พิษสวาท | ตอนที่ 91 | โลกอีก(หลาย)ใบ"…" ตะวันยืนนิ่งอยู่สักพักเพราะเธอก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน รันเวย์เลือกที่จะดันคนตัวเล็กไปยืนอยู่ด้านหลังของเขาแทนทันที"นึกว่าคุณจะจำเมียเก็บคนนี้ไม่ได้ซะแล้วนะคะ" เธอค่อย ๆ ก้าวเข้ามาหารันเวย์ทีละก้าว ทีละก้าว จนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเขา(เมียเก็บ) ตะวันทวนคำนั้นเบา ๆ ภายในใจ"เฮ้อ.."รันเวย์ถอนหายใจออกมาก่อนจะมองตรงไปที่หญิงสาวด้วยใบหน้าที่บอกบุญไม่รับสักเท่าไร"ตะวันไปนอนก่อนไป.." รันเวย์หันกลับไปบอกกับตะวันเบา ๆ"..ค่ะ" ตะวันขานตอบกลับไปเบา ๆ"..พอคุณหายดี..กลับมามีชีวิตดี ๆ ในเมืองแล้ว คุณก็ลืมฉันได้ง่าย ๆ เลยใช่ไหม?" หญิงสาวพูดขึ้นทั้งน้ำตาคลอ"หึ.." รันเวย์หัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้าไปหาเธอใกล้ ๆ"ฉันไม่เคยคิดจะจำมันตั้งแต่แรก..." รันเวย์พูดใส่หน้าผู้หญิงคนนั้นไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา"แล้วไอ้คำสัญญาที่บอกว่าถ้าแต่งงานเสร็จแล้ว....คุณจะบอกเรื่องของเรากับเมียแต่งของคุณแล้วจะรับฉันมาอยู่ด้วยล่ะ?" หญิงสาวหน้าคมผมยาวตรงหน้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ"มุกยอมเป็นทั้งเมียเก็บ เมียน้อย..มุกยอมคุณทุกอย่าง...แ
พิษสวาท | ตอนที่ 92 | รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน"…" ตะวันรีบหันหลังเดินหนีออกมาทันที เพราะเธอไม่พร้อมจะเห็นอะไรมากไปกว่านี้แล้วจริง ๆ เด็กสาววิ่งลงจากบันไดชั้นสองอย่างเร่งรีบเธอเดินตรงเข้าไปในห้องของตัวเอง พร้อมกับกระแทกประตูปิดดัง ปัง!"เฮ้อ..ๆ " เด็กสาวหายใจหอบเหนื่อยพร้อมกับยกมือขึ้นปิดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่นยอมรับว่าเธอตกใจกับการกระทำของผู้หญิงคนนั้นอยู่ไม่น้อยเลย มือเล็ก ๆ ของเธอคลำหาสวิสช์ไฟก่อนจะกดเปิดไฟภายในห้องพักเล็ก ๆ ซึ่งทันทีที่ไฟสว่างจ้า>0ตะวันก็แทบกรี๊ดลั่นด้วยความตกใจราวกับเห็นผี เมื่อเห็นว่าร่างสูงโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ เธอ จนปลายจมูกแนบชิดติดกัน.."คะ...คุณรัน?" ตะวันอุทานไปด้วยความตกใจราวกับเห็นผีจริง ๆหมับ! รันเวย์ยกมือปิดปากของเธอเอาไว้ทันที"ชู่ว์..จะเสียงดังทำไมเนี่ย?" เขาดุใส่ตะวันเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปกดล็อกประตูห้องพร้อมกับลงกลอนอย่างแน่นหนา"ทำอย่างกับเห็นผี" เขากระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูของเธอ พร้อมกับหลุดขำกับใบหน้าถอดสีของตะวันในตอนนี้"ก็ใช่นะสิคะ นี่คุณทำหนูหัวใจเกือบวายเลยนะคะ!" ตะวันลูบอกตัวเองเบา ๆ เพราะตกใจมากจริง ๆ ไม่คิดว่าจะมีใครมาอยู่ในห้องขอ
พิษสวาท | ตอนที่ 93 | ความรู้สึก"เหมือนจะมีแขกมาหน้าบ้านนะคะ" ตะวันเหลือบไปมองหน้าประตูรั้วก็เห็นรถตู้สุดหรูจอดเทียบอยู่"งั้นเดี๋ยวตะวันไปเปิดประตูก่อนนะคะ" ร่างบางเลือกที่จะพยายามเลี่ยงเอาตัวเองออกมาจากความอึดอัดนั้น แต่พอเธอเดินออกมาเปิดประตูรั้วเด็กสาวก็ชะงักไปเล็กน้อย คนขับรถตู้เดินลงมาเปิดประตูให้หญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งซึ่งเธอก็ก้าวลงมาจากรถตู้ช้า ๆ"กลับไปได้เลย เดี๋ยวฉันให้คุณรันไปส่งที่บ้านเอง" เธอหันไปบอกกับคนขับรถของตัวเอง ก่อนจะขยับเสื้อผ้าหน้าผมเล็กน้อย"สวัสดีค่ะ" ตะวันทำได้แค่เอ่ยทักทายไปตามมารยาท"สวัสดีจ้ะ...คือฉันมาหาคุณรันเวย์นะ เขาอยู่บ้านไหม?" หญิงสาวผู้ดีคนนั้นพูดขึ้นด้วยท่าทางเป็นมิตร"อยู่ค่ะ...แต่ว่า" ตะวันเหลือบไปมองด้านในบ้านเล็กน้อย เพราะถ้าเดาไม่ผิดเธอคนนี้ก็คงจะเป็นผู้หญิงอีกคนของคุณรันเช่นกัน"แต่ว่าอะไรเหรอ?" เธอเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปทันที"เอ่อ..เชิญเลยก็ได้ค่ะคุณ.." ตะวันรีบเปิดประตูบ้านและผายมือเชิญเธอเข้าไปด้านในทันที"ขอบใจนะ!" เธอหันมายิ้มให้ตะวันก่อนจะเดินตรงเข้าไปในบ้านทันทีเหมือนเธอจะพูดจาดี แต่ก็ไม่ได้ดูใจดีสักเท่าไรนัก ตะวั
พิษสวาท | ตอนที่ 94 | ตัวเล็กแต่ใจใหญ่"แล้วหนู...มีสิทธิ์รู้สึกอะไรด้วยเหรอคะ?" เด็กสาวถามกลับไปด้วยรอยยิ้มเดิม ๆ"ยิ้มแบบนี้มันหมายความว่ายังไง?" รันเวย์จ้องมองเข้ามาในแววตาของเธออย่างหาคำตอบ"มันหมายความว่า....ไม่เป็นไรค่ะ" ตะวันฉีกยิ้มให้กว้างมากขึ้น"มีอะไรกันรึเปล่าอะ?" เสียงของหญิงสาวคนสำคัญของเขาเปิดกระจกเอ่ยถาม เมื่อเห็นรันเวย์ยืนคุยอยู่กับตะวันนาน"เอ่อ..ไม่มีค่ะ คุณรันแค่กลัวว่าคุณไข่มุกจะมาที่บ้านอีกนะคะ" ตะวันขานตอบกลับเธอไปอย่างใสแจ๋ว"แต่ถ้าเธอกลับมาอีกตะวันไม่เปิดประตูให้แน่นอนค่ะ.. ตอนนี้คุณรันรีบไปส่งคุณแพรวาเถอะนะคะ" คนตัวเล็กรีบเดินไปเปิดประตูรถส่งเจ้านายของเธอด้วยความร่าเริงที่ดูผิดปกติไปมาก"…." รันเวย์เหลือบมองทางตะวันเล็กน้อยก่อนจะรีบขับรถออกไปเด็กสาวยืนมองรถของรันเวย์ขับเคลื่อนไกลออกไป..ไกลออกไปเธอยังคงยืนมองอยู่แบบนั้น แม้ว่ารถของรันเวย์จะหายไปแล้วก็ตาม"เฮ้อ.." ร่างบางถอนหายใจออกมา เธอยังคงพยายามยิ้มให้กับตัวเอง ยิ้มให้กับทุกเรื่องที่ได้เจอ และยิ้มทั้งน้ำตา...เด็กสาวทรุดตัวลงและร้องไห้ออกมาเหมือนว่าความเข้มแข็งที่มีมันได้พังทลายลงไปแล้วจริง ๆ ในตอนนี้"ทั
พิษสวาท | ตอนที่ 95 | ยังมีหวัง (ใช่ไหม) ตุลย์มองดูการกระทำของเจ้านายผู้สูงศักดิ์ของเขาด้วยความตกใจไม่น้อยเลย เขาพยายามเก็บอาการและแสร้งมองไปทางอื่นแทน ในขณะที่รันเวย์คุกเข่านั่งลงกับพื้นและโอบกอดคนตัวเล็กที่กำลังนั่งร้องไห้ด้วยหัวใจที่เกือบแตกสลายหลังจากยืนอึ้ง ๆ อยู่สักพักก่อนที่ตุลย์จะรีบก้มหัวให้รันเวย์เล็กน้อย และเป็นฝ่ายเดินเลี่ยงออกไปแบบเงียบ ๆ"...ตะวัน.." รันเวย์เอ่ยเรียกเธอเบา ๆ แต่เหมือนว่าเด็กสาวร้องไห้จนหมดแรงหลับไปคาอกของรันเวย์ จู่ ๆ ก็เหมือนว่าทั้งขาและแขนมันดูจะไร้เรี่ยวแรงไปหมดเลย และเธอก็เป็นลมไปในที่สุดเขายังคงโอบกอดเธอเอาไว้ไม่คลาย ก่อนจะอุ้มตะวันขึ้นแนบกายและเรียกหาพยาบาลให้เข้ามาช่วยดูอาการของคนตัวเล็กทันทีภายในห้องพักฟื้นด้วยความเครียดสะสม บวกกับการพักผ่อนน้อย ทำให้ร่างกายของเธอเริ่มประท้วงขึ้นมาเช่นกัน ทางคุณพยาบาลจึงเตรียมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ พร้อมกับเช็ดตัวตามบริเวณ ใบหน้า คอ แขน ขา พร้อมกับให้ดมยาดมเพื่อช่วยให้ฟื้นตัวได้เร็วขึ้น"รบกวนรอข้างนอกก่อนนะคะ" พยาบาลเดินมาปิดม่านรอบเตียง เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตะวัน"ถ้าฟื้นเมื่อไหร่ โทรบอกฉันทันทีนะ" รันเวย
พิษสวาท | ตอนที่ 96 | เราสองสามคน"จริงเหรอคะหมอ?" ตะวันหันไปถามหมออย่างคาดคั้น"ครับ...และมันถือเป็นข่าวดีมาก ๆ เลยในวันนี้" หมอยิ้มและพูดเสริมด้วยน้ำเสียงปีติยินดี"จริงเหรอคะคุณเลขา?" เด็กสาวหันไปถามทางตุลย์ด้วยอีกคน"จริงครับ" เลขาตุลย์พยักหน้ายืนยันด้วยอีกเสียง"…..." ร่างบางยืนนิ่งไปเพราะเธอยังคงไม่ค่อยอยากจะเชื่อในคำพูดของพวกเขาสักเท่าไร เธอกลัวว่าจะถูกพวกเขาหลอกซ้ำหลอกซ้อนอีก"งั้นหมอต้องขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะครับ" คุณหมอเป็นฝ่ายขอปลีกตัวออกไปก่อน ซึ่งตุลย์เองก็ก้มหัวให้รันเวย์และเดินตามหมอออกไปติด ๆ"แล้วที่เธอมาแอบฟังผู้ใหญ่เขาคุยกันเนี่ย... ได้ยินหมดทุกคำทุกประโยคจริงไหม?" รันเวย์เคาะประตูห้องพักแพทย์เล็กน้อย ซึ่งมันก็ดูหนาแน่นเอามาก ๆ และไม่มีทางเลยที่ตะวันจะได้ยินทุกเรื่องได้"หรือว่าคิดเองเออเองไปหมด แล้วพาลมาโกรธฉันหะ?" ร่างสูงดีดหน้าผากของตะวันเบา ๆ"คุณก็หลอกหนูมาโดยตลอดไม่ใช่เหรอคะ จะให้หนูเชื่อคำพูดของคุณได้ยังไง?" ตะวันตอบกลับไปเสียงเรียบ"นี่เธอกำลังโกรธเรื่องพี่สาว หรือรวมกับเรื่องอื่นด้วยกันแน่?" เขาพูดขึ้นพร้อมกับยกมือลูบใบหน้าข้างที่โดนตะวันตบพร้อมกับใช้ลิ้นดุน
พิษสวาท | ตอนที่ 97 | ติด(ขวด)นมแปะ! เซอร์เวย์ที่อยู่ในอ้อมแขนของตะวันยกเท้าขึ้นเตะหน้าพ่อของเขาทันที หลังจากที่เขางัวเงีย ๆ ตื่นนอนมาก็เจอหน้าพ่อประกบอยู่กับหน้าแม่ (บ้าน) ของตัวเองอยู่พอดี.."จิ!" รันเวย์เหลือบตามองไปที่เด็กอ้วนเล็กน้อย"ฮะแฮม" รันเวย์กระแอมเบา ๆ พร้อมกับยกเท้าของเด็กอ้วนออกจากใบหน้าหล่อเหลาของเขาทันที"คุณรันคะ! เราไม่ควรทำอะไรประเจิดประเจ้อต่อหน้าเจ้าอ้วนนะคะ" ตะวันรีบดันร่างสูงออกห่างจากตัวเองทันที"รู้มากจริง ๆ เลยนะ แบบนี้มันน่าจับโยนทิ้งทะเลจริง ๆ เลยเจ้าเด็กคนนี้" รันเวย์หันไปขู่ลูกชายของเขารันเวย์ปลดเข็มขัดนิรภัยของเขา พร้อมกับเอื้อมมือไปอุ้มเจ้าอ้วนจากตักของตะวันทันที เขาอุ้มเด็กอ้วนลงไปจากรถและหยอกล้อเล่นกับเขาด้วยความมันเขี้ยว หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายวัน"แฮะ ๆ อีก ๆ ๆ" เด็กอ้วนหัวเราะลั่น ขณะที่พ่อของเขาโยนลอยขึ้นไปกลางอากาศและอุ้มรับอยู่สองถึงสามครั้งได้"ระวังลูกจะหลุดมือนะคะ" ตะวันที่เดินตามลงไปทีหลังก็วิ่งตามไปดูทั้งคู่ทันที"ไม่หลุดหรอกน่า เธอไม่เห็นเหรอว่าลูกชอบจะตายไป" รันเวย์จับโยนอุ้มเล่นไปมา ก่อนจะพาวิ่งลงไปเอาเท้าเล็ก ๆ จุ่มลงไปในน้ำ
พิษสวาท | ตอนที่ 98 | ความสุข (ที่จำกัด) (มีภาพประกอบ เจ้าถังแก๊ส >ฝ่ามือหนาละไล้ไปตามผิวเนียนนุ่มของเด็กสาววัยขบเผาะ ร่างสูงเลื่อนสายตามองไปยังต้นขาขาวเนียนของเธอ ก่อนที่เขาจะจับเรียวขาเล็กแยกออกจากกัน ก่อนจะขยับตัวเข้าไปตรงหน้าและตวัดปลายลิ้นเลียของตะวันอย่างหิวกระหาย มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นจากเอวบางไปจบที่ยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนที่แข็งชูชันตั้งขึ้น สู้กับปลายนิ้วที่ทั้งบีบทั้งคลึงเล่นไปเรื่อย ๆ"…." ถึงแม้ว่าร่างกายของเธอจะมีความรู้สึก แต่หัวใจของเด็กสาวมันก็ไม่ตอบสนองต่อเซ็กซ์ที่แสนจะอ่อนโยนของเขาในครั้งนี้ได้เลย เพราะเธอคิดว่าเขาก็คงจะทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคน…ปลายลิ้นเขี่ยเข้าที่ปุ่มกระสันของเธอซ้ำ ๆ วนไปวนมา แต่ร่างบางก็ยังคงนอนแน่นิ่งไม่ครางหรือตอบสนองใด ๆ เหมือนเช่นเคย รันเวย์ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นจากใจกลางความเป็นหญิงของเธอ ก่อนจะใช้ลิ้นสากของเขาเลียย้อนขึ้นมาจากร่องสวาทจนมาถึงปลายคางของเธอ ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปประทับริมฝีปากจูบคนตัวเล็กและบดขยี้อย่างบางเบาฝ่ามือหนาจับเอาท่อนรักที่ขยายใหญ่ยาวออกมาอย่างสุดลำ จ่อตรงไปที่ร่องสวาทที่แฉะไปด้วยคราบน้ำลายของตัวเองก่อนจะกดลงไปทันที"..อื้
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ครอบครัวที่สมบูรณ์รันเวย์หันไปเตรียมกับลูกชาย ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ภรรยา และจับมือของเธอ"ค่อย ๆ เดินนะครับแม่" เซอร์เวย์จูงมืออีกข้างของตะวัน ก่อนที่สองพ่อลูกจะพาเธอเดินตรงเข้าไปในพื้นที่โล่งกว้างของเรือนหอสุดอลังการ"ตื่นเต้นนะเนี่ย..ทำไมถูกปิดตาคนเดียวเลยอะ" ตะวันยิ้มอย่างรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลย เธอไม่รู้เลยว่าสองพ่อลูกจะเซอร์ไพรส์อะไรกันแน่.."โอเค ตรงนี้แหละ" รันเวย์พูดขึ้นก่อนจะจับไหล่ของเธอหันไปทางหนึ่ง ซึ่งแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้าก็กระทบลงบนผิวกายของหญิงสาวทันที มืออีกข้างหนึ่งของเธอยังคงจูงมือลูกชายเอาไว้แน่น"เปิดแล้วนะ" รันเวย์เดินอ้อมไปด้านหลังก่อนจะกระซิบเบา ๆ เข้าที่ข้างหูของเธอพร้อมกับค่อย ๆ ปลดผ้าออกช้า ๆฟุ่บ! วินาทีที่ผ้าปิดตาถูกเปิดออก เธอก็ได้มองเห็นสวนสีเหลืองอร่อมของดอกทานตะวันที่มีมากมายเป็นร้อย ๆ ดอกได้เลย"ว้าว..." ตะวันอ้าปากค้างทันทีกับความสวยงามตรงหน้าของเธอในตอนนี้"ชอบไหม?" รันเวย์ค่อย ๆ โอบกอดเธอจากทางด้านหลัง และกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู"ชอบค่ะ" ตะวันมองดูดอกทานตะวันมากมายที่หันหน้าตรงมาทางเธอในตอนนี้"อุ๊ย! ลุงบรา
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์"ถ้าพวกมันตีเดี๋ยวผมจัดการมันเอง" วินด์เซอร์เดินตรงเข้ามาแบบเซหน่อย ๆ ก่อนจะมายืนเกาะแขนของเฟรนด์ชิพแทน"มึงยืนให้ตรงก่อนไหม?" รันเวย์ส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลยเพราะพวกมันสี่คนนั่งมอมกันเองตั้งแต่งานยังไม่เริ่มนั้นเอง"ทำไมพวกมึงขี้เมากันจังเลยวะ" เฟรนด์ชิพส่ายหน้าเบา ๆ กับความแสบและซนของบรรดาน้องชายตัวเองย่ิงเวลาเจอกันทีไรบรรลัยแทบทุกที ขนาดว่าพวกมันจะโตจนมีลูกมีเมียไปแล้ว แต่ทุกครั้งที่เจอกันก็กลายเป็นเด็กกันอยู่ดี"เดี๋ยวนับพาเจ้าสาวไปฝั่งสาว ๆ ดีกว่านะ พวกหนุ่ม ๆ ก็สนุกกันให้เต็มที่เถอะ" นับหนึ่งโอบเอวตะวันเดินพาไปฝั่งสมาคมแม่บ้านของเธอทันที"ไปเถอะ แถวนี้มันเถื่อน" นับหนึ่งกระซิบกับตะวันเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก ๆ กันสองคน"เออไอ้รันแล้วมึงไม่ได้เชิญไอ้บราวน์เหรอวะ?" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามขึ้น เพราะเขามองไปรอบงานแล้วก็ไม่เจอเพื่อนรุ่นตัวเองเลย"จะไม่เชิญได้ไง กูเชิญพร้อมมึงเลย""เชิญก่อน ไอ้สี่ตัวบาทนี่ด้วย" รันเวย์หันไปมองทางวินด์เซอร์ ฟาเรน คลินต์ และไทม์โซน"เหรอ?" เฟรนด์ชิพก้มมองนาฬิกาเล็กน้อยเพราะปกติบราวน์แทบไม่เคยพลาดงานเลี้ยงหร
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้ายท่อนเอ็นอวบ ๆ จะถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักของเธอและสอดเข้ามาจนลึกสุดโค่น ก่อนบดเอวซ้ำ ๆ ก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกอย่างช้า ๆ"อื้อ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ เธอติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้ายิ่งครางเท่าไหร่เสียงมันก็ยิ่งดังก้องอยู่ด้านในนี้ตับ ตับ ตับ ตับ คนด้านนอกเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น ๆ จนเครื่องซักผ้าโยกไปตาม ๆ กัน"ซี้ด..โอ่ย..อ่าส์.." หญิงสาวโอดครวญออกมาด้วยความเสียวและเกร็งมากขึ้น ๆกลีบเนื้อโอบรักแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือหนาโอบรั้งเอวบางแน่นและกระแทกซ้ำ ๆ ๆตับ ตับ ตับ"อื้อ..อะอื้อ.." ร่างบางถ่างขาออกจิตใจของเธอจดจ่ออยู่กับท่อนเอ็นที่ผุบเข้าผุบออกร่องเสียวของตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวบินอยู่ภายในช่องท้องและ..ตับ ตับ ตับ.."โอ่ว..อ่าส์..ซี้ด..อื้อ!!" ตะวันกระตุกเกร็งครางสนั่นเครื่องซักผ้าและเกร็งกลีบรักแน่นจนบีบแก่นกายของเขาแทบไม่สามารถจะขยับได้เลย.."หู่วว...ซี้ด!!" รันเวย์คำรามลั่นเร่งเครื่องกระแทกเข้าซ้ำ ๆ ๆ จนน้ำรักพวยพุ่งเข้าไปในร่องรักของเธออีกครั้ง..พร๊วด!! ร่างสูงชักแก่นกายออกจากช่องทางรักพร้อม ๆ กับลาว
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | คนใช้ (ชีวิตร่วมกัน) PIC"เฮ่อ ๆ ๆ " ตะวันหายใจหอบเหนื่อย สติกระจัดกระเจิงเหมือนล่องลอยอยู่กลางอากาศ ความสุขของสวาทมันวูบวาบผ่านไปเพียงชั่ววูบสั้น ๆ แต่มันเติมเต็มสีสันของชีวิตคู่รักได้เป็นอย่างดีเลยจริง ๆ"ฮ่า ๆ ๆ " รันเวย์ยิ้มหัวเราะออกมาเช่นกันด้วยความสุขสมถอนแก่นกายออกจากร่องรักของเธอช้า ๆ พร้อมกับก้มลงไปประทับรอยจูบที่โหนกเนินสาว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างกายของเด็กสาวที่เขารักเหมือนเช่นทุก ๆ คืนที่ผ่านมา"ถ้าพรุ่งนี้ลูกถามให้บอกว่า แผ่นดินไหวนะ" รันเวย์หันมองหน้าตะวันพร้อมกับพูดขึ้นอย่างยิ้ม ๆ"ได้ค่ะ" เธอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจความตรงกันเช้าวันต่อมา "อาหารเช้าเสร็จแล้วจ้า พ่อลูกไปนั่งกันเลย" ตะวันเตรียมทั้งกาแฟและทั้งนมสด ไว้ให้สองพ่อลูก พร้อมกับแซนด์วิชง่าย ๆ ในมื้อเช้า ซึ่งรันเวย์ก็รับหน้าที่ไปปลุกเจ้าอ้วนและพากันไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะมานั่งทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันในทีแรกรันเวย์อยากจะจ้างแม่บ้าน แต่ตะวันคิดว่าคอนโดมันก็ไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่ เธอจึงขอทำเองดีกว่า อีกอย่างการที่มีแค่สองคนในบ้าน มันก็ค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวดี ยิ่งวันหยุดแบบนี้แล้วไม่ต้องเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | เติมเต็มสวาท"ผมก็คิดว่าอย่างงั้นเหมือนกันนะแม่" รันเวย์มองลูกชายของเขาอย่างหนักใจไม่แพ้กัน"แต่เจ้าถังแก๊สเนี่ย มันฉลาดมาก..วันหนึ่งมันก็คงรู้ความจริงจนได้อะ" รันเวย์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดจะปกปิดเรื่องแม่ผู้ให้กำเนิดของเซอร์เวย์ แค่อาจจะต้องให้ลูกชายโตมากกว่านี้สักหน่อย แล้วจริงค่อยบอกบนรถร่างสูงขับรถขึ้นจอดบนคอนโดไปก็นั่งเคี้ยวหมากฝรั่งมาตลอดทางตั้งแต่เขาเลิกบุหรี่ได้ เขาก็หันมาติดการเคี้ยวหมากฝรั่งแทนซะอย่างงั้นส่วนเรื่องเหล้าเบียร์ ก็งดได้ แต่ก็จะมามีหลุดดื่มไวน์บ้างเป็นครั้งคราวจริง ๆ การที่เขาบริจาคไตไปข้างหนึ่งมันอาจจะทำให้เขามีชีวิตและสุขภาพที่ดีขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป เพราะเขาลด ละ เลิก พวกสิ่งไม่ดีต่าง ๆ จนหมดสิ้นแถมยังหันมาใส่ใจทั้งสุขภาพทั้งทางกายและทางใจสำหรับรันเวย์ในตอนนี้การได้ใช้เวลาอยู่กับคนรัก ครอบครัว มันมีความสุขมากกว่าการออกไปเที่ยวกลางคืน และเปลี่ยนคู่นอนไปวัน ๆ เหมือนเช่นเมื่อก่อนส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะในวันนี้เขามีวุฒิภาวะมากขึ้น และที่สำคัญไปกว่านั้นเขามีตะวันคนที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเขาในทุก ๆ อย่าง ที่รันเวย์
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | พรีเวดดิ้งตะวันรันเวย์"ผมว่าไม่กร่อย เพราะปาร์ตี้ส่วนใหญ่ก็มีจุดสนุกที่พีค ๆ อยู่ไม่กี่ชั่วโมงหรอก เราก็แค่ทำให้ช่วงเวลาสั้น ๆ ของพวกเขามันถึงขีดสุด สนุกและน่าจดจำ หรือ..ก็แค่เรียกเงินเพิ่มหากต้องการจะอยู่บนฟ้ากันนาน ๆ " รันเวย์เป็นฝ่ายยกมือพูดสวนกลับไปทันทีอย่างเก็บอาการแทบไม่อยู่เหมือนมีคนมาค้านเมียรักของตัวเอง แต่เขาก็ให้เหตุและผลดีซะจนทุกคนก็คล้อยตามไปหมด"ก็จริงนะครับ ผมคิดไม่ถึงจุดนั้นจริง..ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จเราก็มีแต่ได้กับได้" เมื่อกรรมการคนที่ค้านได้ฟังเหตุผลของรันเวย์เขาก็เปลี่ยนแนวคิดทันที"ถ้าอย่างงั้นให้คุณเป็นหัวหน้าโปรเจกต์นี้ไปเลยก็แล้วกันนะ..มีอะไรก็ปรึกษาผมได้" รันเวย์ลุกขึ้นก่อนจะผายมือไปทางว่าที่ภรรยาของเขาอย่างให้เกียรติ"ตลอดเวลา" เขาพูดทิ้งท้ายและยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในความกล้า และไอเดียที่บรรเจิดของเธอ"ขอบคุณค่ะ ดิฉันจะทำให้ดีที่สุด" ตะวันโค้งก้มหัวให้กับทุกคนในห้องประชุม และคนสุดท้ายที่เธอโค้งคำนับก็คือว่าที่สามีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันนี่เอง"ครับ" เขาเม้มปากขานรับอย่างหลุดยิ้มออกไปในที่สุด"โอเค เลิกประชุมได้" รันเวย์หันไปบอกกับทุกคน ก
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ว่าที่สะใภ้สายการบิน"อ่าส์" สาวน้อยเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อท่อนรักที่คุ้นเคยกระแทกเข้าหาใจกลางร่องเสียว ฝ่ามือหนาเลื่อนจากเอวบางมาจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันอย่างช้า ๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างใจกลางหว่างขานั้นมันสุดยอดมากจนเกินบรรยายได้ มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แล้วจบไป แต่ทุกครั้งที่มีเซ็กส์มันคือวิธีบอกรักด้วยภาษากายที่ดีที่สุดในแบบที่รันเวย์จะทำให้เธอได้..สาวน้อยยันตัวเองลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้กลีบเนื้อคายแก่นกายรักของเขาออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะค่อยกดตัวนั่งทับลงไปและออกแรงบดวนไปซ้ายวนไปขวา ก่อนจะเริ่มนั่งขย่มตอแข็งแท่งโปรดไปตามจังหวะผ่อนหนักผ่อนเบาของลมหายใจ"ซี้ด..อ่าส์.." ร่างสูงนั่งเอนหลังพิงไปกับเก้าอี้ผู้บริหารในขณะที่พนักงานสาวสวยคนใหม่ กำลังเริ่มกดสะโพกและโยกขย่มท่อนเอ็นของเขาเร่งจังหวะมากขึ้น ๆตับ ตับ ตับ ตับ..."อือ..อื้ม.." ด้วยความเสียวแบบสุดขีดตะวันจึงเผลอลืมตัวนั่งขย่มแรงขึ้น ๆ จนเสียงเริ่มดังก้องไปทั่วห้องทำงานหรู"เบา ๆ ที่รัก" เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับความแสบซ่าของเมียรักเขาจับเอวของเธอยกขึ้น ก่อนจะผลักเก้าอี้ออกและเป็นฝ่ายลุกขึ้นกระแทกเสียบตรงเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | สอนงานเลขาคนใหม่"ก็จริงนะ แม่ก็อยากได้หลานสาวเหมือนกันอยากจะจับมาแต่งเนื้อแต่งตัวซะหน่อย" คุณย่าสายแฟชั่นอย่างเฌอรีนก็เออออ ๆตามลูกชายทันที"ว่าแต่จะทำได้เหรอลูกสาว บ้านเราเชื้อผู้ชายมันแรง" ฝั่งพ่อก็พูดสวนขึ้นมาทันที"ก็ไม่น่าจะยากนะพ่อ" รันเวย์พูดพร้อมกับเหลือบไปมองทางตะวันเล็กน้อย"…" ตะวันหยุดทานอาหารทันทีเพราะเริ่มรู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่แผ่มาถึงเธอ เด็กสาวแสร้งหันไปยิ้ม ๆ ให้นับหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ"พี่คงไม่มีเพิ่มแล้วละ แค่สามคนทุกวันนี้ก็ซนมากแล้ว" นับหนึ่งส่ายหน้าและตอบกลับไปทันที"หลังงานแต่งก็ปั๊มเลยนะ แม่จะรอเลี้ยงหลานผู้หญิง" เฌอรีนรีบพูดเสริมขึ้นทันที ซึ่งมันก็เข้าทางรันเวย์ไปซะทุกอย่าง"ถ้ามีหลานสาว ผู้ชายบ้านนี้คงได้ไว้หนวดกันทุกคนแน่ ๆ เลย" โมนาเองก็พูดเสริมเพราะเธอเองก็ลุ้นอยากให้ลูกสาว(บุญธรรม) ของเธอมีหลานอยู่เหมือนกัน"รับปากแม่ ๆ ไปสิ พวกท่านคงอยากอุ้มหลานสาวจริง ๆ นะ" รันเวย์โน้มใบหน้ากระซิบตะวันเบา ๆ มือของเขายังคงกุมมือของเธอเอาไว้ตลอดเวลาที่ทานอาหารด้วยกัน"คุณรันอะ" ตะวันบีบมือของเขาเล็กน้อย"งั้นตะวันก็คงปล่อ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | แฟนเก่าที่ยังรัก"ฉันเชื่อว่าต่อให้เรามีลูกอีกกี่คน เราสองคนก็จะรักและให้ความอบอุ่นเขาเท่า ๆ กันแน่"รันเวย์ลูบผมลูกชายเบา ๆ อย่างเอ็นดู"งั้นไว้ตะวันขอรอถามเจ้าตัวก่อนดีกว่าค่ะ ว่าเขาอยากมีน้องไหม?" ตะวันยังคงให้ความสำคัญกับเซอร์เวย์ก่อนเสมอ สำหรับเซอร์เวย์แล้วถึงแม้ว่าตะวันจะไม่ได้คลอดเขามาก็จริง แต่เธอก็ดูแลและให้ความรักเซอร์เวย์ได้ดีไม่ต่างจากแม่คนอื่น ๆ เลยตะวันมองเซอร์เวย์เป็นลูกชายของเธอมาตั้งแต่ต้น ซึ่งรันเวย์ก็ไม่มีทางที่จะหาผู้หญิงคนไหนที่จะรักลูกชายเขาจริง ๆ เท่าตะวันได้อีกแล้วจริง ..ไม่มีทางเลยในมุมของรันเวย์แม้ว่าทีแรกเขาจะตั้งแง่รังเกียจลูกชายคนนี้ แต่พอได้เลี้ยงได้สัมผัสใกล้ชิดมากขึ้น ๆ เซอร์เวย์แทบไม่มีอะไรเหมือนแม่ของเขาเลย แต่เหมือนตัวเขาเองทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ทั้งนิสัย เรียกได้ว่าถอดแบบพ่อมาเลยทั้งหมด ทั้งความใกล้ชิด และความผูกพันทางสายเลือดมันจึงไม่ยากเลยที่เขาจะเปิดใจรับและรักลูกชายของเขาหมดหัวใจเช่นกัน"แต่ฉันก็อยากมีลูกเยอะ ๆ เหมือนไอ้ไทม์นะ" เขาลูบท้องของตะวันเบา ๆ"ฉันอยากรู้ว่าตะวันจูเนียร์เนี่ยจะน่ารักมากแค่ไหน" รันเวย์เงยหน้าขึ้นหยิกแก