23ซอมบี้รูพรุน “โอเลี้ยง ชงวิตามินเสริมให้หน่อย” ออสการ์เอ่ยสั่งขณะที่นอนอยู่บนโซฟาเบดขนาดใหญ่ ดวงตาทรงอัลมอนด์มองไปยังวิวของน่านฟ้านอกกระจกห้องอย่างไร้จุดหมาย หลังจากตกลงเข้าร่วมการวิจัยกับทางสถาบัน ออสการ์ก็จินตนาการไปเสียไกลว่ามันจะต้องยิ่งใหญ่เหมือนในหนังมากแน่ๆ แต่เอาเข้าจริงชายหนุ่มกลับแทบไม่ได้ทำอะไร และไม่ได้เห็นหน้าเห็นตาเคลย์ตันอีกเลย เมื่อสองวันก่อนเคลย์ตันพาตัวออสการ์ไปฝากฝังไว้กับผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นสมองที่ชื่อว่าเซลีน ก่อนจะหายตัวไปไม่โผล่มาอีก แรกๆ ออสการ์ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่หรอกที่พออีกฝ่ายได้เขา (มาเป็นหนูทดลอง) แล้ว ก็ไม่สนใจไยดีเขา ไม่เหมือนกับตอนที่พยายามหลอกล่อให้เขาตอบตกลง แต่พอได้รู้อีกฝ่ายกำลังยุ่งหัวหมุนกับการประเมินสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นจากภัยพิบัติครั้งถัดไปในวันพรุ่งนี้ เขาก็เลยไม่ได้โกรธอะไรอีก แค่อดคิดไปไม่ได้ว่าพอใช้งานตัวเขาเสร็จแล้ว เคลย์ตันจะหมดความสนใจในตัวเขาหรือเปล่า “หึ แล้วยังมาหาว่าฉันเป็นคนของเขาอีก ถ้าฉันเป็นคนของนายจริง ก็ต้องสนใจกันหน่อยมั้ย” ชายหนุ่มพึมพำออกมาเบาๆ
24สมาธิขั้นสุด ชายหนุ่มผมเงินถูกม่านหมอกบดบังสายตาจนมองรอบกายไม่เห็น เขาหยิบหน้ากากกันแก๊สพิษมาสวม เพราะไม่มั่นใจว่าหมอกเหล่านี้มีพิษหรือเปล่า [จอฉันพังหรือเปล่า ทำไมเห็นแต่สีขาว] [แม็ปปริศนา?] [อย่าบอกนะว่าเจ้าของช่องค้นพบห้องปริศนาเหมือนตอนด่านที่หกสิบอีกน่ะ!? ดวงจะดีเกินไปแล้วมั้ย] ช่องแชตต่างเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่มีใครได้ยินเสียงของลูคัสหรือเพื่อนร่วมทีมอีกคน เหมือนออสการ์ถูกแยกออกมาอยู่คนเดียว “ทุกคนพอจะเห็นอะไรบ้างไหมครับ” โชคยังดีที่ออสการ์สามารถอ่านข้อความจากแฟนคลับได้อยู่ ก็เลยถามออกไป [ไม่เลย ขาวโพลน] [ฉันจำได้ว่าเคยมีสตรีมเมอร์คนหนึ่งหลุดเข้าไปในหมอกแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นเข็มทิศใช้ไม่ได้ผล เขาเลยสุ่มเดินตรงไปมั่วๆ เดินอยู่สองชั่วโมงถึงจะหลุดออกมาได้] [งี้ต้องดูภาพขาวๆ แบบนี้ไปอีกหลายชั่วโมงเลยเหรอ?] [ลองปาระเบิดออกไปดีมั้ย] [มีเครื่องดูดควันหรือเปล่า] [ลองคลานๆ หาปริศนาตามพื้นดูมั้ย?] ข้อความเสนอแนะจำนวนมากจากเหล่าคนดู ไม่ได้ช่วยให้ออสการ
25คลื่นทำลายล้าง “ก่อนออกมา ผมเห็นว่าสภาพแวดล้อมรอบๆ มันแตกออกหมด เหมือนกับกระจกแตกในการ์ตูนเลย” น้ำเสียงแสดงความตื่นเต้นที่ได้พบเจอสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทำให้เคลย์ตันอยากจะดีดหน้าผากที่ถูกผมปกปิดอยู่นั่นทีหนึ่ง อยากรู้เสียจริงว่าข้างในมันจะกลวงมากแค่ไหน ถึงได้ตื่นเต้นกับอะไรที่ไม่ควร “จนกว่าแคปซูลใหม่ที่ฉันดัดแปลงให้จะมาส่ง ก็อย่าเพิ่งเข้าเล่นเกมล่ะ” เคลย์ตันสั่ง “แล้วจะมาวันไหนเหรอครับ” “ไม่เกินวันพรุ่งนี้ ถ้าอยากใช้จริงๆ ก็ใช้เครื่องที่สถาบันก่อนได้” “แล้วเรื่องคลื่นสมองของผม...” “ต่อไปแค่อย่าเผลอทำสมาธิอีกก็พอ ไว้ค่อยไปทดลองเอาที่สถาบัน” เคลย์ตันรับแก้วน้ำที่โอเลี้ยงนำมาเสิร์ฟเพื่อดื่มแก้กระหาย ปลายนิ้วนวดระหว่างคิ้วเบาๆ “ครับ” ออสการ์ตอบรับเสียงอ่อยๆ ก่อนหน้านี้ตอนที่เคลย์ตันเคยบอกว่าคลื่นสมองของเขานั้นสามารถรบกวนระบบเกม เขาก็คิดแค่ว่าเป็นการรบกวนที่ทำให้เขาโชคดีขึ้น ได้เจอปริศนา และได้รับค่าลดภัยพิบัติมากขึ้น แต่ไม่นึกเลยว่า พอทำสมาธิอย่างจริงจัง จะทำให้เกิดผลกระทบจนภาพของเกมแตกออกเป็นเส
26จะเอาให้ได้ “แฟนคลับอันดับหนึ่งของนายเป็นผู้นำคราวนี้เหรอเนี่ย” ลูคัสอุทานขณะที่นั่งดูข่าวไปด้วย “ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกัน” ยศยังแค่พันเอกก็จริง แต่มีชื่อเสียงโด่งดัง แถมยังเป็นกองกำลังสำคัญในการทำงานภาคสนามอีก... ตำแหน่งนายพลคงอยู่ใกล้แค่เอื้อม “คนที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบมากมายขนาดนี้ ก็ยังอุตส่าห์มานั่งดูสตรีมเกมของนายได้ น่านับถือความสามารถในการแบ่งเวลาจริงๆ” “ฉันก็ไม่นึกไม่ฝันเหมือนกันว่าจะมีคนใหญ่คนโตมาเป็นแฟนคลับ” สตรีมเมอร์หนุ่มยักไหล่ “เขาคิดอะไรกับนายหรือเปล่า” ลูคัสหรี่ตา เขาจำได้ว่าผู้พันเอสเธอร์ยังเป็นคนช่วยเหลือออสการ์จากนักข่าวในงานเลี้ยงวันเกิดเบรเดนอีกด้วย “ไม่หรอก” ออสการ์ตอบแบบไม่คิดอะไรเพราะตอนนี้จิตใจของเขากำลังจดจ่ออยู่กับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ถึงแม้จะดูคลิปวิดีโอเก่าๆ ของภัยพิบัติครั้งอื่นมาบ้างแล้ว แต่การที่ได้ดูแบบสดๆ ได้รับรู้ว่าห่างออกไปไม่กี่ดวงดาว มีหายนะที่สามารถส่งผลกระทบจนถึงขั้นเข่นฆ่าทำลายสิ่งมีชีวิตบนดาวข้างเคียงได้ ก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น การที่ได้เห็นค่าลดภัยพ
27จัดการได้ง่ายๆ เมื่อไปถึงจุดหมาย เคลย์ตันก็กดกริ่งอย่างมีมารยาท แตกต่างจากครั้งก่อนหน้าที่ต้องบุกเข้าไปในห้องที่เขารู้รหัสผ่านดี ใช่แล้ว...ห้องชุดนี้เขาเป็นคนจัดการเรื่องการซื้อขายและตรวจเช็กระบบรักษาความปลอดภัยทุกอย่างเองกับมือ “เชิญครับ” ชายหนุ่มเดินตามเจ้าของบ้านไปยังห้องนั่งเล่นที่ยังคงสะอาดสะอ้านเหมือนเมื่อครั้งยังไม่มีคนย้ายเข้ามาอยู่ แต่การตกแต่งเพิ่มเติมด้วยต้นไม้ประดับ โมเดลของเล่นขนาดเล็ก และกรอบรูปดิจิทัลที่เปลี่ยนรูปที่โชว์อยู่ทุกๆ สิบนาที ก็ทำให้ห้องนี้ดูมีสีสันและดูมีความเป็นบ้านมากยิ่งขึ้น “ผมไม่ได้จะเข้าร่วมทีมของจักรวรรดินะครับ” ทันทีที่เคลย์ตันนั่งลงและรับน้ำที่โอเลี้ยงนำมาเสิร์ฟแล้ว ออสการ์ก็รีบพูดออกมาทันที นัยน์ตาสีเขียวอ่อนมองริมฝีปากหนาที่เม้มแน่นและใบหน้าวิตกกังวลของคนตัวเล็กกว่านิ่ง ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แต่เป็นความอ่อนโยนที่ออสการ์รู้สึกขนลุกแปลกๆ “ฉันเข้าใจ ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวเรื่องข่าวพวกนี้ฉันจัดการให้เอง” “ไม่ใช่แค่ข่าวน่ะสิครับ พ่อดันฝากฝังให้ผมเข้าร่วมทีมของจักรวรรดิแ
28นอนเป็นผัก ออสการ์เข้าเล่นเกมผู้พิทักษ์จักรวาลอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เล่นมาหลายวัน ก่อนจะเข้าเล่น เขาได้โทรไปขออนุญาตจากเคลย์ตันแล้ว ซึ่งอีกฝ่ายก็สนับสนุนเต็มที่ “เล่นไปเถอะ แคปซูลที่ฉันให้นายไปสามารถควบคุมทุกอย่างได้ นายจะไม่มีทางติดอยู่ในเกมแน่นอน” การอนุญาตอย่างง่ายดายของอีกฝ่ายทำให้เขาสงสัยนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร ในเมื่ออัจฉริยะบอกว่าเขาจะไม่เป็นอันตราย ก็คงได้แต่เชื่อใจ อีกอย่าง... หากเขาเป็นอะไรไปอีก เคลย์ตันคงมาช่วยไว้ได้ทันเหมือนครั้งก่อน ช่วงระยะเวลาไม่นานที่เขาเข้าร่วมการวิจัยกับผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นสมองอย่างเซลีน ทำให้เขาพอจะเข้าใจรูปแบบคลื่นสมองของตัวเองมากขึ้น และรู้ว่าควรทำอย่างไรให้ไม่เผลอใช้งานจนมันแสดงประสิทธิภาพออกมา ในขณะที่คลื่นสมองของออสการ์ส่งผลต่อโครงสร้างพื้นฐานของระบบเกม คลื่นสมองของผู้เข้าร่วมการวิจัยคนอื่นกลับดูมีประโยชน์มากกว่า อย่างเช่น คลื่นสมองของเอลล่าที่ทำให้ยามเธอเข้าเล่นเกมสเปซคิลเลอร์แล้ว จะทำให้เธอได้รับค่าลดภัยพิบัติมากกว่าคนปกติถึงสิบเท่า ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่ของเธ
29คนที่ตามหามานาน ย้อนกลับไปยี่สิบนาทีก่อนหน้า... ออสการ์ที่กดล็อกเอาต์ออกจากเกมมาได้สำเร็จ กำลังพยายามติดต่อแอดคิง เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายก็ออกจากเกมแล้วเช่นกัน และกำลังมุ่งหน้ามาหาเขาที่บ้าน ออสการ์ก็สั่งให้โอเลี้ยงหาข่าวดูว่ามีคนอื่นเจอเหตุการณ์อย่างเขาบ้างมั้ย กระแสตื่นตระหนกของผู้คนทั่วทั้งจักรวาล ทำให้ออสการ์รู้สึกตกใจ Ausgar: ไม่มีใครออกจากเกมได้เลยเหรอครับ? นิรนาม07: เห็นว่ามีแค่เพียงคนที่เล่นด่านที่สี่สิบห้าเท่านั้นที่ออกมาได้ ข้อมูลเหล่านี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกังวลเป็นอย่างยิ่ง เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะคลื่นสมองของเขาหรือเปล่า เคลย์ตันเคยบอกอยู่ว่าคลื่นสมองของเขาสามารถรบกวนระบบเกมได้ แต่มันก็ไม่ควรจะถึงขั้นทำลายล้างแบบนี้ ...ควรจะเป็นเพียงแค่เขาที่ติดอยู่ในเกม ไม่ใช่คนอื่นๆ ทั่วทั้งจักรวาลอย่างนี้ “โอเลี้ยง ติดต่อคุณเคลย์ตันให้ที” “ไม่มีคนรับสายครับ” โอเลี้ยงตอบกลับมา “ลองติดต่อไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน” ในฐานะหัวหน้าสถาบันวิจัย เคลย์ตันจะต้องยุ่งมากแน่
30ความหวาดระแวง อาการแลคและล็อกเอาต์ไม่ได้ของเกมผู้พิทักษ์จักรวาลนั้นหายไปหลังจากผ่านไปได้สามชั่วโมง การกลับมาเป็นปกติในครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความสามารถของเหล่าหัวกะทิทั่วจักรวาลหรือออสการ์แต่อย่างใด ...จู่ๆ เกมก็กลับมาเป็นปกติด้วยตัวของมันเอง ทว่าแม้จะไม่มีใครบาดเจ็บหรือได้รับอันตรายใดๆ และได้รับการตรวจแล้วว่าไม่ส่งผลกระทบต่อสมอง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ยังส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการต่อสู้กับภัยพิบัติอวกาศอยู่ดี ไม่มีพลเมืองคนใดกล้าที่จะเข้าไปเล่นเกมผู้พิทักษ์จักรวาลเพื่อสะสมแต้มลดภัยพิบัติอีกแล้ว เอาล่ะ ก็ยังมีคนอยากลองดีอยู่บ้างแหละ แต่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะไม่เล่นเกมมากกว่า โดยเฉพาะพลเมืองของกาแล็กซีควินซ์ที่ถูกบังคับให้เล่นเกมวันละสามชั่วโมงจนเริ่มเบื่อ ในที่สุดพวกเขาก็มีข้ออ้างในการนอนอยู่เฉยๆ ออกไปเที่ยว หรือออกไปสังสรรค์โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการเข้าเล่นเกมเสียที ทางรัฐสภาและผู้ปกครองของแต่ละกาแล็กซีเองก็ไม่กล้าที่จะบังคับให้คนกลับไปเล่นเกมอีก การต่อสู้กับภัยพิบัติอวกาศก็เลยกลับสู่จุดเดิม...เหมือนตอนที่ยังไม่มีเกมในเคร
ตอนพิเศษ 3เรื่องราวของสี่หนุ่ม Part 1: Ester “เจ้าหมอนั่นนี่ก็นะ” เอสเธอร์ทั้งหัวเสียทั้งรู้สึกขำไปในคราวเดียวกัน ไม่นึกว่าเคลย์ตันจะเอาทหารใต้บังคับบัญชาของเขาไปใช้ทำคะแนนเข้าซะได้ เสียรู้หมอนั่นซะแล้วสิ เขามารู้ข่าวเรื่องที่เกิดกับออสการ์เข้าก็เป็นตอนกลางคืนหลังจากกลับไปถึงฐานทัพที่ดาวนีออนแล้ว ทันทีที่เห็นข่าวที่แฟนคลับพูดคุยกันในบล็อกของยิงให้ไส้แตก เขาก็ติดต่อออสการ์ไปทันที แต่ปลายทางกลับขึ้นว่าห้ามรบกวนแทน แสดงว่าชายหนุ่มน่าจะนอนแล้ว เขาจึงเปลี่ยนไปติดต่อเคลย์ตัน “นายอยู่ที่ไหนกัน” ทันทีที่อีกฝั่งรับสาย สภาพห้องที่ไม่คุ้นเคย ก็ทำให้เอสเธอร์สงสัย “ลองเดาดูสิ” กล้องถูกแพนโดยอัตโนมัติไปทั่วห้องนั่งเล่น หนึ่งในภาพที่กล้องจับได้มีกรอบรูปดิจิทัลซึ่งมีภาพของออสการ์ในวัยเด็กกำลังนั่งตกปลาอยู่ริมทะเลสาบ “นายอยู่ในห้องของออสการ์ได้ยังไงกัน หรือว่าออสการ์จะเป็นอะไรไป?” “ดึกๆ ดื่นๆ ขนาดนี้ คนสองคนอยู่ด้วยกันสองต่อสอง นายคิดว่าต้องทำอะไรกันล่ะ?” “ประชุมมั้ง ไม่ก็คุยเล่น” ผู้พ
ตอนพิเศษ 2เขาคือเกมผู้พิทักษ์จักรวาล ในความคิดของออสการ์นั้น แอดคิงน่าจะถูกสอบสวนและควบคุมตัวอย่างหนักจากผู้มีอำนาจอย่างเคลย์ตัน แต่ความเป็นจริงแล้ว แอดคิงกลับถูกใช้งานหนักเสียยิ่งกว่าทาสรับใช้ สมัยอดหลับอดนอนสร้างเกมขึ้นมายังไม่รู้สึกทรมานมากขนาดนี้ เขายอมสร้างเกมอีกร้อยเกมเสียยังจะดีกว่าหาทางแก้สิ่งที่เขาไม่รู้ว่าจะต้องแก้ยังไง! นี่มันยากเสียยิ่งกว่าสอบชิงอันดับหนึ่งของกาแล็กซีอีกนะ! “โอดิน นายมีไอเดียอะไรมั้ย” แอดคิงที่สภาพถุงใต้ตาดำคล้ำยิ่งกว่าหมีแพนด้า หัวฟูฟ่อง ผมแหว่งเป็นจุดๆ เพราะถูกดึงทึ้ง หันไปมองหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายภาพห้องทำงานของผู้สร้างเกมอีกคนหนึ่งอย่างโอดิน สิ่งมีชีวิตจากกาแล็กซีโอบารอสซึ่งมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีหูแหลมและกระดูกเล็ก ทำให้ตัวดูผอมเล็กเหมือนเด็ก “ไม่มีหรอก ทำตามที่เจ้าเคลย์ตันต้องการเถอะ” โอดินตอบกลับมา ขณะที่สายตายังคงจ้องจอคอมอยู่ โปรแกรมแปลภาษาที่มีมามากกว่าร้อยปี ทำให้การสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตต่างกาแล็กซีนั้นไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป “นี่นายแอบอู้เล่นเกมอีกแล้วใช่มั้ย”
ตอนพิเศษ 1แฟนมีตติ้ง ณ ดาวแดริโอ้ กาแล็กซีควินซ์ เหล่าแกนนำแฟนคลับที่ควรจะยุ่งหัวหมุนกับการจัดงานและคอยรันงานแฟนมีตติ้งกลับได้แต่นั่งนิ่ง งานแฟนมีตติ้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกของออสการ์หลังจากที่เขาได้เดบิวต์เป็นสตรีมเมอร์ได้สามเดือน ถึงแม้ว่าออสการ์จะเป็นสตรีมเมอร์ที่สตรีมเกมเหมือนคนอื่นและไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเขาภายในระยะเวลาสองเดือน ล้วนแล้วแต่น่าจดจำ ทั้งการเอาชนะใจแฟนคลับเด็ก การคอลแลบกับคนดัง การเอาชนะด่านใหม่ของเกมผู้พิทักษ์จักรวาลได้ การดึงดูดแฟนคลับจากต่างกาแล็กซี การรู้วิธีทำอาหารของโลกโบราณ การเป็นคนที่ติดอยู่ในเกมแต่ดันโชคดีติดอยู่ด่านที่สี่สิบห้าเลยออกมาได้ก่อนคนอื่น หรือแม้แต่เรื่องที่น่าตื่นตกใจอย่างการที่แม่เลี้ยงและน้องชายต่างแม่วางแผนทำลายชื่อเสียงของออสการ์ หลังจากได้กินแตงเม็ดใหญ่ เหล่าแฟนคลับจึงอยากจะจัดงานแฟนมีตติ้งปลอบใจสตรีมเมอร์ของพวกเขาเสียหน่อย เมื่อระดมทุนกันได้ พวกเขาก็เริ่มกำหนดวันและจองสถานที่จัดงานทันที ส่วนเงินทุนนั้นมาจากแฟนคลับจากกาแล็กซีเมสันซะเป็นส่วนใหญ่ แ
32ต้องสู้กันต่อไป ก่อนหน้าที่เคลย์ตันจะนำกำลังทหารเข้าบุกคฤหาสน์ตระกูลเวอร์มอนต์นั้น ชายหนุ่มได้รับสัญญาณเตือนบนแท็บเล็ตอัจฉริยะ แจ้งว่าเครือข่าวสตาร์เน็ตที่บ้านของออสการ์มีปัญหา เพราะความปลอดภัยของคนที่มีคลื่นสมองพิเศษมีความสำคัญเป็นอย่างมาก เคลย์ตันจึงคอยสอดส่องและติดตั้งระบบป้องกันการลักลอบเข้าแทรกแซงคลื่นสมองในทุกบ้านของผู้มีคลื่นสมองพิเศษ ไม่เพียงติดตั้งโปรแกรมสอดส่องการแทรกแซงในแคปซูลเท่านั้น แต่เขายังสามารถเข้าถึงอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกับสตาร์เน็ตได้ทุกอย่าง ทำให้ตรวจพบความผิดปกติและสกัดจับตัวแฮกเกอร์ได้อย่างรวดเร็ว “เป็นอะไรไป” เอสเธอร์ถามเมื่อเห็นเพื่อนของตนเช็กข้อมูลบนแท็บเล็ตอัจฉริยะด้วยท่าทางเคร่งเครียด วันนี้เอสเธอร์มีประชุมที่ดาวแดริโอ้ ก็เลยถือโอกาสนัดเคลย์ตันกินข้าว เสียดายที่เขามีเวลากินข้าวเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ก็เลยไม่ว่างไปดูออสการ์ไลฟ์ ตั้งแต่ผู้คนเลิกเล่น ไม่สิ เล่นเกมในเครือสเปซน้อยลง งานของเอสเธอร์ก็ยุ่งมากขึ้น จนแทบไม่มีเวลาจะออกไปกินข้าวที่ไหน ตอนนี้เขาก็เลือกร้านอาหารที่อยู่ติดกับสถานีขนส่งอวกาศเพราะ
31ตัวการใหญ่ “เอาเป็นว่าผมขอตัวไปดูพี่ออสการ์ก่อนแล้วกันนะครับทุกคน ขอจบการไลฟ์เพียงเท่านี้” ออเดรย์พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบหลังจากที่ปล่อยให้คนดูได้คุยแชตกันสักพัก พอเห็นว่าคนส่วนใหญ่รู้เรื่องที่ออสการ์อัปโหลดภาพหลุดลงในบล็อกของช่องตัวเองกันเยอะแล้ว เขาก็ได้จบการไลฟ์สดลง “เป็นยังไงบ้างครับ” เด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีหันไปถามโรแรนด้าที่นั่งอ่านคอมเมนต์ในบล็อกของออสการ์อยู่ ดูจากรอยยิ้มและความสุขที่แผ่กระจายอยู่ทั่วใบหน้าสวยของคนเป็นแม่แล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผลตอบรับน่าจะดีตามคาด อะไรที่ทำให้แม่มีความสุข เขาก็ย่อมสนับสนุน ออเดรย์แทบจะจำไม่ได้แล้วว่าทำไมเขาถึงได้ไม่ชอบหน้าพี่ชายของตนนัก ตอนที่ออสการ์กลับเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ออเดรย์ยังเด็กมาก เขาชอบที่ทุกคนเอาใจเขา เมื่อมีพี่ชายเพิ่มเข้ามา เขาก็คิดเพียงว่าจะมีคนเอาใจเขาเพิ่ม แต่ออสการ์กลับไม่ทำอย่างนั้น เขาดันไปเอาใจโรแรนด้าแทน ออเดรย์น้อยเลยไม่ชอบใจเสียเท่าไร รู้สึกเหมือนกำลังจะถูกแย่งของสำคัญไป โชคดีที่แม่ของเขารักเขาเป็นที่สุด จึงไม่ได้สนใจพี่ชาย ไม่เอาใจ ไม
30ความหวาดระแวง อาการแลคและล็อกเอาต์ไม่ได้ของเกมผู้พิทักษ์จักรวาลนั้นหายไปหลังจากผ่านไปได้สามชั่วโมง การกลับมาเป็นปกติในครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความสามารถของเหล่าหัวกะทิทั่วจักรวาลหรือออสการ์แต่อย่างใด ...จู่ๆ เกมก็กลับมาเป็นปกติด้วยตัวของมันเอง ทว่าแม้จะไม่มีใครบาดเจ็บหรือได้รับอันตรายใดๆ และได้รับการตรวจแล้วว่าไม่ส่งผลกระทบต่อสมอง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ยังส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการต่อสู้กับภัยพิบัติอวกาศอยู่ดี ไม่มีพลเมืองคนใดกล้าที่จะเข้าไปเล่นเกมผู้พิทักษ์จักรวาลเพื่อสะสมแต้มลดภัยพิบัติอีกแล้ว เอาล่ะ ก็ยังมีคนอยากลองดีอยู่บ้างแหละ แต่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะไม่เล่นเกมมากกว่า โดยเฉพาะพลเมืองของกาแล็กซีควินซ์ที่ถูกบังคับให้เล่นเกมวันละสามชั่วโมงจนเริ่มเบื่อ ในที่สุดพวกเขาก็มีข้ออ้างในการนอนอยู่เฉยๆ ออกไปเที่ยว หรือออกไปสังสรรค์โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการเข้าเล่นเกมเสียที ทางรัฐสภาและผู้ปกครองของแต่ละกาแล็กซีเองก็ไม่กล้าที่จะบังคับให้คนกลับไปเล่นเกมอีก การต่อสู้กับภัยพิบัติอวกาศก็เลยกลับสู่จุดเดิม...เหมือนตอนที่ยังไม่มีเกมในเคร
29คนที่ตามหามานาน ย้อนกลับไปยี่สิบนาทีก่อนหน้า... ออสการ์ที่กดล็อกเอาต์ออกจากเกมมาได้สำเร็จ กำลังพยายามติดต่อแอดคิง เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายก็ออกจากเกมแล้วเช่นกัน และกำลังมุ่งหน้ามาหาเขาที่บ้าน ออสการ์ก็สั่งให้โอเลี้ยงหาข่าวดูว่ามีคนอื่นเจอเหตุการณ์อย่างเขาบ้างมั้ย กระแสตื่นตระหนกของผู้คนทั่วทั้งจักรวาล ทำให้ออสการ์รู้สึกตกใจ Ausgar: ไม่มีใครออกจากเกมได้เลยเหรอครับ? นิรนาม07: เห็นว่ามีแค่เพียงคนที่เล่นด่านที่สี่สิบห้าเท่านั้นที่ออกมาได้ ข้อมูลเหล่านี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกังวลเป็นอย่างยิ่ง เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะคลื่นสมองของเขาหรือเปล่า เคลย์ตันเคยบอกอยู่ว่าคลื่นสมองของเขาสามารถรบกวนระบบเกมได้ แต่มันก็ไม่ควรจะถึงขั้นทำลายล้างแบบนี้ ...ควรจะเป็นเพียงแค่เขาที่ติดอยู่ในเกม ไม่ใช่คนอื่นๆ ทั่วทั้งจักรวาลอย่างนี้ “โอเลี้ยง ติดต่อคุณเคลย์ตันให้ที” “ไม่มีคนรับสายครับ” โอเลี้ยงตอบกลับมา “ลองติดต่อไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน” ในฐานะหัวหน้าสถาบันวิจัย เคลย์ตันจะต้องยุ่งมากแน่
28นอนเป็นผัก ออสการ์เข้าเล่นเกมผู้พิทักษ์จักรวาลอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เล่นมาหลายวัน ก่อนจะเข้าเล่น เขาได้โทรไปขออนุญาตจากเคลย์ตันแล้ว ซึ่งอีกฝ่ายก็สนับสนุนเต็มที่ “เล่นไปเถอะ แคปซูลที่ฉันให้นายไปสามารถควบคุมทุกอย่างได้ นายจะไม่มีทางติดอยู่ในเกมแน่นอน” การอนุญาตอย่างง่ายดายของอีกฝ่ายทำให้เขาสงสัยนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร ในเมื่ออัจฉริยะบอกว่าเขาจะไม่เป็นอันตราย ก็คงได้แต่เชื่อใจ อีกอย่าง... หากเขาเป็นอะไรไปอีก เคลย์ตันคงมาช่วยไว้ได้ทันเหมือนครั้งก่อน ช่วงระยะเวลาไม่นานที่เขาเข้าร่วมการวิจัยกับผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นสมองอย่างเซลีน ทำให้เขาพอจะเข้าใจรูปแบบคลื่นสมองของตัวเองมากขึ้น และรู้ว่าควรทำอย่างไรให้ไม่เผลอใช้งานจนมันแสดงประสิทธิภาพออกมา ในขณะที่คลื่นสมองของออสการ์ส่งผลต่อโครงสร้างพื้นฐานของระบบเกม คลื่นสมองของผู้เข้าร่วมการวิจัยคนอื่นกลับดูมีประโยชน์มากกว่า อย่างเช่น คลื่นสมองของเอลล่าที่ทำให้ยามเธอเข้าเล่นเกมสเปซคิลเลอร์แล้ว จะทำให้เธอได้รับค่าลดภัยพิบัติมากกว่าคนปกติถึงสิบเท่า ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่ของเธ
27จัดการได้ง่ายๆ เมื่อไปถึงจุดหมาย เคลย์ตันก็กดกริ่งอย่างมีมารยาท แตกต่างจากครั้งก่อนหน้าที่ต้องบุกเข้าไปในห้องที่เขารู้รหัสผ่านดี ใช่แล้ว...ห้องชุดนี้เขาเป็นคนจัดการเรื่องการซื้อขายและตรวจเช็กระบบรักษาความปลอดภัยทุกอย่างเองกับมือ “เชิญครับ” ชายหนุ่มเดินตามเจ้าของบ้านไปยังห้องนั่งเล่นที่ยังคงสะอาดสะอ้านเหมือนเมื่อครั้งยังไม่มีคนย้ายเข้ามาอยู่ แต่การตกแต่งเพิ่มเติมด้วยต้นไม้ประดับ โมเดลของเล่นขนาดเล็ก และกรอบรูปดิจิทัลที่เปลี่ยนรูปที่โชว์อยู่ทุกๆ สิบนาที ก็ทำให้ห้องนี้ดูมีสีสันและดูมีความเป็นบ้านมากยิ่งขึ้น “ผมไม่ได้จะเข้าร่วมทีมของจักรวรรดินะครับ” ทันทีที่เคลย์ตันนั่งลงและรับน้ำที่โอเลี้ยงนำมาเสิร์ฟแล้ว ออสการ์ก็รีบพูดออกมาทันที นัยน์ตาสีเขียวอ่อนมองริมฝีปากหนาที่เม้มแน่นและใบหน้าวิตกกังวลของคนตัวเล็กกว่านิ่ง ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แต่เป็นความอ่อนโยนที่ออสการ์รู้สึกขนลุกแปลกๆ “ฉันเข้าใจ ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวเรื่องข่าวพวกนี้ฉันจัดการให้เอง” “ไม่ใช่แค่ข่าวน่ะสิครับ พ่อดันฝากฝังให้ผมเข้าร่วมทีมของจักรวรรดิแ