Share

chapter 28/1

last update Terakhir Diperbarui: 2025-03-17 16:54:03

Chapter 28

[28/1]

“ยิ้มอารมณ์ดีอะไรแต่เช้าคะคุณลูก? มีเรื่องดีๆ อะไรหรือเปล่า บอกแม่ได้ไหม?”

คุณหญิงวิมลรัตน์มานั่งจิบกาแฟชั้นล่างของโรงพยาบาลในช่วงเช้า และวันนี้ตั้งแต่เข้ามาทำงานแล้วเธอยังเห็นลูกชายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ โดยที่ยังไม่รู้เลยว่าสาเหตุที่ลูกชายคนเดียวของเธอเป็นแบบนี้เนื่องจากสาเหตุอะไรกันแน่

ชลกันต์วางมือจากแก้วกาแฟร้อนในมือก่อนจะหันมายักไหล่บอกคุณหญิงกลายๆ ว่าไม่มีอะไร ก่อนจะหันมาสนใจโทรศัพท์ของตัวเองต่อ วันนี้ภรรยาที่บ้านไม่มีแรงทำอาหารและเตรียมกาแฟให้เขาอย่างเช่นเคย ก็เลยต้องมาฝากท้องไว้ที่ร้านในโรงพยาบาลแทน

“นี่ตากันต์ เดี๋ยวนี้ลูกชักจะเอาใหญ่แล้วนะ มีเรื่องอะไรที่แม่ควรรู้ก็บอกมาเถอะ”

“เปล่าจริงๆ ครับแม่”

“เดี๋ยวนี้ติดโทรศัพท์หรอลูก? มีเรื่องงานสำคัญหรือเปล่า”

“ขึ้นข้างบนกันดีกว่าครับแม่ วันนี้ไม่มีเคสผ่าตัด... ผมอยากเคลียร์งานแล้วรีบกลับบ้านครับ”

อันนี้ยิ่งแปลกหนักไปกันใหญ่กว่าเดิม จนคุณหญิงเชื่อแล้วว่าที่บอกไม่มีอะไรคือลูกของเธอกำลังมีอะไรบางอย่างอยู่นั่นเอง ปกติลูกชายคนนี้เป็นคนบ้างานจะตายไป

แม้จะไม่มีเคสผ่าตัดหรืองานสำคัญ เธอก็ไม่เคยเห็นลูกชายคนนี้บ่นอยากกลับบ้าน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • เงาใจใบสมรส   chapter 28/2

    Chapter 28[28/2]“ผมเตรียมยาเอาไว้ให้คุณบัวแล้วนะครับ”“หื้ม? คุณหมอไปเอายาพวกนี้มาจากไหนคะ?”“สามีคุณเป็นหมอและก็เป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลนะครับ หึหึ… ในบ้านของพวกคุณต้องมีของพวกนี้อยู่แล้ว”“จริงสินะ” ใยบัวเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในบ้านมีตู้ยาขนาดใหญ่อยู่ ถือว่าเป็นคลังยาสามัญขนาดใหญ่ที่สุดแล้วสำหรับเก็บไว้ในบ้านร่างบางรีบตักข้างเข้าปากให้ไว แม้ว่าจะรู้สึกไม่หิวและกลืนมันไม่ลงก็ต้องฝืนก่อนเพราะอยากหายเร็วๆ เพื่อที่จะได้ดูแลลูกสาวต่อ ขนาดแค่ครึ่งวันที่ติดอยู่บนห้องนี้เธอยังคิดถึงใยไหมแล้ว นี่ถ้าเป็นวันหรือสองวันจะคิดถึงเจ้าตัวแสบขนาดไหน“แค่กกกๆๆ!!”เพราะการรีบกินของใยบัวนั้นทำให้ต้องสำลักข้าวออกมา จนตอนนี้หน้าแดงก่ำไปหมดแล้ว ตุลาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เห็นดังนั้นจึงรีบหยิบน้ำในแก้วยื่นให้คนป่วย“ใจเย็นสิครับคุณบัว ค่อยๆ เคี้ยวสิครับ”“แค่กๆๆ!!”“เดี๋ยวผมป้อนดีกว่าครับ” ว่าแล้วก็รีบยื่นแก้วน้ำให้ใยบัวดื่มทันที เห็นอาการของคนป่วยในตอนนี้แล้วเขาก็อดสงสารไม่ได้เลยจริงๆขณะที่ถือแก้วน้ำให้คนป่วยดื่มอยู่นั้น ตุลาเผลอจ้องใบหน้ามนนั้นเข้าอย่างต้องมนต์สะกดเอาไว้ ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากมองแต่ใบหน้านี้นัก

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • เงาใจใบสมรส   chapter 29/1

    Chapter 29[29/1]“ผมพูดแทงใจดำหรอ? คุณถึงรับไม่ได้น่ะบัว”ชลกันต์ก็ยังไม่หยุดพูดชลกันต์ก็ยังไม่หยุดพูดจาดูถูกเหยียดหยามใยบัวจนตอนนี้คนที่นั่งฟังกลับยิ่งต้องปวดหัวขึ้นมากกว่าเดิม ไม่รู้ว่าเขามีปัญหามากมายกับเรื่องนี้ได้อย่างไร แต่ที่รู้ๆ คือตอนนี้เธอทนฟังมันไม่ไหวแล้วร่างบางหันหน้าหนีอีกคน ก่อนจะโน้มตัวลงนอนพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง เพราะไม่อยากได้ยินเสียงหรือเห็นหน้าของเขาอีกต่อไปแล้ว การหนีแบบนี้แม้ว่าจะไม่ช่วยมากเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้ผ้าห่มผืนหนาผืนนี้มันคือเซฟโซนตัวเลือกเดียวที่เธอมีอยู่พอหนีเข้ามาอยู่ในผ้าห่มแล้ว เธอก็ฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ก่อนจะปล่อยโฮออกมาพร้อมทั้งก้อนสะอื้นลูกใหญ่ที่ตามกันมาติดๆชลกันต์ชะงักงันคำพูดของตนเองลง หลังจากที่ได้มองการกระทำของคนที่เขาพ่นคำดูถูกใส่ ตอนนี้ใยบัวมุดเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาอย่างไม่กลัวว่าตนเองจะหายใจลำบาก จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงสะอื้นดังมาจากคนด้านในผ้าผืนหนานั่นจากที่ตอนแรกคิดว่าเขาเป็นคนถูกกระทำ ด้วยความโมโหที่มีชายอื่นบุกมาถึงห้องนอนของภรรยาสาว ทว่าตอนนี้เขากลับเจ็บมากกว่าเรื่องเมื่อครู่นี้อีกเป็นร้อยเท่า ภายในก้อนเนื้อ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • เงาใจใบสมรส   chapter 29/2

    Chapter 29[29/2]“คุณแม่ครับ ผมอยากจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุดครับ”“ห๊ะ!? ว่ายังไงนะตากันต์?”ภายหลังจากที่กลับมาจากเที่ยวทะเลสองวันถัดมาชลกันต์ก็เข้ามาหาคุณหญิงวิมลรัตน์ถึงห้องทำงานทั้งที่ปกติจะเป็นคุณหญิงเองมากกว่าที่ขยันไปหาลูกที่ห้องทำงานทว่าวันนี้มันกลับดูแปลกตาไปหมด ตั้งแต่เดินเข้ามาแล้วรีบเปิดประเด็นเลยแบบนี้ ชลกันต์ต้องไปโดนยาตัวไหนมาแน่นอนเลย คนเป็นแม่อย่างคุณหญิงวิมลรัตน์ถึงกับเป็นกังวลขึ้นมาแบบงงๆ“ผมจะแต่งงานกับบัว”ชลกันต์ไม่สนใจอาการของคุณหญิงวิมลรัตน์แม้แต่น้อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้อันที่จริงเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงนึกอยากแต่งงานกับแม่ของลูกขึ้นมาดื้อๆ แบบนี้ สิ่งเดียวที่เขารู้ก็คือเขาไม่อยากให้ใยบัวไปจากเขา และไม่อยากให้ใยบัวตกไปเป็นของคนอื่นเลย แม้แต่เข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นเขาก็ไม่ต้องการคุณหญิงวิมลรัตน์คิดว่าตัวเองหูฝาดไปหรือไม่ ที่อยู่ดีๆ ลูกชายจะแต่งงานกับแม่ของลูกทั้งๆ ที่ก่อนหน้าทั้งเธอและท่านผู้ว่าฯ พูดหว่านล้อมอยู่บ่อยครั้ง แต่ลูกชายกลับมีท่าทีปฏิเสธมาตลอด แล้ววันนี้นึกอย่างไรถึงอยากแต่งขึ้นมาก็ไม่รู้ หรือว่าเขากำลังอำคุณหญ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • เงาใจใบสมรส   chapter 30/1

    Chapter 30[30/1]ตอนนี้ชลกันต์ยังพาลูกและเมียเดินเลือกซื้อของในห้างสรรพสินค้าอยู่ เป็นเวลาหลายชั่วโมงได้แล้วที่ยังติดอยู่ในนี้ร่างสูงมองนาฬิการาคาหลักสิบล้านที่อยู่บนข้อมือตนเอง ก่อนจะพบว่ามันใกล้จะมืดมากแล้ว ทั้งแม่และลูกตอนนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องกันเลยด้วยซ้ำชลกันต์ตัดสินใจหยุดเดินก่อน จะหันหน้าไปหาภรรยาสาวที่เดินรั้งท้ายเขากับลูกอยู่ไม่ไกล ก่อนจะถามความคิดเห็นเรื่องอาหารค่ำมื้อนี้เรื่องงานบ้านงานครัวเขาต้องถามภรรยาอยู่แล้ว เพราะเธอเป็นคนจัดการทุกอย่างในบ้านอาหารเช้าและอาหารค่ำทั้งของลูกและของสามี ใยบัวทำเองทุกอย่าง โดยที่มีนภาเป็นลูกมือช่วย ทว่าตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ยังไม่กลับถึงบ้านกันเลย ดังนั้นชลกันต์คิดว่าหากจะฝากท้องไว้ที่ห้างฯ แห่งนี้สักมื้อบ้างก็คงจะไม่เสียหายอะไร แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องถามภรรยาและลูกก่อน เพราะเขาไม่ได้มาปากเดียวท้องเดียว“6 โมงครึ่งแล้ว หาอะไรกินที่นี่ดีกว่า หรือคุณจะซื้อกลับไปทำเอง?”“บัวว่าทานที่นี่ก็ได้ค่ะ กว่าจะถึงบ้าน ลูกคงหิว”ใยบัวเห็นด้วยถ้าหากจะทานกันที่นี่เลย เพราะกว่าจะใช้เวลาเดินทางกลับก็คงจะอีกนานเมื่อตัดสินใจกันแล้วว่าจะทานที่นี่ ชลกันต

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • เงาใจใบสมรส   chapter 30/2

    Chapter 30[30/2]2 วันต่อมา…,ร่างบางนั่งเหม่อมอง จ้องกระดาษแผ่นบางอยู่บนเตียงภายในห้องของตนเองมาได้สักพักมืออีกข้างยังจับปากกาเอาไว้แน่น หลังจากที่เพิ่งตัดสินใจเซ็นชื่อตนเองลงไปได้ไม่นานเอกสารฉบับนี้ เธอเป็นคนไปเอามาจาก ที่ว่าการอำเภอด้วยตนเองตั้งแต่เมื่อวานแล้วตอนนี้ที่เหลือก็แค่ให้พ่อของลูกได้เซ็นมันต่อที่ทำแบบนี้ลงไปไม่ใช่เพียงแค่เรื่องที่ปิ่นหยกไปนั่งทานข้าวด้วยกันเมื่อสามวันก่อน ทว่ามันยังมีความรู้สึกภายในใจของเทว่ามันยังมีความรู้สึกภายในใจของเธอเอง ที่อยากจะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมใยบัวยอมรับแล้วว่าตัวเองนั้นหลงรักชลกันต์เข้าแล้วจริงๆ รัก… แม้ว่าที่ผ่านมาจะทนกับความใจร้ายของเขาแทบทุกวันและกระดาษแผ่นนี้มันจะเป็นจุดจบของเรื่อง เธอพร้อมแล้ว …พร้อมจะออกไปจากชีวิตของเขาแล้ว แม้ว่ามันจะยังไม่ถึงเวลาที่ได้สัญญากันเอาไว้กว่าใยไหมจะครบ 4 ขวบ ตอนแรกเธอก็คิดว่ามันแปบเดียว แต่ตอนนี้เพิ่งจะเดินมาได้เกินครึ่งทางนิดๆ แล้ว กลับเป็นเธอเองที่ไม่ไหว และอยากจะยกธงขาวยอมแพ้แอ๊ดดด~“ทำอะไรอยู่? ลูกรอเล่นกับคุณอยู่ข้างล่างแล้ว”ชลกันต์เดินมาเปิดประตูห้องใยบัว โดยที่ไม่ได้เคาะประตูเลยด้วยซ้ำ ก่อนจะบ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-17
  • เงาใจใบสมรส   chapter 31/1

    Chapter 31[31/1]“นี่… ถ้าจะมากะทันหันแบบนี้ทีหลังอย่าทำอีกนะ ฉันจะได้ปิดร้านบ้าง และจะได้ทำกับข้าวอร่อยๆ เอาไว้ให้”ใยบัวกับลูกเพิ่งถึงบ้านบัวแก้วเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว แต่กลับมาไม่เจอบัวแก้วที่บ้าน จนต้องขับรถหอบลูกเข้ามาที่แผงขายของจุดประจำของร้านบัวแก้วในตลาดตอนนี้เลยกลายเป็นว่าทั้งแม่และลูก มาช่วยนั่งให้กำลังใจบัวแก้วขายของอยู่“อยู่บ้านก็ไม่มีอะไรทำหรอกแม่ ขายของยังสนุกกว่า ฉันเองก็คิดถึงบรรยากาศแบบนี้เหมือนกัน”“เห้อ แล้วแบบนี้แกไม่กลัวคนอื่นถามหรือไง ปากชาวบ้านแถวนี้ ยิ่งดีๆ กันทั้งนั้น”จริงอย่างที่บัวแก้วว่ามาทุกอย่าง คนแถวตลาดยังไม่มีใครรู้เรื่องของใยบัวและลูกของท่านผู้ว่าฯ เลยถ้ารู้แล้วหลังจากนี้ชีวิตของใยบัว คงไม่สงบสุขอีกต่อไปแน่นอนและตอนนี้บัวแก้วก็ยังพูดได้ขาดคำด้วยซ้ำป้าๆ ทั้งหลายขาเมาท์เจ้าประจำในตลาด กำลังเดินมาที่ร้านของเธอแล้ว“อ้าว… ใยบัว กลับมาอยู่บ้านแล้วหรอ เป็นไงสบายดีไหมทำงานอยู่ที่นั่นน่ะ? แล้วนี่หอบลูกใครมาด้วยเนี่ย อู๊ย! น่ารักน่าชังเชียวนะ หายหน้าหายตาไปสองสามปี แกแต่งงานแล้วเหรอ?”ป้าภาแม่ค้าขายหมู ร้านเดิมเจ้าเก่า ที่คนทั้งตลาดอวยยศให้เป็นหัวหน

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-23
  • เงาใจใบสมรส   chapter 31/2

    Chapter 31[31/2]20.00 น.บรรยากาศยามค่ำคืนของชุมชนท้ายตลาด มันช่างเงียบสงบแตกต่างจากตอนกลางวันที่มีร้านค้ามากมายเปิดต้อนรับลูกค้าชั้นสองของบ้านตอนนี้มีคนตัวเล็กยืนมองบรรยากาศรอบๆ ที่ตรงระเบียงห้อง ถ้ามองจากตรงนี้จะเห็นหลังคาขนาดใหญ่และสูงของตลาดกลางเมือง ถัดไปจากนั้นอีก 300 - 400 เมตร ก็จะเป็นอีกซอยหน้าตลาด ซึ่งเป็นร้านข้าวซอยของท่านผู้ว่าฯ นั่นเองถ้าหากเป็นแต่ก่อนที่ยังไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น ใยบัวก็มักจะไปทานข้าวซอยที่ร้านนั้นอยู่บ่อยครั้ง ทว่าพอทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปแบบนี้แล้ว เธอเองก็ยังไม่กล้าไปเหยียบที่นั่นเลย ถึงแม้บางเรื่องมันจะคลี่คลายลงบ้างแล้ว ท่านผู้ว่าฯ ก็เอ็นลูกของเธออย่างมาก แต่อย่างไรเสียตอนนี้เธอกับลูกชายของเขาก็กำลังจะหย่ากันแล้วกริ๊งง~เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากด้านในห้อง ข้างๆ เตียงที่ลูกนอน ใยบัวหยิบยกขึ้นมาดูบนหน้าจอ ปรากฏชื่อที่ถูกเมมเอาไว้แล้วใยบัวส่ายหน้าพลันถามหายใจใส่ ออกจากบ้านมายังไม่ถึงข้ามวันด้วยซ้ำ แต่พ่อของลูกดันโทรมาแล้ว ที่โทรอาจจะเพราะอยากคุยกับลูกสาวของเขานั่นแหละ แล้วเธอก็ต้องกดรับสายเพื่อบอกกับทางนั้นว่าใยไหมเข้านอนแล้ว“ลูกหลับไปแล้วค่ะ คุณมีอ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-23
  • เงาใจใบสมรส   chapter 32/1

    Chapter 32[32/1]“ขอบคุณคุณอามากๆ เลยนะคะ ที่อุตส่าห์มาช่วยผม”วันสุดสัปดาห์ของการทำงานวันนี้อาจจะเหนื่อยหน่อย แต่ชลกันต์ก็ยังต้องตั้งใจทำให้มันจบเร็วที่สุดโชคดีที่วันนี้มีหมอวิเชษฎ์ยอเสียสละเวลามาช่วยงานที่โรงพยาบาลของเขา หากไม่ได้หมอวิเชษฎ์ วันนี้เขาคงเคลียร์เคสคนไข้ไม่ทันแน่นอน อีกอย่างยังต้องรีบขับรถไปจันทบุรีเย็นนี้อีกด้วยเพราะพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดแล้ว และทุกอย่างที่เตรียมเอาไว้กับคุณหญิงวิมลรัตน์และท่านผู้ว่าฯ ก็ยังคงเหมือนเดิม อีกอย่างเรื่องที่ใยบัวส่งใบหย่าให้เขาเซ็น เขาเองก็ยังไม่ได้บอกทางผู้ใหญ่เลย เพราะเห็นว่าอย่างไรเสียมันก็ไม่มีวันนั้นแน่นอน“นี่ตากันต์ อาถามจริงๆ เถอะนะ เรื่องที่หลานกำลังทำอยู่เนี่ย มันถูกต้องแล้วหรอ?หมอวิเชษฎ์เป็นหมอประจำตัวของใยไหมมาก่อนตั้งแต่ที่ใยบัวยังอยู่กับใยไหมที่ภูเก็ต และตอนที่จะผ่าตัดใยไหม ชลกันต์เป็นคนมาขอร้องและเล่าเรื่องแม่ของใยไหมให้ฟังหมดแล้วตอนนั้นหมอวิเชษฎ์ก็ตกใจที่รู้แบบนั้น อีกอย่างเขายังต้องทำตามที่หลานอย่างชลกันต์สั่ง ก็คือต้องบีบให้แม่ของใยไหมพาลูกย้ายโรงพยาบาลมารักษาตัวถึงที่โรงพยาบาลของหลายชายตนเองแต่อันที่จริงจะใช้คำว่าบีบ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-23

Bab terbaru

  • เงาใจใบสมรส   special X

    Special X[ปกป้อง x ใยไหม]บอสตัน เป็นเมืองที่มีวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยมากกว่าร้อยแห่ง มีนักเรียนต่างชาติมากกว่าหลักแสนคน เมืองนี้ถูกจัดอันดับให้เป็นเมืองที่มีการศึกษาดีที่สุดของโลก และยังเป็นเมืองที่สร้างโอกาสในการทำงานให้แก่เหล่านักเรียนอีกมากมายแน่นอนว่าในบรรดานักธุรกิจในเมืองไทยหลายต่อหลายคน ล้วนอยากส่งเสริมให้ลูกของตนเองนั้นได้รับการศึกษาที่ดีที่สุด และหนึ่งในตัวเลือกหลักของคนกลุ่มนี้ก็มักจะส่งลูกตนเองมาเรียนกันที่นี่" ปก ดูสิ ตอนนี้ชุดของเพชรเปื้อนไปหมดแล้วเนี่ย เพราะยัยบ้านนอกนั่นคนเดียวเลย เจอกันในคลาสก็ทำให้ฉันหงุดหงิดแล้วนะ นี่ยังจะมาเจอกันข้างนอกอีก หึ่ยย!"สาวสวยร่างระหงรีบกอดแขนออเซาะเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆ หลังจากที่ตัวเองโดนผู้หญิงอีกคนซุ่มซ่ามทำน้ำกาแฟหกเลอะใส่ตัวน้ำเพชรเป็นหญิงสาวชาวไทยที่เติบโตในต่างแดน หล่อนย้ายมาอยู่กับครอบครัวตั้งแต่สมัยยังเด็กแล้ว ทั้งชีวิตของหล่อนได้รับการศึกษาที่ดีจากเมืองนี้มาโดยตลอดจนกระทั่งหล่อนโต ก็ยังคงใช้ชีวิตอยู่ที่บอสตันอีกเช่นเคย เมื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ หล่อนก็แยกย้ายจากเพื่อนเก่าที่เคยเรียนมาด้วยกันสมัยไฮสคูล จะเหลือก็แต่ ‘ปกป

  • เงาใจใบสมรส   special IX Part 2

    Special IXpart 2“เข้ามาก่อนก็ได้ครับ” ชลกันต์บอกคนที่เอาแต่ยืนนิ่งเข้าทรงอยู่หน้าประตู ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงและเริ่มขยับตัวตาม“ขอโทษค่ะ รักไม่รู้ว่าอาจารย์หมอมีแขก”ใยบัวมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกันกับผ้าเช็ดหน้าที่เธอคนนี้ถืออยู่ ผ้าผืนนั้นมันคือผืนที่เธอเป็นคนซื้อให้สามีเอง แล้วที่เธอบอกว่าหมอกันต์ลืมเอาไว้ในกระเป๋าของเด็กผู้หญิงตรงหน้า มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน นี่สามีเธอกลายเป็นคนขี้ลืมของไว้ในกระเป๋าคนอื่นได้ด้วยงั้นเหรอ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณ...?”“รักค่ะ คุณคงจะเป็นภรรยาของอาจารย์หมอใช่ไหมคะ? ตัวจริงสวยกว่าในรูปในกระเป๋าตังค์ของอาจารย์อีกนะคะเนี่ย”“กระเป๋าตังค์?” ใยบัวยกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงถาม ขณะที่เด็กผู้หญิงคนนี้ยังยืนพูดอยู่ กลิ่นน้ำหอมของเธอถูกพัดโชยเข้ามาเตะปลายจมูก กลิ่นนี้ที่ใยบัวเคยได้สัมผัสมันมาก่อน มันคือกลิ่นเดียวกันกับที่เคยติดอยู่บนเสื้อเชิ้ตที่เคยซักให้สามี และเมื่อครู่นี้ผู้หญิงคนนี้ยังบอกอีกว่าเคยเห็นรูปของเธอในกระเป๋าเงินของสามีเธออย่างนั้นเหรอเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่?ใยบัวเปลี่ยนอิริยาบถการนั่ง ก่อนจะเดินเข้าหาสามี เธอแตะไหล่หนาเอาไว้มั่นมือ จากนั

  • เงาใจใบสมรส   special IX Part 1

    Special IXpart 1“สวัสดีค่ะคุณบัว …แต่งตัวสวยจังเลยนะคะ ดึกแล้วแท้ๆ” นางพยาบาลสาวสวยที่รับหน้ามี่ประจำหน้าห้อทักทายขึ้น เมื่อเห็นว่ามีแขกคนสำคัญของเจ้าของห้องนี้มา“ขอบคุณค่ะ คุณฝน พอดีบัวคิดว่าคุณหมออยู่เวรดึกน่าจะหิว บัวก็เลยทำกับข้าวมื้อดึกแล้วก็รีบเอามาให้ค่ะ”เธอถือปิ่นโตใบเล็กยกขึ้นเล็กน้อยขณะที่คุยอยู่กับพยาบาลหน้าห้องของสามี อันที่จริงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าต่อให้ตนเองไม่ทำมา อย่างไรซะสามีของเธอก็ออกไปหาอาหารทานข้างนอกได้อย่างสบายอยู่แล้ว แต่ที่อุตส่าห์ทำมื้อดึกมาให้เขาตอนนี้ ก็เพราะว่าอยากมาให้เห็นกับตาตัวเองมากกว่า ว่าเรื่องที่เธอสงสัยอยู่มันเป็นมาอย่างไรกันแน่“แหม…. ช่างเป็นภรรยาที่เอาใจใส่มากเลยนะคะ แต่คุณบัวคงมาช้าไปแล้วมั้งคะ”“?” ใยบัวยกคิ้วขึ้นสูงเป็นเครื่องหมายคำถาม ขณะที่พยาบาลสาวพูดให้เธอได้เกิดความสงสัย“ก็คุณหมอน่ะ เพิ่งจะเอาไปกินก๋วยเตี๋ยวโต้รุ่งกับน้องรัก เมื่อตะกี้นี้เองค่ะ”“รัก?” เธอไม่คุ้นหูกับชื่อนี้มาก่อนเลย“อ๋อ ก็น้องต้องรัก ที่เป็นเด็กเอ็กเทิร์นของแผนกเราน่ะค่ะคุณบัว คนนี้เก่งใช้ได้เลยนะคะ…. ถ้าไม่เก่งจริงก็คงไม่ได้คำชื่นชมจากปากคุณหมอกันต์ง่ายๆ หรอกค่ะ ค

  • เงาใจใบสมรส   special VIII

    Special VIIIหลังจากที่ผ่านพ้นช่วงกลางวันไปแล้ว ก็ถึงเวลาส่งลูกเข้านอนที่ห้องพักของพี่เลี้ยงที่ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้ เด็กๆ ดูตื่นเต้นไม่น้อยที่จะได้นอนกับนภา เพราะที่ผ่านมานภาจะมาทำงานที่บ้านของเจ้านายเฉพาะช่วงตอนกลางวันเท่านั้น เธอทำงานแบบไปเช้าเย็นกลับตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นโอกาสที่จะได้นอนกับพี่เลี้ยงในค่ำคืนนี้จึงเป็นคืนพิเศษสำหรับเด็กน้อยทั้งสอง“ป้าภาขา~ วันนี้น้องไหมจะนอนฝั่งนี้นะคะ” พอเข้ามาห้องของพี่เลี้ยงแล้ว เด็กหญิงก็รีบอุ้มตุ๊กตากระโดดขึ้นไปนอนบนเตียงทางฝั่งที่ตัวเองได้เลือกเอาไว้เลย“แอร๊~ อี่ๆ” ส่วนเจ้าหนูใยแก้วก็ไม่น้อยหน้าพี่สาวเลย แม้จะยังไม่ประสีประสาอะไร ทว่าก็ยังอยากจะสื่อสารออกมาเหมือนคนอื่นๆ และเมื่อเห็นพี่สาวขึ้นไปนอนบนเตียงบ้าง ใยแก้วก็อยากจะทำเหมือนอย่างพี่สาว โดยที่ชี้นิ้วเล็กๆ ไปทางอีกฟากมุมของเตียง เป็นการสื่อว่าเจ้าหนูตัวน้อยอยากจะได้พื้นที่ตรงนั้นคนมาส่งเด็กทั้งสองอย่างใยบัวถึงกับอดขำเจ้าตัวแสบไม่ได้ ใยแก้วกำลังมีพฤติกรรมเลียนแบบพี่สาวของตัวเอง ไม่ว่าใยไหมจะทำอะไรหรือพูดอะไรน้องสาวของเธอก็มักจะทำตามเสมอ“บัวฝากด้วยนะคะพี่ภา”“ได้เลยค่ะ คุณบัวไม่

  • เงาใจใบสมรส   special VII

    Special VIIชลกันต์ทำตามที่ตนเองรับปากกับลูกเมียเอาไว้ได้อย่างที่พูดจริงๆ เพราะวันนี้เป็นวันที่พวกเขาจะได้เดินทางไปเที่ยวจริงๆ แล้ว เด็กหญิงใยไหมดูเหมือนจะดีใจมากเป็นพิเศษเพราะนานๆ ทีจะได้ไปเปิดหูเปิดตาไกลบ้านตัวเองคราวนี้ชลกันต์ถึงขั้นให้โบนัสพี่เลี้ยงเด็กอย่างนภาเป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับ รวมทั้งที่พักแบบฟรีๆ ในครั้งนี้ด้วย เนื่องจากกลัวว่าภรรยาของเขาจะเหนื่อยหากทั้งเที่ยวและยังต้องดูแลลูกน้อยทั้งสองอีก ดังนั้นการพาพี่เลี้ยงเด็กไปด้วยอาจจะเป็นผลดีมากกว่าส่วนเด็กหญิงใยแก้วที่ยังไม่ประสีประสาอะไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ใหญ่จะพาตนเองไปไหน เพียงแต่เห็นพี่สาวมีท่าทางดีอกดีใจจนออกนอกหน้า เห็นดังนั้นแล้วก็อดตื่นเต้นตามพี่สาวไม่ได้“คิกกๆ คูมแม่ขา~ ทำไมเยาต้องขึ้นเครื่องบินไปคะ? ทำไมเยาไม่ยั่งยดไปอ่า” เด็กหญิงใยไหมหยุดสนใจไอศกรีมในมือของตัวเองก่อนจะตั้งคำถามที่ยังสงสัยมานานแล้ว“เรานั่งรถไปไม่ได้หรอกนะคะ มันไกลมากกก”“ใช่แล้วจ้ะใยไหม” พี่เลี้ยงเด็กพูดเสริมคุณแม่ของเด็กตัวน้อย“ใช่ครับลูก ที่ที่เราไปมีแต่ทะเลภูเขาล้อมรอบ พ่อขับรถไปเองไม่ไหวหรอกนะครับ”“อ๋อออ อย่างงั้นเองหยอ”“ครับ”ชลกันต์นึกขำก

  • เงาใจใบสมรส   special VI

    Special VIหลายวันถัดมาหลังจากที่ชลกันต์กลับบ้านดึกวันนั้น ใยบัวก็เริ่มตงิดในใจมากขึ้นแล้ว วันนี้โชคดีที่ใยไหมไปโรงเรียนและเจ้าตัวเล็กก็ไปนอนกับคุณยายที่จันทบุรีแล้ว กว่าจะกลับกรุงเทพฯ ก็น่าจะตอนเย็นเลยคุณแม่ลูกสองจึงถือโอกาสเข้ามาตรวจสอบความเรียบร้อยภายในโรงพยาบาลของสามี อันที่จริงในวันแต่งงานนอกจากสินสอดทองมั่นที่เธอควรจะได้แล้ว คุณหญิงและท่านผู้ว่าฯยังมีเมตตากรุณายกหุ้นส่วนในเครือโรงพยาบาลในเธอได้มีสิทธิ์เป็นเจ้าของร่วมอีก ซึ่งเธอเองก็ซาบซึ้งน้ำใจของพ่อกับแม่สามีเป็นอย่างมากวันนี้ร่างบางแต่งตัวด้วยชุดออกแนวเป็นทางการสักหน่อย เพราะมีคุยธุระกับคุณหญิงวิมลรัตน์และคุณหมอตุลา เรื่องสาขาในเครือที่ต่างจังหวัดอีกด้วย เพราะเห็นว่าจะลงทุนซื้อเครื่องมือการแพทย์แบบใหม่เพิ่มอีกทุกสาขาดังนั้นในฐานะหุ้นส่วนสำคัญที่เจ้าของโรงพยาบาลให้เกียรติคนอย่างเธอก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด อีกทั้งถ้าหากเด็กน้อยที่บ้านโตขึ้นจนดูแลตัวเองกันได้แล้ว เธอก็อยากจะเข้ามาทำงานช่วยกิจการครอบครัวบ้าง“หนูบัวจ้ะ แม่คิดว่าเครื่องมือแพทย์ของบริษัทที่ตาตุลย์เสนอมาให้มันก็ราคาค่อนข้างสูงมากเลยนะ หรือหนูคิดว่าไง?” แม่สามีทั

  • เงาใจใบสมรส   special V

    Chapter V“วันนี้จะลงมือซักผ้าเองเลยเหรอคะคุณบัว?” สาวใช้คนเดียวเอ่ยถามภรรยาของเจ้าของบ้าน เมื่อเห็นว่าเธอกำลังถือตะกร้าผ้าลงมาด้านล่างทางห้องซักล้างเดิมทีใยบัวและนภาต่างก็ช่วยเรื่องงานบ้านกันเสมออยู่แล้ว เพราะใยบัวเองก็ไม่ได้ทำขนมส่งลูกค้าอย่างเช่นเคยเนื่องจากต้องมีเวลาให้ลูกๆ ทั้งสองคนมากกว่านี้“ชุดทำงานของคุณหมอน่ะค่ะพี่ภา ไม่เยอะเท่าไหร่”“ขยันจังนะคะ จริง ๆ ให้พี่ซักให้ก็ได้ค่ะ”“ไม่เป็นไรเลยค่ะ บัวอยากซักเอง”“งั้นเดี๋ยวพี่ไปดูคุณหนูๆ ก่อนนะคะ”“ค่ะ”จากนั้นคุณแม่ลูกสองจึงเดินถือตะกร้ามาถึงห้องซักผ้า เพื่อทำการซักมือ เนื่องจากเสื้อผ้าของผู้เป็นสามีส่วนมากจะเน้นโทนสีขาวรวมทั้งชุดกราวนด์อีก 2-3 ตัวนี้ด้วย จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องขยี้ด้วยมือมาถึงขั้นตอนที่ต้องจุ่มผ้าแต่ละผืนลงใส่น้ำ แม่บ้านจำเป็นอย่างใยบัวไม่รอช้า ก่อนที่หยิบชิ้นแรกขึ้นมาเพื่อเตรียมซัก ทว่าก่อนที่จะได้ลงไปในกะละมัง มือบางกลับต้องชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อได้กลิ่นของน้ำหอมที่ตนเองรู้สึกไม่คุ้นชินกับมันเลยสักนิด“หืม.... กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงนี่?” ใบหน้าสวยขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อดมกลิ่นบนเสื้อเชิ้ตสีขาวของผู้เป็นสามีกล

  • เงาใจใบสมรส   special IV

    Special IVก๊อกๆๆๆ“เชิญครับ”เสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่นานเจ้าของห้องก็กล่าวอนุญาต จากนั้นก็มีร่างของหญิงสาวสวมใส่ชุดกาวน์สีขาวทรงสั้นเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ ใช่แล้ว... คนที่เข้ามาเมื่อครู่นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากหมอด้วยกัน“พอดีว่ารักจะมาปรึกษาเรื่องเคสคนไข้กับอาจารย์หมอนิดหน่อยน่ะค่ะ พอจะมีเวลาว่างไหมคะ?” ต้องรักเป็นนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 6 หรือเรียกกันง่ายภาษาหมอว่า Extern หรือเอาแบบแปลไทยเป็นไทยเลยก็เรียกได้ว่า ‘นิสิตแพทย์เวชปฏิบัติ’ต้องรักมาฝึกงานที่นี่ได้ 2 สัปดาห์กว่าแล้วตามที่หลักสูตรกำหนด ที่เธอเลือกมาโรงพยาบาลแห่งนี้ก็เพราะว่าชลกันต์เคยไปอบรมที่คณะแพทย์อยู่บ่อยครั้งหญิงสาวนักศึกษาแพทย์หน้าตาสะสวยอย่างต้องรัก ปลาบปลื้มผลงานและรูปร่างหน้าตาของหมอชลกันต์เป็นทุนเดิม ยิ่งพอรู้ว่าเขาคือทายาทเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้แล้ว มีหรือที่เธอจะไม่อยากมาทำงานที่นี่“ได้สิครับ ตอนนี้ผมยังพักเบรกอยู่” หมอหนุ่มรุ่นพี่อนุญาตแล้ว พลางกับผายมือออกมาตรงหน้าเป็นเชิงสัญลักษณ์ให้อีกฝ่ายนั่งลงเก้าอี้ตรงหน้า ต้องรักพยักหน้าขอบคุณก่อนจะนั่งลง พร้อมกับเอกสารในมือที่ถือมาด้วย“เป็นเคส OR ออร์โธป

  • เงาใจใบสมรส   special III

    Special III“กรี๊ดดดด!!!”ปึกก!!เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจตามมาด้วยเสียงของหล่นลงพื้น ภายในสวนหย่อมข้างๆ กับสนามฟุตบอลขนาดเล็กของโรงเรียน ในช่วงพักกลางวันเด็กๆ ต่างวิ่งเล่นซุกซนกันไปมาอย่างสนุกสนาน หนึ่งในนั้นยังมีเจ้าตัวจิ๋วชั้นอนุบาล 2 อย่างใยไหมกับปกป้องอยู่ด้วยและเสียงที่กรีดร้องออกมาเมื่อครู่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากขาประจำของเราอีกเช่นเคยใยไหมโดนปกป้องแกล้งอีกครั้งอย่างที่เคยเป็น เพราะเหตุนี้เลยทำให้เด็กทั้งคู่ไม่ชอบอยู่ด้วยกันเท่าไหร่นัก แม้ใยไหมจะแสบและซนเวลาอยู่ที่บ้าน ทว่าพอมาโรงเรียนเธอก็มักจะแพ้ความแสบซนของเด็กที่ชื่อปกป้องแบบขาดรอยวันนี้ก็เช่นกันที่ปกป้องเอาหนอนตัวเขียวตาโตตาหน้าน่าเกลียดมาใส่ไว้ในรองเท้าของใยไหม ขณะที่เธอกำลังวิ่งเล่นนอยู่กับเพื่อนอีกคนและได้ถอดรองเท้าเอาไว้ไม่ไกลมากนัก เพื่อให้ตนเองวิ่งได้อย่างสะดวกมากขึ้น พอกลับมาจะใส่รองเท้าอีกครั้งกลับต้องเจอสิ่งที่ไม่คาดคิด จนต้องโยนรองเท้าทิ้งไป“ฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้า แบร่ๆ” เด็กชายตัวโตดูเหมือนจะพอใจในผลงานของตนเองเป็นอย่างมาก จนกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่“ฮึกก!! เยาจาฟ้องคูมพ่อกับคูมแม่ ฮือออๆๆ ~”“ฟ้องไปเลยเ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status