พิษสวาท | ตอนที่ 24 | ใจพังกายพัง sm(มีฉากประกอบที่ไม่เหมาะสม) ฟุ่บ! ร่างบางถูกผลักลงเตียงทันที รันเวย์ไม่รอช้าที่จะขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ และยังไม่ทันที่เด็กสาวจะกรีดร้องออกมา ฝ่ามือหนาของเขาก็ปิดปากของเธอเอาไว้แทนที่"หนึ่งบอกให้รอ..รันก็รอ" ร่างสูงที่เปลือยท่อนบนยังคงเพ้อถึงคนรักเก่าของเขาไม่ยอมหยุด"แต่รอแล้วรันได้อะไร?" กลิ่นวอดก้าร้อนผ่าว ออกมาจากริมฝีปากเรียวบางของเขา เรือนร่างของเขาแดงก่ำและร้อนระอุไปหมด".. (หนูไม่ใช่คุณหนึ่ง) .." คนตัวเล็กส่ายหน้าและเธอพยายามเปล่งเสียงบอกผ่านฝ่ามือหนาไปทั้งน้ำตา"เธอคือนับหนึ่ง.." คนเมาที่ขาดสติย้ำกับเธอไปอีกครั้งแววตาของเขาสื่อความหมายบางอย่างที่ยากจะเข้าใจได้..เขาค่อย ๆ ปล่อยมือที่ปิดปากเธออยู่เลื่อนมาเช็ดน้ำตาให้แทน"และเธอเป็นของฉัน..." คนเมาหลับตาลงและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า"อย่าทำอะไรหนูเลยนะ มันเจ็บมาก....หนูไม่ไหวแล้วจริง ๆ คุณ" เธอยังคงพยายามขอร้อง ทั้ง ๆ ที่เขาไม่รับฟังอะไรทั้งนั้นก้มหน้าลงประทับริมฝีปากจูบเธออีกครั้ง>3จ๊วฟขณะที่เขาประกบปากจูบสาวน้อยอย่างดูดดื่ม มือสากค่อย ๆ ลูบไล้เรือนร่างของเด็กสาวก่อนจะล้วงเข้าไปใต้เสื
พิษสวาท | ตอนที่ 25 |คนไร้หัวใจฟุ่บ! เขาทิ้งตัวลงนอนข้างกายเธอพร้อมกับถอนหายใจออกมาเสียงดังลั่น"อื้อ..เฮ่อ.." ร่างบางกระตุกสั่นเล็กน้อย เธอกุมหน้าท้องตัวเองเอาไว้แน่น และค่อย ๆ งอลำตัวอย่างช้า ๆ ด้วยความเจ็บระบมและรู้สึกหวิว ๆ ในช่องรัก เนื้อตัวของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำกามสีขาวขุ่นของคนใจร้ายคนใจร้ายนอนเงยหน้ามองเพดานอย่างเหม่อลอยสักพักใหญ่ ๆ ก่อนที่เขาจะหันกลับมามองทางคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้าง ๆ และเมื่อเขาหยิบหมอนที่บดบังใบหน้าของเธอออก เด็กสาวยังคงนอนร้องไห้สะอึกสะอื้นภายใต้ใบหน้านั้นแบบเงียบ ๆ"เธอนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ เลยนะ" คนตัวสูง ชักสีหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทีหงุดหงิด ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง คว้าบุหรี่มาจุดไฟสูบต่ออย่างหน้าตาเฉย และไม่ได้สนใจไยดีเด็กสาวที่นอนร้องไห้ด้วยความเจ็บช้ำแต่อย่างใดเลย"ฟู่ว~" ร่างสูงหลับตาพร้อมกับพ่นควันพิษขึ้นไปด้านบน หลังจากที่เขาได้หลั่งน้ำกามออกมามันก็จะเบากายสบายตัวแบบนี้ และมันนับว่าเป็นความสุขเพียงอย่างเดียวจริง ๆ ที่เขาสามารถทำมันได้ในตอนนี้ในขณะที่สาวน้อยข้างกายเขาในตอนนี้ เธอทั้งเจ็บปวดกายและหัวใจมากเหลือเกิน ทั้งการกระทำและคำพ
พิษสวาท | ตอนที่ 26 |ลองเปิดใจ• บ้านรันเวย์ •ผู้เป็นพ่อวางใบสั่งจากกล้องตรวจจับความเร็วรถคันที่รันเวย์ใช้อยู่ ซึ่งมีมาเป็นปึกใหญ่ ๆ ร่างสูงหยิบใบสั่งต่าง ๆ มาดู ซึ่งแต่ละรูปเขาเห็นผู้หญิงที่นั่งข้าง ๆ ไม่เคยซ้ำหน้ากันเลยแม้แต่วันเดียว"ก็ผมไม่รู้ว่ามันมีกล้อง" รันเวย์ยิ้มเจื่อน ๆ ตอบกลับไป"มันไม่เกี่ยวว่ามีกล้องไหม แต่มันเกี่ยวกับความปลอดภัยของแกต่างหากล่ะ!" ดีเลย์ขึ้นเสียงใส่ลูกชายหัวรั้นของเขาไปอีกครั้ง"ขับรถเร็วแบบนี้ เมาทุกวันทุกคืนแบบนี้..แกกลัวไม่ได้ตายเร็ว ๆ นี้รึไง?" คนเป็นพ่อต่อว่ารันเวย์ไปแรง ๆ ก็เพราะท่านเป็นห่วงเขามากกว่าใคร"นี่ถ้าแม่เขารู้ว่ารันเป็นแบบนี้ แม่เขาคงนอนไม่หลับเลยสักคืนแน่" ผู้เป็นพ่อจ้องหน้ารันเวย์พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่าน ๆ มา"คนอย่างผมไม่ตายง่าย ๆ หรอกน่าพ่อ" รันเวย์ยิ้มตอบกลับไปอย่างไม่ได้สะทกสะท้านอะไรสักเท่าไหร่"เรามาคุยเรื่องงานกันเลยดีกว่า ผมคิดว่าพร้อมจะกลับไปทำงานแบบเต็มตัวแล้วอะ" รันเวย์ชวนพ่อของเขาเปลี่ยนเรื่องคุยทันที ก่อนที่จะโดนบ่นหูชาไปมากกว่านี้"พ่อว่าแกไปหาเวลาพักกายพักใจให้หายดีก่อนดีกว่าไหม แล้วค่อยกล
พิษสวาท | ตอนที่ 27 | อย่าบอกใครรันเวย์พูดทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินกลับขึ้นห้องนอนไปทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เอ่ยถามอะไรเลยหลังจากนั้น"หรือว่ายัยตะวันไปก่อเรื่องอะไรไว้รึเปล่านะ?" ตาลมองตามแผ่นหลังของเขาและแอบพึมพำเบา ๆ เพียงลำพังแต่สิ่งที่น่าแปลกไปกว่านั้นก็คือโดยปกติแล้วเธอแทบจะไม่เคยเห็นคุณรันเวย์อยู่ติดบ้านแบบนี้เลยสักครั้ง แต่คืนนี้เขากลับไม่มีท่าทีจะออกไปไหน แถมยังไม่พาใครมาอีก2 วันผ่านไปห้องพักแม่บ้าน"ตะวัน...นี่ตะวันตื่นมากินยาเร็วเข้า" คนเป็นพี่พยายามปลุกตะวันให้ตื่นมากินยา แต่สาวน้อยก็เอาแต่นอนขดตัวมุดอยู่แต่ในผ้าห่มไม่ยอมโผล่ออกมาเลย"ตะวัน!" ตาลพยายามปลุกน้องสาวให้ตื่นขึ้น ซึ่งเด็กน้อยก็ทำได้แค่เพียงลืมตาขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น คนเป็นพี่จึงยัดยาเม็ดใส่ริมฝีปาก และประคองขึ้นมาดื่มน้ำตามลงไป"ยาก็กินตรงเวลา แต่ทำไมไข้ถึงยังไม่ลดอีกนะ" ตาลแตะที่หน้าผากและลำตัวที่ร้อนจี๋ของตะวันอย่างเริ่มจะกังวลขึ้นมาแล้วเล็กน้อย"ตะวันดีขึ้นแล้วพี่ตาล" ตะวันเอ่ยตอบกลับเธอทั้ง ๆ ที่เสียงสั่นสาวน้อยนอนซมจากพิษไข้และลุกไม่ขึ้นมาเกือบสองวันเต็ม ๆเธอทำได้แค่นอนงอลำตัวและกุมหน
พิษสวาท | ตอนที่ 28 | แค่เด็กรับใช้(มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม) "ฉันไม่ทำ!" ตะวันตอบกลับไปในทันที"แน่ใจนะ?" รันเวย์ถามซ้ำอีกครั้ง พร้อมกับปลดเข็มขัดตัวเองออกอย่างช้า ๆ"เออ!" เธอตะคอกใส่หน้าของเขาไปอีกครั้งเพี๊ยะ! เสียงเข็มขัดหนังฟาดลงกับขอบเตียงดังสนั่นห้อง"หึ.." คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อย"ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องให้พี่สาวของเธอมาทำแทนสินะ!" คนเจ้าเล่ห์แสยะยิ้มมุมปากและทำท่าจะลุกขึ้นจากเตียงของเธอไป"นี่คุณ!" ตะวันเงยหน้ามองเขาและกำหมัดแน่น ทั้ง ๆ ที่เธอไม่สบายขนาดนี้เขาก็ยังไม่ลดละที่จะบังคับให้เธอทำอะไรต่ำ ๆ ให้"ไหนบอกว่าถ้าฉันไม่พูด คุณจะไม่แตะต้องพี่สาวของฉันไง?" ตะวันแย้งกลับไปทันควัน"เธอก็เชื่อฟังฉันสิ...ง่ายจะตายไป" รันเวย์หันกลับมาจ้องมองเด็กสาวอีกครั้ง"แล้วทำไมต้องเป็นฉันกับพี่สาวของฉันด้วยละ?" คนป่วยพูดตัดพ้อออกมาทั้งน้ำตา"หรือว่าไม่มีผู้หญิงคนอื่นคนไหนที่เขายอมคนเลว ๆ แบบคุณอีกแล้ว?" เด็กน้อยถามกลับไปแบบซื่อ ๆ ด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ"ฮา ๆ ๆ " คนตัวสูงหัวเราะลั่นออกมาทันที เพราะเขาไม่เคยขาดผู้หญิงเลยแม้แต่วันเดียว แต่เด็กตรงหน้ากลับบอกว่าเขาหาใครไม่ได้ ซึ่งมันตลกสิ้นดี"อย่
พิษสวาท | ตอนที่ 29 | ลักหลับ sm(มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม) เด็กสาวผล็อยหลับไปด้วยพิษไข้ แต่คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาไม่ได้สนใจหรอกว่าเธอจะหลับหรือจะตื่น เขาสนใจแค่ว่าวันนี้เขาจะตักตวงความสุขจากเด็กสาวได้มากสักเท่าไร...รันเวย์ลูบน้ำลายที่เขาถุยใส่กลีบทางรักของเธอ ลูบไล้ไปตามรอยแดงช้ำอย่างเบามือ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ แหย่ปลายนิ้วเรียวยาวเข้าไปในส่วนที่อ่อนไหวต่อสัมผัส ซึ่งกลีบเนื้ออวบอูมก็ขมิบรับปลายนิ้วเรียวของเขาในทันทีมือสากอีกข้างถ่างใจกลางร่องสวาท และมองอย่างพิจารณาลึกเข้าไปด้านในที่ช่องทางคับแน่นของเธอ เขาลอบยิ้มออกมาในทันทีกลิ่นหอมจากกายสาววัยแรกรุ่นมันหวานละมุนอย่างที่ไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อนเลย"และฉันคือคนที่ฉีกขาด..เหยื่อพรหมจรรย์ของเธอสินะ" ร่างสูงหัวเราะออกมาด้วยความภาคภูมิใจที่เขาได้เป็นคนแรกของเธอถุย! เขาถุยน้ำลายซ้ำลงไปก่อนจะเริ่มแหย่เพิ่มเข้าไปเป็นสองนิ้วและหลังจากที่ใช้เพียงแค่นิ้วกลางแหย่เข้าไป รันเวย์ก็ค่อย ๆ ยัดเพิ่มนิ้วชี้สอดเข้าไปเพิ่ม ซึ่งมันก็แหย่ลงไปในรูได้อย่างไม่ง่ายเลยเขาพยายามแหย่เข้าออกสัก 5-6 ที เขาค่อย ๆ เริ่มชักเข้าชักออกช้า ๆแต่ร่องรักของเธอขมิบรัดปลายน
พิษสวาท | ตอนที่ 30 |แขก VVIPเวลา 2 ทุ่มตรงห้องรับประทานอาหาร"ไงมึงรถติดปะ?" รันเวย์เอ่ยทักทายไพลอทที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับสาวสวยอีกสองคน"ไม่ค่อยติดเท่าไรนะ" ไพลอทเอ่ยตอบพร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดพี่ชายที่เคารพรักของเขาทันที"คิดถึงเฮียชะมัดเลย" หนุ่มเพลย์บอยรีบพูดขึ้นอย่างอ้อน ๆ และกอดรัดฟัดเหวี่ยงพี่ชายที่เขานับถืออย่างหยอกล้อกันราวกับเด็ก ๆ"กูเพิ่งไปดื่มกับมึงมาเมื่อคืนเองนะ!" เขาผลักไพลอทออกห่างจากตัวทันที"เออเฮีย...เห็นลุงดีเลย์บอกว่าเฮียจะเข้ามาทำงานเดือนหน้าใช่เปล่า?" ไพลอทลืมตัวชวนเฮียของเขาคุยเรื่องงาน จนลืมสาว ๆ ด้านหลังไปสนิทเลย"อืม กูไม่อยากอยู่เฉย ๆ นาน ๆ มันเบื่อ" รันเวย์เลิกคิ้วตอบไพลอทไปพร้อมกับถอนหายใจออกมาอีกครั้ง"เอ่อ..ไพลอทค่ะ" สาวคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาควงแขนไพลอทในทันที"นี่คุณไม่คิดจะแนะนำ มิล่ากับยาหยีให้คุณรันเวย์รู้จักหน่อยเหรอคะ?" สาวสวยในชุดเดรสสีแดงพูดขึ้นเสียงอ่อย ๆ ส่งสายตาหวานฉ่ำให้ทั้งไพลอทและรันเวย์อย่างออกนอกหน้า"อ้อ..คนนี้มิล่า อีกคนยาหยีครับ" ไพลอทเอ่ยแนะนำสองสาวทรงไฮโซไปตามมารยาท"สาวสวยที่จะมาแก้เหงาให้พวกเราคืนนี้...เป็นไงเฮียถูกใจคนไหน?"
พิษสวาท | ตอนที่ 31 | ผู้ปกครอง"ปล่อยนะ!" เด็กสาวเปล่งเสียงอันแสนจะแหบแห้งของเธอออกมาจากลำคอที่เจ็บแสบของเธอ"อย่าอวดดี!" เขาตอบกลับไปเพียงเท่านั้นก่อนจะกระชับอ้อมแขนอุ้มคนตัวเล็กแน่นมากขึ้น"....." นัยน์ตาหญิงสาวเต็มไปด้วยความชอกช้ำทั้งกายและใจ ฟุ่บ! เขาวางเธอลงบนเบาะอย่างช้า ๆ"อะ..โอ๊ย" เมื่อคนตัวเล็กนั่งลงกับเบาะรถหรู เธอก็งอตัวกุมท้องน้อยของตัวเองเอาไว้แน่น ใบหน้าเรียวเล็กของเธอซีดเผือดถึงขีดสุดในพริบตา มือเล็ก ๆ ทั้งสองกำหมัดแน่น ใบหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดทรมานอย่างเห็นได้ชัด"เจ็บตรงไหน?" เขาเอ่ยถามเสียงเรียบพร้อมกับแตะที่หน้าผากและตามลำคอของเธอเล็กน้อย "ตัวร้อนขนาดนี้ไม่ชักก็บุญแล้วมั้ย..ยัยเด็กโง่เอ้ย!" เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะรีบปิดประตูรถและเดินอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับในทันทีบนรถหรูของรันเวย์รันเวย์รีบสตาร์ตรถและขับออกไปมุ่งหน้าตรงไปทางโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดในทันที สายตาคมคายของเขายังคงเหลือบมองเธอเป็นระยะ ๆ "...เฮ้อ..เฮ้อ..." เธอทำแค่เพียงระบายลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา และข่มกลั้นความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้ไว้ภายใน เมื่อรถเคลื่อนออกไปได้ไม่เท่าไร ฝ่ามือเล็ก ๆ ทั้ง
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ครอบครัวที่สมบูรณ์รันเวย์หันไปเตรียมกับลูกชาย ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ภรรยา และจับมือของเธอ"ค่อย ๆ เดินนะครับแม่" เซอร์เวย์จูงมืออีกข้างของตะวัน ก่อนที่สองพ่อลูกจะพาเธอเดินตรงเข้าไปในพื้นที่โล่งกว้างของเรือนหอสุดอลังการ"ตื่นเต้นนะเนี่ย..ทำไมถูกปิดตาคนเดียวเลยอะ" ตะวันยิ้มอย่างรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลย เธอไม่รู้เลยว่าสองพ่อลูกจะเซอร์ไพรส์อะไรกันแน่.."โอเค ตรงนี้แหละ" รันเวย์พูดขึ้นก่อนจะจับไหล่ของเธอหันไปทางหนึ่ง ซึ่งแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้าก็กระทบลงบนผิวกายของหญิงสาวทันที มืออีกข้างหนึ่งของเธอยังคงจูงมือลูกชายเอาไว้แน่น"เปิดแล้วนะ" รันเวย์เดินอ้อมไปด้านหลังก่อนจะกระซิบเบา ๆ เข้าที่ข้างหูของเธอพร้อมกับค่อย ๆ ปลดผ้าออกช้า ๆฟุ่บ! วินาทีที่ผ้าปิดตาถูกเปิดออก เธอก็ได้มองเห็นสวนสีเหลืองอร่อมของดอกทานตะวันที่มีมากมายเป็นร้อย ๆ ดอกได้เลย"ว้าว..." ตะวันอ้าปากค้างทันทีกับความสวยงามตรงหน้าของเธอในตอนนี้"ชอบไหม?" รันเวย์ค่อย ๆ โอบกอดเธอจากทางด้านหลัง และกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู"ชอบค่ะ" ตะวันมองดูดอกทานตะวันมากมายที่หันหน้าตรงมาทางเธอในตอนนี้"อุ๊ย! ลุงบรา
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์"ถ้าพวกมันตีเดี๋ยวผมจัดการมันเอง" วินด์เซอร์เดินตรงเข้ามาแบบเซหน่อย ๆ ก่อนจะมายืนเกาะแขนของเฟรนด์ชิพแทน"มึงยืนให้ตรงก่อนไหม?" รันเวย์ส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลยเพราะพวกมันสี่คนนั่งมอมกันเองตั้งแต่งานยังไม่เริ่มนั้นเอง"ทำไมพวกมึงขี้เมากันจังเลยวะ" เฟรนด์ชิพส่ายหน้าเบา ๆ กับความแสบและซนของบรรดาน้องชายตัวเองย่ิงเวลาเจอกันทีไรบรรลัยแทบทุกที ขนาดว่าพวกมันจะโตจนมีลูกมีเมียไปแล้ว แต่ทุกครั้งที่เจอกันก็กลายเป็นเด็กกันอยู่ดี"เดี๋ยวนับพาเจ้าสาวไปฝั่งสาว ๆ ดีกว่านะ พวกหนุ่ม ๆ ก็สนุกกันให้เต็มที่เถอะ" นับหนึ่งโอบเอวตะวันเดินพาไปฝั่งสมาคมแม่บ้านของเธอทันที"ไปเถอะ แถวนี้มันเถื่อน" นับหนึ่งกระซิบกับตะวันเบา ๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก ๆ กันสองคน"เออไอ้รันแล้วมึงไม่ได้เชิญไอ้บราวน์เหรอวะ?" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามขึ้น เพราะเขามองไปรอบงานแล้วก็ไม่เจอเพื่อนรุ่นตัวเองเลย"จะไม่เชิญได้ไง กูเชิญพร้อมมึงเลย""เชิญก่อน ไอ้สี่ตัวบาทนี่ด้วย" รันเวย์หันไปมองทางวินด์เซอร์ ฟาเรน คลินต์ และไทม์โซน"เหรอ?" เฟรนด์ชิพก้มมองนาฬิกาเล็กน้อยเพราะปกติบราวน์แทบไม่เคยพลาดงานเลี้ยงหร
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้ายท่อนเอ็นอวบ ๆ จะถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักของเธอและสอดเข้ามาจนลึกสุดโค่น ก่อนบดเอวซ้ำ ๆ ก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกอย่างช้า ๆ"อื้อ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ เธอติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้ายิ่งครางเท่าไหร่เสียงมันก็ยิ่งดังก้องอยู่ด้านในนี้ตับ ตับ ตับ ตับ คนด้านนอกเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น ๆ จนเครื่องซักผ้าโยกไปตาม ๆ กัน"ซี้ด..โอ่ย..อ่าส์.." หญิงสาวโอดครวญออกมาด้วยความเสียวและเกร็งมากขึ้น ๆกลีบเนื้อโอบรักแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือหนาโอบรั้งเอวบางแน่นและกระแทกซ้ำ ๆ ๆตับ ตับ ตับ"อื้อ..อะอื้อ.." ร่างบางถ่างขาออกจิตใจของเธอจดจ่ออยู่กับท่อนเอ็นที่ผุบเข้าผุบออกร่องเสียวของตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวบินอยู่ภายในช่องท้องและ..ตับ ตับ ตับ.."โอ่ว..อ่าส์..ซี้ด..อื้อ!!" ตะวันกระตุกเกร็งครางสนั่นเครื่องซักผ้าและเกร็งกลีบรักแน่นจนบีบแก่นกายของเขาแทบไม่สามารถจะขยับได้เลย.."หู่วว...ซี้ด!!" รันเวย์คำรามลั่นเร่งเครื่องกระแทกเข้าซ้ำ ๆ ๆ จนน้ำรักพวยพุ่งเข้าไปในร่องรักของเธออีกครั้ง..พร๊วด!! ร่างสูงชักแก่นกายออกจากช่องทางรักพร้อม ๆ กับลาว
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | คนใช้ (ชีวิตร่วมกัน) PIC"เฮ่อ ๆ ๆ " ตะวันหายใจหอบเหนื่อย สติกระจัดกระเจิงเหมือนล่องลอยอยู่กลางอากาศ ความสุขของสวาทมันวูบวาบผ่านไปเพียงชั่ววูบสั้น ๆ แต่มันเติมเต็มสีสันของชีวิตคู่รักได้เป็นอย่างดีเลยจริง ๆ"ฮ่า ๆ ๆ " รันเวย์ยิ้มหัวเราะออกมาเช่นกันด้วยความสุขสมถอนแก่นกายออกจากร่องรักของเธอช้า ๆ พร้อมกับก้มลงไปประทับรอยจูบที่โหนกเนินสาว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างกายของเด็กสาวที่เขารักเหมือนเช่นทุก ๆ คืนที่ผ่านมา"ถ้าพรุ่งนี้ลูกถามให้บอกว่า แผ่นดินไหวนะ" รันเวย์หันมองหน้าตะวันพร้อมกับพูดขึ้นอย่างยิ้ม ๆ"ได้ค่ะ" เธอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจความตรงกันเช้าวันต่อมา "อาหารเช้าเสร็จแล้วจ้า พ่อลูกไปนั่งกันเลย" ตะวันเตรียมทั้งกาแฟและทั้งนมสด ไว้ให้สองพ่อลูก พร้อมกับแซนด์วิชง่าย ๆ ในมื้อเช้า ซึ่งรันเวย์ก็รับหน้าที่ไปปลุกเจ้าอ้วนและพากันไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะมานั่งทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันในทีแรกรันเวย์อยากจะจ้างแม่บ้าน แต่ตะวันคิดว่าคอนโดมันก็ไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่ เธอจึงขอทำเองดีกว่า อีกอย่างการที่มีแค่สองคนในบ้าน มันก็ค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวดี ยิ่งวันหยุดแบบนี้แล้วไม่ต้องเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | เติมเต็มสวาท"ผมก็คิดว่าอย่างงั้นเหมือนกันนะแม่" รันเวย์มองลูกชายของเขาอย่างหนักใจไม่แพ้กัน"แต่เจ้าถังแก๊สเนี่ย มันฉลาดมาก..วันหนึ่งมันก็คงรู้ความจริงจนได้อะ" รันเวย์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดจะปกปิดเรื่องแม่ผู้ให้กำเนิดของเซอร์เวย์ แค่อาจจะต้องให้ลูกชายโตมากกว่านี้สักหน่อย แล้วจริงค่อยบอกบนรถร่างสูงขับรถขึ้นจอดบนคอนโดไปก็นั่งเคี้ยวหมากฝรั่งมาตลอดทางตั้งแต่เขาเลิกบุหรี่ได้ เขาก็หันมาติดการเคี้ยวหมากฝรั่งแทนซะอย่างงั้นส่วนเรื่องเหล้าเบียร์ ก็งดได้ แต่ก็จะมามีหลุดดื่มไวน์บ้างเป็นครั้งคราวจริง ๆ การที่เขาบริจาคไตไปข้างหนึ่งมันอาจจะทำให้เขามีชีวิตและสุขภาพที่ดีขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป เพราะเขาลด ละ เลิก พวกสิ่งไม่ดีต่าง ๆ จนหมดสิ้นแถมยังหันมาใส่ใจทั้งสุขภาพทั้งทางกายและทางใจสำหรับรันเวย์ในตอนนี้การได้ใช้เวลาอยู่กับคนรัก ครอบครัว มันมีความสุขมากกว่าการออกไปเที่ยวกลางคืน และเปลี่ยนคู่นอนไปวัน ๆ เหมือนเช่นเมื่อก่อนส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะในวันนี้เขามีวุฒิภาวะมากขึ้น และที่สำคัญไปกว่านั้นเขามีตะวันคนที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเขาในทุก ๆ อย่าง ที่รันเวย์
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | พรีเวดดิ้งตะวันรันเวย์"ผมว่าไม่กร่อย เพราะปาร์ตี้ส่วนใหญ่ก็มีจุดสนุกที่พีค ๆ อยู่ไม่กี่ชั่วโมงหรอก เราก็แค่ทำให้ช่วงเวลาสั้น ๆ ของพวกเขามันถึงขีดสุด สนุกและน่าจดจำ หรือ..ก็แค่เรียกเงินเพิ่มหากต้องการจะอยู่บนฟ้ากันนาน ๆ " รันเวย์เป็นฝ่ายยกมือพูดสวนกลับไปทันทีอย่างเก็บอาการแทบไม่อยู่เหมือนมีคนมาค้านเมียรักของตัวเอง แต่เขาก็ให้เหตุและผลดีซะจนทุกคนก็คล้อยตามไปหมด"ก็จริงนะครับ ผมคิดไม่ถึงจุดนั้นจริง..ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จเราก็มีแต่ได้กับได้" เมื่อกรรมการคนที่ค้านได้ฟังเหตุผลของรันเวย์เขาก็เปลี่ยนแนวคิดทันที"ถ้าอย่างงั้นให้คุณเป็นหัวหน้าโปรเจกต์นี้ไปเลยก็แล้วกันนะ..มีอะไรก็ปรึกษาผมได้" รันเวย์ลุกขึ้นก่อนจะผายมือไปทางว่าที่ภรรยาของเขาอย่างให้เกียรติ"ตลอดเวลา" เขาพูดทิ้งท้ายและยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในความกล้า และไอเดียที่บรรเจิดของเธอ"ขอบคุณค่ะ ดิฉันจะทำให้ดีที่สุด" ตะวันโค้งก้มหัวให้กับทุกคนในห้องประชุม และคนสุดท้ายที่เธอโค้งคำนับก็คือว่าที่สามีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันนี่เอง"ครับ" เขาเม้มปากขานรับอย่างหลุดยิ้มออกไปในที่สุด"โอเค เลิกประชุมได้" รันเวย์หันไปบอกกับทุกคน ก
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | ว่าที่สะใภ้สายการบิน"อ่าส์" สาวน้อยเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อท่อนรักที่คุ้นเคยกระแทกเข้าหาใจกลางร่องเสียว ฝ่ามือหนาเลื่อนจากเอวบางมาจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันอย่างช้า ๆทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างใจกลางหว่างขานั้นมันสุดยอดมากจนเกินบรรยายได้ มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แล้วจบไป แต่ทุกครั้งที่มีเซ็กส์มันคือวิธีบอกรักด้วยภาษากายที่ดีที่สุดในแบบที่รันเวย์จะทำให้เธอได้..สาวน้อยยันตัวเองลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้กลีบเนื้อคายแก่นกายรักของเขาออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะค่อยกดตัวนั่งทับลงไปและออกแรงบดวนไปซ้ายวนไปขวา ก่อนจะเริ่มนั่งขย่มตอแข็งแท่งโปรดไปตามจังหวะผ่อนหนักผ่อนเบาของลมหายใจ"ซี้ด..อ่าส์.." ร่างสูงนั่งเอนหลังพิงไปกับเก้าอี้ผู้บริหารในขณะที่พนักงานสาวสวยคนใหม่ กำลังเริ่มกดสะโพกและโยกขย่มท่อนเอ็นของเขาเร่งจังหวะมากขึ้น ๆตับ ตับ ตับ ตับ..."อือ..อื้ม.." ด้วยความเสียวแบบสุดขีดตะวันจึงเผลอลืมตัวนั่งขย่มแรงขึ้น ๆ จนเสียงเริ่มดังก้องไปทั่วห้องทำงานหรู"เบา ๆ ที่รัก" เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับความแสบซ่าของเมียรักเขาจับเอวของเธอยกขึ้น ก่อนจะผลักเก้าอี้ออกและเป็นฝ่ายลุกขึ้นกระแทกเสียบตรงเ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | สอนงานเลขาคนใหม่"ก็จริงนะ แม่ก็อยากได้หลานสาวเหมือนกันอยากจะจับมาแต่งเนื้อแต่งตัวซะหน่อย" คุณย่าสายแฟชั่นอย่างเฌอรีนก็เออออ ๆตามลูกชายทันที"ว่าแต่จะทำได้เหรอลูกสาว บ้านเราเชื้อผู้ชายมันแรง" ฝั่งพ่อก็พูดสวนขึ้นมาทันที"ก็ไม่น่าจะยากนะพ่อ" รันเวย์พูดพร้อมกับเหลือบไปมองทางตะวันเล็กน้อย"…" ตะวันหยุดทานอาหารทันทีเพราะเริ่มรู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่แผ่มาถึงเธอ เด็กสาวแสร้งหันไปยิ้ม ๆ ให้นับหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ"พี่คงไม่มีเพิ่มแล้วละ แค่สามคนทุกวันนี้ก็ซนมากแล้ว" นับหนึ่งส่ายหน้าและตอบกลับไปทันที"หลังงานแต่งก็ปั๊มเลยนะ แม่จะรอเลี้ยงหลานผู้หญิง" เฌอรีนรีบพูดเสริมขึ้นทันที ซึ่งมันก็เข้าทางรันเวย์ไปซะทุกอย่าง"ถ้ามีหลานสาว ผู้ชายบ้านนี้คงได้ไว้หนวดกันทุกคนแน่ ๆ เลย" โมนาเองก็พูดเสริมเพราะเธอเองก็ลุ้นอยากให้ลูกสาว(บุญธรรม) ของเธอมีหลานอยู่เหมือนกัน"รับปากแม่ ๆ ไปสิ พวกท่านคงอยากอุ้มหลานสาวจริง ๆ นะ" รันเวย์โน้มใบหน้ากระซิบตะวันเบา ๆ มือของเขายังคงกุมมือของเธอเอาไว้ตลอดเวลาที่ทานอาหารด้วยกัน"คุณรันอะ" ตะวันบีบมือของเขาเล็กน้อย"งั้นตะวันก็คงปล่อ
พิษสวาท | ตอนพิเศษ | แฟนเก่าที่ยังรัก"ฉันเชื่อว่าต่อให้เรามีลูกอีกกี่คน เราสองคนก็จะรักและให้ความอบอุ่นเขาเท่า ๆ กันแน่"รันเวย์ลูบผมลูกชายเบา ๆ อย่างเอ็นดู"งั้นไว้ตะวันขอรอถามเจ้าตัวก่อนดีกว่าค่ะ ว่าเขาอยากมีน้องไหม?" ตะวันยังคงให้ความสำคัญกับเซอร์เวย์ก่อนเสมอ สำหรับเซอร์เวย์แล้วถึงแม้ว่าตะวันจะไม่ได้คลอดเขามาก็จริง แต่เธอก็ดูแลและให้ความรักเซอร์เวย์ได้ดีไม่ต่างจากแม่คนอื่น ๆ เลยตะวันมองเซอร์เวย์เป็นลูกชายของเธอมาตั้งแต่ต้น ซึ่งรันเวย์ก็ไม่มีทางที่จะหาผู้หญิงคนไหนที่จะรักลูกชายเขาจริง ๆ เท่าตะวันได้อีกแล้วจริง ..ไม่มีทางเลยในมุมของรันเวย์แม้ว่าทีแรกเขาจะตั้งแง่รังเกียจลูกชายคนนี้ แต่พอได้เลี้ยงได้สัมผัสใกล้ชิดมากขึ้น ๆ เซอร์เวย์แทบไม่มีอะไรเหมือนแม่ของเขาเลย แต่เหมือนตัวเขาเองทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ทั้งนิสัย เรียกได้ว่าถอดแบบพ่อมาเลยทั้งหมด ทั้งความใกล้ชิด และความผูกพันทางสายเลือดมันจึงไม่ยากเลยที่เขาจะเปิดใจรับและรักลูกชายของเขาหมดหัวใจเช่นกัน"แต่ฉันก็อยากมีลูกเยอะ ๆ เหมือนไอ้ไทม์นะ" เขาลูบท้องของตะวันเบา ๆ"ฉันอยากรู้ว่าตะวันจูเนียร์เนี่ยจะน่ารักมากแค่ไหน" รันเวย์เงยหน้าขึ้นหยิกแก