The Return of the werewolf witch

ตอนที่ 1

          ความเย็นเยือกของเครื่องปรับอากาศชั้นดีที่ทำงานอย่างต่อเนื่องแต้มผิวกายขาวผ่องของต้นตาลจนสาวน้อยสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นตามไรผมและหน้าผากมนมหาศาล จนมือเรียวต้องยกขึ้นซับมันออกไป

          “จบสักที น่าเบื่อชะมัด...”

และทันทีที่ประตูห้องหอถูกปิดลงตามลงญาติผู้ใหญ่คนสุดท้าย เสียงกระด้างที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายอย่างรุนแรงของคิมหันต์ก็ระเบิดออกมา

หัวใจสาวกลัดหนอง พยายามซ่อนน้ำตาไว้สุดกำลัง รู้ตัวเองดีกว่าเป็นแค่เจ้าสาวตัวแทน แถมพ่อเจ้าบ่าวสุดหล่อที่นั่งทำหน้าเซ็งอยู่ใกล้ ๆ ยังชิงชังหล่อนยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือนเสียอีก

ไม่มีอะไรในโลกที่จะโหดร้ายได้ขนาดนี้อีกแล้ว...

ก้อนสะอื้นคาอยู่ในอก สาวน้อยกล้ำกลืนมันลงไปด้วยความยากลำบาก ก่อนจะพยายามขยับตัวออกห่างจากรัศมีอันตรายของผู้ชายตัวโตที่นั่งจ้องเขม็งอย่างทุลักทุเล

“ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอก ฉันไม่เคยพิศวาสผู้หญิงอย่างเธอหรอก แม่ร้อยเล่ห์...”

คำพูดแสนดูถูกเหยียดหยามกระหน่ำลงมาบนหัวใจสาว ต้นตาลรีบลุกขึ้นยืน เดินหนีไปจนสุดมุมห้องข้างโต๊ะเครื่องแป้ง เพราะไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับคิมหันต์

ชายหนุ่มแสยะยิ้มชิงชัง ขณะมองร่างอรชรที่โตเกินวัยของต้นตาลที่ยืนหลบอยู่ข้าง ๆ เก้าอี้หน้ากระจกแต่งตัวเขม็ง กวาดมองตั้งแต่เส้นผมสีดำขลับที่ถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยสูงงดงาม มีปอยผมระย้าลงมาเคลียไหล่เปลือยขาวเนียนตา ก่อนจะอิ่งอ้อยอยู่กับเนินอกสาวที่ล้นทะลักออกมาจากขอบชุดแต่งงานเกาะอกสีขาวอย่างลืมตัว

ต้นตาลดูเป็นสาวขึ้นจากเมื่อวันก่อนมหาศาลเลยทีเดียว คิมหันต์ไม่เคยคิดเลยว่าเด็กสาวที่ท่าทางคล้ายกับทอมบอยอย่างแม่สาวตรงหน้าจะดูเย้ายวน ชวนหลงใหลได้ถึงเพียงนี้

ต้นตาลดูเป็นผู้หญิงไปซะทุกสัดส่วน ตรงไหนควรเว้าก็เว้า ตรงไหนควรโค้งก็โค้ง ชายหนุ่มเผลอกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ความต้องการแสนงี่เง่าผงาดอยู่ที่ซอกขา และมันก็ทำให้เขาอึดอัดไม่น้อย

ระยำ!

เขาไม่มีทางคิดกับแม่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์แสนกลอย่างต้นตาลในทางนี้อย่างแน่นอน และที่สำคัญ เขาไม่มีทางหลงเสน่ห์ของเจ้าหล่อนเช่นกัน

“ตาล... ตาลขอตัวเข้าห้องน้ำ...”

ใบหน้างามที่ถูกแต้มแต่งด้วยเครื่องสำอางจนหนาเตอะร้อนผ่าว เมื่อถูกสายตาคมกล้าของบุรุษที่ตนเองแอบใฝ่รักมองสำรวจร่างกายของตนเองทุกซอกมุมแบบนั้น

คำพูดสั่น ๆ ของสาวน้อยทำให้คิมหันต์ได้สติ ชายหนุ่มละสายตาจากอกสาวนั้นทันที ขณะเกรี้ยวกราดด่าตัวเองอยู่ภายในใจอย่างเดือดดาลที่หลงใหลเสน่หาจอมปลอมนั้นไปชั่วขณะ

“อย่าพึ่งสิ... เรายังคุยกันไม่จบ...”

ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นจากเตียง ก้าวเข้ามาหาร่างอรชรที่สั่นเป็นลูกนกนั้นช้า ๆ ต้นตาลหน้าซีดเผือด ถอยหลังกรูดอย่างหวาดกลัว

“เอ่อ... เรา... ไม่จำ...เป็น...ต้องพูดกัน...”

“จำเป็นสิ... ในเมื่อฉันยังไม่ได้เสนอความเจ็บปวดให้กับผู้หญิงร้อยมายาอย่างเธอเลยนี่ต้นตาล...”

เขาพูดจบประโยคก็พร้อม ๆ กับที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวจนช่องว่างไม่หลงเหลืออยู่เลย ความเย็นเยือกของผนังห้องที่สัมผัสเข้ากับแผ่นหลังเปลือยเปล่า มันยังให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่าการที่ต้องแนบชิดกับความอำมหิตของผู้ชายตรงหน้า

“ตาลขอโทษ...”

รอยยิ้มเหยียดหยามคืบคลานสู่ริมฝีปากหยักสวยแสนเซ็กซี่ของคิมหันต์ช้า ๆ “รู้ไหมว่าฉันเสียใจอะไรมากที่สุดในชีวิต...”

ต้นตาลส่ายหน้าทั้งน้ำตา ขณะที่คิมหันต์แสยะยิ้มชิงชัง “ก็การที่ได้รู้จักกับเด็กเลี้ยงแกะแบบเธอยังไงล่ะต้นตาล ฉันเสียดายความรู้สึกที่เคยเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาว...”

ชายหนุ่มหัวเราะคล้ายกับหยันตัวเอง “ความรู้สึกนั้นมันระยำสิ้นดี ฉันเกลียดผู้หญิงอย่างเธอที่สุด จำใส่กะโหลกเอาไว้ด้วย...”

น้ำตาที่พยายามซ่อนไว้ไหลเอ่อออกมาจนได้ ตอนนี้คิมหันต์อยู่ใกล้หล่อนชนิดที่เรียกว่าหายใจรดต้นคอ แต่ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่าความห่างไกลมันยังเพิ่มระยะทางขึ้นเรื่อย ๆ

“ตาลขอโทษค่ะ... ขอโทษสำหรับทุกอย่าง... พรุ่งนี้ตาลจะกลับไร่...”

คิมหันต์แสยะยิ้มหยัน ใบหน้าหล่อกระชากใจก้มต่ำลงมาจนลมหายใจสะอาดสะอ้านของเขาผสมกลมกลืนกับลมหายใจละมุนของหล่อน

“ยังกลับไม่ได้...!”

ใบหน้างามที่ถูกแต่งแต้มเสียจนกลบความสดใสของวัยสาวจนหมดเงยขึ้นมองกะทันหันเพราะไม่เข้าใจจุดประสงค์ของคนพูด แต่นั่นก็ทำให้เรียวปากอิ่มเต็มของต้นตาลสัมผัสกับริมฝีปากกระด้างที่ร้อนระอุอย่างไม่ตั้งใจ

คล้ายกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งวนไปทั่วทั้งร่าง ความรู้สึกแปลกประหลาดระเบิดตูมอยู่ในอก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ กำลังจะถอยร่างออกห่าง แต่ก็ถูกฝ่ามือใหญ่รั้งร่างอรชรของหล่อนเอาไว้แน่น ก่อนจะบดขยี้ลงมาบนกลีบปากของหล่อนอย่างรุนแรง

ต้นตาลตกใจสุดขีดกับสัมผัสอำมหิตนั้น ความป่าเถื่อนจากการลงทัณฑ์คลุ้งกระจายอบอวล รสเลือดแต้มปลายลิ้นเมื่อถูกฟันคมของคิมหันต์เผลอขบลงบนเนื้อนุ่มจนแตก แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดการกระทำดิบเถื่อนนั้นลงได้

ริมฝีปากหยักเซ็กซี่ยังคงบดเคล้า ดูดดื่มกับความอ่อนเยาว์ของต้นตาลคล้ายกับลืมตัว และแค่ภายนอกนั้นก็คงไม่พอ นิ้วเรียวตรึงปลายคางมนเอาไว้แน่น บังคับให้สาวน้อยเปิดปากให้เขาได้เข้าไปสำรวจความหอมละมุนในนั้น

“อ้าปากสิ...”