Piecing Me Together Again

มหาลัยbb

เวลา 15:30 น.

ครืด! ครืด! ครืด! มือถือรุ่นเก่าสั่นดังอยู่ในกระเป๋าสะพายสีน้ำตาลราคาถูกของฉัน เลยล้วงเข้าไปหยิบมาดู เป็นเบอร์ของยาย

"ค่ะยาย" ฉันกดรับและเอ่ยขึ้น

"มิน หนูทำอะไรอยู่ลูก ว่างรึเปล่า?"

"ว่างค่ะ ยายล่ะคะ มีอะไรรึเปล่าหรือว่าคิดถึงหลานคนสวย^.^"

"คิดถึงสิ ยายคิดถึงหนูมากนะลูก" แล้วยายก็เงียบไป แต่ถ้าให้เดาคงมีเรื่องที่ทำให้ยายเครียดหรือไม่สบายใจถึงโทรมาแบบนี้

"ยายจ๋า ถ้ามีอะไรบอกหนูได้นะ หนูยินดีช่วย"

"คือ...ฮึก! ที่ดินของเรากำลังจะถูกยึด เสี่ยชัชหลอกตา ว่าถ้าเอาที่ดินจำนอง มันจะให้วัวควายมาเลี้ยงแถมสร้างคอกให้ฟรีๆ เวลาขายวัวได้ก็แบ่งเงินกัน แรกๆก็ขายได้หลายหมื่น แต่เศรษฐกิจช่วงนี้มันไม่ดี ขายไม่ได้มาหลายเดือน เสี่ยชัชมันขู่ถ้ายังขายไม่ที่ดินทั้งหมดจะถูกยึด ฮือ! มินช่วยยายด้วยลูก ที่ดินนี่ยายกับตาช่วยกันสร้างมา ตอนนี้ตาเขาก็เอาแต่ซึมๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา ช่วยยายด้วยนะลูก"

เมื่อฟังเหตุผลทั้งหมดจบฉันก็ร้องไห้ออกมา เสี่ยชัชมันหลอกได้แม้กระทั่งคนแก่ ตาเป็นคนซื่อเชื่อคนง่าย แต่ฉันไม่ได้โกรธเลยสักนิด แต่กลับกันฉันต้องหาเงินมาช่วยตากับยายให้ได้〒_〒 เพราะถึงแจ้งความหรือเอาผิดก็ไม่ได้ผล เสี่ยชัชมันมีเส้นสาย มีอิทธิพลมากในพื้นที่ คนจนอย่างเราจะเอาอะไรไปสู้

"มันต้องการเงินเท่าไหร่จ้ะยาย"

"มันบอกสี่แสน"

"สะ...สี่แสน!!!!!"

"มันเยอะใช่มั้ย ยายก็ไม่รู้จะหาเงินมาจากไหนแล้วมิน ลำบากหนูมั้ยลูก"

"ไม่จ้ะยาย ยายไปบอกมันนะว่าขอเวลาเดือนหนึ่ง มินจะไปจ่ายมันเอง"

"ขอบใจนะลูก ขอบใจหนูมาก"

"หนูมีแค่ตากับยายนี่ หนูสัญญาจะไม่ให้ที่ดินนั่นตกไปอยู่ในมือคนชั่วแน่นอน"

"ดูแลตัวเองด้วยนะลูก รักหนูนะ"

"ค่ะ หนูก็รักยายนะ"

หลังจากวางสายเสร็จฉันปาดน้ำตาและเดินไปหาเพื่อนสาวคนเดียวที่ฉันมี เธอชื่อ แพรว เป็นคนแรงๆ แต่จริงใจ เราคบกันด้วยใจไม่ใช่ด้วยเงิน

หน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์

ฉันเดินมาหาแพรวที่นั่งเล่นมือถืออยู่ที่โต๊ะหินอ่อน ฉันเดินไปนั่งลงตรงข้าม แพรวเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือและมองหน้าฉัน

"เป็นอะไรหน้าเครียดเชียว"

"แพรว คือ...แพรวช่วย ช่วยหางานที่ได้เงินเยอะให้เราได้มั้ย"

"เงินเยอะๆหรอ แกมีปัญหาเรื่องเงินตั้งแต่เมื่อไหร่มิน มีอะไรบอกฉันได้นะ"

  แพรวพูดและจับมือฉันบีบเบาๆก่อนที่ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้แพรวฟัง 

"มันพอจะมีนะ ที่วันเดียวแล้วได้เลยเยอะๆ แต่แกคงทำไม่ได้หรอกมิน"

"งานอะไรบอกฉันหน่อยสิ เผื่อฉันจะทำได้"

"งานที่ว่า แกรู้ใช่มั้ยว่าฉันทำอะไรอยู่"

"อืม รู้สิ!"

"แต่มันไม่เหมาะกับแกมิน"

"แพรวช่วยเราหน่อยนะ เราเดือดร้อนจริงๆ"

"เฮ้อ! ทำไมแกดื้อแบบนี้มิน ฉันจะเล่าให้ฟังก่อนนะว่างานแบบนี้ต้องทำยังไงและลองกลับไปคิดดู"

แพรวก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง แพรวบอกว่างานแบบนี้อยู่ที่คนซื้อว่าพอใจมั้ยที่จะจ่าย ถ้าพอใจวันหนึ่ง แล้วแต่ว่าเขาจะซื้อกี่ชั่วโมง มันจะมีราคาตั้งกับราคาที่เขาจะจ่ายหากพอใจ เพราะคนที่ซื้อคือพวกระดับไฮโซ มีหน้ามีตาในสังคม มีการงานที่ดี บางคนถูกใจก็อาจจะขอเลี้ยงดู แต่ในระหว่างนั้นคือห้ามรับงาน

ราคาตั้งของการซื้อ/ขาย

1/2,500บ.

2/4,500บ.

3-4/5,000บ.

ทั้งคืน/8,000บ.

แต่ถ้าคนซื้อพอใจวันหนึ่งก็อาจจะได้ 10,000บ./คืน/ชม.

"เป็นไงแกโอเคมั้ย ต้องกล้าแสดงออกไม่ขี้อายใจต้องสู้ เรื่องบนเตียงก็ต้องทำให้พอใจนะ"

"เอ่อ...คือ...เรื่องแบบนั้นเรายังไม่เคยอ่ะ^_^"

"°Д° ฝึกสิ ไม่ก็จำเอา แต่แบบแกอ่ะ ถ้าพวกผู้ชายที่ชอบอะไรแบบนี้ก็ทุ่มเงินหลายบาทนะจะบอกให้"

"จริงหรอ! เริ่มงานได้วันไหน!"

"รีบจริง เดี๋ยวถามเจ๊ที่รู้จักให้นะ"

แพรวก้มกดมือถือสักพักก็เงยหน้ามายิ้มและพูดว่า

"วันนี้เลย เพราะมีคนซื้อเขาต้องการแบบแกอยู่พอดี เริ่มงานประมาณสามทุ่ม แกยังมีเวลา"

"อืม เอ่อ...แต่ว่า...แพรวช่วยสอนเราได้มั้ย"

"‹•.•› ได้สิไปกัน ไปห้องฉัน"