รถมินิคันเล็กจอดอยู่ในที่ห่างไกลผู้คน คนที่ขับรถหันมามองคนที่นั่งข้าง แล้วบอกอีกที“คุณรู้ ว่าระหว่างเรา มันมีอะไรบางอย่าง ““อะไรคะ “ คนที่ไม่แน่ใจนัก ย้อนถามกลับไป“พราวรุ้ง “ เค้าเรียกชื่อเธอ มองใบหน้าที่กำลังเขินเต็มที่ แล้วจับที่ผมเบาๆ“ผมยังเรียนอยู่ อีกไม่กี่เดือน ก็จะเรียนจบ จนกว่าจะถึงวันนั้น รอผมได้ไหม “เธอไม่คิดเลยว่า เค้าจะพูดแบบนี้ออกมา จนกว่าจะถึงวันนั้น หมายความว่า เค้ากำลังจะจีบเธอหรอ“หมายความว่า คุณจะให้ฉันรอคุณเรียนจบก่อนใช่ไหมคะ แล้ว ““รอผมสอบให้เสร็จก่อน รอให้ผมไม่ได้เป็นนักศึกษาแล้วคุณกับผม เราลองมาคบกัน “พราวรุ้งเหมือนว่าตัวเองตัวลอย สติสตังหายไปไหนหมดแล้วก็ไม่รู้ เพราะเค้าเพียงคนเดียวใบหน้าหล่อเหลากระชากใจคนอื่น ยิ้มอ่อนโยนกับเธอ มือที่สัมผัสที่เส้นผม ไล่มาที่แก้ม และริมฝีปากบาง ทำให้เธอร้อนรุ่มเหลือเกิน“จนกว่าจะถึงวันนั้น อย่าเพิ่งไปชอบใคร คุณอยู่ในสายตาผมเสมอนะ “ เค้าบอกย้ำอีกครั้ง ก่อนจะมาส่งเธอที่หน้าอพาร์ตเมนต์ พราวรุ้งอยากจะหยิกตัวเอง ว่าเธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหมอาจารย์สุนทรยิ้มกว้าง เมื่อเห็นรายงานและใบงานที่นายอิทธิพัทธ์ทำมาส่งอย่างเรียบร้อย สม่ำเสมอ ใ
ลูกสาวที่ช่วยงานพ่อแม่เช่นเคยแม้มือจะทำงานแต่ใจลอยไปไกลแสนไกล คนที่ขยันอ้อนโทรมาแทบทุกชั่วโมง ยิ้มอยู่กับโทรศัพท์มือถือ ใบหน้าหล่อเหลาผมยุ่งเหยิง สวมเสื้อยืดตัวเก่านั่งเล่นเกมส์ตลอดทั้งวัน ไม่ยอมออกไปไหน“ทานข้าวบ้างไหมคะ เล่นแต่เกมส์ “ ทีเอสาวดุเสียงเข้ม มองคนที่นั่งเล่นเกมส์ไปด้วย คุยโทรศัพท์ไปด้วย อย่างสบายใจเกินไปแล้ว“ไม่หิวเลย กินอะไรดี คุณช่วยคิดหน่อยสิ “ อิทธิพัทธ์พูดขึ้นมา ระหว่างที่ตามองจอทีวี และ มือกดที่จอยเกมส์ไม่ยอมห่าง“รุ้ง รุ้ง ช่วยแม่มัดดอกกวางตุ้งหน่อยลูก “ ลูกสาวที่กำลังจ้องแต่โทรศัพท์ไม่ได้ยินเสียงแม่เรียก จึงต้องเดินมาดู ก็พบว่ามีใครบางคน เปิดกล้องอยู่ในนั้น“พ่อ ให้ลูกกลับไปก่อนดีไหม ไปเจอกันสักครึ่งวันก็ยังดี “ผู้เป็นแม่ปรึกษากับพ่อ อยากให้ลูกมีแฟนสักที เพราะรู้ดีว่า พราวรุ้งลูกสาวไม่ใช่คนโง่จะให้ใครมาหลอกได้ง่ายและพ่อแม่ก็ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า พราวรุ้งอาจจะมีความรัก อาจจะต้องอกหัก แต่นั่นก็คือ วิถีทางของคนทุกคน“รุ้ง เสร็จตรงนั้นหรือยัง “ แม่เดินมาถึงที่ ทำให้ลูกสาวต้องปิดหน้าจอโทรศัพท์ทันที มองกองผักในมือของแม่ที่หอบมาเต็มแขน“มัดให้แม่หน่อย แล้วก็ไปอาบน้ำเตรียมต
“หิว กินข้าวกัน “ เค้ายิ้มออกมาแล้วลูบผมเธอเล่น ก่อนจะลุกขึ้นไปที่โต๊ะทานอาหาร ที่มีข้าวกล่องวางอยู่“เพิ่งได้กินข้าว “ เค้าบอกขณะที่ตักข้าวทาน“ก็มัวแต่เล่นเกมส์ ไม่รู้เวลา “ คนบ่นดุออกมา ทำเอาคนที่กำลังทานข้าวสำลักทันที น้ำในตู้เย็น ถูกหยิบออกมาอีกขวด กระดกขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว“แกล้งผม สำลักเลย “ คนสำลักอาหารหน้าแดง คว้าทิชชูมาซับแล้วเรียกให้เธอเข้าไปหา“มีอะไรคะ “ พราวรุ้งเดินเข้าไปใกล้ คนที่นั่งทานข้าวดึงเก้าอี้อีกตัวออก แล้วส่งมือถือของตัวเองให้“สั่งอะไรมาหน่อยในตู้เย็นไม่มีอะไรสักอย่าง “ เค้าสั่งคล้ายกับเธอเป็นแม่บ้านส่วนตัว“รุ้งจะไปรู้ได้ยังไงคะ ว่าคุณชอบทานอะไร “เธอมองหน้าแอปร้านสะดวกซื้อ ที่มีสินค้ามากมายอยู่ตรงหน้าให้เลือกอำนวยความสะดวกคนที่ไม่อยากออกจากบ้าน“เอาข้าวกล่องมาไว้สัก3-4กล่อง คุณชอบอะไรเลือกเลย “เค้าสั่งระหว่างจัดการอาหารกล่องแรก หมดไปแล้ว กำลังจะต่อกล่องที่สอง“ขนมกรุบกรอบ นมเปรี้ยว ขนมปัง เลือกมานะ เอามาใส่ตู้เย็นไว้ เผื่อหิว “เสียงคนทานข้าวพูดอู้อี้ แล้วมองคนที่กำลังจิ้มมือถือของตัวเองอยู่ข้อความในไลน์เด้งรัวตรงหน้าจอ ทำให้ต้องอ่านไปโดยปริยาย”เพื่อนชวนไ
“ ไม่มาแล้วค่ะ “ พราวรุ้งบอกกับคนที่ง่วนเก็บของอยู่ในครัว บรรยากาศมันดูหวานเกินไปมาก คล้ายกับว่า อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว“ครับ ไม่มาก็ไม่มา คุณไม่มาหาผม ผมไปหาคุณเองก็ได้ เอามั้ยละ “ เอาที่เอาแต่ใจอยู่แล้ว บอกยิ้มๆเก็บขยะลงถัง ล้างมือ แล้วเดินวนไปวนมา อยู่ตรงหน้าทีวี ก่อนจะนั่งลงที่พื้นพรม“อย่างที่บอกนะครับ ผมจะจบแล้ว คุณก็ระวังเนื้อระวังตัวให้ดี อย่าไปใกล้ใคร แล้วก็อย่าให้ใครมาใกล้คุณมาก ถ้าผมทนไม่ไหว จะความแตกนะครับ “ คนขี้หวงหมายถึงอาจารย์หนุ่มที่ทำงานอยู่ด้วยกัน“หวงเหมือนกันหรอคะ “ เธอขยับตัวเข้าไปนั่งข้างเค้า คนที่นั่งอยู่รอจังหวะอยู่แล้ว ดึงเธอเข้ามา แล้วขยับร่างกายตัวเองให้นอนรายกับพื้น ก่อนจะดึงเธอมาซบอกตัวเอง“แกล้งอีกแล้ว ปล่อยนะคะ “ คนถูกกอดบ่นแล้วดันตัวออก เค้าชอบถึงเนื้อถึงตัวตลอดเลย”ก็อยากกอด ไม่ได้หรอครับ แค่นิดเดียวเอง คนที่เค้าชอบกัน เค้าก็ต้องสัมผัสกันเป็นธรรมดา ผมชอบคุณ ผมก็อยากสัมผัสคุณ แต่คุณคงไม่ได้ชอบผมมากขนาดนั้นใช่ไหมครับ “ เค้าปล่อยเธอให้เป็นอิสระ แล้วพลิกตัวหนีพราวรุ้งชอบเค้า แต่ก็ไม่อยากให้เค้า ถึงเนื้อถึงตัวมากมายจนเกินไป แต่เพราะใจของคนที่ไม่เคยมีความ
รถมินิจอดหน้าตึกในช่วงเกือบสามทุ่มแล้ว ข้างถนนยังมีร้านอาหาร และ รถเข็นขายของหลายร้าน ที่ยังจอดขายอยู่ นักศึกษาที่อยู่ละแวกนั้น เดินออกมาทานข้าวกันพอมีให้เห็น“ขับรถดีดีนะคะ “ พราวรุ้งคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพาย เตรียมจะลงจากรถ แต่คนขับกลับดึงมือเอาไว้ แล้วเอียงแก้มตัวเองมาหาเธอ ชี้นิ้วบอกให้หอมแก้ม ก่อนจะลงจากรถ“พอแล้วค่ะ หอมกันทั้งวันแล้ว “ เธอปฏิเสธแต่คนขับรถส่ายหน้า“หอมแล้วก็หอมอีกได้ แก้มผมน่าหอมนะครับ “ เค้าบอกแบบไม่อวยตัวเองเลยคนที่นั่งอยู่มองซ้ายมองขวา กลัวว่าจะมีใครเห็นทั้งที่ฟิล์มดำขนาดนั้น ขยับตัวเข้าไปแล้ว หอมแก้มเค้า ตั้งใจจะผละออก แต่คนที่ชอบแกล้ง หันหน้ามาประกบปากทันที“คุณอิฐ “ เธอทุบอกเค้าดังบึก แล้วลงจากรถทันที ทั้งอายทั้งเขินเลย คนบ้าอยากจะหอมอะไรตลอดเวลา ตาคนนี้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างมีความสุขมองคนที่งอนเดินขึ้นตึกไปแล้ว โทรเข้าไปหา“มีอะไรคะ “ พราวรุ้งถามออกไป ระหว่างเดินขึ้นบันได“เป็นห่วง ไม่มีลิฟต์ เลยคุยโทรศัพท์ด้วย “ความอบอุ่นใจเข้ามาพร้อมกับประโยคสำคัญแบบนี้ เค้าเป็นห่วง เลยตั้งใจจะคุยด้วยระหว่างที่เธอเดิน“ถึงห้องแล้ว ก็อาบน้ำทำงานบ้านให้เรียบร้อย ผมถึงห้องแ
“นอนนะคะ พรุ่งนี้รุ้งต้องทำงานแต่เช้า แล้วถ้าทำคะแนนได้ดี รุ้งจะไปทำกับข้าวให้ค่ะ “ พราวรุ้งยิ้มหวาน ต่อหน้ากล้อง แล้วปิดโทรศัพท์ลง วันนี้เหนื่อยแล้ว ขอนอนก่อนคนที่เพิ่งกลับมาถึงห้องได้ไม่นาน ตั้งใจจะเล่นเกมส์อีกสักพักแต่เพราะวันนี้ วุ่นวายวอแวอยู่กับคนบางคน แล้วมีความสุขมาก ทำให้ไม่อยากจะทำอะไรอีกแล้วสายน้ำอุ่นชโลมมาที่ร่างกายแข็งแรงเปลือยเปล่า มือที่ลูบไล้ร่างกายตัวเอง ชโลมไปด้วยครีมอาบน้ำหอมละมุน พราวรุ้งไม่ใช่แบบที่ชอบ ไม่ได้เซ็กซี่ยั่วยวน ดึงดูดอะไร แต่ทำให้คนแบบเค้า ต้องการมากเหลือเกินอาวุธประจำกายขยายขึ้นมาสู้มือของตัวเอง มือขาวจับแก่นกายขยับทำความสะอาดอย่างดี แล้วปลอบใจลูกชายว่า“ใจเย็นก่อน แม่แกเค้ายังไม่ยอมง่ายหรอก อดใจไว้ก่อน ถ้าไปเกเรยุ่งกับคนอื่นเมื่อไหร่ แม่แกคงอาละวาดน่าดู เข้าใจไหม “คนที่ไม่ค่อยเก็บอารมณ์ส่วนนี้ไว้นานต้องห้ามใจ ถ้าจะคบกันจริงจังเรื่องสำคัญที่สุด คือการนอกกายนอกใจนี่แหละเสียงนาฬิกาปลุกตั้งแต่เช้า กิจวัตรประจำวันของคนที่ตื่นแต่เช้า คือลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานเช่นทุกวัน แต่วันนี้ ต้องทำอะไรบางอย่างที่สำคัญเช่นกันเสียงโทรไลน์โทรมาปลุกช่วงเจ็ดโมง
จูบที่นุ่มนวลอ่อนโยนทิ้งความร้อนที่หน้าผาก แถมยังจับมือเอาไว้แน่น“อย่าลืมนะ พรุ่งนี้ไปค้างที่คอนโดผมนะ “ เค้าย้ำอีกที แล้วเดินเปิดประตูออกไปก่อนพราวรุ้งขาสั่น เพราะความตื่นเต้น ทำไมเค้าชอบทำแบบนี้กับเธอในที่สาธารณะไม่เว้น“บ้ามากเลย “ เธอเดินบ่นออกมาจากห้อง แล้วเห็นว่า เค้ายืนรอลิฟต์อยู่แล้ว พร้อมกับนักศึกษาอีกหลายคน ที่เดินมาจากอีกฝั่งของตึก“พี่พราวรุ้ง สวัสดีค่ะ “ เด็กๆทักทายแล้วยิ้มเขินกับรุ่นพี่ปีสุดท้ายสุดฮอตประจำมหาวิทยาลัย“พี่อิฐ ไปทานข้าวที่ไหนคะ “ รุ่นน้องชวนคุย เพราะไม่ค่อยเห็นเค้าที่โรงอาหารเลยคนถูกถามชำเลืองมองคนข้างๆแล้วตอบเสียงนุ่ม“ทานที่โรงอาหารครับ นี่ปีอะไรเนี่ย “ ชายหนุ่มเปิดประตูลิฟต์ออก แล้วให้สาวๆเดินเข้าไปก่อน ตัวเองยืนรั้งท้ายอยู่คนเดียว“เอางี้ พี่กำลังจะเรียนจบแล้ว วันนี้เลี้ยงข้าวน้องละกัน ทีเอด้วยนะครับ ไปทานข้าวด้วยกันนะครับ “ คนเจ้าเล่ห์ยักคิ้วให้ แล้วอมยิ้ม เมื่อทีเอหน้าบูดอีกแล้ว“ขอบคุณพี่อิฐมากนะคะ “ รุ่นน้องบอกเป็นเสียงเดียวกัน เกาะแขนทีเอสาวเอาไว้กลัวว่าจะพลาดโอกาสได้ทานข้าวกับหนุ่มหล่อคนที่เป็นเป้าสายตาเดินมาที่โรงอาหารช่วงพักที่มีนักศึกษาจำน
คนที่เพิ่งเลิกงานมองรถที่จอดรออยู่แล้ว พร้อมกับที่คนในรถเปิดกระจกมา โบกมือให้ ทำเอาอดยิ้มไม่ได้ คนอื่นเห็นเค้าก็ชอบจะแย่ ถ้าลองมาเจอแบบที่ได้เจอยังงี้ รับรองละลายกันเป็นแถว“ไปกินข้าวกันนะ แล้วค่อยกลับ “ คนขับรถเปิดไฟหน้ารถแล้วขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัย ผ่านหน้าหอพักของเธอ“ไปไหนคะ “ พราวรุ้งมองมือตัวเองที่ถูกเอาไปวางบนขาของคนขับรถ“กินข้าวห้องผมก่อน จะไปที่อื่นได้หรอ คงยอมหรอก “ คนอยากไปที่อื่น ทำเสียงงอน แต่ยอมรับทุกอย่างโดยดี“วันนี้สอบทำได้ใช่ไหม เก่งมาก “ ทีเอเปลี่ยนเรื่องคุย แล้วยิ้มให้ คนที่ทำข้อสอบได้ดี“หอมทีได้ไหมละ จะได้สบายใจ “ เค้าบอกระหว่างรถติดไฟแดง หันมาหาเธอ แล้วหอมแก้มบาง ซุกไซ้ที่ซอกคอขาว“พอแล้วค่ะ ไหนว่าจะหอมทีเดียว เลยเถิดตลอดเลย “ เธอดุเค้าออกมา“มาซุกไซ้คืนได้เลย ไม่เคยว่าสักคำ “ คนอยากโดนหอมบ้าง ขยับคอตัวเองให้ ไม่คิดเลยว่า คนข้างตัวจะกล้าพราวรุ้งจูบที่คอเค้า แล้วกัดเบาๆที่คอขาว หอมละมุน“รุ้งครับ แบบนี้ผมแย่นะ “ เค้าเรียกชื่อเธอเสียงหวาน พราวรุ้งร้ายกาจมากที่ทำแบบนี้กับเค้า ขนแขนลุกชันขึ้นมา พร้อมกับอวัยวะบางส่วนก็ตื่นขึ้นไปด้วย“กัดคอแบบนี้ อยากทำรอยหรอครับ “
เสียงเด็กวิ่งหัวเราะกันลั่นสนามหญ้าหน้าบ้านของคุณย่าวุ้น เด็กหญิงวัยสิบขวบ ขี่จักรยานนำหน้าน้องชายทั้งสองคนไปก่อน แล้วหยุดดูเมื่อเห็นทิวเขาตามมา แต่เจ้าเมฆตัวเล็กยังตามมาไม่ทัน เพราะขาสั้น และตัวน้อยกว่าพี่ทั้งสองคนมาก“น้องเมฆ มาซ้อนท้ายพี่เอาไหม “ พี่สาวถามน้องชาย แล้วมองทิวเขาที่ตากแดดเพียงนิดเดียวก็หน้าแดงไปหมด“ไม่เอาค้าบ เมฆจะปั่นจักรยาน”เด็กชายวัยห้าขวบตอบพี่สาวแล้วมองพี่ชายที่ตัวไล่เลี่ยกับพี่สาวของตัวเอง หม่ามี๊บอกว่า ตั้งใจจะให้น้องเมฆโตทันพี่ๆแต่เพราะน้องเมฆยังไม่อยากลงมาสักที หม่ามี๊ก็เลยต้องรอนานกว่าจะได้น้องเมฆมา“โอเค ถ้าน้องเมฆอยากปั่นจักรยาน พี่ทรายจะให้น้องเมฆนำหน้าไปก่อน ไปกับพี่ทิว แล้วพี่ทรายจะไปทีหลัง “ พี่สาวคนดีที่ดูแลน้องๆบอกให้น้องไปก่อน แล้วตัวเองจะตามไปทีหลังหม่ามี๊และแม่ชมมองดูลูกสาวคนโตแล้วยิ้มกว้างออกมา น้องชายสองคนก็ติดพี่สาวเหลือเกิน“พี่ชมไม่ปล่อยอีกสักคนหรอคะ มีแค่น้องทิวคนเดียว ““แค่คนเดียวก็เหนื่อยมากแล้วค่ะ ยังไม่ทันโตเลย ขอต่อรองเยอะจนพ่อปวดหัว “ เด็กชายช่างพูดช่างต่อรองจนพ่อสายฟ้าต้องยอมใจ”พี่ทราย เดี๋ยวพาน้องไปอาบน้ำนะลูก ที่ทำบาร์บีคิวเอาไ
เด็กหญิงน้ำหนักมากกว่า3000กรัม นอนอยู่บนอกอวบอิ่มของหม่ามี๊ใบหน้าจิ้มลิ้มดูดนมจากเต้าด้วยความหิวกระหาย จนป๊าต้องอมยิ้มออกมา พ่อแม่ของทั้งสองบ้าน มากันเต็มห้องพักฟื้น แต่ปล่อยให้พ่อแม่ลูกได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพัง”เบาๆครับ หนูเป็นลูกสาว หนูจะดูดนมมี๊แรงแบบนี้ไม่ได้ “ ป๊าบ่นด้วยรอยยิ้มมองลูกสาวบนอกภรรยา น้ำตาคลอด้วยความสุข การคลอดแบบธรรมชาติไม่ง่ายเลย เพราะน้ำหนักตัวของลูกค่อนข้างมาก แต่หม่ามี๊ก็ยืนยันว่าจะคลอดตามธรรมชาติร่างกายบอบบางที่น้ำหนักไม่ถึงห้าสิบกิโล พุ่งไปที่เกือบเจ็ดสิบโลภายในเวลาไม่กี่เดือน คนท้องที่สวยที่สุดทำเอาคุณหมอและพยายาลเอ่ยชมออกมา และยิ่งการเจ็บท้องยาวนานมากกว่า6ชั่วโมง ยิ่งทำให้คนที่อยากมีลูกหลายคน อดสงสารภรรยาไม่ได้“มีน้องทรายคนเดียวพอแล้วไหม พี่ไม่อยากให้หนูเจ็บ “ สามีปลอบใจภรรยาด้วยจูบที่หน้าผากด้วยความอ่อนโยน การเป็นแม่ไม่ง่ายเลยเด็กหญิงหลับตาพริ้มไปแล้ว ป๊าอุ้มลูกมานอนที่เตียง แล้วห่มผ้าห่มให้อย่างเบามือ ก่อนจะสวมเสื้อให้ภรรยา แล้วเปิดประตูให้พ่อแม่เข้ามาเยี่ยมหลานของขวัญของฝากจากเพื่อนและคู่ค้านับสิบกล่องวางเรียงรายที่ห้องรับแขก แม่แม่กอดลูกสาวด้วยคว
“วันนี้ลูกดื้อกับหม่ามี๊หรือเปล่าครับ “ คนที่เพิ่งกลับมาจากโรงงานวิ่งเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเดินออกมาในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แล้วมองดูภรรยาที่เริ่มจะอวบอิ่มขึ้นมาบ้างแล้ว อาการคลื่นไส้หายไปแทบจะไม่มีให้เห็น มีแต่อาการหิวมาก หิวตลอดที่ทำให้คนเพิ่งท้องได้เพียง4เดือน แต่น้ำหนักขึ้นมา6กิโลเข้าไปแล้ว“ขอกินซาลาเปาหน่อย “ คนที่เพิ่งเลิกงานกลับมาหายเหนื่อยเพราะได้หอมแก้มซาลาเปาขาวอวบตรงหน้าทั้งหอมทั้งนุ่ม“ชอบหรอคะ ซาลาเปาลูกนี้ “ จากใบหน้าเรียวกลายเป็นแก้มซาลาเปายิ่งทำให้คนเป็นสามีทั้งรักทั้งหลงภรรยา สายน้ำไม่ห่วงสวยเลย บำรุงด้วยอาหารมีประโยชน์เต็มที่ ทั้งนมแพะ นมถั่วเหลือง นมอัลมอนด์ แทบจะดื่มแทนน้ำเปล่า ยังไม่รวมถึงผักและผลไม้ในแต่ละมื้อ ที่เน้นมากกว่าตอนยังไม่ท้อง“ก็แค่อยากให้ลูกแข็งแรง มี๊จะอ้วนมี๊จะไม่สวยก็ไม่เป็นไร “ ภรรยาอ้อนสามีเสียงหวาน แต่ถูกคนเป็นสามี บอกเสียงนุ่มนวล”แม่ของลูกพี่สวยที่สุด น่ารักที่สุด ไม่ว่าตอนนี้หรือตอนไหน อีกกี่ปี พี่ยังจำได้ว่า เจ้าหญิงเบลของพี่ สวยที่สุด “ภาพเจ้าหญิงเบลที่เค้าและเธอถ่ายด้วยกัน เป็นภาพที่วางเอาไว้บนหัวเตียง ในช่วงเวลาที่มีความท
ภาพอัลตร้าซาวน์ที่อยู่ในจอมอนิเตอร์ทำให้คนที่เห็นหัวใจพองโต คุณหมอชี้ไปที่จุดเล็กๆตรงกลาง แล้วหันมาบอกคุณพ่อ ที่นั่งน้ำตาคลออยู่“ท้องแล้วแน่นอนค่ะ เห็นไหมคะ น้องอยู่ตรงนี้ “ คนที่มองลูกน้ำตาร่วงหล่นทันที มันเป็นภาพที่น่ารักที่สุด แม้จะมองไม่ออก แม้จะไม่เห็นอะไรอย่างที่หมอเห็น แต่คำยืนยันที่บอกมา ก็ทำเอาคนที่คาดหวัง ต้องซับน้ำตาไม่อายใคร“คุณพ่อร้องนำไปแล้ว คุณแม่ร้องตามไหมคะ “ คุณหมอแซวออกมา มองพ่อแม่ที่ร้องไห้ทั้งคู่ด้วยความเอ็นดูเหลือเกิน“พอดีว่า คุณแม่ผม เคยมีปัญหาเรื่องการตั้งครรภ์มาก่อน บ้านเราเลยกังวลมากครับ “ คุณพ่อบอกคุณหมอตามตรง“คือการตั้งครรภ์ ก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างนะคะ การเจริญเติบโตของเด็กในครรภ์ก็ด้วย จากที่ตรวจดู ยังไม่พบภาวะที่ผิดปกติใดใดเลย คุณแม่ก็ต้องระวังตัวเองให้มาก ทำงานหรือเปล่าคะ ““เปล่าค่ะ เป็นแม่บ้าน “ คนที่นอนบนเตียงตอบคุณหมอ“คนท้องไม่ใช่คนป่วยนะคะ สามารถใช้ชีวิตประจำวันได้ตามปกติ การทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆก็ถือว่าได้ออกกำลังกาย แต่ว่า หมอจะแนะนำว่า ไม่ควรยกของหนัก ไม่ควรยืนนานๆ เดินนานๆก็ไม่ควรค่ะ พักผ่อนให้มาก ถ้ามีอาการแพ้คลื่นไส้อาเจียน ก็เป็นอาการ
เทียนหอมสีขาวถูกจุดเอาไว้ใกล้กับโต๊ะทำงานภายในห้องนอน ร่างบอบบางสวมเสื้อยืดตัวเก่าของสามี กับบิกินี่ตัวเล็ก นอนหลับอยู่บนเตียง ผมยาวบนหมอน ทำให้ดูเย้ายวนใจเหลือเกิน คนที่เพิ่งทำงานเสร็จเดินเข้ามาในห้อง ยิ้มกับภาพตรงหน้า คุณภรรยาที่ทำงานบ้าน ทำอาหาร และตื่นแต่เช้าทุกวัน หลับไปแล้วผ้าห่มผืนใหญ่ถูกดึงออกจากตัวช้าๆ แล้วคนที่สวมบ็อกเซอร์ตัวเดียว ก็นอนบนหมอนที่ว่างอยู่ ก่อนจะสอดแขนตัวเองเข้าไปช้าๆ ให้คนที่หลับอยู่ขยับมานอนบนแขนเช่นทุกคืน“งานเรียบร้อยไหมคะ “ เสียงหวานงัวเงียถามขึ้นมา“เรียบร้อยครับ นอนเถอะ ดึกแล้ว “จมูกโด่งจูบหน้าผากเบาๆ แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมา คลุมร่างกายไม่ให้หนาวจากอากาศที่เย็น จากแอร์ในห้องมือบางลูบไล้แผ่นอกเบาๆ แล้วสัมผัสที่ปลายยอดอก เหมือนอยากเล่นกับอยากแกล้ง ไปพร้อมกัน“ไม่นอนหรือไง “ คนถูกปลุกเร้า ถามขึ้นมา แต่ยังคงนอนนิ่งปล่อยให้เธอสนุกกับร่างกายของเค้า ตามใจใบหน้าคมสันยิ้มในความมืด จากลูบไล้แค่หน้าอก กลับสัมผัสต่ำลงไป เรื่อยๆ โดยที่ความเย็นจัดของแหวนแต่งงาน กับมืออ่อนนุ่ม จะโอบอุ้มบางอย่างเอาไว้ อย่างไม่รอบแล้ว“เด็กซนคนนี้ต้องโดนอะไรบ้างครับ “ เด็กซนหัวเราะชอบใจ
“น้ำเตรียมตัวจะมีลูก พี่ซันพร้อมหรือยังคะ?”คำถามที่ถามออกมา ทำเอาคนฟังยิ้มกว้างทันที จะอะไร เพราะอะไร ก็ตามแต่ แต่เค้าดีใจเหลือเกิน“พร้อมครับ พร้อมมาก “ คำตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง ทำเอาคนฟังใจอ่อนยวบ แม้จะเพิ่งแต่งงานมาไม่นาน แต่เพราะความเจ็บปวดในหัวใจของครอบครัวที่เธอรัก ทำให้สายน้ำอยากทำให้ทุกคนในครอบครัวมีความสุข”มีลูกตอนนี้ อีกสิบปี พี่ก็สี่สิบนิดๆ หนูก็เพิ่งสามสิบนิดๆเอง ลูกโตขึ้น หนูก็ยังเป็นแม่ที่ยังสาว ยังสวยที่สุด”คนหลงภรรยาบอกยิ้มๆ เพราะแม่วุ้นและแม่รุ้งก็ยังสาวมาก อายุก็ยังไม่มากเลยเมื่อเทียบกับอายุลูกที่โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมดแล้ว“ปรึกษาพี่สายก่อนเลยดีไหมคะ” คนใจร้อนโทรหาพี่ชายทันที“พี่สาย ว่างไหมคะ จู๋จี๋กับพี่ชมอยู่หรือเปล่า “ น้องสาวแซวออกมาเพราะตอนนี้ดึกมากแล้ว“มีอะไร ไหนบอกพี่สิ ดูอารมณ์ดีมากขนาดนี้ “ พี่ชายบอกน้องสาว แล้วยกมือไหว้พี่ซันที่นั่งอยู่แทบจะเกยกันอยู่กับน้องสาวตัวเอง“คือว่า น้องตกลงกับพี่ซันแล้วว่า จะมีลูกกันค่ะ “ น้องสาวตอบพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ แต่คนที่นั่งข้างๆอมยิ้ม จนน่าหมั่นไส้“แล้วยังไงต่อครับ จะให้พี่บำรุงด้วยวิตามิน หรือ อะไรยังไง”“คือว่าน้อง
ลูกชายเดินตัวมอมแมมเข้ามาหาพ่อที่ห้องผู้บริหาร กลิ่นน้ำมัน กลิ่นน้ำยาหล่อลื่นที่ใช้กับเครื่องจักรเหม็นไปหมด แต่คนเป็นพ่อกลับยิ้มกว้าง”ไงช่าง เหนื่อยมั้ย “ ช่างถอดเสื้อช้อปออกจากตัว เผยให้เห็นเสื้อยืดสีดำข้างใน ที่เปียกเหงื่อ ก่อนที่ประตูหน้าห้องจะเปิดออก แล้วเลขา ก็นำกาแฟดำเย็นจัดมาเสิร์ฟให้คุณซัน ตามคำขอ“ไม่เหนื่อยพ่อ สนุกดี “ ลูกชายขอบคุณพนักงานแล้วยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม ชื่นใจ“ซันจะลงห้องช่างอีกกี่วัน จะได้เข้ามาคุมข้างบนนี้ทีเดียว พออยากอยู่บ้านแล้ว “ลูกชายส่ายหน้ารัวๆทันที “ยังครับ รอไปก่อน คุณจอมทัพอย่าหนีลูกไปสวีทสิครับ ลูกก็อยากทำงานร่วมกับคุณจอมทัพก่อน ยังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ “ ลูกชายตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้น“กลับบ้านเถอะครับ เดี๋ยวซันกลับไปอาบน้ำ แล้วจะไปทานข้าวด้วยนะป่านนี้คนที่บ้านคงรอเราทั้งคู่แล้ว “นายใหญ่กับนายน้อยขึ้นรถไปคนละคัน ในช่วงเย็น พนักงานที่ทำโอที มองผู้ชายสองคนแล้วยิ้มกว้าง“นายใหญ่ชอบคุณวุ้นตอนมาทำงานที่นี่ คราวนี้นายน้อยมาทำงาน อาจจะพบรักที่นี่บ้างก็เป็นได้ “ สาวๆคุยกันถึงเรื่องความรัก ของนายใหญ่และภรรยาที่ครองรักกันมาสามสิบกว่าปี“มะเหงก เอาไปกิน น
“ที่บ้านทำอะไครับ ? “ คำถามที่เจ้านายถามคนที่มาสัมภาษณ์งาน เมื่อเห็นประวัติส่วนตัวที่กรอกลงมา“ทำโรงเหล็กครับ “ คำตอบสั้นๆ ที่บอกแค่นี้ ไม่ได้บอกว่า โรงเหล็กที่ว่า เป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่ส่งออกเหล็กมากที่สุด ติดอันดับ1ใน5ของประเทศ“ทำไมไม่ทำงานกับที่บ้านครับ “ ผู้สัมภาษณ์ยังถามต่อ ไม่สนใจจะถามเรื่องการผลงาน หรือ ฝีมือการทำงานเลย ถามแต่เรื่องส่วนตัว“อยากเลี้ยงดูตัวเองครับ อยากพิสูจน์ว่า ตัวเองก็ทำได้ และทำได้ดีในเส้นทางที่เลือกครับ ““พรุ่งนี้เข้ามาทำงานได้เลย เงินเดือนไปคุยกับเฮชอาร์เอสเองนะ ผมชอบคุณ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ”เจ้านายบีบมือคนหนุ่มไฟแรงที่จบปริญญาโทมาหมาดๆ ท่าทางองอาจ ผึ่งผาย ผลการเรียนดีเยี่ยมในมหาวิทยาลัยรัฐ พอร์ตงานก็โคตรเจ๋งแบบนี้ ไม่รับก็เสียโอกาส แต่เพราะประวัติส่วนตัวต่างหาก ทำให้น่าเป็นห่วง ลูกชายคนเดียวของบ้าน แถมที่บ้านยังมีธุรกิจ ถ้าไม่เจ๋งจริง คงรับช่วงต่อไปแล้วเกือบ6ปีที่ทำงานที่นี่มา จากตำแหน่งวิศวกรฝึกหัด มาเป็นวิศวกร และตอนนี้ เค้าเป็นซีเนียร์ของที่นี่ ที่ได้รับความไว้วางใจให้คุมงานโปรเจ็คใหญ่หลายงาน และหากพี่ซันบอกว่า จะพิชชี่ให้ผ่าน ก็จะผ่านตามที่บอกจ
รถเอสยูวีคันหรูที่จอดหน้าโรงพยาบาลแต่เช้า ทำให้พนักงานรับรถรีบเข้ามาดูแล แต่กลายเป็นว่าคนที่เปิดประตูลงมา เป็นบุคคลากรของคนในโรงพยาบาลหญิงสาวห้องยา สวมเดรสสีขาวครีม สะพายกระเป๋า และใส่รองเท้าสีเดียวกันลงมาจากรถ แล้วยิ้มทักทายให้กับคนที่อยู่หน้าประตู ก่อนจะรีบเดินเข้าไปข้างใน”ชมครับ “ เสียงเรียกที่ด้านหลัง ทำให้ต้องหันไปมอง คนบนรถเปิดกระจกลงแล้วโบกมือ บ๊ายบาย“พี่สายมารับบ่ายโมงนะครับ “ ภาพของคนบนรถ ทำให้คนที่เห็นแอบอมยิ้ม แฟนหล่อมากเลยแก“น้องชมลางานตอนบ่ายนะคะ “ หัวหน้างานเข้ามาทักทายในช่วงบรีฟงานตอนเช้า“ค่ะ ลาบ่าย วันนี้น้องสาวรับปริญญา ““ว้าว ดีใจด้วยนะคะ มหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังรับปริญญาวันนี้ เรียนเก่งทั้งพี่ทั้งน้องเลย น้องสาวเรียนอะไรคะ “”อักษรค่ะ ““ยังโสดไหมครับ “ น้องฝึกงานถามยิ้มๆ“ไม่โสดแล้วค่ะ น้องสาวพี่ไม่โสดแล้ว ““เมื่อเช้าผมแอบเห็นแฟนพี่ชมมาด้วย ใช่ไหมครับ “ คำถามที่น้องถามเรียกความสนใจกลับคืนมาทันที“ใช่ค่ะ มาส่ง แล้วเดี๋ยวบ่ายก็จะมารับ ไปรับของขวัญด้วยกันค่ะ “ รุ่นพี่ขยายความแล้วเริ่มลงมือทำงานทันทีมือบอบบางเริ่มจัดยาตามใบสั่งยาของคนไข้ทันที การทำงานในแต่ละวัน ค่