LOGINShare
CHAPTER SIXTY: Scarper
Last Updated:
2022-01-29 02:24:25-CELESTINE-
DAHAN-DAHAN akong nagmulat ng mga mata, wala namang masakit sa akin. Nang pagmasdan ko ang paligid, puting ilaw, kisame at pader ang bumungad sa akin. Nasa ospital na kaya ako? Mukhang hindi naman ito ang kwarto namin sa bahay.
Pinilit kong bumangon kahit ang bigat ng ulo ko. Effective ang sleeping pills ni mommy, sana hindi ganoon katagal akong nakatulog.
Marahas na inalis ko ang dextrose na nakakabit sa akin at nagpilit na bumaba sa kama para hanapin ang mommy ko. I need to find her. Kailangan kong makatakas dito at isasama ko si mommy. We need to run away from him. I can’t take it anymore. Hindi ko na kayang makisama pa sa kanya.
Kahit medyo nahihilo pa at nahihirapan akong maglakad ay pinilit kong lumabas ng kwartong kinalalagakan ko para hanapin kung saang kwarto si mommy.
Sa totoo lang ay hindi ko alam kung saang ospital ako naroon and if mom is here too. But I need to hold on and believing that I can be wit
Latest chapter
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED EIGHT: A triggered unrequited love
KARINA'S POVNAKATALI sa likod ang mga kamay ko, nakatalukbong ng sako, kaparehong anyo nang sapilitan naming isinama si Celestine.Hindi na ako puwedeng umatras. Narito na ako at inihatid na ako ng mga kakosa o katropa ko. Sila man ay nag-aalala sa puwedeng mangyari sa akin. Nabanggit ko naman sa kanila na isa rin itong paraan upang makakuha kami ng pera kay Zeke. Kahit gawa-gawa ko lang iyon at hindi ko sigurado kung makaliligtas ako sa bagsik ng aking mahal na si Zeke.Sa likod ng sako ay nagdarasal ako na hindi niya ako mabuko. Suot ang gloves na lalong nagpapainit sa mga kamay ko. Namamasa, may bahagyang panginginig. Alam ko kung paano magalit si Zeke. Alam ko na rin ang kahinaan o ang baho niya. Wala ng atrasan at hindi ako puwedeng mabigo.Naaaninag ko sa sako ang nakalatag na marriage contract nang sabihin niyang pirmahan ko iyon. Napangiti ako. Ito ang kanina ko pa hinihintay. Ngunit hindi puwedeng magpahuli. Dapat akong lalong mag-ingat at hindi ipahalatang hindi si Celestin
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED SEVEN: The plan for deception
KARINA'S POV NAKATUTOK ang mga mata ko sa sinusundang sasakyan. Hindi ko hahayaang makawala sa akin ang abogado.Napakuyom ang malamig kong palad nang maalala kung paano pumalpak ang walang kwentang abogado.Ayaw kong makulong si Zeke pero ito na yatang abogado na ito ang pinakawalang kwentang nilalang.Pinahid ko ang kumawalang luha sa mga mata ko. Hindi ako puwedeng sumuko ngayon. Kailangan ng anak ko ng isang ama."Itabi mo kuya," sabi ko sa driver na agad sumunod sa sinabi ko.Galing sa city jail ang abogado. Sumakay ng sariling saksakyan, nag-drive, hanggang sundan ko kung saan ang baba niya.Nang makitang opisina nito na isang Law firm, agad na rin akong umibis ng sasakyan.Suot ang bull cap, ini-adjust ng mga daliri ko iyon para matago ang mga mata ko, saka iniangat ang zipper ng suot kong university jacket, abot hanggang leeg.Bago pa man siya makapasok sa loob, sumalubong na sa tagiliran niya ang hawak kong balisong at ako ay nakaalalay sa likuran niya."Ano ang sinabi sa iy
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED SIX: Planned Perfectly
CELESTINE'S POVNAGYUKO ako ng ulo at napatingin din sa kanya. Masidhi. Binabasa sa mga mata niya ang totoong intensyon sa ginagawa niyang ito.I froze in my feet. There might be something weighing them down, it felt heavy, to stop me from moving. My mind can't even process what I heard.Masama ang tinging ipinukol ko sa kanya. "Hindi mo ba ako balak dispatsahin?"Pinanlakihan niya ako ng mga mata saka mabilis na umiling."Maghubad ka, Celestine. Ngayon na," mariing utos niya nang hindi ako kumikilos at wala sa mga mata niya ang pag-aalinlangan.Puno ng pagtatakang tinitigan ko siya. "B-Bakit?" Ngunit wala siyang balak sumagot. Kumabog ang dibdib ko, hindi sa takot kung hindi sa bagay na ikinababahala ko. Hindi ko pa siya nakitang ganito kaseryoso at kadeterminado. "Ano ang balak mo?"The shiver ran down through my spine. My stomach twitches. Imposible namang ipa-gang rap3 niya ako. Dahil mukha namang nasa kabaitan stage pa siya."Hubarin mo ang suot mo, Celestine," she repeated, decla
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER 105: A plan for disaster
CELESTINE POVHABOL ko ang aking paghinga nang dahan-dahan akong magmulat ng mga mata. I felt like I was drowning, but I wasn't. I'm not in the water, but my face is covered in a… 'What is this?' It's a cloth or a sack. I am not sure. Sobrang init na nahihirapan akong makahinga. Nang igalaw ko ang mga kamay ay nakagapos na ang mga iyon sa likuran ko.Mga tinig ng mga lalaking kumuha sa akin ang naririnig ko sa likod ng bagay na nakatalukbong sa akin. Wala akong maaninag. Madilim ngunit nakikita ko ang bulto ng anino nila."S-Sino kayo? Ano ang kailangan n'yo sa akin?" Sa wakas ay nakuha ko ang sariling tinig.Nakaupo ako sa sahig dahil sa lamig niyon."Huwag kang matakot, Miss. Hindi ka masasaktan sabi ni Boss."Napaigtad ako sa nagsalita na ang boses ay nasa harapan ko na at hindi ko namamalayan. Ilang hakbang lang ang layo niya sa akin."Ano bang kailangan nyo sa akin? Nakikiusap ako, pauwiin n'yo na lang ako. Kung pera, magkano at ipahahanda ko."Pilit kung sinisilag ang kausap ngu
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED FOUR: Marriage Surprised
EZEKIEL BELLEVERA'S POV"PUMILA kayo nang maayos para sa rasyon ng pagkain," sigaw ng warden na abala sa paghampas ng batutang ipinagyayabang niya.Nagpagitna ako sa pila. I quickly dashed the plate, spoon, and fork, walked forward, and waited for the people serving a handful of food from each dish. Enough for a person, but I think no. It is not enough for a person starved to death.Naupo ako sa bakanteng table at naghila ng silya. Masasamang tingin ang pinupukol ko nang maraming magtangkang maupo. Napilitan silang sumunod nang makita ang mga mata kong nagbabanta ng gulo.'Hah! Dapat lang!' Alam naman nilang ayaw ko ng may kasalo, but they are still insisting on being with them. I am not part of their circle and not part of this jail as well.Everyone looks at me amazed and shakes their heads.Nang matiwasay na akong nakaupo ay dahan-dahan kong iniangat ang kutsarang nakasandok na ng kanin saka ko iniluwa ang kapirasong papel na binalutan ng powder.Inihalo ko iyon sa ulam at kanin. I
NOT A SAINT (Filipino) CHAPTER ONE HUNDRED THREE: Deadly Obsession
(SPG)EZEKIEL BELLEVERA'S POV THE ATTORNEY pulls out a handkerchief and wipes his forehead, looking as if I were the one interrogating him. The beads of sweat he brushes away aren’t from the heat. They’re from fear. Fear of what I told him I’m capable of. "I can make you vanish like thin air in a most horrible way you never imagined, and no one will know you exist. So, do everything you can, even the impossible, to take me out of here, Attorney." Mas lalong humigpit ang hawak ko sa phone habang nasa kabilang side naman ang abogado. Nakaupo ito at nakapagitan ang salamin sa aming dalawa habang hawak niya ang phone na nagsisilbi para magkausap at magkarinigan kami. Maybe a week, days. I am not sure how many days or weeks I've been here. From the start I stepped on this freaking cell, si Karina pa lang at ang ama ko ang nasilayan ko. Damn it! I need to see her. I want her to pay for what she has done. Paano ako makagagalaw kung nandito ako sa lintik na piitan? Napakahina ng kinuh
