Nag-focus ang tingin ni Diego sa cellphone niya.Nang makita niya kung sino ang tumatawag, agad siyang ngumiti at sinabing, “Tingnan mo ‘to, ang goddess ko ang tumatawag! Gustong-gusto ko talaga ang babaeng ‘to. Gusto niyo bang ipakilala ko siya sa inyo?”“Hindi, huwag na.”Sabay na sagot nina Dylan at Angelo, halatang wala silang interes na pag-usapan ang mga babae na hindi naman mahalaga sa kanila.Napangiwi si Diego. “Tsk! Ang dami n’yong arte!”Tumayo siya at naglakad palabas. “Tatawag lang ako saglit. Babalik din ako agad.”Hindi siya pinansin ng dalawa, kaya tuloy-tuloy siyang lumabas. Habang nakikipag-usap sa telepono, pabalik-balik siyang naglalakad sa hallway. Nang makita niya ang mga waiter na may dalang pagkain, hinaplos niya ang tiyan niya.“Tsk, gutom na rin ako.”Sa hindi inaasahan, bumukas ang pinto ng isang VIP room.Napalingon si Diego, at sa isang iglap, namutla siya nang makilala ang dalawang taong nasa loob!Agad siyang bumaling sa kausap sa telepono. “Baby, may bi
Hindi agad nagsalita si Philip Will. Sa halip, tinitigan niya nang maigi si Casey, waring sinusuri ang bawat kilos nito.Payapa lang ang ekspresyon ng dalaga, walang bahid ng kaba o takot.Tama nga ang hinala niya—may inilagay ito sa pagkain niya.Pero wala siyang pakialam. Naroon lang naman sila sa loob ng kwarto, silang dalawa lang. At kung may mangyari man, hindi siya natatakot kay Philip Will.Ngumiti ang lalaki. “May punto ka, Miss Casey. Pero alam mo namang wala namang libreng bagay sa mundo, hindi ba?”Habang nagsasalita ito, dahan-dahang itinaas ang kamay, para bang may balak siyang gawin.Ngunit bago pa man ito makalapit, mabilis na umiwas si Casey. Malamig ang ekspresyon niya, walang bakas ng pagkataranta.Saglit na nanigas ang ngiti sa labi ni Philip Will, pero agad din siyang nakabawi. “Miss Casey, ganito naman talaga ang kalakaran sa mundong ginagalawan natin, hindi ba?” Napatingin ito sa kanya, may matalim na titig. “Alam mo naman kung ano ang gusto ko, at alam mo rin ku
Lahat ng tao, lahat ng bagay, may oras na hindi sila magiging handa.Lalo na si Casey—isang napakagandang babae. Alam ni Philip Will iyon kaya hindi siya basta-bastang papayag na pakawalan ito. Pinag-isipan at pinaghandaan niya ang gabing ito. Kung basta na lang aalis si Casey, paano siya magiging kuntento?Isang hakbang ang mabilis na ginawa ni Casey paatras habang pinakatitigan si Philip Will. “May gusto ka pa bang sabihin Mr. Will?”Naglagay ng ngiti sa kanyang mukha si Philip habang nakatitig sa dalaga. “Miss Casey, lahat naman puwedeng pag-usapan, hindi ba?”Lumapit ito ng bahagya sa kanya, saka marahang nagsalita. “Bakit hindi muna tayo umupo? Uminom, kumain, mag-enjoy. Sa tingin ko, okay naman itong kontrata natin. Basta matapos natin ang hapunan, makakapag-cooperate ako sa Andrada Group.”Bahagyang napakunot-noo si Casey, pero hindi pa man siya nakakapagsalita ay nagpatuloy si Philip, nakangiti pa rin. “Pero kung talagang hindi ako bibigyan ng importansya ni Miss Casey, eh… ay
Nanginginig ang talukap ng mata ni Philip Will, at agad nagbago ang kanyang ekspresyon. Agad siyang umiling, pilit na binabawi ang sitwasyon.“H-Hindi! Hindi, Mr. Angelo Herodias, ito ay isang malaking pagkakamali!”Parang gusto na niyang maiyak sa takot.Alam ng lahat na sina Diego, Angelo Herodias, at Dylan ay parang magkakapatid. Pero ngayon…… ang pampalasa na inilagay niya sa pagkain, si Diego ang nakain!Nagdilim ang mukha ni Diego at galit na tinanong, “Seryoso ka ba?! Pati pagkain hindi mo pinatawad?!”Nataranta si Philip Will, paulit-ulit na umiling. “Hindi… Hindi ganun! Ako…”Habang lumilipas ang mga segundo, lalong dumilim ang ekspresyon ni Dylan.“P*tangina, tinamaan ako ng gamot! Nasaan ang panlaban dito?!” Mariing hinilot ni Diego ang kanyang sentido. Ramdam niya ang unti-unting pag-init ng kanyang katawan.Si Philip Will naman ay halos maiyak na sa desperasyon.Alam ng lahat kung ano talaga ang nangyayari. Pero kahit anong sabihin niya ngayon, wala nang makikinig sa kan
“May natanggap bang siyang ‘special treatment mula kay Philip Will?”“Si Philip Will na naman ba?” May halong panunuya ang bulong-bulungan sa opisina. “Wala na talagang tatalo sa kanya pagdating sa ganyang mga bagay. Hindi lang nagbibigay ng ‘special treatment’ sa mga babae, pero pagkatapos, parang walang nangyari.”“Alam mo namang hindi siya pumapayag na siya ang malugi.”“Tama! Kahit pa gusto niya ang isang proyekto, hindi niya ito pipirmahan nang basta-basta. Sisiguraduhin muna niyang may makukuha siyang kapalit.”Sa pagkakataong ito, ang pinag-uusapan nila ay si Casey.“Kaya naman maraming nag-iisip… si Casey kaya ay natikman na rin niya?”“Hindi ‘yan posible!” agad na tutol ng isa. “Masyadong espesyal ang posisyon ni Casey. Kahit pa gaano kalakas ang loob ni Philip Will, hindi niya ‘yon magagawa sa kanya.”“O baka naman masyado lang talagang maganda ang plano niya kaya pumayag si Philip Will?”“Gano’n?” may isang nagsingit. “Eh, hindi ba’t halatang gusto siyang pahiyain ni Suzann
Si Casey ay tumango at lumapit.“Let’s go.”Si Liam Vertosa mismo ang sumama kay Casey papunta sa elevator—ang eksklusibong elevator na para lang sa presidente.Ang receptionist ay hindi na nag-abala pang magtanong at agad kinuha ang kanyang cellphone upang ibahagi ang nakita sa group chat ng mga empleyado.— Receptionist Lei: “Nakita ko si Casey! Si Assistant Liam mismo ang sumalubong sa kanya! Sumakay sila sa elevator ng presidente!”Sa isang iglap, nagkagulo ang buong kumpanya.— Admin Gina: “Ano?! Totoo ba ’to?! May koneksyon pa rin sila?!”— Sales Sheila: “May pinsan ako sa Andrada Ministry of Foreign Affairs. Balita ko, kakapasok lang ni Casey roon. May proyekto raw sila kasama ang Almendras Group, at pumayag si President Dylan sa plano niya dahil kay Suzanne.”— Receptionist Lei: “Grabe! Napakasuwerte naman niya. Kahit tapos na ang kasal nila, may koneksyon pa rin siya kay President Dylan. Ang haba ng buhok niya!”Habang mainit na pinag-uusapan ng lahat si Casey, nakarating na
“So, couz, kung natatakot kang bumalik ang damdamin niya para sa akin, aba, dapat mo nang hanapan ng paraan yan. Kung hindi, baka sumama na talaga ako sa kanya bukas.”Pinanood ni Casey si Suzanne na nag-aapoy ang tingin sa kanya. Ramdam niya ang panginginig ng babae sa galit, pero hindi siya natinag. Sa halip, ngumiti siya nang mapanukso at patuloy sa pagsasalita.“Kung nagkapalit tayo ng posisyon noon, ano kaya ang sasabihin mo?” Itinaas niya ang kilay, tinitigan ito nang direkta sa mata. “Siguro ganito: ‘Maraming bagay ang napipilitan lang, ayoko mang sirain ang relasyon n’yo pero… siya mismo ang gusto kong sumama sa akin. Para sa ikabubuti ng kumpanya natin, ito lang ang paraan. Pero huwag kang mag-alala, lalayo ako sa kanya para hindi ka mag-isip ng masama.’”Puno ng emosyon ang boses niya habang ginagaya ang malambing na tono ni Suzanne noon.Bang!Galit na inihampas ni Suzanne ang kamay sa lamesa.“Casey, sumosobra ka na!”Napangiti si Casey at bahagyang itinagilid ang ulo. “Ku
Nanggigil si Philip Will, halatang pinipigilan ang inis. Ngunit bago pa man mapansin ng lahat ang totoong nararamdaman niya, bigla siyang tumawa at nagsalita, “Manager Andrada, napakagalang mo naman. Si Miss Casey ay isang malaking biyaya sa akin. Hindi ko ito kailanman malilimutan. Miss Casey, gusto mo ba ng maiinom?” Nagkatinginan ang mga tao sa paligid. May bahagyang pag-aalinlangan sa kanilang mga mata habang tinitingnan si Philip Will. Masasabing sobrang maalalahanin siya kay Casey, at tila hindi naman talaga niya ipinapasa ito kung kanino lang. Ngunit kahit anong anggulo tingnan, malinaw—ito ay isang one-sided na sitwasyon. Simula pa lang, hindi man lang nagsalita si Casey, at kalmado lang ang kanyang ekspresyon. Sa kabuuan, si Philip Will lamang ang nag-e-effort para mapalapit sa kanya. Pero sa ganitong pagkakataon, hindi ba dapat siya mismo ang magbigay ng sagot? Nag-iba ang tingin ng lahat kay Casey, halatang gusto nilang makita ang kanyang reaksyon. Ngunit hindi s
Napatigil si Cristopher.Hindi niya talaga balak saktan ang babaeng ito, kaya dahan-dahan niyang inalis ang kamay at malamig na sinabi, “Wala akong interes.”Hindi man malinaw ang narinig ng mga tao sa paligid, halata naman sa kanilang mga mukha ang pagkabigla.“Ano ‘yon? Interesado ba siya sa babaeng ‘yon?”“Anong kalokohan ‘yan? Ang daming taghiyawat ng babae! Sino namang magkakagusto sa kanya?”“Pero hindi pa niya ‘yon nakikita, di ba? Hindi niya alam na may taghiyawat siya.”Sa isang iglap, tila naging sentro ng atensyon si Cristopher. Ang lalaking kilala sa pagiging mailap, at sa pagkabigo ng maraming babae, ngayon ay pinapanood ng lahat kung ano ang gagawin niya.Hindi naman iniinda ni Casey ang mga bulong-bulungan. Tahimik lang siyang tumingin kay Cristopher at marahang nagsalita, “Naalala mo pa ba ang isang mahalagang tao sa buhay mo? Sinabi mo noon na siya ang nagligtas sa’yo, at handa kang suklian ang kabutihan niya kahit buhay pa ang kapalit.”Napako ang tingin ni Cristophe
Casey agad na binaba ang tawag at nagpadala ng mensahe sa blue app.— Casey: [Nasa labas ako, sobrang ingay, hindi ko masagot ang tawag. May kailangan ka ba?]— Daisy: [Wala naman masyado. Nasaan ka? Narinig ko, suspendido raw ang pinsan mo?]— Casey: [Oo, salamat sa’yo~ Gagawa ako ng paborito mong braised pork kapag may oras ako.]— Daisy: [Hahahaha! Ganyan dapat! Pero nasaan ka ngayon? Bakit hindi mo masagot ang tawag ko?]— Casey: [Nasa bar.]— Daisy: [Ano?! Grabe ka! Ni hindi mo man lang ako sinama! Sino kasama mo?!]— Casey: [Mag-isa lang ako. May kailangan akong gawin. Next time, sasama ka na.]— Daisy: [Mag-isa ka? Nasaan ka? Pupuntahan kita! Kung may kailangan kang gawin, dapat may kasama ka! Paano kung may mangyari sa’yo?]— Casey: [Ayos lang ako, walang problema.]Paulit-ulit siyang pinayuhan ni Daisy, pero hindi na siya sumagot. Wala nang nagawa si Daisy kundi paalalahanan siyang mag-ingat.Ibinalik ni Casey ang cellphone sa mesa at inayos ang maskarang suot. Wala siyang ba
Muling napakunot ang noo ni Dylan, at parang lalo pang lumamig ang hangin sa loob ng opisina.Ramdam iyon kahit sa kabilang linya ng telepono, dahilan para manginig si Suzanne.Bahagyang nagbago ang kanyang ekspresyon. Huminga siya nang malalim bago marahang nagsalita, “Na-suspend ako sa kumpanya.”Saglit na natigilan si Dylan.Pero sa sumunod na sandali, tila wala siyang alam sa nangyari at pinanatiling kalmado ang boses. “Ano’ng nangyari?”Napangiwi si Suzanne. Simula pa lang, ayaw na niyang tawagan si Dylan, pero pinilit siya ng kanyang ina. Matagal siyang kinausap nito, pinayuhang idetalye ang lahat upang mas lalo pang lumayo ang loob ni Dylan kay Casey. Kapag nagtagumpay sila, mas madali nilang maisasagawa ang susunod nilang plano.Pero posible ba talaga ito?!Mariing kinagat ni Suzanne ang kanyang labi. Wala na siyang ibang magagawa kundi magpatuloy.“Konektado ito sa ilang sensitibong bagay sa kumpanya, kaya hindi ko maaaring sabihin ang lahat. Pero… hindi ko inaasahan na hindi
Alam ni Casey na hindi niya dapat isiwalat ang lahat ng detalye bago pa maayos ang opisyal na kasunduan. Sa ngayon, ang mahalaga lang ay siguraduhin na mananatiling kumpidensyal ang proyekto at hindi ito mananakaw ng iba.Marami pa siyang kailangang ayusin, at may oras pa para paghandaan ang lahat.Kapag dumating na ang tamang pagkakataon, siya mismo ang haharap sa taong iyon.Bago siya umalis, kinuha niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Ingrid.Dalawang ring pa lang, sinagot na ito ng kaibigan niya.“Uy, Casey! Sa wakas naalala mo rin ako! Akala ko nakalimutan mo na ako.”Napangiti si Casey, pero may bahid ng guilt sa mukha niya. “Sorry. Sobrang dami lang talagang nangyari nitong mga nakaraang araw.”Tumawa si Ingrid. “Relax ka lang, joke lang ‘yon! Pero sige, anong kailangan mo?”Hindi na nagpaligoy-ligoy si Casey. “May nahanap ka na bang impormasyon tungkol sa nangyari?”May narinig siyang buntong-hininga mula sa kabilang linya. “Hay naku, ang hirap hulihin ng mga galamay ng
Huminto si Jessica Rue nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang lumingon at tiningnan ang babaeng nakaupo sa tabi niya, ang mga mata ay nagtatago ng pagsusuri.Ang babae—Casey—ay marahang tinanggal ang suot na maskara, inilantad ang isang mukhang hindi estranghero sa kanya.Saglit na natigilan si Jessica Rue, ngunit mabilis niyang tinakpan iyon ng isang banayad na ngiti. “Casey? Hindi ko akalain na dito tayo magkikita.”Muling isinuot ni Casey ang maskara, ang mga mata niya ay kumikislap sa aliw. “Hindi ito aksidente. Talagang ikaw ang pinunta ko rito, Miss Jessica.”Hindi sumagot si Jessica Rue. Sa halip, pinagmasdan niya ang babae nang walang emosyon.Nagpatuloy si Casey, ang boses ay puno ng kumpiyansa. “Pwede ba tayong mag-usap sa mas pribadong lugar?”Dahan-dahang tinanggal ni Jessica Rue ang suot niyang sunglasses, isiniwalat ang malamig ngunit matatalas niyang mga mata. “At tungkol saan naman?”May pilyong ngiti si Casey nang sabihin, “Malalaman mo lang kung pakik
Si Casey bahagyang ngumiti, ngunit ang pagkutya sa kanyang mga mata ay nagsasabi ng lahat—tila ba walang saysay ang pagpupumilit ni Paulo Andrada.Sa pagkakataong ito, walang tumutol sa sinabi ni Paulo, at tuluyan nang natapos ang pulong.Nanatiling nakaupo si Casey, hindi nagmamadali. Nang tuluyang lumabas ang lahat, saka lamang siya tumayo.Kasunod niya agad si Suzanne at walang pasabing hinawakan ang kanyang kamay. “May gusto akong itanong sa’yo,” aniya, may diin sa boses.Tumingin si Casey sa paligid. Napakaraming CCTV sa conference room, at alam niyang hindi ito ang tamang lugar para sa isang pribadong usapan. Ngumiti siya nang bahagya. “Dito?”Napakagat-labi si Suzanne, mas humigpit ang hawak sa braso ni Casey, ayaw siyang pakawalan. “Sumunod ka sa akin,” madiin niyang utos.Dahan-dahang binawi ni Casey ang kanyang kamay at tahimik lang siyang tumingin kay Suzanne. Sa napakahinang tinig na tanging silang dalawa lang ang nakarinig, sinabi niya nang sarkastiko, “Suzanne, marami pa
Huminga nang malalim si Casey habang nakaupo sa harap ni Paulo Andrada, at ng iba pang matataas na opisyal ng Andrada Group. Alam niyang kahit pa ipakita nilang pinaparusahan nila si Suzanne, hindi ibig sabihin ay ipagkakatiwala nila sa kanya ang proyekto.Ineexpect niya na ito.Sa seryosong tono, nagsalita si Paulo Andrada, “Tama ang sinabi ni Suzanne. Baguhan pa si Casey at kulang sa karanasan. Kung magkakamali siya, hindi lang ang Ybañez Group ang maaapektuhan, kundi ang Andrada Group. Malaki ang magiging epekto nito sa ating reputasyon. Kaya ang dapat nating gawin ay humanap ng isang may sapat na kakayahan at karanasan para makipag-ugnayan sa kanila.”Nakasalamin si Vern Quinto at mapanuring tumingin kay Paulo. “Ngunit sinabi rin mismo ni President Ybañez na ang kondisyon para sa pakikipagkasundo ay si Casey ang mangunguna sa proyekto. Kung papalitan natin siya, paano tayo makakasigurong tatanggapin iyon ng kabilang panig?”Kaagad namang sumabat si Owen Saldivar. “Kaya nga kailang
“Dahil…”Pagkasambit ng salitang iyon, biglang hindi na alam ni Suzanne kung paano niya ipagpapatuloy.Napakagat siya sa labi, pilit iniisip kung paano lalabas sa sitwasyong ito.Ang babaeng kaharap niya, si Sheena Alonzo, ay kilalang matalim magsalita at mahilig magtanong ng mga nakakailang na bagay. Lahat ng kasamahan nito sa kompanya ay takot makipagsagutan sa kanya dahil palaging may laman ang kanyang mga salita.Kung ikukumpara, si Ralph Diaz ay mas banayad ang kilos. Magaling itong magtago sa likod ng pormal na ngiti, ngunit si Sheena—diretso, walang paligoy-ligoy, at walang pakialam kung sinuman ang masagasaan.Tahimik ang buong silid.Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Paulo Andrada, ngunit sa sandaling ito, wala siyang magagawa para ipagtanggol ang anak. Kung puprotektahan niya ito, lalabas na tila may pinapanigan siya. Kung papayagan naman niyang magpatuloy ang usapan, parang sinasang-ayunan niyang may pagkakamali nga si Suzanne.Alam niyang may malaking epekto ito sa imahe
Nang makita ni Ralph Diaz na nabasa na ng lahat ang parehong plano at may kanya-kanyang reaksyon sa mukha, isang makahulugang ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago niya muling iniangat ang kopya ng proposal ni Casey.Sa malumanay na tinig, ngumiti siya kay Casey. “Casey, bumalik ka muna sa upuan mo at magpahinga.”Tumango si Casey at agad na bumalik sa kanyang pwesto. Hindi siya nagpakita ng anumang emosyon, ngunit ramdam niya ang titig ni Suzanne na tila ba matutunaw siya sa galit. Kung wala lang sigurong ibang tao sa paligid, malamang ay nasabunutan na siya nito at tinanong kung sinadya ba niyang gawin ito!“Ito ang pinaka-perpektong proposal na nakita ko,” sabi ng isang shareholder na may kasamang paghanga. “Talagang posible itong pagkatiwalaan para sa isang matagumpay na partnership. Naisip na ba ito ni Lincoln?”Tumango si Ralph Diaz at ngumiti. “Oo. At pumayag siya.”Halatang nagulat ang karamihan, ngunit kasabay nito ay naunawaan nila kung gaano kalaki ang oportunidad na ito.