รู้ล่ะครับ”“ก็แม่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็ก แม่เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าต้องมีเรื่องไม่สบายใจแน่ๆ เรื่องอะไรล่ะ เล่าให้แม่ฟังได้นะลูก”“เรื่องที่ผมจะพูดมันอาจจะทำให้แม่รู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ แต่ผมคิดว่าผมจำเป็นจะต้องพูดกับแม่”“มันเรื่องอะไรกัน เรื่องที่บริษัทหรือเรื่องลุงสมบูรณ์ล่ะลูก”“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวงานเลยครับ ทุกอย่างในบริษัทไม่มีปัญหา ผมเคลียร์ทุกอย่างได้แล้ว”“แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน”“ปัญหามันอยู่ที่น้าอรสาครับ”มารดาของชายหนุ่มนิ่งไปสักพักเมื่อได้ยินชื่อของภรรยาคนใหม่ของเซอร์เกย์ซึ่งเธอได้ยินมานานมากๆ แล้ว“ลูกจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีกทำไมหรือตอนนี้พ่อของลูกกับเธอมีปัญหากัน”“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับแม่”“แล้วมันเป็นแบบไหนล่ะ”“ผมอยากจะถามแม่ว่าตอนที่น้าอรสาเกิดอุบัติเหตุที่เมืองไทย มีใครได้ติดต่อไปบอกญาติของเธอบ้างไหมครับ”“เรื่องนี้แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะเพราะพ่อเขาเป็นคนจัดการเองทั้งหมดทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะ”“ตอนนี้ลูกสาวของน้าอรสาเธอมาตามหาแม่ขอ
บอริสรีบเคลียร์งานทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนที่ตัวเองจะบินกลับไปทำงานที่รัสเซีย ใจจริงแล้วเขาก็อยากพารติรสไปกับเขาด้วยแต่ก็อยากจะทำความเข้าใจกับบิดาก่อนที่จะพาหญิงสาวไปเจอกับน้าอรสาพรุ่งแล้วที่เขาจะต้องเดินทางเย็นนี้ก็เลยอยากจะพารสิตาไปทานข้าวเพราะจะไม่ได้เจอกับเธออีกเกือบสองสัปดาห์บอริสเรียกหญิงสาวให้เข้ามาในห้องก่อนจะถึงเวลาเลิกงานประมาณครึ่งชั่วโมง“บอสมีอะไรจะสั่งโรสอีกเหรอคะ” หญิงสาวถามเพราะก่อนหน้านี้เขาเรียกให้เธอเข้ามาและสั่งงานไว้เยอะมากเพื่อให้เธอทำระหว่างที่เขาไม่อยู่“เรื่องงานฉันคิดว่าน่าจะสั่งเธอไว้ครบหมดแล้ว แต่ฉันอยากชวนเธอไปกินข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อดีไหม”“ไม่ค่ะ”“ทำไมล่ะ”“โรสกลับห้องอยากพัก”“ฉันว่าจะถามเธออยู่เหมือนกันไม่สบายเหรอทำไมหน้าซีดแบบนี้”“โรสไม่สบายนิดหน่อยค่ะ”“เป็นอะไรมากหรือเปล่าไปหาหมอหรือยังให้ฉันพาไปหาหมอไหม”“ไม่เป็นไรค่ะ โรสกินยาแล้วเดี๋ยวก็หาย”“แต่ฉันเห็นหน้าเธอซีดมากนะโรส”“คนเป็นรอบเดือนก็ต้องหน้าซีดเป็นปกติอยู่แล้ว”“นี่เธอเป็นรอบเดือนเหรอ ฉันได้ยินมาว่าเวลาเป็นรอบเดือนผู้หญิงจะหงุดหงิดมากและจะกินเก่งด้วยไม่ใช่เหรอถ้าอย่างนั้น ไปกินข้าวกับฉั
เกือบเดือนแล้วที่รติรสกลับมาทำงานที่สวนส้มเธอยังติดต่อกับมารดาที่รัสเซียแต่ไม่ได้บ่อยสักเท่าไหร่ การได้คุยกับมารดามันทำให้เธอคิดถึงบอริสมากขึ้น ส่วนเขาก็พยายามโทรหาเธออยู่หลายครั้งแต่เกือบครึ่งเดือนแล้วที่ไม่มีมิสคอลหรือข้อความจากบอริส เธอคิดว่าป่านนี้เขาก็คงจะลืมเธอไปแล้ว“ลุงเรืองคะที่ข้างสวนส้มของเรามีคนซื้อไปแล้วเหรอคะ”“ใช่จ้ะ คนที่ซื้อเขาบอกว่าจะทำสวนส้มเหมือนเราน่ะ เขาติดต่อลุงมาเหมือนกันว่าจะขอมาศึกษาวิธีการทำสวนและอาจจะขอจ้างคนงานของเราไปทำไปช่วยเขาทำด้วยเขาไม่มีประสบการณ์ด้านนี้”“แล้วป้าวรรณเคยเจอเขาไหมคะ” หญิงสาวหันมาถามป้าของตนเองบ้าง“ป้ายังไม่เคยเจอเขาแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นลุงที่ไปคุยกับเขา”“ดูท่าทางเขาก็มีเงินมากๆ เลยนะคะ”“ก็คงอย่างนั้น ฉันว่าเราชวนเขามากินข้าวที่บ้านเราจะได้ทำความรู้จักกันไว้” วรรณาหันไปถามสามี“ได้สิเดี๋ยวผมจะลองชวนเขาดู แต่ช่วงนี้รู้สึกว่าเขาจะไม่อยู่นะเห็นว่ามีงานที่ต่างประเทศต้องบินไปดูแลด้วย”“เขามีงานต่างประเทศแล้วยังจะมาซื้อสวนส้มทำไมคะ หนูว่ามันแปลกๆ"“ลุงก็คิดว่ามันแปลกก็เลยถามเขา เขาบอกว่าจะปรับปรุงที่ทำสวนส้มแล้วยกให้ภรรยาในอนาคตของเขานะ”“โ
วันนี้บอริสต้องเดินทางกลับไปทำงานที่รัสเซียอีกครั้ง เขาไม่อยากจะไปเลยเพราะอยากจะอยู่กับรติรสแบบนี้ไปอีกนานๆ ชายหนุ่มรู้สึกว่าช่วงนี้รติรสจะน่ารักช่างอ้อนและเอาอกเอาใจมากๆ มันทำให้หัวใจที่แข็งกระด้างของเขาและกำลังเปิดรับหญิงสาวเข้ามาในหัวใจทีละนิดความรู้สึกที่มีให้กับรติรสไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ไม่รู้จะเรียกว่าความรักได้หรือเปล่า แต่เขารู้สึกดีที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกสบายใจ รู้สึกว่าเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของเขาบอริสคิดว่าจะบอกเรื่องนี้กับรติรสหลังจากที่เขากลับมาจากรัสเซียในอาทิตย์หน้าชายหนุ่มอยากจะขึ้นไปเจอกับครอบครัวของหญิงสาวที่เชียงใหม่อยากจะขอโทษแทนบิดามารดาเรื่องน้าอรสาและจะถือโอกาสขออนุญาตคุณป้าของเธอคบหากับหญิงสาวอย่างจริงจัง บอริสไม่อยากให้เธอเป็นเพียงแค่คู่นอนแบบที่เธอชอบพูดอีกต่อไปแล้ว“ฉันคงคิดถึงเธอมากๆ แน่เลยโรส”“อดทนค่ะบอสแค่อาทิตย์เดียวเอง”“แล้วเธอจะคิดถึงฉันไหมล่ะ”“แน่นอนค่ะโรสจะคิดถึงคุณทุกวัน เดินทางปลอดภัยนะคะ”“ฉันไม่อยากไปเลยนะโรส รู้สึกใจหายยังไงก็ไม่รู้”“อย่างอแงเป็นเด็กสิคะบอส บอสต้องไปทำงานนะ ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเองโรสก็จะทำหน้าที่ของโรสให้ดีที่สุด
บอริสประกบจูบไปบนเรียวปาก แทะเล็มเรียวปากบางอย่างหลงใหลรติรสเผยอปากรับด้วยความเต็มใจ สองลิ้นเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อ บอริสไล้มือไปตามสีข้างสอดเข้าใต้เสื้อตัวบาง บีบคลึงความอวบอิ่มจนหญิงสาวรู้สึกร้อนราวกับเปลวไฟ สะโพกกลมกลึงบดเบียดกายเข้าหาเจ้านายหนุ่มอย่างเชิญชวน“บอริสขา สัญญาได้ไหมว่าจะมีโรสแค่คนเดียว”เสียงหวานอ้อนเธออยากให้เขามีความสุขกับเธอแค่คนเดียว แม้รู้ว่ามันเป็นไปได้ยากแต่ก็อยากได้ยินจากปากเขา“ก็เธอน่ารักแบบนี้ฉันจะไปมีคนอื่นได้ยังไงล่ะโรส ฉันจะมีแค่เธอคนเดียวนะ”เมื่อได้ยินคำตอบรติรสเลยสลัดความอายทิ้งไปจนหมด หญิงสาวไม่สนสักนิดว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในห้องรับแขก เธอรู้แค่อยากร่วมรักกับเขาอยากมอบความสุขให้เขา เมื่อบอริสถอดชุดนอนออกเธอก็ให้ความร่วมมือด้วยความเต็มใจ“เธอสวยไปทั้งตัวเลยโรส สวยจนฉันลืมผู้หญิงทุกคนที่เคยนอนด้วย”บอริสมองด้วยสายตาหื่นกระหายตั้งแต่เดินทางไปอเมริกาและบินต่อไปที่รัสเซียเขากับเธอก็ยังไม่ได้นอนด้วยกันเลยสักครั้งเพราะเขารู้ว่าเธอมีเรื่องให้ต้องคิดเลยไม่อยากจะกวนใจทั้งที่ร่างกายของเขามันต้อการเธอจนแทบคลั่งฝ่ามือร้อนของบอริสนวดคลึงหน้าอกอย่างหนักหน่วง ร่างกายถูก
เมื่อกลับมาถึงเมืองไทยรติรสก็โทรศัพท์ไปปรึกษาป้าวรรณนาว่าจะเอายังไงต่อกับเรื่องมารดาของตนเอง“หนูลองบอกป้ามาสิโรสว่าตอนนี้หนูคิดจะทำยังไงต่อ”“หนูคิดว่าตอนนี้แม่ดูมีความสุขมากเลยค่ะป้าวรรณ หนูกลัวว่าถ้าบอกเรื่องในอดีตอาจจะทำให้แม่ปวดหัวและคิดมาก ป้าวรรณจะว่าอะไรไหมถ้าหนูจะยอมให้แม่อยู่ที่นั่นแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุข”“แล้วหนูไม่เสียใจใช่ไหมโรส” วรรณาถามหลานสาวด้วยความเห็นใจ“เสียใจสิคะ เสียใจมากๆ ที่หนูไม่ได้อยู่ใกล้แม่ แต่หนูไม่อยากทำลายความสุขของแม่ค่ะ ถ้าป้าวรรณได้เจอแม่ได้เห็นใบหน้าและรอยยิ้มของแม่หนูคิดว่าป้าวรรณจะต้องคิดเหมือนหนูแน่ๆ” รติรสมั่นใจว่าป้าของเธอต้องเหมือนเธอแน่ๆ“เท่าที่หนูส่งรูปกับวิดีโอมาให้ป้าดู ป้าก็พอจะรู้แล้วว่าตอนนี้อรสาเขามีความสุขมากจริงๆ ถ้าหนูคิดว่าตัวเองทำใจได้ ป้าก็ไม่ว่าอะไร หนูยังมีป้ายังมีลุงเรืองและพี่ฤทธิ์นะ กลับมาอยู่เชียงใหม่กับป้าดีไหมโรส มาอยู่กันเป็นครอบครัวที่นี่”“ได้ค่ะป้าวรรณ อีกไม่กี่วันก็หยุดยาวแล้วหนูจะยื่นจดหมายลาออกช่วงนั้นค่ะ”“การลาออกมันต้องลาออกล่วงหน้าหนึ่งเดือนหรือเปล่าโรส”“ใช่ค่ะ แต่นั่นในกรณีที่เราจะไม่อยากเสียประวัติในการท
แม้จะได้นอนไม่กี่ชั่วโมงแต่เช้านี้รติรสก็มีสีหน้าสดชื่นมากหญิงสาวตื่นนอนตั้งแต่เช้าจากนั้นชงกาแฟและเอาบราวนี่มานั่งทานอย่างละเอร็ดอร่อย“กินด้วยกันมั้ยคะบอส”“ไม่ล่ะเมื่อวานฉันกินไปหลายชิ้นแล้ว ฉันไม่อยากแย่งเธอกิน”“ฝีมือแม่อร่อยมากๆ เลยค่ะ โรสคิดถึงแม่จัง”“อดทนอีกนิดนะโรสไม่ถึงสิบวันฉันก็จะพาเธอไปเจอแม่ แล้วเธอจะเสียใจไหมถ้าแม่จำเธอไม่ได้”“โรสก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าจะเสียใจไหมแต่เท่าที่โรสเห็นคลิปของแม่หลายคลิปเราก็รู้สึกว่าตอนนี้แม่มีความสุขมากจริงๆ”“ใช่แม่เธอมีความสุขมาก เธอเป็นรอยยิ้มของพ่อฉันนะ เหมือนกับเธอที่เป็นรอยยิ้มของฉัน”“ใครเป็นรอยยิ้มของบอสกันค่ะ โรสไม่อยากเสียเวลาคุยด้วยแล้วค่ะ โรสจะไปทำงาน แล้ววันนี้บอสเข้าบริษัทไหมคะ”“ฉันจะเข้าไปช่วงบ่ายๆ นะ ช่วงเช้าขอเคลียร์งานต่ออีกนิด”“บอสงานยุ่งอย่างนี้แล้วจะมาทำไมคะ”“ก็บอกแล้วงัยว่าคิดถึง”“แล้วจะกลับไปที่โรสเสียอีกหรือเปล่า”“ฉันจะอยู่กับเธอที่นี่สองวันจากนั้นก็จะกลับไปประชุมก่อนจะกลับมาอีกครั้ง”“เดินทางแบบนี้คงเหนื่อยแย่”“เหนื่อยแต่มันก็คุ้ม ฉันได้กลับมาอยู่กับเธอได้กลับมากอดเธอเหนื่อยแค่นี้ฉันทนได้”“โรสว่าบราวนี่มันห
รติรสนั่งดูคลิปที่มารดาของตนเองทำบราวนี่เราก็ยิ้มเมื่อเห็นว่าตอนนี้มารดาของตนเองนั้นมีความสุขมากๆ เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยระหว่างบอริสและมารดาทำให้หญิงสาวมองว่าเขาปฏิบัติกับมารดาของเธออย่างดีถึงแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ก็ตามเธอเปิดคลิปเป็นอีกหลายคลิปที่เขาส่งมาก่อนหน้าและดูไปหลายรอบ จากนั้นก็เก็บโทรศัพท์และเตรียมเข้านอนวันนี้บอริสโทรศัพท์มาหาเธอไม่คุยกันไม่ถึงสิบนาทีเพราะเขาบอกว่ามีงานจะต้องไปจัดการต่อ แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะแค่ส่งคลิปมาให้ดูเธอก็รู้สึกอบอุ่นใจมากๆ แล้วความโกรธที่มีต่อครอบครัวของบอริสเริ่มลดน้อยลงทีละนิด เมื่อเห็นว่ามารดาของตนเองอยู่อย่างสุขสบาย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ เธอก็จะได้เจอกับมารดา ไม่รู้ว่าท่านจะจำได้หรือเปล่าแต่รติรสก็ไม่อยากคิดอะไรเพราะสิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่การให้มารดามาอยู่ด้วยเธอแค่ต้องการดูมารดาได้มีความสุขแค่นั้นก็พอรติรสหลับไปในเวลาห้าทุ่มและตกใจตื่นในเวลากลางดึก เมื่อรู้สึกว่าตอนนี้ภายในห้องไม่ได้มีเธออยู่คนเดียว“ใครน่ะ” หญิงสาวตะโกนถามเพราะรู้สึกว่าตอนนี้มีใครบางคนกำลังอยู่ในห้องน้ำ“ออกมาเดี๋ยวนี้นะถ้าไม่ออกมาฉันจะโทรเรียกรปภ. ออกมาจากห้องน้ำเดี๋ย
บอริสโทรศัพท์มาหารติรสตั้งแต่เช้าแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์อีกและก็ไม่ยอมอ่านไลน์ของเขา ชายหนุ่มรู้สึกว่ามันผิดปกติมาก เขาจึงรอเวลาให้เธอมาถึงที่ทำงานจากนั้นก็โทรศัพท์เข้ามาที่บริษัท“สวัสดีค่ะ”“โรสทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายหรือแม่ฉันพูดอะไรไม่ดีหรือทำอะไรไม่ดีกับเธอ” เขารีบถามมาอย่างรวดเร็วด้วยความเป็นห่วง“เปล่าค่ะ แม่บอสไม่ได้ทำอะไรโรส บอสมีธุระอะไรถึงโทรมาหาโรสแต่เช้าคะ”“ฉันจะโทรหาเธอฉันต้องมีธุระอะไรด้วยเหรอ”“ถ้าไม่บอสมีธุระอะไร โรสก็ขอตัวทำงานก่อนนะคะ มีงานอีกเยอะเลยที่ต้องจัดการ”“อย่าพึ่งวางสายจากฉันนะโรส” เขาสั่งเสียงเข้ม“ก็บอสบอกว่ามีถ้าไม่มีธุระแล้วจะให้โรสคุยกับบอสทำไม”“การคุยกับฉันมันต้องมีธุระด้วยเหรอโรส”“ใช่ค่ะ”“ที่เป็นแบบนี้เพราะเธอรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วใช่ไหม”“ใช่ค่ะ บอสใจร้ายมากที่รู้เรื่องทั้งหมดแล้วไม่ยอมเล่าให้โรสฟัง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อและน้อยใจเป็นอย่างมาก“ฉันก็เพิ่งรู้เรื่องตอนมาถึงรัสเซียนี่แหละ และฉันก็คิดว่าจะกลับไปเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง แต่ไม่คิดว่าแม่จะชวนเธอไปทานข้าวที่บ้านและบอกความจริงกับเธอก่อน แล้วเธอคิดว่
รติรสรติรสมาถึงบ้านหลังใหญ่ของเจ้านายในเวลาเกือบจะหนึ่งทุ่มเพราะเย็นนี้รถติดมากๆ เมื่อหญิงสาวมาถึงก็พบว่าตอนนี้เจ้าของบ้านนั่งรออยู่แล้วในบริเวณห้องรับแขก เธอยกมือไหว้มารดาคงเจ้านายซึ่งครั้งหนึ่งก็เคยเป็นประธานบริษัทที่เธอทำงานอยู่“สวัสดีคุณน้า”“สวัสดีจ้ะ เธอมาทำงานที่นี่ได้เกือบสองเดือนแล้วแต่เราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก”“โรสขอโทษนะคะที่ไม่ได้มากราบสวัสดีคุณน้าเลย”“ไม่เป็นไรหรอกว่าแต่ทำงานที่บอริสเป็นยังไงบ้าง”“ก็ดีค่ะเขาสอนโรสทำงานในหลายๆ อย่าง”“หิวหรือยังล่ะ”“นิดหน่อยค่ะ”“ถ้างั้นกินไปคุยไปดีกว่านะ”คุณบุญฑริกาพารติรสไปทานอาหารระหว่างนั้นก็ชวนหญิงสาวคุยเรื่องทั่วๆ ไป รติสมีใบหน้าคล้ายกับอรสามากๆ ยิ่งเห็นแบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกเห็นใจหญิงสาวที่ไม่ทราบข่าวคราวของมารดาตนเองมานานถึงสองปีหลังจากทานอาหารเสร็จคุณบุญฑริกาก็ชวนแล้วรติรสมานั่งในห้องนั่งเล่น“วันหลังเธอมากินข้าวที่บ้านฉันอีกได้นะ ฉันคุยกับเธอแล้วรู้สึกหายเหงาไปได้บ้าง”“ค่ะคุณน้า อาหารบ้านคุณน้าอร่อยมากค่ะ แต่วันนี้โรสรบกวนน้ามานานแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะคะ”“เดี๋ยวสิโรส ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”“เรื่องอะไรคะ”“เรื่องที่ฉันพูดมันอา
เมื่อคุยกับบิดาแล้วบอริสก็กลับเข้ามายังห้องทำงานของตนเองจากนั้นก็ต่อสายหามารดาของที่เมืองไทย“ว่ายังไงบ้างบอริสคุยกับพ่อแล้วพ่อเขาว่ายังไงบ้าง”“พ่อเขาเรื่องเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังหมดแล้วครับแม่“แล้วลูกคิดจะทำยังไงกับเรื่องนี้ต่อ จะบอกความจริงกับเลขาของลูกมั้ย”“ผมอยากจะถามแม่ก่อนครับว่าแม่อยากจะให้ผมเล่าความจริงให้โรสฟังไหม”“แม่รู้นะว่าเรื่องนี้แม่ผิดมากที่เป็นคนไปทำร้ายร่างกายของอรสา แล้วก็ผิดมากเข้าไปอีกเมื่อไม่ได้ติดต่อไปบอกทางครอบครัวของเธอ สองปีมานี้แม่ใช้ชีวิตอยู่ในความรู้สึกผิดมาตลอด ลูกคิดว่าถ้าแม่บอกเรื่องนี้กับเลขาของลูกเธอจะให้อภัยแม่ได้ไหม”“ผมไม่แน่ใจเหมือนกันครับแม่ ถ้าแม่ลำบากใจแม่จะไม่บอกความจริงกับโรสก็ได้นะครับ ผมเคารพการตัดสินใจของแม่”“แม่ไม่เคยนอนหลับสนิทเลยบอริส แม่อยากจะบอกเธอเพราะยิ่งเก็บความลับนี้ไว้มันก็ยิ่งอึดอัด ลูกจะกลับมาเมืองไทยเมื่อไหร่”“อาทิตย์หน้าครับแม่ เอาไว้ผมกลับไปผมก็ชวนเธอมากินข้าวที่บ้าน แล้วค่อยบอกความจริงตอนนั้นก็ได้ หรือถ้าแม่ไม่บอกจะให้ผมเป็นคนบอกเธอก็ได้นะครับ”“เรื่องนี้แม่เป็นคนผิดไม่ควรจะพูดกับเธอเอง”“แม่จะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ถ้